Blogs

 

Rob verlaat ons

9 jan 2012, 16:14 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Rob gaat. Rob vertrekt. Rob heeft dit weekend zijn laatste drie stripjes ingeleverd die we nog van 'm zouden ontvangen, en toen stuurde hij een officiele afscheidsbrief.

Een Scholieren.com zonder Rob heb ik als hoofdredacteur nog niet meegemaakt. Daarom dit afscheid, waarvan ik hoop dat onze vaste lezers er een bijdrage aan zullen leveren.

Een Scholieren.com zonder Rob is als een stad waar de wolkenkrabbers nooit eens in het park gaan liggen zonnen met een glaasje cassis.

Een Scholieren.com zonder Rob is als een klaslokaal waar geen enkele leerling z'n docent betovert en laat veranderen in een slingeraap die Billy Joel-liedjes zingt.

De geschiedenis

Rob schreef in de prehistorie (in 2002 om precies te zijn) columns voor ons, en kwam later terug als striptekenaar.

Sinds de zomer van 2009, de tijd dat we allemaal nog ons leven vreesden door de Mexicaanse griep, geeft Rob oplossingen voor de problemen die scholieren in het dagelijks leven tegenkomen.

Het zijn allemaal nogal onrealistische, *nogal* *onrealistische* oplossingen die spreken van een grote fantasie. En hoewel sommige van onze bezoekers daar toch iedere keer weer compleet niets van begrepen, waren er genoeg bij wie de boodschap overkwam.

Volgens mij wil Rob met z'n stripjes zeggen: kom eens los uit die vaste gewoontes, glimlach eens om het dagelijks leven en durf eens uit de band te springen.

Maar misschien dat ik het al die jaren verkeerd begrepen heb.

Afscheid

In ieder geval vertrekt de man die fantaseren als geen ander kan. Hij heeft een nieuwe baan, krijgt het drukker, is toe aan nieuwe dingen. We hopen 'm zo nu en dan nog als illustrator in te zetten. En als er een nieuw stripboekje uit komt, zullen we je er op wijzen. Als ode aan Rob bouw ik vandaag van de stenen van mijn huis een zeppelin om een reis naar Nelson Mandela te maken. En een banaantje met hem te delen.

Wat doe jij als ode aan Rob? Schrijf het in de reacties.

Klik hier voor alle stripjes van Rob, sinds augustus 2009. Meer vind je op zijn eigen roodgras.nl.

Woensdag 25 januari verschijnt het laatste stripje van Rob.


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Nieuw jaar, nieuwe docentenquotes

9 jan 2012, 10:37 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Shit, de kerstvakantie is alweer voorbij. Tel jij al ook al af naar de krokusvakantie?

Gelukkig kun je soms nog flink lachen op school. Als die rare volwassenen voor de klas ineens wartaal uit gaan slaan of zich van hun grappigste kant laten zien.

Daarom elke maand op Scholieren.com: de geestigste docentenquotes op een rij.

DRINGENDE OPROEP: zonder jouw hulp verpietert deze hilarische rubriek tot een saai kasplantje. Verzamel daarom alle docentenquotes die je op school hoort en post ze op het forum of hieronder in de reacties voor de volgende editie!

De quotes van de maand januari: 

- (Er gaat een piep af in de les) docent Frans: "Is dat iemands pacemaker?" 

- Docent filosofie: "Waar de massa gelukkig van wordt, daar wordt het individu niet gelukkig van. Voorbeeld: ik word doodongelukkig van Frans Bauer."

- Docent filosofie: "De hele dag krijgen we allerlei zintuiglijke indrukken van voorwerpen en personen. Van sommige personen krijgen we te veel zintuiglijke indrukken...(werpt blik naar leerling)"

- Docent aardrijkskunde: "Haastige spoed..."
Leerling: "...is zelden goed!"                                    
Docent: "Ach nee, haastige spoed is heel vaak nodig!" 

- Docent Nederlands: "Ik heb niet alleen de omvang van een olifant, maar ook het geheugen."

- Leerling: "Ik heb nog nooit geblowd."
Docent economie: "Wordt het niet eens tijd, dan?"

- Leerling: "Meneer, dit is toch een negen?"
Docent geschiedenis:"Dan zou ik nog maar goed kijken, want ik geef geen negens."

- Docent economie tegen leerling die niets aan het doen is: "Jij zit hier toch niet alleen de lucht te vervuilen, he?"

- Docent Nederlands over een dame in een gedicht: "Ze is een lopende seksbom, die vrouw."

- Docent Engels tegen leerling: "Had ik gezegd dat je wat anders mocht gaan doen?"
Leerling: "Ja, dat heb ik aan het begin van de les gevraagd."
Docent: "Oh, nou, pech, want dat geldt niet meer als ik het eenmaal vergeten ben."

- Docent wiskunde:"Span je buikspieren, want we gaan vandaag wat wiskunde doen!"

- Docent natuurkunde: "Hey, jij daar! Let eens op! Er wordt hier een vraag gesteld door iemand mét hersens!"

- Docent wiskunde (snapt het zelf ook niet meer): "We stoppen hiermee. Dat maken jullie thuis maar af. Haha!"

- Docent CKV: "Schaamte is cultuurgebonden: topless dames op het strand schamen zich niet, maar als ze hier in de klas zouden zitten, zouden ze zich wel schamen. Ikzelf zou daar geen moeite mee hebben..."

Lekker anoniem

De quotes hierboven blijven zo goed als anoniem. Alleen het vak van de docent komt op het web te staan. Namen, steden en scholen zijn strikt verboden! We willen geen docenten kwetsen of in een kwaad daglicht plaatsen, alleen dat jij van je stoel flikkert van 't lachen. Is-'t gelukt?

Help ons mee aan meer quotes

Hoor jij hilarische uitspraken of tot onrust leidende teksten uit de mond van je leraar komen? Plaats die quotes dan in de reacties hieronder of gooi ze op ons forum. De meest hilarische verbale uitwerpselen krijgen een plek in de februari-rubriek!


7 reacties | lees origineel...

› Meer...

Webklas = studie proeven

9 jan 2012, 06:49 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Help! Je bent laatstejaars en moet een studie kiezen, maar ziet door de bomen 't bos niet meer. Net als ik.

Om het leed van de studiekiezende scholier te verlichten, organiseren sommige opleidingen sinds kort webklassen.

Een drie- tot zesweekse online cursus, inclusief huiswerk, die je (volgens de uni's) zo'n 3 uur per week schijnt te kosten.

Reclamezooi of best nuttig? Ik volgde de webklas Rechten van de Rijksuniversiteit Groningen.

Commercieel hoge cijfers

Vrijdagavond, half 11, anderhalf uur voor mijn eerste cursusdeadline. En ik moet nog beginnen. Ik lees het studiemateriaal in drie minuten (best leuk, over een echte rechtzaak: belediging van homo's door een politicus), pak nog een biertje uit de koelkast en maak de opdracht. In twintig minuten.

Mijn cijfer komt een week later: 72 van de 80 punten. Da's een 9.1 in scholierentaal. Ook voor het huiswerk van de weken daarna krijg ik bovengemiddeld goeie cijfers. Net alsof de universiteit me wil voorspiegelen dat ik een supergoeie rechtenstudent kan zijn, of zo. 

Moeilijkheidsgraad

Maar de opdrachten zijn niet supereasy. Sterker nog: antwoorden zijn niet op internet te vinden. Bij de vraag "Leg uit wat de uitzondering van artikel 16c van de Auteurswet betekent voor het downloaden en uploaden van muziek" kom ik met Google echt geen steek verder.

Ik moet me serieus verdiepen in 't studiemateriaal om het antwoord te vinden, dat meestal in een filmpje, tekstbestand of audiofragment verstopt zit. Meestal een kwestie van goed zoeken en het antwoord vervolgens goed in je eigen woorden op papier zetten dus. 

Realistisch

Niet moeilijk, hoge cijfers, best interessant: dit begint op zo'n glimmende studiebrochure vol enthousiaste, breedlachende mensen te lijken. Of zo'n irrealistische Open Dag waar 't superschoon is, er bloemen zijn gehuurd en overal gratis eten is. Hoe realistisch is zo'n webklas nou?

Ik mail een bevriende rechtenstudente uit Groningen mijn huiswerkopdrachten van de eerste twee weken. Binnen een half uur krijg ik een reactie: "Dit zijn letterlijke tentamenvragen!". Even later stuurt ze me het bewijs: een tweedejaarstentamen met precies dezelfde vragen als mijn webklashuiswerk. Cool!

Heerlijk voor luiaards

Kortom: zo'n webklas is best een aanrader voor wie op zoek is naar een realistisch, concreet beeld van een bepaalde studie, bij wijze van aanvulling op de glimmende brochures en brandschone Open Dag.

En dat 't gewoon thuis vanachter je computer kan, verdient wat mij betreft bonuspunten: voor ons luie scholieren is het heerlijk om anoniem huiswerk te maken. Of juist niet te maken - veel meer dan één boos mailtje kun je toch niet krijgen als je niet naar de digitale juf luistert.

Ook een webklas volgen? Wij vonden ze alleen nog maar van universitaire studies, (nog) niet van hbo's en mbo's. Webklassen zijn er sowieso voor de bachelors Geneeskunde, Filosofie, Godsdienstwetenschap, Sterrenkunde, Scheikunde, Economie en een hoop andere studies. Het is bedoeld voor 5- en 6-vwo'ers, maar als supergemotiveerde havist mag je vast ook meedoen. De 4 universiteiten waarvan wij weten dat ze aan bieden zijn: de Universiteit van Amsterdam, Rijksuniversiteit Groningen, Technische Universiteit Eindhoven en de Universiteit Leiden.


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Koos Vriendloos op school

8 jan 2012, 06:14 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Het stelletje heeft nog steeds ruzie!" meldt Laura. Vol overgave bekijken mijn vriendinnen Nina, Laura en ik de soapscène naast ons. Dat levert ons een hoop op om te bespreken straks.

Zo'n vriendinnensituatie klinkt misschien doodnormaal, maar is voor mij nog wel eens anders geweest.

Vroegâh, op m'n vorige middelbare school, was het voor mij helemaal niet vanzelfsprekend om schoolvrienden te hebben.

Lady GaGa

Ik was het buitenbeentje (oftewel de Lady GaGa) van mijn school. Omdat GaGa nog niet bekend was, hadden schoolgenoten geen idee hoe ze op bijvoorbeeld mijn kledingstijl moesten reageren, dus besloten ze dat maar helemaal niet doen.

Jarenlang werd ik zo'n beetje genegeerd door mijn klasgenoten. Ergens ook logisch, want wie wel een praatje met me maakte, kreeg van mij een 'elke-dag-ongesteld'-reactie of een onbegrijpelijke sarcastische sneer.

Later begreep ik pas dat dit aardige pogingen van ze waren om met me in contact te komen. Maar huilen om die vermeende 'eenzaamheid' hoefde ik echter allerminst: vrienden had ik toch wel, maar dan buiten school.

Kloof

Hoe het kwam? Ik weet dat het stom klinkt, maar ik denk dat ik qua interesses gewoon veel te ver van mijn klasgenoten af lag. Als ik me nu probeer te herinneren wat voor dingen zíj leuk vinden, schiet me helemaal niks te binnen. Het paste in elk geval niet bij me - geen ramp, ik was ik en daar was geen ander persoon van.

Dat was ook de reden dat ik na lestijd vaak bleef hangen bij docenten om met ze te discussiëren. Ook raar, volgens klasgenoten: ik las boeken in de mediatheek, in plaats van samenvattingen op internet. En dan ook nog dat zwarte 'gothic-haar'... DAT KAN NIET HOOR!

Geen lief onschuldig meisje

En ja, de punkers en alto's waar ik op het schoolplein weleens mee rondhing, hielpen me ook niet echt aan een imago van een lief en onschuldig meisje. Die mensen sneden in zichzelf en gooiden maden in snoepautomaten en rugzakken.

Nee, dan spreekt helemáál niemand je meer aan. Maar nogmaals: ik kon me er niet al te druk om maken. Ik wist niet beter.

Verandering

Maar toch besloot ik te veranderen. Dat klinkt heel dramatisch, maar het is niet zo dat ik ff in de tovertunnel van Henny Huismans Mini Playbackshow ben gestapt en er 100% anders weer uitkwam.

Volgens mij was het meer een mentaliteitsverandering: ik groeide uit mijn puberteit en werkte tussen al het schoolgeweld door een jaar in een kledingzaak. Als je íets leert van een jaar werken, dan is het wel volwassen worden. Langzaamaan leerde ik ook open te staan voor mensen met andere interesses dan ik.

Sex & The City-vriendinnengroepje

En dat heeft geholpen. Inmiddels zit ik op de vavo, heb ik een ander uiterlijk, lees ik nog amper boeken maar heb ik wel een sociaal leven op school. Ook al hang ik soms nog steeds bij leraren rond, mijn schoolvriendinnen accepteren me zoals ik ben.

Plotseling ben ik in een soort jeugdige versie van Sex & the City beland. Nina (de andere Nina) is een Charlotte, Laura is onze Miranda. Lisa is de Carrie en dat zou mij dan de Samantha maken... Ik ga het bevestigen noch ontkennen, maar wat ik wel weet: ik zou niet meer terugwillen naar vroeger.


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Nu gaan de leraren staken

7 jan 2012, 09:44 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Fok de ophok," zo denken veel leraren over de geplande 1040-urennorm. Maar dan in nette taal natuurlijk.

Zij demonstreerden niet in december tussen de rondvliegende rotjes op het Museumplein, maar hebben binnenkort hun eigen staking.

Twee stuks zelfs. Wij spraken de organisatie van de eerste.

9, 10 en 11 januari 

De eerste drie dagen na de kerstvakantie organiseert Leraren in Actie (een soort LAKS voor docenten) een staking. Hun doel: voorkomen dat de Eerste Kamer de nieuwe Wet Onderwijstijd aanneemt, die ervoor zou zorgen dat jij meer opgehokt wordt en leraren 7 dagen per jaar extra moeten werken. Onbetaald.

Voorzitter (en docent Latijn & Grieks) Peter Althuizen vertelt: "Maandag organiseren we een grote demonstratie op het Plein in Den Haag. We verwachten dat daar zeker 1500 leraren naartoe komen: het is tijd dat leraren een keer hun mond opentrekken!"

Staken = geen salaris

Ook dinsdag en woensdag wordt er nog gestaakt. Niemand kan precies inschatten hoeveel docenten het bijltje erbij neer zullen gooien.

Althuizen: "We hebben wel een lijst van meer dan 120 scholen die onze staking steunen, en hun docenten bijvoorbeeld gewoon salaris doorbetalen als ze staken." Die lijst vind je hier.

Heb ik dan 3 dagen langer vakantie?

Was het maar zo mooi. Nou ja: het kan natuurlijk best dat er wat van jouw docenten zullen staken, zeker als je school op die lijst staat. Maar dat zal je dan eerder een gatenkaasrooster vol tussenuren opleveren, dan drie volledige dagen vrij.

"En de leraren díe staken, doen dat niet per se drie dagen lang," merkt Althuizen op. "Ook al staat jouw school op de lijst. Sommige leraren staken niet, anderen vinden één dag genoeg, anderen werken sowieso nooit op maandag..."

Tip: houd je schoolsite de komende dagen goed in de gaten. Het zou natuurlijk geen straf zijn als juist die gast van Duits maandagochtend het eerste uur gaat staken. Of dat het vervelende blokuur aan 't einde van de dag vervalt...

26 januari

En dan is er nóg een lerarenstaking: eentje op donderdag 26 januari in de Jaarbeurs in Utrecht. Die wordt georganiseerd door de Algemene Onderwijsbond, de allergrootste lerarenvakbond van Nederland. Zij demonstreren liever vlak voordat de Eerste Kamer over de wet beslist (da's in februari) en vinden één dagje wel genoeg. Benieuwd of dat lege lokalen oplevert? We houden je op de hoogte.

De Algemene Onderwijsbond probeert trouwens leraren naar de Jaarbeurs te lokken met een 1040-urenrap. Een rap? Voor en door leraren? Jazeker. Onderwijsminister Marja van Bijsterveldt krijgt 't er zwaar in te verduren. Kijkt u maar:


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Vroegah: de Furby-invasie

7 jan 2012, 07:58 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Way loh, way loh!" zong Furby mij en mijn buurmeisje toe. Volgens Wikipedia is zo'n beest een kruising tussen een hamster, kat, uil en/of vleermuis. Niemand weet eigenlijk precies wat 't voor moet stellen.

Wat ik wel weet, is dat ik nooit een Furby heb gehad. Mijn lieve buurmeisje wel. En god, wat was ik jaloers.

Het is winter! Koud buiten, vroeg donker. Tijd om weg te dromen... naar vroegâh. Toen je nog lampjes in je schoenen had en je verliefd was op de juf. Maar vooral: toen zúlke coole rages je leven beheersten. Deze donkere maanden halen onze bloggers de gouden herinneringen op aan the good old days. 

Ik zat in groep vier toen Furby in mijn leven kwam. Mijn buurmeisje Eva had 'm als één van de eersten in het dorp.  Helemaal uit Amerika, van haar tante gekregen.

Het was een paars pluizenballetje, maar wel eentje met vele talenten. Hij kon namelijk moppen vertellen, dansen, praten en zelfs knipperen met zijn ogen. Hartstikke knap natuurlijk! Wij Furby-ouders moedigden ons kind dan ook ontzettend aan.

Furby's in de klas

Maar mijn buurmeisje was niet de enige met een Furby. Nee, bijna al mijn vrouwelijke klasgenoten hadden er eentje. En die moesten natuurlijk allemaal mee naar school.

Om te voorkomen dat iedereen alleen nog maar naar Furby keek en niet meer naar de juf, werden de Furby's achter in de klas gebonjourd, om daar vervolgens de hele schooldag te moeten staan. In het begin ging dat nog wel, maar na een tijdje werden de Furby's dat zat. Ze kwamen in opstand.

Tijdens het bidden

Omdat ik op een christelijke basisschool zat, begonnen en eindigden we de dag altijd met een gebed. Ook die keer, op een woensdagmiddag. De juf was net drie seconden met haar gebed begonnen, toen plotseling alle Furby's door elkaar gingen zingen en moppen tapten.

De juf liep rood aan en alle Furby-ouders vlogen naar hun kroost achter in het lokaal... Gelukkig konden de Furby's bedaard worden, maar dat was ook meteen de laatste dag dat Furby mee naar school mocht.

2012: Furreal Friends

Nu, zo'n tien jaar later, heeft niemand nog een Furby. De pluizenbolletjes waarvan niemand weet wat het nou werkelijk zijn, staan stof te vangen op zolders of zijn in de vuilnisbak aan hun einde gekomen.

Tegenwoordig hebben achtjarigen - naast Nickelsonjassen en BlackBerry's - Furreal Friends, de opvolger van de Furby. Dit speelgoed kan ook bewegen en zingen, net als onze pluizenbolletjes van vroegâh. Alleen kun je aan deze schepsels tenminste wél zien of het een kat of een hamster is.

Foto's: Flickr en Flickr.


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Neppe pistolen, echte politie

6 jan 2012, 14:22 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Ze liepen op de Aarkade. Gewoon op straat dus, en een omstander zag het wapen en belde de politie. Wij zijn er toen meteen naartoe gegaan in kogelwerende vesten, want we nemen alle meldingen serieus."

Waarop de politie in Alphen aan de Rijn 6 jongens arresteerde. Geen echte boeven, maar scholieren die een huiswerkopdracht uitvoerden.

Hebben we hier een trend te pakken?

Het lijkt namelijk op de CKV-zelfmoordscène van laatst. Je hebt een schoolopdracht, een creatief idee en gaat dat verfilmen, maar ineens heb je allemaal politie op je dak die denkt dat je bloedserieus bezig bent.

Kogelwerende vesten

We belden met de politie van Alpehn aan de Rijn: een melding serieus nemen, oké, maar een melding over zes puberjongens op klaarlichte dag?

"Ook die nemen we serieus. We zien dat er op steeds jongere leeftijd overvallen worden gepleegd. Wie zegt dan dat er in dit geval niets aan de hand zou zijn? En dan gaan we natuurlijk niet eerst uitgebreid het wapen bekijken."

Echt of nep

De politie kwam namelijk aangerend, sommeerde de jongens op de grond te gaan liggen, arresteerde ze en checkte toen pas het pistool. "Zo makkelijk is dat ook niet: van een afstandje zie je echt niet zomaar of het om een echt of nepwapen gaat. Zelfs een deskundige moet het even goed bestuderen."

De jongens -bezig voor het vak maatschappijleer- zijn snel weer vrijgelaten, maar tegen de eigenaar van het nepwapen is wel een proces-verbaal opgemaakt: die zijn namelijk verboden in Nederland. Hij kan mogelijk een straf verwachten, maar voor de andere vijf loopt 't waarschijnlijk met een sisser af.

Politie praat met school

De Alphense wijkagent wil het incident graag met de school bespreken, vertelt de politiewoordvoerder ons. "Het moet niet zo zijn dat jongeren maar kunnen denken: 'hee, we mogen een film maken; laten we iets gewelddadigs naspelen!'." Bij het CKV-incident van laatst had de Nijmeegse politie graag gewild dat de scholieren vóór het filmen even de politie hadden gewaarschuwd.

Wij zijn erg benieuwd of het filmpje nog wordt afgerond, of dat de jongens maar een alternatief onderwerp hebben bedacht voor hun huiswerk. Wie weet hier meer van?

De jongen op de foto behoort niet tot de zes Alphenaren, maar is een hoofdpersoon uit een filmpje van onze Amersfoortse filmmaker Ruwan. Klik hier voor z'n masterlijke idiotenfilmpjes.


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Kerst als anorexiajongen

6 jan 2012, 06:52 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Toen Hidde (15) nog maar 35 kilo woog, trokken zijn klasgenoten aan de bel. Nu zit Hidde in therapie voor anorexia. Met allemaal meisjes. De komende vier maanden blogt hij op Scholieren.com over zijn weg naar een gezonde toekomst. 

"Hebben jullie de kerstdagen allemaal overleefd?" is de eerste vraag die ik hoor zodra ik plaats neem in de comfortabele plastic stoel.

Na even aarzelen vertellen alle zes de dames om mij heen het verhaal van hun veelal dramatische kerst. Welkom in de eetstoornissenkliniek.
Het is de plek waar ik al 12 weken wekelijks kom om te wegen, mijn diepste geheimen bloot te geven en te eten. Al is dat niet zonder moeite. Chocoladetaart, roze koeken, appeltaart: je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt ons geserveerd.

Dramamaand

Toch is de angst voor het wekelijkse tussendoortje in de kliniek niets vergeleken bij de stress die de gemiddelde anorect heeft in de decembermaand: een maand gekenmerkt door sinterklaassnoepgoed, enorme kerstdiners en oliebollen.

Zoveel en vet voedsel is wel het laatste wat je als anorect wilt. Het perfecte recept dus voor een dramamaand voor mijn (allemaal vrouwelijke!) therapiemaatjes. En niet te vergeten: mijzelf.

Kerstdiner laten verdwijnen

Want waar ik vorig jaar nog zonder medeweten van mijn ouders het zorgzaam samengestelde en dagenlang voorbereide kerstmenu onopvallend in een servet kon laten verdwijnen, heb ik dit jaar 'gewoon' meegedaan en meegegeten.

Het vervelende, knagende, schuldgevoel dat mij het uur na de maaltijd overviel, nam ik op de koop toe. Deze gedachtes zal ik moeten "aangaan" en horen bij "de weg naar herstel", aldus de psychologe van de eetstoornissenkliniek.

Vier dagen later blijkt dat het enkele van mijn therapiemaatjes een stuk slechter is vergaan, als ik hun verhalen hoor over gourmetstellen die druipen van het vet. Of juist het andere uiterste: karige kerstdiners die verdacht veel lijken op dat van mij in 2010.

Decemberkilo's

Als het moment waarop we gewogen worden dan eindelijk aanbreekt, slaat mijn hart toch enkele slagen over. Mijn angst voor de decemberkilo's blijkt echter niet reëel te zijn: min 0,2 kilo. Niet aangekomen dus, maar zelfs afgevallen.

Even later, terug in de therapieruimte, lukt het mij om nog een gevatte opmerking te maken: "mijn goede voornemen voor 2012? Niet afvallen in ieder geval!"

85 calorieën per glas

Als ik twee dagen later tijdens de jaarwisseling naar het vuurwerk sta te kijken, denk ik hieraan terug en neem ik nog een grote slok champagne. 85 calorieën per glas.

Ik hoop dat 2012 het jaar zal worden waarin ik grote stappen zet richting het herstel van mijn eetstoornis. Ik ben er klaar voor!

Anorexia is een ernstige aandoening, maar gelukkig wordt er steeds meer over bekend en zijn er goede manieren om je ervan te bevrijden. Meer info? 99gram.nl, proud2bme.nl, Stichting Anorexia Boulimia Nervosa en voor de droge uitleg: Wikipedia.


10 reacties | lees origineel...

› Meer...

In het brein van een hoogbegaafde

5 jan 2012, 07:26 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Dat hoogbegaafden moeiteloos hoge cijfers halen, snap ik. Dat ze urenlang op Google Books in plaats van Facebook zitten omdat ze dat interessanter vinden, ook nog wel.

Maar wat ik maar niet kan begrijpen: hoe werkt zo'n überslim brein nou precies?

Hoogbegaafde Tygo de Vries (10 jaar, schrijver en tweedeklasser) legt het me uit.

Herinneringen gekoppeld aan jaren

Allereerst: z'n privégeheugen. Mijn jeugdherinneringen dansen door elkaar heen als rode cijfers door de zwarte in Magister. Was ik drie, vier, vijf of zes toen ik voor het eerst een speculaasje uit de koektrommel griste? Geen idee!

Tygo heeft elke herinnering gekoppeld aan een levensjaar. Ja, dat is best eng. Maar nog enger is dat zijn eerste herinnering niet op driejarige leeftijd zijn leven binnenstapte, maar al aanbelde toen hij nog niet eens kon lopen. "Ik weet nog precies hoe we de gang binnenkwamen nadat ik in het ziekenhuis geboren was," vertelt hij. Als krijsend, kaal zwitsalhummeltje had hij dus al een bewustzijn om 'u' tegen te zeggen.

Alles moet altijd sneller

Superslim of niet, Tygo is niet bepaald een perfect, geduldig jongetje dat overal netjes op wacht. "Jij zet altijd veel te sloom koffie," krijgt zijn vader van 'm te horen. "Dat kan ik veel sneller." Alles blijkt altijd sneller te moeten bij Tygo. Dan is het jammer, hoogbegaafd of niet, dat je niet alles zelf kan doen.

"Maar niet álles hoeft snel," nuanceert zijn vader lachend. "Opstaan en op tijd op school komen, hoeft voor Tygo ineens níet gehaast."

Supersnel lezen

Lezen is ook zoiets wat in hoge snelheid moet gebeuren. Ik doe de test en duw Tygo het boek in z'n handen wat hij op zijn negende samen met zijn moeder schreef: Ik ben 9 en een brugsmurf.

En inderdaad: voor het lezen van één luttele bladzijde heeft hij even weinig tijd nodig als een stoplicht om van oranje naar rood te gaan. Dat heerlijke moment dat oom agent jou nog niet op de bon mag slingeren.

Alles valt 'm op

Ik lees dezelfde pagina (en voel me sloooohoooom) en merk dat de jonge auteur álles beschrijft. Geen detail ontgaat hem en dus krijgt de lezer alles mee. Tygo heeft oog voor detail en een pen die daarvan smult.

Maar als je zoveel ziet en onthoudt, dan moet je brein op een gegeven moment toch gewoon overlopen? Of je geheugen op z'n minst een grote puinzooi worden? Alles blijkt echter nog mooi geordend in Tygo's geheugen. Hij legt uit dat 't soms voelt als een soort computer waar je razendsnel bestanden uit kunt halen. "Apple of Microsoft?"

"Microsoft," vindt Tygo.

Chaotisch

Klinkt allemaal superstrak georganiseerd, maar toch heeft Tygo soms last van chaos. De Donald Duckpockets op zijn kamer staan weliswaar perfect op nummer geordend, maar plannen is iets wat je nooit aan hem moet vragen. Bovendien: als iets hem niet interesseert, leert hij het gewoon níet. Ergens is hij dus nog een normale jongen, gewoon zoals het hoort.

Ik mag dit gastje wel, zeker nu ik dat brein van 'm wat beter begrijp. Hij leest als een stoplicht, maar is wél gezellig chaotisch. Hij onthoudt alles, slaat het netjes op en houdt daarbij meer van de levende Bill Gates dan van de dode, tot stof vergane, in zijn kist creperende Steve Jobs. Mooi.


10 reacties | lees origineel...

› Meer...

Schooldak = geld waard

4 jan 2012, 19:30 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ik kan het me nog goed herinneren. Na de vakantie kwam ik terug op de basisschool en er bleek paniek in de tent: het schoolgebouw was afgefikt.
[/p]

Nu is 't zowat een trend: je komt op school en er blijkt paniek in de tent. Vanwege waterschade, omdat criminelen het daklood van de school hebben gejat.

Omdat ze wát hebben gejat? 

In 'Rages/HIPspot de redactie van Scholieren.com trends op het schoolplein. Zoals dreigtwitteren, 'BAM!' en 101-ing. Ook een rage gespot? Deel het met ons in de reacties.

Jawel, daklood. Metalen platen op het dak en de randen van zo'n krakkemikkig gebouw, die je blijkbaar voor een gigantische hoop geld kunt verpatsen. ONZE SCHOLEN ZIJN GELD WAARD!

Waterschade

Dus dat doen criminelen momenteel maar al te graag: verzekeraar Centraal Beheer Achmea krijgt gemiddeld 7 berichten per week over gejatte stukken schooldak. Van 10 tot 130 meter lood per keer. Zuur voor de scholen, want zoiets leidt tot enorme schade: geen dak meer = na één regenbui kun je zwemmen in de gymzaal.

De verzekeraar roept schoolbesturen op tot preventieve controles van gebouwen, zeker nu in de kerstvakantie. Niet per se om boeven op heterdaad te betrappen, maar om te voorkomen dat je na de vakantie de schoolkantine binnenloopt en het water je ineens tot aan de lippen staat. Achmea heeft 't zelfs over cameratoezicht en een burgerwacht. Allemaal om de "veiligheid rondom scholen te vergroten". Serieus?

Strippen en feestvieren

Ik ruik echter een gat in de markt. Laten we, samen met alle docenten, onze scholen massaal strippen en spotgoedkope loodvervanger op de daken gooien. Het oude spul verpatsen we en van de winst geven we een enorm feest op een warm, tropisch eiland.

Met liters drank en dikke Cubaanse sigaren. Niet omdat ik sigaren rook, maar ze zijn gewoon heel erg tof. Dan leren we een fijne vreemde taal, ontdekken we de culturen om ons heen (da's pure aardrijkskunde! maatschappijleer!) en leren we hoeveel drank er in een glas gaat (wiskunde).

En zo is iedereen tevreden. Goede oplossing tegen die trendy loodcriminelen, dunkt me?


3 reacties | lees origineel...

› Meer...