Blogs

 

Volmaakte Verdwijning: goochelroman

16 aug 2011, 07:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

In Volmaakte Verwijning besluit Illusionist Will Freedom afscheid te nemen van Paulette, de vrouw die al vijfentwintig jaar zijn assistente is.

Hij stelt die mededeling aan haar echter telkens uit, tot het laatste optreden zich aandient. Dan gebeurt er iets wat Will nooit had kunnen voorzien...

Scholieren.com publiceert iedere maand tien goede uittreksels van boeken die net uit zijn, en wekelijks lichten we er ééntje uit. Zo kan jij eens een ander boek kiezen dan de titels op de vergrijsde literatuurlijst van je docent

Paulette verdwijnt namelijk tijdens de show, zonder ook maar één spoor achter te laten. Naast ergernis en verbijstering, krijgt Will vooral last van een ontzettend obsessieve nieuwsgierigheid. Hoe is het mogelijk dat Paulette hem ('de meester') heeft overtroffen?

In de dagen na de verdwijning stuit hij op de eerste schokkende aanwijzing, die misschien tot de oplossing van het probleem kan leiden.

Auteur Derwent Christmans is geïnspireerd geraakt door een optreden van illusionist Hans Klok, en hij zag er stof voor een roman in.

Christmans vertelt het verhaal op twee niveaus. De ene lijn, die van het heden, volgt de speurtocht naar zijn assistente Paulette. Tegelijkertijd krijgt de lezer inzicht in het leven van de kleine Wilfred Visser, die op zijn dertiende aan een goochelcarrière begint. Eén van de geheimen van de illusionist wordt in dat deel onthuld. Beide lijnen lopen aan het einde van de roman bijna weer parallel.

Onze boekverslagenschrijver Cees is wel te spreken over het boek: "Het is een aardige ontknoping van een roman die je bijna een thriller zou kunnen noemen," vindt hij. "Leuk om te lezen voor havisten en vwo'ers, zoals wel meer boeken waarin een geheim tot het laatste toe wordt bewaard."

Aantal pagina's: 214
Literaire waarding voor je lijst: twee punten


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Meer nieuwe studentenwoningen, maar wel gedeeld

16 aug 2011, 07:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Wil jij over een paar jaar op kamers? Bijna alle studentenkamers die tot die tijd gebouwd worden, zullen gedeelde woningen worden.

Daarbij woon je niet in je uppie, maar moet je je keuken en badkamer met 4-6 anderen delen. Pech voor verwende mormels en einzelgängers dus.

De laatste 15 jaar zijn er bijna alleen maar zelfstandige studentenwoningen gebouwd, waarbij een student alles voor zichzelf had en hij dus niet de haren van z'n buurman uit het doucheputje hoefde te vissen.

Dat was voor de student relaxter én goedkoper, want wie alleen woont, krijgt soms wel 100 euro huurtoeslag (korting op de huur).

Groot kamertekort

Inmiddels is het tekort aan studentenwoningen zó groot (30.000 Nederlandse jongeren zijn op zoek naar een kamer), dat het bouwen van zelfstandige kamers voor geen meter opschiet. Echte huizen bouwen met een stuk of vijf kamers, één badkamer en één keuken gaat dan sowieso sneller.

Bovendien heeft dat een groot voordeel voor de woningbouwvereniging, die al die kamers verhuurt. Vincent Buitenhuis van de Kences, een organisatie voor studentenhuisvesters, legt in de Volkskrant uit: "Voor ons is het goedkoper, en als de vraag van studenten afneemt, dan kunnen we er ook nog iets anders mee." Daar kan dan ook best een gezin met kinderen in wonen.

Toch alleen = kleiner

Oh, en wie het écht niet ziet zitten om straks elke ochtend in de rij voor de douche te moeten staan: er worden ook nog wel wát zelfstandige woningen gebouwd. Maar niet veel, en niet groot: zo'n 18 vierkante meter, terwijl de huidige zelfstandige kamers minimaal 24 vierkante meter zijn.


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

"Jongens en meisjes gedeeltelijk apart les"

15 aug 2011, 11:53 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Jongens en meisjes zouden in sommige vakken apart les moeten krijgen," vindt Wim Kuipers van de Besturenraad, een vereniging van 2200 christelijke basis- en middelbare scholen.

Raar idee? Het Ministerie van Onderwijs laat weten dat "een keer een experiment best voorstelbaar is".

Waarom zo'n scheiding? Omdat de heren een compleet andere leerwijze hebben dan het vrouwvolk. Jongens hebben vaak een docent nodig die klassikaal dingen behandelt, en gaan zonder competitie of uitdaging niet graag aan het werk. Meiden willen (en kunnen beter) zelfstandig werken en juist in teamverband aan de slag.

Meisjes taal, jongens wiskunde

Ook niet onbelangrijk; door een verschil in hersenontwikkeling zijn meiden in sommige vakken nou eenmaal beter dan jongens. En omgekeerd.

Wim Kuipers legt uit: "Meisjes zijn meestal beter in taal, jongens in wiskunde. In een gemixte klas kan dat heel erg ontmoedigend werken," vertelt hij. "Zulke vakken zouden dus beter apart gegeven kunnen worden."

Nog geen experiment gepland

Voordat je nu meteen afscheid gaat nemen van de helft van je klasgenoten: zo'n vaart zal het niet snel lopen. Een woordvoerder van het Ministerie van Onderwijs heeft in De Pers laten weten dat een experiment hiervoor best mogelijk is, maar dat betekent dus niet dat er al zoiets gepland staat.

Wel laat minister van Bijsterveldt momenteel onderzoek doen naar de onderwijsachterstand van jongens, en wat daar dan tegen te doen is.

Niet op alle scholen

Mocht er wél zo'n experiment komen en dat een succes blijken, dan zal gescheiden onderwijs überhaupt nooit op álle scholen ingevoerd kunnen worden. Alleen bijzondere scholen zouden dat mogen, want in het openbaar onderwijs zou er dan 'geen gelijke behandeling zijn'. Discriminatie dus.

Vooralsnog toekomstmuziek dus. Maar... een klas met alleen maar jongens of juist meiden; zie jij dat zitten?

Update: Het LAKS ziet zulke aparte lessen helemaal niet zitten, laat de scholierenvakbond maandagmiddag weten. Bestuurslid Tobias Grond legt uit: "Er is al genoeg variatie: zes niveaus, en bijvoorbeeld in de bovenbouw vier soorten wiskunde. Bovendien zijn er momenteel al genoeg veranderingen in het onderwijs gaande, zorg eerst maar dat die succesvol zijn."

Beter Onderwijs Nederland (een organisatie die, inderdaad, beter onderwijs wil in Nederland) vindt het wél een goed idee, maar twijfelt of 't wel praktisch haalbaar is, en of iedereen het wil. De VO-raad, de club van alle Nederlandse middelbare scholen, wil eerst Van Bijsterveldts onderzoeksresultaten afwachten.

Foto: flickr.

Update 2: de meeste scholieren vinden het in ieder geval geen goed idee. Uit onze eigen poll blijkt dat 54% het een slecht idee vindt, terwijl 23% vóór is als het tot betere resultaten leidt. 10% vindt het een fantastisch plan en 14% maakt het geen moer uit bij wie ze in de klas zitten.

Uit een grondiger peiling van onze samenwerkingspartner Topx, het jongerenopiniepanel van EenVandaag, blijkt dat zelfs 83% van de jongeren tegen is. De meesten geloven bovendien niet dat de scheiding leidt tot hogere cijfers voor jongens.


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Getest: een week op kamers wonen

15 aug 2011, 06:44 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ik twijfel er al een tijdje over: ga ik volgend jaar na mijn eindexamen op kamers, of blijf ik nog een tijdje in Hotel Mama wonen? Kies ik voor vrijheid, of kies ik voor luiheid en luxe?

Toen mijn opa en oma een week op vakantie gingen, zag ik mijn kans schoon. Ik ga in het huis van mijn opa en oma proeven hoe het is om op mezelf te wonen. Het dagboek van een op-zichzelf-wonende Tjeerd.

Maandag 19:00 uur

Nadat ik mijn weekendtas heb gevuld met schone, nog door mijn lieve moedertje uitgewassen onderbroeken en T-shirts, stap ik het huis van mijn opa en oma binnen. Het is er anders dan alle andere keren dat ik daar kwam. Het is er stil, doodstil.

Ik zet mijn weekendtas in de ruime hal, doe de radio aan en ga op de grote leren stoel zitten. Wat een rust. Ik voel me de baas. Ik voel me rijk en volwassen. The casa is all mine!

Dinsdag 07:22 uur

Wauw, het lijkt eeuwen geleden dat ik ging slapen in stilte, en wakker werd met alléén het geluid van mijn wekker. Even vind ik het heerlijk: geen gepraat op de achtergrond, geen deuren die open en dicht worden gedaan, geen ruziezoekend zusje dat vervelend doet.

Toch vind ik het na een tijdje wel érg stil worden. Gauw zet ik de radio weer aan. Vanmiddag ga ik boodschappen doen. Gezonde en goedkope boodschappen. Zoals het een volwassene betaamt.

Dinsdag 16:08 uur

Ik sta in de buurtsupermarkt. Dit keer niet voor een chocoladereep, een bak ijs of een slof sigaretten, maar voor échte boodschappen. Eerste levensbehoeften. Ik besluit zelfs -als een doorgewinterde huisman- een karretje te pakken. Als avondeten kies ik aardappeltjes en broccoli, voor daarna neem ik een zak chips en een fles ice tea.

Shit, denk ik als ik bij de kassa sta. De dertig euro boodschappengeld van mijn ouders is minder dan het lijkt.

Woensdag 10:05 uur

Bijna had ik het lijstje met regels en to-do's van mijn opa en oma over het hoofd gezien. Gauw de planten nog even water geven, de brievenbus legen en een doekje over het aanrecht halen.

Vooral op dat laatste zou ik nooit zelf zijn opgekomen. Het aanrecht ziet er nog prima uit, na een paar dagen drinken inschenken en eten koken. Vind ik.

Woensdag 23:19 uur

Lief dagboek, het is bijna half twaalf en ik vind het ineens eng, in zo'n leeg huis. Hoe kan dat nou? Eerdere nachten had ik nergens last van. Toch hoor ik de hele tijd inbrekers op de achterdeur bonzen. De radio heb ik heel hard gezet, maar het helpt voor geen meter. Ook saaie programma's als Lingo en Help! Mijn Man is Klusser werken niet rustgevend.

Ik ga maar gauw naar bed. Diep onder de dekens liggen. Dat voelt alsof ik thuis ben.

Donderdag 13:40 uur

Ik sta voor de vierde keer in de buurtsupermarkt en het valt me nu pas op hoe afgrijselijk duur ice tea eigenlijk is. Niet vergeten de lege flessen terug te brengen, prent ik mezelf in. Vanavond eet ik magnetronlasagne, da's makkelijk en goedkoop.

En oh, lief dagboek, ik kan niet zo goed van de chips afblijven. 

Donderdag 17:00 uur

Ik koop echt nóóit meer magnetronlasagne.

Zaterdag 16:24 uur

Ineens dringt tot me door wat het allermooiste aan op jezelf wonen is: de televisie. Halleluja. Je hoeft aan helemaal niemand te vragen of-'ie op een andere zender mag, omdat je lievelings-'verbouw mijn huis in 60 seconden'-programma net wordt uitgezonden.

Je hoeft de afstandsbediening niet uit de handen van je familieleden te trekken. En ook de bank is he-le-maal voor jou.

Conclusie

Deze week was geweldig. Ik had eindelijk alle rust en vrijheid waar ik al jaren naar smachtte. Ondanks alle dure boodschappen en onbestaande inbrekers - ik zoek volgend jaar wel een bijbaantje en een goede slotenmaker.

Pap, mam, jullie zijn harstikke lief, maar zodra ik de kans krijg ga ik op kamers wonen. Ergens heel ver weg. Liever Casa Tjeerd, dan Hotel Mama.

Het is zomervakantie! Ook onze redactie gaat van de zon genieten. Tot 5 september publiceren we daarom slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht terug. En als je ons gaat missen, check dan het beste uit ons archief bij de Klassiekers!


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Help, mijn vriendin gaat op vakantie!

13 aug 2011, 10:42 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het leven van een tiener kan verschrikkelijk zwaar zijn. Zeker in de zomervakantie. Als je verkering hebt, bijvoorbeeld. Zoals ik.

De Nederlandse jeugd lijkt zich dan in twee groepen op te splitsen. Groep 1 bestaat uit vrijgezellen die graag zo ver en lang mogelijk op vakantie gaan, om leuke mensen te kunnen ontmoeten.

Groep 2 wil het liefst thuisblijven, om zo dicht mogelijk bij Vriendje of Vriendinnetje te blijven. Herkenbaar. Kunnen mijn vriendin en ik deze zomervakantie wel overleven?

Zonder internet

Want die zeven vrije weken kunnen opeens zorgen voor een afstand van 3900 kilometer. En met een beetje pech kun je elkaar alleen met dure sms'jes of telefoongesprekken bereiken, omdat ze in de uithoeken van Noord-Spanje natuurlijk geen internetverbinding hebben.

En hoe ouder jongeren worden, hoe groter de kans op zo'n helse zomervakantie. Zeker als je ervan overtuigd bent dat jullie bij elkaar passen, en je die ellenlange weken absoluut niet zal overleven. Vriendin Q. (nee, niet de mijne), vertelt: "Het is zó verschrikkelijk kut dat iemand waar je zoveel van houdt, zo verschrikkelijk ver weg is."

Zoveel mogelijk afleiding

Hoe doorstaat Q. deze ware hel? Ik hoop dat ze een gouden tip heeft. "Ik weet het niet zo goed, vorig jaar heb ik gewoon geprobeerd zoveel mogelijk afleiding te zoeken en maar genoegen te nemen met die torenhoge telefoonrekening die ik aan het eind had."

Wat ik ook hoor: de hoop niet opgeven."Het is wel heel fijn om na al die weken elkaar weer te zien, en nog steeds iemand te hebben die je heel bijzonder vindt. Dus hoop is het allerbelangrijkste, denk ik" vertelt een ander meisje dat ik hierover spreek.

Dealen met pesters

Haar vriend, die er toevallig bijzit, voegt toe: " Mijn vrienden hebben me vorig jaar op vakantie wel gepest - "Kijk, leuk meisje, moet je haar niet even pakken?" - maar als je zeker weet dat jullie goed bij elkaar passen en dat jullie veel van elkaar houden, dan kun je je daar wel overheen zetten, geloof ik."

Waarna ze elkaar trouwens half aflebberen terwijl ik driftig aantekeningen maak.

Niet isoleren

Eindconclusie: tijdelijke lange afstandsrelaties moeten kunnen, en zijn te overleven, zolang je maar zo ellendig veel van elkaar houdt. Houd je groot en zoek genoeg afleiding, zodat je jezelf niet kunt isoleren met een agenda waarop je de dagen kunt aftellen. Ik ga mijn uiterste best doen, deze zomer.

"Whatever happens, life has to be a party" zei ooit een wijs iemand. 

Het is zomervakantie! Ook onze redactie gaat van de zon genieten. Tot 5 september publiceren we daarom slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht terug. En als je ons gaat missen, check dan het beste uit ons archief bij de Klassiekers!


3 reacties | lees origineel...

› Meer...

Rebecca Black van school weggepest

12 aug 2011, 14:17 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

De Amerikaanse zangeres Rebecca Black (14) is door haar klasgenoten van school weggepest. Ze krijgt voortaan thuis les, van haar moeder.

Nadat Rebecca doorbrak met haar single Friday, werd ze op internet bestempeld als de 'slechtste zangeres ooit' en was het aantal dislikes op YouTube ongeveer het tienvoudige als het aantal likes.

Dat was voor haar klasgenoten het startsein om haar te gaan treiteren. In de Amerikaanse tv-show Primetime Nightline vertelde ze: "Als ik voorbij liep, begonnen ze met een nasale stem Friday te zingen. Of ze zeiden: Rebecca, raad eens welke dag het is."

Al het gepest werd van kwaad tot erger: in mei heeft iemand CNN.com een nepfoto geplaatst waarop  Rebecca zwanger zou zijn. Toen ze vervolgens ook nog eens per mail doodsbedreigingen ontving, heeft ze de FBI ingeschakeld.

Inmiddels heeft Rebecca revenche genomen - op haar manier. In een filmpje vertelt ze dat haar vaak als 'oppervlakkig' bestempelde liedje Friday heus wel diepzinnige, achterliggende gedachten heeft. En in haar nieuwe single My Moment (2x zoveel dislikes als likes op YouTube) zingt ze: "Weren't you the one who said that I would be nothing?" en vervolgens "And now I'm about to prove you wrong." Klikkerdeklik.


13 reacties | lees origineel...

› Meer...

Schule vs. school: Duitse Anne ging een jaar naar Nederland

11 aug 2011, 06:54 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Anne Schreuder (16) is Duits. Maar wel een bijzondere Duitse, want ze heeft nog nooit van de New Kids gehoord. Bovendien heeft ze het afgelopen schooljaar in het buitenland doorgebracht...op een Néderlandse school! Nu blikt ze terug.

"Voor Duitse scholieren is het heel normaal om een jaartje naar het buitenland te gaan." vertelt Anne, die inmiddels bijna naar huis gaat. "Maar de meesten gaan dan naar landen als Engeland, Frankrijk, Amerika of Australië."

Wat bezielde haar?

Oké, het is dus een soort Duitse traditie. Maar toch vraag ik me af: waarom? Waarom zou je in jaar lang in een ander land naar school gaan, weg van die vertrouwde taal, weg van je vrienden und weg von lieber Mutti? En dan vooral naar een land dat voetbalrampjaar 1974 nog steeds niet is vergeten?

"Ik wilde kijken hoe het hier in Nederland was. Ik ben tweetalig opgevoed, met Duits en Nederlands," zegt ze. "Dus de taal was het probleem niet." En via de webcam heeft ze haar vrienden nog regelmatig gezien. Een jaartje zonder mama kon bovendien ook niet heel veel kwaad, dacht ze van tevoren al. En gelukkig had haar Nederlandse gastgezin van afgelopen jaar zich gelukkig allang bij het voetbaldrama van '74 neergelegd.

Oeeh, een stadscentrum!

Toch heeft ze haar vrienden best gemist, geeft ze toe. Net als schnitzels. Maar qua landschap is ze in een jaar behoorlijk onder de indruk geraakt van Nederland, vooral van de steden. Utrecht, bijvoorbeeld.

"Daarin verschilt Nederland echt heel erg van Duitsland," legt ze uit. "De Duitse steden zijn platgebombardeerd, maar in Nederland heb je nog echte mooie binnensteden." En gelijk heeft ze: er gaat niets boven een Heineken aan de Oudegracht in Utrecht.

Niet u, maar jij

Anne moest behoorlijk wennen aan de Nederlandse leraren. Niet omdat ze zo anders waren, wel omdat ze naar iets anders lúisteren. "In Duitsland zou een leraar het echt niet pikken als je 'du', dus jij, tegen hem zegt," vertelt ze.

In Nederland zal een docent zich echt niet aangesproken voelen als je 'du' tegen hem zegt, maar kun je diegene wel meteen met 'jij' aangespreken zonder respectloos of asociaal bezig te zijn.

Schüler vs. scholieren

En de Nederlandse scholieren? Zijn die net zoals hun Deutsche lotgenoten? "Ik vind Nederlandse scholieren vaak wat gezelliger, maar denk wel dat ze ook wat luier zijn..."

Ze vervolgt: "Duitsers werken veel harder en willen hogere cijfers halen. Het woord zesjescultuur is niet voor niets Nederlands." Inderdaad. 'Sechsenkultur' klinkt nou eenmaal voor geen meter.

Hier ook studeren

Het jaar in Nederland is Anne zó goed bevallen, dat ze besloten heeft om na haar Abitur (het Duitse eindexamen) weer terug te komen om hier te gaan studeren. Híer? "Ja, Nederland vind ik leuker en frisser dan Duitsland."

Maar da's pas over twee jaar; eerst moet ze binnenkort weer op Duitse bodem in die Schüle gehen. Ik ben benieuwd of ze niet al te vernederlandst is, en houd mijn hart vast. Als ze niet oppast, krijgt ze daar een rapport met allemaal zesjes en wordt ze gelijk de eerste les eruitgestuurd als ze der Lehrer met 'du' ansprecht...

Het is zomervakantie! Ook onze redactie gaat van de zon genieten. Tot 5 september publiceren we daarom slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht terug. En als je ons gaat missen, check dan het beste uit ons archief bij de Klassiekers!


3 reacties | lees origineel...

› Meer...

Veel illegale brommerrijders

9 aug 2011, 13:51 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Sinds vorig jaar moet je theorie- én praktijkexamen afleggen als je brommer (of scooter) wilt rijden, maar veel jongeren blijken daar compleet lak aan te hebben.

MIsschien wel de helft van de brommerrijders heeft geen brommerrijbewijs, denkt de rijschoolclub BOVAG.

Hoe kan dat? We bellen met Paul de Waal, woordvoerder van de BOVAG: "Veel jongeren vinden zo'n brommerbewijs niet nodig, omdat de kans superklein is dat de politie je betrapt". Dan lijken een theorie-examen, praktijk-examen én de bijna 400 euro die het kost (als je in één keer slaagt, tenminste), ineens wel érg veel moeite.

33% tot 50%

Het exacte aantal illegale brommerrijders is onbekend. Een onderzoek namens het ministerie van Infrastructuur en Milieu schatte in dat zo'n 33% tot 50% van de rijders geen roze papiertje had.

Uit landelijke statistieken blijkt bovendien dat het afgelopen halfjaar maar 15.000 jongeren examen hebben gedaan, terwijl er het dubbele was verwacht (zoals de andere jaren). En het is onwaarschijnlijk dat ál die niet-examenkandidaten ineens totaal geen interesse meer hebben in een brommer en allemaal maar braaf blijven fietsen.

"Bovendien is de verkoop van nieuwe brommers is maar een paar procent gedaald," zegt De Waal. Als jongeren echt geen interesse meer zouden hebben, zou die daling veel groter moeten zijn.

Agent naast de school

De BOVAG vindt dat ouders dit niet moeten accepteren, en dat de politie vaker de straat op moet voor bromerrijbewijzen te controleren, Nu gebeurt dat maar weinig, en sowieso alleen bij lange, uitgebreide controles waarbij scooters ook op de rollerbank moeten en zo.

"Dat gaat langzaam, dus op die manier kunnen worden er per uur maar weinig rijders gecontroleerd worden. Zet maar eens een agent 's middags bij de bromfietsstaling van een middelbare school, dan kunnen er veel sneller veel meer eigenaren gecontroleerd worden," vindt De Waal.

Hoe zit dat bij jou? Stap je zelf ook wel eens illegaal op een brommer, of heb je wel eerst netjes je bewijs gehaald?


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Ik ga op vakantie. In mijn eentje.

9 aug 2011, 13:51 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ik ga twee weken op taalkamp naar Malta. Zonder ouders of vrienden. Met twintig volslagen vreemden, dat wel. 

De zenuwen komen bovendrijven als ik om zes uur 's ochtends naar Schiphol ga. Geen gewone vakantiezenuwen, maar echte 'ik-moet-in-mijn-eentje-een-groep-onbekenden-joinen'-zenuwen. Misschien ga ik wel twee hele eenzame weken tegemoet.

Waarom heb ik me hier in godsnaam ooit voor opgegeven?

Vrijheid

Heel simpel: ik wilde vrijheid. Even helemaal los staan van mijn vaste vriendenkring. Een keertje gewoon, hoppa, zonder iemand. Het is eng, onwennig en spannend. Maar nu ik weer thuis ben, kan ik zeggen: het is het waard. Je krijgt er onafhankelijkheid voor terug.

Vooraf vreesde ik het ergste, maar hoe eenzaam was het nou uiteindelijk? Nou, gewoon níet.

Online kennismaken

Ten eerste had ik al mijn groepsleden al gefacebookt en gehyvet en had ik binnen no time al 80% van de club gezien of gesproken via internet. Je voegt elkaar toe op Ping en Whatsapp, et vòila.

Thank god voor onze op social media gerichte generatie! Zo had ik meteen een aanknopingspunt, 'kende' ik mijn vakantiegenootjes al een beetje en hoefde ik me een stuk minder zorgen te maken.

Groepsvorming

Ten tweede: de meeste mensen op zo'n taalvakantie zullen alleen komen. Echt, het zal je verbazen hoeveel jongeren zoiets hebben van 'schijt, ik ga eens alleen'. Al die mensen trekken naar elkaar toe omdat ze niemand anders hebben, na een tijdje gaan de koppels ook een beetje hun eigen weg en vormt er zich één groep. Alsof je met je klas op schoolreis bent.

Het begin, toen we elkaar ontmoetten op Schiphol, voelde wel een beetje onwennig en toen vielen er nog af en toe stiltes. Maar in die twee weken dat we op elkaars lip zaten, zijn we als groep zó naar elkaar toegegroeid, dat het bizar leek ooit weer afscheid te moeten nemen op het vliegveld en elkaar waarschijnlijk nooit meer te zien.

Alleen = makkelijk mensen leren kennen

En bovendien: juist als je alleen bent, leer je veel sneller andere mensen kennen. Ook buiten je eigen groep! Alleen al de nachtelijke balkongesprekken met onze Spaanse buren waren al geniaal genoeg om 'ja' te zeggen tegen zo'n vakantie.

Je wilt niet weten hoe vaak ik om wiet gevraagd ben als ik duidelijk maakte dat ik uit Nederland kwam; 'of ik toevallig wat bij me had,'  Aldus alle Russen, Italianen, Spanjaarden, Duitsers en Fransen die ik leerde kennen  op de Engelse school waar ik naartoe ging.

Zelfstandig worden

En voel je je tijdens zo'n vakantie een keer eventjes wél kut of alleen, dan heb je geen moeder of beste vriendin om bij uit te huilen.

Je staat er alleen voor - en dat is eigenlijk maar goed ook: je wordt er een stuk zelfstandiger door, en wéét dat je het kunt. Want ondanks je eenzame aankomst vertrek je weer met een groep nieuwe vrienden. Dat zou je op vakantie met je ouders nooit gelukt zijn. 

Angst = bullshit

De hele vakantie was a wonderful time, die ik echt niet zal vergeten. Die zenuwen voor eenzaamheid die ik aan het begin nog had, bleken complete bullshit. Kortom: don't be scared, alleen op vakantie gaan zou je ook 'ns moeten doen! 

Het is zomervakantie! Ook onze redactie gaat van de zon genieten. Tot 5 september publiceren we daarom slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht terug. En als je ons gaat missen, check dan het beste uit ons archief bij de Klassiekers!


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Zwemmen van Martine Kamphuis: goeie young adult thriller

9 aug 2011, 06:09 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Martine Kamphuis schreef de laatste jaren spannende thrillers voor volwassenen (Kift, Vrij, Ex), maar heeft zich nu gericht op het genre van de young adult thriller.

En dat is haar goed afgegaan, zo blijkt uit het resultaat Zwemmen.

Scholieren.com publiceert iedere maand tien goede uittreksels van boeken die net uit zijn, en wekelijks lichten we er ééntje uit. Zo kan jij eens een ander boek kiezen dan de titels op de vergrijsde literatuurlijst van je docent

Maanden na de plotselinge dood van haar vader kan Sofie haar draai nog niet vinden. Haar vrienden zijn lief en bezorgd, maar begrijpen haar niet. Gelukkig vindt Sofie een luisterend oor bij Hugo, haar leraar en vertrouwenspersoon.

Leraar-leerlingseks

Het contact wordt voor hen beiden steeds belangrijker totdat ze er niet meer omheen kunnen - het is méér dan de bijzondere vriendschap die ze dachten te hebben. Maar deze leraar Nederlands overschrijdt een grens en doet iets wat niet is toegestaan. Hij heeft seks met zijn leerlinge.

Sofie's ex-vriendje Carlo ziet het allemaal met lede ogen aan en probeert erachter te komen wat zich in het nabije verleden heeft voorgedaan met de andere meisjes op zijn school.

Niet zo ideaal

Ook Sofie komt er na een tijdje achter dat de leraar niet zo'n ideale vertrouwenspersoon is als ze steeds heeft gedacht. Het leidt tot een spannende ontknoping.

Kamphuis vertelt het verhaal met twee verhaallijnen: de ene is die van de ik-vertelster Sofie, de andere is van de verhaallijn van het ex-vriendje.

Prima 'voor de doelgroep'

Onze boekverslagenschrijver Cees van der Pol is te spreken over het boek. "Het is spannend en goed geschreven, en geschikt voor de nieuwe doelgroep van de schrijfster," vindt hij.

Maar voordat je naar de bieb of boekhandel rent: "De doelgroep bestaat niet voor niets vooral uit pubers van de derde en vierde klassen. Misschien is deze thriller voor een havo- of vwo-eindexamenlijst iets te licht."

Toch is 't een goede keuze voor vmbo-eindexamenkandidaten, vindt Cees. En dat levert je twee punten op je lijst op. En 200 pagina's.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...