... Rob's tweede stripalbum is nog steeds hier te bestellen!
Op 1 januari had ik een goed voornemen: minder geld uitgeven. Of zo. Nu, een maand later, ben ik nog steeds voorzien van een gat in mijn hand en een vuurrode bankrekening. Daarom heb ik een week lang mijn uitgaven bijgehouden en ben ik daarmee naar het Nibud (zo-geef-je-slim-geld-uit-organisatie) gestapt voor tips om gieriger te worden. Watch and learn.
MaandagGeen school, maar studiedag. Dat scheelt, want dan kom ik niet op Utrecht CS. Wel heb ik een etentje met vriendinnen, waarvoor ik wat ingrediënten koop. Als ik voorbij de Etos loop, besef ik me dat mijn mascara klontert. Hups, nieuwe make-up en wat andere spulletjes het mandje en weg is twintig euro. 's avonds kan ik meerijden met iemand zodat ik niet de bus hoef te pakken, dat bespaart me mooi weer vier euro.
Reactie Nibud:
Fijn, zo'n meerij-meevaller! Mocht je nu de bus eigenlijk niet kunnen betalen, dan was de fiets wellicht een goede optie geweest. Was de make-up een impulsaankoop of had je gewoon nieuwe nodig? Als iets op is wat je nodig hebt en je hebt op dat moment het geld, moet je het gewoon kopen. Maar heb je thuis nog bergen make-up liggen, probeer dan de verleiding te weerstaan. Ben je je eigen spullen zat, dan zou je een 'make-up ruil-middag' met vriendinnen kunnen organiseren: gezellig én een goedkope manier om een vernieuwde look te krijgen.
DinsdagIk weersta de Albert Heijn To Go op Utrecht Centraal, de Bruna waar heel veel leuke tijdschriften liggen en de Free Record Shop vol aanbiedingen. Helaas blijk ik later bij de bibliotheek een boete van zestig cent te hebben. Ik betaal het meteen, nu het geld toevallig in mijn broekzak zit.
Reactie Nibud:
Goed bezig door de AH op het station aan je voor bij te laten gaan! Je zou voor de grap eens de prijs van een half liter flesje water in de AH to go moeten vergelijken met de prijs in een gewone AH: 2,50 euro tegen over 0,15 euro: zeventien keer zo duur op het station....Gehaaste reizigers letten minder op prijzen, en AH weet dat.
Ik breng een boek terug naar de mediatheek op school en heb ook daar een boete: 10 cent. Mijn schoolpasje is leeg en met mijn pinpas kan ik hem niet meer opladen. Een lieve vriendin helpt me uit de brand, zodat de boete niet hoger oploopt. 's Middags koop ik tijdschrift Flow voor mijn zieke mams. Ik pak de bus, maar sta helaas rood op mijn OV-chipkaart: dat betekent €2,40 contant lappen voor een kaartje.
Reactie Nibud:
Te laat inleveren van boeken overkomt heel wat jongeren. Geen gigantische bedragen, maar als je al die beetjes van een jaar bij elkaar op telt... Twee keer deze week! Verzin voor jezelf een manier waarop je het minder snel vergeet. Zorg bijvoorbeeld dat er drie dagen voor de verloopdatum een alert in je agenda, telefoon of pc afgaat.
Wel lief dat je aan je zieke moeder hebt gedacht! Mocht je budgettair eigenlijk niet uitkomen om zo'n tijdschrift te kopen, dan vindt ze het vast ook heel fijn als je haar verzorgt met een kopje thee of wat klusjes in huis.
Hoera, het is me gelukt, ik koop gewoon hélémaal niks! Wel krijg ik 10 euro van mijn vader om beltegoed te kopen.
Reactie Nibud:
Wij adviseren ouders altijd om niet nog extra geld te geven naast het afgesproken bedrag aan zak-, kleed-en belgeld. Zo leer je tenminste dat OP ook echt OP is. En dat je dus, als je meer wilt bellen, andere uitgaven moet laten of moet zorgen voor meer inkomsten. Een keer een leuke verrassing kan geen kwaad, maar ga er niet van uit dat je dat altijd krijgt.
Na schooltijd kan ik kiezen: alleen reizen, of mee winkelen met vriendin H. Ik kies natuurlijk voor het laatste. Bij de Six word ik verleid tot het kopen van oorbellen. Ze kosten maar 2 euro! Die kan ik toch niet eenzaam laten rinkelen daar? Daarna zie ik nog dé perfecte sjaal die bij mijn jas past. Hij kost maar 4 euro in plaats van 9,95 en ik heb hem écht nodig.
Reactie Nibud:
Prima voor een keertje. De vraag is alleen: hoe vaak zeg je tegen jezelf 'ik heb het echt nodig'? Ook al is het een aanbieding, als je de sjaal eigenlijk niet nodig hebt, geef je toch 4 euro te veel uit. Af en toe jezelf verwennen kan erg prettig zijn, maar maak met jezelf afspraken: bijvoorbeeld dat je 1x per maand jezelf iets van X euro cadeau mag doen. Dan voorkom je dat je telkens tussendoor denkt 'dat kan nog wel'.
Da's duidelijk: ik mag wel wat minder impulsaankopen doen. En eerst mijn verplichte uitgaven betalen (zorgen dat ik genoeg beltegoed heb). Het Nibud bracht me nog op een ander idee: als ik direct na het ontvangen van mijn zakgeld een gedeelte opzij zet, is mijn gat in mijn hand binnen no time compleet gedicht met een spaarrekening waar je u tegen zegt. Ik hoor het rijke geknisper en gerinkel in mijn portemonnee al! Is dat genoeg reden om mezelf op een middagje shoppen te trakteren?
Scholieren.com publiceert iedere maand tien goede uittreksels van boeken die net uit zijn, en wekelijks lichten we er ééntje uit. Zo kan jij eens een ander boek kiezen dan de titels op de vergrijsde literatuurlijst van je docent.
Schrijver Martijn Simons is pas 25 en debuteert met het boek Zomerslaap. De 17-jarige hoofdpersoon, die het hele boek naamloos blijft, beleeft een lusteloze zomer tussen vwo-examen en start van universitaire studie. Hij mist een bijzonder meisje: Lisa. Ze kennen elkaar van school. Maar wat heeft er zich tussen hen afgespeeld? En wat is er aan de hand met z'n moeder, wiens leven weinig meer omvat dan zonnen in bikini?
Simons' debuut is een coming-of-age-roman: eerst ben je een puber met een grote bek, dan maak je wat heftige shit mee, en dan ben je volwassen. Mooi scholierenthema! En daar zijn er meer van. Onze boekverslagenschrijver en docent Nederlands Kees van der Pol tipt in die categorie ook het boek Engel van Wanda Brommer.
Het oordeel van Kees over Zomerslaap: een heel aardige schrijfstijl voor een debutant, niet zoveel avontuur en een laag tempo. Aan het eind kom je erachter hoe het zit tussen Lisa en de hoofdpersoon. Maar een dun boekje (142 pagina's), lekkere lay-out en toch een aardig literair product (2 punten).
Stond daar nou echt 142 pagina's? Wow. En dan kom je bij je docent aanzetten met een hip boek, dat maakt sowieso indruk. En voor wie het dus nog niet door had: Scholieren.com heeft het boekverslag hierrr.
Pauzes zijn op elke school superdruk en chaotisch: rennende brugpiepers, irritant duwende jongens en slenterende groepjes zorgen dat de gangen vaak veranderen in een survivalbaan. Lange rijen in de kantine, te weinig tafels en stoelen, iedereen op een kluitje. Mijn school, het Christelijk Lyceum Veenendaal, vond dat daar verandering in moest komen.
Snap je?Vlak voor de kerstvakantie kregen we een ingewikkelde brief over een proef met gescheiden pauzes. In plaats van twee pauzes zijn er nu vier pauzes. Leerlingen die les hebben in gebouw X, hebben na het tweede lesuur pauze, en vervolgens weer na het vierde lesuur. Leerlingen die les hebben in gebouw Y, hebben na het derde lesuurpauzes en dan na het vijfde. Snap je het nog?
Verboden gebied
Helaas zit niemand de hele dag in hetzelfde gebouw, wat resulteert in hele rare pauzetijden. Zo hebben sommige leerlingen zo'n bizar rooster dat ze maar liefst vier lesuren achter elkaar moeten volgen.
Daar komt nog bij dat sommige delen van de school in al die pauzes tegenwoordig afgesloten zijn voor scholieren, waardoor er minder ruimte is. De rokers staan nu met zijn allen in de regen onder een klein dakje te paffen, omdat ze dat niet meer op hun oude plek mogen doen. En de niet-rokers worden allemaal gedwongen zich naar de kantine te begeven, omdat kluisjes verboden gebied zijn in de pauze. Nog meer opkrop- en ongewenst zweetluchtgehalte dus. Huh, niet erg logisch, toch?
Geknor"Mijn hele eetritme is veranderd door de proef voor gescheiden pauzes," vertelt een leerlinge me. "Ik heb na twaalf uur 's middags nog vier uur achter elkaar les, maar tijdens die vier uur mag ik niks eten. Ik had laatst zo'n honger dat mijn maag keihard begon te knorren door de klas. Iedereen kon het horen, en ik schaamde me dood!"
Ook de docenten zijn geen groot fan van deze 'nieuwe' pauzes. "Tijdens mijn lesuren gaat de bel vaak drie of vier keer af, omdat de andere pauzes dan beginnen of afgelopen zijn,' vertelt een docent. "Met mijn uitleg kan ik dan wel weer stoppen, want iedereen is uit zijn concentratie gehaald. En het geluid van de nieuwe pauzebel klinkt als een vertrekkend ruimteschip."
Verwarrend"Ik spreek mijn vriendinnen nooit meer," beklagen twee andere leerlingen zich. "Ze hebben altijd rond andere uren pauze dan wij. Zo is het helemaal niet gezellig meer."
En zo is het: docenten storen zich aan de bel, leerlingen vergaan van de honger en zien hun vrienden helemaal niet meer. "Het is handiger om alle gebouwen gewoon open te stellen tijdens de pauze, dan is er helemaal geen ruimtegebrek," vinden verschillende leerlingen. "Deze proef is alleen maar verwarrend."
Geen verlossingDat laatste is misschien nog wel het enige positieve punt van de hele pauzeproef. Omdat het allemaal nogal verwarrend is, kunnen de leerlingen gemakkelijk te laat de les binnen komen zeilen. "Ik zeg gewoon dat ik dacht dat er pauze was," zeggen een paar jongens. "Daar kunnen docenten niets tegen beginnen, want ze snappen zelf ook niets van het nieuwe systeem."
Of mijn school het defintief gaat invoeren, is nog niet duidelijk.
Toen Katie haar vmbo haalde, had ze nog geen duidelijke toekomstplannen. Nu wel, na een halfjaartje havo. Daar verveelt ze zich inmiddels dood in de klas en ze kan nauwelijks de moeite opbrengen om nog te komen, zo vertelt ze op het forum.
Haar nieuwe opleiding begint helaas pas in september. Moet ze nou echt tot het einde van het schooljaar doorbijten – zonder diploma aan het eind – of mag ze niet alvast een paar maandjes werken?
In het hectische leven van scholieren is er één baken van rust: het LAKS. Wanneer wij het allemaal even niet meer weten, staan zij klaar met een antwoord. Ook een vraag? Reageer hieronder, mail of bel het LAKS: info@laks.nl / 020 5244060.
Het verlossende antwoord"Er is voor jou geen mogelijkheid om nu te stoppen met school. In Nederland geldt de leerplicht tot 16 jaar, maar daarna bestaat er tot 18 jaar de kwalificatieplicht. Dat betekent dat je tot je 18e naar school moet, tenzij je een startkwalificatie hebt behaald: een havo-, vwo-, of mbo-1,2 diploma. Het idee is dat je met zo'n diploma een start kunt maken op de arbeidsmarkt.
De leer- en kwalificatieplicht bestaan om te voorkomen dat er veel scholieren zonder diploma van school gaan en niet meer terugkeren. Op zich een mooi streven, maar jij wordt hier dus de dupe van. Terwijl jij wel echt van plan bent terug te gaan naar school.
Als je toch stopt met school, of veel spijbelt, krijgen jij en je ouders hier boetes voor. Je zult dus inderdaad moeten doorbijten. De enige oplossing die er is, om het wat aangenamer te maken, is je probleem op school uit te leggen. Misschien kun je afspraken maken over hoe je laatste maanden op deze school inricht, zodat je je kunt voorbereiden op je vervolgopleiding?
Veel succes!
Het LAKS"
Schaamte? Gênante situaties waar de hele school van weet? Volgens mij kennen we allemaal het klassieke voorbeeld wel: het dommige meisje dat zoveel vertrouwen heeft in haar knappe klasgenoot, dat ze een striptease voor de webcam doet.[/p]
Jammer genoeg bedenkt ze zich niet dat een screenshot zó gemaakt is. En voor ze het weet, is de hele school getuige van haar gezellige MSN- of Skype-gesprekje. En weten al haar schoolgenootjes hoe ze eruitziet zonder haar kleren aan.
Crap. En wat moet ze dan? Elke mobiel van haar schoolgenootjes afgaan en die foto verwijderen? Iedereen vertellen dat ze hun mond maar moeten houden? Dat gaat haar niet lukken. Ze zal voortaan anders worden aangekeken door haar schoolgenootjes.
Niet gewoon 'een meisje' maar 'dat meisje dat zichzelf uitgekleed heeft voor de webcam' of 'het meisje van die foto'. Het allerpersoonlijkste deel van haar, haar lichaam, staat op het mobieltje van een jongen uit een andere klas. Privacy-schending tot de max. Waarschijnlijk zijn zelfs haar leraren op de hoogte. Sure, eigenlijk had ze het niet moeten doen, maar wat kan ze er nu nog aan doen? Ontkennen?
De controle ligt in zo'n situatie gewoon niet meer bij het slachtoffer van zo'n actie, maar bij de mensen die er voor kiezen die foto door te sturen. Compleet eerlijk? Ik zou zo'n foto ook doorsturen. In eerste instantie. "Haha check deze foto eventjes, dat meisje was zo dom om zichzelf uit te kleden op de cam!" Verstuurd. En dat zou jij ook doen, waarschijnlijk.
Maar nu ik er over nadenk: eigenlijk doe je dan gewoon mee met het-massa-verkloten van iemands leven. En dat gaat sneller dan je denkt. Met één druk op de knop, één klik. Kei-leuk om het er met je vrienden over te hebben, maar voor de persoon in kwestie is het onmogelijk om op dezelfde school te blijven. Als ze de gang doorloopt, voelt ze de ogen in haar rug prikken. Schaamte wordt een van de sleutelwoorden van haar leven.
Waarschijnlijk hoopt ze dat ze op een gegeven moment wakker wordt van deze nachtmerrie, zodat ze gewoon weer naar haar school kan en gewoon weer kan leven zoals ze dat eerst deed. Natuurlijk heeft zíj zich uitgekleed voor de webcam, maar kun je dat iemand wel zo kwalijk nemen?
Zoiets is in tien minuten gebeurd en levert waarschijnlijk levenslange schade op. Misschien solliciteert ze over een paar jaar wel voor een baan. Ze heeft die job zo goed als binnen, haar potentiële werknemer googelt ter controle eventjes haar naam en ziet daar haar ontblote lichaam. Ik denk niet dat ze nog wordt aangenomen.
Zou jij die foto doorsturen?
Als je op kamers gaat wonen, weg bij je ouders, de grote mensen wereld in, verandert er een hele hoop in je leven. Je moet gaan studeren enzo, maar ook moet je ineens elke dag voor een warme maaltijd zorgen, moet je zelf je kleren wassen en moet je je verantwoordelijk gaan gedragen.
Al deze dingen hebben voor een heel grote verandering in mijn levensstijl gezorgd. Zo was ik eerst bijvoorbeeld heel netjes met m'n kleren, als er een klein vlekje op zat gooide ik het direct in de was. Ook maakte het me uit wat ik aantrok. Op dit moment ben ik in de fase dat ik niet de mooiste, maar de chillste kleren uit m'n kast draag, dat ik mezelf er echt aan moet herinneren om mijn spijkerbroeken in de was te gooien omdat ik hem anders zo een week achter elkaar aan heb. Het resultaat is dat ik vaak in mijn instappers, chillpants en met een pet op het huis uit ga. Lelijk? Enigszins. Moeilijk chill? JA!
Zelf voor je maaltijd zorgen en zelf boodschappen doen, is ook iets wat eerst compleet anders was. Ik kookte best wel af en toe en deed ook boodschappen. Nu lopen we tijdens etenstijd een keer richting de Appie waar op dat moment de gehele Groningse studentenbevolking loopt, en waar alles alweer op is. Het resultaat is een simpele pasta of AVG zonder al te veel groenten en dergelijke. Moeilijk doen? No way.
(Nu even snel tussendoor een toptip voor de aankomende studenten. Als je bang bent dat je aan gaat komen in je studentenleven (dat ga je ook!), zorg gewoon dat je niets in huis hebt. Zorg dat je wat melk, koffie, boter, beleg en wat fruit in huis hebt. De eerste weken had ik vaak zat allemaal lekkers in huis en dat was ook veel te snel dan alweer op. Ondertussen ben ik zo ver dat als ik wil snacken ik een tosti neem of gewoon wat fruit. )
Ook dat verantwoordelijkheidsgevoel wat ik in de zesde klas enigszins had, is erg veranderd. Veranderd in de zin van, ik heb het niet meer. Je leeft als student compleet impulsief en denkt niet na over de gevolgen. Zo zat ik vanmiddag chill te studeren wanneer m'n huisgenoten me vragen om even chill te stoppen met studeren, jointje te doen en dan naar de bios. Zonder al te veel twijfel ging ik akkoord en ging een halve dag wederom verloren.
(Nog een toptip.. Zorg dat je in een stad gaat studeren waar een Pathé bioscoop staat. Voor 18 ekkie's in de maand mag jij onbeperkt naar de film. Heb je een middagje niets te doen? Bel één van je maten die ook zo'n kaart heeft, chill biertje in de bios, heerlijk middagje!)
Maar goed, wat ik wil zeggen met dit verhaal is dat studeren niet alleen maar studeren is, het is een way of life. En als je dit nou zo leest, is dit toch de gaafste way of life die er is?! Doen wat en wanneer je maar wilt, gaan en staan waar je maar wilt, en leven hoe je dat zelf wilt. En dat verdienen we ook vind ik! Wie moet er immers later voor alle miljoenen bejaarden gaan zorgen later? Wij. Eerst maar even verdiend genieten dus.
Jonge-ondernemers-helper Annemarie van Gaal komt chatten op Scholieren.com! Woensdag 2 februari van 17 tot 18 uur kun je haar in onze chatbox de hemd van het krijtstreeppak vragen over het starten van je eigen bedrijfje.
Annemarie van Gaal is zelf supersuccesvol onderneemster en investeerder (ze heeft zelf 'n hoop tijdschriften en uitgeverijen opgezet), maar niet te arrogant haar kennis en ervaring met jongeren te delen.
Jonge ondernemer Thijl (16) heeft bijvoorbeeld een hoop aan haar gehad: "Toen ik op mijn veertiende mijn eigen bedrijfje wilde startten, wist ik helemaal niet hoe dat moest. Ik heb Annemarie van Gaal een mailtje gestuurd, en zij nodigde me uit op kantoor. Zij heeft me vervolgens een heleboel advies en tips gegeven." En toen Thijl eenmaal begon met z'n onderneming, heeft Annemarie hem ook nog financiële ondersteuning gegeven.
In 2007 en 2008 was Annemarie jurylid van het tv-programma Dragons' Den, waarbij Nederlanders hun slimme ondernemingsplannen mochten pitchen bij Annemarie en vier andere zakenmensen. De beste ideeën kregen hulp en advies, maar ook een zak met geld om aan de slag te gaan.
Kortom: bij Annemarie kun je terecht voor tips voor je eigen toko. Maar ook zonder bedrijfambities kun je vast een hoop van d'r leren, dus chat mee over briljante business en effectieve euro's! Aanstaande woensdag van vijf tot zes. Welke vraag ga jij haar stellen?
Ben je bang 't te gaan vergeten? Schrijf je in voor de herinneringsmail!
Of werkstukken schrijven makkelijker is sinds de komst van het internet? Misschien was het dat ooit - maar Ephorus brengt het einde van dat tijdperk. Deze opkomende anti-plagiaatmachine geeft de leraren toegang tot het paradijs en schopt ons er zonder pardon uit. Zij zien voortaan in een oogwenk wat jij van internet gekopieerd hebt.
Tenzij je de trucjes kent. En die gaat Ephorus-slachtoffer Liselotte (5-havo) me vertellen.
Het éénstappenplanEphorus dus. Bedacht door een aantal 'gedreven docenten' die het zat waren om met Google te priegelen om hun leerlingen op jatwerk te betrappen. Dat kon makkelijker. Ephorus ('schoolopziener' in het Grieks) bood uitkomst.
Wanneer jij je dierbare creatie hebt ingeleverd, hoeft je docent alleen maar te knippen-en-plakken. Eén druk op de knop en het wordt duidelijk hoe veel bloed, zweet en tranen je er in werkelijkheid hebt ingestopt. 98% plagiaat? Au.
SuperlafLiselotte's school besloot twee jaar geleden definitief om de anti-plagiaatstrijd serieus te nemen. Ephorus werd het wapen. "De eerste ingeleverde verslagen waren bij mij, als trouwe Scholieren.com-bezoeker, meteen onvoldoende."
Toch hadden de scholieren al snel meer verstand van het programma dan de docenten, die er een hele cursus nodig voor hadden om het programma te kunnen begrijpen. "Maar eigenlijk hoef je als leraar vrijwel niks te kunnen voor Ephorus. Superlaf, dus!"
Voorlopig nog oké"Leerlingen kost het extra veel werk en docenten hoeven nog minder te doen voor hun geld. Zich een versuffing googelen hoeven ze ook al niet meer. Gelukkig bestaan er ook nog wat docenten die nog steeds niet begrijpen wat het betekent als er '100%' en een stoptekentje uit het programma komen rollen."
Desondanks betekent Ephorus volgens Liselotte niet het einde van de wereld. Of je diploma. "Ik heb vooral medelijden met de bruggers en toekomstige kindjes van onze school. Want Ephorus zoekt alleen op het internet en in verslagen die het programma al eerder langs heeft zien komen."
Toekomstige generatieLiselotte, en jij en ik waarschijnlijk ook, kunnen dus nog gewoon een verslag van je schoolgenoot van twee jaar geleden pakken, een andere klas en datum erboven zetten en hop, zo goed als nieuw inleveren. Voorlopig nog wel.
Het kost wat meer moeite voor de toekomstige generaties om het te omzeilen, vertelt Liselotte. "Er zijn twee manieren. De eerste is: een Nederlands artikel van internet plukken en die helemaal herschrijven. Van 'hij liet toen de hond uit' maak je bijvoorbeeld 'toen hij de hond uitliet'. De tweede is dat je een verslag in het Engels opzoekt en die door de vertaalmachine haalt. Klaar is Kees."
Inhoud boeit nietDe kans is klein dat de nieuwe lichting scholieren Ephorusloos door het leven zullen gaan. Het lijkt wel een epidemie waar heel schoolgaand Nederland mee wordt besmet. Volgens Liselotte biedt dat de ervaren Ephorusgebruiker vooral één groot voordeel.
"De docenten geloven er heilig in, dus als je verslagen inlevert met maar 10% zijn ze al helemaal gelukkig. Dan prijzen ze je de hemel in, ondanks de inhoudelijke kwaliteit van wat je nou eigenlijk geschreven hebt." Driewerf hoera!
Er zijn weinig tv-programma's die ik wekelijks kijk. Met ingang van het nieuwe tv-seizoen is daar verandering in gekomen. Twee keer in de week zitten we tegenwoordig met het hele gezin op de bank: Wie is de mol (#WIDM) en Boer Zoekt Vrouw (#BZV). Wereldtelevisie. En 'n hoop consternatie op het forum.
Elke twee weken gaat Tjeerd op ontdekkingsreis door het Scholieren.com-forum. Als een volleerd Columbus struint 'ie door onbegaanbaar gebied, onbekende schoonheden en angstaanjagende drukke topics.
Mijn favoriete topic deze week is heeft dan ook alles te maken met televisie. Onait Sirch startte bij het begin van Wie is de Mol een topic, waar iedereen zijn/haar top 3 potentiële mollen aan kan geven. Als je mee wilt kunnen praten op school, hoef je alleen dit topic even te lezen.
Nog meer tv: Marcel in zijn onderbroek, Marcel die graag een vrouw met overleden man wil, Franks ruzie met één van zijn vegetarische vrouwen. Eén grote roddelvraagbaak over Boer Zoekt Vrouw vind je hier.
Dan nog iets anders: Sinaasbei heeft afgelopen weekend op een feestje met twee jongens gezoend. Terwijl ze een derde jongen (die niet op het feestje was) eigenlijk veel leuker vindt. What to do?
Ook nog een rokersprobleem: 'Element' rookt, en zijn vrienden denken dat hij dit doet om stoer te doen. Na-tuur-lijk is dat niet zo, alleen zijn vrienden geloven hem niet. Hoe overtuigt hij ze?
En om af te sluiten, eenvoudig maar leuk: Waar moest jij vandaag om lachen? Geniaal.