Blogs

 

5 websites voor 40 extra nutteloze uren

16 jan 2012, 06:14 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Oké, waarschijnlijk zitten onderbouwers straks 40 uur extra op school. De kans is vrij groot dat dat zelfstudieuren worden: genoeg tijd om je ontiegelijk te vervelen.

Tenzij je toegang tot internet hebt, want dan hebben wij vijf toffe sites om verveling te voorkomen.

Werkt ook goed in tussenuren, trouwens. 

9GAG.com

'Just for Fun!' is de slogan. Je vindt er vooral veel lelijke paint-strips van vieze mannetjes waar je meestal heel hard om kunt lachen, maar ook collages, foute photoshops en veel meer.

Typisch een site voor in een tussenuur. Maar let op: 't is een beetje verslavend, je bent zo twee tussenuren kwijt, of meer...

Blogof.Francescomugnai.com

Een hele coole (design)blog vol met allemaal lijstjes met gave dingen. Bijvoorbeeld: de 25 meest adembenemende en kleurrijkste plekken ter wereld, de creatieve speelgoedfotografie wereldwijd,  30 voorbeelden van foto's in een raar perspectief en meer gaafs. Let op: de maker focust op design en heeft iets met visitekaartjes, dus daar ga je er ook redelijk wat van tegenkomen...

Froot.nl

Ook Froot maakt z'n slogan helemaal waar: "Je dagelijkse dosis webvitamine". Je vindt er van alles: coole reclames, Super Mario in de echte wereld, een oorlogsfilm compleet in karton uitgevoerd en nog veel meer bizars wat het web te bieden heeft.

Elke dag nieuwe filmpjes en posters. Zeer geschikt om ook de oppas-leraar mee te trekken in je studie-ontwijkend-gedrag: "Maar meneer, dit is zóó vet, moet u zelf maar kijken!"

Coolfools.nl

Een site opgezet door Nederlandse jongeren, zoekt  en reviewt voor jou de coolste dingen uit die op het web te vinden zijn: nieuwe muziek, films, apps en apparaten. Leuk om in je tussenuur wat nieuwe muziek te ontdekken of gewoon een paar vette gadgets te bekijken. 

Recensiekoning.nl

Zij recenseren alles. En met alles bedoelen ze ook alles, van 'het luchtalarm' en slechte Marktplaats- advertenties tot 'de wasmand'. Vaak grappig en snel geschreven, maar soms ook iets te filosofisch en te diep, maar dat merk je snel genoeg. Ook voor bij Nederlands als je docent wilt dat je met creatieve taal op de proppen komt. 

Weet jij nog sites waarmee we ons tussenuur beter door kunnen komen? Laat een reactie achter! En check voor coole webshit ook eens onze Facebook-pagina.


10 reacties | lees origineel...

› Meer...

Hoog, hoger, hoogste telefoonrekening

15 jan 2012, 07:59 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

L ang geleden, toen de telefoon knisperend haar verbinding zocht met het wereldwijde web, hadden we nog geen idee van iPhones en Pingen.

Toen kregen we koelkasten, vervolgens mobieltjes met een klepje, toen platte, dunne en na een lange tijd dé smartphones.

65% van de verkochte telefoons in 2011 was een smartphone. Zo snel als je een Whatsappje verstuurt, kun je een telefoonabonnement afsluiten. En daar gaat het mis. Ook bij ons.

Tranen bij de rekening

Telefoonrekeningen met roodgekleurde cijfers donderen vaak door brievenbussen, tranen vloeien bij het openen van de envelop, klamme handen ontstaan bij het overmaken van het schuldige bedrag. Het is een trieste zaak waar Michael (18) over kan meepraten. "Ik had vorig jaar een schuld van 365 euro." Da's geen kattenpis.

Michael legt uit: "Het kwam door mijn nieuwe laptop, die via bluetooth de snelste internetverbinding zocht: namelijk via mijn mobieltje." Maar nee, hij had geen internetabonnement op zijn mobiel, dus elke minuut was goud waard voor de KPN.

Weer 60 euro

Zijn telefoonrekening loopt tegenwoordig niet meer op tot honderden euro's, maar deze maand moest hij toch weer zo'n 60 euro extra betalen. Hoe zit dat?

Michael: "Ik stap binnenkort over naar een nieuwe provider, met een nieuwe telefoon en dus een nieuw abonnement. Mijn oude abonnement loopt bijna af, maar ik altijd wel een beetje over mijn belminuten heen. Ik kon wel mijn oude afkopen, maar dat zou me 500 euro kosten."

Prepaid rules

Sinds ik eens een, in vergelijking met Michael luttele, schuld had van 70 euro, ben ik overgestapt op prepaid. Prepaid ademt veiligheid en bedachtzaamheid. Je koopt je beltegoed en als het op is, is het op.

Geen vaag abonnement met 300 belminuten die je kunt compenseren met sms'jes als je niet belt. De ene maand kom ik uit, de andere niet. Dan geef ik bewust een tientje aan de caissière die vervolgens een bonnetje uitprint. Geen schulden, maar ook geen smartphone...

Flauwe aanbiedingen

Want zo'n verleidelijke smartphone is natuurlijk ondenkbaar zonder duur abonnement erbij. Flauw zijn de zogenaamd leuke aanbiedingen: van 45 voor maar 20 euro per maand, bijvoorbeeld... Maar als je de kleine lettertjes leest, staat er dat alleen de eerste vier maanden 20 euro kosten en je daarna alsnog 45 euri mag gaan dokken. En als 't om belkosten gaat, lappen ouders nooit echt veel bij.

Dat maal de resterende 20 maanden van het twee jaar durende abonnement zijn 980 klinkende euromunten die je iPhone dan in totaal kost. BIJNA DUIZEND EURO! en als je dan ook nog eens teveel mb'tjes gebruikt om te internetten, over je 100 belminuten heengaat of je telefoon per ongeluk als modem gebruikt, ben je helemaal de Sjaak.

Check, check en check meer

Ja geef mij maar prepaid, dan weet ik tenminste waar ik aan toe ben. Maar als ik dan tóch val voor zo'n glanzende iPhone, check ik eerst avondenlang op internet alle mogelijke abonnementen (hier een goeie site!).

En jij? Heb jij al eens zo'n afschrikwekkende telefoonschuld gehad? Laat 't hieronder weten in de reacties!


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Lastig: uitgaan als scholier

14 jan 2012, 13:04 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Vrijdagmiddag, het laatste lesuur. Ik blader nonchalant door mijn agenda's en vraag me af wat ik dit weekend allemaal ga doen.

Ik zie dat ik maandag een overhoring heb. Is die belangrijk, als het tegenover een goed weekend feesten staat?

Neen. Dus ik fiets naar huis, pak snel mijn spullen en bel al fietsend naar het station wat mensen of ze toch écht niet vanavond even meewillen de kroeg in. "Studeren kan morgen ook nog". 

Van feestje naar feestje

Zo ga ik heel fijn een weekend lang van feestje naar feestje, tot zondag. Zondag is de dag waarop ik me weer naar mijn huis in Nijmegen begeef (feesten kan nou eenmaal niet in die stad) en me besef dat ik nog geheel niks heb gedaan voor mijn schoolwerk. En als ik een blik werp op mijn gemiddelden is die overhoring toch best wel belangrijk.

Al koffiedrinkend bel ik op het station wat vrienden. Ze zitten met hetzelfde dilemma. Maar als ik eenmaal thuis ben, is het enige wat ik wil slapen, eten en het voortzetten van mijn "oh-dit-is-mijn-weekend-niets-kan-mij-weerhouden-van-een-groot-feest"-lifestyle. Dat lukt meestal vrij aardig, tot op maandagochtend om half 8 mijn wekker gaat en ik in een tijdsbestek van twee minuten ongeveer de hele wereld doodwens. 

Vroeger ging het wél

Hoe ouder ik word, hoe meer moeite ik heb om mijn schoolwerk en vrijetijdsbesteding goed naast elkaar te laten marcheren. En vroeger lukte het prima!

Soms wil ik echt aan de slag met mijn huiswerk, maar wordt dat door lange nachten en alcohol toch spontaan ingehaald door mijn vrijetijdsbesteding. In eerste instantie baal ik daar nooit van, tot ik weer thuis kom en ik op bed liggend besef dat ik binnen 24 uur een overhoring Frans heb die zo'n 100 woordjes omvat. Waarvan ik er nog geen ken. 

Hoe te vermijden?

Gelukkig ben ik niet de enige scholier met dit probleem, maar niemand schijnt de oplossing te hebben. Oké, ik weet best dat ik eerder zou moeten beginnen en dat ik ook heel goed níet uit zou kunnen gaan, maar ik ben juist op zoek naar een middenweg. Die ik vooralsnog niet heb gevonden.

Want ben ik de enige die niet kan leren in een rijdende trein (zoveel afleiding! iPhone! Mensen! Landschap! Gratis kranten met horoscopen! Eten en drinken!)? En ben ik nou de enige die niet op zondagmiddag na een weekend lang uitgaan nog kan gaan leren? Hoe moet het dan wél?

Ik hoop van harte dat jullie de gulden middenweg wél kennen. Anders begin ik toch spontaan lichtelijk te wenen voor mijn eindexamen van volgend jaar...


8 reacties | lees origineel...

› Meer...

Hipsters ontrafeld

13 jan 2012, 07:00 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Hipsters zijn hip. Trendy jongens en meiden die eruit zien alsof ze de kleding van hun opa of oma dragen. En een hekel hebben aan alles wat mainstream is.

Maar... de ene hipster is de andere niet, waardoor ze soms vaag overkomen. Om die gasten te kunnen begrijpen, heb ik een kleine handleiding geschreven. Leer de hipsters kennen!

De uni-hipsters

Hun achtergrond De uni-hipsters zijn redelijk goed opgeleid en volgen een vage studie als filantropie. Ze zijn heel intelligent en komen te laat voor hun filosofieles. Ze lezen Nietsche en Schopenhauer.

Hun uiterlijke kenmerken Een Brits uiterlijk, alsof ze op Oxford zitten. Ze dragen brillen, blazers en zien er volwassen uit. Een soort Burberry-stijl (nee niet die met drugstasjes of lelijke printjes), maar dan vertaald naar hun budget.

Hun liefde Uni-hipsters houden van jazz, klassiek en een beetje indie. Belangrijk is dat er een gedachte achter de tekst zit. Denk aan Nina Simone, Feist, Andrew Bird en Vampire Weekend.

De vintage hipsters

Hun zelfbeeld Vintage hipsters houden er niet van over één kam geschoren te worden met het normale volk. In hun ogen is de normale mensch van een lagere rangorde, want die zijn niet zo intellectueel. Ze luisteren graag naar The Smits, Led Zeppelin en Kasabian.

Hun territorium Als je de Coffee Company of de Bagels and Beans inloopt, zie je er al minstens vier zitten.

Hun uiterlijke kenmerken Meestal zijn ze een beetje raar. Je kunt ze spotten in omarokken, hoedjes, Jeffrey Campbell-schoenen, bontjassen en een leren rugzakje. Ze zijn vaste klant in tweedehandswinkels.

De trustafarians

Deze rijke hipsters (met rijke ouders) doen hun best er níet rijk uit te zien. Er zijn verschillende soorten, zoals:

- De trusta-rastafarians: hebben dreads en hangen in een park met een djembé;
- De mensenrechtenstrijders: activisten die meedoen aan protesten en veganistisch eten;
- De bohemians: de meest socialen. Allang afgestudeerd, maar hangen rond op de uni;
- De bankhangers: zijn vergroeid met hun bank. Slapen veel.

Ze hebben rommelig haar of dure dreadlocks. Ze doen ook graag drugs omdat dat hun geest vrijmaakt.

Hun eetgedrag Meestal zijn trustafarians veganisten die zich aan verschillende diëten houden. Sommigen eten geen gluten. De bankhangers eten echter graag afhaalchinees en hamburgers.

Hun portemonnee is dik. Omdat hun rijke ouders na de geboorte van het kind een trustfund zijn gestart.

Hun territorium Ze werken in afgelegen lunchrooms of hangen in een park. Had ik al opgemerkt dat ze van drugs houden?

De electrohipsters

Hun kledingstijl Electrohipsters houden van kleur. Het woord 'funky' is heel belangrijk in hun kleding. Eens per week dragen ze een kekkie Nike-jasje. Hun sneakers zijn nieuw en exclusief. De jongens dragen een era cap of zijn slightly gay met skinny jeans.

Hun muzieksmaak Ze houden van alles met een funky beat met electro. Oud of nieuw, het maakt hen niet zo gek veel uit, zolang het maar fijn en dansbaar is. Vooral zonder emotie. Dan kan je lekker losgaan. Bij voorkeur Yelle, Skrillex, MSTRKRFT en Justice.

Hun uitgaan Als ze uitgaan, kun je ze vinden in de underground scene in Amsterdam en proberen ze zo nonchalant mogelijk de aandacht te trekken van de partyfotograaf. Op hun Facebook zie je ongetwijfeld vijf uitgaansfoto's. Als je vrienden met ze wil worden: doe alsof je naar dubstep luistert!

De DIY-hipsters

De Do-It-Yourself hipster zijn meestal meisjes doe ervan houden om zelf prachtige kledij in elkaar te zetten. Thuis hebben ze daarvoor een naaimachine en kleurrijke garen.

Hun eetgedrag Ze bakken graag lekkere cakejes of vegetarische schotels. Bloederige steaks vinden ze helemaal niks, dus eten ze liever aubergine en tofu. Want tofu is een GEWELDIGE vleesvervanger, zeggen ze.

Hun vriendjes dragen houthakkersbloesjes en hebben nonchalant haar. Bakken met tegenzin mee.

Hun hobby is naar rustige concertjes staan, zoals Belle and Sebastian, of Angus and Julia Stone. Ook leggen ze de pracht van de natuur vast met hun geliefde Lomography-camera's.

De hippie-hipsters

Een variant op de DIY-hipster is de hippie-hipster, maar hippie-hipsters zijn iets meer zeikerdjes. Zo kunnen ze zeuren over het feit dat jij steak eet, en staan ze op Occupy Wall Street.

Je kunt ze ook makkelijk spotten op festivals, in smelly kleren terwijl er een hapje hamburger in het haar hangt. Dragen gescheurde broeken, tie dye shirts en tank tops.

Dit zijn lang niet alle hipsters - ze doen niet voor niets hun best ver weg te blijven van mainstream. Dit zijn wel zes van de meest voorkomende.


63 reacties | lees origineel...

› Meer...

Twan Huys en literaire turbo

13 jan 2012, 07:00 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Twan wie? Twan Huys is presentator van Nieuwsuur en interviewer in College Tour, een programma waarin studenten een bekende Nederlander (laatst Mark Rutte, aanrader!) het hemd van het lijf vragen.

Eerder was-'ie correspondent voor Nova in New York. Een superslimme kerel, met allemaal hoogdravende literatuur in z'n boekenkast. Heeft-'ie nog boekentips voor scholieren?

De goedbedoelde leestips van je ouders of docenten blijken vaak geen reet aan. Daarom elke twee weken op Scholieren.com: een aanrader van een Bekende Nederlander of ander aansprekend figuur.

Geloof ons: deze wil je wél lezen.

Pageturner

"One day van David Nicholls vind ik een buitengewoon goed boek. Maar ik lees veel boeken, en het is één van de vele toppers. Het boek is een absolute pageturner, als je er eenmaal in begonnen bent kun je niet meer stoppen met lezen," vertelt Twan op serieuze toon.

Het boek begint in 1988, als hoofdpersonen Emma en Dexter elkaar ontmoeten op de avond van hun afstuderen. Daarna beschrijft elk hoofdstuk één dag, elke keer precies een jaar later. "Het boek is ontzettend grappig en romantisch: een literaire turbo. Maar je moet 't wel in het Engels lezen, de vertaalde versie is meteen een stuk minder," lacht Twan.

Boek met veel seks

Omdat het boek Engelstalig is, mag je het waarschijnlijk niet voor je Nederlandse literatuurlijst lezen. Daarom tipt Twan nog een ander favoriet boek, dat hij als scholier altijd erg leuk vond:

"Het boek Ik, Jan Cremer, geschreven door Jan Cremer, was geweldig. Er zat veel seks en avontuur in. Het boek is bijna van begin tot eind aan elkaar gelogen, maar als scholier vond ik dat geweldig. Jan Cremer neemt je op een realistische manier mee naar de grootste en belachelijkste heldenverhalen."

Boek & film

One day moét je dus gelezen hebben, maar niet voor Nederlands. Voor wie te lui is om te lezen: er is laatst een goeie verfilming van gekomen. Nu nog in sommige bioscopen, in februari op dvd.

Ik, Jan Cremer daarentegen is leuk en prima te lezen voor je boekenlijst. Op Scholieren.com staan zes boekverslagen van Ik, Jan Cremer. Wie schrijft de eerste over One Day?


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Merel's schooldirecteur reageert

12 jan 2012, 06:46 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Blogger Merel is woest: "Alle leuke dingen op mijn school worden wegbezuinigd: het jaarboek, de schoolkrant, de kerstlunch..." In een boze open brief op Scholieren.com vroeg ze haar schooldirecteur om opheldering. Hieronder zijn reactie.

Beste Merel,

Natuurlijk ken ik jou wel: van de leerlingenraad, het leerlingenontbijt met de rector en je mooie optredens op school. Je bent een topleerling, en ik snap dat je boos bent. 

Daarom reageer ik ook. Niet alleen naar jou, maar naar alle Nederlandse scholieren: ook zíj kunnen te maken hebben met zulke bezuinigingen. En wellicht boos zijn. 

Nieuw logo

Allereerst: het nieuwe schoollogo. Dat is onderdeel van onze communicatie en die was dringend aan vernieuwing toe, met name onze website. Laat nou net het logo meegelift zijn met een mediaproject van ons bestuur, stichting Limburgs Voortgezet Onderwijs. Dat heeft óns dus niet direct geld gekost, maar je hebt gelijk: vernieuwing van communicatie kost ons geld. 

Maar dan: de bezuinigingen van de leerlingenintiatieven zoals het jaarboek en de schoolkrant. Dat heeft alles te maken met de ouderbijdrage, want daar ben IK nou ontzettend boos om geweest. Tot onlangs had de school een uitstekende overeenkomst met alle ouders, waar de MR en de Ouderraad volledig achterstonden.

Oude ouderbijdrage

Dat was altijd een solidariteitsbijdrage voor dingen die het ministerie niet vergoedt: excursies, gala, jaarboek, diploma-uitreiking, jaarlijkse revue/musical, schoolkrant, et cetera. Alle ouders betaalden elk jaar precies hetzelfde bedrag en dat kwam in een gezamenlijke pot terecht: zo betaalde een brugklasser in feite ook een beetje mee aan de diploma-uitreiking van dat jaar. 

Maar de politici in Den Haag hebben dat sinds dit schooljaar verboden. Alle ouders in Nederland moeten voortaan jaarlijks exact kiezen voor elke activiteit of product die de school hun kind aanbiedt. Onze school was 'gekozen' tot school waarop extra controle wordt uitgeoefend.

Concreet levert dat een formulier op waarop ouders moeten aanvinken of ze willen betalen voor excursie A, de tekendoos, de blokfluit, de kennismakingsdag, de rekenmachine, enzovoorts. 

Nieuwe bijdrage = lager

Het nieuwe principe: de gebruiker betaalt, niks solidariteit of voorinvestering!  De schooldirectie was boos, de ouders waren boos, maar omdat dit een 'bekostigingsvoorwaarde' was, hadden we geen keuze: een school die niet luistert, krijgt geen subsidie.

Omdat ouders nu preciezer kiezen, zit de ouderbijdragepot tegenwoordig minder vol. Kleinere zaken, zoals de schoolkrant of de kerstlunch, staan niet meer op het formulier.  Dus nu moet de school dat óf zelf betalen, óf -in het geval van de kerstlunch- de leerlingen alsnog om een kleine bijdrage vragen. En omdat we minder te besteden hebben uit de ouderpot, hebben we voor het laatste gekozen.

Oplossingen zoeken

Zo zoeken we voor elk probleem een oplossing: om geld te besparen, hebben we jullie schoolkrantredactie gevraagd de krant digitaal te verspreiden. Net als de schoolgids, de personeelsinfo en het ouderblad.

Met jouw gedachte, lieve Merel, ben ik het in principe wel eens. Net als jij wil ik wél een kerstviering voor alle leerlingen, een jaarboek, en ..., en ...., maar we moeten dat met wat minder geld doen. Vandaar dat we als directie met jullie om tafel zijn gaan zitten om oplossingen te zoeken.

En die hebben we gelukkig gevonden: we hebben prachtige kerstbijeenkomsten gehad op alle locaties! Want net als jij houd ook ik van mijn school en wil ik het beste voor de school, al kijk ik misschien met een andere bril. 

Merel, ik weet zeker dat je zult slagen dit jaar, en wens je daarna een glanzende journalistieke carrière toe. Blijf even positief als je bent (behalve als je boos bent!), want die kan de Nederlandse pers heel goed gebruiken! 

Henk Janssen
Directeur Bouwens van der Boijecollege
Panningen (Limbug)


11 reacties | lees origineel...

› Meer...

Directeur, kap met bezuinigen!

12 jan 2012, 06:46 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Beste schooldirecteur,

Waarschijnlijk kent u mij wel. Ik ben dat blonde meisje met die krullen, dat elke pauze tegenover de lerarenkamer zit.

Zo niet, dan kent u me misschien wel van de schoolkrant. Oh, wacht, die is er niet meer. Ik zit ook in de organisatie van de kerstlunch trouwens. Maar daar is geen interesse meer in. Laatste poging: het jaarboek? Shit, dat heeft ook geen toekomst meer.

We beginnen even opnieuw.

Beste meneer de schooldirecteur, mijn naam is Merel. Ik weet niet of u mij kent. Ik ken u wel. U bent namelijk de directeur van onze school. De plek waar ik het, geloof het of niet, aardig naar mijn zin heb. Een plek waarbij ik me betrokken voel.

Weet u wat ik nou zo jammer vind, meneer de schooldirecteur? Dat me die betrokkenheid zo moeilijk gemaakt wordt. Ik weet nog goed dat de school begin dit jaar een nieuwe slogan kreeg: Beleef het Bouwens. Daar heeft u ongetwijfeld erg lang en goed over nagedacht, maar een beetje vreemd is het wel, vindt u niet? Want hoe kan ik het Bouwens nou beleven als alle leerling-initiatieven rigoureus de kop in worden gedrukt?

Waar ik het over heb? Dat lijkt me duidelijk.

Het begon met het jaarboek. Het budget daarvoor werd uit de schoolbegroting gekickt en moet nu in zijn geheel bij elkaar geschraapt worden uit de vrijwillige(!) ouderbijdrage.  En niemand wordt blij van een flinterdun zwart-wit jaarboek met meer reclame erin dan in een Kruidvat-krantje.

Vervolgens moesten leerlingen ineens gaan betalen voor de kerstlunch. De kerstlunch, die niet verplicht moest worden. En scholieren laten betalen voor vrijwillige naschoolse activiteiten, dat werkt altijd! Een idee uit dúizenden, chapeau. En welnee meneer, wij steken graag tijd in het organiseren van een evenement met een opkomst van drie strafcorveeënde leerlingen! Wie niet?! En hé, dat eindexamengala, dat is eigenlijk ook nergens voor nodig, toch? Dat kost alleen maar geld!

Maar het ergste is nog, beste meneer, dat deze school, mijn school, maar toch ook echt uw school, wel ergens geld vandaan kan halen, grof geld zelfs, voor een spiksplinternieuw logo. Ik herhaal, een lógo.

Er is blijkbaar toch ergens een mysterieus potje met het Verboden Woord ontdekt. In tijden van recessie, grappig zeg. In de wandelgangen wordt gefluisterd (en niet alleen door leerlingen), dat dit logo niet uit een potje, maar een hele grote vetpot komt . Zo groot dat het tienduizenden euro's heeft gekost. Oeps, nu zei ik het toch hardop!

Ik licht u maar even in, omdat u vanuit uw plek daarboven misschien niet alles meekrijgt (die kreet 'nieuwsgierig naar jou' komt vast niet van u). Maar de onvrede stijgt bij de leerlingen. Het borrelt al weken. Het nadert het kookpunt.

Vandaag is dat punt bereikt. Vandaag werd ons het laatste restje eigenheid afgenomen. Onze parel, onze eigen autonome schoolkrant, voor en door leerlingen, product van een toegewijde en enthousiaste redactie, is niet meer. Condoleances zijn hier op zijn plaats.

Maar in plaats daarvan ontvingen we een drie regels tellend mailtje met het zoveelste doodvonnis. BAM, zou redacteur Pim zeggen. Meer uitleg zouden we kunnen krijgen tijdens het tweejaarlijkse overleg met de leerlingenraad en directie. Hallo, tweejaarlijks? Dan ben ik al zowat geslaagd!

Vandaag stierf er in mij een betrokken leerling.

Ik heet nog steeds Merel. Nog steeds blond, nog steeds krullen, en nog steeds ben ik zo'n 30 uur per week in datzelfde gebouw als u. Het is er alleen wat killer dan voorheen. En misschien ben ik ook wel wat killer geworden.

En als u erover wilt praten, als u kunt uitleggen waarom alle leerling-initiatieven ineens van tafel worden geveegd: ik zit nog altijd tegenover de lerarenkamer. Ik kijk er naar uit.

 

Met vriendelijke groet,

Merel van 't Hooft
V6B

Benieuwd naar de reactie van de directeur? Hij heeft Merel een uitgebreide brief teruggeschreven om opheldering te geven. En die brief is ook een beetje voor jou bedoeld: klikkerdeklik.


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

Vraag 't aan Rob: huilend broertje

11 jan 2012, 08:04 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel


3 reacties | lees origineel...

› Meer...

Trend: ragefaces

11 jan 2012, 05:59 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ineens duiken ze overal op op internet: ragefaces. Spuuglelijke gezichten, getekend in Paint, die een bepaalde emotie of uitdrukking tonen.

Deze bronnen van pure afstotelijkheid komen oorspronkelijk uit de kelders van het internet, maar drijven inmiddels aan de oppervlakte. Wtf?

In 'Rages/HIPspot de redactie van Scholieren.com trends op het schoolplein. Zoals dreigtwitteren, 'BAM!' en 101-ing. Ook een rage gespot? Deel het met ons in de reacties.

Wat moet ik ermee?

Waar gebruik je zo'n face nou voor? Soms zie, hoor of lees je iets en je denkt: ....?! Maar je hebt geen idee hoe je dat moet opschrijven in een reactie, of je bent gewoon te lui.

Op zo'n moment gebruik je dus een rageface. Om je diepste gevoelens te tonen, zonder veel moeite te doen en A4'tjes vol te schrijven.

Sure... Wat zei je?

Een voorbeeldje. Iemand houdt bijvoorbeeld een enorm verhaal over zijn paargestreepte parkiet die naar Brazilië moet worden gevlogen voor een veertransplantatie op z'n voorhoofd, omdat-'ie anders een pijnlijke dood zal sterven na een te kort, koud en doelloos leven. Jij denkt:....?! Hoe leg je dat gevoel nou uit? Nou, zo: 

They are everywhere!

Ondertussen voel ik me omsingeld: overal duiken de ragefaces op, de ene nog viezer dan de ander. Dit is blijkbaar hoe jij en ik met elkaar gaan praten. Niks gewoon, diepgaand gesprek. Straks hebben we aan twee plaatjes genoeg:

Rageface erop los!

Dus de volgende keer dat je weer op social media wilt reageren n om iets of iemand op te hemelen of juist genadeloos de grond in te boren, gebruik je gewoon een rageface. Minder moeite, duidelijkere reactie. Om af te sluiten zou ik dit graag nog met jullie willen delen: klik.


25 reacties | lees origineel...

› Meer...

In 2012 hoor ik te slagen

10 jan 2012, 06:16 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het is 00:00 precies, wat betekent dat het langverwachte 2012 is begonnen. Gelukkig Nieuwjaar!

Iemand vraagt me wat mijn voornemen van dit jaar is. "Slagen voor je eindexamen, zeker?" hoor ik voordat ik kan antwoorden. Over vier maanden is het al zover, dus ik knik maar bevestigend.

En neem nog maar een grote teug van mijn champagne.

Al sinds de tweede klas kan ik niet wachten tot ik ga studeren. Eindelijk vakken gedag zeggen waar ik een schijthekel aan had (wiskunde, scheikunde, natuurkunde... you name it) en doen waar ik zelf zin in heb.

Examens temmen

Een beetje leren, de stad ingaan, pizza's bestellen en zo verder. Maar voordat ik een examentje Frans kan gaan temmen om vervolgens van het vrije leven te gaan genieten, moeten er nog hele andere dingen gaan gebeuren. Heel veel andere dingen. Kon ik die maar skippen.
Eén blik op mijn agenda vertelt mij dat ik nog een profielwerkstuk (iets met het hofprotcol en Lodewijk XIV, boring), veertien brieven voor Frans en Duits, twintig boekverslagen en een onderzoeksrapport over Europa moet inleveren.

Daar tussenin zitten nog wat toetsweken, lesdagen, deadlines en feestjes. En volwassenen maar beweren dat je in je middelbare schooltijd de meeste vrije tijd van je leven hebt. Yeah, sure.

Provinciaaltje goes Utrecht

Slagen voor mijn eindexamen betekent ook op mezelf gaan wonen, in een stad waar ik voor het Scholieren.com-hoofdkwartier al af en toe kom. En op een school studeren waar ook nog maar één keer ben geweest.

Met mensen over wie je thuis niet kunt zeggen "dat dat de dochter van die boer is die op de weg naar Slootdorp woont". Wat je nou eenmaal wel in een dorpje als het mijne zegt.

En oh jee, dan zal ik toch echt elke dag zelf moeten gaan koken. Ik noem een kookschandaaltje waarbij ik de marinade en de saus had verwisseld. Of die ene keer dat ik een visje iets te enthousiast probeerde om te draaien, waardoor-'ie tussen fornuis en aanrecht belandde. Eerst nog maar even oefenen dus.

"Tegen de tijd dat het moet"

Maar daar heb ik amper tijd voor, want tot half mei ben ik nog wel even zoet met al dat schoolwerk dat smachtend mijn naam roept. Op school zijn we al ruimschoots begonnen met de voorbereiding en de oefenexamens vliegen me om de oren.

Helaas kan ik ze nog steeds niet al te serieus maken, omdat ik nog steeds het "tegen de tijd dat het moet, doe ik het wel"-gevoel heb. Speelden de eindexamenzenuwen maar net zo op als de daarna-op-kamers-zenuwen... Maar nee, ik kijk al tig stappen verder.

En wat als ik straks slaag? Dan gaat als allereerste m'n wiskundeschrift de vuurkorf in en neem ik een flinke slok Malibu-Cola. Als ik zak trouwens ook.


2 reacties | lees origineel...

› Meer...