Blogs

 

Boekentips van één minuut

21 feb 2012, 18:30 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Hoe kom je nou in hemelsnaam aan een leuk boek om te lezen? Wellicht inspireert dit je:

Samen met Whyilovethisbook.com filmen we 150 scholieren die in 1 minuut vertellen wat hun favoriete boek is.

150 boekentips

We bezoeken namelijk met onze matties van de boekensite Whyilovethisbook.com 10 middelbare scholen in Nederland en Vlaanderen. Op elke school maken we met 15-20 leerlingen toffe boekenvideo's.

In ongeveer zestig seconden legt een scholier je uit waarom-'ie dat ene boek nou zo supergoed vond, en vooral: waarom hij/zij jou dat ook aanraadt.

Alle filmpjes op een rij

Scholieren.com krijgt dit jaar een nieuwe look, daarin komt ook een chique overzichtspagina van al deze video's. Voor nu plaatsen we de nieuwste filmpjes hieronder op een rijtje en natuurlijk bij de boekverslagen.

Enne... heb je zelf een goeie boekentip die je wilt verfilmen? En lopen er op jouw school wel meer gasten zoals jij rond? Stuur een mailtje naar kim[at]scholieren.com, dan proberen we een draaidag op jouw school te regelen.


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

WIN: tickets voor Louder

21 feb 2012, 15:18 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Piepjong zijn ze nog: Jesse (17) en Zoe (20) van der Heijden. Maar ze schoven gewoon even aan tafel bij de grote jongens van dance-eventorganisator ID&T om hun concept Louder aan de man te brengen.

Met succes, want op 1 maart om 20:00 uur openen de deuren van de Westerunie in Amsterdam zich voor hèt dance-event van 2012 voor jongeren t/m 16 jaar.

"We are the future"

Zo luidt de tagline van Louder. Jongeren zijn de toekomst en ook zij mogen van zich laten horen, vinden Zoe en Jesse.

Dat nemen ze vrij letterlijk, want het is zeker dat iedereen die op 1 maart een voet in de Westerunie zet, zich zal laten horen. De line-up van de avond liegt er niet om: Gregor Salto, The Flexican ft. Sef, Manimal & Perry Mystique en meer.

WIN!

Scholieren.com wil jou dit übervette event niet laten missen, daarom geven we maar liefst 5 x 2 kaarten t.w.v. 10 euro per stuk weg voor dit unieke feest met internationale allure. Let op: je maakt alleen kans op kaartjes als je in de leeftijdscategorie 13 t/m 16 jaar valt!

Wil je alvast een voorproefje? Die hebben we:


20 deelnemers | lees origineel...

› Meer...

Glijvlucht: "I was sure I good do it"

21 feb 2012, 09:03 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Maandelijks publiceert Scholieren.com de beste boekrecensie van De Leesfabriek.

Ik vind het zó jammer dat ik het boek Glijvlucht van Anne-Gine Goemans uit heb. Het is een prachtig en bijzonder verhaal waar je helemaal in meegezogen wordt. Collega-schrijver Peter Buwalda heeft gelijk: zodra je dit boek dichtslaat, krijg je er heimwee naar.

Glijvlucht heeft hele bijzondere en betoverende hoofdpersonen, die stuk voor stuk iets anders toevoegen aan het verhaal.

Getatoeëerde traan

Zo zijn er onder andere Gieles die ganzen traint in zijn achtertuin, gothicmeisje Meike met een getatoeëerde traan op haar gezicht, Gieles' moeder die in Afrika voor kooktoestellen zorgt en Super Waling, de ontzettend dikke nieuwe vriend van Gieles in een scootmobiel. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Deze hoofdpersonen laten zien dat iedereen z'n eigen keuzes maakt en verhaal heeft.

Het verhaal gaat over Gieles Slob (14), die samen met zijn vader Willem, moeder Ellen en zijn vaders tweelingbroer Fred naast een landingsbaan woont. Zijn moeder is het grootste deel van de tijd afwezig omdat ze vrijwilligerswerk doet in Afrika.

Redden met ganzen

Gieles vindt dit maar niks en bedenkt een operatie om zijn moeder voortaan thuis te houden: Meesterlijke Reddingsactie 3032. Hij zal haar redden met behulp van zijn geliefde ganzen en op die manier een held worden.

Terwijl Gieles zijn ganzen traint voor deze reddingsactie, sluit hij een bijzondere en ontroerende vriendschap met de veel oudere Super Waling en online met Meike. Super Waling geeft Gieles het gevoel dat er naar hem geluisterd wordt: hij krijgt aandacht die hij misschien niet van zijn moeder krijgt.

Internetvriendschap

Het verhaal wordt verteld vanuit Gieles' perspectief, wat het heel ontroerend maakt. Je leest hoe hij zijn ganzen traint voor zijn Meesterlijke Reddingsactie 3032, hoe hij vriendschap sluit via internet, hoe hij zich eerst schaamt voor Super Waling maar hem later bewondert en hoe hij verliefd wordt op Meike en over haar fantaseert.

Toch komen er ook een hoop serieuze onderwerpen aan bod: de verandering en volgens sommigen verminking van het landschap bijvoorbeeld. Of de geschiedenis: wie er voor ons op deze grond rondliepen, wat voor keuzes zij maakten en de invloed van onze eigen keuzes nu.

Niet zwaar

Omdat dat allemaal gezien wordt vanuit een veertienjarige jongen, wordt het geen zwaar of negatief boek. Er wordt juist een wat kinderlijke en luchtige kijk op dit soort zaken gegeven. En Gieles is grappig: hij zegt bijvoorbeeld in de volste overtuiging "I was sure I good do it" als hij "I was sure I could do it" bedoelt.

Dat er ook nog wat historische verhalen in het boek zitten, vind ik heel bijzonder: aan de ene kant is het boek heel actueel en modern, maar er wordt ook een achtergrond en geschiedenis gegeven. Dat vind ik heel mooi gedaan.

Jammer

Dit boek is opgewekt, niet langdradig en fijn om te lezen. Glijvlucht is bijzonder, origineel, hartveroverend, humoristisch, echt Hollands en heeft een prachtige cover. Het is jammer om het boek dicht te slaan, maar je doet dat wel met een goed gevoel.

- Recensie door Rhea van der Dong, leerling van het Augustinus College in Groningen

- We hebben helaas nog geen boekverslag van Glijvlucht. Ben jij de eerste die 'm voor ons schrijft?

De Leesfabriek en Scholieren.com geloven dat zoals er op ieder potje een dekseltje past, er ook voor iedere scholier een perfect boek is. Wat dat betreft zijn we net datingsites en helpen we jou de ware te vinden. Laat je 't ons weten hoe het afloopt?


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Maaike's dagboekfilmpje

20 feb 2012, 16:31 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het is weer maandag, en dat kan maar één ding betekenen: de nieuwe aflevering van America's Next Top Model! 

Balen dat het pas om 8 uur begint. Gelukkig kan je in de tussentijd genieten van ons allereerste dagboekfilmpje, waarin een De Weg Over Rozen-personage uit de serie over zijn of haar dag vertelt. Vandaag in de hoofdrol: SpangaS-actrice Jasmijn Vriethoff als Maaike, die net haar eerste week op De Rozenstruik achter de rug heeft. Zijn de jongens en meisjes wel lief tegen haar geweest?

Wat valt er verder nog te zeggen? Kijk mee, doe een duimpje omhoog, en laat al je vrienden weten dat je cool bent door ons te volgen op Twitter, Facebook en Hyves!

De hardcore fans volgen dewegoverrozen.nl. De hoofdredactie van Scholieren.com biedt z'n verontschuldigingen aan voor de complete nonsens die het team van De Weg Over Rozen produceert. Duizendmaal sorry.


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Mag school je verbieden thuis te gamen?

20 feb 2012, 06:54 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Wat heeft school eigenlijk te vertellen over wat jij buiten die vier dikke muren doet? Mogen ze je bijvoorbeeld verbieden om - na schooltijd - een online spelletje te spelen?

Bij Belson wel. Zijn afdelingsleider was het er niet mee eens dat hij gangstergame Banditi speelde.

Mag dat zomaar? Het LAKS en de Vlaamse Scholierenkoepel geven antwoord.

In het hectische leven van scholieren is er één baken van rust: het LAKS. Wanneer wij het allemaal even niet meer weten, staan zij klaar met een antwoord. Ook een vraag? Reageer hieronder, mail of bel het LAKS: info@laks.nl / 020 5244060. Vlaamse scholieren kunnen terecht bij de Vlaamse Scholierenkoepel.

De vraag:

Ha LAKS/VSK,

Ik vroeg me af of school je ook dingen mag verbieden die je buiten school doet? Een tijdje geleden speelde ik namelijk samen met iemand van school een online spel: Banditi. Op een gegeven moment mocht dat niet meer van mijn afdelingsleider. Hij vond namelijk dat het te veel op cyberpesten leek. Maar daar heeft hij toch helemaal niets over te zeggen?!

Alvast bedankt,
Belson  

Het LAKS antwoordt:

Hoi Belson,

Scholen hebben het recht om regels op te stellen over wat leerlingen mogen in en rond de school. Maar: scholen hebben niet het recht om te bepalen welke online spellen je speelt in je vrije tijd. Ook al zien ze je waarschijnlijk liever Wordfeud spelen dan Banditi...

Waar de school wèl iets over te zeggen heeft, is cyberpesten. Want dat gebeurt op school, ook al worden berichtjes vaak vanuit huis gestuurd. Hoewel het bij Banditi hoort om een beetje te sarren, komen plagerige berichtjes vaak hard aan.

Als iemand een berichtje leest via Banditi, kan hij niet zien hoe de afzender het bedoeld heeft. En die getypte tekst trekt niet iedereen even goed, ook al speel je het met vrienden.

De school mag je dus verbieden om Banditi te spelen terwijl je op school bent. Maar als het eigenlijk om cyberpesten gaat, dan kun je beter bij jezelf bedenken of je te ver gaat of niet - voordat school je erop aanspreekt. Het is net als bij Banditi: als je respectpunten geeft, krijg je die uiteindelijk dubbel terug.

Groeten,
Het LAKS

De Vlaamse Scholierenkoepel antwoordt:

Hej Belson,

Een school kan inderdaad niet iets verbieden wat zich buiten de muren van de school afspeelt. Daar zijn de ouders van de leerlingen de baas. Maar als de leerlingen thuis iets doen wat gevolgen heeft op school, dan kan je afdelingsleider wel bijvoorbeeld je ouders op gesprek laten komen.

Het is heel goed dat scholen zorgen dat er niet gepest wordt, maar in een geval zoals dat van jou kan de school je dus niet verbieden om het spel te blijven spelen. De afdelingsleider kan alleen gaan praten met je ouders, zodat die het je verbieden.

Groeten,

de Vlaamse Scholierenkoepel


3 reacties | lees origineel...

› Meer...

Je houdt ervan of je haat het

19 feb 2012, 12:01 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Kamp Vóór

Vrijdagochtend. De doordringende geur van haarlak, een vleugje verse schmink en een paar spoortjes deo. Of parfum.

Een meisje staat in haar kamer, omringd door de inhoud van haar kledingkast, een bewonderenswaardig assortiment aan nepwimpers en her en der een verdwaald schoolboek. Ze schreeuwt: "Mááám, woa is mien panty?!"

Geen reactie. Geërgerd laat ze zich op bed vallen en inspecteert ze meteen even haar pasgeschoren onderbenen op zoek naar achtergebleven restjes hardnekkige winterbeharing.

Die stomme panty's ook, ze had er nog wel drie gehaald bij de Zeeman. Het waren de laatste, want in deze tijd van het jaar kent de huidkleurige panty zijn gloriedagen. Maar goed, ze moet dat stomme ding wel vínden. In haar frustratie merkt ze niet eens dat haar zorgvuldig aangebrachte nagellak blijft plakken aan haar rokje.

Ze mijmert over de komende dagen. Straks op school elkaars modetechnische creaties bewonderen, Duitse schlagers draaien in de klas en om 12 uur met z'n allen naar de dichtstbijzijnde kroeg rennen om de vakantie in de luiden. Zin in!

's Avonds naar de discotheek, waar de hele avond gezellige muziek gedraaid wordt – die vanaf de 11e van de 11e al constant in haar hoofd zit, dus de teksten kent ze van buiten – en waar de sfeer beter is dan ooit.

Over muziek gesproken, waar komt die melodie vandaan? Ah, het is haar Blackberry. "Hee sies," roept ze blij.

Haar vriendje belt om te vragen of ze al wakker is. Hij vertelt dat hij straks naar de prinsenreceptie gaat met de rest van de jeugdraad van elf, en dat hun wagen voor de optocht van zaterdag al bijna af is. Oh, en, voegt hij er aan toe, dat hij zin heeft om haar pakje ('sexy verpleegster') te zien.

Als ze ophangt, staat haar moeder in de deuropening, met een panty in haar hand. "Sjeet nou op!" waarschuwt ze. "Zoe kumse ech te laat op sjoël!'"

Terwijl ze met voorzorg de flinterdunne stof over haar hielen sjort, kan ze een glimlach niet onderdrukken. Carnaval, denkt ze, heerlijk. Hoe kun je daar nou niet van houden?

Kamp Tegen

Ze drukt het kussen wat steviger tegen haar hoofd en draait zich nog eens om. 7 uur, tijd zat om nog een laatste hoekje van het bed warm te houden voor het tijd is om naar het gekkenhuis te gaan.

Verkleed naar school, welke idioot heeft dat ooit bedacht? Wat een rotdag.

Zuchtend staat ze uiteindelijk op en bereidt ze zich mentaal voor op de komende paar uren.

Qua kleding trekt ze iets simpel zwarts aan dat haar volledig onherkenbaar maakt, dan vindt ze het wel weer mooi geweest. Geen sexy politieagente, Sneeuwwitje, lieveheersbeestje, putjesschepper of wat dan ook voor haar.

En al helemaal geen kroegentochten met klasgenoten die elkaar de rest van het jaar niet kunnen luchten of zien. Al dat aanstellerige gedoe met die nep-gezelligheid, die niets meer is dan het bijproduct van een overdosis gerstenat. Hoe meer drank en hoe minder kleding hoe beter, lijkt wel.

Nee hoor, de komende dagen wordt het chillen (overdag nuchter en hoofdpijnloos zijn biedt talloze mogelijkheden) en 's avonds oppassen bij de buurman, want die is prins van het dorp. Carnaval, daar word je nog rijk van!

En als je die paar dagen die verschrikkelijke "Ich hab 'ne Zwiebel auf'm Kopf ich bin ein Döner"-cd's verleefd hebt, ach, dan heb je weer een jaar rust.

Carnaval: heerlijk of hysterie? Aan welke zijde sta jij? Deel je mening hieronder in de reacties!


13 reacties | lees origineel...

› Meer...

Liefde is duur

19 feb 2012, 08:57 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Liefde en geld gaan vaak niet samen. Die twee combineren voelt alsof je paars met rood matcht of kaneel in je muntthee strooit. Een beetje vreemd dus.

Toch zijn ze onlosmakelijk met elkaar verbonden: je hebt liefde nodig voor je geld, maar ook geld voor je liefje. Dat laatste blijkt wel uit de (volgens ons) vijf grootste verkering-kostenposten die we voor je op een rijtje hebben gezet. Ka-ching, mon amour...

1: de praktische kosten

"Van alle treinkaartjes kan ik inmiddels mijn muur behangen", zegt klasgenootje Rosa. Omdat haar vriendje tegenwoordig studeert en op kamers in een andere stad woont, moet het stel dokken om elkaar even in de armen te kunnen sluiten.

2: de dure dates

Helemaal als het een prille liefde betreft, gaat er veel geld in leuke activiteiten zitten. Zwijmelen bij een film, ranja met een rietje op het terras en samen uit eten. Euro's vliegen rond als de vlinders in je buik.

3: de telefoonrekening

Ik schreef er al eens over, want voor je het weet heb je een enorme schuld opgebouwd. Tip van de geldexperts van het Nibud: Skypen, Skypen en nog eens Skypen. Je kunt Skype installeren op je iPhone, of lekker thuis vanuit je luie stoel je liefje diep in de ogen kijken terwijl het geluid een paar seconden later overkomt. "Ik hou van je, MUAAK". Huh? Wat zeg je?

4: cadeautjes

Zie je net dat leuke tijdschrift waar ze zo dol op is, of die dropjes waar hij niet van kan afblijven... Elkaar af en toe verwennen en verrassen is natuurlijk leuk, maar het is niet echt ideaal als je vriendje meer uitgeeft aan jou dan jij aan hem. Het schept misschien verkeerde verwachtingen.

Expert Anna van het Nibud geeft de tip het meteen eerlijk te zeggen als je je hier schuldig over voelt. Je kunt direct aangeven dat je hiervoor simpelweg het geld niet hebt. Hierrr trouwens een grappig testje om te checken of jij en je liefje qua uitgavenpatroon op één lijn zitten.

5: kleding

Je zou het misschien niet verwachten, maar in een jeugdig liefdesleven wil je natuurlijk de allerbeste indruk maken op je liefje. Onzekerheid wordt gecamoufleerd met een nieuwe jeans en trui. Ook als je al een maand/halfjaar/jaar samen bent en elkaar allang op z'n lelijkst hebt gezien.

Geen maffiapapa

De helaasheid van alle leuke dingen is dat ze nu eenmaal geld kosten. Zolang je net als ik geen miljoenenbaan hebt, de jackpot wint of een maffiapapa hebt, kosten vriendjes (of vriendinnetjes) geld. Veel geld.

Maar leg je er maar bij neer, want je wilt je schatje toch ook niet dumpen om die bankrekening weer uit 't rood te krijgen?

Bovenste foto: Freemages


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Jeugdherinnering: Cartoon Network

18 feb 2012, 06:24 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Als vierjarige stond ik altijd veel eerder op dan nodig. Om tv te kunnen kijken voordat ik aan mijn ontbijt begon.

De avonden ervoor verliet ik diezelfde tv altijd met tranen en tuiten.

Vanaf stipt 19:00 uur kon ik niet meer kijken, maar slechts dromen over Johnny Bravo, Dexter's Laboratory, Cow and Chicken, I Am Weasel  en Dragon Ball Z

Het is winter! Koud buiten, vroeg donker. Tijd om weg te dromen... naar vroegâh. Toen je nog lampjes in je schoenen had en je verliefd was op de meester.

Maar vooral: toen zúlke coole rages je leven beheersten. Deze donkere maanden halen onze bloggers gouden herinneringen op aan the good old days. 

Na zo'n Cartoon Network-shotje op de vroege ochtend dartelde ik als vrolijke kleuter met mama of oma naar school. De hele ochtend kon ik daar op teren en tijdens de 'grote pauze' mocht ik thuis een uur lang genieten van alle Engelse cartoons op de zender. Samen met mijn bammetjes.

Hitzender

Een hele zender vol met tekenfilms. Een droom voor ieder kind. Als ik er met mijn vrienden over praat, weten ze precies wat ik bedoel met omelette du fromage en kennen ze de term jawbreaker.

Toen Cartoon Network in de VS in 1992 startte, was het meteen een gigantische hit. En ook wij in ons kikkerlandje gingen vanaf 1993 compleet uit ons dak. Toen werd 't nog uitgezonden op analoge televisie - voor de baby's onder jullie: klik hier als je niet weet wat dat betekent.

Engels leren

En Cartoon Network was niet alleen leuk, maar ook zeker educatief. Als kleine Meltem kreeg ik weliswaar wat Engelse boekjes voorgeschoteld van mijn moeder, maar vooral dankzij de ondertitelde Engelse tekenfilms op Cartoon Network pikte ik al snel wat Engelse woorden op.

Zo werd mijn Engels steeds beter, en inmiddels spreek ik het vloeiend. Wie of wat heb ik daar voornamelijk aan te danken? Precies.

Ukkies van nu

Maar da's verleden tijd. Tegenwoordig spreken die kinderen van vier geen woord Engels meer, omdat alle tekenfilms op Nederlandse televisie overdag nagesynchroniseerd zijn. 

Dora the Explorer is er voor de hele kleintjes (en voor de dagen dat ik ziek op de bank hang), maar een goede tekenfilm als Dexter's Laboratory is niet meer.

Ik heb medelijden met de kids van tegenwoordig dat zij tekenfilms op Nickelodeon of Disney XD krijgen voorgeschoteld. IN HET NEDERLANDS.

Kleuterjaren herbeleven

Als meisje van achttien word ik gezien als 'volwassene', maar in gedachten wil ik nog niet eens denken aan dat vieze woord. Op koude dagen zoals deze herbeleef ik mijn kleuterjaren zappend langs Cartoon Network (dit keer in digitale vorm - voor wie er extra geld voor neertelt) of Boomerang.

Ik lach nog harder dan ooit tevoren. Tranen van het lachen en van verdriet zwellen op als ik de televisie uitzet. Daarmee keer ik immers terug naar het heden en moet ik weer aan de bak voor mijn middelbare schooldiploma. Was ik maar weer vier...

De geweldige Cartoon Network-afbeelding hierboven is gemaakt door de allergrootste fan ooit: klik.


10 reacties | lees origineel...

› Meer...

Cakebaksel van een anorexiajongen

17 feb 2012, 07:00 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Al wekenlang schep ik er over op tegen mijn therapiemaatjes: de taart. De door mij zelf te fabriceren, prachtige, en bovenal heerlijke taart.

Toen Hidde (15) nog maar 35 kilo woog, trokken zijn klasgenoten aan de bel. Nu zit Hidde in therapie voor anorexia. Met allemaal meisjes. De komende vier maanden blogt hij op Scholieren.com over zijn weg naar een gezonde toekomst. 

Maar als ik dan eindelijk aan de beurt ben om het tussendoortje in de kliniek te moeten verzorgen, komt de aap snel uit de mouw. Ik heb nog nooit een taartvorm aangeraakt en kan amper bakpoeder onderscheiden van bloem. Het produceren van de door mij beschreven taart  zal een haast onmogelijke opgave worden.

Toch maar niet

Plus: als ik met mijn warrige hoofd op de dag voor het moment suprême besef dat er nog iets eetbaars geproduceerd dient te worden, valt de keus dan ook al snel op iets eenvoudigers: een cake.
Met dank aan een goede vriendin heb ik na een enkel e-mailtje het recept van haar beroemde wortel- notencake in mijn bezit. Last-minute doe ik inkopen om vervolgens naar huis te keren met een goed gevuld mandje met biologische winterwortels, vanillesuiker, bakpoeder en andere ingrediënten met namen die tot op heden niet voorkwamen in mijn vocabulaire.

Cup of tea

Thuis is het slechts nog een kwestie van alles bij elkaar gooien en in de oven mikken: een cup of tea, toch?

Ware het niet dat ik, oeps, een verkeerde kom gebruik om in te mixen - de beslagspetters in de keuken zullen me er altijd aan blijven herinneren. De cakevorm blijkt te hoog (met een minicake tot gevolg) en op het laatste moment ontdek ik dat zelfrijzend bakmeel geen bakpoeder is. Lang leve de ruime openingstijden van de supermarkt.

Ranzig mengsel

Moet ik de hoop maar opgeven? Welnee. Tot mijn grote verbazing blijkt het ranzig uitziende mengsel na een uur en twintig minuten in de oven zowaar te zijn veranderd in een cake. Hoera!

De volgende dag vertrek ik dan ook opgetogen richting de eetstoornissenkliniek: een road trip van ruim anderhalf uur met het openbaar vervoer. Met de cake op schoot.

Groter stuk

Als het na ruim drie uur praten eindelijk zover is dat ik de cake mag aansnijden, wordt het ineens angstvallig stil. Bij iedere messnede stijgt de spanning. Als ik uitserveer en een aantal therapiemaatjes zien dat zij een groter stuk hebben (excusez-moi), kijken ze me verwijtend aan.

In stilte eten we verder, zonder enige conversatie of complimenten. Totdat ik, met een voor een eetgestoord type gedurfde opmerking, besluit de stilte te doorbreken om mijn eigen ego nog enigszins te strelen: "Hij is eigenlijk best wel lekker."

Ik kauw verder en denk: "Eat that".

Anorexia is een ernstige aandoening, maar gelukkig wordt er steeds meer over bekend en zijn er goede manieren om je ervan te bevrijden. Meer info? 99gram.nl, proud2bme.nl, Stichting Anorexia Boulimia Nervosa. Speciaal voor de heren bestaat er anorexiajongens.nl en voor de droge uitleg is er Wikipedia.


11 reacties | lees origineel...

› Meer...

WTF: Californisch hip

17 feb 2012, 07:00 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Deze keer in What the Fashion: Kendall, een inwoner van dat verre kapitalistische California. Eentje wiens kledingstijl ik bewonder.

Kendall is zeventien en zit in het laatste jaar van high school. Is ze in een hokje te plaatsen of niet? Ik vroeg het haar zelf.

Aspirerend modejournalist Jorinde sterft een beetje van binnen als ze de zoveelste leeftijdsgenoot ziet die zichzelf in een doodsaaie standaardoutfit heeft gehesen à 500 euro.

Voor de rubriek WTF: What the Fashion? spot Jorinde de voorlopers met gevoel voor stijl, waarvan ze zelf nog iets zou kunnen leren.

In wat voor genre zou jij jouw kledingstijl plaatsen en waarom?
"Ik betwijfel een beetje of ik mezelf in een bepaald genre kan plaatsen, het voelt alsof ik opgesloten in die groep zou zijn als ik zou kiezen. Ik houd er wel van om er elke dag anders uit te zien, zoals rockabilly, goth, punk, rock, pastel en girly, een beetje hippie en tribal."

"Maar ik maak deze stijlen persoonlijker door er mijn eigen edgy touches aan te geven. Ik vind dat mensen wat avontuurlijker mogen zijn met wat ze dragen. Ze mogen best geïnspireerd zijn door een bepaalde categorie of stijl, maar moeten wel dicht bij zichzelf blijven. Zo maak je het weer eigen."

Wat vind je dan van mensen die jou wel in een hokje plaatsen?
"Ik vind het best, mensen erkennen mij voor wie ik ben en ze zijn continu verrast door wat ik draag."

Wat is jouw favoriete band? En heeft die ook invloed op jouw persoonlijke stijl?
"Mijn favoriete bands zijn the Cure en the Smiths. Ik houd ervan hoe donker en prachtig hun muziek is. Ze inspireren mij zo veel op regenachtige dagen: zij zorgen ervoor dat ik me dan wil kleden als een dirty club kid off the streets of Seattle."

Wat vind je de verschrikkelijkste subcultuur?
"Met stip: de bro-culture."


4 reacties | lees origineel...

› Meer...