In het holst van de leeuw
Er is nog veel werk aan de boeg
Je kon een muis horen vallen...
Je weet dat er iets niet klopt aan bovenstaande zinnen, maar hoe zat het dan ook alweer? Deze drie zinnen komen uit het boek 'Je komt als gegoten'. Het boekje staat vol hilarische versprekingen, contaminaties en malapropismen (zoek dat maar eens op) die de schrijvers Paul Jacobs, Frank Wouters en Jan Hautekiet de afgelopen tien jaar verzameld hebben. De auteurs gaan samen met de lezer op zoek naar de oorsprong van vergissingen en versprekingen en doen dit op een grappige en vermakelijke manier.
'Je komt als gegoten' is voor mensen die houden van de Nederlandse taal. Als je moet grinniken om speelse versprekingen en ook graag wilt weten hoe de versprekingen ontstaan. Want wie begint daarmee? En waarom? Het boek is inmiddels overal verkrijgbaar.
Winnen!
Maar voordat je naar de winkel rent om het boekje te kopen: Scholieren.com mag vijf exemplaren van 'Je komt als gegoten' weggeven. Dus vul je gegevens in en wie weet win jij het boek!
Zúlke goede tekeningen maken, dat mensen denken dat ze naar een foto kijken. Rajacenna van Dam (17) probeerde anderhalf jaar geleden voor het eerst in haar leven eens een portrettekening te maken, en wordt nu al tot de beste tekenaars ter wereld gerekend. "Op vakantie in Italië zag ik wat straattekenenaars, en besloot ik dat ook 'ns te proberen," vertelt ze aan Scholieren.com.
"Nadat ik een paar portretten had gemaakt, besloot ik die op internet te zetten. Andere mensen bekeken dat en vroegen me hoe ik die tekeningen precies maakte." Omdat het verschrikkelijk lastig is om dat online uit te leggen, besloot Rajacenna filmpjes van haar tekeningen-in-wording op YouTube te zetten. Die zijn inmiddels al ruim een half miljoen (!) keer bekeken.
Bieber en GagaDe twee populairste zo-teken-ik-filmpjes van Rajacenna zijn die van haar Lady Gaga- en Justin Bieber-portretten. "Die verkoop ik best wel vaak. Veel Justin Bieber-fans kopen er eentje en Twitteren daarover naar Justin Bieber zelf, haha."
Ook spekt ze haar spaarpot door onbekende mensen na te tekenen, in opdracht van anderen: "Met een A4-portret verdien ik 300 euro. Maar daar kan ik soms ook wel twintig uur mee bezig zijn, terwijl ik over een Lady Gaga-tekening maar drie uur doe."
Elke dag is Rajacenna zo'n vier uur aan het tekenen. En school dan? "Ik ga niet naar school, ik doe een havo-thuisstudie. Daardoor kan ik mijn tijd zelf indelen. 's Ochtends sta ik om half 7 op en ga ik de hele ochtend tekenen en leren. 's Middags ga ik altijd iets leuks doen, en 's avonds weer tekenen."
Niet bepaald een 9-tot-3-schoolrooster dus. "Het is goed te doen, ik heb voor elk vak een digitale leraar. En mijn ouders helpen me ook." Die zijn trouwens schilder en webdesigner, dus Rajacenna heeft haar creatieve talent niet van een vreemde. "Maar ze pushen me niet, hoor. Het maakt hen echt niets uit of mijn hobby nou tekenen of bijvoorbeeld voetballen is."
's Werelds besteBegin vorig jaar werd Rajacenna gebeld door de uitgever van Amazing Pencil Portraits II, een belangrijk boek waarin het werk van de allerbeste tekenaars ter wereld gepubliceerd wordt. "Daar staan inmiddels twee tekeningen van mij in," vertelt ze. Wauw. Daarbij vallen haar CosmoGirl Award, haar notering in de top 400 van succesvolste Nederlandse vrouwen en haar gloednieuwe contract bij Artbox (een agentschap van beroemde tekenaars) wel een beetje bij in het niet, hoor.
Vanaf vanavond op tv: 'Uit de kast', over homoseksuele jongeren en hun coming-out. Gepresenteerd door Arie Boomsma, die goddelijk knappe gast die in opspraak kwam toen hij halfnaakt op de cover van tijdschrift l'Homo stond.
Ik interviewde hem om te kijken hoe dit domineeszoontje vroeger als scholier was. En wat 'ie nou toch altijd met homo's heeft.
"Ik vond school niet zo belangrijk vroeger," vertelt Arie. "Ik was nooit aanwezig, ik spijbelde heel veel. Alle redenen die mensen hebben om te spijbelen, golden ook voor mij. Zo ging ik liever tafelvoetbal spelen in de coffeeshop of rookte ik stiekem een jointje."
Twee keer blijven zittenEn niemand merkte er iets van? "Nou, als mijn ouders ingelicht moesten worden, zette ik zelf een handtekening onder de brief," zegt Arie lachend. "Uiteindelijk zijn ze er wel achtergekomen, omdat ik twee keer bleef zitten. Er misten zelfs cijfers op mijn rapport, omdat ik te vaak weg was en geen toetsen maakte."
Het domineeszoontje is dus niet zo braaf geweest. "En dat is nog niet alles," zegt Arie. "Mijn ouders werden pas echt boos toen ze me moesten ophalen vanaf het politiebureau. Dan zat ik dan een paar uur, omdat ik ramen ingooide of een fikkie stookte met vrienden. Alles wat niet mocht, deed ik toen. Ik hou nou eenmaal van grenzen opzoeken."
Hiv-homo in klasEn toen? Arie: "Mijn ouders stuurden me naar highschool in Amerika. Daar werd ik veel rustiger. Op de middelbare school in Nederland verveelde ik me, maar hier was er afleiding: zoveel nieuwe indrukken, en ik genoot van het basketballen daar."
Op die highschool kwam Arie ook voor het eerst écht in aanraking met homoseksualiteit.''Natuurlijk zaten er wel homo's bij mij op school in Nederland, maar daar had je toch niet heel veel mee te maken. In de VS zat er een homoseksuele jongen op school, die ook nog eens hiv-positief was."
"Op een gegeven moment moest ik hem een hand geven en was ik zelfs bang dat ik het ook zou krijgen, via een wondje ofzo." Arie lacht. "Belachelijk natuurlijk, maar dat wist ik toen niet."
Niet normaalSindsdien is Arie vee gespot in de homoscène. Niet omdat 'ie zelf homo is, maar omdat hij zich er graag voor inzet. "Het is tegenwoordig echt een issue," vindt Arie. "Ik heb ook homoseksuele vrienden en die lopen in Amsterdam niet eens meer hand in hand over straat. Ze zijn bang dat ze worden uitgescholden. Dat is niet normaal en ik wil eraan bijdragen om dat te veranderen."
In het programma 'Uit de kast' volgt Arie vijf homo's en lesbiënnes tijdens hun coming-out. "Het was best moeilijk om die te vinden," vertelt hij.
"Uiteindelijk hebben we vijf mooie verhalen van jongeren uitgekozen, van wie sommigen hun geaardheid al jarenlang geheim hielden. In het programma komen hele heftige reacties voor: van angst tot woede en liefde. Het duurde soms wel een maand om hen te overtuigen de beelden uit te mogen zenden."
Ik ga zeker kijken vanavond. Niet meer alleen vanwege Arie als knappe presentator, maar ook omdat ik inmiddels best benieuwd ben naar de ervaringen van de jongeren zelf. En da's ook de bedoeling van Arie: "Hiermee willen we homoseksualiteit een gezicht geven. Zodat het misschien meer geaccepteerd wordt en het voor andere tieners makkelijk wordt om er voor hun geaardheid te komen."
"Ik denk dat we allemaal een beetje verantwoordelijk zijn om daarvoor te zorgen, en dit is mijn manier. Ook als anderen dan maar gaan roepen dat ik zelf wel homo zal zijn."
'Uit de kast' is vanaf vanavond elke woensdag te zien om 21.15 uur bij de KRO op Nederland 3.
Rob helpt wekelijks tieners uit de brand op Scholieren.com, maar heeft daarnaast ook op z'n eigen site: roodgras.nl. En begin volgend jaar komt z'n tweede stripboek uit: die is hier al te bestellen!
Sommige docenten Nederlands hebben helemaal geen tijd om moderne literatuur lezen en blijven jou daarom boeken adviseren uit het jaar nul. Gelukkig kan je met behulp van Scholieren.com en onze boekverslagenschrijver Kees van der Pol zélf een expert worden.
Wekelijks een aanrader die je op de lijst kan zetten.
Deze week tipt Kees De Weldoener van P.F. Thomése. Een bijzondere schrijver die een supergevarieerde lijst romans op zijn naam heeft staan. Een paar jaar geleden oogste hij nog veel bewondering met Schaduwkind, een klein persoonlijk boekje over de dood van zijn dochtertje.
Met iedere nieuwe roman gaat Thomése weer een totaal andere kant op, maar niet alles is even leesbaar. Opgepast voor De Weldoener: daarbij moet je wel enige moeite doen om het goed te begrijpen.
Het verhaal - met nota bene een 'ouderwetse' commentaarverteller - gaat over de loser Sierk Wolffenberger die eigenlijk Theo Kiers heet. Zijn huwelijk met een barones is gestrand, hij heeft een zoon die zijn dagen besteed aan het in zijn bed krijgen van meisjes, en hij is een weinig bekende componist/dirigent in H**** (lees: Haarlem).
Het verhaal speelt zich af in de week voor Pasen, als Sierk zijn zelfgemaakte compositie zal uitvoeren in een Roomse kerk. Enkele dagen daarvoor vindt hij een meisje in de kerk dat een zelfmoordpoging met pillen heeft gedaan. Hij redt haar leven door haar naar het ziekenhuis te brengen en denkt dat hij daarna een nieuwe kans heeft om zijn leven in te richten met deze 18-jarige Beertje. En daarmee heb je meteen al een bonuspunt voor je boekverslag: da's dus de symboliek van de wederopstanding. Aha. Hij brengt haar onder in een motel en hij bezoekt haar daar. Steeds weet ze hem te ontglippen, maar na een heleboel avonturen besluiten ze een nieuwe kans te grijpen in Zwitserland. De vraag blijft of de weldoener zijn beloning mag incasseren.
Boekverslagenschrijver Kees is wel te spreken over het boek: "Wat echt de moeite waard is, het mooie taalgebruik van de schrijver. Al moet hij er wel voor waken dat mooi schrijven geen mooischrijverij wordt". Best leuk als je ervan houdt: "Voor ervaren lezers is de roman de moeite waard en literair gezien wel 3 punten waard voor je lijst." Wel een doorbijter: 348 pagina's.
Naar school met dit weer? De sneeuw is even weg, die wind is nog steeds bibberr en wie zegt dat de sneeuw niet terugkeert? Reden voor Sanne om een mailtje te sturen naar het LAKS.
In het hectische leven van scholieren is er één baken van rust: het LAKS. Wanneer wij het allemaal even niet meer weten, staan zij klaar met een antwoord. Ook een vraag? Reageer hieronder, mail of bel het LAKS: info@laks.nl / 020 5244060.
De vraag"Beste LAKS,
Wanneer moet mijn school sneeuwvrij geven? Als ik nu naar school ga, is het levensgevaarlijk! Toch krijg je straf als je te laat bent. Een vriendin van mij kan niet eens door de sneeuw omdat ze op krukken loopt, maar ook zij moet nakomen, terwijl ze het wel probeert. Hebben jullie hier een antwoord op?"
Het antwoord"Beste Sanne,
Er wordt niet landelijk bepaald wanneer er sneeuw- of ijsvrij is. Dat mogen scholen zelf beslissen, en daarbij moeten ze rekening houden met het aantal vrije dagen dat ze in een jaar kunnen geven.
Alleen als er een weeralarm voor jouw regio is afgegeven, kun je wegblijven van school zonder straf te krijgen. In alle andere gevallen is het aan de school om te besluiten hoe ze omgaan met leerlingen die wegblijven, of te laat komen.
Als medische klachten het extra lastig maken om naar school te komen, zou ik daar zeker nog eens met de school over praten. Misschien kan je vriendin afspraken maken over hoe er in haar geval met het slechte weer wordt omgegaan. Ze kan het beste eens met jullie mentor praten, of een gesprek met de afdelingsleider aanvragen.
Succes!"
Pouvez-vous parler Français? Moi, je ne parle pas Français voor geen meter. Een paar zinnetjes kan ik nog wel verstaan, maar dan houdt het toch echt op. Frans is voor mij heel veel geratel met een duur klinkend accent.
Na ongeveer vijf jaar Franse les op school kan nog steeds niemand uit mijn hele klas zich normaal verstaanbaar maken in het brabbeltaaltje. Laat staan een fatsoenlijk gesprek met een Fransman voeren. Toch vonden onze Franse leraren het tijd voor een gezellig uitstapje naar Lille. De opdracht: interview een Fransman. Bonne chance!
Als je Lille googelt, kom je de meest prachtige, zonnige foto's tegen. Mais Lille n'est pas beau, belle, of whatever. Lille est très moche. Het is een van de lelijkste steden die je ooit hebt gezien: volgebouwd met betonnen blokken en leegstaande buitenwijken. De mensen reizen allemaal met de metro, waar het nog erger stinkt dan de pismetro's in Nederland.
Enfin, wij werden als ervaren en taalvaardige scholieren gedropt in een buitenwijk in Lille. In groepen van vier moesten we naar het centrum reizen. Geen van ons wist de weg, dus die moesten we maar vragen. De enige mensen die we tegenkwamen en ons te woord wilden staan, waren zwervers. Het stikt van de zwervers daar. 'La direction Lille, s'il vous plaît?' Na heel veel geratel en vreemde blikken, wezen zij ons de weg. Maar wat bleek? We gingen de verkeerde kant uit. À la direction Paris, zeg maar. Très, très verkeerd.
Eindelijk in het centrum aangekomen, moesten we de gekste dingen aan Fransen vragen. In de supermarkt moesten we een kaassoort zoeken, waar de hele kaasafdeling nog nooit van gehoord had. Fromage, euhm, brie? Aan een bejaarde man (met hondje aan de lijn!) moesten we vragen welke dieren er vanuit Frankrijk met de post mochten worden verzonden. Hij schrok zichzelf een ongeluk en wilde niet meer met ons praten. Dacht dat we z'n hond wilden vermoorden ofzo.
Na nog driehonderd mislukkingen: 'Qu'est-ce que le bijnaam van de burgermeester de Lille? 'Combien est le omtrek van het centrum?' Oui, oui, interessant!' – waren we het zat. Een paar lieve zwerfkindertjes hebben ons (in ruil voor een foto, drie blikjes cola en vijf repen chocola) gewezen op een McDonald's. Daar kwamen we een hele zwerm klasgenoten tegen. Wat bleek? Internet gratuit. Zo hebben we alle antwoorden kunnen opzoeken via een iPhone en ons cijfer veiliggesteld.
Tijdens de terugreis in de bus kwamen de blikjes bier, alcohol en andere goedkope drankjes tevoorschijn. Want ook al zijn scholieren très horrible in parler Frans, de blikjes avec bière werden natuurlijk wel gevonden tijdens het zoeken naar 'kaassoorten' in de supermarkt. Of we veel geleerd hebben? Non! En of we genoten hebben? Bien sûr: faire du shopping et boire de la bière et du vin!
(O, en voor wie het wil weten: Iedereen haalde hoger dan een 7 voor deze opdracht.) Heureusement!
Vanaf 13 januari draait de horrofilm LET ME IN in de bioscopen. Volgens Stephen King is dit de beste film van 2010! De film is gebaseerd op het boek 'Lat den Ratte Komma in' (Let the right one in) van de Zweedse schrijver John Ajvide Lindqvist.
Het verhaal
In LET ME IN komt het geheimzinnige meisje Abby naast Owen wonen. Owen is een buitenbeentje en vindt het moeilijk om vrienden te maken en aansluiting bij zijn leeftijdgenoten. Hij ontwikkelt een bijzondere band met zijn mysterieuze buurmeisje. Als het stadje wordt opgeschrikt door een reeks brute moorden lijkt het erop dat Abby hier een aandeel in heeft. Wie is Abby? Is zij de moordenaar? Het schijnbaar onschuldige meisje zou wel eens een brute vampier kunnen zijn...
Win een LET ME IN-pakket!
Scholieren.com mag maar liefst 5 LET ME IN-pakketten weggeven. In een pakket zit het originele boek en 2 vrijkaarten voor de spannende film. Winnen? Vul dan je gegevens in!
Bekijk hieronder de trailer:
Ik ben gefascineerd geraakt door een leraar klassieke talen bij ons op school. Een man met een bijzonder aardig uiterlijk. Zelf heb ik 'm niet, maar op school hoor je niets dan goeds over de beste man. In de schoolkrant zijn de helft van de "grappige lerarenuitspraken" van hem.
Laatst nam 'ie plaats in de jury bij de talentenjacht. De ene na de andere staande ovatie was het gevolg: niet voor de talenten, maar voor al zijn grappige commentaar. Sterker soms begon het applaus al voor hij gesproken had. Ik wist niet wat ik meemaakte.
Gefascineerd ben ik ja, want er lopen bij ons wel een paar leraren rond die oké zijn, maar het woord docent roept bij mij toch al snel iets negatiefs op - en dat terwijl ze ook maar gewoon hun werk doen. Wat is het geheim van deze man die hier nu anderhalf jaar rondloopt en het in die tijd helemaal gemaakt heeft?
Wat zeggen z'n fans?"Hij is voor mij zo sympathiek omdat hij respect heeft voor de leerlingen en zijn eigen fouten erkent en durft in te zien," zegt een leerling nadat hij heeft toegegeven dat het niet uit te leggen is waarom hij fan is, dat het gewoon zo is.
"Ehm tsjaa," begint een ander meisje even mysterieus. "Dat is niet echt in woorden uit te drukken hij heeft een perfecte combinatie van autoriteit en aardig zijn ofzo." Daarna valt ze stil, denkt nog even na of ze tot meer kan komen, maar zoals ze al zei: het is nauwelijks in woorden uit te drukken.
"Het moet iets magisch zijn, ik kan niet uitdrukken waarom. Hij is gewoon een bescheiden held," toen ik iemand dit hoorde zeggen, wist ik genoeg: iedereen was fan, maar niemand wist waarom.
De schoolkrantIk besloot voor mijn onderzoek de schoolkrant er nog eens op na te slaan. Hij heeft een soort humor die je niet zou verwachten van een docent klassieke talen. Een die naar het schijnt al moeite heeft met het zeggen: "Toen ging ik bijna op mijn......b...bek."
Hieronder een paar uitspraken:
"En toen sloot ze de deur op een pikante, sexy manier."
"De ezel is de scooter van de oudheid."
"Je mag er zo lang over doen als je wilt, maar niet langer dan twintig minuten."
"Wie weet, misschien vloeit er wel bloed door de verwarmingen."
"Hij is vast heel blij met jullie, jammer dat hij al dood is."
Bescheiden
Ik besloot hem te mailen en legde hem de vraag voor of hij uit de hemel neergedaald was en of hij zichzelf als 'docent met fans' zag. Hoe het toch kon dat iedereen zo laaiend enthousiast was en nog veel meer.
Hij antwoordde op mijn mail, zei dat hij te verlegen is om op een site te verschijnen die door zoveel mensen bekeken wordt. Eerder had hij de schoolkrantredactie al laten weten wat minder geciteerd te worden. Het werd hem te veel - de halve schoolkrant vol. Daarom besloot ik de karikaturen van een klasgenoot hier te voorzien van een balkje en zijn naam niet te noemen.
Maar waarom iedereen fan is? De laatste leerling zei, allesomvattend, maar even vaag als de rest: "Hij heeft alles in zich wat een docent nodig heeft, en meer, en op de een of andere manier komt het meer dan honderd procent over."
Ik begrijp het nog steeds niet helemaal, maar vindt het geweldig dat ze bestaan: docenten met fans.
Het is kerstvakantie, de school is gesloten, de leraren zwaaien ons allemaal uit met een glimlach en wensen ons allen:"Fijne Feestdagen!", maar in werkelijkheid zullen wij alleen maar moeten denken aan één ding: HUISWERK!
In de kerstvakantie wil je rusten, relaxen, uitgaan, winkelen, feest vieren en niet denken aan school. In de Kerstvakantie gaat iedereen gezellig naar familie en plan je leuke dingen. Het enige wat je vergeet is: al je schoolwerk dat je nog moet doen.
De kerstvakantie is niet bedoeld voor de feestdagen.
De vrije tijd die je hebt, dien je te besteden aan je schoolwerk, tenminste zo denkt mijn school erover.
Als ik nu mijn agenda erbij pak, is dit mijn week na de kerstvakantie:
MAANDAG: Huiswerkvrij, ze "matsen" ons voor één luttele dag.
DINSDAG: Een S.O. voor het vak Latijn, 5 pagina's met op elk blad 24 woorden en 20 stamtijden.
WOENSDAG: Wiskunde huiswerk, 30 sommen.. die ik nog moet inhalen.
DONDERDAG: Frans leesboek uit, want Frans is zo leuk om te lezen.. maar niet heus.
VRIJDAG: KCV Presentatie, gelukkig vind ik dat wel leuk.
In het weekend kan ik gaan leren voor mijn tien dossiertoetsen die er aankomen.
Omdat je heel veel af moet ronden voor de vakantie, doe je de eerste week niks dan bijslapen. Zo is de kerstvakantie alweer voor de helft voorbij. De tweede week begin je alweer met studeren.
Mijn oom vond school super: "Het was geweldig, ik zou zo graag weer 17 willen zijn, het werken op kantoor, daar word ik pas moe van!" Die is absoluut een paar hersencellen kwijt.
Wie zou er nu opnieuw huiswerk willen opgedragen krijgen, niemand!
Niemand zou meer willen piekeren over cijfers die we terug krijgen of tot 5 uur 's ochtends doorleren voor een toets, die dan de volgende dag wordt afgenomen.
Geef mij maar lekker een baantje van negen tot vijf op kantoor, zonder huiswerk voor na de kerstvakantie.
We hebben onze rust nodig en dan bedoel ik dat wij de rust dan ook met beide handen moeten aanpakken om na de vakantie weer volop aan de bak te gaan voor school.
Nu is mijn vraag aan jou, jij vermoeide scholier, wat moet jij allemaal doen na de kerstvakantie?
Wat ik ook al in mijn agenda heb geschreven is: VOORJAARSVAKANTIE.
Ik tel de dagen al af, jij ook?