![]()
Aan al het moois komt ooit een eind. Zo ook voor mijn tijd hier bij Scholieren.com. Na anderhalf jaar voor jullie te hebben geschreven over alles wat in me op kwam, is het tijd dat ik het nest ga verlaten en de wereld in ga trekken. Oké, de wereld is in dit geval gewoon nog steeds Groningen, maar goed.
Daan stort zich voor Scholieren.com in het Groningse studentenleven. Via z'n columns hoopte hij je acht maanden lang te behoeden voor de fouten die hij nu met overgave begaat.
Met een heerlijke beat op de achtergrond zit ik hier nu dus mijn laatste woorden voor Scholieren.com te schrijven. Wat ik me echter sterk afvraag: wat wil ik nog kwijt in deze woorden? Dan denk ik aan een normaal afscheid. Op je sterfbed zeg je dat je van een persoon houdt of biecht je een diep geheim op; "Het was geen duif die zorgde dat de kat uit het raam viel, ik gooide een bal en hij sprong er achteraan." Of iets in die trant.
Bij een afscheid voor lange tijd, als iemand gaat reizen ofzo, beloof je contact te houden via Facebook en de mail en dit lukt ook altijd wel gewoon. Bij een afscheid tussen twee ex-geliefden zeg je hezelfde, maar hier komt vervolgens niets van en niemand die dat erg vindt.
In dit geval is het echter zo dat jij, als lezer, en ik, als schrijver, geen ex-geliefden van elkaar zijn (ga ik stiekem van uit), en ook geen mensen die elkaars sterfbed bezoeken.. In principe ken ik jou gewoon totaal niet, dus leuk blijven e-mailen en Facebooken zit er ook niet echt in.
Ik ken jou inderdaad niet. Meer dan anderhalf jaar lang heb ik over mijn leven, belevenissen en meningen geschreven voor jou, of ieder ander persoon die de moeite nam om mijn columns te lezen. Zij kunnen zich inmiddels een erg sterk beeld vormen van wie ik ben. Tijdens het schrijven van deze allerlaatste column ben ik stiekem erg benieuwd wie er aan de andere kant van het beeldscherm zit.
Ik krijg ineens hele gekke visioenen voor me. Zoals bij telefoonsekslijnen waarbij een dikke vrouw een Big Mac zit weg te werken, terwijl ze lekker opwindende praatjes aan het houden is tegen een vies, vies, vies mannetje. Maar dat komt misschien ook omdat ik gister nog de New Kids-film heb zitten kijken.
Maar goed, afscheid dus. Hoe nemen doen we dat op Scholieren.com? Een ferme virtuele handdruk en een fijn leven toegewenst? Dat is dan wel een beetje suf, maar misschien wel de meest gepaste manier. Of niet?
Ach, wat lul ik allemaal? Lieve mensen, ik heb gewoon genoten van elk woord dat ik mogen schrijven heb voor deze mooie site en hoop ook dat jullie mijn stukken genoten hebben. Laten we daar gewoon een biertje op nemen en vaarwel zeggen. Het ga jullie goed en wellicht tot volgend jaar in het hoge Noorden!!
Ik sta op het punt het leven te verlaten zoals ik het altijd heb gekend. Het klinkt meer melodramatisch dan het is.
Mijn eindexamens staan als Jehova's Getuigen voor de deur. Alsof mijn brievenbus volgepropt wordt met folders over ´Het Heilige Land Van Oneindig Leven'. Hoe kijk ik terug op vijf jaar middelbare school? Ga ik er iéts van missen?
Ik kan niet wachten om aan mijn studie te beginnen, maar toch lijken mijn laatste dagen hier op St. Ursula wel mooier dan ze ooit waren.
Toen ik mijn vijfde havojaar begon, besloot ik me zoveel mogelijk te focussen op non-schooldingen. En dat lukte aardig, totdat de Laatste Schooldag aangekondigd werd en de eindexamentrainingen begonnen.
Voorheen dacht ik 'ach, ik kan hier bijna weg, wat maakt het allemaal uit'. Maar ergens zal ik toch het onschuldige en spannende van school missen. Neem nou de liefde; het komt je onderhand misschien wel de strot uit, maar ik zal dat deel van het schoolleven toch wel koesteren.
Je denkt namelijk ouder en volwassener geworden te zijn. Maar als dat ene, leuke meisje door de school loopt, worden je handen weer klam en gaan je knieën weer knikken.
Maar ook gewoon naar school gaan en je leeftijdsgenoten elke dag zien. En als je geluk had, verpestte de leraar je dag eens níet.
De tussenuren ga ik ook missen. Iedereen klaagt er dan wel over, maar eigenlijk vindt iedereen het heerlijk. Rondslenteren door de school of de congiërges lastig vallen. Soms zelfs een uur in de mediatheek besteden en samen met anderen je werk afmaken.
Ja, ik ga deze tijd toch wel missen. Vooral de 52 lessen waarbij ik te laat kwam. Of de lessen waarbij ik helemaal niet op kwam dagen. En alle uren nablijven die ik moest spenderen in de aula hiervoor.
Vreemd genoeg is, wanneer je terug kijkt, alles te laat. Eindelijk weet je hoe je je gevoelens aan iemand moet verklaren. Eindelijk weet je wat wilt. Eindelijk vind je mensen die dat ook willen. En dan moet je alweer naar een nieuwe omgeving.
Normaal ben ík altijd te laat, nu zijn andere dingen dat. Hm, weet ik ook eens hoe dat voelt.
![]()
Aan al het moois komt ooit een eind. Zo ook voor mijn tijd hier bij Scholieren.com. Na anderhalf jaar voor jullie te hebben geschreven over alles wat in me op kwam, is het tijd dat ik het nest ga verlaten en de wereld in ga trekken. Oké, de wereld is in dit geval gewoon nog steeds Groningen, maar goed.
Daan stort zich voor Scholieren.com in het Groningse studentenleven. Via z'n columns hoopte hij je acht maanden lang te behoeden voor de fouten die hij nu met overgave begaat.
Met een heerlijke beat op de achtergrond zit ik hier nu dus mijn laatste woorden voor Scholieren.com te schrijven. Wat ik me echter sterk afvraag: wat wil ik nog kwijt in deze woorden? Dan denk ik aan een normaal afscheid. Op je sterfbed zeg je dat je van een persoon houdt of biecht je een diep geheim op; "Het was geen duif die zorgde dat de kat uit het raam viel, ik gooide een bal en hij sprong er achteraan." Of iets in die trant.
Bij een afscheid voor lange tijd, als iemand gaat reizen ofzo, beloof je contact te houden via Facebook en de mail en dit lukt ook altijd wel gewoon. Bij een afscheid tussen twee ex-geliefden zeg je hezelfde, maar hier komt vervolgens niets van en niemand die dat erg vindt.
In dit geval is het echter zo dat jij, als lezer, en ik, als schrijver, geen ex-geliefden van elkaar zijn (ga ik stiekem van uit), en ook geen mensen die elkaars sterfbed bezoeken.. In principe ken ik jou gewoon totaal niet, dus leuk blijven e-mailen en Facebooken zit er ook niet echt in.
Ik ken jou inderdaad niet. Meer dan anderhalf jaar lang heb ik over mijn leven, belevenissen en meningen geschreven voor jou, of ieder ander persoon die de moeite nam om mijn columns te lezen. Zij kunnen zich inmiddels een erg sterk beeld vormen van wie ik ben. Tijdens het schrijven van deze allerlaatste column ben ik stiekem erg benieuwd wie er aan de andere kant van het beeldscherm zit.
Ik krijg ineens hele gekke visioenen voor me. Zoals bij telefoonsekslijnen waarbij een dikke vrouw een Big Mac zit weg te werken, terwijl ze lekker opwindende praatjes aan het houden is tegen een vies, vies, vies mannetje. Maar dat komt misschien ook omdat ik gister nog de New Kids-film heb zitten kijken.
Maar goed, afscheid dus. Hoe nemen doen we dat op Scholieren.com? Een ferme virtuele handdruk en een fijn leven toegewenst? Dat is dan wel een beetje suf, maar misschien wel de meest gepaste manier. Of niet?
Ach, wat lul ik allemaal? Lieve mensen, ik heb gewoon genoten van elk woord dat ik mogen schrijven heb voor deze mooie site en hoop ook dat jullie mijn stukken genoten hebben. Laten we daar gewoon een biertje op nemen en vaarwel zeggen. Het ga jullie goed en wellicht tot volgend jaar in het hoge Noorden!!
Ruwan brengt een portret van een vreemde jongen uit z'n buurt: Laurens. Vroeger was hij eenzaam, maar nu heeft hij een grote vriend![/p]
De twee jonge filmmakers Ruwan en Nick maken ieder maandelijks voor Film@Scholieren een korte film. Nick brengt een Nijmeegse soapparodie, Ruwan Amersfoortse baldadigheid. Meer zien?
Weg met examenstress
Zijn de examens bij jou ook een bittere wedstrijd tussen je hakken en de sloot? Voel je al een golf van misselijkheid opkomen bij het woord 'plannen', wordt het studeren je moeilijk gemaakt door je dyslexie of ADHD? Of vind je het gewoon wel lekker om wat deskundige tips te krijgen om je examen goed voorbereid in te gaan? Let dan nu goed op, want het antwoord op al je problemen vind je in de Examen Survival Gids.
Examen Survival GidsDe Examen Survival Gids verschijnt dit jaar voor het eerst en is opgezet door ontwikkelingspsychologe Sanne Haarhuis. Zij zag veel leerlingen worstelen met de hoeveelheid informatie en de onzekerheden die bij de examens komen kijken. De Examen Survival Gids biedt een oplossing voor deze problemen en geeft je handige tips & trucs om te verzekeren dat je in juni je diploma kan binnenslepen. De Examen Survival Gids is er voor alle scholieren die wel wat meer structuur kunnen gebruiken.
De belangrijkste ingredienten van de Examen Survival Gids:- Hoe maak je een goede planning?
- Hoe ga je om met spanning?
- Wat kun je verwachten tijdens je examens?
- Hoe studeer je zo efficient mogelijk?
- Hoe worden cijfers bepaald?
- Wat te doen als je bv. dyslexie, autisme of ADHD hebt?
Wil jij je slagingskansen vergroten? Scholieren.com mag 10 Examen Survival Gidsen t.w.v. 12,95 weggeven. Vul snel je gegevens in!
![]()
Het is bijna mei en forummer Eadlyn ziet de bui al hangen... Zometeen zakt hij voor z'n eindexamens! In dat geval, heeft hij bedacht, kan hij misschien een schoolexamenvak zoals wiskunde D in de zomervakantie inhalen. Zo heb je in september een diploma én een vervolgopleiding! De vraag is natuurlijk: kan dit wel?
In het hectische leven van scholieren is er één baken van rust: het LAKS. Wanneer wij het allemaal even niet meer weten, staan zij klaar met een antwoord. Ook een vraag? Reageer hieronder, mail of bel het LAKS: info@laks.nl / 020 5244060.
Het antwoord"Beste Eadlyn,
Nee, je kunt als je gezakt bent, niet in de zomervakantie alsnog je diploma halen. Iedere leerling heeft recht op één herkansing. De periode waarin iedereen gewoon zijn examens maakt heet het eerste tijdvak. De herkansingen vallen dan in het tweede tijdvak.
Voor heel uitzonderlijke gevallen is er nog een derde tijdvak. Maar alleen leerlingen die plotseling ziek zijn geworden, hun examens gespreid maken vanwege een chronische ziekte, of waarbij er in de organisatie of het nakijken iets helemaal mis is gegaan, kunnen dan eventueel nog een examen of herkansing maken. Dat is heel uitzonderlijk.
Als jouw examenperiode normaal verloopt moet je het met de eerste twee tijdvakken doen. Wanneer je het daarmee niet redt, ben je écht gezakt.
De schoolexamens kun je sowieso niet meer overdoen nadat de cijfers zijn ingediend bij de IB-groep. Dat gebeurt uiterlijk drie werkdagen voor de centrale eindexamens. Je mag alleen aan de eindexamens beginnen als de eindcijfers voor je schoolexamen zijn ingediend. De cijfers voor je schoolexamens liggen dan vast. Zorg dus dat je ruim van te voren hebt gecontroleerd of jouw school je cijfers goed heeft opgeslagen. Als je dit op het laatste moment pas opmerkt, en de school wil het niet direct veranderen, gaan de verkeerde cijfers naar de IB-groep, of kun je geen eindexamen doen.
Wanneer je voor je eindexamen zakt, en je wilt niet alles over doen, kun je ervoor kiezen naar volwassenonderwijs (vavo) te gaan. Je volgt dan alleen de vakken die je nog moet halen voor je diploma. De cijfers voor de vakken die je gehaald hebt blijven staan.
De vavo-school beslist of je ook schoolexamens voor een vak moet overdoen, of je oude cijfer blijft staan. Als je maar één vak hoeft te doen kun je er bijvoorbeeld naast gaan werken. Sommige vervolgopleidingen laten gezakte leerlingen ook al beginnen, onder de voorwaarde dat ze binnen een jaar via vavo alsnog het missende vak halen. Dat mogen opleidingen zelf beslissen, dus daarmee moet je wel geluk hebben. Wanneer je ervoor kiest om je eindexamenjaar over te doen op een gewone school, moet je altijd alle vakken opnieuw doen.
Het kost je dus altijd een heel jaar, maar via vavo kun je er wel voor zorgen dat je in dat jaar ook al andere dingen kunt doen.
Succes met de examens!
Het LAKS"
Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4Het is bijna mei en Eadlyn ziet de bui al hangen... Zometeen zakt ze voor haar eindexamens! In dat geval, heeft ze bedacht, kan je misschien een schoolexamenvak zoals wiskunde D in de zomervakantie inhalen. Zo heb je in september een diploma én een vervolgopleiding! De vraag is natuurlijk: kan dit?
"Beste Eadlyn,
Nee, je kunt als je gezakt bent niet in de zomervakantie alsnog je diploma halen. Iedere leerling heeft recht op één herkansing. De periode waarin iedereen gewoon zijn examens maakt heet het eerste tijdvak. De herkansingen vallen dan in het tweede tijdvak.
Voor heel uitzonderlijke gevallen is er nog een derde tijdvak. Leerlingen die plotseling ziek zijn geworden, hun examens gespreid maken vanwege chronische ziekte, of waarbij er in de organisatie of het nakijken iets helemaal mis is gegaan kunnen dan eventueel nog een examen of herkansing maken. Dat is heel uitzonderlijk.
Als jouw examenperiode normaal verloopt moet je het met de eerste twee tijdvakken doen. Wanneer je het daarmee niet redt, ben je echt gezakt.
Schoolexamens kun je sowieso niet meer overdoen nadat de cijfers zijn ingediend bij de IB-groep. Dat gebeurt uiterlijk drie werkdagen voor de centrale eindexamens. Je mag alleen aan de eindexamens beginnen als de eindcijfers voor je schoolexamen zijn ingediend. De cijfers voor je schoolexamens liggen dan vast. Zorg dus dat je ruim van te voren hebt gecontroleerd of jouw school je cijfers goed heeft opgeslagen. Als je dit op het laatste moment pas opmerkt, en de school wil het niet direct veranderen, gaan de verkeerde cijfers naar de IB-groep, of kun je geen eindexamen doen.
Wanneer je voor je eindexamen zakt, en je wilt niet alles over doen, kun je ervoor kiezen naar volwassenonderwijs (vavo) te gaan. Je volgt dan alleen de vakken die je nog moet halen voor je diploma. De cijfers voor de vakken die je gehaald hebt blijven staan.
De vavo-school beslist of je ook schoolexamens voor een vak moet overdoen, of je oude cijfer blijft staan. Als je maar één vak hoeft te doen kun je er bijvoorbeeld naast gaan werken. Sommige vervolgopleidingen laten gezakte leerlingen ook al beginnen, onder de voorwaarde dat ze binnen een jaar via vavo alsnog het missende vak halen. Dat mogen opleidingen zelf beslissen, dus daarmee moet je wel geluk hebben. Wanneer je ervoor kiest om je eindexamenjaar over te doen op een gewone school, moet je altijd alle vakken opnieuw doen.
Het kost je dus altijd een heel jaar, maar via vavo kun je er wel voor zorgen dat je in dat jaar ook al andere dingen kunt doen.
Succes met de examens!
Het LAKS"
Havist Nik Verploegen is zestien. Hij hád al een eigen bedrijf, maar deed er voor het gemak nog een schepje bovenop; hij heeft nu twee keer een eigen zaak én een blog.
Alsof dat nog niet genoeg is zijn het zeer uiteenlopende onderwerpen: E-Hoster (dat hosting en domeinnamen verzorgt), stuiterbeesten.nl (een blog gericht op uitgaan) en een webshop (waar Nik nog niets over mag zeggen).
Hoe dan? "Ik ben al sinds mijn vijfde bezig met het bouwen van websites, eigenlijk ben ik er een beetje ingerold. Ik zocht een bijbaantje en merkte dat dit iets was waar ik goed in was."
KlantenMaar hoe kom je dan aan klanten? "Ik heb advertenties geplaatst op sitedeals.nl (een soort marktplaats). Op die manier kreeg ik steeds opdrachten binnen en uiteindelijk ben ik naar de Kamer van Koophandel gegaan."
En de zaken gaan dus lekker. Waar hoopt Nik naartoe te werken? "Ik hoop dat ik later een kantoor heb en medewerkers. Dat gaat zeker lukken. Nu heb ik elke week al een paar opdrachten en op een gegeven moment kan ik dat niet meer in mijn eentje aan. Dan móet ik wel mensen inhuren om me bij te staan."
Meer dan één interesseMaar waarom eigenlijk twee bedrijven en niet gewoon eentje? "E-Hoster is een bedrijf waarmee ik hosting en domeinnamen verzorg. Dat vind ik leuk, maar ik heb nog andere interesses. Uitgaan, bijvoorbeeld. Samen met een vriend van me ben ik een blog gestart, stuiterbeesten.nl, wat vooral daarover gaat.
Daarnaast heb ik altijd al een webshop gewild, dus daar ben ik nu ook mee bezig. Volgens mij willen mensen je juíst inschakelen als je jong bent want dan heb je een frisse blik, meer creativiteit en je bent financieel voordeliger."
School en studieHoudt Nik nog een beetje vrije tijd over? "Vrije tijd moet je maken. Ik ga in mijn vrije tijd graag uit en ben veel met vrienden samen. Verder vind ik werken ook hartstikke leuk dus daar vul ik mijn tijd graag mee."
De wereld gaat zéker nog van Nik horen, zegt hij zelf. "Op dit moment ben ik bezig met 3-havo, daarna wil ik een studie gaan doen die aansluit op het bedrijf dat ik nu heb. Ik heb ook al contacten met opdrachtgevers in het buitenland, dus het gaat helemaal goed komen. Ik ga hier in elk geval mee door!"
![]()
Is jouw profielwerkstuk amper een mager zesje waard? Lang niet iedereen heeft zo'n gedrocht gemaakt. De Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen buigt zich de komende weken over 441 supergoeie vwo-profielwerkstukken uit heel Nederland, op zoek naar de allerbeste.
De KNAW krijgt zóveel inzendingen van scholen uit het hele land, dat ze een maximum hebben moeten stellen aan het aantal profielwerkstukken dat één school op mag sturen.
De makers van die werkstukken kunnen in juni de jaarlijkse KNAW Onderwijsprijs winnen. Da's een prestigieus beeldje, een jaar collegegeld en een hele hoop respect van de zestien professoren, topwetenschappers en andere hoogintelligente hotemetoten uit de jury. Per profiel zullen drie profielwerkstukken tot winnaars verkozen worden.
EisenMaar hoe sleep je zo'n prestigieuze prijs in de wacht? Volgens de jury moet een winnend werkstuk "blijk geven van creativiteit en originaliteit, maar vooral van oorspronkelijk denkwerk en eigen onderzoek".
Klinkt aardig hoogbegaafd, maar wat 't dus inhoudt: het moet opvallend zijn, dus geen gejat idee of iets waar elk jaar al over geprofielwerkstukt wordt. En bovendien moet je er wel echt zelf onderzoek naar doen en daarbij iets nieuws ontdekken. Klakkeloos Wikipedia of Scholieren.com overschrijven is dus echt niet genoeg om je pws 'wetenschappelijk' te mogen noemen.
Begeleider wint ookBovendien is er een belangrijke taak weggelegd voor de docenten. De scholier moet wel aan kunnen tonen dat zijn begeleider echt goed heeft meegeholpen en dus méér doet dan alleen maar tienen uitdelen. Als de scholier wint, wint diens begeleider namelijk automatisch ook.
De jury heeft zeven weken om zich door alle inzendingen te worstelen. Op 9 juni worden alle winnaars bekendgemaakt in het Trippenhuis in Amsterdam.
Meedoen?De inzending voor dit jaar is dus allang gesloten, maar moet jij pas volgend jaar voor je profielwerkstuk aan de bak? Elke vwo-school in Nederland mag jaarlijks drie pws'en per profiel opsturen voor deelname aan de wedstrijd. Moet 't wel écht iets hoogdravends worden, natuurlijk. Iets voor jou? Ter insipratie: hier de winnaars van vorig jaar.
![]()
Yesse (14) volgt thuisonderwijs: zijn ouders geven hem les. Hij hoeft niet naar school, heeft geen slechte rapporten, kan nooit te laat komen en wordt nooit de les uitgestuurd. Wel heeft hij meer 'huiswerk' dan wij ons voor kunnen stellen en ook mooie dingen als lesuitval en spijbelen kent hij niet.
Wat doet 'ie dan eigenlijk de hele dag? En heeft-'ie eigenlijk wel vrienden?
Ik vraag me af hoe Yesse zo'n relaxed leventje zonder fietsen door de regen en muffe schoolgebouwen heeft gefixt. "Op de basisschool was het niet altijd even fijn en hing een pestigere sfeer. In groep 8 kwamen mijn ouders met het idee van thuisonderwijs op de proppen," vertelt hij.
"Er was ook geen school in de omgeving die aansloot op onze levensovertuiging," voegt zijn moeder Sonja daaraan toe. Yesse's familie is namelijk aanhanger van het holisme, wat behoorlijk onbekend is in Nederland. "Toen ik hoorde dat ik thuisonderwijs zou krijgen, wilde ik meteen niet meer naar school!" lacht Yesse.
PraktijkHij heeft wiskundeboeken weten te krijgen en maakt daar opgaven uit. Ook nemen zijn ouders de krant met hem door en helpen hem dan met het begrijpen van de artikelen. Soms krijgt hij dan de opdracht om zelf verder te zoeken naar informatie over dat stukje in de krant.
Verder heeft 'ie niet echt lesboeken, maar vooral praktijkonderwijs. Yesse mocht bijvoorbeeld op 'schoolreis' naar Engeland, maar moest daarvoor wel álles opzoeken en regelen. Van vervoer tot slaapplek. Erg leerzaam.
Altijd leerzaamZijn manier van les krijgen is dus totaal niet met die op school te vergelijken. "Voor Yesse is álles onderwijs," zegt zijn moeder dan ook. Hij heeft ook geen 'schooltijden', of rooster wanneer 'ie Engels of Aardrijkskunde doet, maar leert de hele dag door. Alles wat hij doet, is leerzaam.
Yesse's moeder voegt er wel aan toe dat dit niet per se voor elke thuisscholier geldt, want iedereen doet dat op een eigen manier.
Thuisscholier-vriendenMaar hoe zit dat nou met z'n sociale leven? "Je moet niet denken dat ik geen vrienden heb," zegt Yesse meteen als ik hem daarnaar vraag. Hij blijkt nog wat vrienden te hebben van de periode dat hij op de basisschool zat. Daarnaast spreekt ´ie vaak af met andere thuisscholieren.
Dit kan via de NVVTO (Nederlandse Vereniging van Thuisonderwijs), maar de meeste uitjes worden gewoon onderling geregeld. Via internet komen thuisleerlingen met elkaar in conctact, chatten ze zich een versuffing en houden ze daar een hoop vriendschappen en tig afspraken per jaar aan over.
Heerlijk rustigBest veel dus, maar nog steeds niet hetzelfde als een klas vol vrienden die je elke dag op school ziet. Als ik hem vraag of hij het dagelijkse contact met leeftijdsgenoten niet mist, reageert hij verrast dat ik überhaupt zoiets vraag.
"Nee, ik vind het juist heerlijk. Op school werd ik altijd moe van al die mensen die aandacht willen en tegen wie je moet praten. Thuis is het veel rustiger en heb ik veel meer energie."
Geen wekkerGeen vrienden of contacten? Dat valt dus wel mee. En Yesse's lesmethode is veel vrijer, zelfstandiger en hij hoeft nooit een wekker te zetten. Dat klinkt vrij ideaal – vooral die wekker – maar het moet wel echt bij je passen.
Volgens mij zijn er genoeg mensen die zouden flippen zonder dagelijks contact met vrienden, of juist geen reet uit zouden voeren. En ik? Ik schuifel toch liever ´s ochtends vroeg een leslokaal binnen.
![]()