Blogs

 

Twijfelen? Ik?

1 dec 2012, 07:06 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Nietsvermoedend open ik Facebook. Plotseling zie ik allerlei statusupdates van een heleboel vrienden verschijnen: "Doe de test in 1 minuut en ontdek op welke filosoof jij het meeste lijkt!". Ik heb áltijd al willen weten wie mijn filosofische soulmate is.

Na drie minuten ben ik klaar met de test. Op mijn scherm verschijnt het ouderwets geportretteerde hoofd van meestertwijfelaar David Hume.

Daaronder een klein tekstje: "Jij twijfelt altijd, je weet dat het menselijk brein niet alles kan oplossen, dus vertrouw je voornamelijk op je intuïtie."

Een mooie tekst... Maar is dat wel zo? Natuurlijk twijfel ik wel eens, maar altijd?

Woordenboek

Om te weten of een bepaald woord op jou van toepassing is, moet je eerst weten wat het precies betekent. Dus ik pak mijn Dikke Van Dale erbij: "twij-fe-len [twijfelde, getwijfeld; -ling, -laar] niet weten wat te doen" en "twij-fel [de] gevoel van onzekerheid ten aanzien van wat men moet doen, geloven e.d."

Kom op, dat doe ik toch niet altijd? Ik leef toch niet in constante onzekerheid? Ik ben juist altijd degene die knopen door moet hakken. Of mijn vrienden doen het voor me, maar meestal doe ik het. Denk ik. 

Kleding

Mensen zeggen juist altijd tegen mij dat ik zo sterk in mijn schoenen sta. Ik kan goed debatteren, mijn mening naar buiten brengen, ik schrijf de beste betogen voor Nederlands. Als ik ergens een mening moet vertegenwoordigen, ben ik altijd geweldig overtuigend.

Maar staat dat dan niet los van het hebben van een mening? Ben ik niet ook degene die heel makkelijk van mening verandert? Geloof ik niet meteen wat anderen zeggen?

Nee, ik ben juist heel duidelijk in wat ik wil. Ik hoef geen merkkleding, dat is duur en onnodig. Alleen aan mijn Nike- en Adidasschoenen ben ik gehecht. Of doe ik dan dus wel aan merkkleding? Daarbij: elke soort kleding heeft toch in feite een merk? Draag ik dan niet altijd merkkleding?

Goede vraag

Sinds die test vraag ik me al een paar weken af of ik vaak twijfel. Ik bedoel: wat is nou vaak? Volgens mij -maar dat weet ik niet zeker- twijfel je pas vaak als je de hele dag door twijfelt. En ik ben niet iemand die de hele dag aan alles twijfelt. Dat weet ik zeker. Bijna zeker.

Misschien moet ik deze testjes voortaan maar met een korreltje zout nemen en laten rusten. Want laten ze me niet méér twijfelen dan nodig? Misschien moet ik maar nooit meer onzinnige facebooktestjes doen waar toch niets van klopt. Toch?


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

Wie wordt Jongere van het Jaar?

1 dec 2012, 03:42 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Op de koffie bij Apple in San Francisco, internationaal dj'en of met drie medailles terugkomen van de Olympische Spelen. Onderstaande tieners zijn stuk voor stuk supergetalenteerd. Maar wie is het indrukwekkendst?

Jongerenkrant 7Days organiseert de Jongere van het Jaar-verkiezing om dat te bepalen. De stembussen zijn sinds gisteren open. Scholieren.com loodst je supersnel door de genomineerdenlijst. Ook onze blogger Hidde is genomineerd!

Wilma Westenberg (18)
Shine'de twee weken geleden nog op het podium van TedxYouth om het scholierenvolk te vertellen hoe je van je zwaktes je kracht kunt maken. Kwam daar zelf achter toen ze een prijswinnende website over haar ziekte (een goedaardige tumor in haar wang) maakte. Heeft trouwens een geweldige profielfoto op Twitter.

Jeanine van Berkel (16)
Kennen we van de Kunstbende en de Dutch Design-week, waar ze als broekie tussen alle grote namen haar eigen ontwerpen toonde. Maakt kleding van bijvoorbeeld audiokabels of clownsneuzen. En ook gewone mooie zwarte jurkjes voor wie liever wat minder opvalt op straat. Check hier haar kledingpresentatie tijdens de regiofinale van de Kunstbende.

Hidde van Koningsveld (16)
Onze bloedgeigen blogger. Maakte alle vrouwelijke Scholieren.com-bezoekers aan het huilen met zijn ontroerende maar grappige columns over zijn strijd tegen anorexia. Besteedt z'n vrije tijd inmiddels allang niet meer aan calorieën tellen, maar maakte een geweldige docu over de Griekse crisis. Wil nu Steven Spielberg achterna door via crowdfunding de speelfilm Jongste zegt Nee te maken.

Hanna Obbeek (14)
Scheerde resoluut haar mooie blonde lokken af voor de rol van leukemiepatiëntje Akkie in Achtstegroepers Huilen Niet. Gelukkig acteerde ze ook zonder haren tranentrekkend goed en mocht ze daar prijs na prijs voor in ontvangst nemen. Speelde ook al de hoofdrol in Briefgeheim. Maakt voor een puber trouwens bizar weinig ruzie met haar moeder - en da's wel zo handig als je samen met haar in een film speelt.

Sanneke de Neeling (16)
Liet Sven Kramer blozen toen ze op de Jeugd Olympische Winterspelen twee gouden plakken en één zilveren medaille bij elkaar schaatste. Traint sindsdien alweer de ijzers van haar noren om nog meer goud te incasseren, want dat bevalt haar wel. Is trouwens ook al genomineerd voor de Rotterdamse Sportawards.

Midas Kwant (15)
Heb jij de apps App Wall, Photo Wall, App Match of Inside iOS5 op je iDing staan? Die heb je dan aan appmaker Midas te danken. Deze tech'er werd uitgenodigd om langs te komen bij de top van Apple in de VS. Is vastbesloten om daar later dagelijks als werknemer over de vloer te komen. Had net als Wilma Westenberg een onderonsje met prins Willem-Alexander.

Martin Garrix (16)
DJ'de zichzelf een weg naar een contract bij Universal, het grootste platenlabel ter wereld, en maakte dit jaar de officiële remix van Christina Aguilera's nummer Your Body. Pakt het vliegtuig naar Ibiza en Los Angeles om daar te draaien. Heet in het echte leven trouwens gewoon Martijn Garritsen.

Stemmen

Ben jij er al uit wie de Jongere van het Jaar-titel het meeste verdient? Stemmen kan op Jongerevanhetjaar.nl. De winnaar wordt op donderdag 20 december bekendgemaakt.


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Nederland heeft gelezen

30 nov 2012, 11:34 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Vandaag is het schlüss met de Nederland Leest-actie van dit jaar. De hele maand november werden honderdduizenden kopiën van De donkere kamer van Damoklesgratis uitgedeeld, ook aan veel scholieren.

Dat merken we aan de bezoekcijfers op Scholieren.com. Heb jij het boek van W.F. Hermans gekregen? En is het de moeite waard?

"Steeds wanneer de lezer denkt eindelijk vat op het verhaal te krijgen, plaatst de auteur een andere gebeurtenis waardoor die zekerheid totaal verdwijnt," schrijft een 5 vwo'er in een net opgestuurd boekverslag over de psychologische roman.

Ranglijst

Aan het eind van ieder schooljaar geven we de Scholieren.com Ranglijst uit (de 100 populairste boeken onder middelbare scholieren, gebaseerd op het aantal downloads van de boekverslagen) en dan zien we het Nederland Leest boek iedere keer een enorme sprong maken.

Het leven is vurrukkullukvan Remco Campert stond in 2011 centraal in de campagne en maakte een reuzensprong van plaats 72 naar numero 5. In 2010 was het zeer onbekende De grote zaal van Jacoba van Velde verkozen, maar dat schooljaar kregen we plots 6 extra verslagen binnen die in totaal ruim 49.000 keer werden geraadpleegd.

Goed boek

Er staan inmiddels 72 boekverslagen van De donkere kamer van Damokles op Scholieren.com, bijna allemaal door leerlingen uit de bovenbouw-vwo klassen. Geen makkelijke kost dus dit boek over het verzet in de Tweede Wereldoorlog, maar dat hoeft niet erg te zijn.

Deze maand werden twee verse boekverslagen opgestuurd, één daarvan door Dirk uit 4 havo.

"Het boek blijft spannend zelfs als het al uit is. Omdat je over wat er in het boek gebeurd is voor jezelf nog een tijd na kan denken over waarom en hoe. Ook denk ik dat je het boek gemakkelijk meerdere malen zou kunnen lezen voor dat je het saai gaat worden."

Nice.

Het andere boekverslag is van een anonieme 5 vwo'er, en ook die is best positief.

"Over het algemeen heb ik genoten van het boek, met uitzondering van sommige passages die ik het liefst even over wilde slaan. Het verhaal was totaal niet voorspelbaar en dat maakte het juist zo spannend. Als enig negatief punt wil ik noemen dat het verhaal soms langdradig werd en je aandacht verslapte."

Maar het mooie van langdradige passages is dat je daar voorbij kan bladeren. ;)


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

De magie van pepernoten

30 nov 2012, 08:52 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Er is één ding dat de winter nog duidelijker aankondigt dan kale bomen: pepernotengevechten. Zodra supermarkten weer pepernoten verkopen, verandert school in een slagveld van schreeuwende bruggers en peperprojectielen.

Wat is toch de magie van pepernoten? Waarom neemt iedereen ze mee naar school? Hoe kan het zo ver komen dat scholen een pepernotenverbod instellen? Chips is toch veel lekkerder? Pinda's komen toch veel harder aan?

Iedereen houdt van pepernoten. Want iedereen viert Sinterklaas en daar horen pepernoten (oké, eigenlijk heten ze kruidnoten) bij. Ze horen bij cadeautjes krijgen, misschien vindt iedereen ze daarom lekker. Alsof je bij elke pepernoot die je eet, hoopt dat Zwarte Piet verschijnt en je een Xbox geeft.

Gefrustreerde leraren

Bovendien bestaan ze in alle mogelijke variaties, voor als je ze 'gewoon' om welke mysterieuze reden dan ook niet lekker vindt. Melk, puur, wit, chocolademix, met rozijnen en natuurlijk de standaardsoort. Maar dat veroorzaakt geen bezaaide kantinevloeren en gefrustreerde leraren.

Misschien hebben ze de perfecte maat om uit te delen? Nee, want M&M's kun je ook prima weggeven. Misschien komt het doordat Pieten ook strooien? Dat lijkt me niet. Het laatste waarmee een brugger in verband wil worden gebracht, is met gekke kostuums, lippenstift en schmink.

Perfecte balans

Na lang nadenken heb ik het antwoord gevonden: pepernoten hebben een perfecte balans tussen prijs en kwaliteit. Juist ómdat chips lekkerder is, geef je chips niet weg en gooi je er zeker niet mee. Da's míjn chips! Kersensnoepjes en colaflesjes zijn veel te duur om kapot te stampen. Met pepernoten is dat wel anders, voor vijftig cent heb je een gigantische voordeelzak. Die krijg je nooit in je eentje op zonder te kotsen.

Pepernoten, en pepernotenwerpen in het bijzonder, is dus eigenlijk typisch Nederlands. Ze zijn goedkoop en lekker, maar niet té lekker. Bovendien: net voordat je ze zat bent, zijn ze gelukkig de winkel al uit...


3 reacties | lees origineel...

› Meer...

Ga niet met ze mee!

29 nov 2012, 18:31 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

In beeld zie je een vervallen landhuis met een stoffige tractor op de achtergrond. Drie doodongelukkige pubers, een hopeloze vader en een overenthousiaste moeder in een tent op een braakliggend terrein.

Over drie weken zou het landhuis bewoonbaar en te verhuren moeten zijn. Ik voorspel dat ze nog wel een jaartje in die tent wonen.

Het tv-programma Ik Vertrek is – net als Boer Zoekt Vrouw – een van mijn favoriete programma's. Wat zou jij doen als je met je ouders naar een godvergeten campingoord in Zuid-Frankrijk moest emigreren? Ik zou gillend wegrennen.

Jankende pubers op Skype

Elke aflevering van Ik Vertrek begint min of meer hetzelfde. Een man wil met zijn gezin naar het buitenland emigreren omdat hij de Nederlandse files, ongezellige buurvrouw en autoritaire baas zat is.

Alsof de buurvrouwen in Frankrijk zo gezellig zijn, vooral als je ze niet kunt verstaan. Want Ik Vertrek is het leukst als de kandidaten de taal niet spreken en daardoor met wilde handgebaren dramatisch naar een corrupte ambtenaar kijken.

Een aflevering van Ik Vertrek is dubbel zo leuk als er kinderen in het spel zijn. Die achteloze pubers staan bij het vertrek uit Nederland altijd te janken. "We gaan skypen, hoor!" roepen ze naar hun vriendjes en vriendinnetjes terwijl de auto toeterend de straat uit rijdt.

Na twee keer skypen is de lol eraf. En nieuwe vriendjes zijn er ook niet altijd. Zoals de 13-jarige Nigel die in Turkije alleen bevriend is met z'n vierjarige buurjongetje (zie hier, vanaf 43:40). Of de hartverscheurende Max van een jaar of vijf: "Iedereen pest me. Ik speel wel met me eige." (vanaf 41.15).

En dan begint het drama pas. Papa en mama verwachten in al hun enthousiasme dat de kinderen vrijwillig meehelpen met de honderdduizend klusjes die er nog zijn voordat hun hotel, restaurant of zelfs naturistencamping open kan.

Vlucht naar Nederland

Die achteloze pubers beginnen het ergste te vrezen. Omdat zij naar school gaan spreken ze de taal inmiddels, terwijl de ouders nog altijd sudderen in oui en non. Bij elk telefoontje en bij alle bezoekjes aan de corrupte burgemeester moet je als puber het gelanterfanter van je ouders vertalen.

Dat gelanterfanter komt er vaak op neer dat er na drie jaar nog steeds geen douchegebouw is, het dak aan alle kanten lekt en de beloofde gamekamer er nooit zal komen zal vanwege het veel te krappe budget. Zodra de kinderen achttien zijn, vliegen ze met de eerste vlucht terug naar Nederland. Deze Michelle (45:00) wil zelfs op haar veertiende al.

Houd ze tegen!

Wat ik je na bijna 150 afleveringen op het hart wil drukken, is: zorg alsjeblieft dat het bij jou niet zover komt. Houd je ouders bij de grens tegen als ze in een vlaag van verstandsverbijstering willen emigreren. En passeren ze die grens dan tóch, zorg dan dat jullie nooit in Ik Vertrek verschijnen. Dan sta je namelijk te schande voor iedereen die in Nederland is gebleven.

Ook mijn ouders houden meer van Franse zon dan van Hollandse regen. Ik nog nooit zó ongelooflijk blij geweest dat ze nu in scheiding liggen: dan kunnen ze me in elk geval niet naar Frankrijk laten verhuizen...

Ook afleveringen kijken? Dat kan hier. De onvergetelijke uitzending van de naturistencamping in Slowakije is hier terug te zien.


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

Zittenblijven ligt niet aan Facebook

29 nov 2012, 00:25 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Scholieren blijven zitten door social media." Dat meldde Justine Pardoen (wel een leuke voornaam, moet ik toegeven), hoofdredactrice van Ouders Online, vorige week in Metro.

Volgens haar zitten we sinds de opkomst van de smartphone (2007) te veel op Facebook en te weinig in het lesboek. Ergens snap ik 'r wel.  Het is altijd fijn om commentaar te  geven op 'de jeugd van tegenwoordig'.

Wij pubers zijn lui. We zijn ongemotiveerd. We paffen ons kapot aan de wiet. We zijn teveel gericht op seks. We zitten te veel op sociale media. We zuipen ons elke dag in coma. Volgens deze Justine kunnen we beter onze Twitter-, Facebook-, Hyves- (al heeft geen hond dat nog) en Tumblr-accounts verwijderen en meteen onze iPhones, Blackberry's en laptops het raam uitgooien. Goed voor je cijfers. Hmm. Maybe not.

Interessant waterflesje

Want sociale media of niet, we zijn inderdaad nou eenmaal lui. Het spijt me, Justine, maar of we nou Facebook als afleiding gebruiken of dat flesje water op ons bureau dat ineens een hele interessante verpakking blijkt te hebben, onze concentratie zal zich altijd verplaatsen naar iets anders dan school of huiswerk. Ik zou ook willen dat het anders was. Ik wed dat huiswerkmakende jongeren vijftig jaar geleden gewoon met houten blokjes gingen spelen, of zo. SOG'en (SchoolOntwijkend Gedrag) ontwijk je nooit. 

Bovendien: vroeger hingen jongeren urenlang voor de tv, nu op sociale media. Mensen met een computer en telefoon kijken nauwelijks meer tv. Ik spendeer geen tijd meer aan dat ding. Wellicht was dat tien jaar geleden dé manier om te SOG'en.

Paar procent meer

Dan de officiële cijfers (hier, pag. 155): die 'zoveel meer' zittenblijvers sinds 2007. Gemiddeld gaat het om nog geen 1,3 procentpunt meer zittenblijvers. Ben ik de enige die dat niet veelzeggend vind? Misschien was de Cito-toets in die jaren wat makkelijker, of is de kwaliteit van het basisonderwijs veranderd. En hameren ouders er bij de juf of meester er niet steeds meer op dat hun kind écht naar een hoog schoolniveau moet? Die stijging kan zoveel oorzaken hebben.

Bovendien: voordelen van sociale media zijn volop te vinden, zelfs wat huiswerk maken betreft. Je kunt leerstof snel en makkelijk met klasgenoten bespreken via honderd verschillende media, en via websites of apps kun je gebruik maken van Scholieren.com (erg goeie site, heb ik gehoord), Woordjesleren.nl of Wrts.nl. Veel efficiënter dan honderd keer zo lang wachten tot je pappie of mammie eens tijd heeft om je te overhoren.

Wees mediawijs

Ik zeg: gooi je iPhone en laptop nog niet uit het raam vanwege je rapport. Zeker in deze Week van de Mediawijsheid (geen toeval dat ze juist nú met haar theorie kwam) vind ik dat we haar standpunt best in twijfel mogen trekken. Wie over wil gaan, zorgt ervoor dat-'ie over gaat. Geen reden om gelijk de sociale media erop aan te pakken. Hulde aan het internet!

Ook onze collega's van NRC.next zijn kritisch: hun factcheckers beoordeelden Pardoens theorie woensdag als 'ongefundeerd'. Het was namelijk niet wetenschappelijk onderbouwd, experts kenden ook geen onderzoeken waaruit dit wél bleek en bovendien waren er nog tal van andere mogelijke redenen voor het verhoogde doublurepercentage.


14 reacties | lees origineel...

› Meer...

Trend: Overly Attached Girlfriend

28 nov 2012, 09:54 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Sommige meisjes gaan iets te ver in de liefde voor hun vriendje. 'Je hebt nu al tien minuten niet teruggesmst! Wat is er aan de hand, ben je dood???' Op 't internet is het nu zelfs een hit: de Overly Attached Girlfriend.

In'Rages/HIP' spot de redactie van Scholieren.com trends op het schoolplein. Zoals zingen via 'n appnutteloze twitterfeiten en skywalking.  Ook een rage gespot? Deel het met ons in de reacties!

Wereldberoemd

Hoe 't allemaal begon? Er was eens een meisje die een parodie van Justin Bieber's liedje 'Girlfriend' maakte. Maar dan een tikkie creepy. Denk: 'If I was your girlfriend / I'd never let you leave / without a small recording device / taped under your sleeve'. Ze postte het op Youtube, en boem: ze werd wereldberoemd. Iedereen kent haar nu. Niet als Laina Walker, hoe ze heet, maar als Overly Attached Girlfriend.

Haar gezicht heeft het internet veroverd. Vaak versierd door obsessieve, enge tekstjes. 'I was looking through your texts earlier.. Who's mom?' 'I sewed my name on your shirts, in case you forget you're taken.' 'I don't care if she's your mother. Don't kiss her.' Ze is nu de nachtmerrie van elke jongen.

Rijmende bijnaampjes

Arme Laina. Dappere jongen die nu nog wat met haar durft te beginnen. En dat terwijl ze een soort zondebok is, want Overly Attached Girlfriends, die zijn er overal.

[p]Je kent er vast zelf ook wel één. Van die meisjes die net ietsjes te ver gaan in hun liefde. Die je in de gangen louter óf hand in hand óf tongworstelend spot. Zeker de helft van hun tweets is gerelateerd aan hun boyfriend, in de kotsneigende richting van[i] '0:00 denk aan mn schatje wij ntb Koelkasten uitzoeken

Ik wálg van Overly Attached Girlfriends. Dat soort gedrag is zelfmoord voor je verratie. Geen enkele jongen die het langer dan drie seconden bij je uithoudt als je smsjes stuurt in de trant van: 'Je hebt nu al tien minuten niet teruggesmst! Wat is er aan de hand, ben je dood???'. Doe een stapje terug, meiskes.

Ikzelf ben gelukkig alles behalve een Overly Attached Girlfriend. Ik bedoel, ik heb mijn vriend laatst dan wel gedwongen om samen koelkasten uit te zoeken, maar dat is toch gewoon handig? Scheelt ons weer een hoop gedoe, later. Ook hou ik alvast een lijst bij van potentiële babynamen. Puur praktisch. Maar wacht even, ik moet hem even bellen. Ik weet namelijk niet precies wat hij nu aan 't doen is; hij reageert maar niet op m'n dertien smsjes.


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Schuldige scholieren op de bon

28 nov 2012, 06:36 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Ik wil je zien!" Da's geen uitspraak van een halfnaakte dame op tv na middernacht. Het is een nieuwe campagne om jou te vertellen dat je verdorie eens je fietsverlichting aan moet zetten als het donker is.

Doe je dat niet, dan mag je 45 euro dokken. Ik loop een ochtend mee met Don Heins, schoolwijkagent in Delft, en slinger wat schuldige scholiertjes op de bon.

Het is half 7. Buiten is het pikkedonker. En dat is maar goed ook, want Don en ik gaan deze ochtend R438K categorie 4-bekeuringen uitdelen. Of in burgertaal: fietsers zonder licht wat armer maken. Vandaag hebben we dubbel geluk, want het is mistig. Meer tijd om ongehoorzame fietsers te waarschuwen of te bekeuren, dus.

Haastige spoed...

Na amper vijf minuten is het al raak. "IK HEB HAAST!" schreeuwt een lichtloze man, en hij fietst door. Dons collega springt op zijn fiets (jawel, mét lamp) en dwingt hem te stoppen. "Ik heb haast, ik moet de trein halen!" schreeuwt de man nogmaals. Een wilde achtervolging zit er niet in vandaag: de misdadiger kiest eieren voor zijn geld en stapt op de hoek van de straat toch maar af.

"Meneer, wat denkt u wel?" vraagt de agent. Een heule lange preek mét een bekeuring volgt. Die haalt de volgende trein vast ook niet meer. Maar veel tijd om te luisteren heb ik niet, want er komen hordes scholieren - ahem: potentiële overtreders - aan. Kassa.

Ik zie je niet!

De verlichting blijkt echter prima in orde bij de groep meisjes die langsfietst. Stiekem vind ik dat best jammer. Op een enkele waarschuwing na (zorg dat je verlichting niét knippert en goed naar voren schijnt) is er niets aan de hand.

Twee weken geleden is Don namelijk Delftse scholen langsgeweest om de fietslichtcampagne te lanceren. Samen met wethouders en een fietsenmaker checkte en repareerde hij de lampen van scholieren. Niet alleen zodat jij je centen op zak kunt houden, maar vooral omdat de weg er een stukje veiliger door wordt. Dat zou je bijna vergeten.

Gelukkig zijn er ook nog studenten die alle regels aan hun laars lappen. "De batterijen zijn op", en zo. Smoesjes. Die krijgen een boete van 45 euro en mogen lopend naar college. Want fietsen zonder verlichting blijft verboden, óók met een bekeuring op zak.

Baantjer

Als er 21 bonnen op vier locaties zijn uitgedeeld en de zon begint te schijnen besluit Don dat 't genoeg is. Als een soort De Cock en Vledder uit Baantjer - mijn jeugdhelden - springen we in de auto richting het bureau.

In een grote vergaderzaal - ik bedoel crisiscentrum - bespreken de agenten de ochtend. Ik krijg een rondleiding door het gehele complex (wauw!) en heel even voel ik mij écht Vledder als ik met een kogelvrij vest aan op de foto ga. Want eerlijk is eerlijk: een ochtendje bonnen uitdelen is best wel cool, maar ík zou als politieagent toch liever voor het ruigere werk gaan.

Een vraag over fietsverlichting, overtredingen, boetes of hele andere politiezaken? Schoolwijkagent Don Heins beantwoordt ze graag op ons forum!


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Trend: Overly Attatched Girlfriend

28 nov 2012, 06:36 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Sommige meisjes gaan iets te ver in de liefde voor hun vriendje. 'Je hebt nu al tien minuten niet teruggesmst! Wat is er aan de hand, ben je dood???' Op 't internet is het nu zelfs een hit: de Overly Attached Girlfriend.

In'Rages/HIP' spot de redactie van Scholieren.com trends op het schoolplein. Zoals zingen via 'n appnutteloze twitterfeiten en skywalking.  Ook een rage gespot? Deel het met ons in de reacties!

Wereldberoemd

Hoe 't allemaal begon? Er was eens een meisje die een parodie van Justin Bieber's liedje 'Girlfriend' maakte. Maar dan een tikkie creepy. Denk: 'If I was your girlfriend / I'd never let you leave / without a small recording device / taped under your sleeve'. Ze postte het op Youtube, en boem: ze werd wereldberoemd. Iedereen kent haar nu. Niet als Laina Walker, hoe ze heet, maar als Overly Attatched Girlfriend.

Haar gezicht heeft het internet veroverd. Vaak versierd door obsessieve, enge tekstjes. 'I was looking through your texts earlier.. Who's mom?' 'I sewed my name on your shirts, in case you forget you're taken.' 'I don't care if she's your mother. Don't kiss her.' Ze is nu de nachtmerrie van elke jongen.

Rijmende bijnaampjes

Arme Laina. Dappere jongen die nu nog wat met haar durft te beginnen. En dat terwijl ze een soort zondebok is, want Overly Attatched Girlfriends, die zijn er overal.

[p]Je kent er vast zelf ook wel één. Van die meisjes die net ietsjes te ver gaan in hun liefde. Die je in de gangen louter óf hand in hand óf tongworstelend spot. Zeker de helft van hun tweets is gerelateerd aan hun boyfriend, in de kotsneigende richting van[i] '0:00 denk aan mn schatje wij ntb Koelkasten uitzoeken

Ik wálg van Overly Attatched Girlfriends. Dat soort gedrag is zelfmoord voor je verratie. Geen enkele jongen die het langer dan drie seconden bij je uithoudt als je smsjes stuurt in de trant van: 'Je hebt nu al tien minuten niet teruggesmst! Wat is er aan de hand, ben je dood???'. Doe een stapje terug, meiskes.

Ikzelf ben gelukkig alles behalve een Overly Attatched Girlfriend. Ik bedoel, ik heb mijn vriend laatst dan wel gedwongen om samen koelkasten uit te zoeken, maar dat is toch gewoon handig? Scheelt ons weer een hoop gedoe, later. Ook hou ik alvast een lijst bij van potentiële babynamen. Puur praktisch. Maar wacht even, ik moet hem even bellen. Ik weet namelijk niet precies wat hij nu aan 't doen is; hij reageert maar niet op m'n dertien smsjes.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Een leraar met swag

27 nov 2012, 15:35 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Een norse, grijze man met een saai overhemd aan en een strenge bril op. Daar denk je waarschijnlijk aan bij het begrip 'leraar'. Een man die veel met zijn vak heeft, maar niet zoveel met zijn leerlingen.

Gelukkig zijn er uitzonderingen, zoals meester Bart Ongering (30). Meester Bart geeft Engelse les in de Bijlmer en vindt zijn beroep het mooiste wat er bestaat. 

Dat het leraarschap zo mooi is, maakt hij al een tijdje kenbaar via zijn superpopulaire blog. Daarop plaatst hij uitspraken van leerlingen. Niet om je voor schut te zetten, maar om te laten zien hoe slim, grappig en aandoenlijk wij eigenlijk wel niet zijn. De uitgelezen persoon dus om aan te vragen: wat maakt het leraarschap zo mooi? 

Wij belden hem even op.

Kledingwinkel

Leraar worden was niet iets waar meester Bart meteen aan dacht toen hij zijn diploma haalde, vertelt hij aan de telefoon. ''Nadat ik klaar was met de mavo, heb ik zes jaar lang in een kledingwinkel gewerkt. Ik wist echt niet wat ik wilde worden. Totdat ik in gesprek ging met een oom van mij, die ook leraar was."

De oom zei dat het leraarschap wel bij hem zou passen. "Omdat ik vroeger vooral goed in Engels was, ben ik de docentenopleiding Engels gaan doen. Vier jaar later stond ik voor de klas. Een alternatief had ik niet. Dan stond ik waarschijnlijk nog in die kledingwinkel.''

Vaderfiguur

En hij is nog steeds razend enthousiast. Bart: ''Ik vind het mooi dat ik deze kinderen wat kan leren, en ze misschien van hun angst af kan helpen om Engels te spreken. Dat ik ze bij kan staan bij problemen en ze kan helpen zoeken naar een oplossing." 

Eén leerling liet hem zelfs weten: "Meester, op school bent u eigenlijk mijn vader." Bart kan zich er wel in vinden: "Ik word soms ook gezien als vaderfiguur, want helaas komt het vaak voor dat leerlingen geen vader of moeder meer hebben. Dat merk ik als ze me per ongeluk papa noemen, of met persoonlijke vragen komen. Dat ontroert me.''

Een docent krijgt maar weinig waardering, wat volgens Bart niet eerlijk is. Soms vragen leerlingen hoe zijn weekend was, of willen ze door alle media-aandacht trots met hem door de school paraderen ("Meester, mag ik met u door de gang lopen? Dan pak ik shine"). Om dat soort dingen kan Bart zeker lachen, en daar haalt hij ook waardering uit. Dát maakt het onderwijs volgens hem ook zo mooi. "Alhoewel vergaderen verschrikkelijk blijft. Maar dat hoort er nu eenmaal bij."

Seks

En waarom zou ík voor het leraarschap moeten kiezen? Volgens Bart moet het wel bij je passen, natuurlijk. ''Maar het is heel waardevol. Soms komen leerlingen met persoonlijke vragen, bijvoorbeeld over seksualiteit of blowen. Dan ga ik een een-op-eengesprek aan of bespreken we het in de klas.''

Het maakt de Bijlmerleraar niet uit aan welke leeftijd of welk schoolniveau hij lesgeeft. Daarmee zou hij kinderen ook tekort doen, zo zegt hij. ''Elke leeftijd en elk niveau heeft zo zijn charme. In de bovenbouw van het vmbo bespreken we bijvoorbeeld dingen over blowen, iets waar je in de eerste klas van de havo niet echt mee bezig bent.''

Wanneer ik Bart vraag hoe hij later herinnerd zou willen worden, bloeit hij helemaal op. We hebben te maken met een fanatiekeling in het onderwijs. ''Ik wil dat mijn leerlingen mij later herinneren als een aardige man die goed kon uitleggen en wist hoe hij een fijne sfeer aanbrengt in de klas. Hopelijk komen ze na de middelbare school nog eens een keertje langs.''  

Aan de uitspraken van zijn enthousiaste leerlingen te zien, gaat dat zeker lukken. Ik ben groot fan.

Met dank aan Vice.com voor bovenstaande foto. Zij interviewden meester Bart laatst al over z'n Tumblr: klikkerdeklik.


9 reacties | lees origineel...

› Meer...