Blogs

 

Ontevreden docenten

30 okt 2011, 08:26 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Eén op de 5 leraren heeft er geen zin meer in: lesgeven. Dat heeft een onderzoekster aan de Rijksuniversiteit Groningen ontdekt. Maar 46% van de leraren is tevreden met hun baan, en de rest dus niet.

De onderzoekster Esther Canrinus bevroeg 1200 docenten en heeft een verklaring voor het chagrijn: de docenten krijgen te veel taken toebedeeld die weinig met lesgeven te maken hebben.

Veel docenten kozen voor het vak, omdat ze met jongeren en kinderen (ons dus!) wilden werken, maar:

Te weinig tijd voor jongeren

Veel tijd gaat op aan saaie vergaderingen, urenregistraties en ander hersendodend papierwerk. Zo ligt een teleurstelling op de loer.

Overigens: de leerlingen die ze sprak merken er niet zo veel van: de klassen zijn goed onder controle, de lessen beginnen op tijd en er worden goede instructies gegeven.

Wat dus niet betekent dat docenten enthousiast voor de klas staan. Esther stelt zich voor dat de ontevreden docenten gewoon strak lesgeven, zonder "toeters en bellen."

Het is heus niet zo dat iedere ongelukkige docent als een zak aardappelen voor de klas eh.. leunt.

Wie zijn de experts?!

Dan heb je nog de 'leraren united'-club, onderwijsbond AOb. We bellen met woordvoerster Lisa Westerveld: "Wij herkennen de resultaten. We hebben zelf al eerder onderzoekjes gedaan onder docenten. Daaruit blijkt dat docenten nauwelijks betrokken worden. Er worden ook heel weinig voortgangsgesprekken gevoerd, terwijl dat juist nodig is."

Lisa bitcht op de schoolbesturen: "Het bestuur is nu verantwoordelijk over de financiën, terwijl de docenten veel beter zouden kunnen meebeslissen over waar het geld precies aan besteed  zou kunnen worden. Zij zijn tenslotte de experts op hun vakgebied, niet het bestuur."

De foto komt van dit artikel, een interview met een bevlogen docent Latijn.


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

De denk- en bonkmachines van bataljon bakkebaard

30 okt 2011, 06:47 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Onze redacteur Luuk is gezegend met een creatief, vreemddenkend brein dat met grote regelmaat uit z'n hoofd springt en op de tafel gaat dansen. Af en toe doen die hersencellen dat zelfs op de maat van een gedicht, zoals vandaag.

  De laatste peuken gesmoord

En aan de stilte der struiken toevertrouwd

botte vingers in woele aarde gestoken

Verslaafd aan de reis naar de dampkring zo hoog

Hoger dan noodzaak, harder dan steen

 

In de gootsteen gelegen

bakkebaarden geschoren

En de huiden op denkmachines

Zijn ook ontdaan van haar en wortel

 

Onder Luukiaanse begrippen te verstaan

rituelen van bataljon bakkebaard en co

Een groep strijders uit de voormalige Uitstel-republiek

Hun taal, een spraakwaterval

 

Hun relikwie, de regendans paraplu

En wij, wij zijn majoor Snorhaars helden

 

't liefst verdrinken wij in een zee van alle shit die we dromen

Eerder genoemde zee een meloen-nevel dragende

Met daaronder, alle vagina's in de wereld als vissen blinkend

Maar deze eisen zijn vrij betekenisloos en seksistisch

En laten de donder alsmaar sneller rollen

 

Gevoed door de gorilla in onze bonkmachines

Breekt alles in brokjes, en averechts 't effect

Alleen nog koekeloeren naar 't televisietje

Spelen met de kat op een keyboard

Of de chaos in een mapje ordenen

 

Tijd om te pogen

deze deserteur te brengen naar 't front

Om opnieuw kogels te vangen

Speeksel en inkt te spuwen

En de deadline te halen

maar eerst nog even dat andere doen.


3 reacties | lees origineel...

› Meer...

Een brugmup, maar wel eentje die bij Ajax voetbalt

29 okt 2011, 07:11 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Niklas Blesgraaf (13) zit sinds een ruime maand in de brugklas van 't vwo. En in de D1 van Ajax.

Gewone schooldagen kent hij daarom amper: vijf keer per week moet hij zich in zijn Ajax-outfit hijsen. En verplicht huiswerk maken.

Het voetbalsprookje begon al toen Niklas drie was. Of juist niet, eigenlijk.

"Deze kan het niet"

Hij legt uit: "Vroeger deed ik altijd alles met m'n handen, en niets met de bal. Ik ging wel eens met mijn opa voetballen, maar ik kon er niks van.

Die heeft een keer tegen m'n moeder gezegd: 'Van mijn drie kleinzonen kunnen er twee voetballen, maar deze kan het niet.'"

Nu nog nooit

Inmiddels is dat wel veranderd. Toen Niklas zes was kwam er een Ajax-scout naar hem kijken, maar toen helaas nog zonder succes.

Vijf jaar later kwam de scout terug. Niklas: "Op het moment zelf was ik ontzettend nerveus, maar een week later zat er wel een mooie brief in de bus. Ik mocht zes dagen meelopen met de groep, waarna ze me vertelden dat ze me graag in hun team wilden hebben."

Op de vraag wat er op dat moment door zijn hoofd ging, antwoordt hij vastberaden: "Ik dacht: ik wil profvoetballer worden. Dit kan wel m'n laatste kans zijn, nu moet ik het laten zien."

Vijf keer per week

"Ik train nu drie keer in de week, na de herfstvakantie wordt dat vier keer omdat sommigen nu nog met groeipijn zitten."

Op die dagen lijkt hij in niks op een normale brugger die naar school fietst en wat met vrienden op straat voetbalt. "Ik word dan van school in Haarlem met een taxi opgehaald en naar Amsterdam gebracht. Daar gaan we eerst eten, waarna we tijd krijgen om ons huiswerk te maken."

Eerst huiswerk dus, dan pas de leuke dingen. "Daarna gaan we trainen. Niet altijd standaard voetbaltraining, maar ook bijvoorbeeld judo en gym, om je sterker te maken in duels. En na afloop brengen ze me naar huis. Dat vier keer per week, plus een wedstrijd op zaterdag."

Met het hele team aan het huiswerk

Maar waarom laten ze hem zijn huiswerk eigenlijk bij Ajax maken? Dat kan-'ie toch ook thuis doen, voordat hij naar de training gaat?

"Er is heel veel overleg tussen school en Ajax. Ik mis veel uren op school, maar door huiswerk bij Ajax te maken compenseer ik die. Daarnaast zijn er twee studiebegeleiders die me kunnen helpen en maken we altijd huiswerk met het hele team - we trainen samen, maar zijn ook samen bezig aan school."

School het belangrijkst

En wat vindt-'ie zelf belangrijker? School of voetbal? "Ik wil gewoon mijn opleiding afmaken en gaan studeren. Ik zie wel hoe het gaat lopen, maar school blijft voor me het belangrijkst." zegt hij slim, met zijn moeder naast zich.

En op het moment dat hij het voetbalveld betreedt, is er helemaal niets meer bruggerigs aan Niklas te merken. "Als je met een toernooi het veld op komt lopen kijkt iedereen naar je, dat is wel echt kicken. Na afloop krijg je een aantal hebbedingetjes zoals sleutelhangers en knuffeltjes, die je weg mag geven aan het publiek. Dan voel je je echt groot, als je dat mag doen. Dan voel je je echt een deel van Ajax."


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Pepernoten verboden

28 okt 2011, 13:14 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Is het een bom? Is het een gebakken gifmengsel? Nee, het is een pepernoot! Weg ermee, voordat er gewonden vallen!

Het is nog lang geen Sinterklaas, laat staan 1 april, maar op Lyceum De Grundel in Hengelo zijn pepernoten dit najaar echt strikt verboden. Net als vorig jaar trouwens.

Wie betrapt wordt met pepernoten, krijgt strafcorvee.

Dat wordt glad

Niet omdat een pepernootgevecht in de pauze zo irritant is voorbijlopende docenten, maar omdat ze gevaarlijk zijn. GEVAARLIJK! Die pepernoten belanden namelijk niet alleen in je mond maar ook op de grond. En als honderden scholierenvoeten daar op weg naar de volgende les overheen walsen, wordt 't glad.

Spekglad, denkt teamleider Herbert Wensink. Wij lazen in TC Tubantia: "Een pepernoot is nog gevaarlijker dan een ijsbaan. Dan valt iedereen op zijn staartbotje en dat willen we niet."

Gezinszakken

Iedereen? Is de hele school dan massaal aan de Bolletje? Hij liet aan De Telegraaf weten: "Leerlingen vinden die pepernoten lekker. Zoals iedereen. Ze kopen een gezinszak en strooien soms voor de lol het snoepgoed door de school".

Wij zijn benieuwd of de gymnasiasten op 5 december na zoet (pepernootloos) gedrag iets lekkers krijgen van de schoolleiding. En wat de bruggers weg zullen kanen als ze hun surprises uitpakken met hun mentorklas. Tip: Smoeltjes (die lachende speculaasmannetjes in rode zakjes) hebben redelijk hetzelfde effect. Qua smaak dan, hè.

Foto: Flickr


16 reacties | lees origineel...

› Meer...

School vermoordt onze creativiteit

28 okt 2011, 06:33 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Elk lesuur zie ik het: leerlingen die als dooien op tafels liggen, onderuit gezakt zijn en totaal langs de leraar heen kijken.

Waarom? Waarom zitten ze niet vrolijk rechtop, vragen ze de longen uit hun lijf en hebben ze niet écht de leukste tijd van hun leven? Omdat school onze creativiteit vermoordt.

Vroeger, tijdens de industriële revolutie, zei de meester: "Als je héél hard werkt op school, hoge cijfers haalt en gaat studeren, dan krijg je een goedbetaalde baan." Er was dus iets om naar toe te werken: een doel, een kans op een toekomst.

Drop-outs zijn de helden

Nu ligt dat iets anders, de wereld om ons heen stort zo'n beetje in. Kans op een goede baan? No way. Bovendien is er internet, zijn er iPads, iPhones, televisiezenders, van alles om ons 'af te leiden' en te laten zien hoe saai school eigenlijk is.

Wat zien we overal om ons heen: mensen die multibultitriljonair worden door juist géén hoge cijfers te halen of te gaan studeren. Ze bouwen in hun garage een computer (Steve Jobs), of de software daarvoor (Bill Gates). Ze stopten in ieder geval met school toen ze jong waren, dus hun creativiteit is nog niet uitgeroeid.

Want creativiteit is niet alleen handig tijdens knutselen, maar vooral voor goeie, slimme ideeën.

Allemaal even creatief

Goed, dus we hebben geen doel meer en worden te veel afgeleid. Maar je kunt toch zelf een doel bedenken en jezelf focussen, dan kan je toch nog steeds creatieve oplossingen bedenken voor alle wereldproblemen?!

Tja, daarvoor zit iets onhandigs, naars en vervelends in de weg: school. Een tijd geleden werd er onderzoek gedaan naar een soort van creativiteit: divergent thinking. De onderzoekers gaven 1500 kinderen van rond de vijf jaar een paperclip en stelde de vraag:"Bedenk zoveel mogelijk dingen waarvoor je deze paperclip kunt gebruiken?"

Wat bleek? 98 procent van de kleuters was enorm creatief, 'geniaal' zelfs. Vijf jaar later deden ze de studie weer, met dezelfde kinderen. Uitkomst: het percentage was drastisch afgenomen. Vijf jaar later weer: nog meer naar beneden. Wat gebeurt er vanaf je vijfde? Juist, je gaat naar school.

School is de moordenaar

Dat betekent dus dat iedere leerling of-'ie nu nou vmbo, havo of gymnasium doet, vroeger even creatief was als de rest! School is de moordenaar hier.

Hoe doen ze dat? Door je hele schooltijd lang te zeggen: "Nee, er is maar één antwoord goed. Ja, dat staat op internet. Nee, niet kijken, dat is spieken!" Normale (werkende) mensen zouden dat samenwerken noemen, maar niet op school, daar krijg je gewoon een vette één.

ADHD

Maar wat gebeurt er dan met de mensen die niet zo goed stil kunnen zitten, die niet zo lang kunnen focussen? Die beter kunnen dansen, zingen of schilderen, dan woordjes leren?

Die gaan naar VMBO-t, want ze hebben ADHD. Ik wil hier zeker niet beweren dat ADHD niet bestaat, maar denk eens na, waarom krijgen mensen dat stickertje? Omdat ze niet zo zijn als de school wíl dat ze zijn: lekker standaard, rustig en zich overgevend aan wat er komt.

Fabriek

Vergelijk school eens met een fabriek, je komt angstaanjagende overeenkomsten tegen. Er is een bel, voor de pauzes. Verschillende 'onderdelen' (vakken), worden op verschillende plekken gemaakt.

We gaan allemaal over dezelfde lopende band, de ene is wat langer dan de ander. Iedereen schiet een hele hoop onderdelen voorbij en overal wordt er een klein stukje aan je toegevoegd of aangepast. En iedereen die tegelijk begint op de band, wordt geacht tegelijk te eindigen.

Wat nu?

Hoe graag willen we dit? Zo creëren we mensen die geen grote problemen meer op kunnen lossen, maar wel van alles een beetje kunnen. Of goed zijn in leren, maar dan vooral in het leren van dingen die andere mensen ook al wisten. Ik ben bang dat we er niet gaan komen zo, dat de wereld nog lang blijft zoals-'ie is, met z'n crises en problemen.

Het is tijd voor een drastische verandering, het is tijd dat school creativiteit omarmt en niet meer langzaam de nek om draait.

Dit standpunt komt niet helemaal uit mijn eigen brein. Daar ben ik immers niet creatief genoeg meer voor, maar Ken Robinson van dit geanimeerde filmpje gelukkig wél. 


14 reacties | lees origineel...

› Meer...

Kruistocht in de kast van de Onderwijsminister

28 okt 2011, 06:33 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Onderwijsminister Marja van Bijsterveldt  leest niet alleen scholieren graag de les, maar leest ook graag boeken. Kinderboeken zelfs.

Wij vroegen haar per mail naar d'r favoriete romans, en kregen uhm, een heel boekwerk als antwoord.

De goedbedoelde leestips van je ouders of docenten blijken vaak geen reet aan. Daarom elke twee weken op Scholieren.com: een aanrader van een Bekende Nederlander of ander aansprekend figuur.

Geloof ons: deze wil je wél lezen.

Beckman en van der Vlugt

Wat is met stip op één uw favoriete boek?

"Ik heb eigenlijk niet één boek dat ik echt het allermooiste vind. Ik houd heel erg van lezen. Van jongs af aan eigenlijk al. Dat komt ook door mijn leraar die ik in de vierde en zesde klas (nu groep zes en acht) van de basisschool heb gehad. Hij heeft mij echt de liefde voor kinderboeken en lezen bijgebracht. Ik heb thuis dan ook een grote kast vol romans, boeken over politiek, filosofie en over reizen.

Maar mijn hart ligt toch het meeste bij kinderboeken. Ruim een derde van de kast bestaat uit jeugdboeken. Thea Beckman, Simone van der Vlugt; prachtige boeken hebben zij geschreven. Een echt favoriet kinderboek van mij is Kruistocht in Spijkerbroek van Thea Beckman."

Waar gaat dat boek over?

"Het gaat over de Kinderkruistocht van 1212, een zestienjarige jongen die meedoet met een experiment met een tijdmachine. Hij komt per ongeluk in de dertiende eeuw terecht bij de stad Speyer (Spiers) in Duitsland waar hij zich aansluit bij de Kinderkruistocht, die op dat moment toevallig langstrekt.

Bijzonder aan het verhaal is dat hij als jongen uit de twintigste eeuw heel veel kennis heeft die zo'n achthonderd jaar geleden nog niet beschikbaar was. Denk aan het gebruik van buskruit of de aanpak van een epidemie. Door zijn kennis verwerft hij al snel een belangrijke leiderspositie. Hij helpt de kinderen tijdens de barre, avontuurlijke tocht."

Piano + geheim

Klinkt leuk, maar wat te makkelijk voor Tweede Fase-scholieren om mee te laten tellen voor de literatuurlijst. Heeft u nog meer tips? 

"Een erg mooie roman vind ik Het Geheim van de schrijfster Anna Enquist. Een prachtig boek over de pianiste Wanda Wiericke die op zoek is naar een geheim, dat ze uiteindelijk ook weet te ontrafelen.

De muziek en de piano zijn alles voor haar. Door middel van haar muziek probeert ze contact te maken met haar vader. Het boek is erg spannend, je weet dat er een geheim is en wilt dan ook verder lezen om erachter te komen wat dat het geheim is."

Lezen die hap

En tja, Van Bijsterveldt zou geen onderwijsminister zijn als ze ons niet een keer (of tien) extra op het hart zou drukken wat vaker educatief verantwoord te doen en 'ns een boek te lezen. Geen stripboek, maar eentje waar je ook nog echt van leert en zo. Dolenthousiast legt ze uit waarom:

"Lezen is niet alleen erg leuk, het is vooral ongelooflijk belangrijk. Lezen opent je wereld. Dat betekent dat beheersing van taal veel aandacht moet krijgen. Niet voor niets is de 'basis op orde' een belangrijk speerpunt in mijn beleid. Taal vormt samen met rekenen echt de ruggengraat van het onderwijs. Als je de taal onvoldoende beheerst, kun je informatie niet goed begrijpen. En kennis van taal begint met lezen." Met andere woorden: van die computer weg en lezen, jij!

Verslagen?

Natuurlijk staan er op scholieren.com boekverslagen van Kruistocht in Spijkerbroek en Het geheim. Van Kruistocht in Spijkerbroek (366 pagina's) zijn hier zestig verslagen te vinden. Een verslag van de film uit 2007 hebben we ook. En de boekverslagen van Het geheim (203 pagina's) vind je hier.

Meer Marja van Bijsterveldt? Laatst was ze ook al te gast in de Scholieren.com chatbox: klikkerdeklik.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Word jij de eerste Jonge Dichter des Vaderlands?

27 okt 2011, 10:47 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

D'r wordt begin 2012 een onwijs gave titel uitgereikt: de Jonge Dichter des Vaderlands. Bedoeld voor die bengel (16-18 jaar) die dicht als een held en daarna namens De Jongeren des Vaderlandsch regelmatig de Ganse Natie toespreekt. In de vorm van een gedicht (sms? raptekst?) natuurlijk.

Jij gaat de menschheid verrijken met poëzie waarbij leeftijdsgenoten dwingend hun hoofd zullen knikken en zeggen: "Zo is het." Ouderen worden tot tranen geroerd en kussen je voeten. Of niet.

Winnaar op Scholieren.com

En omdat wij bij Scholieren.com zo gecharmeerd zijn van dit initiatief van het Poëziepaleis, hebben we onze website aangeboden als platform voor de dichtkunsten van de eerste JDDV. Win jij, dan verschijnen de minimaal 8 gedichten die je in 2012 en 2013 publiceert op Scholieren.com.

Wij hebben er zin in!

De komende maanden zullen we de campagne intensief volgen: de masterclasses in november, de finalerondes in december, de uitreiking in januari.. maar voor die tijd moeten natuurlijk zoveel mogelijk jonge dichters zich inschrijven voor de wedstrijd.

En dat kan nog maar tot 1 november via deze website. Wees er snel bij! En let op: het is niet zomaar een titel. Als je wint ga je als een waar artiest op tour, treed je op op verschillende festivals en word je professioneel begeleid. Succes!


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Elke dag gymles op het Grotius College

27 okt 2011, 07:23 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het eerste uur gymles wordt meestal niet echt gewaardeerd in scholierenland.

Al die wakker wordende hormonen meteen aan het werk zetten, dat vráágt toch om problemen?

Niet als je het de 3-mavoleerlingen van het Grotius College in Heerlen vraagt. En zij kunnen het weten, want ze hebben het élke dag...

Geen gepiep maar top-40

Vrijdagochtend, 08:30 uur. Het eerste wat me opvalt als ik de ruime gymzaal van het Grotius College binnenstap, is de harde muziek. Niks geen gepiep van gymschoenen of rammelende klimrekken, hier overheerst lekkere top-40 met een goeie beat.

De basketbal die me bijna meteen om de oren vliegt, lijkt het ritme over te nemen: zo hard als de beat gaat, zo snel dribbelt de bal over het veld. Met een stuivende groep leerlingen er achteraan.

Naargeestig

Elke schooldag beginnen met een uur gym, dat klinkt in mijn oren als een naargeestig plan van een gemene schooldirecteur. Of is dit een vrijwillige keuze?

Over het geluid van de muziekboxen heen praat ik met Martin van Dijk. Hij promoveert aan de Open Universiteit in Heerlen bij Renate de Groot, coördinator van dit wetenschappelijke gym-onderzoek.

Onderzoek

Onderzoek? Dit is dus niet het idee van een gemene schooldirecteur?

"Integendeel!", zegt Martin."Dit zogenaamde 'Gym2Learn'-project is een samenwerking tussen de universiteit en het Grotius College. We proberen uit te vinden of elke dag bewegen bevorderlijk is voor de leerprestaties." Of je beter oplet bij Wiskunde als je eerst flink gezweet hebt, dus.

De jongens

Leerling Maurice (15) is een enthousiasteling. "Ik vind het heel erg leuk!", zegt hij opgewekt. "Je wordt er wakker van, zo lekker bezig zijn het eerste uur." Is de klas altijd zo actief, vraag ik me af. "Ja, eigenlijk wel. Iedereen doet heel goed mee, de sfeer is altijd goed."

Paul (14) is het daar voor een groot deel mee eens. "Ik vind het sporten leuk, maar je raakt er alleen zo bezweet van," zegt hij.

Denkt hij dat het ook echt van invloed is op zijn schoolprestaties? "Voor mezelf vind ik dat moeilijk om te zeggen. Maar over het algemeen denk ik wel dat het effect heeft."

De meiden

Aldus twee voorstanders. Toch kan ik een gevoel van ongeloof nog steeds niet onderdrukken. Zoveel gym, daar kan toch niet iedereen liefhebber van zijn? Of is dat gewoon iets vrouwelijks, gym-haat? Er is maar één manier om daar achter te komen.

Ik stap af op Kimberley (15), die als reserve op de bank zit. Hoe kijkt zij aan tegen het project? "Ik zou het liever niet doen," bekent ze. "Maar het is voor een onderzoek, dus ik heb niet veel te willen. Het zal voor sommigen best werken, maar zelf... nee, ik ben niet echt overtuigd."

Luchtje

De les is afgelopen. De leraar roept de klas nog even bijeen voor een laatste praatje, waarna de leerlingen richting kleedkamers lopen.

Snel schiet ik nog even Maud (13) aan voor een vrouwelijke second opinion. Mijn vermoedens worden weer bevestigd: "Je wordt er zo moe van, meteen aan het begin van de dag. En ik vind het ook niet fris, er hangt de rest van de dag echt wel een luchtje in de klas!"

Ik zou niet warmlopen

Met gemengde gevoelens loop ik het gebouw uit. Ik weet nog steeds niet goed wat ik ervan moet vinden.

De meningen van de fanatiekere jongens staan in deze klas zo goed als lijnrecht tegenover die van de meisjes. Ik blijf erbij dat ik zelf (letterlijk en figuurlijk) ook niet zou warmlopen voor dit project. Maar hee – alles voor de wetenschap!

En of het nou echt werkt? Dat zal over een half jaar blijken.


10 reacties | lees origineel...

› Meer...

Evolutie tijdens examenreis

26 okt 2011, 07:17 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Schoolexcursies zijn fascinerend.

Je gaat op stap met je vrienden, wat docenten (ieuw, docenten! ) en die paar idioten uit je klas waar je niks mee te maken wilt hebben.

Je komt terug met meer vrienden, docenten (cool, docenten!) en zelfs de leipste leipo's blijken best menschlijke trekjes te hebben.

Dat klinkt een beetje als Darwin: de mens verandert en past zich aan aan z'n omgeving. Hoor ik daar de evolutietheorie?

Ik besluit mijn examenreis (zeg maar: excursie tot de macht drie) onder de loep te nemen. Een onderzoek naar de evolutie der relaties. Mijn onderzoek vindt plaats gedurende zeven dagen, als de groep van 29 organismen, ook wel genaamd 'leerlingen', zich bevindt in het bruisende Rome. Hoe houdt de groep stand in deze stad vol gevaren, in een week met veel stress?

Mutaties

In het begin van de reis/mijn onderzoek ziet alles er nog rooskleurig uit. De organismen staan met frisse moed op het vliegveld te wachten als blijkt dat er één ontbreekt: oh-oh... De opper-organismen (ook wel bekend onder de naam 'docenten') raken lichtelijk in paniek: er is duidelijk sprake van een mutatie.

Wat nu? Is het een kwestie van natuurlijke selectie en vertrekken we zonder de mutant? Of muteren we allemaal mee, met als gevolg dat de vliegreis omgeboekt moet worden? Gelukkig komt de laatkomer nog net op tijd voor de check-in aanrennen, en kan de hele kudde opgelucht vertrekken.

Biodiversiteit

Eenmaal aangekomen op de plek van bestemming blijkt dat de groep een hoge mate aan biodiversiteit laat zien: de meningen en eisen van (vooral het vrouwelijke soort) over de hotelkamers lopen nogal uiteen. Maar na wat aanpassingen hier en daar is ook dit probleem snel opgelost.

Intussen blijkt de macht van de opper-organismen, de docenten dus, ietwat geslonken. 'Half 8 UITERLIJK bij het restaurant zijn!' wordt door een aantal leerlingen niet helemaal serieus genomen. Maar ach, in deze struggle for life is voedsel natuurlijk een noodzaak. Dus uiteindelijk volgen ook de jongens hun oer-instinct vanzelf wel, linea recta richting de spaghetti-geur.

Survival of the fittest

In de daarop volgende dagen is het survival of the fittest. Wie in Rome is, moet zich aanpassen. Dat wil zeggen: meisjes met hemdjes aan komen geen kerk in zonder hun schouders te bedekken.

Het is fascinerend om te zien hoe twee natuurlijke aartsvijanden die elkaar in de klas geen blik waardig gunnen, nu ineens allerlei doeken/vestjes/jasjes/pannenlappen uitlenen aan elkaar, en er nog gezellig bij kijken ook!

Meneer wordt Peter

Het onderscheid tussen de opper-organismen en hun 'onderdanen' verdwijnt in de loop van de week vrijwel geheel.

Waar het aan het begin van de week nog keurig 'Meneer Jansen' en 'u' was, is ergens de omslag gekomen naar 'hé Peter' en 'jeweetzelluf!'

Leraren met swag

Aan het eind van mijn onderzoek kan ik concluderen dat van de hele natuurlijke orde van de groep niks meer over is.

Leerlingen zijn getransformeerd van total strangers naar elkaars BFF's, leraren zijn helemaal ingeburgerd in de 'ik heb swag'-cultuur, oftewel: het ontstaan van een nieuwe soort is een feit. En daarmee zijn we rond wat die evolutietheorie betreft:

- Het zich aanpassen aan de nieuwe omgeving – check

- Het overdragen van kenmerken en gewoontes – check

- Mutaties in eigenschappen en gedrag– driedubbelcheck

- Het ontstaan van nieuwe soorten. – check.

Klabam! Ik ben een overtuigd neo-Darwinist . Wat wil je, met zo veel bewijs...

Dat wordt een tien voor biologie binnenkort.


9 reacties | lees origineel...

› Meer...

Planking? Nee, batmanning!

26 okt 2011, 07:17 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

We kennen planking. Maar die rage is inmiddels alweer verleden tijd. Veel moderner en hipper is batmanning. Populair onder volwassenen en nu ook hard op weg om een Grote Rage onder scholieren te worden.

In de rubriek 'Rages/HIPspot de redactie van Scholieren.com trends op het schoolplein. Zoals de trend om te liefdesverdriet weg te zuipen en het een duckface te trekken op de foto. Ook een rage gespot? Deel het met ons in de reacties.
Bij batmanning hang je op de kop aan je voeten en volgens mij is 't levensgevaarlijk. Maar dat terzijde. Dat op de kop hangen gebeurt natuurlijk op de meest absurde plaatsen op de meest absurde momenten. Dit filmpje behoeft verder geen uitleg:


9 reacties | lees origineel...

› Meer...