![]()
Leraar Engels en eenmalig pornoacteur Ronald Ros is volgens de rechter terecht ontslagen door het Wellant College, al vindt tweederde van de Scholieren.com-bezoekers zijn ontslag overdreven.
Toen het Wellant hem laatst ontsloeg omdat hij in een ver verleden in pornofilm heeft gespeeld, stapte hij naar de rechter. Maar die heeft de school vandaag echter gelijk gegeven: bye-bye leraar dus.
Onze bezoekers vinden het ontslag onnodig. "Niet slim, zo'n porno-verleden, maar laat die man terug", vond één op de drie bezoekers die aan onze poll meededen. Nog eens bijna 30% vond zijn acteeravontuur helemaal geen reet uitmaken. Slechts 23% was fel tegen, de rest wist het niet. De rechter vond 't dus blijkbaar wél genoeg reden om Ros niet meer te laten lesgeven op het Wellant.
Hoe zat 't ook alweer? Nadat een leerling Ros' pornofilm (van tig jaar geleden) zag op betaal-tv, ging het nieuws als een lopend vuurtje door de school en werd Ros ontslagen. Hij zou namelijk te chanteren zijn: nu konden leerlingen een hoger cijfer eisen, omdat ze anders met de filmbeelden aan de haal gaan. Ros vindt dat wel meevallen, omdat de hele school 't pornoverhaal toch al kent. Hij stapte naar de rechter én naar de Madiwodovrijdag-show.
Arme Ros. Die wil gewoon doorgaan met lesgeven, dus moet nu op zoek naar een andere school die 'm nog aan wilt nemen. Terug naar z'n eenmalige filmbaantje van vroeger lijkt namelijk niet zo'n strak plan. Wie nomineert deze man tot Leraar van het Jaar?
Anne (18, 6vwo) werd vanaf haar dertiende gepest door klasgenoten. Twee jaar lang werd ze dagelijks uitgescholden, kreeg ze onterecht strafwerk en plakten pestkoppen stiekem kauwgom in d'r haar. Op Scholieren.com vertelt ze haar verhaal.
Toen Anne dertien werd, ging ze naar de middelbare school. "Ik was altijd al een beetje verlegen en onzeker," vertelt ze. "Maar op de basisschool kon ik het altijd prima met mijn klasgenootjes vinden. Ik had heel veel vriendinnen."
Jongens met grote mondIn de brugklas werd alles anders. "De eerste dag schrok ik al een beetje," zegt Anne. "Mijn nieuwe klas was ontzettend druk en er zaten een paar jongens in met een hele grote mond. Toen dacht ik nog dat het allemaal wel mee zou vallen en dat het even wennen was. Dat vertelden mijn ouders me ook, dus ik wilde me niet aanstellen."
Maar aanstellerij was het zeker niet. Anne legt uit dat het pesten onschuldig begon. "Een beetje stiekem aan mijn haren trekken tijdens de les en gekke namen roepen. En schelden en vloeken... Ik dacht nog steeds dat het allemaal wel zou overwaaien. Maar toen ik een keer moest huilen in de klas, zagen ze mijn zwakke punt. Vanaf dat moment was het elke dag raak."
Verbrand strafwerkMaar was het echt zo erg, of alleen maar een beetje plagen? "Het was absoluut geen plagen meer," zegt Anne beslist. "Mijn klasgenoten plakten kauwgom in mijn haar en gooiden mijn kluis vol met drinken. Zo waren mijn boeken altijd nat. Omdat ik elke keer geen boeken had tijdens de les en niet durfde te zeggen hoe dat kwam, kreeg ik vaak strafwerk."
En tot overmaat van ramp kon ze dat gemaakte strafwerk bijna nooit inleveren. "Vaak pakten mijn klasgenoten het strafwerk af, één keer hebben ze het zelfs voor mijn ogen in de fik gestoken. Dan gaven ze me een blaadje waarop 'strafwerk is kut' of zoiets stond. De docente werd dan laaiend op me en de klas vond dat natuurlijk geweldig."
MeelachenDeed dan echt iedereen mee aan het pesten? "De ergste pesters vormden een groepje. Zij waren de populairste jongens en meiden van de klas," zegt Anne. "De rest van de klas lachte maar een beetje stom mee en zei er niets van. Ze waren al lang blij dat zij het slachtoffer niet waren."
Pas toen de pesters haar achtervolgden naar huis, begonnen haar ouders iets te merken. Anne: "Ik heb het altijd voor mijn ouders verborgen gehouden. Eerst dacht ik dat ik me niet moest aanstellen, daarna dacht ik dat het gewoon aan mij lag. Ze pestten niemand anders, zeiden dat ik lelijk was en ik geloofde het allemaal. Wat moest ik dan? Ik was pas dertien, veertien."
Andere klasHaar ouders ondernamen meteen actie. Anne ging praten met de schoolpsycholoog en de mentoren werden ingeschakeld, maar dat was al aan het einde van de tweede klas. "Veel konden ze niet meer doen, want onze klas zou het jaar daarna uit elkaar gaan. Ik heb de weken afgeteld en de docenten hebben die weken ook extra goed opgelet. Gelukkig heeft de school ervoor gezorgd dat ik nooit meer bij hen in de klas kwam. Het pesten is toen veel minder geworden, en uiteindelijk zelfs helemaal gestopt." Straf hebben de pesters echter nooit gehad.
En nu? Anne zit nog steeds op dezelfde school. "Ik draag het nog steeds een beetje met me mee," vertelt Anne. "Als ik een van die jongens of meiden tegenkom, ben ik niet echt meer bang, maar ik moet er nog wel aan denken. Het gaat nu veel beter met me. Volgend jaar ga ik studeren, dus dan zal ik er nog minder aan herinnerd worden. Maar ik denk dat ik het nooit echt zal vergeten."
Anne wilde niet met haar echte naam op Scholieren.com.
![]()
Mijn klasgenoot Michel van Zeist is goochelaar. En niet zo'n amateur die met kaarten gooit en ballen jongleert, maar echt een professionele.
Hij is gevraagd voor 'de nieuwe Uri Geller', te zien geweest op SBS6 en tourt het hele land door voor optredens. En dat al op achttienjarige leeftijd. What the...?!
Als zesjarige ukkepuk kreeg Michel een goocheldoos, omdat 'ie zo supergefascineerd was door circussen en z'n helden Bassie en Adriaan. Een hoop goochelboeken en tv-shows van Hans Kazan later werd 't serieus. "Vanaf mijn vijftiende werd ik gevraagd om optredens te doen op de muziekschool, theaters en scholen. Zo heb ik een hele hoop ervaring op kunnen doen."
Geen tijd voor Uri GellerEn sindsdien loopt het als een trein. Michel werd gevraagd om mee te doen aan SBS6-programma De Nieuwe Uri Geller. "Dat heb ik moeten afwijzen, ook omdat ik het te druk had met school," zegt Michel.
"Het is soms best moeilijk te combineren. Op een middag zat ik met mijn huiswerk voor mijn neus, vastbesloten om te leren, maar toen werd er gebeld voor een boeking. En daarna nog een keer. Ik geloof dat ik toen wel tot 9 uur 's avonds bezig ben geweest met het regelen van die optredens. Aan huiswerk heb ik niets meer kunnen doen."
Lerarenbeha weggegoocheldOp school staat Michel vooral bekend om zijn beha-truc. "Ik kon niet zo goed overweg met een lerares en heb haar gevraagd om me te assisteren bij een truc. Die truc hield in dat ik haar beha tevoorschijn toverde." Sindsdien is Michel een held en wil iedereen weten hoe 'ie dat geflikt heeft. "Hoe het precies gegaan is, ga ik niet verraden," voegt Michel eraan toe. "Dat laat ik een raadsel."
Verder deed Michel mee aan het NK Goochelen ("daarna belde een geheime maar superbekende Nederlandse goochelaar me, die interesse had in één van mijn trucs') en heeft 'ie nog een hele hoop optredens in de planning staan. "Ik heb de mogelijkheid om hierin te groeien, dus dat ga ik ook zeker doen," zegt hij. We zullen dus echt nog wel wat van hem horen. Zolang 'ie míjn kleren maar met rust laat.
Speciaal voor Scholieren.com legt Michel een trucje uit. Watch and learn:
![]()
We schreven er al eerder over: binnenkort mag je vanaf je 16,5e starten met je rijlessen. Nu is ook bekend per wanneer de minister van Verkeer de proef start: november 2011. Als je vervolgens slaagt voor je examen, kan je vanaf je 17e de weg op onder één voorwaarde: je moet begeleid worden door een ervaren bestuurder.
Nu is het nog zo dat je direct na het halen van je rijbewijs op je 18e alleen mag rijden, maar juist de groentjes op de weg zorgen voor veel ongelukken. Rijden - onder begeleiding - vanaf zeventien jaar moet ervoor zorgen dat je meer 'uren op de weg' maakt en dus beter voorbereid bent, voor je in je eentje de auto instapt.
Als deze regeling ingevoerd wordt, zou dat jaarlijks zestien verkeersdoden schelen, volgens de Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid. Het idee hebben we van onze Oosterburen: in Duitsland veroorzaken jongeren achter het stuur inmiddels 30% minder ongelukken.
Als je toch als zeventienjarige zonder begeleider de auto instapt, wordt je rijbewijs ongeldig verklaard en moet je alsnog wachten tot je 18e om opnieuw theorie- en praktijkexamens af te leggen.
Het gaat om een proef: als het er inderdaad veiliger op wordt, wordt het definitief ingevoerd.
Update: onze samenwerkingspartner TopX heeft het plan voorgelegd aan hun jongerenpanel (12-24-jarigen), en wat blijkt: 59% vindt het geen goed idee. Op je zestiende mis je het inzicht en het verantwoordelijkheidsgevoel om achter het stuur plaats te nemen.
![]()
Het is tijd voor de succesvolle rubriek Het Reactieformulier! Wederom presenteren wij een bijeenraapsel van de meest bijzondere, verbazingwekkende en beschamende reacties – allemaal puur ter vermaak, natuurlijk.
Het reactieformulier oefent een vreemde aantrekkingskracht uit. Hopeloos eenzame jongens zoeken er een vriendinnetje mee, anderen delen hun levensverhaal en leraren betrappen de luie donders. Tijd voor deel vier!
De reacties"Best een handige samenvatting, maar zou je me please kunnen mailen waar het boek over gaat?" (door Roxanne)
"Wie kan mij helpen? Ik heb het boek niet gelezen, maar wie is de schrijver?" (door Bas, bij 'Het Dagboek van Anne Frank')
"Ik heb het boek zelf gelezen en ik vind het heeeel mooi. Ik woon in België en ga vaak naar de bieb om dit Hoe Overleef Ik-boek te halen. Wil je me alsjeblieft terugsturen? Ik ben je grote fan." (door Ine)
"Hoi Francine Oomen, ik wil later zelf ook schrijfster worden. Ik ben nu ook al verhalen aan het schrijven, maar ik kan ze niet zo goed krijgen. Hoe doet u dat?" (door Lindsey)
"Hallo, ik heb geen commentaar hoor! Ik heb een vraag. Ik zit al zo lang met die vraag! In het boek van Hoe Overleef Ik Met/Zonder Jou staat dat Esther voor Rosa een boekje koopt op het treinstation. Een boek met allemaal tips erin! Nou is mijn vraag, heb je die ook echt? Zo'n boekje met al die tips erin? Zo niet, wil je die dan pleaaaaase maken? Die wil ik dan zo graag hebben! Nou ja, ik hoor het wel! Veel liefs." (door Bianca)
"Waarom is dit boek aan te bevelen? Er zijn ook mensen die niet kunnen lezen, die blind zijn en zo. Ik vind het flauw omdat zo te zeggen, hoor. Maar ja, laat maar staan, doe maar mensen pijn – ik vind het te triest voor woorden. Sommigen vonden het geen leuk boek, ik vond het een tof boek, maar toch, zoiets zet je toch niet neer. Zo ga je niet met elkaar om! Het is maar een tip." (door Iselitha)
"Schrijft u ook een verhaal over dromen die wel uitkomen? Dat zou misschien leuker zijn voor tieners?" (door Shalila in reactie op een samenvatting van het boek Vrijen)
"Ik ben lesdicktisch, ik kan dus niet lezen. Door jouw verslag te lezen, snapte ik het boek toch!" (door Rik)
"Altijd boeiend om een verslag te lezen over je eigen boek. Het meisje op de cover moet alleen niet Myrthe voorstellen, maar Chantal. Zij is de hoofdfiguur, degene met de lippenstift. Je ziet ook dat ze niet verminkt is aan de buitenkant, maar aan de binnenkant. Vandaar die zonnebril: ze verbergt haar ogen. Hartelijke groet." (door Augusta)
"Hoi Simone, ik vond dit een heeeeeeeel mooi boek en ook super zielig. Het einde vond ik ook heel mooi. Ik houd heel erg van zulke boeken en heb meerdere boeken van u gelezen. Ik vond ze allemaal heel er mooi en dat wou ik even tegen zeggen. U bent de beste schrijver ever! Ik vind het zooo cool dat ik een mailtje naar u kan sturen! Hoop dat u het leest en me waardeert! Groetjes." (door Suzanne, in reactie op 'Zwarte Sneeuw' van Simone van der Vlugt)
"Door het lezen van dit boek voel ik me goed, want het doet me denken aan mijn problemen en familie." (door Jaan)
"Geachte mevrouw Rowling. Kunt u een korte samenvatting sturen van Harry Potter en de Steen der Wijzen? O ja, ik vind uw boeken fantastisch, ik verheug mij op al de andere delen." (door Kelly)
"Heb jij ook een mening bij dit boek, want ik heb er namelijk geen mening over." (door Chantal)
Zelf een mooie gespot? Laat het ons weten! En juist als jij dit keer niets te melden hebt, staat het reactieformulier onderaan voor je open.
Ruwan portretteert voor Scholieren.com de jongeren in de Amersfoortse woonwijk Randenbroek. Een gruwelijk beeld komt naar voren: harddrugsgebruik op straat en orgaanhandel zijn er aan de orde van de dag.
De twee jonge filmmakers Ruwan en Nick maken ieder maandelijks voor Film@Scholieren een korte film. Nick brengt een Nijmeegse soapparodie, Ruwan Amersfoortse baldadigheid. Meer zien?
![]()
D'r wordt nog wel eens wat afgeklaagd over al die vreselijke docenten, maar je zou haast vergeten dat er ook waanzinnig goede leraren zijn. Leraren bij wie de klas vanzelf luistert, die je zelfs de moeilijkste sommen weten uit te leggen en die altijd voor je klaar staan.
Zet die docent in het zonnetje en nomineer ze voor de Leraar van het Jaar-verkiezing.
De Stichting Beroepskwaliteit Leraren organiseert de verkiezing en stelt een jury aan het werk om uit alle nominaties de beste docent te kiezen. Die wordt dan op 5 oktober - de internationale dag van de leraar - bekend gemaakt. Mocht jouw docent gekozen worden, dan is hij of zij een jaar lang de ambassadeur van het onderwijs (de vorige winnaars kregen de complete Nederlandse pers op hun dak!).
Aanmelden kan tot 30 april, maar doe je leraar een plezier en wees een keertje ruim op tijd.
Relaties tussen leraren en leerlingen: uit onderzoek van KRO Brandpunt blijkt dat het op 48% van de scholen de afgelopen tien jaar een of meerdere keren is voorgekomen.
En 17% van de docenten zegt wel eens verliefde gevoelens te hebben gehad voor een leerling. Klik hier voor alle vragen & antwoorden van het onderzoek.
Schooldirecteur Teunis Wagenaar is er in de reportage heel duidelijk over: "Eigenlijk is er maar een credo: als jij de docent bent, ben jij de volwassene, je hebt te maken met onvolwassen leerlingen. Ook een meisje van 16,5 jaar is onvolwassen. Blijf daar gewoon vanaf. Bovendien heb je een afhankelijkheidsrelatie: jij bent docent, jij bepaalt de cijfers, jij bepaalt de proefwerken, jij bepaalt of een leerling over gaat of niet."
Het is volgens de wet verboden, maar stiekem gebeurt het dus toch nog best vaak. Hoe zit dat bij jou op school? En was dat toen een kwestie van smerigheid of dacht je: dat is ware liefde?
![]()
Waarschijnlijk ken je 't wel: zenuwen voor een presentatie op school. Pure onzekerheid of iedereen wel stil blijft en je je niet verspreekt.
Hebben leraren daar nooit last van? Of hebben ze stiekem toch wel 'ns klotsende oksels, knikkende knieën en angst voor hun scholierenpubliek? Dan kunnen ze dat meestal verdomd goed verbergen. Ik vroeg 't twee van mijn docenten.
"Wat vinden ze nu écht van mij?, denk ik vaak als ik daar sta," zegt een leraar die door zijn koffie roert terwijl hij de meute tieners in de pauze bekijkt. "Ook op dit moment: wat zeggen ze nú over mij?"
Wegpesten is leukNu? Niets natuurlijk. Het is pauze, wij denken zo min mogelijk over leraren na, behalve als we ze even belachelijk kunnen maken. Maar andersom blijkt dat wel anders te zijn. Het hoofd van een leraar zit bomvol. Niet alleen met saaie verhalen en zaagsel, maar ook met gedachten over ons. Wij zijn hun werk, hun bron van inkomsten.
Daarbij vallen er elk jaar wel weer een paar docenten af door stress of omdat ze weggepest worden, wat altijd een leuke gebeurtenis is voor ons. Iedereen is dan vrolijk, trots lijkt het ook wel, iedereen moet het weten – behalve pa en ma.
"Wat zijn die pubers redelijk!"Maar goed, terug naar de presentatie-angst. Toen ik mijn aardrijkskundeleraar vroeg hoe 'ie zich tijdens een klassikale uitleg voelt, gaf hij me meteen twee van zijn meest voorkomende gedachten.
De eerste: "Ongelooflijk! Wat zijn die pubers redelijk vandaag!" Waarschijnlijk waren de leerlingen op dat moment gewoon te lui om hem het leven zuur te maken. Dit heb ik overigens niet tegen hem gezegd, ik ga hem toch niet uit zijn mooie droom halen?
"Wat heb ik fout gedaan?"Gedachte nummer twee bracht me behoorlijk in verwarring: "Deze les gaat goed! Wat heb ik fout gedaan?" En die vraagt floept opvallend vaak op in z'n aardrijkskundige hoofd, vertelt hij me.
Daar moest ik wel even over nadenken. Hij is blijkbaar dus toch wel bang voor ons. Want als iemand namelijk denkt: 'die presentatie ging goed', dan heeft diegene genoeg zelfvertrouwen.
Maar als iemand zich dan meteen af gaat vragen wat 'ie fout heeft gedaan, is 'ie kennelijk toch bang. Bang om iets niet goed te doen. En dus bang voor ons, want niemand anders had het door kunnen hebben.
Angst voor wegpestenDe komende weken ga ik eens opletten als hij schreeuwt in de klas. Doet hij dat dan omdat hij echt boos is, of omdat zijn angsten juist zo probeert de verdoezelen? Bang om de volgende te zijn die weggepest wordt? Dat zou me niets verbazen.