Blogs

 

Möring: Louteringsberg

9 mei 2011, 17:22 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het boek Louteringsberg is in feite deel II van een trilogie die auteur Marcel Möring aan het schrijven is: een paar jaar geleden verscheen deel I, Dis, al. Maar Louteringsberg kun je prima afzonderlijk lezen - en is ook echt de moeite waard.

Scholieren.com publiceert iedere maand tien goede uittreksels van boeken die net uit zijn, en wekelijks lichten we er ééntje uit. Zo kan jij eens een ander boek kiezen dan de titels op de vergrijsde literatuurlijst van je docent.

Louteringsberg gaat over Marcus Kolpa, die in 1983 is verlaten door zijn vrouw Chaja. Jaren later heeft-'ie nog steeds geen idee waarom.

Sindsdien woont hij met zijn dochter Rebecca in een huis op een heuvel, waar hij een soort kluizenaarsbestaan leidt. Tot 2006, het jaar waarin zijn dochter in Londen gaat studeren en Marcus te horen krijgt dat zijn moeder in Israël is overleden.

En dat betekent voor Marcus dat hij het verleden weer begint te herleven. Hij wordt wakkergeschud en gaat op zoek naar de waarheid: waarom heeft zijn moeder zo'n som geld geërfd? Waarom is Chaja vertrokken? Wie is diens echte vader? 

In een ietwat thrillerachtige roman krijgt de lezer de antwoorden op die vragen voorgeschoteld. Hoe dan? Marcus reist in het derde hoofdstuk bijvoorbeeld naar Amerika, waar hij de jongere vrouw Lila ontmoet. Zij helpt 'm naar de waarheid over de verdwijning van Chaja.

Leraar Nederlands en boekverslagenschrijver Cees van der Pol heeft het boek veruittrekseld, al was-'ie daar wel even mee bezig: "Het boek is ruim 500 bladzijden dik. Möring heeft  veel woorden nodig, en dat hadden er heel wat minder kunnen zijn. Hij lijkt een beetje op de schrijfer A.F. Th van der Heijden." Da's namelijk ook best een langdradig lastpakje.

Cees: "Louteringsberg verwijst trouwens ook naar de helletocht waar de Italiaanse schrijver Dante over dichtte, want Louteringsberg is niets anders dan het vagevuur. Zijn conclusie? "Wel de moeite waard, maar niet eenvoudig". En dat levert je drie punten voor je literatuurlijst op.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Leerlingenparlement: daar luisteren ze wel naar

9 mei 2011, 12:03 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Docenten hebben de irritante eigenschap opvallend weinig naar leerlingen te luisteren. Om over schooldirecteuren nog maar te zwijgen. En de medezeggenschapsraad? Vaak stelt die bizar weinig voor.

Hoe zorg je dat de schoolleiding wél naar je luistert? Steeds vaker gooien scholieren een leerlingenparlement in de strijd. Wattefuck? Democratie op school?

Ik ga op bezoek bij het Ulenhofdcollege in Doetinchem, volgens het LAKS een school met een masterlijk goed leerlingenparlement. In intieme kringen afgekort tot 'hét LP'. Ik heb de ballen verstand van dit soort dingen, maar ben benieuwd hoe zo'n groepje jongeren nou veranderingen teweeg kan brengen op school. Henri van Omme (secretaris), Aschwin Althoff (voorzitter) en Victor Bouwman (lid) leggen het me uit.

Stap 1: Belangrijk genoeg?

Het klinkt vrij simpel: "Het LP ontvangt berichten of klachten van leerlingen via social media, klassenvertegenwoordigers of leerlingen zelf, die gewoon bij ons binnenlopen," vertelt Henri.

Maar tijd en energie om echt élke zeikende scholier te gaan helpen, is er natuurlijk niet. Tijdens een parlementsvergadering (40 scholieren zijn parlementslid) wordt daarom besproken welke klachten belangrijk genoeg zijn om mee aan de slag te gaan. Minstens tweederde van de parlementsleden moet 't daar dan mee eens zijn.

Stap 2: Onderzoek naar oplossing

Henri: "Onderling onderzoeken en bespreken we daarna uitgebreid wat het probleem precies is en wat de oplossingen daarvoor zouden kunnen zijn. Dat spelen we door naar de verantwoordelijke: bijvoorbeeld de schooldirectie als het een klacht over een oneerlijke schoolregel is, of de gemeente als het om een onveilige verkeerssituatie gaat," legt Henri uit.

"Wij zijn de afgelopen jaren erg gegroeid, en weten inmiddels meestal precies bij welk bestuurslid, leraar of wie dan ook we aan moeten kloppen. Zo kunnen we dingen snel duidelijk maken. Dat scheelt voor de scholier een hoop zoeken."

Stap 3: Advies en gesprekken

Dat belandt meestal in de vorm van een adviesbrief bij de verantwoordelijke, die dat al een stuk serieuzer neemt dan wanneer een bozige scholier in z'n uppie zijn frustraties uit. Maar na het posten van zo'n brief kunnen de LP-leden nog niet achteroverleunen.

"We proberen daarna bij alle bijeenkomsten en vergaderingen over het onderwerp aanwezig te zijn. En het liefst praten we ook nog een keertje face-to-face met de verantwoordelijke, zoals de wethouder die over de verkeerssituatie gaat."

Serieuze shit

Een échte democratie is het dus niet, maar ik merk wel dat er blijkbaar genoeg naar deze gasten geluisterd wordt. Waarschijnlijk omdat ze het zo serieus aanpakken: genoeg vergaderen, eerlijk stemmen, goed nadenken over oplossingen die voor alle partijen goed zouden zijn (dus niet alleen maar voor de scholieren zelf) en rustig praten met alle belangrijke mensen. Geen schreeuwende chagrijnige scholieren dus, maar volwassen gedrag waarnaar wél geluisterd wordt. Hmm. Klinkt logisch. Zouden andere scholieren ook eens moeten doen.

Maarreeh.. iedereen zeikt toch wel eens over school? Zitten de scholieren wel echt te wachten op zo'n leerlingenparlement dat actief iets doet met een klacht? "Sinds we onszelf in de spotlights hebben gezet met een nieuw bestuur, social media gebruiken en de leerlingen laten weten dat we er zijn, wel ja. We merken dat scholieren steeds vaker naar ons toestappen."

Bekend bij scholieren

Want volgens mij ook wel helpt, is dat het LP meer doet dan problemen oplossen. "We zijn ook altijd bezig met het 'breken van de week' door een leuke activiteit op te zetten, zoals een feest of een valentijnsactie." Ook organiseert het LP dingen voor goeie doelen, zoals een mobieltjesinzamelingsactie voor KiKa. Best slim: zo maak je je meteen bekend op school. Ook bij mensen die meestal niets te klagen hebben.

Aschwin vervolgt: "Nu zijn we echt een spreekbuis: als er iets aan de hand is, stappen de leerlingen naar ons toe. Mede omdat de drempel zo laag is; naar een medescholier stap je makkelijker dan naar een volwassene."

Klinkt dit als iets wat jouw school ook zou moeten hebben? Mail de redactie!


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Rubriek lezen: moederdag

8 mei 2011, 17:28 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Vandaag is het Moederdag. En of je nu dol bent op je eigen ma of haar juist wel kunt schieten, ze is en blijft toch je moeder. Zonder haar was jij er nu ook niet, remember? Tijd voor vijf boekentips over moeder-kind relaties. Lees ze, en het gekibbel wat jij met je mams hebt, zal acuut verbleken.

Mama Tandoori – Ernst van der Kwast [214 pag.]

Geen kip tandoori maar een mama tandoori. Dit boek staat vol verhalen over de relatie tussen moeder en zoon. Mama Tandoori is me er eentje, die met een deegroller alles voor elkaar krijgt. Ze drogeert mensen met peper en is altijd irritant bezig. Mama Tandoori is de moeder van de verteller en mij lijkt het een geniaal boek. Vol rare humor, zoals het feit dat ze spijt heeft van haar partnerkeuze: haar man stonk namelijk naar lijken onder zijn oksels. Ieeew.

Brei met mij – Evelien de Vlieger [144 pag.]

Heide is even aan de wandel met haar babybroertje Linus als ze door het raam haar moeder ziet zoenen met Heide's bijna-vriendje. WAT?! Dit boek gaat over Heide's weg naar volwassenheid terwijl moederlief juist supergraag jong blijft. Het levert heftige discussies op met scherpe dialogen. Ik ga 'm lezen!

Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor - Renate Dorrestein [303 pag.]

Dit boek gaat over Heleen, die constant moet zorgen voor haar demente moeder en zich intussen zorgen maakt over haar zoon die op de fiets door Australie reist. Oh ja, en haar dochter is ook nog eens smoorverliefd op een getrouwde man. Op een gegeven moment worden de zorgen haar allemaal teveel, maar dan grijpt haar man in.. .De titel klinkt als een grappig boek, maar volgens mij is 't juist wel een behoorlijk dramatisch verhaal.

Sprakeloos - Tom Lanoye [359 pag.]

Toms moeder raakt door een beroerte haar spraakvermogen kwijt. Ze takelt steeds verder af en is niet meer in staat om te communiceren met haar geliefden. Het boek is verdeeld in drie delen: 'hij', 'zij' en als laatste 'ik'. Zo haalt Lanoye slechte, mooie en grappige herinneringen op, en volgens recensenten heeft-'ie er een prachtig boek van gemaakt. Echt iets wat ik na m'n examens wil gaan lezen, lekker in de zon. 

Het midden van de wereld - Andreas Steinhöfel [399 pag.]

De zeventienjarige Phil woont samen met zijn zusje Dianne en zijn excentrieke moeder in een vervallen landhuis. Hij weet niet wie zijn vader is, maar zijn moeder wil het hem niet vertellen. Phil komt achter zijn homoseksuele gevoelens voor Nicholas, maar deze worden niet beantwoord. Zijn wereld stort in als Nicholas ook nog op een mysterieuze wijze doodgaat. Dan gaat hij op zoek naar zijn vader... Wel best wel dik: bijna 400 pagina's.

Deze rubriek wordt in samenwerking gemaakt met Stichting Lezen, zij hebben er verstand van. Dat wil zeggen dat de redactie van Scholieren.com wordt geholpen bij de zoektocht naar boeken die in de lijst passen, maar als we de boeken kut vinden, zeggen we dat ook gewoon.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Mijn ouders tracken me. Uit liefde.

7 mei 2011, 13:56 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het was gisteren voorpaginanieuws: ouders breken massaal in op het virtuele leven van hun kroost! Mijn ouders keken elkaar glimlachend aan toen ik het artikel aan ze voorlegde.

"Misschien is de tijd nu aangebroken om het je te vertellen," zeiden ze voorzichtig. "We zien álles wat je online uitvoert. Al jarenlang."

Het voorgevoel bevestigd

Na de grootste schok te hebben verwerkt (een proces dat inderdaad enkele vliegende borden en wat heftige woordenwisselingen kostte), overviel mij een wonderbaarlijk gevoel van tevredenheid. Hun bekentenis kwam eerlijk gezegd niet bepaald uit de lucht vallen.

Hun troostende arm om me heen – ver voordat ik verteld had van m'n onvoldoende - kon ik altijd verklaren door Magister, net als hun liefdevolle pogingen me naar het rechte pad te leiden na een spijbeluurtje. Maar dat ze bijvoorbeeld wisten welke schoenen ik had besteld bij de H&M, slechts enkele seconden nadat ik op 'verzenden' had geklikt, had me echter al meermaals verbaasd. Gelukkig besefte ik al gauw wat deze openbaring werkelijk betekende: mijn ouders houden van me! Echt Heel Veel!

Geen loverboys meer

Wat fijn dat ze bereid zijn honderden euro's te spenderen aan software, zodat ze kunnen checken of ik niet ongemerkt verleid word door een 43-jarige pedofiel. Vandaar ook dat ik die iPhone zo gemakkelijk kreeg! Meer dan een paar onzichtbare apps zijn niet nodig om erachter te komen met welke loverboys ik nu weer afspreek in het parkje. Al die tijd heb ik in gelukzalige onwetendheid kunnen leven, omdat zij me tegen eventueel naderend onheil konden beschermen. Wat ben ik toch eigenlijk gezegend!

En niet alleen veiligheid, maar ook gemak wordt door deze Big Brother-praktijken bevorderd. Ik hoef m'n ouders bijvoorbeeld niet meer te bellen als ik langer in de stad blijf, want ze ontvangen al m'n naar vrienden verzonden sms'jes toch  wel.  Ook die €3,50 die ik elke maand uitgeef aan de smoezenrubriek uit de Cosmo!Girl kan ik voortaan in een drankje steken, want ze weten tegenwoordig op twee meter nauwkeurig waar ik uithang. I-de-aal!

Selectie aan de poort

Sinds mijn moeder ook op m'n Facebookaccount inlogt, worden haar kookkunsten bovendien met laaiend enthousiasme ontvangen. Als mijn vriendin voor de derde keer opschept van de lasagne, lacht m'n moeder haar bemoedigend toe. "Lekker, hè?" knikt ze, en grinnikt dan: "Het stond bovenaan je lijstje met Favorite Foods!"

Daarbij wordt het nu gelukkig tijdig duidelijk als ik flirt met een jongen die niet bij m'n familie past. "Geen goed plan," mailt m'n vader dan als 'ie de berichtgeschiedenis heeft gecheckt. "Houdt niet van de Beatles en leest geen Multatuli." Dat scheelt weer een paar moeizame gesprekken met m'n pa én een aantal ongemakkelijke diners.

Try this at home!

Ik kan nog uren doorgaan, maar voor mij is er geen twijfel over mogelijk: elke goede ouder moet dit doen, en wel per direct. Wie wil er nu geen veilig omgeving creëren voor zijn kind, zodat er op tijd kan worden ingegrepen bij gevaarlijke situaties? Het internet blijft een potentiële bron van criminaliteit, seks en drugshandel. Wie zijn ogen sluit voor de bevuiling van onze tere kinderzieltjes, moet zich maar flink op zijn intenties bezinnen.

Zelfs als de ouder-kindrelatie na de aanvankelijke woede-escalatie níet verbetert, is er geen reden tot wanhoop. In het ergste geval hoef je als ouder na de achttiende verjaardag geen dag langer meer voor je nageslacht te koken. Inderdaad, die paar honderd euro investeringskosten verdien je dus sowieso weer terug!


8 reacties | lees origineel...

› Meer...

School vs. mobieltjes

7 mei 2011, 07:07 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Mobiele telefoons zijn uitgegroeid van hebbeding tot het centrum van het scholierenleven. Bij Susan op school zijn ze daar niet zo blij mee. Omgekeerd raakt Susan gefrustreerd door hun onredelijke straffen. Wat zegt 't LAKS?

The question

"Hoi LAKS,

Ik heb een vraag over de inbeslagname van mobieltjes. Op mijn school mag je in het gebouw niet bellen. Als je dat toch doet, dan neemt de school je mobieltje in. Meestal voor een dag, maar soms, als je in de les met je telefoon hebt zitten spelen of als je telefoon al vaker is ingenomen, ook wel drie dagen of langer.

Ik heb mijn telefoon nodig voor de veiligheid als ik naar huis fiets en bovendien moet mijn werk me altijd kunnen bereiken. Een mobieltje is toch privé-bezit? Mag ik 'm gewoon houden buiten schooltijd?

Met vriendelijke groet,

Susan"

The answer

"Beste Susan,

De school mag zelf schoolregels vaststellen. Deze staan in het leerlingenstatuut, maar ook in het schoolreglement of in een strafreglement. Als de school je mobieltje uiteindelijk maar weer teruggeeft, mag zij deze tijdelijk innemen.

Als het over dagenlang gaat, is dit wel twijfelachtig. Het is immers jouw eigendom en je hebt je telefoon nodig. Een straf moet volgens de wet altijd evenredig zijn met de ernst van de overtreding. Wat dat inhoudt, bepaalt de school zelf. De school mag dus een telefoon innemen, als zij dit in hun strafregels hebben opgenomen. Je moet je immers aan de regels van de school houden.

Je kunt natuurlijk wel proberen om de regels te veranderen, bijvoorbeeld dat je mobieltje alleen tijdens schooltijd wordt ingenomen. Als veel leerlingen achter je staan kun je een handtekeningenactie beginnen, of een ludieke actie.

De leerlingenraad kan daarbij helpen, zij hebben vaak ook gesprekken met de schoolleiding om dit soort dingen aan te kaarten. Bovendien heeft de medezeggenschapsraad (MR) instemmingsrecht over schoolreglementen. Je kunt dus aan de leerlingen van de MR vragen om het hier over te hebben met school.

Succes!

Met vriendelijke groet,

Het LAKS"


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Gepest! door RTL4

6 mei 2011, 19:24 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

In het jaar dat Gordon nog vrouwen zoende (1991) werd Mirelle enorm gepest. Nu, twintig jaar later, in de eerste aflevering van het nieuwe RTL4-programma Gepest! besluit ze zich te bevrijden van haar jeugdtrauma en de confrontatie met haar pesters aan te gaan.

Ik werd zelf op de basisschool gepest. Met een kopje thee en chocola, settelde ik me gisteravond voor de televisie. Ik zap naar RTL 4 en ga er eens goed voor zitten. Wordt het tijd dat ik ook met dit programma mee doe?

45 minuten kijken naar een waarschijnlijk erg zielig verhaal is niet wat ik het liefste doe. Maar Mirelle's verhaal intrigeert me wel... Met dreigende muziekjes en de ervaringen van Mirelle nagespeeld is het een interessant programma geworden met als climax de ontmoeting met de pesters.

Jampotbril

Met een ronde jampotbril, klein postuur en een verlegen, angstige indruk was Mirelle een gemakkelijke prooi voor pesters. De pesterijen op de basisschool verbleken bij wat er zich in de brugklas op De Nieuwe Cope in Nieuwkoop afspeelde. Mirelle schrijft in haar dagboek dat ze misschien wel wil weglopen of zichzelf van kant wil maken...

Van de fiets getrokken, ingesloten, geschopt en geslagen, gemene grapjes waardoor ze zich vernederd voelde... Allemaal dingen uit Mirelle's herinnering. Als ze thuis kwam sloot ze zich op in haar kamer om te huilen. Maar, haar ouders hadden het niet in de gaten...

Huilbuien en hyperventilaties

Ze gaat de confrontatie met haar ouders aan door in gesprek te gaan. Mirelle's moeder wijt de huilbuien en hyperventilaties aan de hormonen in de puberteit. "Dan moest ik haar weer eens van school halen en zat ze verstopt onder de kapstok te hyperventileren," vertelt ze.

Beide ouders hebben er nooit iets achter gezocht. Achteraf hebben ze spijt van het feit dat ze niks hebben gevraagd. Mirelle wil toch graag een excuus: "Laten we nu maar gewoon toegeven dat jullie er niet voor me waren."

Ontmoeting met de pesters

Als hoogtepunt zal Mirelle haar vroegere pesters ontmoeten. Van de vier komen er twee opdagen, Niels en Marco. Zij hebben hele andere herinneringen aan dit brugklasjaar. Als presentator Peter van de Vorst aan hen vraagt welk meisje van de klassenfoto gepest werd, weten ze Mirelle niet te vinden.

De situaties die Mirelle schetst hebben zij helemaal niet zo ervaren. De jongens die inmiddels mannen zijn beschrijven zichzelf als knulletjes die wel van een lolletje hielden en nooit met opzet iemand gepest zouden hebben.

Respect

Hoewel Mirelle snikkend praatte en toch wel erg zielig was af en toe, vond ik het een goed programma. De kern van het pesten werd duidelijk: de ontwetendheid van de pesters en het slachtoffer dat nog jaren met de gevolgen zit.

"En dat is nu pesten," zegt Mirelle, "voor de één zijn het gewone kwajongensstreken, voor mij was het verschrikkelijk."

Zelf ben ik op de basisschool gepest (op een streng christelijke school viel ik met mijn broekrok behoorlijk uit de toon), maar ik heb niet zo de behoefte om mijn pesters te ontmoeten. Respect voor Mirelle dat ze die confrontatie wel aangaat. Het lijkt me best heftig als je rotherinneringen niet worden erkend door de veroorzakers hiervan.


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

Film@Scholieren: Zakken doe je zo

5 mei 2011, 12:31 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Uit de serie Ruwan portretteert Amersfoortse halve zolen (zie ook: deze, deze en deze): Archiefbeelden van examenkandidaat Hylke duiken op. Hylke vertelt hoe hij zich klaarmaakt voor de examens. Iets met Big Macs.[/p]

De twee jonge filmmakers Ruwan en Nick maken ieder voor Film@Scholieren korte films. Nick brengt een Nijmeegse soapparodie, Ruwan Amersfoortse baldadigheid. Meer zien?


13 reacties | lees origineel...

› Meer...

Trend: gesloopte oordopjes

5 mei 2011, 12:31 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Een gebrek aan oordopjes. Eigenlijk is het heel grappig om dit als 'trend' te beschrijven, maar gezien het toch steeds vaker voorkomt – jazeker, óók bij mij – is het de moeite waard om er iets over te schrijven.

In 'Rages/HIPspot de redactie van Scholieren.com trends op het schoolplein. Zoals de rage om liefdesverdriet weg te zuipen, het steeds vaker voorkomende duckface syndrome en de chino-invasie. Ook een rage gespot? Deel het met ons in de reacties.

Sinds een tijdje is het vanzelfsprekend dat bijna elk weldenkend jong persoon wel een smartphone, MP3-speler of iDing heeft. En gezien muziek luisteren in het openbaar zeer hinderlijk is voor je omgeving, heeft bijna iedereen altijd een paar oordopjes paraat. En die oordopjes, die raakt iedereen steeds kwijt. Of ze gaan kapot. 

Volgens mij ben ik daar een perfect voorbeeld van. De afgelopen vier maanden heb ik al twee paar oordopjes kwijtgeraakt of gesloopt. Mijn ouders vinden dat onmogelijk: "Zoiets waardevols raak je toch niet kwijt?" of: "Ik heb al drie jaar hetzelfde paar, hoor Rutger." Ja, hallo pa, jij gebruikt ze niet dagelijks en stopt ze ook niet in je broekzak...

Heel even zag ik het licht toen ik afgelopen zomer in Spanje een paar oordopjes voor een tientje kocht bij een man met een zwaar Andalusisch acent. Die hielden het een maandje of zeven vol, een eeuwigheid in oordopjeswereld. Maar helaas, ook dat paar stierf enkele weken geleden. 

Wel blijkt er goede hoop te zijn. Elke keer als je een nieuw paar peperdure Apple-oordopjes koopt (29 euro!), krijg je een jaar garantie. Dat betekent dat je ze terug kunt sturen naar Apple als je ze binnen die die twaalf maanden sloopt. Daarna krijg je meestal een paar nieuwe oordopjes. Alleen: tussen het versturen en ontvangen zit gemiddeld een week of zes. Niet zo ideaal dus.

Inmiddels zijn er al bijna drie weken verstreken sinds ik de mijne opgestuurd heb. Sindsdien luister ik heel amateuristisch met een oud paar oordopjes, waarvan er maar één kant werkt. Voorlopig.

In de tussentijd wacht ik niet alleen op mijn nieuwe setje, maar hoop ik vooral op een slimme bui van de ontwerpers. Zodat die domme oordopjesmakers een keer goede oordopjes gaan maken, die wél tegen mijn blijkbaar wilde levensstijl kunnen.


15 reacties | lees origineel...

› Meer...

De bloemetjes en de bijtjes

5 mei 2011, 12:31 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Lente! De tijd van hooikoorts, muggenbulten en ongekend mooi weer.

Iedereen en alles leeft op, zo ook de topics op het Scholieren.com Forum. Want nee, niet iedereen zit de hele dag in de zon. Welke topics zijn momenteel booming business?

Elke twee weken gaat Tjeerd of Esmee op ontdekkingsreis door het Scholieren.com-forum. Als een volleerd Columbus struinen ze door onbegaanbaar gebied, langs onbekende schoonheden en angstaanjagende drukke topics. Discussieer mee!

Waar te beginnen?
Omdat in dit jaargetijde alle bloemetjes ontluiken en overal vrolijke kleurtjes opduiken (hé, dat rijmt!) is hier een fleurig topic: Pippeloen wil graag weten wat jullie favoriete kleur snoepjes is: rood, geel of oranje? Keuzes, keuzes...Lastig!

Bij Onbekendjee ontluikt er ook heel wat anders: liefde. Voor een jongen die ze alleen maar kent van de bushalte. Ze hebben vaak oogcontact gehad en één keer raakten hun handen elkaar aan, maar nog steeds hebben ze geen woord gewisseld. Hoe moet ze haar crush aanspreken?

Een wat ouder topic, maar nog volop in de bloei: het grote piercing- en tattootopic. Nu met dit bijzonder aangename weer worden er steeds meer lichaamsdelen geshowd en dan is het natuurlijk wél belangrijk dat je er goed uitziet. Dat ene doodshoofd, die lippiercing of dat simpel sterretje op de heup kan net hét verschil maken tussen ongezien en gezien worden.

En nu we toch op de uiterlijke tour zijn, Jason2 wil graag weten wat jullie vinden van een snor of een baard. Sexy? Of een giga afknapper, laat het hem weten! Vooral de meiden, natuurlijk.

Tot slot: Is de lente voor jou toch nog niet zo relaxed als je zou willen? Lucht dan je hart op het Grote-lucht-je-hart-topic van Eend. Zoals zijzelf al zegt: een schone lei, een nieuw begin.
Dat is een mooi voornemen om mee de zomer in te gaan.


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Het eindexamendieet: zo haal jij het beste uit jezelf!

4 mei 2011, 15:41 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

De eindexamenklassen van 2011 zetten zich schrap. Hoe kom jij die stress door zonder junkfood te eten? Hier onder enkele tips van de nieuwe directeur van het Voedingscentrum: Felix Cohen.

Beste tip om je eindexamens door te komen

"De eerste tip is natuurlijk om goed te leren," lacht Felix Cohen, "want er is geen pilletje wat in plaats van leren komt."

"Maar door goed te eten en te drinken kan je het beste uit jezelf halen. Dus als je goed eet en goed slaapt kan je de stress aan en ga je op een betere manier om met al die druk die je meemaakt tijdens die periode." Dus de beste tip is goed voor jezelf zorgen, want als jij jezelf dus van binnen verpest, wordt het er niet beter op maar raak je juist meer gestresst. 

"Goed slapen is zeer belangrijk en natuurlijk ook voldoende bewegen. Zo heb je genoeg energie voor het leren en ook nog energie voor het maken van je examens."

Wat moet je absoluut niet doen?

"Eten tijdens het leren, want als je eet moet je wel je aandacht er op houden. Want voor je het weet, heb je de halve zak chips opgegeten," vertelt de heer Felix Cohen mij.

En als het om drinken gaat? "Wat je niet moet drinken is alcohol, het kan natuurlijk ontspannend klinken een biertje voor het slapen gaan. Je kan er goed door inslapen maar het uitrusten heb je dan niet. Je denkt misschien: 'Lekker wat alcohol', maar je slaapt dus alleen goed in, wordt sneller wakker en rust dus niet goed uit.

"Ook niet doen is cafeinehoudende dranken 's avonds drinken. Die kan je beter overdag drinken want je slaapt een stuk slechter en dan heb je niet genoeg energie voor de volgende dag."

Als je pas bent begonnen met koffie drinken en je er niet goed op reageert, dan kan je het beter laten want "je wordt onrustig en je concentratie is helemaal weg!"

Vitaminepillen: bedrog of gezond?

"Vitaminepillen zijn eigenlijk bedrog, want als je gezond eet krijg je voldoende binnen, je hebt dan die voedingssuplementen ook niet nodig."

Dus eigenlijk zijn al die reclames over vis-oliesuplementen pure onzin? "Ja, je kan beter gezond eten en voldoende bewegen dan extra pillen slikken zodat je beter 'geconcentreerd' raakt. Behalve als er iets met je aan de hand is dan moet je die medicijnen wel slikken." Wanneer de dokter jou dus medicijnen aanbiedt, dan geldt deze regel natuurlijk niet. Doktersadvies eerst.

Suiker-shot

Teveel suikers zijn nooit goed voor iemand, behalve als het natuurlijk weer de goede suikers zijn. Lastig voor de zenuwachtige eindexamenscholier..

Goede suikers zitten in fruitsoorten en de slechte suikers zijn de gluiperds in snoep, frisdrank en die 'heilige' energydrankjes. Wat kan je dan doen om niet naar die gemene energydrankjes te grijpen? "Drink voldoende water, want dat is goed voor je lichaam en voor je hersenen. Ik zeg natuurlijk niet dat je helemaal geen energydrankjes moet gaan drinken, alleen als je er teveel van drinkt, dan is de kans groot dat je weer slecht slaapt."

 Tips om wel lekker door te drinken:
-          Water
-          Thee

"1,5 liter per dag is een must. Goed voor je lichaam en dus ook goed voor je concentratievermogen."

Goed ontbijt

Het wordt overal gezegd 'zonder te ontbijten, kan je je niet concentreren' en het klopt helemaal, ook volgens de directeur van het Voedingscentrum. "Goed ontbijten is belangrijk, want je moet natuurlijk niet hongerig ergens aan beginnen, een recept wat mij erg aanspreekt, is deze shake:

Ontbijtshake recept
-          Halve mango
-          Glas sinaasappelsap
-          1 deciliter magere yoghurt
-          Drie eetlepels Brinta

"Als je daarnaast nog honger hebt, kun je een volkoren boterham eten met halvarine en jam of appelstroop," aldus Felix Cohen.

Nachtelijke leerlingen

Ik geef het toe. Ik ben iemand die graag 's avonds leert en het liefst de hele nacht doorleert. Dit wil niet zeggen dat ik mezelf er aan houd, want ik betrap me er zelf op dat ik iedere ochtend wakker word met allerlei boeken en schriften op mijn hoofd en rondom mijn bed. Ik heb het dus niet gehaald om alles 's nachts te leren..

Maar voor die leerlingen die dat wel kunnen en 's nachts dan trek krijgen, wat kunnen zij dan het beste eten? "Geen snoep of suikers natuurlijk, al is dat wel erg verleidelijk," lacht de heer Cohen: "Je kan beter een handje studentenhaver nemen, een stuk fruit of je drinkt een glas chocolademelk."

Ik hoop jullie met deze tips voldoende te hebben geinformeerd op het gebied van eten en drinken tijdens jullie eindexamenperiode. Voor meer tips kun je naar het Voedingscentrum gaan, want tijdens de eindexamenperiode verschijnen er lekkere en gezonde menu's zodat je al je vitamines binnenkrijgt.

Succes!


7 reacties | lees origineel...

› Meer...