![]()
De jury is eruit. De dichtdames Sannemaj Betten, Kenza Bolsius en Joanne Hoekstra zijn de drie finalisten in de prestigieuze Jonge Dichter des Vaderlands-verkiezing.
De eerste ronde en het masterclassweekend hebben ze overleefd, nu de laatste literaire strijd nog.
De meiden poetsen momenteel hun wapens op: hun onderstaande gedichten gaan ze pimpen tot poëzieclip om als verkiezingsmateriaal te gebruiken.
Want wiens clip in januari de meeste stemmen heeft, mag zich de komende twee jaar Jonge Dichter des Vaderlands noemen. En dat betekent optreden op (literaire) festivals, haar gedichten op Scholieren.com publiceren en begeleid worden door de pro's uit de poëziewereld.
Spannende shit dus! Zodra de clips af zijn en de stembussen worden geopend, vind je die uiteraard op Scholieren.com.
In het hoofd van haar broerIn het hoofd van haar broer
kwam nog een laatste gedachte op
toen het water zijn lichaam omarmde,
zijn hoofd verborg in de golven.
Ze had willen redden
Maar de schepen voeren nog, boeien dreven.
En ook zij was in gedachten verzonken.
Joanne Hoekstra, 16 jaar
De havenvertellerIn zijn hart schreeuwt een vogel
in zijn baard hangen eeuwen en
zijn handen verklaren zijn onrust.
Hij wil de behaalde jaren evenaren
onbewust wordt zijn huid zwarter
en zwarter.
Deze dokwerker blijft praten, vertelt
verhalen over een tijd die nooit meer zal zijn.
Nee bang is hij niet, nu hij elke avond
de salsa danst met zijn nieuwe vriend.
Sannemaj Betten, 16 jaar
BegripDe bevolking groeit
dat is in een notendop
wat ik te vertellen heb
Eerst was er één
God
voor zover hij menselijk was
waarschijnlijk een eenzaam bestaan
Toen waren er duizend
mensen
schoonheid in ongekende mate
en een prachtig gebrek aan kennis
Nu tel ik zeven miljard
barbaren
gelogen gastvrijheid
eenieder blind verklaard
Kenza Bolsius, 16 jaar
![]()
Het kaf was al van het koren gescheiden, maar inmiddels zijn alleen de allergrootste talenten nog over.
Dit weekend zouden de drie Jonge Dichter des Vaderlands-finalisten gekozen werden, maar niet voordat de poëziemasterclasses gegeven waren.
Ik werd daar, als Scholieren.com-huisdichter, op afgestuurd.
Het is een belangrijk weekend voor de genomineerden, allen fanatieke dichters tussen de zestien en achttien. Van de zestig inzenders, kregen vier jongens en tien meiden een nominatie.
Zondag vallen de klappen na de voordracht van een gedicht aan de jury vol dichtpro's, maar vandaag (zaterdag) krijgen deze dichttalenten een flinke shot dichttips en -advies van diezelfde pro's. En ik? Ik mag ook een shotje. Locatie: Delfzijl.
De eerste masterclass is van dichteres Anneke Claus. In een vergaderruimte aan een majestueuze ronde tafel: precies zoals je in films ziet, maar dan met minder kale mannen.
Masterclass 1: Schrijven en Schrappen
Iedereen leest z'n gedicht voor, waarna zowel complimenten als goeie kritiek de ruimte vullen. Ik vind 't vooral indrukwekkend allemaal: mooie metaforen, daar gaat m'n poëziehart sneller van kloppen.
En da's iets wat Anneke Claus de groep ook op het hart wil drukken: "Gebruik in je poëzie geen 'grote' woorden. Bedenk een prachtige metafoor voor liefde, in plaats van dat woord zelf gewoon op het papier te smijten."
Op de meeste gedichten heeft Anneke wel commentaar, vooral op overbodige woorden. Zelf dicht ze heel erg minimal: "Denk over elk woord na waarom het er staat. Vaak kun je lidwoorden eruitgooien, zinnen omdraaien of verwisselen met een andere."
Masterclass 2: VoordragenDe tweede masterclass wordt gegeven door een soort leraar natuurkunde: zo'n kale vent, maar dan charismatischer. Het blijkt master Tsjitse Hofman. Geen badboy, maar een rokende literaire cabaretier.
Omdat de toekomstige Dichter des Vaderlands niet alleen moet kunnen dichten, maar z'n werk ook moet voordragen zonder eruit te zien als een seniele, kwijlende idioot op een podium, geeft Tsjitse ons een spoedcursus omgaan-met-de-microfoon. Die je zo'n beetje schijnt te moeten zoenen om hoorbaar over te komen.
Geen handen in zakkenOok handig voor je eerstvolgende spreekbeurt: "Je optreden begint al voordat je een woord gesproken hebt, loop dus niet met je handen in je zakken het podium op," legt-'ie uit.
En: "Spreek duidelijk, let op intonatie en klemtoon, en laat vooral merken dat het jóuw poëzie is."
In het tweede deel van de masterclass mag iedereen samen met theatermaker Karin Noeken het gedicht van iemand anders helemaal verkrachten en het zo fout mogelijk opdragen, daarbij denkende aan presentatie en uitspraak.
Masterlijke opdracht!
Generale repetitieTijdens de generale repetitie 's avonds worden microfoons op de goeie hoogte gezet, waar-laat-ik-mijn-handen-oh-ja-UIT-mijn-zakken-podiumloopjes geoefend en wordt er nog nét niet met de mic getongd.
Het verbaast me dat niemand echt zenuwachtig is, of 't in elk geval goed kan verbergen. "Nee, ik stuurde mijn gedichten in als grap, het was niet eens mijn bedoeling om zo ver te komen," hoor ik van meerdere genomineerden.
Maar die stoere woorden matchen niet echt met de gespannen houdingen en trillende stemmen die ik soms tegenkom op 't podium.
De volgende ochtendDe volgende ochtend krijgen de veertien genomineerden privéles met 'n master om in hun gedicht de puntjes op de i te zetten. De meeste genomineerden veranderen niet zoveel, maar dichter Kees Spiering (een enorme bos grijze krullen, dat zijn altijd de leukste mensen) laat z'n dichters flink de schaar in hun meesterwerken zetten.
Limburgse Julie: "Ik moest echt veel lidwoorden en complete strofes weghalen van 'm!".
Door twee giechelende schoonmaaksters die het zweet van hun gezicht deppen ("joh, van hem krijg ik het toch wel even warm, hoor"), merk ik dat Maestro der Maestro's (onder jongeren dan) Arie Boomsma is gearriveerd. Tijd voor de finale.
La grande finaleOndanks een gammel podiumpje en banners die daardoor steeds bijna omflikkeren, laten de veertien talenten zich niet van de wijs brengen als ze hun gedicht moeten voordragen.
Holy fuck, die gasten zijn goed!
Echt 'n geweldig poëzieniveau - ook al hadden de meesten er niet bepaald seizoenenlang tijd in gestoken, omdat ze nooit verwacht hadden daadwerkelijk genomineerd te worden.
Maar misschien is dát wel de kracht van deze wedstrijd: hoe groot acht je de kans jezelf Jonge Dichter des Vaderlands te mogen noemen? Niet echt groot, dus van zenuwen zul je amper last hebben.
Knapste en intelligentsteNa wat jurykritiek (Arie Boomsma miste actualiteit in de gedichten) tot slot nog een veer in de bips voordat er elf van de veertien dichters af zullen vallen. Politicus Frans Timmermans noemt de jonge dichters de "knapste en intelligentste generatie in de Nederlandse geschiedenis.''
Voor sommige is poëzie al het middel om de wereld te veranderen en zichzelf te uiten, voor anderen juist de manier om hun middel te vinden.
En dan: de drie uitverkoren finalisten worden -volledig in extase- het podium opgeroepen: Sannemaj Betten, Kenza Bolsius en Joanne Hoekstra. Gefeliciteerd!
Elk van hen hoeft nog maar twee stappen te zetten tot die felbegeerde tweejarige Jonge Dichter des Vaderlands-titel: eerst een poëzieclip maken van hun gedichten en vervolgens de allesbepalende stemronde overleven. Eén ding is al duidelijk: de beste jonge dichter van Nederland zal een beeldschone blonde vrouw zijn. Houd haar in de gaten!
![]()
Bij de meeste schooldirecteuren lijkt de deur altijd dicht te zitten. De klink zit vol met vingerafdrukken, maar je ziet er nooit iemand.
Die directeuren zitten de hele dag te ploeteren op hun papierwerk: vestigingsplannen, veiligheidsplannen, protocollen en toestanden.
Zonder enig idee te hebben wat er werkelijk in de school speelt. Of wie de leerlingen zijn.
Op mijn oude middelbare school De Passie in Utrecht was dat wel anders. Mijn directeur was betrokken, vriendelijk en bereikbaar.
In de vijf jaar dat directeur Van Moolenbroek de school onder z'n hoede heeft, heeft-'ie een hoop verbeterd.
Vroeger voetbalden leerlingen tijdens de les, was het een survival voor docenten en ontbrak het aan een goede organisatie. Nu hangt er juist een sfeer van vrijheid en verantwoordelijkheid. Hoe doet-'ie dat?
Contact met leerlingenVoor Van Moolenbroek begint de schooldag meestal nog voor half acht. "Dan is het nog lekker rustig," grapt hij. Na een dagopening met de docenten gaat hij vaak naar de hal. Alles voor het contact met de leerlingen.
"Ik loop de hal in en blijf even staan, kijk wat rond en leerlingen komen vanzelf even langs. Want het zit zo: je wordt alleen zelf gekend, als je ook anderen wilt leren kennen." Niet alleen om contact te leggen, maar ook om leerlingen om half negen een spreekwoordelijke schop onder de kont te geven.
Namen kennenOké, maar no way dat hij de namen van 700 leerlingen kan onthouden. Toch doet hij zijn best: "Ik bestudeer geen fotoboekje, maar probeer te associëren. Zodra ik een gesprek met een leerling heb gehad, wil ik die naam voorgoed kunnen onthouden."
Maar hoe fiks je een goeie schoolcultuur en -sfeer? "De school gaat over drie dingen: leren, een veilige omgeving en dat iedereen het naar z'n zin heeft." Hij pakt er een A4'tje bij: "Kijk, we hebben net nieuwe leefregels opgesteld. Het gaat niet om wat wel en niet mag, maar hoe we met elkaar omgaan."
Tikkie andere regelsEn inderdaad: er staat bijvoorbeeld dat de leerlingen zorg moeten dragen voor hun leefomgeving. 'Ruim je troep op,' maar dan positiever verwoord.
Van Moolenbroek: "Ik geloof in de ontwikkeling van leerlingen door verantwoordelijkheid en vertrouwen. Soms worden er dan wel fouten gemaakt, maar dat is menselijk en niet te voorkomen, toch? Dan ga ik achteraf ook niet lopen mopperen, hoor."
DocentenfilterMaar een schooldirecteur kan nog zo tof zijn, als-'ie allemaal heksen van docenten heeft, schiet je er als leerling niks mee op. Daar let Van Moolenbroek ook op tijdens een sollicitatiegesprek. "Iemand moet echt binnen het team passen. Of het nou een geschoold iemand is of niet, bij hem of haar moet het lerarenbloed door de aderen stromen."
En net als de leerlingen, kent Van Moolenbroek ook de docenten goed. "Binnenkort zijn er weer oudergesprekken. Dan zeg ik tegen leraren: alsjeblieft, bel me op als je een rotgesprek hebt gehad. Ik wil niet dat iemand daarover gaat zitten piekeren. Eén zo'n slecht gesprek kan alle goede doen verbleken."
Geen tijd, maar altijd tijdVan Moolenbroek vertelt me nog welke taken hij nog meer heeft als directeur, maar ik houd 't niet bij met schrijven, het is teveel. Ineens begrijp ik wel waarom veel scholieren hun directeuren nooit zien.
"Maar hoe heeft ú dan ooit tijd voor dit interview vrij kunnen maken?" vraag ik verbaasd. Ik bedoel, als ik een meterslange to-do-lijst heb, zit ik te stressen en snauwen van hier tot Tokio. Hij antwoordt: "Het is een bepaalde instelling. Ik weet dat ik zat te doen heb, maar ik heb ook nog overzicht. En hoe druk ik ook ben, voor een gesprek maak ik vrijwel altijd tijd."
Geen tegenzinEn dat zonder te snauwen. "Het feit dat er aan mijn werk nooit een eind zal komen, is iets wat ik accepteer. Mijn taak is om vooruitgang te zien in die eindeloze schooldagen. Processen te ontdekken en dingen aan te pakken. En weet je - ík ben nog nooit met tegenzin naar school gegaan!"
Foto: Nando Kasteleijn
![]()
Moord! Brand! Wij scholieren zeggen dat kennis stampen helemaal nergens voor nodig is, omdat we in dit Google-tijdperk alles toch wel op internet kunnen vinden.
Maar... uit een ministudie aan een Amerikaanse universiteit blijkt dat we helemaal niet weten hoe we iets snel en goed kunnen vinden via de grootste zoekmachine ter wereld.
Naar aanleiding van het grote hoe-doe-ik-een-goede-google-search-topic op ons forum een korte cursus: Effectief Googelen doe Je Zo. Helaas niet te bestellen in boekvorm.
Allereerst: de ene scholier zwerft natuurlijk al wat langer op het wereldwijde web dan de ander. Om 'dat weet ik allemaal allang'-reacties of juist hartaanvallen van onwetendheid te voorkomen, hebben we dit artikel in tweeën gehakt. Met bovenaan tips voor de beginners en daaronder tips voor de gevorderden, de pro's.
Tip 1: Beginners, kom tot de kernZoekmachines slaan webpagina's op en letten daarbij vooral op kernwoorden. Gaat een pagina vooral over zwemmen met piranha's in de Zwarte Zee, dan zal je die pagina het snelst vinden als je zoekt op 'zwemmen piranha's Zwarte Zee'. Of een Engelse variant daarop. Niet als je zoekt op:"Ik wil graag ergens in de buurt van Turkije met piranha's zwemmen, waar kan dat het beste?".
Dus als je niet alleen wilt zoeken, maar ook wilt vinden, dan moet je je vraag samenvatten in kernwoorden. Hoe meer kernwoorden hoe beter, want daardoor filtert Google de hele meuk van pagina's waar je geen reet hebt eruit, en blijft alleen nuttige informatie over.
Maar let op: met te veel kernwoorden vind je juist helemaal niks meer. Door veel te oefenen, leer je vanzelf de balans kennen.
Tip 2: Beginners, Google is meer dan één zoekmachineVeel beginners denken misschien dat zoeken met Google ophoudt bij het webadres Google.nl en wat plaatjes, maar er schuilt een volledig parallel universum achter.
Naast het gewone zoeken en de optie Afbeeldingen heeft Google namelijk aparte zoekmachines voor Nieuws, Boeken, Video's, Plaatsen, Blogs, Vertalen en Discussies. Gebruik die programmaatjes dus ook vooral als je specifiek dáár naar op zoek bent!
Tip 3: Beginners, gebruik Google ook eens níet
Google is geen heilige of almachtige: sommige webpagina's zijn zelfs voor hèm onvindbaar. Pagina's die maar weinig geüpdate worden bijvoorbeeld.
Als je via Google niet slaagt, probeer dan de linkpagina's. Dat zijn pagina's die helemaal volstaan met links over één onderwerp: zwemmen, paardrijden, de Tweede Wereldoorlog et cetera. Check Startpagina.nl daarvoor: het klinkt duf en de lay-out is om te janken, maar inhoudelijk kan het zeker de moeite waard zijn.
Tip 4: Pro's, filter bepaalde woorden uit je resultatenLet's go pro! Stel: je wilt weten wat LMFAO eigenlijk nog meer doet, behalve muziek maken. Wat typ je dan in op Google? Ze staan immers bekend om hun muziek en dus zullen de meeste zoekresultaten daarover gaan...
Gelukkig kun je bij Google je zoekresultaat meteen laten filteren. Typ in 'LMFAO -music' en je krijgt alle resultaten voor LMFAO, maar zonder de pagina's waar het woord 'music' op voorkomt. YES! Zo kom je nog eens wat te weten.
Tip 5: Pro's, doorzoek aparte sitesZoekmachines van losse sites zijn over het algemeen bagger. Gelukkig kan Google ook specifieke sites voor je doorzoeken.
Typ bijvoorbeeld in: 'scholieren site:www.nu.nl' en je krijgt alle artikelen op Nu.nl met het woord 'scholieren' erin. Let op: vergeet de www niet, anders snapt Google 't niet.
Tip 6: Pro's, gebruik die aanhalingstekens!Als je gewoon twee woorden achter elkaar typt, dan betekent dat niet dat Google zoekt op een specifieke combi van die twee woorden. Zoek je dus op 'George W. Bush', dan staan er dus ook pagina's over George Washington en papa Bush tussen.
Om dat te voorkomen, moet je je zoekopdracht tussen aanhalingstekens zetten. "George W. Bush" dus, dan zoekt Google alleen op pagina's waarin die woorden achter elkaar gebruikt worden.
Dat zijn ze, zes tips om het googelen wat makkelijker te maken. Ben jij al zo'n pro dat je Google met een paar toetsaanslagen de zin van het leven kan laten samenvatten? Deel je tips en trucs in de reacties hieronder!
![]()
Ik wil later geen kinderen.
Geen kotsende koters die geen groente in hun waffel willen. Poepmachines die elke nacht blèren, sla ik af. En niet omdat ik alles onder de 20 jaar, inclusief ondergetekende, verafschuw.
Ook niet omdat het me eng lijkt om me 24 uur per dag zorgen te moeten maken over mijn nageslacht. Of ze niet een deodorantbus in de fik steken, papa per ongeluk met de luchtbuks in het been schieten of met één of andere gladjakker aan de haal gaan.
Nee, eigenlijk alleen omdat de wereld me al zo vol lijkt. Sinds mijn geboorte is de wereldpopulatie met 40% gegroeid, recentelijk is kind nummer zeven miljard geboren en er is nou niet bepaald iets boeiends gebeurd. Niet elke inwoner heeft één miljoen op de bank en wereldvrede lijkt te zijn weggevlogen.
Op deze manier klinkt 't misschien net alsof ik vind dat alleen ík recht heb op deze aarde, en dat nieuwkomers maar mogen oprotten, maar zo is het niet bedoeld. Omdat ík geen kinderen wil, hoef ik dit recht anderen nog niet te ontnemen.
Daarom zou ik best wel willen nadenken over het doneren van mijn voortplantingsmateriaal. Zo help ik mensen, en wellicht doneren zij bij wijze van dank wat geld aan mij. Kom ik een stapje dichter bij dat miljoen op mijn rekening.
Het lijkt misschien alsof ik mezelf tegenspreek, maar ik wil mensen niet dingen gaan verbieden omdat ik iets vind of denk. Daarom heb ik ook zoveel moeite met religie. Altijd anderen de les lezen en voortdurend zeggen ''dat mag je niet doen, nanana''. Ook is daar veel te vaak het excuus om conflicten te rechtvaardigen. Zoals de Indiër Salman Rushdie in zijn brief aan 't zes miljardste kindje: ''De wijsheden uit de oudheid zijn moderne onzin.''
Overigens, welk geloof moedigt het gebruik van de anticonceptiepil en 't condoom aan? Juist. En het taboe daarop helpt niet bepaald om de massale populatiegroei binnen de perken te houden. Daarom vind ik dat we roken voortaan maar moeten toejuichen, en nee, zelf rook ik geen sigaretjes. Maar rokers sterven gemiddeld jonger en hun zaad is aangetast door de vele peuken... Daarom zeg ik: inhaleer dat teer!
Daar kan de overheid ook nog eens goed op verdienen, net zoals er met alcohol veel verdiend zou moeten worden. En met de softdrug cannabis zou trouwens hetzelfde moeten gebeuren, maar dat is een verhaaltje voor een andere keer.
Maar ik denk helaas dat ik, over een onbepaalde tijd, toch anders zal gaan denken. Om roken daadwerkelijk te kunnen goedkeuren, moet je wel heel pessimistisch zijn. En het tegengaan van de biologische klok gaat ook lastig worden (ook al lukt dat nu al aardig met de echte klok, gezien het feit dat ik vaak te laat ben) want oh, wat is vrouwelijk schoon met felrood geverfd haar toch prachtig. En ik zou ook naïef zijn om te denken dat 'géén religie' een synoniem voor vrede is.
![]()
Leuke mannen. De grootste misvatting van de eeuw.
Een façade bedacht door vrouwenbladen, om zo ons soort (vrouwen) hoop te geven. En voornamelijk ook zichzelf, aangezien vrouwenbladen ook meestal door vrouwen worden gemaakt.
Maar laat ik de eerste vrouw zijn die een einde aan het sprookje maakt: er bestaat niet zoiets als 'De Leuke Man'. 'De Leuke Man' is een klootzak.
Leuke mannen zijn er wel, maar nooit als jij ze nodig hebt.
Wie is 'De Leuke Man'?'De Leuke Man' - dit had trouwens ook de titel kunnen zijn van een RTL-datingshow - is de man waar je vlinders in je buik van krijgt en waar je jouw hele leven mee wil delen. Daarnaast is 'De Leuke Man' ook nog ambitieus en succesvol.
'De Leuke Man' is vrij knap en heeft een goede muzieksmaak die meestal bestaat uit jazz, blues en classic rock. Daarnaast drinkt-'ie graag goede whisky en kun je heel makkelijk verliefd op hem worden.
Hij breekt graag harten, maar is geknipt voor jou en wil daarom nooit meer bij je vandaan. En daarom zijn jullie ook het perfecte koppel.
Tenminste, dat is het geïdealiseerde beeld dat de vrouwenbladen voor jou hebben opgetekend. En wat je waarschijnlijk in je gedachten al had gecreëerd, want daar zijn wij vrouwen goed in: onszelf verliefd maken op een geïdealiseerd beeld.
En met dat beeld gooi jij jezelf met volle overgave de ellende in. Vrouwen, maak van uzelf geen Bambi!
Wees geen kuthoerDoe het jezelf niet aan. En voor de vrouwen die wel al in de situatie zitten en zichzelf er maar niet uit kunnen trekken: wees geen kuthoer en help jezelf uit het lijden, want 'De Leuke Man' is namelijk absoluut niets van het bovenstaande.
Weet je wie 'De Leuke Man' is? Ik heb er een synoniem voor: 'De Ongelooflijke Klootzak'. Da's de man die al het bovenstaande is, maar juist omdat hij al het bovenstaande is, heeft hij ook nog een zwart randje dat hij met veel moeite verbergt voor jouw tere zieltje.
En eigenhandig heeft hij iets veranderd aan de spelregels. Hij wil namelijk helemaal geen serieuze relatie, maar laat jou wel in de waan dat hij dat wel wil. 'De Ongelooflijke Klootzak' maakt er een spel van.
Een spel waarin hij precies de juiste dingen doet en zegt, zodat jij echt denkt dat hij om je geeft. Hij kient alles zó goed uit, om op na een tijdje op het perfecte moment te kunnen zeggen dat het voor hem eigenlijk niet zoveel betekende als dat het misschien leek. Hij maakt de regels. Hij speelt de kaarten, terwijl jij toekijkt hoe je jezelf ten gronde richt aan zijn zieke geest.
Ervaren hertWat is mijn advies? Zoals ik al zei: vrouwen, trap er niet in!
Ik noem mezelf dan ook met recht 'Een Ervaren Hert'. Oftewel: een vrouw die hoe dan ook maar naïef blijft geloven dat ze dit keer wél beet heeft. Maar laat het alstublieft niet bij u gebeuren. Vrouwen, maak van uzelf geen Bambi en zorg ervoor dat u 'De Leuke Man' mijdt.
Maar nu hoor ik je zeggen: "Maar Nina, er zijn wel degelijk leuke mannen, waarom heeft mijn beste vriendin dan al een relatie van vier jaar?" Ik wil hier niet generaliseren en niet alle mannen zijn gelijk aan de maatstaven van 'De Leuke Man'.
Het zou zo kunnen dat jouw vriendin misschien een van de 'mindere' exemplaren is tegengekomen en daarom ook maar met minder genoegen neemt.
Je moet er natuurlijk niet vanuit gaan dat alle vrouwen zoveel lef hebben om zich telkens weer in een avontuur te gaan storten met een 'Ongelooflijke Klootzak'. Noem deze vrouwen slim, noem deze vrouwen laf. Ze zijn in ieder geval wél gelukkig, en dat is al een heel stuk meer dan wat ik ben op het moment.
Film, dat vond ik altijd maar een twijfelachtig wereldje. Soms helemaal geweldig, soms slechts meurende, klevende lijm tussen de oh zo leuke reclameblokken door. Meer niet. Totdat ik aan m'n eigen Mission Impossible begon: zélf een professionele film maken.
Dramaleraar Misja van Baaijen was de aanstichter van dit alles: een leuk projectje achterop een bierviltje werd een megaklus voor de vwo-6 klas Drama. Twee hysterisch drukke maanden later is het klaslokaal te klein: onze film komt in de bioscoop. Maar eerst een terugblik.
Sinds september was ik dus niet langer Rutger, maar ook Rutger, Director of Photography van de film Crime, Sweet Crime. Regisseur Eva was vanaf het begin al mega-enthousiast: "We hebben zelf uitgepluisd wat wel en niet mogelijk was. Dat niet alles kan, is niet jammer, maar leerzaam en zelfs onwijs leuk!"
En één van de belangrijkste dingen die ik heb geleerd: het is zeker onwijs leuk om bij een film niet alleen maar onderuitgezakt op de bank of in zo'n rode stoel te hangen. Als zwaar verslaafde (en soms ietwat gestoorde) hobbyfotograaf dacht ik dat een cameraman gewoon foto's liet bewegen. Maar filmen blijkt verrekte veel lastiger dan ik dacht.
Een statief doet pijnZo heb ik het statief leren kennen: een hartstikke aardige bonk staal die, terwijl ik hem omhoog probeerde te schroeven, doodleuk op mijn duimpje crashte. Ja, dat doet pijn. Nee, dat zie je niet als je onderuitgezakt over je behaarde bierbuik heen naar de film kijkt, maar het gebeurt wel. Zo heb je een mislukte romkom nog nooit bekeken.
En dat is alleen nog maar de cameraman. Leuk hoor, AL DAT ANDERE WERK. Dat je locaties moet regelen (de taak van de locatie-scout), zoals locatie X (een megageheime plek, als ik die verklap, geef ik het verloop van de hele film prijs...), outfits voor de acteurs moet scoren en moet regelen dat je locatie X er perfect uitziet (art-directie). En er iemand is die zorgt dat alles ook gewoon gebéurt (de opnameleider).
Filmen duurt lang. Echt waar. Echt waar.Maar dramaleken weten daar dus geen reet vanaf. Als je hen vertelt dat je twee maanden bezig bent geweest met het maken van een paar minuten film, kijken ze je aan alsof je het geheim van de Man met de Mijter verklapt hebt.
"Maar als je er twee maanden mee bezig bent geweest – TWEE MAANDEN – dan zal het wel mooi geworden zijn," zegt zo'n leek dan maar. Zeker! Ik begin dan enthousiast over onze film te vertellen: "Hij heet Crime, Sweet Crime en het gaat over een man die vet professioneel een overval voorbereidt, en, eh, meer kan ik niet vertellen, want dan is het niet meer spannend."
Ze smeken nog wat, maar kunnen voorlopig alleen maar kijken naar de enorme poster fight die is losgebarsten op school. Want drie clusters, drie films, drie posters = één oorlog.
Nieuwe vorm van 3D
Zelf ben ik anders gaan kijken naar films: ze zijn geen lijm meer, al is het een soapachtige, falende Hollywoodfilm, ze worden spontaan 3D: ik zie niet alleen meer het platte tv-scherm, maar ook vanalles achter de schermen. Geen bril die jou laat zien of er een goede setzwabberaar (cleaner) op de set was.
Het was achteraf gezien geweldig om dat bierviltje tot leven te wekken. Een aanrader voor alle hopeloze dramaleraren die niet verder komen dan Shakespeare (met alle respect, maar alsjeblieft ook met mate) en slapstick.
![]()
Er zijn zó weinig scholieren die kiezen voor een technische vmbo-richting, dat hele technische afdelingen op middelbare scholen dreigen te verdwijnen.
Goed nieuws als jij later wél met je handen wil werken als cv-ketel-installateur, automonteur of elektromonteur bijvoorbeeld. Jij vindt zéker een baan!
Dat heeft de overheid berekend. En echt goed nieuws is het natuurlijk niet. Want ook in de toekomst blijven er auto's kapot gaan en moet er elektriciteit in huizen worden aangelegd. Maar wie gaat dat dan doen?
De verwachting is dat in 2014 bijna 40.000 te weinig scholieren voor een technische vmbo-opleiding kiezen.
Voorbeeldje: op de vakopleiding Metaal in Etten-Leur zitten in het nieuwe jaar bijvoorbeeld maar twee leerlingen.
ImagoprobleemMaar waarom wil niemand een technische vmbo-opleiding volgen? "Tegenwoordig gaat alles om hoe hoger, hoe beter," denkt Mieke Ripken van het MKB (die vertegenwoordigen kleine en middelgrote bedrijven).
"Veel ouders en leerlingen zijn niet tevreden met een vmboadvies. Alles draait om kennis, en niet om het praktische. En dat, terwijl je met een baan als installateur prima je brood zou kunnen verdienen. Er zijn genoeg mensen in de sector nodig."
Petitie Tweede KamerDie kleine en middelgrote bedrijven maken zich grote zorgen: zij willen jou straks in dienst nemen, maar jij kan straks wel een tekst schrijven (vmbo-t) maar niet een een elektronenlas bedienen (technische vmbo-richting).
Deze week brachten ze een petitie naar de Tweede Kamer: de dames en heren in Den Haag moeten hier iets aan gaan doen.
TechnomavoWat nu? Ouders en scholieren beter inlichten over de mogelijkheden van het technische vmbo, zou moeten helpen. Bovendien vinden de MKB'ers de technomavo een goed idee:
Op het Teylingen College in Voorhout hebben ze die al, een soort mix van vmbo-tl en techniek. Hier worden vmbo'ers aangemoedigd een beroepsgerichte opleiding te kiezen in de techniek.
"Voor veel scholen is de techniekrichting nog erg duur. De lokalen en materialen kosten nu eenmaal meer," legt Mieke Ripken uit. Helemaal als er vervolgens maar een handvol leerlingen werkt met die dure spullen.
Deze leesrubriek draait om Jon. Who the fuck is Jon?
Jon (33) is het opperhoofd van Scholieren.com. Die gast die ervoor heeft gezorgd dat middelbare scholieren nooit meer boeken hoeven te lezen.
Jon ownt dus de grootste boekverslagendatabase van Nederlands en Vlaanderen. Welk educatief verantwoord meesterwerk leest-'ie zelf graag?
De goedbedoelde leestips van je ouders of docenten blijken vaak geen reet aan. Daarom elke twee weken op Scholieren.com: een aanrader van een Bekende Nederlander of ander aansprekend figuur.
Geloof ons: deze wil je wél lezen.
Niet fanatiekHij is er erg eerlijk in: "Ik ben niet zo'n fanatieke lezer. Anders had ik misschien ook meer moeite gehad met het feit dat ik een website beheer waar 31.394 boekverslagen op staan."
Maar Jon leest echt wel eens, soms, zegt-ie: "Boeken die me bijgebleven zijn, zijn onder andere Karakter van Ferdinand Bordewijk en Kaas van Willem Elsschot. Mede omdat ze er zijn ingeramd door mijn leraar Nederlands. Dat zijn boeken waarvan ik trouwens ook de verfilmingen gezien heb."
Kluun is een sukkelJon leest boeken die hij leuk vindt. En mijdt schrijvers die hij niet kan uitstaan. Zoals Kluun, die laatst nog in deze leesrubriek was. "Die naam alleen al, daar kan nooit veel goeds uit komen". Maar wat 't wel goed doet, zijn boeken waar hij om kan lachen. "Zoals die van David Sedaris".
Maar de Echte Toppers van Jon zijn helaas niet geschikt voor de literatuurlijst. Jon: "Het boek dat ik het meest lees is The Bike Book, een hulpboek over knutselen aan fietsen, of The Pasta Bible, over het bereiden van allerlei soorten pasta's."
De BijbelHij vervolgt: "En uiteraard de echte Bijbel, omdat dat dat gaat over de zaken des levens die ertoe doen. Zoals borsten als druiventrossen. Waarom hebben we daar eigenlijk nog geen verslag van?"
Mocht je Kaas van Elsschot of Karakter van Bordewijk willen lezen: boekverslagen hebben we zat, 53 stuks van Kaas en 58 van Karakter. Zelfs het Kaas-boekverslag van Jon, inmiddels antiek: klik.

Het is niet altijd een gelukkig huwelijk: sociale media & school. Docenten die je op je drinkgedrag aanspreken op Facebook. Leerlingen die hun docent op twitter uitmaken voor kk lul. Maar wel duidelijk is: steeds meer pubers wandelen 't klaslokaal in met zo'n vreselijk dure smartphone en niet alleen jullie maar ook jullie docenten zitten massaal op de sociale media.
Hoe ga je daar met elkaar om?
Om op die vraag een antwoord op te vinden organiseren Scholieren.com en het LAKS een debat over Sociale media & school. Wij zijn benieuwd naar jouw ervaringen en jouw mening over hoe jij, je klasgenoten en je docenten om zouden moeten gaan met Twitter, Facebook en Hyves. Dus: klikkerdeklik en kommaardoorr met die reactie.
Het is niet zomaar het debat. Vier hoofdgasten verdedigen een stelling, dat zijn: Lisette van Vliet (redacteur 1V Jongerenpanel - EenVandaag), Danny Mekic' (jonge ondernemer en ict-jurist), Remco Pijpers (directeur stichting Mijn Kind Online) en Chanine Drijver (voorzitter van het LAKS.
Namens de stichting Discussieren Kun Je Leren volgt Chantal Deken het debat. Zij zal achteraf een winnaar van het debat aanwijzen.
Ik ben heel benieuwd naar de uitkomst! Het LAKS helemaal, want die gaat op basis van deze discussie, julile input en ideeën een richtlijn sociale media voor scholen opstellen. Die presenteren we begin 2012 aan niemand minder dan de minister van Onderwijs Marja van Bijsterveldt.
Klik hier voor het forum DEBAT: Sociale media & School.