![]()
Leraren moeten ver uit de buurt blijven van Internet. Vooral die van mij. Ik wil namelijk geen halfnaakte poppetjes in mijn online economie-uitleg tegenkomen.
Geen foto's van mijn leraar in zwembroek zien op Hyves. En al helemaal geen docenten befrienden op Facebook. Ieuw, ieuw, IEUW!
Mijn economiedocent wilde zijn Excel-lesuitleg eens wat minder saai te maken, door 'grappige' schaars geklede poppetjes te gebruiken. Wat hij vervolgens op zijn dak kreeg aan commentaar van leerlingen, deed hem besluiten het filmpje maar snel weer te verwijderen. Tja, dat gebeurt er dus wanneer je leraren en YouTube combineert...
Zijn creativiteit in de economieles resulteerde namelijk in zelfgemaakte filmpjes met instructies voor sommetjes op Excel, omlijst met zinnetjes als "Well done baby". En meer van zulke vieze dingen. Lekker fout. Resultaat: de fragmenten tussen de uitleg door werden meer bekeken dan de uitleg zelf.
Onze leraar Levensbeschouwing is volgens zijn screensaver zwaar verslaafd: "Ik wil koffie + shag" beweegt over het scherm, terwijl we luisteren naar zijn waarschuwingen voor meeloopgedrag in de studentenwereld.
Maar dat is nog niet zo erg vergeleken met alle docenten die mee willen doen in het wereldje van Twitter, Hyves en Facebook. Foto's in zwembroek, achtergronden van schaarsgeklede Gooische Vrouwen of tags van een discotheek waar jij ook wel eens komt.
Met dingen die je liever niet van docenten wil weten wordt gepronkt, aan je opgedrongen en als harde werkelijkheid voorgesteld. Net zo erg, zijn vriendschap- of follow-uitnodigingen van ze. Alsof ze uberhaupt kans zouden maken met een tweet als 'nu aan het nakijken'. Bah.
Gelukkig bestaan er nog docenten die na het achtuurjournaal hun dagelijkse portie media wel weer hebben gehad en nog denken dat Hyves de naam van je hond is. Na een excursie naar Londen werd ons op het hart gedrukt geen foto's te publiceren waar lerares X opstond. "Want je weet maar nooit..."
Waarom niet, daar ben ik eigenlijk nog steeds niet achter. Is ze zelf misschien bang dat andere leerlingen haar zien? Ach ja, zolang er een delete- en weigerknop bestaat vind ik het wel prima. Want docenten horen op school, niet in mijn Facebook-vriendenlijst. Nu nog dat trauma van die plaatjes bij Economie verwerken.
Word jij gestalkt door je docent Duits op Facebook, volg jij je natuurkundedocent stiekem op Twitter? Wat zijn jouw ervaringen met docenten & sociale media: laat het horen in de reacties.
![]()
Mijn klasgenoot Maikel Staal bespeelt vijf instrumenten en haalt tienen voor muziek. Problemen met leraren heeft hij nooit, terwijl 'ie in de les Frans gewoon lekker aan het zingen is.
En als hij een gedicht moet voordragen bij Nederlands, maakt 'ie er gewoon een liedje van. Echt niet normaal meer hoeveel talent die gast heeft...
Maikel is 16 jaar en zit in 6vwo: niet alleen supermuzikaal, maar ook superslim dus. Op onze school kent iedereen hem: van bruggers tot conciërges, van schoonmakers tot giechelende meisjes.
"Het begon er allemaal mee dat ik een metalen trommeltje van mijn ouders kreeg toen ik twee jaar was. Rammen dat ik deed!" Daarna begonnen de lessen. Hij versleet nogal wat leraren en instrumenten: saxofoon, harp en elektrisch gitaar passeerden de revue. Later heeft hij zichzelf piano en basgitaar aangeleerd. En zijn stem? Die was al geweldig.
Von Trapp, maar niet samenDat Maikel een muzikaal genietje moest worden, stond al vroeg vast. "Mijn moeder stond vroeger op festivals te zingen en mijn vader maakte ook altijd al muziek," vertelt hij. Maar deze Von Trapp-family musiceerde nooit samen, dus begon Maikel maar z'n eigen bandje.
Dat was in een moeilijke periode: zijn vader overleed, en muziek maken was zijn manier om dat te verwerken. Samen met vrienden Joël, Guido en Martijn richtte hij J-Force op.
Rood haar"Christelijke rockmuziek, een lekkere sound met goeie teksten", zegt hij zelf. Maikel is de leadzanger en de band bestaat verder uit drums, bass en piano. Nieuw lid is Christian, die elektrische gitaar speelt.
Maikel heeft knalrood haar, en ook dat werkt in z'n voordeel: niemand zal hem snel vergeten. Alsof 'ie nog niet bekend genoeg was vanwege z'n muzikale kwaliteiten.
Een 10 voor z'n examenMomenteel liggen er nog acht optredens in het verschiet, en Maikel zelf is ook lekker bezig met optredens in en buiten school. Laatst zong 'ie in het achtergrondkoortje van Popstars en kreeg hij voor zijn praktijkexamen muziek een 10.
Op het conservatorium in Rotterdam kennen en herkennen ze hem al. Volgend jaar wil hij daar beginnen aan de opleiding Docent Muziek. Dan kan hij al zijn talent pas echt goed gebruiken, naast het feit dat hij het leuk vindt om met tieners te werken. Dus leraar worden, that's all? Geen andere dromen? "Misschien eerst nog een jaartje touren met de band in het buitenland. Dat lijkt me pas écht vet."
Meer Maikel horen? Check z'n eigen YouTube-kanaal!
![]()
Geen idee wat je nu weer voor Nederlands moet lezen? 2500 Nederlandstalige scholieren raden je het boek Kleine Dagen van schrijver Bernard Dewulf aan: die heeft daarmee gisteren de Inktaap 2011 gewonnen.
Kleine dagen is een bundeling van Dewulfs columns over het vaderschap. Hij beschrijft twaalf jaar lang heel precies hoe zijn dochter en zoon zich ontwikkelen en opgroeien. Maar da's niet het enige thema van het boek: wie een beetje tussen de regels door kan lezen, ontdekt ook een hele hoop over hoe Dewulf zélf verandert dankzij zijn kinderen.
"Er groeit een vrouw in mijn huis. Een-twee-drie is ze vijf geworden. Op een ochtend kwam ze de keuken binnen. Ze zei dag en het was anders. Ze gaf een zoen en hij verschilde. Haar haar hing los, ze had een rokje aan en daaronder lange kousen. Daarin waren haar benen gestegen en ze stapte, ik zocht in verwarring het woord, pront. Parmantig. Koket. Er was iets opgeschoven in haar. Samen met de lengte van haar benen."
Dewulf laat ook 'n hoop gevoelens los over zichzelf. Ook al is 't een stoere kerel, een beetje zachtaardig is 'ie af en toe dus ook. "Ik had niet verwacht dat mannen ook zo emotioneel kunnen zijn," schrijft Esther in haar boekverslag op Scholieren.com.
Gisteren mocht Dewulfs in Antwerpen z'n Inktaap in ontvangst nemen. Da's een prijs waar 2500 middelbare scholieren uit Nederland, Vlaanderen, Suriname en Curaçao voor hebben gestemd.
Op school las iedereen drie boeken die al volwassenenprijzen hadden gewonnen: 's Nachts komen de vossen van Cees Nooteboom (winnaar Gouden Uil Literatuurprijs 2010), Godenslaap van Erwin Mortier (winnaar AKO Literatuurprijs 2009) en dus Kleine dagen (winnaar Libris Literatuur Prijs 2010). Die kwam dus als beste uit de bus. Wat let je nog? Lezen die hap!
![]()
Wat is 't rare groenpaarse brein achter deze stripjes? Klikkerdeklik!
Rob's album kun je altijd nog HIER bestellen!
![]()
Vier uur 's middags en niets te doen? Ga vrienden zoeken – op Scholieren.com! Of je nou in de steek gelaten bent door je hond, verlangt naar een onbereikbare liefde of geen leven hebt, het reactieformulier luistert!
Het reactieformulier oefent een vreemde aantrekkingskracht uit. Hopeloos eenzame jongens zoeken er een vriendinnetje mee, anderen delen hun levensverhaal en leraren betrappen de luie donders. Het derde deel alweer.
Kies maar uit"Hee, goed verslag! Ik heb even een vraagje. Ik ben niet wanhopig of zo, maar een paar mensen hebben mij in hun msn geblokt, dus nu is mijn lijst leeg. Wil jij me toevoegen?" (door Nicole)
"Floortje, jij hebt een leuke naam. Zo ga ik mijn kind later ook noemen." (door Tim)
"Hoi, ik ben Johan en ik zoek een leuke/spontane vrouw. Ik ben ongeveer 17 jaar oud en houd van paardrijden. Verder studeer ik voor vuilnisman en dat vind ik erg leuk. Ik verveel me vaak en heb niet zo veel vrienden, dus ik hoop hier een leuke reactie uit te krijgen." (door Johan)
"Ik hoop dat je een keer iets met me wilt afspreken, Liz. Ik verlang naar je. Je naam rijmt op de mooiste bloem in mijn leven. Jouw ogen zijn als een parel in een bloemenzee. Mijn hele leven verlang ik al naar een intelligent, mooi meisje als jij. Laat mij weer opnieuw leven en van je houden als nooit te voren. Ik wil je! Ik wil je! Ik wil je! Jouw naam is o zo mooi. Daarom heb ik het volgende gedicht geschreven:
'Liz, ik denk aan je als ik pis.
Mijn gulp staat al jaren voor je open,
ik kan je nog steeds in mijn leven zien binnenlopen.
Liz, als je eens wis,
hoe graag ik je zou bespringen, o zo graag.
Jij, jij bent er altijd voor mij, ik denk aan je als ik op m'n knuffel rij.
O jij!'
Tot slot dit woord van dank." (door Bjorn)
"Heel erg bedankt voor je verslag, ik heb er echt heel veel informatie uit gehaald! Wil je me aanmelden bij msn, als je dat hebt, of een e-mailtje terugsturen? Dankjewel, want ik zoek namelijk iemand om mee te praten. Doeg, Esther."
"Ik vond Het Bittere Kruid echt een mooi boek, maar helaas kon ik zelf geen verslag schrijven. Ik heb namelijk een hond en die had ik nog geen eten gegeven, dus toen heeft die een hap uit het toetsenbord genomen. Daarom moest ik naar de dierenarts met mijn hond, om te horen dat 'ie een spuitje moest krijgen. Nu gaat het goed met mijn hond." (door Bernard)
"Kun je me helpen? Ik heb namelijk een groot probleem! Mijn moeder wil me namelijk kaalscheren omdat ik een keer hoofdluis heb gehad, maar ik wil helemaal niet kaal. Dan gaat iedereen op school me uitlachen! Ze pesten me nu al omdat ik erg slecht kan meekomen in de klas. Ik haal mestal wel goede cijfers, maar nu ik met dit probleem zit, weet ik niet meer wat ik moet doen. Help!" (door Laurens)
"Scholieren.com is goed, maar ik vind dat de bibliotheek ook vijf cent moet kunnen wisselen in groot geld. Dat kunnen ze niet eens, dus als je op internet moet en je hebt alleen klein geld in vijf centen, dan moet je het eerst bij de bank wisselen. Dat kan toch niet! Is dat geen geld of zo?" (door Bas)
"Hoi, ik ben Yip en ik zoek vrienden met boekverslagen." (door Yip)
![]()
Als 't aan jongeren ligt, wordt de PVV morgen de grootste winnaar van de Provinciale Statenverkiezingen. Tijdens de scholierenverkiezingen van vandaag brachten ruim 30.000 Nederlandse jongeren hun stem uit, waarvan in totaal bijna 21% op de partij van Geert Wilders. Tweede werd landelijk gezien de PvdA (17.3%) derde de VVD (bijna 15%).
Bijna elke provincie had deze partijen in z'n top drie staan, waarbij PVV meestal ook echt eerste werd. Alleen in Zeeland vinden ze Wilders maar niets; daar wonnen de VVD, PvdA en SGP. De exacte scholierenuitslag per provincie vind je hier.
Opvallend is dat het CDA bij scholieren behoorlijk onderaan bungelt, terwijl die partij in het Nederlandse kabinet wel in de coalitie zit. De jongeren gaven het CDA maar 4.3% van de stemmen: slechts een procent meer dan de nieuwe, onbekende partij 50PLUS. En nee, die is nou niet bepaald op jongeren gericht...
De scholierenverkiezingen worden altijd een paar dagen voor de echte verkiezingen gehouden en zijn meestal een goede voorspelling van de 'echte' uitslag. Vaak blijkt zelfs dat de scholierenverkiezing dichter bij de werkelijkheid komt dan de opiniepeilingen van volwassenen.
![]()
"Liefde. Lust. Intrige. Bedrog."
Welkom op de middelbare school de Rozenstruik.
Bekijk de nieuwe serie van Scholieren.com en Golterman Pictures.
Vanaf 28 maart maandelijks op Scholieren.com! Dit is de trailer.
Film@Scholieren.com: iedere maand presenteert Scholieren.com een korte film van de hand van twee getalenteerde jonge filmmakers: Ruwan Heggelman en Nick Golterman. Al hun bijdrages bekijk je op www.scholieren.com/film!
![]()
Scholieren.com publiceert iedere maand tien goede uittreksels van boeken die net uit zijn, en wekelijks lichten we er ééntje uit. Zo kan jij eens een ander boek kiezen dan de titels op de vergrijsde literatuurlijst van je docent.
Een goede zoon van Boudewijn Smid is een typisch Hollandse roman, met bekende motieven als geloof, seksualiteit en een stevige moeder-zoonrelatie. Schrijver Smid raakte geinspireerd door het boek Knielen op een bed violen van Jan Siebelink, waarin een vader zijn gezin sloopt door zijn eigen gondsdienstwaanzin.
Zo ver gaat 't niet in Een goede zoon, maar die twee boeken zouden dus wel een goeie combi voor je leestlijst kunnen zijn. Of met andere boeken over geloof, zoals van Maarten 't Hart (Het vrome volk), Jan Wolkers (Terug naar Oegstgeest), Gertjan van Dijk (De openbaring van Hendrik Vis) en Stefan Brijs (De Engelenmaker).
Maar goed, terug naar Een goede zoon. Ondanks het serieuze onderwerp schrijft de auteur ook een aantal humoristische passages, waardoor je van het boek minder depressief zal worden dan, pak 'm beet, Knielen op een bed violen. En zelfs als de hoofdpersoon zijn eigen moeder vermoordt, sla je dankzij de schrijfwijze niet van schik achterover.
Bovendien leest 't boek vlot weg: de pagina's zijn niet volgepropt met kleine lettertjes. Daardoor heb je niet eens zoveel tijd nodig om het boek te lezen, ondanks de afschrikwekkend klinkende 268 pagina's.
Kortom: een aanrader voor wie van dit genre houdt. Goed te lezen voor eindexamenleerlingen havo en vwo. En ook literair gezien mag 't er best wezen: 2 punten voor je leestlijst.
![]()
Eén keer per jaar is het groep-achtdag op mijn school. De dag van de proeflessen. Toekomstige brugmuppers komen vol hoop naar hun misschien wel toekomstige school, nog onwetend van de trauma's die ze daar op zullen lopen.
De allerbeste en aardigste leerlingen worden uitgekozen om die proeflesmiddagen te gaan begeleiden. Die zullen de groep-achtertjes rondleiden door de school, die op die dag de beste van heel Nederland is. Ik was een van die dolgelukkige leerlingen.
Vol enthousiasme wierp ik mezelf op deze taak. Eén ding was zeker: ik zou vandaag een groot aantal toekomstige brugmuppers overtuigen te kiezen voor deze school. Dus toen de arme zielen de aula binnenstroomden, begon ik mijn positieve preek: "Bij ons op school werken we regelmatig met laptops, jongens!" Ik liet wel de keiharde feiten weg, zoals dat we die maar eens per week gebruiken.
Kies voor de laptopOok liet ik achterwege dat die dingen teringzwaar zijn (één laptopt weegt evenveel als twintig boeken). "Dus als ik jou was zou ik zeker voor deze school kiezen, want dan krijg je d'r een laptop bij."
"Of ja. Ik bedoel, je ouders moeten er wel voor betalen, maar je mag wel in de les op je laptop! Is echt hartstikke leuk! En uniek en zo!" Nee, ik dacht er geen seconde aan om te melden dat de leraren meekeken op die laptopschermpies.
Mijn kinderenAl snel werd omgeroepen dat mijn groepje mocht beginnen. Dat had ik dus blijkbaar niet gehoord, want ik was te druk bezig met het promoten van de beste school van Nederland. Daarmee begon de stress.
Na wat gespartel met een paar tegenstribbelende groep-achters liep ik trots met mijn twee overgebleven kinderen (naja, niet echt mijn kinderen natuurlijk) naar het Latijn-lokaal. Niet dat ik ooit Latijn heb gehad, maar het was verder heel interessant. En zo.
Lokaal kwijtDe volgende les was Aardrijkskunde. Drie keer raden: ik wist niet waar het lokaal lag waar we naartoe moesten. Ik, als ervaren derdejaars, kon het niet vinden. Maar als een echt professional liet ik niks merken en liep ik op m'n gemakje naar het souterrain. "Oké, kut Justine, gewoon rustig blijven. Het zal hier wel ergens liggen."
Nou, dus niet. Blijkbaar lag dat lokaal op de tweede verdieping. Een faal van groot formaat.
Volgend jaarNa twee hectische lessen liep ik uiteindelijk opgelucht het laatste lokaal uit met m'n groeppie. Het was gedaan.
Vol trots keek ik naar mijn groepje toekomstige brugklassers. Die komen volgend jaar sowieso bij me op school, klonk een stem in me. Dan duw ik ze waarschijnlijk agressief met m'n ellebogen aan de kant, en gooi ik ze om als ze met hun megatassen in de weg lopen bij mijn kluisje. En volgend jaar doe ik zeker weer mee aan die proeflessenmiddag.
![]()
Viva la Revolución! In Tunesië, Egypte en Libië weten ze d'r momenteel alles van. De Nederlandse kranten staan er vol van, en ik volg alles op de voet. Best spannend namelijk, zo'n revolutie.
De boeken hieronder gaan over revoluties en opstanden die echt hebben plaatsgevonden tegen regeringen van vroeger. Verhalen die je aangrijpen vanaf de allereerste pagina en stuk voor stuk de moeite waard zijn om te lezen...
Op de motor door Latijns-Amerika - Ernesto 'Che' Guevara [187 pagina's]
Dit boek, geschreven door opper-opstandeling Che Guevara himself, gaat over de tocht die Che Guevara deed veranderen. Hij maakte de reis op de motor met zijn beste vriend Alberto Granado en schreef iedere dag in zijn dagboek. De reis zelf gaat door Argentinië, Chili, Peru, Columbia en eindigt in Venezuela. De tocht van 12.000 kilometer heeft hem geraakt om te strijden voor het volk. Het boek is ook verfilmd, ook een aanrader!
Het grote uitstel - Marc Reugebrink [308 pagina's]
Schokkend, oversekst maar toch beladen met een belangrijke boodschap. Het grote uitstel gaat over hoofdpersoon Rega. Hij woont in het dorpje D., waar de Koude Oorlog volop aan de gang is. Jongeren zetten zich af tegen de gevestigde orde en 't schoolsysteem. Dit boek is aan te raden als je houdt van een wel degelijk seksueel getint boek (flinke seksscènes, dus) en meer te weten wilt komen over het revolutionaire gedrag van jongeren in de jaren '70 en '80 van de vorige eeuw.
Vrijheid - Jonathan Franzen [588 pagina's]
Een serieus boek met een komische ondertoon: Jonathan Franzen heeft in het boek een soort van soap verwerkt waarin hoofdpersonage Patty niet kan kiezen tussen haar huidige echtgenoot Walter, de milieu-activist, of tussen haar ex-geliefde tevens vriend van Walter, rockster Richard. Ze gaat vreemd met Richard en raakt zelf in een depressie terecht, ze schrijft haar dagelijkse bezigheden in een dagboek. De schrijver toont zo de hilarische uitglijders van de hoofdpersoon en zjin woede over corruptie in Amerika.
De Guillotine - Simone van der Vlugt [216 pagina's]
Tot slot nog een boek voor de wat jongere lezers en Simone van der Vlugt-fans. Het adelijke meisje Sandrine de Billancourt groeit op in Parijs in de achttiende eeuw. Tijdens de oproer van de Franse revolutie wordt haar familie vermoord, maar weet ze zelf daaraan te ontkomen. Ze vindt onderdak bij een schoenmakersfamilie, maar zoon Philippe vindt het maar niks, zo'n adellijke meid in huis. Hij is fel voor de Revolutie, dus tegen de adel en ook tegen Sandrine. In dit verhaal wordt in vogelvlucht verteld hoe men in opstand kwam tegen de adel in Frankrijk in het jaar 1789: mooi en aangrijpend voor onderbouwers.
Deze rubriek wordt in samenwerking gemaakt met Stichting Lezen, zij hebben er verstand van. Dat wil zeggen dat de redactie van Scholieren.com wordt geholpen bij de zoektocht naar boeken die in de lijst passen, maar als we de boeken kut vinden, zeggen we dat ook gewoon.