Blogs

 

De X-Factor van De Grijze Jager

11 okt 2012, 09:04 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

De boekenserie De Grijze Jager is een regelrechte rage in de onderbouw. Ook op mijn school worden vooral jongens (normaal gesproken niet bepaald leesfans) meegesleurd in de middeleeuwse avonturen van de Australische schrijver John Flanagan.

Wat is er precies zo spannend aan De Grijze Jager? Waarom zou ik het ook moeten lezen? Tijd voor een onderzoek naar de X-Factor van de elfdelige reeks.

Plaatjes door woorden

Als eerste spreek ik fan Younes (12). "Ik hou van de middeleeuwen," zegt hij. "Doordat Flanagan alle karakters zo goed beschrijft, kan ik mijn eigen fantasie erop loslaten over die tijd."

Er zijn geen plaatjes in het boek, alleen een kaart van de omgeving. Maar tekeningen zijn ook niet nodig, vindt Younes. "Al schrijvend maakt Flanagan de sfeer. Plaatjes worden daardoor overbodig."

Volgens Younes is De Grijze Jager geen jongensboek, maar kan iedereen het lezen. Elk stuk in het boek is verteld vanuit het perspectief van iemand anders. Er is dus altijd wel iemand waarin je jezelf kunt herkennen.

Zijn er ook nog tegenvallers aan De Grijze Jager? Younes kan er in elk geval geen bedenken. Eén ding vindt hij wel jammer: over een tijdje kunnen we De Grijze Jager ook aanschouwen op het witte doek. Alle beelden in zijn hoofd over De Grijze Jager worden dan vervangen door de ideeën van de regisseur. En die zijn meestal toch niet zo mooi als je eigen fantasie.

Ook voor meisjes

De Grijze Jager wordt alleen gelezen door jongens uit de onderbouw, toch? Niet helemaal waar. Na een beetje zoeken vind ik ook een meisje dat fan is: Fenna (15). Toen ze in de bieb de achterkant van het boek las, werd ook zij meegesleurd in het verhaal.

Dat het toch vooral door jongens wordt gelezen, snapt ze wel. De hoofdpersoon is een jongen, niet bijzonder sterk, maar wel slim genoeg om een echte jager te worden. "Volgens mij heeft Flanagan het boek voor zijn zoontje geschreven, zodat hij zich erin kon herkennen. Veel jongens identificeren zichzelf met hoofdpersoon Will."

Maar is ze eigenlijk niet een beetje te oud voor De Grijze Jager? "Het boek had misschien wat moeilijker mogen zijn, maar leuk blijft het wel."

Leuker dan huiswerk

Ook Thijs (14) begrijpt waarom De Grijze Jager zo populair is. "Stoppen met lezen is simpelweg te moeilijk. Als je midden in een  spannend gevecht zit, leg je het boek niet zomaar weg voor het  avondeten of je huiswerk."

Hoe Thijs de boeken is gaan lezen, is redelijk opmerkelijk: op een promotiedag van De Grijze Jager mocht hij trompetspelen voor John Flanagan himself. Daarna kreeg hij het boek cadeau van de boekwinkel waar z'n optreden plaatsvond. Een schot in de roos.

De Grijze Jager zit vol met rare monsters en tovenaars, maar Thijs vindt dat niet erg. Het past volgens hem goed bij de middeleeuwen waarin het boek zich afspeelt: mysterieus en avontuurlijk.  Zijn er verder nog dingen die Thijs kwijt wil? "Mja. lees het boek maar."

En ik?

Zelf heb ik De Grijze Jager nog niet gelezen. Het leek me een jongensboek, een boek voor brugklassers. Toch heeft het mijn interesse gewekt. Binnenkort leg ik al mijn moeilijke literatuur weg en steel ik het boek van mijn broertje. Eens kijken of De Grijze Jager ook wat voor mij is.


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Veel rijke kids op het vwo

10 okt 2012, 16:56 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Hebben jouw ouders flink wat te besteden? Dan zou het goed kunnen dat jij havo of vwo doet. Ben je juist een vmbo'er? Dan is het goed mogelijk dat je pa en ma wat minder verdienen.

Het ministerie van Onderwijs ontdekte namelijk dat het inkomen van je ouders vaak (deels) je schoolniveau bepaalt.

Het ministerie bestudeerde twee grote groepen brugklassers. Van de groep met best 'arme' ouders belandde 70% in de bovenbouw van het vmbo. Slechts 13% ging naar het vwo. In de groep van kinderen met rijke ouders ging 29% naar het vmbo en bijna de helft naar het vwo. Met name bij de eerste groep is het verschil dus groot.

Maar hoe komt dat precies? Scholieren.com checkte de feiten.

Geld = goede opleiding
Allereerst: met rijkdom koop je natuurlijk geen schooldiploma. Voor elke scholier is school even duur en met een goed gespekte bankrekening heeft dit niet zoveel te maken. Wel is het zo dat ouders met een hoog inkomen best vaak een goede opleiding hebben gehad. En dát is nou net waarom jij wat meer of juist wat minder kans maakt op een vwo-diploma. Het ministerie ontdekte dat drie factoren een belangrijke rol spelen:

1. Hoogopgeleide ouders weten meer
Hoogopgeleide ouders hebben vaak (echt niet altijd natuurlijk) wat meer algemene kennis. Kort door de bocht gezegd: een slimme hoogleraar die dagelijks honderd kranten leest, weet vaak wat meer over het Nederlandse onderwijssysteem, wat de mogelijkheden zijn en waar in de omgeving welke scholen zitten.

2. Sterkere positie tegenover school
Goed, stel je zo'n clichématige hoogleraar, jurist of chirurg even voor. Hij (of zij) hecht waarschijnlijk veel waarde aan z'n diploma's en wil dan graag dat zijn kinderen die ook krijgen. Die zal dus sneller aandringen bij school om zijn kind een vwo-advies te geven, of om een twijfelgeval toch over te laten gaan. Al z'n onderwijskennis uit de kranten komt in zo'n gesprek dan goed van pas.

En andersom? Een ouder zonder hoge opleiding wil natuurlijk ook het allerbeste voor zijn kroost. Maar die weet waarschijnlijk uit ervaring dat je ook met een vmbo-diploma zielsgelukkig kan worden.

3. Stimulans om thuis te leren
Daarnaast: hoogopgeleide ouders zullen hun kind sneller thuis stimuleren om extra te leren. Denk aan een arts die veel voorleest of een slimme wiskundeleraar die z'n kind achterna rent met allerlei rekenoefenboekjes. Die stimulans zal er niet voor zorgen dat je ineens de nieuwe Einstein wordt, maar kan nét een paar punten op de citotoets schelen. Met alle gevolgen van dien.

Erfelijkheid?

Zelf vraag ik me af of erfelijkheid eigenlijk een rol speelt. Eigenschappen als talenten of goed kunnen plannen helpen je toch ook op de weg naar een schooldiploma? Daar kun je je vader of moeder dan dankbaar voor zijn. Maar of dat een rol speelt, daar is het ministerie nog niet over uit. En zelfs de slimste wetenschappers - juist die mensen met zo'n hoge opleiding - eigenlijk ook nog niet...


16 reacties | lees origineel...

› Meer...

De Apple'isering van school

10 okt 2012, 07:38 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"School zet door: elk kind moet een iPad hebben." Op twee Vlaamse scholen zijn iPads voortaan verplicht, ondanks protesten van ouders en de overheid. Dat meldde het Nieuwsblad. Als je 't mij vraagt, was dat protest compleet terecht.

Zo'n overpriced Apple-product op school klinkt als een droom en prachtige vorm van modernisering, maar is in de praktijk vaak een regelrechte ramp. En ik kan het weten. Op mijn school zijn Macbooks verplicht.

Deze scholen denken vast: "Later in de geschiedenisboeken, als men leest over de modernisering en de overname van Apple op de elektronische markt, zullen wij shinen als voorlopers." Nou lieve kindertjes van het Vlaamse Sint-Pieterscollege en de Sint-Jozefhandelsschool: er staat jullie heel wat te wachten.

Gratis en voor niets

Op mijn school hadden ze dit geweldige, revolutionaire idee dus ook. Een paar jaar voordat ik naar de brugklas ging, werd de Macbook daar verplicht. Elektronisch onderwijs! Jippie! Wat kewl!

Als brugger komt je droom uit: je gaat naar de middelbare school en krijgt er gratis en voor niets een laptop bij. Dus niet, dikke neus: je ouders moeten gewoon betalen voor dat ding. Bovendien weegt zo'n laptop meer dan een schooltas met boeken en past dat ding nauwelijks in je hippe brugklastasje.

Docenten snappen het niet

En de leraren dan. Ze lijken vaak wel te oud en te debiel om met moderne elektronica te werken. Het spijt me, maar het is de waarheid. Onze leraren zijn van de generatie van spelen met houten blokjes, de zwartwittelevisie en in de tuin overgooien met een leren balletje. Ze denken dat een iPad vast een nieuw soort chocoladereep is, of zo.
Bij ons op school gebruikten we de Macbooks letterlijk, zonder overdrijven, twee keer per jaar. Maar de aanschaf ervan was wel verplicht. Dat ontduikt alle logica. Overigens: na een paar jaar zijn al die Macbooks half gesloopt (bij de mijne is het toetsenbord bijvoorbeeld kapot) en is de ICT-man overspannen door de vijftig laptops per dag die kapot gaan. Mooie tijden.

Mensen met cash

Bovendien: wat voor klimaat creëer je hiermee op een school? Alleen mensen die the cash hebben om zo'n iPadje aan te schaffen, mogen meedoen? Als je er geen geld voor hebt, moet je maar lekker oprotten en een school vinden zonder kewle modernisering?

Ik zeg: schaf dat elektronische leren maar weer af. Zolang nog niet alles werkt en docenten nog niet begrijpen wat je met een computer kunt, is het een ramp. Laten we nog maar even wachten totdat de wereld daadwerkelijk zó ge-Apple'iseert is, dat het moet en kan.


11 reacties | lees origineel...

› Meer...

Het 'talentje'

10 okt 2012, 07:38 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Nee, dit weekend kan ik niet, sorry. Dan heb ik een danswedstrijd. Maandagavond? Ehm, dan heb ik eigenlijk toneel. En we zitten met die première van volgende week, dus dit is een soort van generale. Nee, wacht, hoe noemde je dat nou? Oh ja, pre-generale! Super belangrijk dus."

"Hoe bedoel je, iets afzeggen? Nee, ik kan echt niks missen. Ik vind het zelf ook best vermoeiend hoor, maar goed, er is nu eenmaal niks aan te doen..''

Voor de zomervakantie schreef (oud-)blogger Tjeerd al over verschillende scholierentypes. Merel neemt 't stokje van 'm over. Om de week kruipt ze in het hoofd van een ander type scholier. Deze keer: het talentje.

Weet je wat, kun jij die presentatie niet gewoon vast voorbereiden, dan lees ik hem extra goed door en maak ik er wel iets leuks van in de klas. Ik bedoel, daar ben ik toch net wat beter in dan jij, hè - wat? Nee, dat bedoel ik niet verkeerd, helemaal niet! Het is gewoon een kwestie van taakverdeling; jij doet het voorwerk, ik zorg ervoor dat het een spetterende show wordt vrijdag met levensbeschouwing.

Zucht, je lijkt m'n moeder wel, serieus. Die loopt ook constant te zeiken dat ik het 'te druk' heb. En dat ik meer tijd moet besteden aan 'huiswerk', en 'vriendinnen'. Of dan vraagt ze 'of ik wel vriendinnen heb?' Jezus, dat mens moet zich gewoon niet overal mee bemoeien!

Mijn vader niet, die staat tenminste aan mijn kant. Hij stimuleert me echt, zegt dat ik ver kan komen in mijn leven. Als ik maar doorzet. Daat gaat het allemaal om, dóórzetten, weet je wel. Hij wil mijn manager worden, over een paar jaar, als ik wat ouder ben. Mama vindt dat weer niet goed, natuurlijk. Daar hebben ze wel eens ruzie over ja. Best vaak, eigenlijk. Dan slaapt mama ineens op de bank, en is papa weer drie dagen chagrijnig. Maar ja, daar kan ik toch niks aan doen? De showbizzwereld is gewoon deel van mijn leven.

Hoe dan ook, ik heb dus eigenlijk echt totáál geen tijd, ik moet meteen naar huis van papa. Vanmiddag gaan we foto's maken voor mijn, ehm, dinges.. Hè, hoe heette dat nou... Portfolio! Ja, want zonder portfolio ben je dus echt nergens in de castingwereld. Maar daar ga ik verandering in brengen! Wacht maar, over een paar jaar kun je wel mooi zeggen dat je nog samen met mij een presentatie gehouden hebt! Dat was trouwens geregeld zo hè? Mooi. Dan zie ik je vrijdag wel tijdens levensbeschouwing. Wat was het onderwerp trouwens ook alweer? Bescheidenheid. O."


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Vakantiewerkers gezocht!

9 okt 2012, 18:50 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Wil jij in de schoolvakanties je persoonlijke financiële crisis bestrijden door wat bij te verdienen en kom je uit de omgeving Utrecht? 

Dan heeft Scholieren.com het perfecte bijbaantje voor je. Sinds Scholieren.com een volledig nieuw jasje heeft aangetrokken, hebben zich aan de achterkant van de website een filnk aantal databaseklusjes opgesstapeld. Jij kan ons helpen deze klusjes te klaren in de schoolvakanties.

Wat zijn de eisen?
- Je bent scholier en tussen de 12 en 18 jaar (dus geen student!) 
- Je kunt nauwkeurig werken
- Je komt uit de omgeving van Utrecht
Wat bieden wij jou?
- Een super relaxte bijbaan, waarbij je zelf je tijd kunt indelen
- Een gezellig team op kantoor bij Scholieren.com
- Een lekker salaris
Is dit bijbaantje jou op het lijf geschreven? Mail dan gauw naar jon@scholieren.com.  


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

De Spijbelfoon

9 okt 2012, 15:49 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

*biepbiep* Een nieuw sms-bericht. "Uw zoon of dochter is vanochtend niet op school verschenen. Hiermee informeren wij u over het feit dat hij/zij is geregistreerd als 'spijbelend' op 09-10-2012."

Nee, dit is geen enge nachtmerrie, maar de harde waarheid op een school in Gent. Daar start na de kerstvakantie dit proefproject met de zogenaamde 'Spijbelfoon'. Als het een succes wordt, krijgen alle ouders in Gent voortaan een sms'je als hun kind spijbelt.

Niet wat het was

Lekker dan. Daar gaat je dagje shoppen met je beste vriendin, want voor je het weet hangen jullie moeders aan de telefoon en zit je weer gehoorzaam in de bus terug naar school. Spijbelen is tegenwoordig gewoon niet meer wat het geweest is.

Nee maar serieus, gaat dit niet een beetje ver? Een automatische sms naar je ouders als je het eerste uur niet op school bent? Wat nou als je gewoon een kwartiertje te laat bent, door een gesloten spoorwegovergang of zo (ja, écht!). Dan krijg je alsnog een hysterische moeder over je heen, terwijl je al lang en breed in de les zit.

En trouwens, mijn vader heeft zijn telefoon toch nooit bij zich. Die ziet dat sms'je drie weken later een keer en snapt waarschijnlijk niet eens waar het over gaat. Mijn moeder is zelf docent en heeft helemaal geen tijd om haar telefoon te checken tijdens te les. Tegen de tijd dat ze door heeft wat er aan de hand is, paradeer ik al lang en breed door de Kalverstraat. Ghehe.

Bemoederd

Maar belangrijker nog: als er íets is waar scholieren niet tegen kunnen, is het wel 'bemoederd' worden. Oftewel: de 'jullie-zijn-kleine-kindjes-en-wij-voeden-jullie-wel-even-op'-attitude. Gadverdamme. Volgens een woordvoerder wil de Belgische school geen "heksenjacht op spijbelende jongeren beginnen". Het lijkt er anders verdacht veel op. 

Nee, ze willen alleen "vermijden dat scholieren hun toekomst hypothekeren (say what? Vlaams voor 'in gevaar brengen') door niet naar school te gaan". Maar deze 'oplossing' werkt volgens mij alleen maar averechts. Ik krijg in ieder geval meteen de sterke drang om heel puberaal te roepen "ik hypothekeer erop los als ik daar zin in heb! Puh." Ik bedoel, ik kom mezelf toch wel tegen. Ooit.

Verklikken

Spijbelen hoort bij de middelbare school. Het is echt geen nieuw fenomeen van 'de jeugd van tegenwoordig', het is al net zo oud als de bedenkers van de leerplicht. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat er geen maatregelen tegen genomen mogen worden, maar scholieren motiveer je niet door ze elke keer te verklikken bij hun ouders.

Er zijn genoeg andere manieren om spijbelen tegen te gaan. Op blogger Hiddes school mag je bijvoorbeeld maximaal drie dagen per jaar legaal spijbelen. Zolang je schoolwerk er maar niet onder lijdt en je ouders en mentor toestemming geven. Dat lijkt me prima alternatief. Je bent als scholier zelf verantwoordelijk voor je afwezigheid, maar die verantwoordelijkheid is niet onbeperkt.

Alles beter dan de Spijbelfoon, als je het mij vraagt. Daar word ik spontaan rebels van. En al helemaal tijdens de mid-season sale bij de H&M nu. Laat maar komen die sms'jes. Waarschijnlijk lees ik ze nog eerder dan mijn ouders. Opties -> verwijderen -> klaar. 


8 reacties | lees origineel...

› Meer...

Leve Disney!

9 okt 2012, 09:59 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Een tijdje geleden transporteerde mijn moeder een vuilniszak van mijn kamer naar de container. "Wat zit daar in?" vroeg ik. Mijn moeder opende de klep en liet de zak er met een plof in vallen. "Niks, gewoon wat oude rotzooi," meende ze. "Wat van je films die je toch nooit meer keek."

Wacht eens... "Wat voor films?" vroeg ik langzaam, terwijl mijn handen begonnen te zweten. "Doornroosje, Belle en het Beest, de Kleine Zeemeermin, die Disney-rotzooi. Ik bedoel, je bent zestien. Je moet ze ooit eens weggooi-" "NEEEEEEE!" schreeuwde ik, terwijl ik hysterisch naar de container rende. Half in tranen veegde ik de aardappelschillen van mijn baby's af.

Foetushouding

Ik geef het toe: ik vind Disney geweldig. Nog steeds. Ik hou nog altijd mijn hart vast als Pinokkio langzaam in een ezeltje verandert en smelt als Rapunzel ein-de-lijk zoent met haar lover. En elke keer als Bambi's moeder doodgeschoten wordt, lig ik weer in foetushouding op de grond. Hardop aan het janken. Met een brok in mijn keel en heel veel snot.

Nou weet ik heus wel dat menig Disney-plot precies hetzelfde is. Lief mooi meisje zit in een vrij ongelukkige situatie, wordt gered door een knappe prins en ze zoenen en ze leven nog lang en gelukkig. Als ze bij Disney in een jolige bui zijn, wordt de prins soms vervangen door een arm schoffie of een beest. Voor de rest maken ze vooral gebruik van sprookjes die al lang bestaan, dus die ze niet eens zelf geschreven hebben.

Kotswaardig

Maar het maakt me allemaal geen ene reet uit! Dat ouderwetse, ingeblikte orkestgeluid van de intro's heeft me na twee seconden alweer in the pocket. Alles in Disneyfilms is zo mooi en simpel. Neem de liefde.

In de echtemensenwereld is liefde maf en ingewikkeld. Besluit je na nachten wakker liggen zoiets gewichtigs als een re-laa-tsie te beginnen, is het met een beetje pech na drie dagen alweer afgelopen. Wat volgt is depressiviteit en te veel chocola, en teveel chocola bezorgt je puistjes, en puistjes bezorgt je meer depressiviteit. En dan weer meer chocola... Een vicieuze cirkel!

In de Disneywereld is dit allemaal een stuk eenvoudiger. Als je daar de ware ziet, dan weet je dat allebei gelijk. De prins in kwestie gebruikt een hele zoetsappige openingszin, waar we in het echt waarschijnlijk van zouden moeten kotsen. Zoals die in Doornroosje: "Maar wij hebben elkaar al ontmoet!" "Echt waar, wanneer dan?" "In mijn dromen!". En hupsakideetje, de trouwerij wordt geregeld.

Samen janken

Eigenlijk vind ik het maar triest dat ik me moet schamen voor mijn liefde voor Disney. Ik zou er trots op moeten zijn. En ik weet zeker dat er meer mensen zijn zoals ik. Als jij net zoveel van Disney houdt, laat het me alsjeblieft weten. Dan richten we een club op, een soort van 'Proud to love Disney!'-groep. Dragen we kekke, zelfgemaakte buttons en gaan we naar Disneyland Parijs. En samen janken bij Bambi.


14 reacties | lees origineel...

› Meer...

Campagnevoeren en stressen

8 okt 2012, 20:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"... en onze benjamin van vandaag: Geke!" roept de juryvoorzitter van de voorronde. Ik schrik me dood. De benjamin? O god, dat ben ik.

Geke (17-jarige vwo'er) is als enige scholier in de race met een aantal studenten om Nederlandse jongerenvertegenwoordiger van de Verenigde Naties te worden. Tussen het campagnevoeren door schreef ze een gastblog over haar belevenissen.

Ik ben de aller, allerjongste kandidaat in de verkiezing voor jongerenvertegenwoordiger naar de Verenigde Naties. De rest is allemaal student en ik ben nog 'n scholier. Ik sta op en loop met m'n mooie jurkje naar voren terwijl mijn zelfvertrouwen bij elke stap een beetje groeit. Als ik op het podium aankom, voel ik me totaal 'de Mark' op een VVD-feestje. Hij stapt. Hij lacht. Hij geeft handen. En hij lacht nog breder.

Nog geen 10 minuten later rol ik in het circus der awkwardness: het begint met de fotoshoot "Pose, pose, pose!", daarna het filmpjes maken "Stem Geke (AAN!) naar 5040 of ga naar www.dewereldvandeVN.nl!" en eindigt met een interview "Zo, wat vind jij nou écht belangrijk?". Tussendoor proberen wij, de zes kandidaten, elkaar een beetje te leren kennen door in het wilde weg wat random opmerkingen de groep in te slingeren. Van "jee nou heb ik wel honger, jij?" naar "meer Europese integratie, ja of nee?".

Team bouwen

Campagne voeren, hoe pakt een mens dit aan? Afgelopen jaar heb ik als vice-voorzitter van het LAKS wel met een hele crew een staking georganiseerd, maar toen.. waren we met een hele crew. Conclusie: snel een team bouwen. Vrienden worden opgepiept en we meeten in 'het echte' en in 'het virtuele' (facebookgroepen kunnen echt heel handig zijn!). We nemen grote vellen mee naar een Utrechts café en we brainstormen totdat we  het woord 'nationaliteit' even niet meer kunnen horen of zien.

Zonder ID-kaart

O ja, dat 'nationaliteit' kan ik beter even uitleggen: ik wil namelijk jongerenvertegenwoordiger worden, omdat ik vind dat sommige problemen in de wereld makkelijk kunnen worden opgelost, maar dat eigenwijze overheden niet meewerken. Voorbeeld: in Nederland zijn meer dan 20.000 jongeren zonder nationaliteit. Ze hebben dus ook geen ID-kaart of paspoort. En bedenk even waar je die ID-kaart allemaal voor nodig hebt: uitgaan, ja helaas. Op vakantie, natuurlijk. Maar ook naar de tandarts gaan en later: stemmen, trouwen, autorijden, studeren en nog veel meer! Niet zo handig dus, als je geen officiele nationaliteit hebt..

Dwaze Dagen

Tussen alle bedrijvigheden van ontwerpen, filmen, bellen en organiseren door, moet ik ook nog gewoon naar school. En ondertussen, midden in de nacht, combinaties van campagnemails sturen, kassatraining voor De Bijenkorf (ik vond het een maand geleden wel een grappig idee om te werken tijdens de Drie Dwaze Dagen) en werken aan mijn boekverslag.

Maar goed, als je de stress even niet meerekent: ideeën verzinnen en uitvoeren met vrienden is natuurlijk gewoon het leukste wat er is! Ik leef even niet in het verleden, niet in het heden, maar van 8 tot 14 oktober en daarna zien we wel weer verder. Ondertussen ben ik overal, in het echt en op m'n webstekkie.

Nu rest mij alleen nog jullie te zeggen:  Vote baby vote!

Vanaf vandaag tot en met zondag kun je op Geke stemmen! Hoe dan? Check even de website van de VN of Gekes webstekkie.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

"Jolande Sap? Waar koop je dat?"

8 okt 2012, 08:35 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Van sommige schoolgenoten hoor ik de vreemdste uitspraken over politiek. Sommigen denken bij de naam Jolande Sap aan drankjes in de kantine in plaats van de voormalig fractievoorzitter van GroenLinks. Of denken dat Pim Fortuyn helemaal niet dood is, maar lid van de PVV.

Voordat ik boze reacties krijg: inderdaad, er bestaan wel degelijk leerlingen die weten wat er allemaal gebeurt in de Tweede Kamer. Maar lang niet iedereen! Daarom pleit ik voor extra politiekles op school.

Hap geschiedenis

Bij maatschappijleer leer je er al wat over: een grote hap politieke geschiedenis met een vleugje parlementaire democratie. Ik heb er geleerd hoe ik partijen kan onderverdelen in links, midden en rechts, maar weet nog steeds niet met welke standpunten die partijen zich onderscheiden.

Het enige politieke voedsel dat je op school toegediend krijgt, zijn de kenmerken, de politiek in grote lijnen en een reeks aan grappig beeldmateriaal waarin Geert Wilders voor de zoveelste keer "doe eens normaal, man" tegen Mark Rutte roept.

Overigens krijg je het vak maatschappijleer meestal in de vierde. Eer je stemgerechtigd bent, is al je politieke kennis meestal alweer weggezakt.

"Geert is grappig"

Ondertussen zie ik om me heen steeds meer klasgenoten 18 jaar worden. "Eindelijk inspraak in de politiek" roepen ze dan. Met een grote glimlach op het gezicht vertellen ze: "Ik stem Geert Wilders, want hij is een echte held."

Alleen maar op Geert Wilders stemmen omdat hij grappige opmerkingen maakt en elk debat simpelweg terugkoppelt op zijn kinderachtige standpunt dat het de schuld is van de buitenlanders? Dat is jammer, want er schuilt veel meer achter een partij dan een grappige opmerking.

Uur per week

Als het aan mij ligt, krijgt iedereen vanaf de brugklas een uurtje per week politiekles. Tegen de tijd dat je examen doet, weet je dan méér over de Nederlandse democratie dan alleen het onderscheid tussen links, midden en rechts. Alleen dan leer je als jongere echt meedenken over de aanpak van ons land. Wij moeten het immers nog wel even rooien met dit land, in tegenstelling tot de grijze duiven die nu voornamelijk naar Politiek24 kijken.


14 reacties | lees origineel...

› Meer...

Fawaka verboden

8 okt 2012, 08:35 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

In Rotterdam is de gemeente een campagne tegen straattaal begonnen. Met Jouw taal, Zijn taal willen twee wethouders duidelijk maken dat je woorden als fawaka niet moet gebruiken in je sollicitatiebrief.

Door Marrit Schuddebeurs

Volgens de campagne zijn er in Rotterdam zo'n tienduizend jongeren met een taalachterstand. Zij beheersen het Nederlands te weinig om een fatsoenlijke brief te schrijven. Jouwtaalzijntaal.nl is bedoeld om jongeren daar bewust van te maken.

Slikke jacka

In een testje staan zinnen als "Moet ik een slikke jacka aan?", die moet je vertalen. Wat je ook invult, het resultaat blijft: "Helaas. Je Nederlands is nog niet goed genoeg. Ik raad je aan dit te verbeteren, dan maak je het jezelf een stuk makkelijker." Vervolgens krijg je tips om woorden te oefenen met bijvoorbeeld Wordfeud en een echte taaltest te doen met spelling en woordenschat.

Is zo'n campagne nodig? Taaldeskundige Wim Daniëls denkt van niet. "Uit onderzoek blijkt op geen enkele manier dat straattaal algemeen Nederlands verdringt." In sollicitaties wordt alleen niet meer de taal van dertig jaar geleden gesproken, zegt Daniëls.

Creatief

"We leven in 2012 en taal is veranderd. Dat gebeurt, of je nou wil of niet. Daar moeten werkgevers maar aan wennen. In iemand die veel straattaal gebruikt, zit veel creativiteit. En die mensen heb je altijd nodig." Overigens, slikke betekent 'nette' en jacka 'jasje'. Het is maar dat je het weet.

Dit artikel komt uit jongerenkrant 7Days, die sinds vrijdag in de brievenbussen en boekhandels ligt. De redacties van 7Days en Scholieren.com bundelen de krachten: wij bieden jullie een selectie van het nieuws uit 7Days en zij verblijden hun abonnees met sublieme schrijfsels van onze bloggers!


0 reacties | lees origineel...

› Meer...