Ze schieten als paddenstoelen uit de grond: uitwisselingsprojecten van scholieren die een jaar in het buitenland naar school gaan. Blogger Pim vertelt: "Twee leerlingen op mijn school zijn vertrokken naar Italië en Nieuw-Zeeland en in sommige van mijn lessen zit ineens een Chinees!"
En hij is niet de enige. Bijna de helft van de redactie kent wel een uitwisselingsscholier op school.. "Aim gowing on ekstjeenzs!"
Een geweldige ontwikkeling, vind ik. Laat ze maar komen, die Grieken, Chinezen, Amerikanen, Brazilianen, of voor mijn part Belgen. Alles wat buiten het hokje van de Nederlandse middelbare schoolcultuur valt, moeten we met open armen ontvangen.
EenkindpolitiekSinds dit jaar studeer ik aan een University College, een Engelstalige universiteit in Utrecht waarbij je op het schoolterrein woont, leeft en les volgt. Ongeveer 40% van de studenten heeft een niet-Nederlandse nationaliteit. Ik heb daar in mijn eerste week meer geleerd over verschillende culturen dan in al die schooljaren maatschappijleer, levensbeschouwing en geschiedenis bij elkaar.
Zo vroeg ik nietsvermoedend aan een Chinees klasgenootje of ze broertjes of zusjes had. Daarop vertelde ze me uitgebreid over de eenkindpolitiek die nog steeds van kracht is in China, en dat ze zich daardoor als kind best eenzaam had gevoeld. Natuurlijk, de éénkindpolitiek, daar heb ik op school wel eens iets over gehoord. Maar toen ik ineens oog in oog stond met iemand die er daadwerkelijk mee te maken had, drong het effect van zo'n regel pas echt goed tot me door.
Taalbarrièrre?Natuurlijk kan op een Nederlandstalige school de taalbarrière een probleem zijn. Maar zelfs dat is maar relatief. Op mijn middelbare school hadden we een jaar lang een Amerikaanse uitwisselingsstudente. Nog voor Kerstmis kon ze de lessen volgen en praten met vriendinnen in het Nederlands. Niet altijd foutloos, en schrijven was nog een stapje moeilijker, maar ze was goed genoeg geïntegreerd om een fantastisch jaar te hebben en ontzettend veel te leren, op talloze gebieden.
Voor buitenlanders wiens talenknobbel ietsje kleiner is, zijn er genoeg Nederlandse scholen met tweetalig onderwijs: kunnen ze de lessen in het Engels volgen. En zelf kun je natuurlijk ook naar een Engelstalig land gaan, als dat veiliger voelt. Hoewel je Spaans of Italiaans ook zo onder knie krijgt als je een beetje doorzet, daar ben ik van overtuigd.
Nooit te vroegEnfin, ik kan zo nog wel even doorgaan. Moraal van het verhaal: waarom wachten tot je vervolgopleiding, of überhaupt tot je diploma? Het is nooit te vroeg om nieuwe culturen, mensen en delen van de wereld te leren kennen. Dus ga erop uit, ontdek een nieuw land, een nieuwe cultuur, een nieuwe taal, maak vrienden voor het leven, leer en geniet.
De leerlingen op de foto bij dit artikel zijn Lian en haar schoolgenoten. Lian heeft exchange-fever to the max: zij doet momenteel haar laatste twee vwo-jaren op het United World College in Wales. Da's net zo internationaal als het klinkt, maar wel superstreng.

Als toegewijd 5-vwo'er ben ik bang voor wat binnenkort komen gaat. Nee, niet de schoolexamens, niet mijn vervolgopleiding, niet het zuipen in de zeer interessante schoolreis naar Italië, maar het maken van een profielwerkstuk. Examenstress is er niks bij.
Want maak je de verkeerde keuze, dan ga je de saaiste 80 uur van je leven tegemoet. De Hogeschool van Rotterdam heeft daarom een handige tool ontworpen om jou op weg te helpen. Ik testte 'm.
Onderwerptip 'rollator'Op Hogeschoolrotterdam.nl/profielwerkstuk kies je eerst een interessante richting. Bij mij altijd een heikel punt, want bèta en alfa gaan niet altijd lekker met elkaar. De tool laat je kiezen uit je favoriete vakken, interesses of je eigen profiel. Vul je dat in, dan kom je direct bij mogelijke thema's terecht.
Die lijst biedt een hoop inspiratie. 'Winkelketens' klinkt mij wel aardig in de oren, maar je kunt ook kiezen voor bijvoorbeeld 'sociale media', 'loverboys' of 'vandalisme'. Maar waarom de hogeschool de thema's 'kinderwagens en veiligheid' en 'rollator' adviseert, is me een raadsel.
Hoe het niet hoortHeb je een thema gekozen, dan krijg je tips om een hoofdvraag op te stellen. Belangrijkste advies: doe wat vooronderzoek. Kijk of je na wat research je vraag al voor een klein deel kunt beantwoorden. Zo voorkom je doelloos gezoek en onderwerpveranderingen.
De tool is best streng: jouw hoofdgedachte moet voldoen aan vier voorwaarden. "Niet te globaal, eenduidigheid, duidelijke afbakening en haalbaarheid." Er worden drie voorbeelden gegeven. Twee keer hoe het níet moet, één keer hoe het wel hoort.
In stappen twee, drie en vier leer je hoe je je voorbereiding moet organiseren (plannen!), hoe jouw onderzoek opgebouwd moet zijn en hoe je alle informatie verwerkt. Alle onderwerpen zijn voorzien van een of twee filmpjes met extra uitleg. Dat maakt 't toch een stuk makkelijker.
SpreekbeurttipsStap numero vijf komt van pas als je tachtig uur verder bent en je profielwerkstuk moet presenteren. Maar dit hoofdstukje volgen, garandeert je ook bij je volgende 'gewone' spreekbeurt een goeie voldoende. Ook voor duopresentaties is advies.
Voor de opscheppers onder ons is een extra tool gebouwd: je kunt Facebook en Twitter helemaal volspammen met jouw PWS-voortgang. Je followers zullen dat zeker waarderen. Ahem.
Ik heb serieus een paar goede tips en adviezen uit deze tool kunnen halen. Je profielwerkstuk moet je helaas nog steeds zelf schrijven, maar dit helpt je zeker een eind op weg.
Scholieren.com heeft gister voor ieder verslagtype een aparte pagina gelanceerd. Een speciale pagina voor profielwerkstukken, spreekbeurten, betogen, filmverslagen enz. enz. Kei handig.

Hoe maak je van een random zaterdag een geweldig inspirerende dag? Door naar TEDxYouth Amsterdam te gaan. Daar kwamen zo'n honderd jongeren samen om te netwerken, workshops te volgen en over hun ideeën te praten.
TEDxYouth is nog maar drie keer in Nederland is georganiseerd, maar is nu al hartstikke bekend. Dit komt door de drie ingrediënten die zo'n TEDxDay tot een bijzonder succes maken: workshops, inspirerende TEDtalks en tijd om te netwerken.
Willemien Netjes was international reporter tijdens TEDxYouth. Ze schreef een reportage over alle highlights voor Scholieren.com.
Inspirerende sprekersDeze drie ingrediënten waren er zaterdag 17 november in overvloed. Onder de slogan 'bringing ideas alive' vertelden jongeren over hun droom en vooral over hoe ze die probeerden te realiseren. De belangrijkste boodschap hierbij was dat je dit niet alleen kunt: je hebt elkaar nodig om je dromen te bereiken.
Op de dag zelf zie ik veel inspirerende sprekers, waaronder de dappere Wilma Westenborg. Het meisje met de tumor in wang heeft erg veen media-aandacht gekregen. Daarnaast spreekt ze regelmatig met Prins Willem-Alexander, ''eergisteren toevallig nog.'' Wat ze de zaal mee wil geven, is dat je moet doorzetten: ''Maak van je zwaktes je sterktes.''
Een andere highlight is de speech van dertiger Manon Ossevoort, beter bekend als 'het tractormeisje'. Hoewel de bedoeling eigenlijk is dat de TEDtalks door jongeren worden gegeven, is haar verhaal zo stoer dat ze toch mag spreken. Haar droom: om naar 'het einde van de wereld' te reizen, namelijk de Zuidpool. Hoe ze daar kwam? Met de tractor. Manon vertelt super enthousiast en ze krijgt dan ook een daverend applaus.
Nieuwe contactenTijdens de lunchpauze is het tijd om te netwerken. Er worden veel nieuwe contacten gelegd, aangezien dit dé manier is om je droom te realiseren. Daarna beginnen de workshops: Percussie, Mozaïek ID, 1000 Drawings en Durf Te Vragen (DTV). In DTV kan je hulp vragen bij je eigen idee. Raymond de Vries (19) heeft bijvoorbeeld een heel goed idee: hij stelt voor om TEDtalks op scholen te geven. Iedereen denkt met hem mee. De uiteindelijke oplossing? Leraren naar filmpjes van TED laten kijken. Zo raken ze geïnspireerd en willen ze vast zelf ook TEDtalks geven.
Een andere workshop, percussie, wordt begeleid door Gijsbert Zwart, onder meer bekend van slagerij van Kampen. De mensen die aan deze workshop meedoen, mogen later ook op het podium laten zien wat ze hebben geleerd. Het publiek doet ook mee en het dak gaat eraf.
DroomboomOmdat niet iedereen mee kan doen aan de workshop DTV, zijn er tussen de Talks door ook een aantal keren de '3 Minutes of Fame'. Naast het podium staat de 'droomboom' waar een beamer vervolgens de tweets op projecteert. Zo verschijnt er een tweet van blogger Hidde op de boom en hij mag op de rode stip zijn droom komen vertellen. Hidde is van plan komende zomer de beste Nederlandse speelfilm ooit te maken, en daar wil hij graag aandacht voor vragen. Maya Thomas wil graag haar eigen goede doel oprichten, het liefst iets met scholen in het Midden-Oosten.
Doordat mensen uit het publiek dus af en toe ook op het podium mogen staan, is het lekker afwisselend. Het is een super inspirerende en geslaagde dag die iedereen heeft gemotiveerd om met hun idee aan de slag te gaan. Precies dit is waar TEDxYouth Amsterdam zich voor inzet: ''je bent nooit te jong om je droom te realiseren.''
Nieuwsgierig geworden naar de talks? Pim schreef over de drie bijzonderste talks en Joca vroeg de bezoekers naar hun dromen en ideeën.
Goeie tip voor een avond op de bank voor de buis: Hufters en Fatsoensrakkers. Gaat over jou en mij, jongeren met een mening. Met soms een wat grote bek, maar dan wel goed onderbouwd. Komende donderdag om 20:55 uur op Nederland 3.
In de eenmalige uitzending ontdekt presentator Jeroen Pauw samen met middelbare scholieren en bekende Nederlanders met een pittige mening of de jongeren van nu aso's of juist brave borsten zijn. Centrale vraag: 'Waar staan jongeren in het debat? Zijn ze voor een harde aanpak van problemen? Is de vrijheid van meningsuiting onbegrensd of is die gebonden aan normen van fatsoen en respect?'
Geen krijtstreepOftewel: bekende problemen, mogelijke oplossingen en alternatieven. Maar dan niet beoordeeld door stoffige politici en hoogleraren in krijtstreeppak, maar door jongeren.
Een voorbeeld: Project X Haren. Na dit uit de hand gelopen evenement werd er veel gediscussieerd over geweld tegen politie, hulpverleners, maar ook leraren en ander overheidspersoneel. Er werd geroepen om "keiharde maatregelen om het tij te keren". Maar lost dit de problemen wel echt op volgens jongeren?
"Ah schatje"Of: seksuele intimidatie op straat. Veel meisjes en vrouwen krijgen ermee te maken. Iedereen heeft ze wel eens gezien. "Hé meisje! Hé, meisje, kom 'es! Ah schatje, toe nou.." Moeten er boetes komen om dit soort mannen te stoppen?
Over deze en andere vragen draait de thema-avond Hufters en Fatsoenrakkers dus. Jongeren, Jeroen Pauw, mensen uit de politiek, de media, schrijvers en anderen gaan in gesprek. De stem van de scholieren is daarbij het belangrijkst.
Als special guest is ook cabaretier Jan Jaap van der Wal aanwezig, om met zijn ongezouten mening de boel een beetje wakker te schudden als het te saai wordt.
Wij zijn erg benieuwd naar dit programma waarin scholieren een hoofdrol spelen, en dat naar eigen zeggen focust op de dingen "die spelen in hun dagelijks leven."Ga jij kijken?
Hufters en Fatsoensrakkers, donderdag 22 november van 20:55 tot 22:30 uur op Nederland 3.
"Wat een mijlpaal: zeventien jaar oud. Wauw, wat ben je al een grote meid!" roept tante vanuit de versierde woonkamer. Grr, hoor je dan te denken.
Want nog minderjarig zijn, is niets. Je wilt juist graag volwassen zijn, je koffers pakken en op kamers wonen, feesten tot in de late uurtjes, geen oplettende ouders hebben en op je eigen benen staan. Toch?
Ik niet. Dat minderjarig zijn, dat ouderlijk huis en die ouderlijke kassa bevallen me eigenlijk wel prima. In tegenstelling tot Grieke, die niet kan wachten tot ze op een studentenkamer vol kakkerlakken zit.
Geen kostenIk zie het al voor me: "Maaaaam, heb je 80 euro voor me? Morgen wordt mijn zorgverzekering weer afgeschreven!" Ik zou volledig in de stress schieten als zo'n bedrag met TWEE nullen maandelijks van mijn bankrekening wordt geschrapt. Als onbezorgde tiener hoef je nog lekker niets te betalen. Dan doen je ouders. Mijn opgespaarde salaris gebruik ik voorlopig nog voor dingen die ik écht leuk vind: kleding, uitgaan en festivals.
Het hebben van een studentenkamer lijkt me ontzettend leuk, maar de kosten die het met zich meebrengt: my god. De huur voor een minikamertje, je avondeten van de Lidl, uitgaan met een biertje van 50 cent: alles vliegt uit je eigen portemonnee en van dat geld zou je zoveel andere leuke dingen kunnen doen! Dan woon ik toch liever nog een jaartje of twee met mijn ouders in één huis in het saaie dorpje waar niets te doen valt.
Mammies vleugelsEigenlijk willen we allemaal op eigen benen staan en dromen we al jaren over studeren en op kamers wonen. Maar wat als je in geldnood zit? En wat als een boze huisgenoot spullen uit je kamer heeft gestolen of je zwartmaakt bij alle andere huisgenoten? Op zulke momenten ben ik blij dat ik me als tiener achter mammies vleugels kan verstoppen, lekker bij haar kan uithuilen en dat ik door haar beschermd word tegen de grote, boze wereld.
Lang leve de onvolwassenheid
"Ruim je kamer nou eens op!" roept mijn vader wanneer hij de immense Himalaya-bergen aan troep op mijn kamer ziet liggen. "Huiswerk," zeg ik. Het magische woord, waardoor opruimen ineens niet meer hoeft, mijn vader zich verontschuldigt en ik het opruimen nog even kan uitstellen.
Nog zoiets: een vaste vriend maakt over het algemeen geen deel uit van het jong zijn-pakket. Uitproberen wie of welk geslacht je leuker vindt, oneindig flirten met de jongen achter de bar en absurde hartjes tekenen in je agenda, het kan allemaal nog. Een vaste vriend, waarmee ik heel huiselijk een 'uitstapje' naar de IKEA maak om een nieuwe bank uit te zoeken of matchende handdoekjes, tandenborstels en zeepjes koop, kan altijd nog.
Pochende petjesdragersLaat dat op kamers wonen nog maar even wachten. Uitgaan tot in de late uurtjes loopt meestal immers uit op pochende petjesdragers die ruzie zoeken, mijn koffers zijn toch te klein voor al mijn spullen, mijn slaapkamer is gratis en nog niet op mijn eigen benen hoeven te staan is eigenlijk wel lekker. Eigenlijk is minderjarig zijn hartstikke fijn.

"Je hebt het niet van mij hoor, maar zie je dat meisje daar? Ja, die blonde. Zij heeft dus gezoend met het vriendje van het meisje dat naast haar zit. Of ik het zelf gezien heb? Nah, ik weet wel wie ik kan vertrouwen hoor. Het is sowieso echt gebeurd!"
Om de week kruipen onze bloggers in het hoofd van een ander type scholier. Vorige week de gymleraarlover, deze keer schrijft Joca over de roddeltante. Alle scholierentypes vind je hier.
"Ik hoor gewoon veel dingen, weet je wel? Als je gewoon een beetje oplet, weet je alles van iedereen hier. Nu ik het er toch over heb: heb je het al gehoord van Sven? Je wilt niet weten wat hij met Cheryl heeft gedaan in het fietsenhok. De pervert.
Héél vroeger, in de brugklas ofzo, toen was het nog wel moeilijk. Al dat gepruts met briefjes en leraren die ze ontdekten. Echt awkward hoor. Nu whatsapp ik gewoon als ik met mijn BFF's over mensen wil praten. De les is gewoon zóóó boring.
Roddelen vind ik zo'n groot woord. Ik bedoel, wat is er mis met over mensen praten? Kan ik er wat aan doen dat die jongen daar, hij heet Robert, zat te tongworstelen met Charida voor mijn kluisje. Dan heb je er gewoon om gevraagd hoor. Dat is allemaal openbaar toch? Als het echt privé moet blijven, zet je het maar op Facebook of zo.
Er moet gewoon iemand zijn die van alles op de hoogte is. Ik heb mensenkennis, dat zie je toch? Mensen komen naar mij toe en in ruil voor wat nieuws, kan ik ze wel helpen. Rosa vertelde mij bijvoorbeeld dat verhaal over Sven. In ruil daarvoor weet ze nu dat haar vriendje Max een zieke player is. Ach, dat ze daarna een uur zat te huilen, is niet mijn probleem. Stomme dramaqueen.
Wacht even, ik heb een berichtje gekregen op mijn telefoon. Vast weer iemand die mij nodig heeft.. Oh gawd, dit meen je niet. Cheryl, die van Sven dus, zit mij hier af te persen via Whatsapp. Ze weet dingen zegt ze, de trut. Nee, jij mag niet weten welke dingen dat zijn. Ik heb ook nog iets als een privéleven hoor!"

Leren van de Maori en rekensommen over lesbische ouders: bij TedxYouth zaterdag kwamen een hoop goeie ideeën naar voren. Een grote groep creatieve jongeren luisterde in Amsterdam naar de bijzondere verhalen en plannen (TED talks) van leeftijdsgenoten. Gemist? Hier de hoogtepunten voor je op een rijtje.
Ik selecteerde de drie bijzonderste en meest inspirerende verhalen en stelde de sprekers een paar brandende vragen die bij mij blijven hangen na het luisteren.
1. Wilma Westenberg: zwakte wordt krachtWilma (18) heeft een heftig verhaal: ze werd geboren met een goedaardige tumor in haar wang. Haar artsen hebben geprobeerd 'm weg te halen, maar hij blijft teruggroeien. Momenteel gaat het best goed met haar, maar het blijft afwachten hoe dat in de toekomst is. Ze bouwde een prijswinnende website waar ze schrijft hoe je van je zwakte je sterkte kunt maken.
Je hebt je vriend Koen leren kennen via Habbo. Denk jij dat internet een goede manier kan zijn voor (onzekere) mensen met een handicap om contact te maken?"Nou, het kan wel helpen denk ik, je maakt toch makkelijker contact dan in het echt. Op een zeker moment zat iedereen op Habbo, en Koen en ik gingen daar eigenlijk wat langer mee door dan de rest. Na een tijdje heb ik zijn MSN-adres gevraagd en zo hebben we elkaar heel goed leren kennen.
Later wilden we in het echt met elkaar afspreken, maar dat mocht niet van mijn moeder omdat zij hem niet kende. Hij mocht wel bij ons thuis komen, want dan kon zij er ook bij zijn. Zo hebben we elkaar eigenlijk ontmoet."
2. Merle Bouwmeester: leren van de MaoriMerle (15) is al vanaf haar negende druk bezig met beeldhouwen. Ze maakt enorme beelden en zit ondertussen gewoon in de vijfde van de havo. Bij TEDxYouth vertelt ze over haar droom om naar Nieuw Zeeland te gaan om te leren van de Maori.
>
Hoe kwam het dat je op je negende opeens begon met beeldhouwen?"Dat was eigenlijk best stom," zegt Merle lachend. "Op mijn basisschool stond in de gang een soort totempaal. Die vond ik mooi en we hadden op woensdag altijd een creatieve middag waar je uit een paar activiteiten kon kiezen. Vanwege die totempaal koos ik voor beeldhouden.
Dat heb ik toen een tijdje gedaan en mensen die mijn werk zagen, waren heel erg onder de indruk en zeiden dat ik talent had. Zo ben ik uiteindelijk bij mijn leraar terecht gekomen die me toen verder heeft begeleid."
Waarom wil je naar de Maori en niet naar een ander vreemd volk?"Ik werd eigenlijk geïnspireerd door mijn leraar, die is op zijn wereldreis ook bij hen geweest. Hij heeft me heel veel foto's laten zien en ik vind wat ze maken heel mooi. Ze gebruiken ook heel andere technieken dan wij, dus het lijkt me ook heel mooi om van ze van ze te kunnen leren."
3. Rosa d'Adelhart Toorop: twee mama's of papa'sRosa (18) werd vroeger buitengesloten en denkt daarom nu veel na over dingen die niet geaccepteerd worden door veel mensen. Ze maakt zich nu hard voor de acceptatie van homo's en lesbiennes.
Ze wil graag dat schoolboeken aangepast worden, zodat kinderen leren dat het heel normaal is om twee papa's of juist twee mama's te hebben. Dat je in groep 5 bijvoorbeeld moet uitrekenen hoe veel zakgeld Jantje van zijn vaders krijgt, in plaats van zijn vader en moeder.
>
Van iets te dik naar je hard maken voor homo's en lesbiennes, hoe komt dat?"Nou ja, ik werd vroeger niet geaccepteerd zoals ik was: iets dikker dan de rest. Toen ik dat kwijt was, ging ik nadenken over dingen die in Nederland eigenlijk niet echt getolereerd worden. Ik had een sterk rechtvaardigheidsgevoel gekregen en merkte dat homoseksualiteit nog steeds niet normaal gevonden wordt. Ik wil me er sterk voor maken dat dat wel gebeurt."
Je hebt je idee van aangepaste schoolboeken al op verschillende plekken gepitcht. Hoe nu verder?
"Ik vind dat de homovoorlichting die nu op scholen aan de gang is zeker door moet gaan, dat is heel goed. Ik probeer zelf actief met uitgevers in contact te komen om ook echt boeken te gaan veranderen en sommen aan te passen."
Meer talks kijken? YouTube!

Een leraar die het met z'n leerling doet: het lijkt een taboe maar is de laatste tijd steeds vaker in het nieuws. Kijk jij ook regelmatig verlekkerd naar die grijze god (m/v) voor de klas? Wil jij ook zo'n hippe leraar-leerlingrelatie? Speciaal voor jou een 7-stappenplan.
Stap 1: hang de ideale leerling uitToon interesse in zijn/haar vak. Ga vooraan zitten, zodat je af en toe een één-op-één-gesprekje kunt hebben. Maar wees terughoudend: begin nog niet over jouw privéleven, maar hou het bij het vak.
Toon wel interesse in veel meer dan wat er in het boek staat. Jij wilt niet alleen het antwoord op som 43c, maar ook de superspannende geschiedenis van de ontdekking van die fijne cosinus leren. Want wat zou de wereld zijn zonder de kennis van hem en zijn medevakdocenten? Maak dat vooral lekker duidelijk.
Stap 2: sta aan zijn kantHelp hem/haar een beetje in de klas. De klas rustig houden, dingen kopiëren, toetsen uitdelen. Dat maakt dat je leraar anders tegen jou aankijkt dan tegen de rest van de klas. Je wordt minder onuitstaanbare puber en meer mens, en dat kan best handig zijn.
Stap 3: tutoyeerVraag je docent of je 'je' mag zeggen in plaats van u. Zo lijkt het leeftijdsverschil minder groot. En "ik vind je stiekem al een tijdje best wel leuk" klinkt een stuk beter dan "Ik vind u stiekem al een tijdje best wel leuk". Alsof je het tegen je opa hebt.
Stap 4: verklein de lichaamsafstandVraag iets als hij/zij door de klas loopt. Dan moet de leraar wel over je tafeltje komen hangen zodat je diens ontzettend sexy koffie-en-rook-lerarenadem bijna kunt proeven. Je mag de lesstof best een tijdje niet begrijpen, zodat je nog iets langer naar die twee mooie gerimpelde volwassenenhanden kunt kijken. Ga er alleen niet te lang mee door, want dat wordt zelfs voor de beste leraar irritant. Probeer de juiste balans te vinden, en voor wie weet kun je die koffie-en-rook-lerarensmaak binnenkort eens écht een keer proeven.
Stap 5: ComplimenteerGeef je crush af en toe een complimentje. Begin met een pluim over de manier van lesgeven. Na een tijdje mag je hem ook complimentjes gaan geven over bijvoorbeeld zijn of haar zwoele stem. Ook lieve woordjes over die hippe sandalen met witte sportsokken dan wel die oranje jurk met groene stippen doen het altijd goed. Vind je dat eng? Even doorzetten. De leraarliefde van je leven is binnen handbereik!
Stap 6: plan een toevallige ontmoetingZoek uit wat je docent doet in het weekend. Dat is totaal niet stalky hoor. Dat is gewoon vechten voor de liefde. Dat is juist hartstikke mooi.
Kom hem per ongeluk tegen en dan ook nog op het moment dat je fiets, uhm, 'gestolen' is zodat je een lift nodig hebt. Hij zal je gegarandeerd zijn bagagedrager of bijrijderstoel aanbieden. Maak gebruik van dat zalige moment. Zorg dat je elkaar beter leert kennen. Zo komt hij/zij erachter dat jullie officieel misschien maar 30 jaar schelen en dat jullie mentaal bijna helemaal op één lijn zitten.
Stap 7: zoen!Alle voorgaande stappen doorlopen en nog steeds smoorverliefd op de gedrochtelijke grijsaard die je vader of moeder zou kunnen zijn? Oké. Maar dan is het tijd om te zoenen. Gewoon midden in de gang of in de klas. Want YOLO, you only live once. Succes en sterkte.
Scholieren.com is niet aansprakelijk voor fysieke en/of mentale schade naar aanleiding van dit stappenplan. Eventuele geboortekaartjes kunnen over 9 maanden echter naar ons hoofdkantoor in Utrecht.

Afgelopen zaterdag staken in Amsterdam tientallen ondernemende en inspirerende jongeren de koppen bij elkaar op TEDxYouth@Amsterdam. Een dag met workshops, bijzondere TED-talks en veel genetwerk. Dit alles onder het motto Bringing Ideas Alive.
Niet alleen de sprekers zijn bezig met het verwezenlijken van hun dromen, ook de bezoekers. Om kans te maken op een van de felbegeerde uitnodigingen moesten ze hun plannen en ideeën opsturen naar de organisatie. Welke dromen hebben ze en wat leerden ze van de TED-talks? Ik trok wat gasten aan hun jasje.
Van idee naar eindproductNadat de eerste talks geweest zijn, spreek ik Nando (14). "Ik design en ontwikkel apps," vertelt hij. "Het zijn meestal grappige dingen. Zo heb ik TwitQuiz gemaakt. Dat is een app waarbij je een willekeurige tweet ziet van iemand die je volgt. Je wint door te raden wie die tweet heeft gepost."
Ondertussen plakt hij een felgele sticker op de rug van iemand die voor hem zit. De reden? "Ik werk bij de klantenservice van telecomprovider *Bliep en doe ook wat marketing."
Van de talks die hij tot nu toe gezien heeft, vindt hij het verhaal van de 15-jarige ondernemer (en Scholieren.com-gastblogger) Bas erg inspirerend. Volgens Nando is de weg van idee naar eindproduct namelijk lastig en lang. Hij vindt het mooi om te zien hoe iemand anders daarmee werkt en zijn idee uiteindelijk toch uitvoert.
Dromen volgenLater spreek ik Alexandra (16, maker van de beste schoolkrant van Nederland, ook geen onbekende op onze site). Ze vindt 't een bijzondere, ontzettend motiverende dag, vertelt ze.
Alexandra vindt het erg belangrijk dat jonge mensen hun ideeën kunnen uitvoeren, al merkt ze zelf dat er van alles in de weg staat. Van school tot volwassenen en je eigen gewoonten. "Het draait niet alleen om huiswerk maken en hoge cijfers halen. Uiteindelijk is het mooiste iets bedenken en je dromen volgen. Ik wil graag iets bedenken waardoor mensen hun ideeën sneller kunnen uitvoeren."
Het verhaal dat haar het meest aansprak is dat van Manon Ossevoort. Zij besloot namelijk per tractor vanuit Nederland naar de Zuidpool te gaan en maakte onderweg veel mee. "Het horen van dit soort verhalen en het ontmoeten van inspirerende mensen is erg leuk."
Volgend jaar weerOp nieuwe ideeën kwam Heleen (15) niet tijdens TEDxYouth, maar ze werd wel gesterkt in het uitvoeren van haar eigen droom. Ze is nu namelijk een boek aan het schrijven. Over de verhaallijn wil ze nog maar weinig loslaten. "Het is ingewikkeld om het nu uit te leggen, maar je ziet het wel als het boek af is!".
Heleen vond de TED-talk van Narita erg goed. Het was volgens haar een van de verhalen die TEDxYouth zo leuk en inspirerend maken. Als ik haar vraag of ze er volgend jaar weer bij is, antwoordt ze enthousiast: "dat zou heel leuk zijn. Als ik word uitgenodigd, kom ik zeker weer."
Na een aantal gesprekken realiseer ik me hoe bijzonder het is om zo veel jonge mensen met goede ideeën bij elkaar te zien. Het enthousiasme waarmee iedereen erover spreekt, geeft een kick. Op TEDxYouth zijn de bezoekers misschien wel net zo interessant als de sprekers.

100 leerlingen van het Graaf Engelbrecht College in Breda deden mee aan de Challenge Day voor het KRO-programma Over de Streep. Julia en Maarten maakten het mee en leerden elkaar op 'n andere manier kennen. ''Bij het over de streep gaan schrok ik van hoe vaak ik overstak.''
Julia en Maarten zitten in 4-atheneum en deden allebei mee aan de Challenge Day. Julia werd vooraf uitgebreid geïnterviewd. ''Ik was ontzettend zenuwachtig voor dat interview,'' vertelt Julia. ''Ik moest een halve dag wachten!''
Een beetje ongemakkelijkHet interview ging over het feit dat ze nog maar vier jaar in Breda woont en zich er nog niet helemaal thuisvoelt. Julia: ''Ik moet nog flink wennen! Mijn beste vriendin woont in Rotterdam en daar zou ik eigenlijk ook het liefste zijn.''
Gelukkig stelde Arie haar wel op haar gemak. ''Hij is echt heel aardig,'' vertelt Julia. ''Alleen tijdens het interviewen kijkt hij je soms heel lang aan, wat nogal ongemakkelijk is in het begin.''
Maarten vertelt in de uitzending over z'n twee moeders. ''Ik heb twee moeders, dat is al sinds mijn geboorte zo. In het groepje waarin ik dit vertelde, wisten veel mensen dat nog niet, maar iedereen reageerde positief. Het was heel heftig, maar vooral mooi.''
Goeie begeleidingConrector Jan Schoemaker was ook nauw betrokken bij de Challenge Day. ''Het over de streep gaan is maar een kort onderdeel van de dag zelf,'' legt hij uit. ''Je bent de hele dag al bezig met spelletjes en gesprekken, maar zo'n drie kwartier worden de stellingen voorgelezen en kan men oversteken. Hiervoor heb je goede begeleiders nodig, die waren dan ook goed in evenwicht. Randy wist iedereen op te zwepen en de jongens een beetje uit hun schulp te krijgen, terwijl Kate heel herkenbaar was voor veel leerlingen.''
Dat Randy en Kate de boel goed begeleidden, merkte Julia ook. ''De spelletjes waren in het begin wel awkward, maar al snel kwam iedereen echt los, mede dankzij Kate en Randy. Doordat iedereen zo los kwam, zat bij ons groepsgesprek op een gegeven moment iedereen te huilen.''
Maarten is het daar mee eens. ''Het hielp zeker dat Randy zo enthousiast was. Samen met hem heb ik ook de verschillende knuffels voorgedaan, dat zie je ook in de aflevering. Je hebt eigenlijk bijna niet door dat er camera's bij zijn. De Challenge zou ook zonder tv een heel groot succes zijn geweest.''
Vaak overstekenJulia stond twijfelde wel af en toe bij het over de streep gaan. ''Soms stak ik ook niet over, om mijn eigen privacy en die van mijn moeder een beetje te beschermen. Achteraf merk je dat de sfeer op school is verbeterd. Ik kan sindsdien ook beter met mijn moeder opschieten. Eigenlijk had de Challenge Day alleen maar positieve kanten, het was echt de moeite waard.''
''Bij het over de streep gaan schrok ik van hoe vaak ik zelf overstak,'' vertelt Maarten. ''Dat geeft wel besef. Bijna iedereen heeft waarschijnlijk datzelfde gevoel gehad. Mensen kijken daardoor anders naar elkaar, met meer respect."
Nog een Challenge DayAllemaal kijken ze dus met een tevreden gevoel terug op de Challenge Day. Het is zelfs zo goed bevallen dat ze er volgend jaar weer één gaan organiseren. ''Deze keer doen we dat op eigen kosten en zonder KRO,'' vertelt Jan Schoemaker. ''Want het was een heel groot succes.''
Ben je geïnteresseerd geraakt? Hier een aantal links: Wil je de aflevering van Julia en Maarten nog terugzien? Dat kan hier. Wil je meteen zelf een Challenge Day aanvragen? Klik snel hier! Wil je eerst nog meer informatie, of andere afleveringen terugkijken? Vooral doen!