Jaloers op al je klasgenoten die deze voorjaarsvakantie op wintersport gaan? Chagrijnige thuisblijvers met een beetje fantasie (en eventueel een leesopdracht voor Nederlands) kunnen mee de Oostenrijkse bergen op met het boek Zwarte Piste van Suzanne Vermeer. Heb je wel 't plezier, maar niet de bevroren tenen en gebroken benen.
Scholieren.com publiceert iedere maand tien goede uittreksels van boeken die net uit zijn, en wekelijks lichten we er ééntje uit. Zo kan jij eens een ander boek kiezen dan de titels op de vergrijsde literatuurlijst van je docent.
Suzanne Vermeer (een pseudoniem, bijna niemand weet wie erachter steekt) schrijft de laatste jaren twee thrillers per jaar: eentje in de zomer, eentje 's winters. Steevast belanden ze in de top-5 van de bestsellerlijst en haar boeken staan vaak op nummer 1 van de Schipholboekverlooplijst. Zwarte Piste is haar tweede wintersportthriller (vorig jaar schreef ze Après-Ski).
Vermeer heeft een vlotte pen, en zeker de eerste helft van Zwarte Piste heeft een aardige opbouw. Saskia, een gescheiden vrouw uit Amsterdam probeert haar stalkende ex Richard te ontlopen door zich als een au pair te verhuren aan een Nederlands gezin in Zwitserland.
Daar gebeuren bizarre dingen en natuurlijk komt de enge, stalkende ex-minnaar weer in de buurt. Dat leidt tot enige spannende situaties, al wordt de thirller nooit echt nagelbijtend. Dat komt waarschijnlijk door het wisselende perspectief waarvoor de schrijfster heeft gekozen.
Boekverslagenschrijver en docent Cees van der Pol: "Ik zou de thriller nog wel willen aanraden voor vmbo- en havo-kandidaten, wat twee punten op kan leveren, maar als nummer voor een vwo-leeslijst vind ik Zwarte Piste toch te licht. Toch is het echte vakantieliteratuur: lekkere kost voor je appartementje in de bergen of naast het zwembad in de zon." Dan zijn al die 240 pagina's zo omgeslagen.
![]()
Het getal 1040 is er voor scholieren eentje waar een zweem mysterie omheen hangt. Officieel horen scholieren 1040 klokuren per jaar te krijgen (bovenbouwers minder), in werkelijkheid klopt daar door lesuitval en ophokuren geen drol meer van. Af en toe waagt mijn school weer een poging toch bij die 1040 in de buurt te blijven. Zinloos.
In bepaalde periodes in het jaar vallen er veel lessen uit. Leraren zijn ziek, er zijn uitjes met de derde klassen of de leraar Frans heeft bijscholing. Het resultaat: tussenuren, tussenuren en nog meer tussenuren. Heerlijk.
Hier en daar wordt er een lesje opgevangen door de onderwijsassistenten. Dit soort uren bestaan vooral uit het afluisteren van elkaars mp3-speler, het spelen van spelletjes op de iPod of het tekenen van bloemen in het wiskundeschrift. De onderwijsassistent zelf haalt een bakje koffie en kletst wat met leerlingen. Dat zijn prima opvanguurtjes, vinden wij.
Ze zijn niet educatief genoeg, vindt de schoolleiding. Die bedacht daarom onlangs een nieuw project: het écht opvangen van lessen. Dit betekent bijvoorbeeld dat een les Frans ook écht doorgaat met een andere docent, en we in dat uur alleen maar nuttige Fransige dingen gaan doen.
Er is één probleem: er zijn dan geen leraren Frans vrij. De oplossing is even simpel als briljant: zoek een docent die ooit eens een cursusje Frans (of desnoods Duits, dat lijkt er wel op) heeft gedaan en zet die voor de klas.
Onder het motto 'hij kan het vast nog wel', had ik laatst dus een lesuur Frans van mijn scheikundeleraar. Frans praten kon-'ie niet, schrijven evenmin. Hij kopieerde een leestoets voor ons zodat wij rustig aan het werk konden. Zoals het een echte leraar betaamt, kopieerde hij de achterkant mee, waar de antwoorden opgeschreven stonden. Na drieënhalve minuut was de hele klas klaar met alle vier de leesteksten.
Wij scholieren vinden het helemaal niet erg dat er soms een leraar ziek is. Wij vinden het helemaal niet erg dat we naar het winkelcentrum moeten lopen voor een zak chips. Wij vinden het wél erg als we een heel uur moeten doen alsof we met Frans bezig zijn, inclusief onwetende docent. Laat ons dan toch lekker op onze iPods spelen, dan halen we die 1040-uren norm ook wel.
![]()
Het jaarlijkse oudergesprek. Daar ga je dan, met je moeder of vader, of beide. Om eens te horen wat je leraren dit keer weer over je te zeggen hebben. Het is altijd hetzelfde.
Om het trauma van je slechte cijfers onder ogen te zien. Perfecte leerlingen krijgen überhaupt geen oudergesprek, maar alleen een telefoontje in de trant van "Goed gedaan, blijf zo bezig!". Bofkonten zijn het.
Ikzelf hoor elk oudergesprek opnieuw de clichématige zin "Wij, leraren, vinden dat je beter kan."
De eerste keer, in de brugklas, dacht ik: "Oké. Weet ik. Ik ga er wat aan doen, ik ga harder m'n best doen." Volle motivatie. Maar als je het daarna nog een stuk of twintig keer hoort, begin je wel te twijfelen aan je eigen kunnen. Blijkbaar schatten leraren mij nogal hoogbegaafd in. Vind ik op zich ook wel een compliment.
Mijn laatste oudergesprek, twee weken geleden, was geen uitzondering op het regelmatige terugkomen van de "we-vinden-dat-je-beter-kunt"-zin. Hoewel ik dat wel verwacht had met een drie'tje voor wiskunde en anderhalf verliespunten verdeeld over de rest van mijn cijferlijst, was er nog een klein beetje hoop in me dat De Zin deze keer niet gebruikt werd.
Maar nee, het kwam toch echt. "Justine, ke hebt best goede cijfers. Je staat alleen voor wiskunde enorm slecht. Je leraar wiskunde vindt dat dat absoluut beter kan." Ohhhhhhh god, here we go again. Ik kon mijn optrekkende wenkbrauw niet verbergen, waarop m'n mentor reageerde met een ingetogen: "Of ja, in ieder geval wel een béetje beter."
Dat was al een hele vooruitgang. En over de andere vakken, waar ik ietsje minder voor stond, was een snelle "En als je daar meer je best voor deed kon je er ook meer uithalen, hoor." Waarop ik dan weer reageerde met een knikje en een snelle "uhuh".
En toen verliep het oudergesprek weer standaard, net zoals bij de rest van scholierend Nederland. De adviezen en de kritiek van de leraren worden gemeld, om lekker nog even over in discussie te gaan. Je verliespunten worden opgesomd en pa of ma bekritiseert bepaalde dingen waarover jij thuis aan de eettafel wel eens flink over hebt geklaagd. En dan zijn de tien minuten weer voorbij, en mag je weer naar huis. Dat was 'm dan weer, het oudergesprek. Kun je nu weer een jaar bijkomen.
![]()
Leraren mogen dan wel ouderwets zijn en weinig snappen van het hier en nu, maar er was een tijd dat dat nog niet zo was. Toen opa en oma nog naar school gingen en nog geen grijze haren hadden.
Toen koekje een nog een kaakje was, de hele wereld offline was, en kleuren nog niet bestonden. Maar, ouderwets of niet, op zo'n schooldag kon best iets gebeuren, vertelde mijn oma me laatst. Tijd voor een bizarre flashback naar vroegâh.
Tegenwoordig ben je cool als je het gevecht aangaat met de leraar. Meestal figuurlijk. Uitdagen. De grens opzoeken. Mijn oma kende echter een 12-jarig jongetje dat die grens passeerde en letterlijk het gevecht aanging. "De jongen was een hoofd groter dan de meester."
In geuren en kleuren vertelde ze me hoe hij de prullenbak – of prullenmand, dat lijkt me waarschijnlijker– over het hoofd de leraar trok. "Ze rolden daarna vechtend over de grond." Dat had een fantastische YouTube-hit kunnen zijn.
De hele klas in rep en roer, zeker? "Het was voor ons heel spannend. Wij zaten allemaal stijf in de bank," zegt oma, doelend op de rest van de klas. Vandaag de dag zou de rest van de klas massaal gaan aanmoedigen, filmen (YouTube!) of zelfs meevechten. Die lange lat (pardon, 'uitgeschoten knul,' noemde oma hem) was dus een uitzondering die zijn tijd ver vooruit was.
Uiteindelijk moest de hoofdmeester tussenbeide komen. De wat? Wij noemen dat rector, directeur of 'die wat-doet-die-gast-eigenlijk-gast' (die van mij heeft me een keer geholpen met het plakken van mijn band, wat hij verder op een dag doet – geen idee). Alleen híj kon prullenmandknul tot de orde roepen.
En alsof het allemaal nog niet genoeg was, noemde de leraar die lange een 'stuk stront', vertelde oma. Mijn leraren zouden zoiets nooit zeggen en het nog menen ook. Tegenwoordig is een 'stuk stront' niet iets waar je van schrikt, maar dat was toen nog ronduit beledigend. Het was een leraar met 'spierballentaal', aldus oma. Al had 'ie dan weer niet genoeg spierballen om een 12-jarige de baas te zijn.
Koud bier maakt warm bloed, zei men in zwart-witttijd: wie veel drinkt, maakt snel ruzie. "Bij de man die stront aan de knikker had met de kwajongen van de lagere school, ging dat eerder andersom", vertelt oma: "Het is slecht met deze man afgelopen. Later is hij verworden tot dronken lor en hing hij rond in de kroegen van Gouda. Zo komt hoogmoed ten val." Helaas voor hem heeft de hoofdmeester hem daar niet uit de stront geholpen.
![]()
De nieuwste korteshortmovie van Scholieren.com-filmmaker Ruwan: over de dag na Valentijn. Niet romantisch, vrij klote en ouderwets bloederig.
Scholieren.com presenteert maandelijks een korte film van prijswinnende filmmaker Ruwan (19) en z'n vriendjes uit Amersfoort. Stompzinnig, gewelddadig en achterlijk: films voor de doelgroep! Ruwan maakt ook vanuit z'n eigen productiebureau filmpjes. Daarvoor maken we graag reclame.
Op je 17e een dichtbundel schrijven én uit weten te geven, is op zich al best cool. Maar datzelfde doen als je dyslectisch bent, is helemaal superknap. Als poëzieliefhebber kon ik niet wachten om het verhaal van deze Sam Ferwerda (17) te horen. Want dichten, dat kan-'ie!
Op je zeventiende een dichtbundel uitgeven, hoe regel je dat?
"Ik heb een keer in mijn MSN-naam gezet dat ik honderd gedichten zou gaan schrijven. Een vriend van me vroeg toen of ik het resultaat dan ook uit zou gaan geven, en dat leek me wel wat. Na even zoeken kwam ik terecht op de website van uitgever Boekscout. Zij wilden 't wel uitgeven! Ik had daar eerst niet zo'n goed gevoel over omdat ik nog minderjarig ben, maar nadat ik een telefoontje van ze kreeg, veranderde dat. Daarna ging de rest vanzelf." En zo onstond Lezen is het begin, voelen is de bedoeling.
Heb je al eens de kritiek gekregen dat je gedichten een beetje standaard zouden zijn, omdat je pas zeventien bent?
"Natuurlijk heb ik al eens kritiek ontvangen. Mijn vader vond bijvoorbeeld dat ik sommige gedichten te snel schreef en ze te weinig aandacht gaf. Maar ik heb nog nooit gehoord dat mijn gedichten daardoor echt te simpel zijn. En uiteraard zal niet iedereen zich in mijn gedichten kunnen vinden, maar ik denk dat ik er juist een frisse kijk op heb, dankzij mijn leeftijd. Dat maakt mijn gedichten juist vernieuwend, hoop ik.''
Maar je hebt dus dyslectie. Hoeveel invloed heeft dat op je poëzie?
"Mijn vader controleert mijn gedichten altijd, en haalt alle fouten er voor me uit. Misschien zal ik in de toekomst juist expres in de fouten laten staan om ze nog unieker te maken, maar voor nu ben ik met deze werkwijze tevreden. De manier waarop ik nu schrijf, vinden mensen blijkbaar al heel prettig en uniek.''
Ik durf het bijna niet te vragen, maar hoeveel verdien je hier eigenlijk mee?
"Boekscout.nl werkt met printing-on-demand, wat betekent dat het pas gedrukt wordt als er een bestelling binnenkomt. Voordeel is dat het mij niets kost, maar nadeel is dat ik maar 10% van de opbrengst van elke verkochte bundel verdien.
Je bent ook een roman aan het schrijven, wanneer kunnen we dat lezen?
''Het boek waar ik aan werkte en waar ik al ruim 90 bladzijden van had, is verdwenen. Het stond opgeslagen op een USB-stick en die werd per ongeluk gewist. Het is dus echt kwijt maar ik ga gewoon beginnen aan een nieuw verhaal. Ik laat het jullie weten als dat uitkomt!''
BlindJe bent blind,
Al sinds je geboorte.
Je ogen hebben geen nut,
Met alle dingen in het leven.
Je kijkt rond,
Ziet andere dingen dan wij zien.
Andere denken dat je niets ziet,
Maar jij hebt het mooiste beeld van de wereld.
Wij zien allemaal hetzelfde,
Ellende, verdriet, en liefde.
Maar jij, jij ziet anders,
Jij ziet de zon, de sterren en de maan.
Jij ziet de hemel,
En de hel in 1 gaan.
Hoe mooi de wereld voor jou is,
Weet niemand, want je beschrijft niet hoe het is.
Je zou mensen jaloers maken,
Dat ze niet blind zijn.
Daardoor zou iedereen blind worden,
En de wereld ten onder gaan.
Maar in simpele worden,
Zie je niet niks als je blind bent.
Je ziet alle dingen,
Die een normaal iemand niet kan zien.
De hemel, de sterren en alle mooie dingen daaromheen
Redacteur Luuk dicht zelf ook een beetje, zie dit artikel en ook deze.
![]()
Na zestien uur detentie is dreigtwitteraar Charlotte weer thuis. Ze is zich lam geschrokken, vertelt ze kleintjes tegen Scholieren.com. "Ik had echt nooit, nooit, nóóit verwacht dat dit zo serieus genomen zou worden". En ze heeft superveel spijt. Ook Charlotte's vader is geschrokken.
Over de tweet waarin ze grapte een bomaanslag op haar school te plegen, had ze niet eens nagedacht. "Ik verveelde me een beetje. Iemand twitterde over een vacature bij de Amerikaanse CIA, en ik reageerde daarop. Op een gegeven moment ontstond er een onserieus gesprekje, dat we dan nu al streng in de gaten gehouden zouden worden door de CIA en Nederlandse AIVD. Ik geloofde dat laatste niet, dus twitterde expres dat ik een bomaanslag zou plegen, met expres de hashtags #hoi #aivd erachter."
Het was meteen superduidelijk dat dat een grapje was dus, maar nog steeds niet echt slim. Als je met het vliegtuig op vakantie gaat, moet je bij de douane toch ook niet grappen dat je een bom bij je hebt? "Nee, maar dat is iets anders. Ik had echt nooit, nooit nóóit verwacht dat er iemand op mijn Twitter-pagina zou gaan kijken. Wie boeit dat nou?"
Toch wel iemand, zo bleek. Charlotte kreeg later van de politie te horen dat een journalist van de Amersfoortse Courant met de tweets naar school en de politie zou zijn gestapt, maar dat wist ze zelf natuurlijk nog niet.
Woensdagavond: politie voor de deur"Woensdagavond was ik aan het oppassen en kreeg ik een mailtje van mijn vader, dat de school had gebeld. Ik maakte me er toen nog niet zo heel erg druk over. Ik dacht dat ik wel uit zou kunnen leggen dat het snel getypt was, bedoeld als grapje." Toen ze twee uur later thuis was en er vier agenten en een officier voor haar deur stonden, was ze nog steeds best relaxed. "Ik dacht: deze mensen kunnen ook best wel lezen wat er op Twitter staat, maar ik moet gewoon met ze mee om extra uitleg te geven."
Met die instelling stapte Charlotte het busje in. "De politie had mijn ouders ook beloofd dat ze achter ons aan mochten rijden en ik ze op het bureau weer zou zien. Eenmaal daar werd ik echter door de achteringang naar binnen gebracht, bleek ik mijn ouders toch niet meer te mogen zien. Ook zag ik allemaal echte criminelen die niet begrepen wat ik kwam doen toen ik naar mijn cel gebracht werd. Dat was wel echt slikken. Die nacht heb ik ook wel een beetje gehuild. Maar niet waar de agenten bij waren!"
Rechercheurs begrepen twitter nietVanochtend werd Charlotte een paar uur lang verhoord. Door twee rechercheurs die geen bal van Twitter begrepen. "Ik moest ze zelfs uitleggen wat hashtags waren, en hoe je 'follower' schreef. Verder waren ze niet ontzettend gemeen of zo, maar als ze Twitter hadden gekend was het veel makkelijker geweest om de situatie uit te leggen. Nu dachten ze alleen maar: 'wie zegt er nou in het openbaar dat-'ie een bomaanslag gaat plegen?'"
Om een uur of drie vanmiddag werd Charlotte op vrije voeten gesteld. Ze wilde het liefst meteen naar school toe om alles uit te leggen aan de schoolleiding, maar die heeft daar een stokje voor gestoken. "Ik ben geschorst tot na volgende week, tot na de voorjaarsvakantie. Dan beslissen ze of ik van school getrapt wordt of niet." Een schorsing op zich kan Charlotte best begrijpen, maar het feit dat ze ook helemaal niet met de directie mag praten, niet.
Dom, naïef en superveel spijt"Ik wil zo graag uitleggen wat er precies gebeurd is, dat het een ontzettend domme en naïeve grap was en dat ik superveel spijt heb. Nu gaan ze een beslissing nemen zonder mijn kant van het verhaal gehoord te hebben. Ik wil echt ontzettend graag op het Johan van Oldenbarnevelt blijven en hier over een paar maanden mijn eindexamens doen."
Pas over anderhalve week zal de school z'n oordeel vellen. Tot die tijd loopt Charlotte waarschijnlijk met klamme handjes ijsberend in de rondte. "Ik ga zaterdag op vakantie met vriendinnen naar Londen, maar zal daar ook alleen maar kunnen denken over wat de school gaat zeggen. Als ik dit van tevoren geweten had..."
En of ze nog bij de rechter moet komen? Waarschijnlijk niet. Een dreigement is namelijk pas een strafbaar feit als iemand zich daar ook door bedreigd vóelt. De schoolleiding zegt dat die zich niet zo voelt, dus waarschijnlijk zullen de tweets van Charlotte niet tot een rechtszaak leiden. Ook de vader van Charlotte denkt dat dat het geval is.
De vader van CharlottePa Theo Bouwman z'n leven stond plots op z'n kop. Hij is de hele dag bij de gevangenis geweest. Ze hebben de complete Nederlandse media aan de telefoon gehad en hadden zelfs journalisten op de stoep thuis. "Het is waanzinnig. Wat mij verbaast is dat niemand goed gekeken heeft wie wat heeft gezegd. Het is natuurlijk stom van d'r geweest om dit soort berichten te twitteren, maar het is ook overduidelijk dat het niet serieus is. De jeugd praat op deze manier met elkaar, zo sprak ik ook met mijn vrienden 30 jaar geleden. Alleen nu gaat dat via twitter."
Had Charlotte het account niet beter kunnen afschermen, zodat haar tweets alleen door vrienden zouden worden gelezen? "We kunnen natuurlijk zeggen tegen de jeugd: scherm je tweets af, want anders gaan anderen er mee aan de haal. Maar ik denk dat we beter kunnen kijken naar de volwassenen die dit verhaal opblazen tot iets wat het niet is."
Charlotte twitterde toch ook juist haar bericht richting de Telegraaf, nrc.next en DWDD? "Nee, ze deed @telegraaf enzo, maar dat komt bij een automatische twittermachine. Zo lijkt het (stoer voor haar vrienden) alsof ze het naar de media stuurt. Maar die media hebben er niks van gemaakt. Het is begonnen met het AD/Amersfoortse Courant die hiermee naar de school en de politie is gestapt. Daarna zijn alle andere media ermee aan de haal gegaan."
ZorgenTheo maakt zich zorgen: "Ze is voorlopig geschorst, de kans bestaat dat ze nu van school gestuurd wordt. Door de hele heisa voelt de school zich gedwongen te reageren. Terwijl d'r schoolexamens er bijna aankomen, en ze in mei eindexamen moet doen. Misschien moeten we nu op eens op zoek naar een nieuwe school.."
Dit artikel is mede geschreven door Simon. De feiten op een rij zoals die vandaag tot ons kwamen, zijn hier te lezen. Scholieren.com sprak eerder met Charlotte over haar kritische schoolkrant, dat artikel publiceerden we vandaag hier. AD/Amersfoortse Courant was niet bereikbaar voor commentaar.
![]()
Na zestien uur detentie is dreigtwitteraar Charlotte weer thuis. Ze is zich lam geschrokken, vertelt ze kleintjes tegen Scholieren.com. "Ik had echt nooit, nooit, nóóit verwacht dat dit zo serieus genomen zou worden". En ze heeft superveel spijt. Ook Charlotte d'r vader is geschrokken.
Over de tweet waarin ze grapte een bomaanslag op haar school te plegen, had ze niet eens nagedacht. "Ik verveelde me een beetje. Iemand twitterde over een vacature bij de Amerikaanse CIA, en ik reageerde daarop. Op een gegeven moment ontstond er een onserieus gesprekje, dat we dan nu al streng in de gaten gehouden zouden worden door de CIA en Nederlandse AIVD. Ik geloofde dat laatste niet, dus twitterde expres dat ik een bomaanslag zou plegen, met expres de hashtags #hoi #aivd erachter."
Het was meteen superduidelijk dat dat een grapje was dus, maar nog steeds niet echt slim. Als je met het vliegtuig op vakantie gaat, moet je bij de douane toch ook niet grappen dat je een bom bij je hebt? "Nee, maar dat is iets anders. Ik had echt nooit, nooit nóóit verwacht dat er iemand op mijn Twitter-pagina zou gaan kijken. Wie boeit dat nou?"
Toch wel iemand, zo bleek. Charlotte kreeg later van de politie te horen dat een journalist van de Amersfoortse Courant met de tweets naar school en de politie zou zijn gestapt, maar dat wist ze zelf natuurlijk nog niet.
Woensdagavond: politie voor de deur"Woensdagavond was ik aan het oppassen en kreeg ik een mailtje van mijn vader, dat de school had gebeld. Ik maakte me er toen nog niet zo heel erg druk over. Ik dacht dat ik wel uit zou kunnen leggen dat het snel getypt was, bedoeld als grapje." Toen ze twee uur later thuis was en er vier agenten en een officier voor haar deur stonden, was ze nog steeds best relaxed. "Ik dacht: deze mensen kunnen ook best wel lezen wat er op Twitter staat, maar ik moet gewoon met ze mee om extra uitleg te geven."
Met die instelling stapte Charlotte het busje in. "De politie had mijn ouders ook beloofd dat ze achter ons aan mochten rijden en ik ze op het bureau weer zou zien. Eenmaal daar werd ik echter door de achteringang naar binnen gebracht, bleek ik mijn ouders toch niet meer te mogen zien. Ook zag ik allemaal echte criminelen die niet begrepen wat ik kwam doen toen ik naar mijn cel gebracht werd. Dat was wel echt slikken. Die nacht heb ik ook wel een beetje gehuild. Maar niet waar de agenten bij waren!"
Rechercheurs begrepen twitter nietVanochtend werd Charlotte een paar uur lang verhoord. Door twee rechercheurs die geen bal van Twitter begrepen. "Ik moest ze zelfs uitleggen wat hashtags waren, en hoe je 'follower' schreef. Verder waren ze niet ontzettend gemeen of zo, maar als ze Twitter hadden gekend was het veel makkelijker geweest om de situatie uit te leggen. Nu dachten ze alleen maar: 'wie zegt er nou in het openbaar dat-'ie een bomaanslag gaat plegen?'"
Om een uur of drie vanmiddag werd Charlotte op vrije voeten gesteld. Ze wilde het liefst meteen naar school toe om alles uit te leggen aan de schoolleiding, maar die heeft daar een stokje voor gestoken. "Ik ben geschorst tot na volgende week, tot na de voorjaarsvakantie. Dan beslissen ze of ik van school getrapt wordt of niet." Een schorsing op zich kan Charlotte best begrijpen, maar het feit dat ze ook helemaal niet met de directie mag praten, niet.
Dom, naïef en superveel spijt"Ik wil zo graag uitleggen wat er precies gebeurd is, dat het een ontzettend domme en naïeve grap was en dat ik superveel spijt heb. Nu gaan ze een beslissing nemen zonder mijn kant van het verhaal gehoord te hebben. Ik wil echt ontzettend graag op het Johan van Oldenbarneveldt blijven en hier over een paar maanden mijn eindexamens doen."
Pas over anderhalve week zal de school z'n oordeel vellen. Tot die tijd loopt Charlotte waarschijnlijk met klamme handjes ijsberend in de rondte. "Ik ga zaterdag op vakantie met vriendinnen naar Londen, maar zal daar ook alleen maar kunnen denken over wat de school gaat zeggen. Als ik dit van tevoren geweten had..."
En of ze nog bij de rechter moet komen? Waarschijnlijk niet. Een dreigement is namelijk pas een strafbaar feit als iemand zich daar ook door bedreigd vóelt. De schoolleiding zegt dat die zich niet zo voelt, dus waarschijnlijk leiden de tweets van Charlotte niet tot een rechtszaak Charlotte. Ook de vader van Charlotte denkt dat het niet tot een rechtszaak zal komen.
De vader van CharlottePa Theo Bouwman z'n leven stond plots op z'n kop. Hij is de hele dag bij de gevangenis geweest. Ze hebben de complete Nederlandse media aan de telefoon gehad en hadden zelfs journalisten op de stoep thuis. "Het is waanzinnig. Wat mij verbaast is dat niemand goed gekeken heeft wie wat heeft gezegd. Het is natuurlijk stom van d'r geweest om dit soort berichten te twitteren, maar het is ook overduidelijk dat het niet serieus is. De jeugd praat op deze manier met elkaar, zo sprak ik ook met mijn vrienden 30 jaar geleden. Alleen nu gaat dat via twitter."
Had Charlotte het account niet beter kunnen afschermen, zodat haar tweets alleen door vrienden zouden worden gelezen? "We kunnen natuurlijk zeggen tegen de jeugd: scherm je tweets af, want anders gaan anderen er mee aan de haal. Maar ik denk dat we beter kunnen kijken naar de volwassenen die dit verhaal opblazen tot iets wat het niet is."
Charlotte twitterde toch ook juist haar bericht richting de Telegraaf, nrc.next en DWDD? "Nee, ze deed @telegraaf enzo, maar dat komt bij een automatische twittermachine. Zo lijkt het (stoer voor haar vrienden) alsof ze het naar de media stuurt. Maar die media hebben er niks van gemaakt. Het is begonnen met het AD/Amersfoortse Courant die hiermee naar de school en de politie is gestapt. Daarna zijn alle andere media ermee aan de haal gegaan."
ZorgenTheo maakt zich zorgen: "Ze is voorlopig geschorst, de kans bestaat dat ze nu van school gestuurd wordt. Door de hele heisa voelt de school zich gedwongen te reageren. Terwijl d'r schoolexamen komt eraan en ze moet straks eindexamens doen. Misschien moeten we nu op eens op zoek naar een nieuwe school.."
Het artikel is mede geschreven door Simon. De feiten op een rij zoals die vandaag tot ons kwamen, zijn hier te lezen. Scholieren.com sprak eerder met Charlotte over haar kritische schoolkrant, dat artikel publiceerden we vandaag hier. AD/Amersfoortse Courant was niet bereikbaar voor commentaar.
![]()
Een 17-jarige leerlinge van het Stedelijk Gymnasium Johan van Oldenbarnevelt te Amersfoort is gisteravond door de politie aangehouden omdat ze via Twitter dreigde met een bomaanslag op school. De berichtjes waren ironisch bedoeld, maar zijn serieus genomen.
Nu kennen wij Charlotte Bouwman al wat langer dan vandaag. We spraken haar onlangs over haar online 'tegenschoolkrant' waarmee ze ruzie met de schooldirectie veroorzaakte.
Hier het oorspronkelijke artikel zoals we dat vandaag online wilden zetten:
Ze ziet eruit als een lief, braaf lerend meisje. Maar schijn bedriegt: achter de pc ontpopt ze zich tot een heksje dat haar leraren in de zeik neemt en zo haar medeleerlingen krom laat liggen van het lachen.
Haar online 'tegenschoolkrant' De Pok bracht haar in oorlog met haar school. Gaat Charlotte veel te ver, of kan de schoolleiding niet tegen een geintje?
INMIDDELS HEBBEN WE CHARLOTTE EN HAAR VADER GESPROKEN, LEES HUN VERHAAL HIER.
Vreemde artikelen"Toen ik hiermee begon, was de officiële krant (De Tok) heel erg saai. Amper twee keer per jaar kreeg ik een setje raar opgevouwen blaadjes met docentenqoutes en vreemde artikelen van mensen die zich anders voelen dan de rest. Ik had het daar echt mee gehad. En als je een tegen-feestcommissie op kunt richten, waarom dan geen tegen-schoolkrant?" vertelt Charlotte.
And de Tegentok was born. "Het begon met posters en een website wat roddels en cartoons. Een vriend van me tekende een dikke docent na, waarop haar vetrolletjes op tafel liggen." De school was not amused: "Ik moest bij de afdelingsleider komen en begreep wel dat die cartoon echt te ver ging. Die heb ik toen van de site afgehaald."
RechtzaakToch bleef Charlotte daarna klassenroddels, docentenquotes, foto's en valse cartoons publiceren. De school bleef boos en erop hameren dat ze te ver ging. "Ik moest in die tijd bijna elke dag bij mijn afdelingsleider komen en iets verwijderen. Dat deed ik dan ook wel, hoor," vertelt ze.
De afdelingsleider vond dat er sprake was van smaad: gemene dingen over iemand zeggen in het openbaar, zonder diegene daar eerst op te laten reageren. Volgens Charlotte nam de schoolleiding het gebeuren zó hoog op, dat die op een gegeven moment zelfs dreigde met juridische stappen. Een rechtzaak, dus.
Herkenbare pseudoniemen"Toen schrok ik even, maar besloot ik toch door te gaan. Ik gaf mijn schoolkrant een nieuwe naam, De Pok. Het Johan van Oldenbarnevelt Gymnasium werd het Joost van Oude Karnemelk, en alle docenten kregen een pseudoniem", vertelt Charlotte. Eentje waar haar medeleerlingen natuurlijk wel doorheen prikten. Juridisch gezien was 't smaad-probleem daarmee opgelost, maar echt aardig was het natuurlijk nog steeds niet.
Ging Charlotte daarmee te ver? Een goeie reputatie op school had ze in elk geval niet meer. Begin dit schooljaar werd Charlotte geschorst, vanwege een brutale mond na te vaak telaatkomen. Officieel dus helemaal niet vanwege De Pok, al denkt Charlotte van wel. "Als de school me wilt schorsen na alles wat ik op de website heb gezet, prima. Maar dit is wel de slechtste smoes die ik ooit heb gehoord."
Nog zoiets: toen Charlotte op een schoolfeest foto's maakte voor De Pok, voelde de rector de gemene grappen al aankomen en pakte hij haar camera af. En dat deed 'ie zelfs scheldend, volgens Charlotte.
Verdraaide feiten
Maar reageert de schoolleiding dan niet een beetje te spastisch op Charlotte's pesterijtjes? Ondanks zijn lange gesprekken met Charlotte, had de afdelingsleider niet zoveel te zeggen tegen Scholieren.com.
"Want enerzijds heb ik de neiging om (Charlotte's) halve waarheden, invulling en verdraaiing van feiten uit te leggen; anderzijds leidt dat ongetwijfeld tot een hoop welles-nietes en een nieuwe reeks aanvaringen". Met andere woorden: volgens hem kletst Charlotte uit d'r nek.
Minder commentaarCharlotte heeft haar schorsing braaf uitgezeten en inmiddels lijken de gemoederen op haar school wat bedaard. "Ik ga nog steeds door, houd het vaak iets netter, maar krijg de laatste tijd geen commentaar meer van school. Ik update de site niet elke dag meer, maar toch kijken er nog genoeg leerlingen op. Zo'n 50 bezoekers per dag."
Charlotte staat officieel waarschijnlijk in haar recht omdat de persvrijheid in Nederland héél erg ver gaat. Maar dan nog: wáárom dan toch zoveel moeite en vooral onaardigheid? "Er gebeuren elke dag zoveel grappige dingen op school, dat moeten andere leerlingen gewoon lezen. Een school moet gewoon een goeie schoolkrant hebben met roddels en quotes, klaar."
We hebben Charlot nog geprobeerd te bereiken, maar haar telefoon staat momenteel uit.
'Ik plan een terreuraanslag op mijn school, het stedelijk gymnasium johan van oldenbarnevelt te amersfoort, aankomende vrijdag 8.30 lokaal 45.' twitterde gymnasiaste Charlotte Bouwman (voor Scholieren.com een oude bekende) dinsdagavond voor de grap.
Gisteravond stonden er vier agenten en een officier voor d'r deur in Soest. 'er staat hier een hulpofficier van justitie en ik hoorde mijn vader zeggen ze nemen mijn dochter mee #yeshh'. Charlotte zat sindsdien in de cel.
INMIDDELS HEBBEN WE CHARLOTTE EN HAAR VADER GESPROKEN, LEES HUN VERHAAL HIER.
Haar brutale tweet komt niet helemaal uit de lucht vallen, want echt dikke matties met haar school was Charlotte niet. Vorig jaar startte ze een plagerige online schoolkrant en dat resulteerde in oorlog met de schoolleiding, vertelde ze in een interview met Scholieren.com. Pesterig, maar verder kwam daar geen politie aan te pas.
Verdacht van bedreigingDat veranderde dinsdagavond, toen ze de bomaanslag-tweet de wereld instuurde. Die is vijf keer geretweet, en op de reacties heeft ze nog een tijdje doorgetwitterd: "Ja dan gijzelen we (medewerker) rudy nadat we alle leraren dood hebben gestoken #terrorjvo" bijvoorbeeld. Allemaal ironisch bedoeld natuurlijk, maar genoeg reden voor de politie om haar donderdagavond met vijf man sterk te arresteren.
"Ze wordt verdacht van bedreiging. Ze heeft meerdere keren een berichtje gestuurd dat ze een bom ging plaatsen", zegt een woordvoerder van de politie Utrecht op de website van de Volkskrant.
"Doet ze vaker"Het AD heeft al met de conrector van Charlotte's school gepraat: "Ik had het nog niet gezien, maar dit vind ik een uit de hand gelopen grap", zegt deze meneer Van Splunteren in het AD/Amersfoortse Courant.
"Ik vind het raar dat juist deze leerlinge zulke dingen roept op Twitter. Ze zet wel vaker gekke dingen op internet, en ook al eens over collega's van mij, " vertelt hij, doelend op haar online scholkrant De Pok. "Dit klinkt als de bekende laatste druppel", aldus de conrector.
VerhoorInmiddels is de eerste Facebookgroep opgericht om Charlotte vrij te krijgen. Die meldt dat Charlotte vannacht op een gevangeniscel in Houten moest blijven (daar staat het centrale cellencomplex van de regio Utrecht), en sinds acht uur vanochtend op het politiebureau van Amersfoort verhoord wordt.
Charlotte wilde graag slechte publiciteit voor het Johan van Oldenbarneveldt, twitterde ze. Aandacht heeft ze nu genoeg: ze heeft het NOS Journaal, de de landelijke kranten, bijna 800 reacties op GeenStijl.nl en zelfs het Belgische nieuws gehaald. Twitteraars vinden 't de arrestatie vooral erg kinderachtig, en #bommelding is trending topic geworden.
OudersHaar moeder was vanochtend bij Giel Beelen op de radio: "Ons respect voor de politie is weg. Wij moesten tot drie keer toe vragen om een legitimatie. Wij voelden ons geïntimideerd. We mochten haar niet wegbrengen naar het politiebureau en haar (gisteren) ook niet meer spreken." Charlotte's vader mocht volgens haar wel bij het verhoor aanwezig zijn, net als een advocaat. Wordt vervolgd, ook op Scholieren.com...
Update 14:15 uur: Vrouwentijdschrift Linda. schrijft dat de school niet eerst contact heeft opgenomen met Charlotte en haar ouders, maar meteen aangifte heeft bij de politie. En dat Charlotte vandaag nog de hele dag vast zou moeten blijven zitten voor verhoor.
Update 14:20 uur: "Echt niet!" schrijft de school in een brief aan alle ouders. "De afdeling Openbare Orde & Veligheid van de gemeente heeft woensdag contact met ons opgenomen, en de zaak overgedragen aan recherche". De school zegt dus helemaal niets met de aanhouding te maken te hebben. In diezelfde brief schrijft de directeur trouwens dat er nooit sprake is geweest van een reële dreiging.
Update 14:30 uur: Metro meldt dat rond vier uur vanmiddag zal blijken of Charlotte nog langer in de cel moet blijven.
Update 15:15 uur: LAKS-voorzitter Steven de Jong twittert: "Amersfoortse scholiere @charlotbouwman van 'dreigtweet' door politie vrijgelaten. Terecht, ophef om niets en school verdedigde haar" Dat klinkt positief! Eind goed, al goed voor Charlotte?
Update 15:35 uur: En Charlotte kan dat bevestigen op Twitter:: "Vijf minuten geleden wakker geworden, mag naar huis. Lekker weer!"