![]()
Het is zomervakantie! Ook onze redactie gaat van de zon genieten. Nog even. Tot 5 september publiceren we daarom slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht terug. En als je ons gaat missen, check dan het beste uit ons archief bij de Klassiekers!
Hebben jullie thuis niet bepaald een geldboom in de tuin - zeg maar: eigenlijk helemaal niet zo veel geld te besteden?
No worries: 93% van de Nederlandse kinderen uit 'arme' gezinnen krijgt 't later beter.
Wanneer ben je arm?Maar: arme gezinnen? Heb je die dan in Nederland? Niet zoals die arme kindjes in Afrika, natuurlijk. Wél heeft ongeveer 1 op de 10 Hollandse gezinnen geen geld voor leuke en luxe dingen.
Die kunnen huur, verzekeringen, schoolgeld en eten nog net betalen. Maar op vakantie gaan, lid zijn van een sportclub, een telefoonabonnement, een verjaardagsfeest of een keer uit eten met de klas? Daar is echt geen geld voor. Zulke gezinnen krijgen in Nederland het predikaat 'arm'.
93% wordt rijkerStatistiekorganisaties SCP deed onderzoek naar kinderen uit arme gezinnen, en ontdekten dat die het later meestal niet zo slecht meer hebben. De kans dat ze als volwassenen nog steeds arm zijn, is maar 7%. De overgrote meerderheid heeft later dus wél genoeg geld voor leuke dingen.
En omgekeerd: als je nu niet arm bent, heb je 4% kans dat je later wél onder de armoedegrens zakt. Zelfs als je nu kind van een rijke stinkerd bent. Papa wil z'n gouden creditcard op een gegeven moment ook wel terug.
Hoe dan?Hoera, je moet naar school! School = (meestal) een diploma = meestal een studie = later een goeie baan = kom maar binnen, euro's. Je hersens gebruiken kost immers geen geld. Hoewel...studeren wordt binnenkort wel fors duurder, helaas. Dat maakt 't de road to millions misschien wat lastiger.
Wél is het zo dat arme kinderen toch (nu al) gemiddeld op een lager opleidingsniveau uitkomen dan niet-arme kinderen, en daardoor later nog steeds iets minder geld zullen verdienen dan de rest. Multimiljonair zul je in dat geval dus waarschijnlijk nooit worden, nee. Maar wie voor een dubbeltje geboren wordt, kan dus op z'n minst een kwartje worden.
Een hele hoop twaalfjarigen staan op het punt hun eerste stap in de Grote Boze Scholierenwereld te zetten.
Doodeng, natuurlijk. Maar vrees niet, hier een aantal tips van een (zeer ervaren!) ex-scholier die je helpen zonder struikelen de drempel over te gaan!
1. Koop de goeie tas
Maak je geen zorgen over het vinden van een goede tas. Het mag wel duidelijk zijn dat dat in de brugklas een Eastpack is. Of een Kipling.
Maak je geen zorgen over de Eastpack/Kipling-vete; allebei zijn ze stevig, handig en cool. Probeer wel te voorkomen dat je moeder zegt dat je 'm ook aan de voorkant vast moet maken. Dat gebeurde mij, namelijk, en geloof me; dat leidt tot hoofden in toiletpotten.
2. Ontdek je Perfecte Pauzeplek
Ontdek zo snel mogelijk 'De Perfecte Pauzeplek'. Waar je met al je vrienden altijd elke pauze samen komt om te kletsen, lachen en lunches uit te wisselen.
In mijn geval was dat De Muur; een plek op de grond, voor een muur (duh), genoeg beenruimte. Iedereen zat er in kleermakerszit, af en toe stuurden we één persoon naar de kantine. Het was in de buurt van de grote toiletten én in het midden van de school, zodat we na de pauze makkelijk naar de les konden, waar het lokaal ook was.
3. Begrijp het belang van conciërges
Word vriendjes met de conciërge. Meestal zijn ze aardig, kennen ze alle ins en outs van de lerarenkamer en ze kunnen - waar nodig - wat minuten van je strafcorvee af sjoemelen.
Leuk extraatje bij een conciërge bij mij op school was; hij maakte buiten schooluren om graag het muzieklokaal voor me open, zodat ik piano kon spelen. Een goede band met de conciërge is dus goud waard.
4. Vermijd post-pauzedrukte
Ga iets vóórdat de bel van het einde van de pauze gaat, alvast naar het lokaal toe als je op de eerste verdieping moet zijn.
Vlak erna proberen honderden leerlingen namelijk allemaal tegelijkertijd naar boven te klauteren en als je daaraan meedoet, verander je in een pannenkoek. Neem ook steeds alleen de boeken mee die je nodig hebt voor de volgende periode, anders sla je bij elke draai iemand op z'n kop.
5. Accepteer je mentorWees niet bang om naar je mentor te stappen. Die is er speciaal voor alle problemen die leerlingen hebben.
Dus als je heimwee hebt, problemen met andere leerlingen, problemen met docenten... alles kan opgelost worden door gewoon te praten met je mentor. Ik zag altijd enorm op tegen die 'gesprekjes' maar later blijkt; ze hebben het beste met je voor, echt.
Francine OomenMaar misschien wel zo eerlijk het volgende erbij te zeggen: zelf was ik op school alto en de absolute anti-cool. Wie ben ik om daarom brugkeutels van zogenaamd goed advies te voorzien?
Francine Oomen is waarschijnlijk een betere bron met haar boek Hoe Overleef Ik De Brugklas. Maar dit is waar het op neerkomt: doe gewoon waar je zin in hebt, school is voornamelijk gezellig!
Het is zomervakantie! Ook onze redactie gaat van de zon genieten. Nog even. Tot 5 september publiceren we daarom slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht terug. En als je ons gaat missen, check dan het beste uit ons archief bij de Klassiekers!
Een hele hoop twaalfjarigen staan op het punt hun eerste stap in de Grote Boze Scholierenwereld te zetten.
Doodeng, natuurlijk. Maar vrees niet, hier een aantal tips die je helpen zonder struikelen de drempel over te gaan!
1. Koop de goeie tas
Maak je geen zorgen over het vinden van een goede tas. Het mag wel duidelijk zijn dat dat in de brugklas een Eastpack is. Of een Kipling.
Maak je geen zorgen over de Eastpack/Kipling-vete; allebei zijn ze stevig, handig en cool. Probeer wel te voorkomen dat je moeder zegt dat je 'm ook aan de voorkant vast moet maken. Dat gebeurde mij, namelijk, en geloof me; dat leidt tot hoofden in toiletpotten.
2. Ontdek je Perfecte Pauzeplek
Ontdek zo snel mogelijk 'De Perfecte Pauzeplek'. Waar je met al je vrienden altijd elke pauze samen komt om te kletsen, lachen en lunches uit te wisselen.
In mijn geval was dat De Muur; een plek op de grond, voor een muur (duh), genoeg beenruimte. Iedereen zat er in kleermakerszit, af en toe stuurden we één persoon naar de kantine. Het was in de buurt van de grote toiletten én in het midden van de school, zodat we na de pauze makkelijk naar de les konden, waar het lokaal ook was.
3. Begrijp het belang van conciërges
Word vriendjes met de conciërge. Meestal zijn ze aardig, kennen ze alle ins en outs van de lerarenkamer en ze kunnen - waar nodig - wat minuten van je strafcorvee af sjoemelen.
Leuk extraatje bij een conciërge bij mij op school was; hij maakte buiten schooluren om graag het muzieklokaal voor me open, zodat ik piano kon spelen. Een goede band met de conciërge is dus goud waard.
4. Vermijd post-pauzedrukteGa iets vóórdat de bel van het einde van de pauze gaat, alvast naar het lokaal toe als je op de eerste verdieping moet zijn.
Vlak erna proberen honderden leerlingen namelijk allemaal tegelijkertijd naar boven te klauteren en als je daaraan meedoet, verander je in een pannenkoek. Neem ook steeds alleen de boeken mee die je nodig hebt voor de volgende periode, anders sla je bij elke draai iemand op z'n kop.
5. Accepteer je mentorWees niet bang om naar je mentor te stappen. Die is er speciaal voor alle problemen die leerlingen hebben.
Dus als je heimwee hebt, problemen met andere leerlingen, problemen met docenten... alles kan opgelost worden door gewoon te praten met je mentor. Ik zag altijd enorm op tegen die 'gesprekjes' maar later blijkt; ze hebben het beste met je voor, echt.
Francine OomenMaar misschien wel zo eerlijk het volgende erbij te zeggen: zelf was ik op school alto en de absolute anti-cool. Wie ben ik om daarom brugkeutels van zogenaamd goed advies te voorzien?
Francine Oomen is waarschijnlijk een betere bron met haar boek Hoe Overleef Ik De Brugklas. Maar dit is waar het op neerkomt: doe gewoon waar je zin in hebt, school is voornamelijk gezellig!
Het is zomervakantie! Ook onze redactie gaat van de zon genieten. Nog even. Tot 5 september publiceren we daarom slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht terug. En als je ons gaat missen, check dan het beste uit ons archief bij de Klassiekers!
Maandagmiddag, twaalf uur. Ik sta in de supermarkt die enkele meters van mijn school is verwijderd. De winkel is uitgestorven, omdat het nog zomervakantie is.
Het hele schooljaar lang kom ik hier vijf dagen per week. Maar dan bezakt met schooltas, al bellend en kletsend, terwijl ik zoek naar de goedkoopste lunch voor mezelf. Behalve in juli en augustus dus.
Het lijkt alsof de medewerkers me niet herkennen, zo zonder schooltas. Niets aan mij toont immers aan dat ik scholier ben. Toch word ik opeens bij de kassa aangesproken door de caissière. Ik voel me direct betrapt en ze vraagt aan me wanneer de scholen weer beginnen.
Ik kijk haar even aan met een rare blik. A) Hoe wéét ze dat ik scholier ben? B) Waarom vraagt ze dat en C) droom ik? Maar nee, ik droom jammer genoeg niet. Dit is allemaal de bittere realiteit.
"Volgende week, geloof ik, " zeg ik, met pijn in mijn hart denkend aan het rampzalige feit genaamd School. "Nou, wat leuk om jullie weer te zien dan. Tot ziens!" zegt ze enthousiast. Ik groet haar terug.
Terwijl ik de winkel verlaat, realiseer ik me dat deze caissière gewoon de dagelijkse scholierenplaag mist. Ze kan niet wachten tot de rugzakken, de herrie, de zakken chips en liters energydrink weer rond het middaguur haar kassa passeren.
Daarna denk ik aan de ladingen boeken die ik op een of andere dramatische manier nog van school naar huis moet gaan luchttransporteren én kaften. Voor mij is school nog lang niet begonnen. Maar voor de eenzame caissière...hopelijk snel.
Het is zomervakantie! Ook onze redactie gaat van de zon genieten. Nog even. Tot 5 september publiceren we daarom slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht terug. En als je ons gaat missen, check dan het beste uit ons archief bij de Klassiekers!
![]()
Een zomer zonder slaap speelt zich af in het Vlaamse dorp Blaashoek, een vredige plek waar de seizoenen vloeiend in elkaar overgaan en de mensen in knusse saamhorigheid samenwonen.
Waaien doet het er wel, en daarom worden er grote windmolens geplaatst.
Scholieren.com publiceert iedere maand tien goede uittreksels van boeken die net uit zijn, en wekelijks lichten we er ééntje uit. Zo kan jij eens een ander boek kiezen dan de titels op de vergrijsde literatuurlijst van je docent
Deze energieopwekkers worden verwelkomd met een groot feest, en aanvankelijk lijken ze ook alleen maar voordelen op te leveren. Tot slager Herman Bracke de slaap niet meer kan vatten door een geluid. Een irritante bron die alleen híj hoort en die afkomstig is van de molens.
Bedorven patéZijn slapeloosheid verergert en veroorzaakt een serie gebeurtenissen die bijna alle bewoners van Blaashoek kapotmaken. Omdat de slager op een zeker moment bedorven paté in omloop brengt, zijn er grote gevolgen voor het dorp.
"Wat begint als een rustig opgebouwd verhaal over een groep normaal lijkende dorpsbewoners, verandert in handen van de knappe stilist (schijver) Bram Dehouck in een spannende reeks gebeurtenissen," vertelt onze boekverslagenschrijver Cees van der Pol (ook leraar Nederlands).
Supergrappig"Het is weliswaar geen 'whodunit', maar juist omdat de schrijver een heerlijke dosis humor gebruikt, wordt Zomer zonder slaap een leuk en aantrekkelijk boek om te lezen. Je zult je er niet bij vervelen," belooft hij.
Sterker nog: het boek deed hem enkele keren denken aan de sketches van Jiskefet en aan het programma Man Bijt Hond.
190 pagina's
2 punten voor je literatuurlijst
Voordat we ons weer overgeven aan proefwerken en chagrijnige leraren, moeten we nog één ding doen: schoolspullen kopen.
Wat is de agendatrend van 2011? Nog steeds merken zoals O'Neill en Paul Frank, of zijn basic agenda's juist hipper dan hip?
Luciana (15) en Nazlihan (14): Tipp-Ex op basic agenda'sNazlihan is duidelijk over haar aanschaf: "Ik hoef geen dure agenda. Als ik mijn huiswerk en cijfers kan opschrijven, is-'ie al goed genoeg." Haar vriendin Luciana vult aan: "Het is gewoon geldverspilling. Aan het eind van het jaar gooi je je agenda toch weer weg."
Daarom maken de meiden hun agenda's zelf maar wat minder saai. Luciana: "Met Tipp-Ex kun je namen op de voorkant van je blanco agenda schrijven, bijvoorbeeld die van je vriendje. Als het uitgaat, kun je dat er weer vanaf krassen."
Floris (13): Top GearFloris gaat dit jaar jaar de brugklas. Hij heeft gekozen voor een Top Gear-agenda: "Die vond ik erg interessant, omdat er veel interviews en mooie foto's van auto's inzitten. Dat vind ik leuk en zo heb ik wat te doen als ik me verveel op school."
Een basic agenda vind hij niet goed genoeg. "Die zijn saai en stom."
En als je die nou pimpt met leuke plaatjes of berichtjes van je vrienden? "Nee, dat vind ik stom. Ik heb liever interessante interviews."
Michiel (16): "Gatverdamme, Tipp-Ex, lelijk!"Geen merkagenda voor Michiel. "Die zijn hartstikke rommelig en onoverzichtelijk. Daarom kies ik voor een blanco agenda, eentje die per dag één hele bladzijde heeft."
Een pagina per dag? Da's toch hartstikke onhandig? "Nee, ik schrijf namelijk groot. Nu kan ik er ook bij tekenen en houd ik nog ruimte over om er mijn huiswerk op te schrijven."
Pimpt-'ie zijn agenda dan ook? Ook met Tipp-Ex? "Nee, gatverdamme. Dat ziet er toch lelijk uit?!" Z'n kaftpapier krijgt trouwens wel een speciale behandeling: "Daar maak ik allemaal collages van. Zo wordt het toch iets van mij en geen stuk voorgekauwd papier zonder eigenwaarde."
Hanna (15): 1-euro-agendaOok Hanna heeft voor een basic agenda gekozen. Een roze, van het Kruidvat. Voor maar 1 euro. Waarom? "Tegenwoordig zijn al die merkagenda's ontzettend duur, onhandig en niet leuk. Zo betaal je al snel 18 euro voor een Paul Frank- of PIP-agenda. Gestoord gewoon!"
Bijkomend voordeel van de 1-euro-agenda: "Hij is niet zo dik als een merkagenda. Bij die lijkt het alsof je een extra schoolboek meezeult."
Gaat ze nog wat leuks doen met haar agenda? "Ja, maar da's wel veel werk. Ik pimp alleen de voorkant!" Niet met Tipp-Ex, maar met knipsels uit tijdschriften. En: "Ik vind het wel belangrijk dat mijn kaftpapier matcht met mijn agenda. Dan is het tenminste één geheel."
KortomEigenlijk willen we allemaal hetzelfde: een handige agenda, maar eentje die bij jóu in de smaak valt. Of dat nou met interviews, Tipp-Ex of met tijdschriftknipsels is. En merkagenda's mogen best eens wat goedkoper worden.
Wat heb jij eigenlijk voor schoolagenda gekocht? En waarom? Meld het hieronder in de reacties!
Het is zomervakantie! Ook onze redactie gaat van de zon genieten. Tot 5 september publiceren we daarom slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht terug. En als je ons gaat missen, check dan het beste uit ons archief bij de Klassiekers!
Voordat we ons weer overgeven aan proefwerken en chagrijnige leraren, moeten we nog één ding doen: schoolspullen kopen.
Wat is de trend van 2011? Weer alles van O'Neill en Paul Frank, of zijn basic agenda's juist hipper dan hip?
Luciana (15) en Nazlihan (14): Tipp-Ex op basic agenda'sNazlihan is duidelijk over haar aanschaf: "Ik hoef geen dure agenda. Als ik mijn huiswerk en cijfers kan opschrijven, is-'ie al goed genoeg." Haar vriendin Luciana vult aan: "Het is gewoon geldverspilling. Aan het eind van het jaar gooi je je agenda toch weer weg."
Daarom maken de meiden hun agenda's zelf maar wat minder saai. Luciana: "Met Tipp-Ex kun je namen op de voorkant van je blanco agenda schrijven, bijvoorbeeld die van je vriendje. Als het uitgaat, kun je dat er weer vanaf krassen."
Floris (13): Top GearFloris gaat dit jaar jaar de brugklas. Hij heeft gekozen voor een Top Gear-agenda: "Die vond ik erg interessant, omdat er veel interviews en mooie foto's van auto's inzitten. Dat vind ik leuk en zo heb ik wat te doen als ik me verveel op school."
Een basic agenda vind hij niet goed genoeg. "Die zijn saai en stom."
En als je die nou pimpt met leuke plaatjes of berichtjes van je vrienden? "Nee, dat vind ik stom. Ik heb liever interessante interviews."
Michiel (16): "Gatverdamme, Tipp-Ex, lelijk!"Geen merkagenda voor Michiel. "Die zijn hartstikke rommelig en onoverzichtelijk. Daarom kies ik voor een blanco agenda, eentje die per dag één hele bladzijde heeft."
Een pagina per dag? Da's toch hartstikke onhandig? "Nee, ik schrijf namelijk groot. Nu kan ik er ook bij tekenen en houd ik nog ruimte over om er mijn huiswerk op te schrijven."
Pimpt-'ie zijn agenda dan ook? Ook met Tipp-Ex? "Nee, gatverdamme. Dat ziet er toch lelijk uit?!" Z'n kaftpapier krijgt trouwens wel een speciale behandeling: "Daar maak ik allemaal collages van. Zo wordt het toch iets van mij en geen stuk voorgekauwd papier zonder eigenwaarde."
Hanna (15): 1-euro-agendaOok Hanna heeft voor een basic agenda gekozen. Een roze, van het Kruidvat. Voor maar 1 euro. Waarom? "Tegenwoordig zijn al die merkagenda's ontzettend duur, onhandig en niet leuk. Zo betaal je al snel 18 euro voor een Paul Frank- of PIP-agenda. Gestoord gewoon!"
Bijkomend voordeel van de 1-euro-agenda: "Hij is niet zo dik als een merkagenda. Bij die lijkt het alsof je een extra schoolboek meezeult."
Gaat ze nog wat leuks doen met haar agenda? "Ja, maar da's wel veel werk. Ik pimp alleen de voorkant!" Niet met Tipp-Ex, maar met knipsels uit tijdschriften. En: "Ik vind het wel belangrijk dat mijn kaftpapier matcht met mijn agenda. Dan is het tenminste één geheel."
KortomEigenlijk willen we allemaal hetzelfde: een handige agenda, maar eentje die bij jóu in de smaak valt. Of dat nou met interviews, Tipp-Ex of met tijdschriftknipsels is. En merkagenda's mogen best eens wat goedkoper worden.
Wat heb jij eigenlijk voor schoolagenda gekocht? En waarom? Meld het hieronder in de reacties!
Het is zomervakantie! Ook onze redactie gaat van de zon genieten. Tot 5 september publiceren we daarom slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht terug. En als je ons gaat missen, check dan het beste uit ons archief bij de Klassiekers!
![]()
Volgende maand begin ik aan mijn studie Journalistiek. En da's niet naast de deur: ik ga naar Zwolle. Daar hoort natuurlijk een kamer in een studentenhuis bij.
Iedereen drukt me op het hart dat het vinden van de juiste kamer niet zo gemakkelijk gaat, gister nog een groot artikel in de nrc.next over de enorme kamernood. Maar.. dat zal toch wel meevallen?
Kamer nummer 1De eerste kamer die ik bezoek, ziet er prima uit. 13 vierkante meter, niet heel groot, maar de prijs valt ook wel mee. Na de rondleiding is de huisbazin echter nog niet klaar met me. "Ga zitten," zegt ze. "Dan heb ik nu nog een paar vragen voor jou."
Uit het niets haalt ze een aantekeningenboekje tevoorschijn en onderwerpt ze me aan een spervuur van vragen. "Heb je een vriendje? Uh, ja. "Die kan in de weekenden niet langskomen. We willen graag rust in huis. Ga je elk weekend naar je ouders?" Eh...nee. "Dat is een pré, zodat mijn man en ik wat tijd voor onszelf hebben."
Met moeite bedwing ik mezelf om niet gillend het huis uit te rennen. Wat een ramp! Zou elke hospita of huisbazin zo zijn? Misschien dat ik dan nog beter thuis kan blijven wonen...
Kamer nummer 2Een volgende kamer ligt ongeveer twintig minuten van het centrum. Best een eind, maar ik kan natuurlijk niet te vroeg oordelen. Stel je voor dat het mijn toekomstige droompaleis is?
Tijdens de rondleiding blijkt al snel van niet. "Er mogen geen muren geschilderd worden en er mag ook niets verzet worden," legt de vijftigjarige huisbaas uit. "Alles moet blijven staan waar het hoort," zegt hij terwijl hij neerploft op en stoel met dubieuze vlekken, zodat deze niet meer zichtbaar zijn. Hmm. Als de man me de trap af begeleidt, stuit ik op een paaldanspaal, midden in de woonkamer. Slik.
De wanhoop neemt toe. Is dit soms de definitie van elke studentenwoning?
Kamer nummer 13Bijna dertien kamers later heb ik nog steeds niets. De ene kamer is nog smeriger dan de andere. Moet ik echt nog optimistisch blijven?
Bij binnenkomst in het zoveelste studentenhuis doe ik mijn best om niet te zuchten. Er hangen spinnenwebben aan de trapleuning. Het plafond lekt en in de badkamer staat een grote plas water. De douche ligt vol met haren. Hoe dúrven die mensen überhaupt zo'n kamer aan te bieden?
Ik denk er steeds vaker over na om mijn beslissing te herzien. Elke dag op en neer reizen is vast zo slecht nog niet.
Kamer PerfectDe redding komt per mail. Enkele studenten die nog geen huisgenoot hebben, nodigen me uit om eens te komen kijken. Het huis ligt op een goede locatie, de mensen zien er aardig uit, maar toch ben ik een beetje wantrouwig. Waar zijn de lekken, spinnen en haren gebleven?
Ik kan echt helemaal niets ontdekken. Neregns. De kamer is hartstikke mooi. Het duurt even, maar dan kan ik eindelijk geloven dat ik mijn droomkamer heb gevonden. Recht tegenover het station, 22 vierkante meter, vlakbij het centrum: ideaal.
Na deze verschrikkelijke kamerjacht zijn alle clichés bevestigd. Iedereen kan me medelijdend aankijken en zeggen: 'ik zei het toch?'. Ja, ze hadden gelijik. Maar ik heb nu wel mijn perfecte kamer gevonden. Dat was alle verschrikkingen (misschien) wel waard. Zwolle, here I come!
Bovenste foto: flickr
Het is zomervakantie! Ook onze redactie gaat van de zon genieten. Tot 5 september publiceren we daarom slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht terug. En als je ons gaat missen, check dan het beste uit ons archief bij de Klassiekers!
![]()
Een paar middelbare scholen wilden frisse brugpiepertjes direct op maatschappelijke stage sturen, maar dat blijkt toch echt niet te mogen. Minister Henk Kamp (Sociale Zaken) heeft 't even uitgezocht: stagelopen als je 12 bent is kinderarbeid.
En voor wie het nog niet wist: kinderarbeid is in Nederland verboden sinds 1874.
Twaalf scholen hadden een brief geschreven aan de Eerste en Tweede Kamer, om te vragen of daar geen mouw aan te passen viel. Nee dus, schrijft Kamp nu in een andere brief aan de Tweede Kamer. Je moet minimaal 13 zijn om legaal stage te mogen lopen.
Eerste stagedag samenInitiatiefnemer Riemke Leusink, rector van het Christelijk Lyceum Zeist, vertelt Scholieren.com: "Wij willen graag de brugklassers één dagje gezamenlijk stage laten lopen, samen met hun mentor. Zo kunnen ze een beetje wennen en merken ze dat zo'n maatschappelijke stage echt niet saai, eng of stom is. Dan kunnen ze in de tweede klas veel makkelijker zelf op zoek naar een individuele stage."
Maar ja, meestal ben je twaalf als je in de brugklas komt, en word je ergens in dat schooljaar pas dertien. Als zo'n stagedag halverwege het jaar plaatsvindt, is dus lang niet iedereen oud genoeg.
Liever in de brugklas alKan zo'n gezamenlijk eerste stagedagje dan niet gewoon in de tweede klas, als iedereen dertien is? Leusink wil sowieso de dertig verplichte stage-uren over zoveel mogelijk schooljaren verspreiden, maar er is nog een reden:
"In de brugklas staan leerlingen echt nog overal voor open, vinden ze alles interessant en zuigen ze informatie op als een spons. In de tweede gaan veel kinderen toch al een beetje puberen, en vinden ze zo'n stage al stom of nutteloos. Dan doen we dat liever in het eerste jaar al."
Al het andere mag welEen beetje vreemd is dat alle andere Nederlandse wetten die over kinderen gaan, wél ingaan zodra een kind 12 wordt. Vanaf je twaalfde mag je bijvoorbeeld kiezen bij welke gescheiden ouder je wilt wonen en kun je een taakstraf (=werk!) krijgen als je je misdraagt. Alleen een Maatschappelijke Stage lopen mag dan dus nog niet, omdat er allerlei wetten zijn die jonge kinderen beschermen tegen uitbuiting.
De minister ziet niet genoeg reden om al die wetten aan te passen. Wat je als 12-jarige wél mag is stagelopen binnen de schoolmuren. Dus dan gaat de hele klas op stage bij een koel bedrijf, en dan mogen de 12-jarigen de conciërge helpen met corvee..
Zou jij zo'n eerste brugwup-stagedag wel zien zitten? Of moet je je in de eerste klas juist nog helemaal niet met stagetoestanden bezig hoeven te houden?