De eerste schoolweken zijn altijd een chaos. Je weet niet in welke klas je zit of waar je les hebt, en dan heb je ook nog dat verdomde huiswerk. Gelukkig zijn er leraren, een oase van rust: ze weten waar ze les moeten geven, hoeveel leerlingen er zijn en wat die moeten doen.
Maar wat gebeurt er als zelfs je leraren ook geen idee meer hebben? Ik mocht de totale puinhoop ervaren. Heerlijk.
Dinsdag
Het begint al lekker: verwacht je van een eerste schooldag dat je docenten je juichend met feestmutsen op hun nu al overwerkte hoofd staan op te wachten, wordt je verwelkomd door acht karren met boeken die de buitendeur van het gebouw volledig blokkeren. Omlopen dus.
Omdat zesdeklassers altijd van die moeilijke vakkenpaketten hebben, liggen al hun boeken op grote stapels op tafels in de gang. Je hoopt maar dat de langslopende bruggers een beetje uitkijken. "Brugger geplet door boekenlawine," zou hier best eens waarheid kunnen worden. Maar ach, daar zijn er toch al teveel van...
WoensdagDe eerste barstjes in de altijd zo strak geregelde roosters worden zichtbaar. Of eigenlijk is het gewoon chaos. Gisteravond is het rooster namelijk totaal omgegooid: iedereen loopt naar een lokaal waar ook twee andere klassen beweren les te hebben.
"Maar meneer, we kunnen toch ook gewoon in de aula les krijgen, dat werkt vast goed!" "Een uur niks, euh, zelfstudie doen, sluit heel goed aan bij die DRIE UUR zelfstudie die we hierna hebben volgens het rooster."
Ondertussen overleggen de leraren in de gang voor een lokaal: "Ik moet hier les geven volgens mijn rooster." '"Nee, kijk maar hier, het nieuwe rooster: ik moet hier les geven," zegt de ander enigzins geërgerd. Als we eindelijk in een lokaal zitten en de kan beginnen, gaat de bel alweer. We treuren allemaal diep om onze eerste gemiste les scheikunde.
DonderdagVandaag lijkt de rust een beetje teruggekeerd. De nieuwe bel doet het weer niet. Extra voordeel: lessen zijn dus sowieso een minuut of vijf korter. "Jullie zijn te laat." zegt de docent streng "Heeft u de bel dan wel gehoord?" "Euh, nee. Ga ook gewoon maar zitten."
In de pauze spreek ik wat oud-klasgenoten: sommigen hebben wel een beetje een krap rooster. Volgens de roostermaker kan je Geschiedenis en Latijn namelijk makkelijk tegelijk volgen. Interessant: dat betekent eigenlijk dus drie uur minder les per week!
VrijdagDe verantwoordelijke ligt nu waarschijnlijk als een dooie in een plas koffie op de grond zijn slaaptekort in te halen, maar het is wel gelukt: mijn rooster heeft nog maar drie tussenuren.
En dat ik door alle veranderingen een paar eerste lessen van docenten heb gemist? Ach ja, soms kan het niet anders. Ik zal met mijn hand over mijn hart strijken en 't hem vergeven.
Nog een weekje Frankrijk dan maar?Kortom: niet echt een soepele start van het schooljaar dus. Ik snap het ook wel, want acht weken vakantie is gewoon te weinig. Die docenten en directeuren hebben het echt niet makkelijk.
Wat zouden ze denken van een extra weekje vakantie? Kunnen zij het allemaal lekker uitzoeken met een glaasje water en de compleet lege aula om roosters op de vloer te tekenen. En dan hoeven wij niet de hele tijd aan hun kop te zeuren, want wij zitten nog even in Frankrijk.
![]()
Sinds dit schooljaar krijgt Anke geen les meer in een gewoon schoolgebouw, maar in een aftands krakkemikkig pandje dat verdacht veel wegheeft van een vooroorlogse legerkazerne. What to do? Naar 't LAKS!
In het hectische leven van scholieren is er één baken van rust: het LAKS. Wanneer wij het allemaal even niet meer weten, staan zij klaar met een antwoord. Ook een vraag? Reageer hieronder, mail of bel het LAKS: info@laks.nl / 020 5244060.
Beste LAKS,"Op mijn eerste schooldag kregen mijn mede-vmbo'ers en ik te horen dat we vanaf dit schooljaar leskrijgen in een apart (tijdelijk) gebouw. De school heeft namelijk meer leerlingen aangenomen dan dat er plek is.
Dit nieuwe gebouw bestaat uit een aantal (lelijke!) barakken met kleine lokalen, en slechts een paar wc's die nauwelijks schoongemaakt worden. De lokalen en gangen liggen vol verbouwingsstof en ik vrees nu al voor de koude winter die eraan komt. LAKS, wat kunnen we hieraan doen?
Alvast bedankt voor jullie tijd.
Groetjes, Anke"
Het Laks antwoordt:"Beste Anke,
Wat een vervelende start van je nieuwe schooljaar, ook omdat jullie het zo laat pas gehoord hebben. Je kunt zeker actie ondernemen. Het bevoegd gezag (meestal de gemeente) is wettelijk verplicht om schoolvoorzieningen goed te laten gebruiken en te onderhouden.
GeldDe school krijgt van de gemeente geld voor onderhoud, schoonmaak en energie- en waterverbruik. Hoeveel geld de school daarvoor krijgt, hangt af van het aantal leerlingenen en de ruimte van de school. De school moet het geld dat ze krijgt zó gebruiken dat er goede voorzieningen zijn op het gebied van huisvesting. Pas als van dat geld iets overblijft, mag de school het gebruiken voor iets anders.
Actie?!Lokalen mogen niet ongezond of te klein zijn. Als je denkt dat jouw lokalen dat wel zijn, kun je het beste eerst een gesprek aanvragen met de schoolleiding. Als er op jouw school een leerlingenraad is, kun je hen vragen om dat voor je te doen, omdat zij sowieso al veel overleggen met de directie. Als de schoolleiding niet naar je wil luisteren of er niets aan doet, kun je ook een klacht indienen bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg, die kan dan gaan kijken of de lokalen aan de Gezondheidswet voldoen.
De inspecteurIn een lokaal dat door de inspectie is afgekeurd, mag geen les worden gegeven totdat de inspecteur besluit dat het voldoende is verbeterd, of het aantal leerlingen voldoende is beperkt. Als de school toch les geeft in een afgekeurd lokaal, krijgt ze een boete.
Veel succes ermee!
Hartelijke groet van het LAKS"
Gelukkig zijn de gebruikte foto's niet echt van Anke's nieuwe gebouw.
![]()
Oké: je moet een werkstuk van minimaal 20 kantjes inleveren, morgenochtend. En met veel pijn en moeite heb je 10 kantjes kunnen vullen. Klinkt herkenbaar?
Dat is een probleem, maar zeker geen onoverkomelijk probleem. Redacteur Jeroen brengt in 6 stappen de spoedcursus Doen Alsof Je Werkstuk Heel Wat Voorstelt.
1. Je hebt nooit teveel hoofdstukkenHeb je tot nu toe maar vier kantjes volkregen? Geen probleem, voeg gewoon een aantal hoofdstukken (dus pagina's) toe. Maak een leuke voorkant, inleiding, inhoudsopgave en voorwoord, verdeel je eigenlijke tekst over een aantal subhoofdstukken en eindig met een nawoord, bibliografie en een dankwoord aan je docent.
Vertel daarin iets over zijn ongelooflijk verhelderende uitleg en zijn kwalitatief hoogstaande lessen, en je hebt weer een pagina gevuld. Zo bereik je snel dat paginaminimum en is die docent de rest van het schooljaar je beste vriend.
2. Anekdotes zijn perfectWie zegt dat scheikundeverslagen alleen maar theorie moeten zijn? Schrijf een lange intro waarin je vertelt over je overleden overgrootvader die vroeger wetenschapper was en jou urenlang op schoot nam om te vertellen over de biogenetische moleculaire wetenschap.
Zo heb je meteen een halve pagina vol, en stijg je in achting bij je docent. Twee vliegen in één klap.
3. Tekst is overratedOnder het motto 'de nieuwe generatie leest niet meer' is het handig om data te visualiseren. Maak een grafiekje, schema, of beeld het uit door middel van een tekeningetje. Of een diagram.
Waar je normaal twee regels mee vult, heb je met een grafiek al snel een halve pagina te pakken. En het is nog eens makkelijker te begrijpen ook.
4. Herhalen, concluderen en samenvattenHet is helemaal niet moeilijk om weinig informatie in veel zinnen te beschrijven. Typ een stelling, en laat 'm om de zoveel zinnen terugkomen. Natuurlijk wel in andere woorden, maar er is niets mis met een samenvatting of conclusie van de afgelopen alinea's: het maakt het er alleen maar duidelijker op.
5. Spatiëren, inspringen en margesDe regelafstand vergroten kennen we allemaal wel. Maar wist je dat je nog veel meer in kunt stellen? Denk aan letterafstand, woordafstand, letterbreedte, inspringing, enzovoort.
Combineer het met een lekker breed lettertype (Arial Black is een van de breedste), maak paginamarges groter (meer witruimte aan de zijkanten) en je hebt binnen no-time je werkstuk gevuld.
6. PaginascheidingTot slot: het is je vast een aantal keer voorgekomen dat je een hoofdstuk hebt met een aantal pagina's, en op de laatste pagina slechts drie eenzalme laatste regels staan. Meestal wordt het opgefleurd met een gigantisch plaatje op de laatste pagina, maar of je docent daar zo blij van wordt is een tweede.
Zorg ervoor dat je de volgende keer alvast rekening houdt met de laatste pagina door de eerste bladzijden te rekken met de manieren hierboven, of stop er een ergens tussendoor nog een extra plaatje bij. Zo staat je laatste pagina ook ineens vol en is je docent ook weer tevreden.
Tadaa! Binnen zes stappen heb jij een gigantisch mooi -en vooral láng- werkstuk. Succes!
![]()
Ik zit buiten, op de veranda. Alles is ondergedompeld in het licht van de nacht. Met een simpel rood deken om me heen geslagen, probeer ik wat woorden op papier te krijgen terwijl Kurt Cobain me toezingt.
Een glas Jack Daniels, inkt en omhoog kringelende rook maken het tafereel compleet. Een perfecte vrijdagnacht om de creatieve sappen tot uiting te laten komen.
Nee, wacht. Ik wilde bovenstaande alinea's eerst schrappen, de woorden die een avond omschrijven zoals ik 'm het liefst meemaak. Waarom wil ik niet dat iedereen dit leest? Omdat ik het ben, gereduceerd tot een paar kleine letters. Het is heel vreemd om die paar zinnen te lezen: is dat werkelijk mijn identiteit?
Ben ik iemand die whisky lekker vindt en kan genieten van muziek van voor z'n tijd?
Toch heb ik besoten het te laten staan. Omdat ik vind dat als ik een stem wil hebben, ik een flink paar ballen moet hebben. Als ik wil schrijven, moet ik denken 'fuck mijn schaamte'.
Maar ja, dan zullen mensen me wéér veroordelen: dat ik zo'n persoon ben die woorden als 'fuck' nodig heeft om een uitdagend verhaal te vertellen. Nou ja, dat leg ik dan maar naast me neer.
Als ik die nonchalance ervoor nodig heb om goede stukken te schrijven en diegene te zijn die ik wil zijn, then so be it. Uiteindelijk kan ik alleen hopen dat die eerlijkheid, naaktheid en stijl gewaardeerd wordt door lezers. Schrijven is kiezen: schrijf ik wie ik ben, of wat andere mensen willen?
We krijgen van kinds af aan te horen dat we speciaal zijn, vooral van onze ouders. Dat we alles kunnen worden wat we willen. Alsof wij het wonder zijn dat de wereld zal verbeteren. Het komt hard aan als je erachter komt dat niet iedereen ons perfect vindt.
Een goed voorbeeld van keuzes moeten maken, is een relatie. Zo hing ik laatst voor de tv, waarop duizenden films kwamen voorbij waarin werd gepredikt dat je jezelf nooit moet veranderen voor een speciaal iemand. Omdat diegene je moet accepteren zoals je bent.
Van dat soort bullshit moet ik kakken.
Waarom zou het fout zijn iets aan jezelf te veranderen om bij een speciaal iemand te zijn?
Ik denk dat het oké is om eens kritisch naar jezelf te kijken en denken "is deze persoon het waard, is deze persoon zo bijzonder voor mij, dat ik bereid ben een stukje van mezelf op te geven?"
Het kan ook met iets lichters, als een bijbaantje of school bijvoorbeeld.
Zo moest ik deze zomervakantie vijf dagen per week om zes uur opstaan om naar mijn werk te gaan.
Was ik daartoe bereid, vroeg ik mezelf tijdens de sollicitatie af. Bereid om eerder naar bed te gaan? Om een deel van de nacht op te geven voor een bijbaantje? Toch besloot ik dat werken voor mij op dat moment meer voordelen had dan heerlijk laat opblijven, schrijven, muziek luisteren, tv-series kijken en nachtelijk eten.
Het is oké om soms je identiteit los te laten. Je verlíest pas je identiteit en krijgt pas een probleem als je niet meer de verantwoordelijkheid voor die keuzes neemt.
Of je er niet lang genoeg en oprecht over hebt nagedacht.
Maar dat hoeft dus niet. Wees wie je wilt zijn, wat je op dat moment leuk en goed lijkt, experimenteer met die shit.
Uiteindelijk kan je alleen hopen dat die eerlijkheid, moed en stijl gewaardeerd zal worden door anderen.
Bovenste foto: flickr
![]()
Update: na Zoetermeer is vandaag Delft aan de beurt. Het ROC Mondriaan (VAVO-school) is ontruimd en de Politie Haaglanden heeft een leerling aangehouden (persbericht). Die had een vuurwapen in z'n auto en was met dat wapen in de buurt van de school gespot. Politieagenten met kogelvrije vesten en een ambulance waren ter plekke, maar uiteindelijk is er niet geschoten, meldt de NOS.
Ook in dit geval is Twitter weer een interessante bron van spannende feiten en nog spannendere geruchten. Maar of het ook allemaal waar is..?
Update zondagochtend: de opgepakte scholier is volgens nu.nl weer vrijgelaten. Hij had inderdaad een alarmpistool in z'n auto liggen, maar naar eigen zeggen was het nooit z'n bedoeling geweest om onrust te zaaien. Toch gaat-'ie de school z'n daarvoor z'n excuses aanbieden en zal hij vrijdag voor de rechter verschijnen.
Gisteren was me een dagje voor leerlingen van het Oranje Naussau College in Zoetermeer (locatie Parkdreef). Een school vol politie en leerlingen werd om kwart voor 11 's ochtends ontruimd, nadat iemand op Twitter twee scholieren had bedreigd.
Terwijl de wildste verhalen de rondte doen, besluit Scholieren.com eens met de schoolleiding te bellen om te vragen wat er nou eigenlijk aan de hand is.
Op zich is een dreigtweet geen nieuw fenomeen. Dreigtweetende scholieren beginnen een heuse rage te worden, met twitterterrorist Charlotte Bouwman als trendsetter. Normaal gesproken wordt alleen de (grappenmakende) dreigtwitteraar gearresteerd, maar nu werd er dus voor het eerst een hele school ontruimd.
In tegenstelling tot eerdere dreigtweets waren dit zestien (!) persoonlijke doodsbedreigingen voor twee meisjes. Heel anders dan iets als "morgen laat ik een bom in lokaal 0.24 ontploffen", wat in eerdere gevallen de timelines ingeslingerd werd. De meiden deden aangifte, maar dat was niet genoeg.
De politie besloot donderdagochtend op de school te gaan surveilleren. Ondertussen werd een 16-jarige verdachte aangehouden, die trouwens niet op die school zat.
Online geruchtenFlip Boer, algemeen directeur van de club van de Parkdreef-locatie en andere scholen, vertelt Scholieren.com: "Die ochtend ontstond een hoop onrust bij ouders en leerlingen, vooral door social media." Daar deden de wildste geruchten de rondte. Niet de angst voor een werkelijke aanslag, maar de onrust op de school was reden om de school te ontruimen.
Blijkbaar was die zo groot dat het beter was er voor die dag een punt achter te zetten.
"Alles wat op social media eerst groen is, verkleurt en wordt aan het eind van het verhaal paars. Zo was voor leerlingen niet meer duidelijk wat er nou echt aan de hand was."
Verkeerde verdachteDe rest van de dag vrij, hoe reageerden de leerlingen daarop? "Verstandig, ze begrepen het wel."
De verdachte jongen werd ondertussen verhoord, maar bleek niets met de tweets te maken te hebben. De polite meldde gisteren dat hij daarom niet langer verdacht is en is vrijgelaten. Het onderzoek gaat gewoon verder.
Schooldeuren blijven dichtVanochtend moeten de Parkdreefleerlingen weer gewoon aan de bak. Maar omdat sommige leerlingen nog niet helemaal relaxed in de schoolbanken zullen zitten, belooft de schoolleiding dat er extra gesurveilleerd zal worden. "En vanavond is er een voorlichtingsavond waar ouders met vragen naartoe kunnen. Hoewel ik er niet zo heel veel verwacht, hoor: we hebben steeds alle informatie op de site gezet."
Ook zal de voordeur van de school meestal dichtblijven en zal het hek naar het fietspad onder schooltijd gesloten zijn. Geen dreigtwitteraar die de school nog in kan, maar ook geen stiekeme spijbelaar die eruit mag dus.
Leerlingen van het Parkdreef die dit artikel lezen? Vertel hieronder hoe jij 't beleefd hebt.
Gisteren was een spannend dagje voor leerlingen van het Oranje Naussau College in Zoetermeer (locatie Parkdreef). Een school vol politie en leerlingen werd om kwart voor 11 's ochtends ontruimd, nadat iemand op Twitter twee scholieren had bedreigd.
Terwijl de wildste verhalen de rondte doen, besluit Scholieren.com eens met de schoolleiding te bellen om te vragen wat er nou eigenlijk aan de hand is.
Op zich is een dreigtweet geen nieuw fenomeen. Dreigtweetende scholieren beginnen een heuse rage te worden, met twitterterrorist Charlotte Bouwman als trendsetter. Normaal gesproken wordt alleen de (grappenmakende) dreigtwitteraar gearresteerd, maar nu werd er dus voor het eerst een hele school ontruimd.
In tegenstelling tot eerdere dreigtweets waren dit zestien (!) persoonlijke doodsbedreigingen voor twee meisjes. Heel anders dan iets als "morgen laat ik een bom in lokaal 0.24 ontploffen", wat in eerdere gevallen de timelines ingeslingerd werd. De meiden deden aangifte, maar dat was niet genoeg.
De politie besloot donderdagochtend op de school te gaan surveilleren. Ondertussen werd een 16-jarige verdachte aangehouden, die trouwens niet op die school zat.
Online geruchtenFlip Boer, algemeen directeur van de club van de Parkdreef-locatie en andere scholen, vertelt Scholieren.com: "Die ochtend ontstond een hoop onrust bij ouders en leerlingen, vooral door social media." Daar deden de wildste geruchten de rondte. Niet de angst voor een werkelijke aanslag, maar de onrust op de school was reden om de school te ontruimen.
Blijkbaar was die zo groot dat het beter was er voor die dag een punt achter te zetten.
"Alles wat op social media eerst groen is, verkleurt en wordt aan het eind van het verhaal paars. Zo was voor leerlingen niet meer duidelijk wat er nou echt aan de hand was."
Verkeerde verdachteDe rest van de dag vrij, hoe reageerden de leerlingen daarop? "Verstandig, ze begrepen het wel."
De verdachte jongen werd ondertussen verhoord, maar bleek niets met de tweets te maken te hebben. De polite meldde gisteren dat hij daarom niet langer verdacht is en is vrijgelaten. Het onderzoek gaat gewoon verder.
Schooldeuren blijven dichtVanochtend moeten de Parkdreefleerlingen weer gewoon aan de bak. Maar omdat sommige leerlingen nog niet helemaal relaxed in de schoolbanken zullen zitten, belooft de schoolleiding dat er extra gesurveilleerd zal worden. "En vanavond is er een voorlichtingsavond waar ouders met vragen naartoe kunnen. Hoewel ik er niet zo heel veel verwacht, hoor: we hebben steeds alle informatie op de site gezet."
Ook zal de voordeur van de school meestal dichtblijven en zal het hek naar het fietspad onder schooltijd gesloten zijn. Geen dreigtwitteraar die de school nog in kan, maar ook geen stiekeme spijbelaar die eruit mag dus.
Leerlingen van het Parkdreef die dit artikel lezen? Vertel hieronder hoe jij 't beleefd hebt.
![]()
De nineties? De nineties! Dat geweldige decennium waarin je hoogstwaarschijnlijk bent geboren. De jaren waarin je het woord 'huiswerk' nog niet kende en verliefd was op de juf.
Jaren '90-deskundige Nina (zelf jaargang 1992) stelde speciaal voor deze zonnige vrijdagmiddag een ninetiesmuziek-topvijf samen. Trek je regenbooglegging maar vast aan!
Mijn liefde voor de ninetiesIk ben een gigantische liefhebber van dat tijdperk: de naveltruitjes, rare hoge broeken, korte kapsels en Right Said Fred.
Vanaf mijn vierde kreeg ik nog maar weinig mee van cartoons of andere kinderdingen die toen populair waren. Ik keek liever naar TMF en MTV. Dat resulteerde in een torenhoge stapel nineties-cd's met veel Lenny Kravitz, HIM, Run DMC, Dr. Dre en Solid Harmoney. En anno 2011 dus onderstaande Top Vijf Aller Nineties:
Van vijf naar één...Op nummer 5 pronkt de vrouw die alle homo's aan het gillen krijgt. De bekendste travestiet sinds Patty Brard. Het is Cher! Met haar 'Believe' heeft ze een van de grootste hits te pakken die rond het einde van de jaren '90 is gemaakt.
Next is nummer 4. Dit liedje heeft alles wat een 90's hit hoort te hebben: Duitsers, rare keyboardstukjes en een catchy refrein. Het is het soort nummer waar het 'kent-u-deze-nog-nog-nog-nog-g-g-g-g?'-jingle'tje op de kermis voor gedraaid zou worden. Jawel: het is 'Narcotic' van eendagsvlieg-band Liquido.
Op nummer 3 staat een jongeman die nu bekend zou staan als een mooiboy. Ik kan me nog de avonden herinneren dat ik bij kaarslicht naar dit nummer zat te luisteren. Nee, hij zal niet per se bij iedereen bekend zijn, maar dan kun je alsnog gaan genieten van de man die mijn hart harder liet slaan: Sasha!
Niet iedereen zal mijn nummer 2 waarderen: vanwege het liedje, of vanwege de band zelf. Toch is die na dit nummer echt gigantisch geworden. Het zijn de mannen die graag sokken dragen om hun geslachtsdelen als ze live spelen. Die gasten die een rare voorliefde voor bruggen hebben en dan vooral voor eronder liggen. Inderdaad: het zijn de Red Hot Chili Peppers met Under The Bridge.
Tromgeroffel... hier komt de onbetwiste nummer 1!
En die heeft z'n status dik verdiend. Waan je in een discotheek in Ibiza rond 1996. Wat werd er daar helemaal kapotgedraaid? Juist ja, dit nummer. Nog steeds is deze 'band' een gigantische inspiratiebron voor vele house- en dance-acts van nu, zoals David Guetta of Swedish House Mafia.
Does that ring a bell? Inderdaad, het is Insomnia en gemaakt door Faithless!
[/p]I cannot get enough of the nineties!Natuurlijk ben ik niet de enige met een gigantische liefde voor de 90's. De makers van deze site bezitten een tijdmachine en zijn helemaal naar de 90's teruggereisd om voor ons te documenteren wat er wanneer in de hitlijsten stond. En daarbij zetten ze ook nog 'ns alles op genre. Voor wie niet genoeg kan krijgen...
"Yay", dacht ik een paar jaar geleden. "Mijn ouders gaan scheiden!" Want gescheiden ouders zijn zo slecht nog niet.
Vandaag is de Dag van de Scheiding en dat vind ik een mooi moment om iedereen met scheidende ouders op te beuren. Blijf niet bij de pakken neer zitten, maar verblijd jezelf met het vooruitzicht van gescheiden ouders!
Denk eerst eens aan de ruziemakers slash tranentrekkers zelf. Misschien zitten je ouders wel gigantisch opgesloten in de miserabele en ellendige afspraak genaamd 'huwelijk', maar kunnen ze na het ondertekenen van de scheidingspapieren eindelijk weer zichzelf zijn.
In het ergste geval belandt je vader vervolgens in een midlifecrisis en start hij een zogenaamde sexuele revolutie. Lees: sinds z'n twintiger jaren moest hij monogaam zijn en nu kan hij eindelijk weer eens uit zijn dak gaan.
Je moeder zoekt afleiding op een andere manier, bijvoorbeeld door drastisch taarten te gaan bakken. Fijn voor jou! En cliché maar waar: als je ouders weer gelukkig worden, word jij waarschijnlijk ook een stuk blijer. Zeker als er niet meer elke dag ruzie in huis is.
Maar een scheiding biedt veel meer perspectieven. Al die veranderingen zijn volgens mij zo slecht nog niet. Verheug je maar op:
Twee huizenDus twee kamers. Minimaal één nieuwe, waarvoor je alle recht hebt een geweldig nieuw interieur te eisen.
En daarbij: als één van je ouders naar een andere stad verhuist (zoals van een suf dorp in Friesland naar Rotterdam, in mijn geval), dan heb jij de kans om een nieuwe toffe stad te ontdekken! Nieuwe mensen, nieuwe winkels, nieuw eten, nieuwe invloeden.
Het huisdier dat je altijd al wilde hebben!Omdat je nu zo zielig bent, heb je veel steun en toeverlaat nodig van een nieuwe dierlijke best friend. Dit alles onder het mom van 'goed voor de verwerking van de scheiding'. Of: 'jullie waren er nooit voor me, dus ik verdien een huisdier, anders word ik depressief en ga ik stelselmatig spijbelen'.
Ik heb zelf gemerkt dat ik hier erg veel baat bij had: deze manipulatietechniek heeft me al drie konijnen en een cavia opgeleverd.
Dubbel zoveel cadeausEen scheiding levert dubbel zoveel cadeaus op tijdens je verjaardag, kerst, Sinterklaas, Allerheiligen, meer eten bij Pasen, Chanoeka, Thanksgiving, Ramadan et cetera. Met een beetje mazzel krijg je er immers een gigantische (misschien wel superrijke!) stieffamilie bij! En in veel gevallen meer zak- en kleedgeld...
Twee vakantiesHoe meer single ouders, hoe meer vreugd. Zo heb jij lekker de rust om met één ouder tegelijk te dealen, en leer je hem of haar misschien ook eens van een andere kant kennen. Altijd fijn, de combinatie van twee weekjes Turkije met vaderlief en vervolgens twee weekjes naar Frankrijk met moederlief.
Meer vrijheid
Gescheiden ouders leveren meer vrijheid op: bij wie je ook woont, je bent veel vaker alleen thuis!. En bovendien komen er vaak ook soepelere (andere) regels. Maar pas op: denk niet dat je helemaal los kan gaan en je internetverslaving nóg verder kunt ontwikkelen, want dat gaat vervelen.
Geloof me: ik had een prachtige visie van elke dag computeren tot elf uur, maar na drie maanden had ik daar al schoon genoeg van.
Maar het is wél allemaal jouw schuldZo alle voordelen opsommend, wil ik natuurlijk niet zeggen je vanavond nog een setje scheidingspapieren uit moet printen voor twee supergelukkige ouders, want ook ík heb wel gemerkt dat zo'n scheiding ook nadelen heeft. Je kunt je alleen gaan voelen, het idee hebben dat niemand je begrijpt, of dat het jouw schuld is dat je ouders zijn gaan scheiden. EN DAT IS HET OOK!
Neehee, natuurlijk niet. Geloof me, het ligt never nooit aan jou. Mocht je echt veel moeite hebben om met de nieuwe status van je ouders te dealen, zou ik je aanraden om met een goeie vriend(in) of vertrouwenspersoon erover te praten. Deze website kan ook helpen.
Maar vooral: focus op je nieuwe kamer, extra vakanties, knuffelkonijn en die steeds wat gelukkiger wordende ouders. Het helpt echt.
Op de Dag van de Scheiding 2011 is VillaPinedo.nl gestart: een website voor jongeren met gescheiden ouders waar Scholieren.com-redacteuren Jeroen en Rutger ook aan meewerken.
![]()
Afgelopen zondag krioelde 't van de hooggehakte tienermeiden in de Almeerse City Mall.
Stuk voor stuk hadden ze hun kilometerlange benen in een skinnyjeans gepropt en kwamen ze voor maar één ding: het winnen van de Elite Model Look 2011, een modellencontract.
In deze eerste ronde, de 'castingdag', zullen de meeste deelnemers al meteen naar huis worden gestuurd. Hoe dat eraan toegaat? Ik trok m'n allerhoogste hakken aan en ging langs.
Van de catwalk kukelenDe opdracht die de deelnemers krijgen, lijkt vrij simpel: op 10 centimeter hoge pumps over een catwalk lopen. Doutzen Kroes doet dat op tv met twee vingers in haar neus, maar hier zorgt 't nog voor aardig wat gewiebel en gewankel.
Terwijl de meeste kandidaten wel van tevoren geoefend hebben: "Voor de spiegel en afgekeken van YouTubefilmpjes," vertellen ze me bijna allemaal.
Maar ja, dat is dus niet altijd genoeg. Eén van de meiden verliest zelfs haar schoen en kukelt achterover van de catwalk. Iedereen is muisstil, niemand durft te lachen.
Gezonde spanningMaar ook voor wie wél op haar naaldhakken kan blijven staan, is zo'n wedstrijd met honderd man (vrouw) om je heen niet echt relaxed. "Ik ben hartstikke zenuwachtig," vertelt Femke (17 jaar) me van tevoren. "Ik hoop maar dat ik zo de catwalk nog op durf te lopen."
En Femke is niet de enige. Heel veel meiden geven toe "gezonde spanning" te hebben en lopen met een benauwd gezicht over de catwalk. De jury spoort ze aan te glimlachen, maar zonder veel resultaat.
Elkaar afkraken
Gelukkig hebben de meesten een goed medicijn tegen de zenuwen: andere meiden afkraken. In het publiek worden de ergste beledigingen gefluisterd. Van "wat een dikke koeienbenen" tot "zij heeft écht anorexia."
Het valt me op dat juist de "dat kan ik veel beter"-meiden meestal niet aan de deelnemerskant staan, maar alleen komen kijken. Typisch. Door al dat commentaar bevestigt de Elite Model Look het beeld wat ik al had van modellencastings: het is een echte vleeskeuring. En dat komt dus niet alleen door de jury.
GroentjesEn dat terwijl de meeste deelnemers nog gewoon groentjes zijn. "Ik heb wel eens eerder aan iets kleins meegedaan, maar nooit op een echte catwalk gelopen," zeggen de meesten. Zo ook deelnemers Jasmin (18) en Lynn (14), die door mogen naar de tweede ronde.
"Ik had niet eens geoefend," vertelt Jasmin. "Ik dacht: ik zie wel wat er gebeurt." Lynn zegt bescheiden: "Ik had totaal niet verwacht dat ik geselecteerd zou worden. Van de eerdere meiden die geselecteerd zijn, had ik het ook niet echt aan zien komen." Et voilà, zij zijn dus wél zomaar door naar de volgende ronde
Meteen voor de fotograafDirect na het jury-oordeel mogen de afvallers hun biezen pakken en krijgen de geselecteerden hun allersteerste fotoshoot. Dankzij de precieze instructies van de fotograaf ontstaan snel de foto's die op 1 oktober in de halve finale gebruikt zullen worden.
1 oktober? Halve finale? Dat klinkt als het serieuze werk, maar het is dus al bijna zover. Amper tijd om thuis nog op de gang te oefenen met YouTube aan. "Pff," vinden de geselecteerde deelnemers ook. "Eerst maar eens genieten van deze overwinning."
![]()