Blogs

 

Zakken kan je 13.000 euro kosten

6 dec 2012, 22:02 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Met een beetje pech kan zakken je dit schooljaar zo'n 13.000 euro kosten. Als (áls) de plannen in het regeerakkoord doorgaan, wordt de studiefinanciering immers afgeschaft. Wie in 2013 gaat studeren heeft dan nog recht op 'gratis' stufi, maar wie door zakken of een gap-year pas in 2014 kan beginnen, niet.

Huidige (en volgend-jaar-beginnende) studenten krijgen namelijk maximaal vier jaar lang de basisbeurs van bijna 270 euro per maand van de overheid. Wie nog bij z'n ouders woont, krijgt minder. In principe krijg je alles cadeau, zolang je maar binnen tien jaar afstudeert. In 2014 wordt dat waarschijnlijk anders: nieuwe studenten moeten het later ook gaan terugbetalen als ze wél hun diploma halen. Met rente.

Strengere exameneisen

Het kan huidige examenkandidaten dus een hoop geld opleveren als ze volgend schooljaar meteen gaan studeren. Maar dan moet je natuurlijk wel slagen (ondanks de strengere exameneisen) en eventuele plannen voor een gap-year in de ijskast zetten.

Scholierenvakbond LAKS houdt zich hier niet zo veel mee bezig, omdat stufi met name een zaak voor studentenvakbonden is. "Maar toen het regeerakkoord net verscheen, kregen we tientallen berichten van ongeruste ouders, docenten en leerlingen. Die laatsten wilden vooral graag gaan staken. Het enige wat wij erover kunnen zeggen, is dat het voor veel extra druk zorgt op huidige examenkandidaten," zegt voorzitter Lotte van Savelberg een tikkeltje bezorgd. "Het is nog maar de vraag of de afschaffing er komt, wij gaan in elk geval voorlopig geen actie voeren."

Prijzig tussenjaar
Dit jaar kan zakken dus een dure grap worden, maar wel slagen en vervolgens een tussenjaar nemen dus ook. Een wereldreis kost dan eigenlijk al €13.000, zonder dat je een stap buiten de deur hebt gezet. Wat merken gapyear-organisaties daarvan?

Petra Cubretovic van taalorganisatie EF is teleurgesteld. "Wij zouden het erg jammer vinden als deze regel ingevoerd wordt. We merken ook zeker dat scholieren er bij ons meer vragen over stellen."

"De scholieren die twijfelen, raden wij aan te wachten tot er meer duidelijkheid is. Een tussenjaar is een investering, maar heeft veel voordelen voor je toekomst. Met de nieuwe regels is die investering voor dit jaar groter geworden. Het is dus belangrijk om er goed over na te denken, maar het is het zeker waard," vindt Petra. Van een teruglopend aantal inschrijvingen is bij EF nog geen sprake.

Nog niet definitief

Moet je je al zorgen maken? De plannen zijn zeker serieus, maar er is nog niets definitief. Er wordt momenteel een officieel wetsvoorstel geschreven, dat vervolgens goedgekeurd moet worden door de Tweede Kamer (waarin een aantal partijen fel tegen zijn). Vervolgens moet ook de Eerste Kamer het nog goedkeuren, al zegt die meestal wel ja. Maar mocht het kabinet voor die tijd vallen, dan gaan de plannen - op z'n minst tijdelijk - van tafel. 

Nog even afwachten dus. En hard blokken, maar dat deed je natuurlijk allang. Toch?

Blogger Merel zette onlangs alle scholierenplannen uit het regeerakkoord voor je op een rijtje: klikkerdeklik.


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Megasmile op de open dag

6 dec 2012, 08:22 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Oké. Iedereen klaar? Logopennen in de aanslag? Denkt iedereen aan die megasmile waar we zo hard op hebben geoefend? Ja, ook jullie daarachter! Trek je shirt recht, de naam van onze universiteit op je rug moet duidelijk zichtbaar zijn.

Straks komen alle klantjes binnen, dan moet het net lijken alsof studeren hier leuk is. Het moet lijken alsof er niets geweldigers bestaat dan onze universiteit. Ja, wij weten wel beter, dat snap ik ook wel, maar dat hoeven die scholieren toch niet te weten?"

Anne zit in vwo-5. Dat betekent open dagen van universiteiten bezoeken tot ze er gek van wordt. Elke keer treft ze hetzelfde: stralende, breeduit lachende, positieve studenten overal. Zijn ze echt zo enthousiast? Een fictief kijkje in het hoofd van een student op een open dag.

"Kijk, daar komen ze aan. Schattig zijn ze toch. Doet me denken aan mezelf, drie jaar geleden. Ik weet nog hoe ik toen binnenkwam op de open dag. Nietswetend, nietsverwachtend. Maar al die vrolijke gezichten, het snoep van de universiteit, de enthousiaste mentoren en gemotiveerde studenten trokken mij over de streep om hier te gaan studeren. De ironie.

Shoarma-adem

Hebben jullie trouwens je tanden allemaal gepoetst vanochtend, jongens? De studentjes-in-wording zullen zich hier natuurlijk nooit aanmelden als ze tijdens de rondleiding kunnen meegenieten van jouw broodje shoarma met extra knoflook van na het stappen gisteravond.

Over die rondleiding gesproken: geen zorgen, alles wat je zegt, gaat erin als zoete koek. Die naïeve scholiertjes hè. En als je je tekst kwijt bent: pas de problème, gewoon blijven lachen. We hebben hier de beste tijd van ons leven, remember?

Als ze met lastige vragen komen, laat ze dan subtiel nog eens de gloedjenieuwe kantine zien voordat ze uit kunnen praten. Vergeten ze dat lastige gezeur snel genoeg. Ja toch?

Donkerblauwe schimmel

Ook al is er geen enkele kans dat je ooit een baan zult krijgen met deze studie, dat hoeven zij niet te weten. Dat er in onze lokalen donkerblauwe schimmel op de groene variant groeit en dat zelfs je hond het aan de kleine kant zou vinden, hou je lekker voor je.

En daarna loop je gewoon terug naar de informatiemarkt, drop ze daar met een foldertje in hun hand en zeg je dat je weer terug moet voor een nieuwe rondleiding. Er zijn toch nog zoveel enthousiaste mensen, nietwaar? Die mogen we niet laten wachten.

O, vinden jullie dat niet eerlijk? Moeten we zeggen hoe het hier echt aan toe gaat op een normale dag? Maar dat is dus het probleem, jongens, dan komt er dus niemand meer. Dan kan de universiteit wel opdoeken. Even doorzetten dus. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn, een beetje blij zijn op een open dag? We krijgen er toch voor betaald?"


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Scholierentype: de nerd

5 dec 2012, 20:44 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ik praat niet graag over mezelf. Sowieso niet eigenlijk. Moet dit echt? Zucht. Vooruit dan. Ik heb niet lang hoor, ik moet zo echt weer verder met mijn analyse van dat reversibel redoxkoppel. Ik moet de conclusie morgen bespreken met de directeur van de TU Delft. Nee nee, gewoon via Skype hoor, in mijn tussenuur na scheikunde.

Om de week kruipen onze bloggers in het hoofd van een ander type scholier. Vorige week de roddeltante, deze keer schrijft Merel over de nerd. Alle scholierentypes vind je hier.

Eerst had ik wiskunde D in dat uur, maar omdat dat niet meer in mijn rooster paste, zo samen met mijn vier extra vakken, doe ik Wiskunde D nu gewoon thuis. Maar de scheikundeleraar moest dus naar de tandarts of zo morgen, dus kan ik dat uurtje mooi gebruiken om wat te bespreken voor mijn profielwerkstuk over Biamperometrie.

Ik doe mijn profielwerkstuk niet met een klasgenoot (iedereen had meteen al een partner geregeld, toevallig), maar ik krijg hulp van studenten en professoren van de Technische Universiteit. Heel interessant. Daar wil ik volgend jaar ook naartoe, als ik mijn gymnasiumdiploma heb. Natuur- en Sterrenkunde studeren. En ook omdat Delft best dicht bij Leiden ligt, kan ik daar dan tegelijkertijd een parttime studie Klassieke Talen doen.

Na de universiteit wil ik het liefst een PhD onderzoek doen naar de Sagittarius A. En als ik dan klaar ben - wat zeg je? Oh, dat is een zwart gat in het centrum van de Melkweg. Er wordt veel onderzoek naar gedaan op het moment. Hartstikke 'hip' in de wetenschap, zeg maar. 

Ik blijf wel thuis wonen hoor. Stel je voor, al die dingen die mis kunnen gaan als je op jezelf woont! En dan heb ik het niet alleen over koken en de was doen. Het schijnt dus ook dat je in studentenhuizen zelf de wc's moet poetsen. Maar daar begin ik niet aan hoor, stel je voor! Weet je wel hoeveel prokaryoten er op wc's zitten? Precies.

Nee, op kamers wonen is gewoon niks voor mij. Dan zou ik Bounty ook veel te veel missen. Bounty is mijn Amphisbaenia. Nee, dat is geen uitgestorven dinosaurussoort. Gewoon een wormhagedis. Die zijn best ehm, hoe zegt mijn zusje dat ook alweer? 'Schattig', geloof ik.

Drommels, de tijd! Ik moet gaan, anders kom ik te laat voor de ledenvergadering van de damclub! Ik eh, ik spreek je morgen nog wel over die scheikunde bijles. Oh, hoeft dat niet meer? Oké, prima. Kom je er zelf uit dan? Wat zeg je? Huh, hoe bedoel je 'YOLO'? Wat betekent dat nou weer?


14 reacties | lees origineel...

› Meer...

Depressief door sinterleugen

5 dec 2012, 18:11 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Winter 2012. De zestiende winter die ik meemaak. Winter doet me denken aan kou en vroeg opstaan. Aan uitglijden en vieze grijze sneeuw.

Ik denk aan verlangen naar de lente en aan nog even volhouden. Aan lelijke kriebeltruien, bontkragen en Uggs. Ik denk aan de hoop dat ik ooit wél weer kan uitkijken naar de winter.

Vroeger was de winter mijn lievelingsseizoen. De winter betekende gezelligheid en warmte. De winter was sneeuwballengevechten en uren op het ijs. Met bevroren voetjes warme chocomel drinken. De winter was oliebollen, kerstdiners en kinderchampagne. Maar most of all was de winter... Sinterklaas.

Het hele jaar keek ik uit naar de winter, omdat die man uit Spanje dan kwam. Ik maakte alvast ruimte in mijn kamer voor alle cadeautjes en gedichten. Hele dagen was ik bezig met tekeningen voor de aller-, aller-, allerliefste meneer van de hele wereld.

Schoenzetschoenen

Elke dag stipt om 6 uur zat ik voor de tv om te horen wat Dieuwertje Blok over mijn idool te vertellen had. Eén paar schoenen droeg ik niet. Dat waren mijn schoenzetschoenen en die mochten niet stinken, dus droeg ik ze maar gewoon niet. Sinterklaas, en dus de winter, betekende voor mij puur geluk.

Tot op een donkere decemberdag in mijn zevende levensjaar. Mijn grote held was niet meer. Sinterklaas bleek al die tijd al akelig dichtbij. Hij las mij boekjes voor, stopte me in, kookte eten voor me en gaf me straf. Hij knuffelde met me en we zongen samen Zie ginds komt de stoomboot

Winterdepressie

Met het stoppen van mijn geloof in Sinterklaas stopte mijn geloof in de gehele mensheid (alleen in de winter dan). Sinterklaas is de oorzaak van mijn jaarlijkse winterdepressie. Door Sinterklaas - of het gebrek daaraan - kan ik niet meer genieten van prachtige sneeuwlandschappen, van oliebollen of marsepein. Al die dingen staan voor mij voor verraad en hopeloosheid.

Staan... Wat zeg ik? Stonden is misschien een beter woord. Want de hoop is sinds kort teruggekeerd. Door mijn zestiende winter, en alle winters die nog zullen volgen, huppel ik depressieloos heen.

Gisteren werd mijn nieuwe hoop bezorgd. Het zwarte kastje van ongeveer een meter werd meteen geïnstalleerd, en voor ik het wist lag ik daar. Op een kleedje voor mijn kastje hoop, mijn winterheld, mijn beste vriend voor drieënhalve maand. Mijn houtkachel.

Sinterklaas bestaat

Toen de houtkachel me in Sinterklaassferen bracht, realiseerde ik me: Sinterklaas bestaat natuurlijk wél. Hij kwam alleen niet meer bij mij. Mijn ouders vertrouwden de mensheid niet meer en hadden een extra slot op de deur gezet. Toen kon Sinterklaas niet meer naar binnen. Mijn ouders wilden dat slot natuurlijk niet weg laten halen, dus beweerden ze maar dat zíj het waren die pakjes in onze schoenen bij de voordeur stopten.

Nu hebben we een kachel en kan Sinterklaas gewoon weer komen. Mijn winter is gered. Dus voor hen die met mij de hoop waren verloren: treur niet. Koop een kachel en zet je schoen.


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Sinterleugen

5 dec 2012, 07:12 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Winter 2012. De zestiende winter die ik meemaak. Winter doet me denken aan kou en vroeg opstaan. Aan uitglijden en vieze grijze sneeuw.

Ik denk aan verlangen naar de lente en aan nog even volhouden. Aan lelijke kriebeltruien, bontkragen en Uggs. Ik denk aan de hoop dat ik ooit wél weer kan uitkijken naar de winter.

Vroeger was de winter mijn lievelingsseizoen. De winter betekende gezelligheid en warmte. De winter was sneeuwballengevechten en uren op het ijs. Met bevroren voetjes warme chocomel drinken. De winter was oliebollen, kerstdiners en kinderchampagne. Maar most of all was de winter... Sinterklaas.

Het hele jaar keek ik uit naar de winter, omdat die man uit Spanje dan kwam. Ik maakte alvast ruimte in mijn kamer voor alle cadeautjes en gedichten. Hele dagen was ik bezig met tekeningen voor de aller-, aller-, allerliefste meneer van de hele wereld.

Schoenzetschoenen

Elke dag stipt om 6 uur zat ik voor de tv om te horen wat Dieuwertje Blok over mijn idool te vertellen had. Eén paar schoenen droeg ik niet. Dat waren mijn schoenzetschoenen en die mochten niet stinken, dus droeg ik ze maar gewoon niet. Sinterklaas, en dus de winter, betekende voor mij puur geluk.

Tot op een donkere decemberdag in mijn zevende levensjaar. Mijn grote held was niet meer. Sinterklaas bleek al die tijd al akelig dichtbij. Hij las mij boekjes voor, stopte me in, kookte eten voor me en gaf me straf. Hij knuffelde met me en we zongen samen Zie ginds komt de stoomboot

Winterdepressie

Met het stoppen van mijn geloof in Sinterklaas stopte mijn geloof in de gehele mensheid (alleen in de winter dan). Sinterklaas is de oorzaak van mijn jaarlijkse winterdepressie. Door Sinterklaas - of het gebrek daaraan - kan ik niet meer genieten van prachtige sneeuwlandschappen, van oliebollen of marsepein. Al die dingen staan voor mij voor verraad en hopeloosheid.

Staan... Wat zeg ik? Stonden is misschien een beter woord. Want de hoop is sinds kort teruggekeerd. Door mijn zestiende winter, en alle winters die nog zullen volgen, huppel ik depressieloos heen.

Gisteren werd mijn nieuwe hoop bezorgd. Het zwarte kastje van ongeveer een meter werd meteen geïnstalleerd, en voor ik het wist lag ik daar. Op een kleedje voor mijn kastje hoop, mijn winterheld, mijn beste vriend voor drieënhalve maand. Mijn houtkachel.

Sinterklaas bestaat

Toen de houtkachel me in Sinterklaassferen bracht, realiseerde ik me: Sinterklaas bestaat natuurlijk wél. Hij kwam alleen niet meer bij mij. Mijn ouders vertrouwden de mensheid niet meer en hadden een extra slot op de deur gezet. Toen kon Sinterklaas niet meer naar binnen. Mijn ouders wilden dat slot natuurlijk niet weg laten halen, dus beweerden ze maar dat zíj het waren die pakjes in onze schoenen bij de voordeur stopten.

Nu hebben we een kachel en kan Sinterklaas gewoon weer komen. Mijn winter is gered. Dus voor hen die met mij de hoop waren verloren: treur niet. Koop een kachel en zet je schoen.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

University College beste van Nederland

4 dec 2012, 19:44 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Nu het sociaal leenstelsel in je nek hijgt, is het belangrijker dan ooit om gelijk de juiste studiekeuze te maken. Maar hoe doe je dat? Weten welke studie's en uni's goed zijn, kan je op weg helpen.

De Keuzegids is een jaarlijks boekwerk dat opleidingen en onderwijsinstellingen bekijkt, beoordeelt en een rapportcijfer geeft. Vandaag zijn de universiteitbeoordelingen uitgekomen. De 59 allerbeste opleidingen van Nederland zijn bovendien bekroond met een zogeheten 'kwaliteitszegel'.
Maar waar staat deze kwaliteitszegel precies voor?

Opleidingen met 7.6 of hoger

De Keuzegids beoordeelde alle mogelijke opleidingen van alle mogelijke universiteiten. Zo krijgt een studie Psychologie in Leiden een andere beoordeling dan die bijvoorbeeld in Rotterdam. Opleidingen krijgen zo'n kwaliteitszegel als ze het erg goed doen en het cijfer 7.6 of hoger hebben gescoord. Dat zijn alle opleidingen die het totaaloordeel 'zeer goed' of 'excellent' hebben gekregen.

De opleiding die als topper uit de bus kwam, is de bacheloropleiding van University College in Utrecht, waar ook onze blogger Merel naartoe gaat. UCU kreeg zelfs het maximum aantal punten: een dikke tien.

De andere 58 supergoeie opleidingen vind je met name in de richtingen theologie, filosofie en de exacte vakken. Bij economie en rechten zitten juist een stuk minder topopleidingen: allebei maar één in heel Nederland.

Beste uni's

Naast de aparte opleidingen keek de Keuzegids ook naar de universiteiten als geheel. Uni's die het beste scoorden zijn de Radboud Universiteit Nijmegen (eerste plaats) en Universiteit Leiden (tweede). Op de gedeelde derde plek staan de de uni's in Groningen en Utrecht.

Alle rapportcijfers zijn gebaseerd op een heleboel onderdelen. Zo werden er enquêtes ingevuld door studenten, werd gekeken hoe snel studenten afstuderen en werden de faciliteiten op de scholen kritisch bekeken, of er bijvoorbeeld wel genoeg zelfstudiewerkplekken of lokalen zijn.

Slechte uni, goeie opleiding

Wat opvallend is in de gids, is dat de Universiteit van Amsterdam als geheel niet echt goed scoort (een 5.2), maar dat hun opleidingen Grieks en Latijn juist weer wél goed scoren (7.8). Hoe komt dat? Davey Schippers, redacteur van de Keuzegids, vertelt: ''Dat komt waarschijnlijk door hun historie. Het is altijd wel een goede opleiding geweest, waardoor dat weer gemotiveerde studenten en goede docenten trekt.''

Volgens Davey hoef je niet per se te kiezen voor de opleiding die het beste aangeschreven staat. ''De gids hoopt je vooral een kijkje te geven in waar scholen slecht of juist goed op scoren. Een Open Universiteit kan dan wel heel goed aangeschreven staan, als veel zelfstudie niets voor jou is zal deze uni ook niets voor jou zijn.''

Benieuwd hoe de hbo- en mbo-opleidingen een tijdje geleden zijn beoordeeld? Hier en hier meer info.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Zo overleef je een horrorfilm

4 dec 2012, 14:22 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Shit. De gang loopt dood. Hijgend blijft het meisje staan. Een schaduw nadert, de voetstappen worden luider en luider. Plots wordt het zichtbaar, het meisje begint te gillen, twee handen grijpen haar ke..

Ik heb geen idee wat er daarna gebeurde. Ik ben half hyperventilerend de kamer uitgelopen. Ik ben een ongelooflijk grote schijterd. Horrorfilms zijn niet aan mij besteed.

Op je tiende mag je nog best jankend op de wc zitten tijdens het kijken van De Griezelbus. Ook je vrienden kijken dan stiekem liever slechte Carry Slee-films of iets met Hilary Duff. Maar nu, op je zestiende, willen ze iets anders zien. Saw, The Ring of Paranomal Activity. Tja, en welke partypooper zegt dan nee?

Daarom heb ik vier tips voor al mijn mede-schijterds. Zo overleef je een horrorfilm!

Kijk van tevoren making-of's

Alles. Is. Nep. Zo ook mijn bebloede kop op bovenstaande foto. Een mengseltje van maïzena, yoghurt en kleurstof:


Nou is maïzena wel het laatste waar je aan denkt als iemand met een nagelschaartje gedwongen z'n eigen ribbenkast aan gort knipt. Wees daarom voorbereid en zorg dat je de making-of hebt gezien. Als je eenmaal weet dat de geamputeerde ledematen van piepschuim zijn en die enge geest een gegrimde vrouw van veertig is, maakt dat de film zelf een stuk minder eng.

Lees spoilers

Als je al precies weet wat er gaat gebeuren, is de film lang niet zo eng meer. De ultieme filmwebsite Imdb.com heeft bij elke film een handige lijst, de zogenaamde Parent's Guide. Daar staat precies op aangegeven wanneer er enge of vieze stukjes komen. Zo weet je straks exact wanneer je even niet moet kijken, en zit je nooit meer in de "o mijn god er gaat vast bijna iets gebeuren"-spanning.

Concentreer je op iets anders

Zit je toch in ondraaglijke spanning en ben je bang dat je straks in je broek schijt van schrik? Schrikmomenten komen een stuk minder hard aan als je er niet met je gedachten bij bent. Wees met je gedachten volledig bij iets anders. Denk aan de stelling van Pythagoras, kijk of je een songtekst uit je hoofd kent, plan alvast je bruiloft. De hele heisa gaat dan langs je heen.

Zorg voor iets om vast te houden

Al is het maar een kussen, het scheelt als je iets hebt wat je vóór je kunt houden. Het zit toch tussen jou en het schouwspel in. Een soort bescherming dus. Klinkt een beetje psychedelisch, maar is echt zo. Kijk je de film toevallig met je love interest, grijp dan mooi zijn/haar hand bij enge stukjes! Kan jij niks aan doen: is púúr bescherming.

En als dat allemaal niet werkt, hebben je vrienden maar lekker pech. Als zij dan zonder jou voor de buis zitten te griezelen, moet jij jezelf maar besmeuren met maïzena en yoghurt en krijsend bij ze op het raam bonken. Dan piepen ze wel anders. En kijken jullie de volgende keer lekker Carry Slee. 


8 reacties | lees origineel...

› Meer...

Dwaze decemberquotes

3 dec 2012, 21:23 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het is alweer december, de feestmaand van het jaar. Ook de docenten hebben niet stilgezeten, hun quotes maken het feestje compleet. Hieronder de meest hilarische quotes op 'n rijtje.

De quotes van de maand december:

Een jongen uit de klas likt aan een koekje. Docent aardrijkskunde: ''als jij zo ook aan je vriendin likt, snap ik wel dat ze allemaal wegrennen.''

Mijn leraar wiskunde gaf me les in de eerste klas en nu weer in de vierde. Leraar: ''wat is er met jou gebeurd? Vroeger was je zo'n leuk meisje.''

Een meisje staart uit het raam. Docente: ''meisje, let eens op! Je kunt de rest van je leven nog vanachter een raam naar buiten staren.''

Een brugklasser loopt per ongeluk ons lokaal binnen. Leraar biologie: ''kom er gezellig bij. Ook weer eens iets anders, zo'n kabouter in de klas.''

Engels lerares is ook fan van Twilight: ''wat moet ik met mijn leven als ik alle twilight boeken heb gelezen? Nee precies, helemaal niks.''

Leerling: "waarom hebben we geen vrij op goede vrijdag?" Leraar economie: "omdat het geen feestdag is. Je moet wel erg van sm houden, wil je de kruisiging van jezus een feestdag noemen."

Docent geschiedenis : ''als ik een cent kreeg voor alle slimme opmerkingen die ik heb gehoord tijdens mijn twintigjarige carrière, had ik nu 1 cent.''

Leerling tijdens les aardrijkskunde : ''meneer, mogen we naar een dvd kijken?' Docent zet dvd voor het bord: ''alsjeblieft, nu niet meer zeuren.''

Een leraar Nederlands bij het oefenen van het schrijven van een betoog: "het is alleen maar een oefening, een soort voorvocht zal ik maar zeggen.''

Lekker anoniem

De quotes hierboven zijn anoniem: alleen het vak van de docent komt op het web te staan. Namen, steden en scholen zijn strikt verboden! We willen geen docenten kwetsen of in een kwaad daglicht plaatsen, alleen hun amusante taal een podium bieden.

Meer quotes

Hoor jij hilarische uitspraken of tot onrust leidende teksten die uit de mond van je leraar(es) komen? Plaats die dan in de reacties hieronder óf in het forum. Deze rubriek wordt namelijk mede mogelijk gemaakt door jullie bijdrage! De tofste quotes krijgen volgende maand de eeuwige roem!

Meer, meer? Check het docentenquotesarchief.


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Integratie van een Kiwi

3 dec 2012, 07:43 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het lijkt wel een trend: bijna elke school pronkt momenteel met exchange students. Buitenlandse pareltjes die de Nederlandse taal willen leren en kaaskopscholieren wat kunnen leren over hun land van herkomst.

Een week of twee geleden arriveerde er op mijn school ook zo'n exchange student. De vierde al. Ik sprak de Nieuw-Zeelandse Sieska (17) over haar eerste wankelige stappen in de Nederlandse schoolhabitat.

Sieska, die een beetje Nederlands spreekt, heeft juist voor Nederland gekozen omdat haar roots hier liggen en ze wil weten waar haar familie vandaan komt. De aankomst voldeed niet helemaal aan haar verwachtingen: Nederland bleek lang niet zo groen als de foto's op Google.

Nonnetjes

Wat niet op de foto's stond maar haar wel verteld was, is de gastvrijheid van de Nederlanders. Jawel, blijkbaar zijn we niet zo bot als buitenlanders soms denken!

Toch bezorgde Nederland haar een cultuurshock. Sieska switchte van een gestructureerde katholieke school die ons doet denken aan de jaren '50, naar een gezellige chaos waar zo'n tweeduizend leerlingen rondlopen die elke dag twijfelend voor de kast staan, op zoek naar een passende outfit.

Groot voordeel voor Sieska: dit jaar hoeft ze geen rokken tot haar enkels en tot haar keel dichtgeknoopte bloesjes meer te dragen. In tegenstelling tot in Nieuw-Zeeland.

Opvallend: in het dagelijks leven is de gemiddelde Kiwi (inwoner van Nieuw-Zeeland) gekleed in een joggingbroek. "In Nederland lijkt het wel een ongeschreven regel te zijn om niet in joggingbroek de deur uit te gaan. Het is gewoon not done."

Geen stiletto's

Wij Nederlanders denken te weten hoe we een feestje moeten bouwen, maar de Kiwi's kunnen er ook wat van. "Toen ik in mijn eerste week uitging in Maastricht was ik volledig in shock. Niet alleen beginnen de meeste feesten hier pas rond een uur of twaalf, ook zag ik geen enkel mini-jurkje of paar stilettohakken om me heen," vertelt Sieska.

"In Nieuw-Zeeland is er meer een zuipen-tot-we-kruipen-mentaliteit. Hier tanken de meeste stappers zich niet vol, maar genieten ze gewoon van hun biertje. Toch is het hier fijner om te partyen, omdat iedereen de intentie heeft om gewoon een leuke tijd met elkaar te hebben."

Zon, zee en altijd zomer

Rondcrossen in een cabrio met open dak en genieten van het zonnetje is voor ons een droom, maar in Nieuw-Zeeland kun je op je zestiende al autorijden zonder begeleiding. Sieska: "Mijn school was twintig kilometer verderop, dus fietsen was voor mij geen optie. Hier is het normaal dat je op je fiets naar school gaat. De eerste dag voelde ik me een ontzettende loser, omdat het in Nieuw-Zeeland echt niet gebruikelijk is om te fietsen."

Wat voor ons alleen in de zomer is weggelegd, kan Sieska back home 365 dagen per jaar doen. Kampvuur stoken, zwemmen en picknicken op het strand, hiken in de bergen en van eiland naar eiland zeilen. Jaloersmakend!

Fantastisch Nederland

"In Nieuw-Zeeland verveel je je nooit. Er is zoveel te doen, maar toch vind ik het leven in Nederland ook fantastisch." De hoeveelheid geschiedenis die alleen al Maastricht en Amsterdam rijk zijn, is er niet eens in heel Nieuw-Zeeland. En binnen twee uur aan de andere kant van het land zijn, is iets wat down under niet mogelijk is.

Als ik dit zo hoor, zou ik best met Sieska willen ruilen om mee te maken hoe het leven van een Kiwi is. Het klinkt heel aanlokkelijk om 24/7 te kunnen feesten op het strand, te zwemmen en van de natuur te genieten. En een jaartje als exchange student zou ik sowieso met beide handen aanpakken - al zou ik toch heimwee krijgen naar de dropjes, hagelslag, Nederlandse taal en Koniginnedag...


7 reacties | lees origineel...

› Meer...

Latijn aan de keukentafel

2 dec 2012, 07:13 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Eind vwo-3 streepte ik, met een voldaan gevoel, het vak Latijn aan bij mijn profielkeuze. Ik had hard mijn best gedaan om mijn achterstand in te halen. Een weekje later viel mijn droom in duigen: er waren negen inschrijvingen, maar tien plaatsen die bezet moesten worden. Geen Latijn dus voor mij. Of toch wel? 

Ik stapte dapper op de teamleider van vwo-4 af. "Kan ik het vak niet zelfstandig doen?"

"Jij volgt geen Latijn!"

Verbazingwekkend genoeg werd mijn plan met enthousiasme ontvangen en schafte ik als übernerd mijn nieuwe studieboeken aan. Sindsdien doe ik Latijn als zelfstudie en krijg ik hulp van jongeren die geslaagd zijn in dit vak.

Ondanks mijn enthousiasme krijg ik vaak rare reacties. "Jij volgt helemaal geen Latijn, want Latijn ging dit jaar niet door!" en "Latijn, wat een rotvak, hoe kun je dát nou leuk vinden?!".

Is het aan te raden, zo'n zelfstandig vak? Soms vind ik het een vervelend idee dat ik weliswaar klaar ben met mijn huiswerk voor school, maar nog naamvallenopdrachtjes heb liggen. Maar in de zesde klas of later kan ik een staatsexamen Latijn maken en heb ik er maar mooi een papiertje voor. Als je op eigen houtje een extra vak volgt, komt dat niet op je schooldiploma te staan maar krijg je een apart certificaat dat bewijst dat je een 'gewoon' vwo-examen hebt gehaald. Kosten: 113 euro per examenvak, exclusief boeken.

Maar houd ik dit vol?

Ja, Grieke, prachtige plannen, maar houd ik dit ook vol? Helaas lijken mijn twijfels steeds meer gerechtvaardigd. Een tekort aan tijd, tekorten op mijn rapport... Is zo'n zelfstudie wel weggelegd voor scholieren die níet het vooruitzicht van een cum laude vwo-diploma hebben? Ik vraag het me af.

Plotseling zie ik het voordeel van benauwde lokalen en geitenwollensokkendocenten. Dan word je namelijk wél met je neus op de les gedrukt. Thuis aan de keukentafel heb je een ijzeren discipline nodig. Docent zijn is niet bepaald een beroep voor mij - ik kan alleen mezelf soms al amper aan het werk krijgen.

En nu?

Je sokken blokken. Aangezien ik een stereotype puber ben met een tekort aan discipline, vraag ik me stiekem af of ik dit drie jaar ga volhouden. Maar ook al schop ik het niet tot het felbegeerde staatsexamen, dan staat nog steeds leuk op mijn CV. Misschien doe ik er gelijk Arabisch en Pools bij, want YOLO! Euh, ik bedoel: carpe diem.


4 reacties | lees origineel...

› Meer...