Blogs

 

Trillende wimpers

26 apr 2012, 19:58 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ze heeft de deadline van WriteNow gemist, maar mede dankzij deze inzending is Annemieke door naar de laatste selectieronde van de opleiding Creative Writing aan de ArteZ Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem. Morgen is haar laatste selectiedag...

In de weerspiegeling van het raam druk ik mijn neus tegen het kille glas. Mijn wimpers trillen en laten ongelijke zwarte vegen achter. Een streepjescode voor een liter tranen. Door de opgetrokken tralies voor mijn ogen zie ik de stad ontwaken.

Buiten functioneert de wereld op volle toeren, de straten absorberen het geluid van de haastige taxi's, tikkende hakken en gemompel in telefoons. Maar ik sta daar, achter glas. Afgesloten van het vallende ochtendlicht, onbereikbaar voor verhalen.

De stilte kapseist door mijn hoofd. Geïsoleerd van het tafereel dat zich buiten afspeelt, vraag
ik me af waar de mensen in taxi's heengaan, waar ze wonen en hoe ze leven. Of ze ook
twijfelen, en net zo zijn als ik. De luxaflex wordt naar beneden gerold door vader, om de wereld door een gesloten perspectief te zien. Rollen ducktape gaan er figuurlijk doorheen om het zicht te beletten op
verkeerde invloeden. Verlichting wordt afgeplakt, filosofie en creativiteit eveneens. Vaders wijsvinger waarschuwt: "Gij leeft in de wereld maar bent niet van de wereld."

Welk lamel ik ook optil, ik zie een klein deel van het totaal. Het zicht naar buiten is beperkt, maar eveneens kan niemand bij ons naar binnen kijken. Bescherming noemt vader dat, wanneer hij met een hamerslag de laptop vernietigt of de stekker van de tv doorknipt. Het is zondagmorgen en het water staat op. Eieren worden precies 3 minuten gekookt en koffie wordt zwart gedronken. Lange rokken verdoezelen ongeschoren benen en hoge kraagjes een mooi decolleté. Acht paar ogen sluiten wanneer vader zijn gebed uitspreekt en het startsein geeft om te ontbijten. De sombere kilte die uitgaat van het zondige besef wordt geserveerd met jam en hagelslag.

De kerkklokken laten zich horen, het is haast nostalgisch en ik kijk verwonderd naar ze op. Ik vraag me af hoe ze kunnen meedoen in hypocrisie terwijl ze ons al honderden jaren aanzien. Nooit is een klok gevallen, toevallig, op de dominee. Of stopte hij met klingelen, gewoon, omdat hij er niet meer in geloofde. Ik twijfel meer dan een continu van plaats veranderende klok. En twijfel, dat is de grootste zonde.

Schuivend over de statige houten bank bekijk ik slinks de mensen. Mijn zusjes snoepen van knisperende Wilhelmina-pepermuntjes en lezen de Donald Duck, verstopt tussen hun benen. Een aantal slaapt, een aantal luistert. De woorden vallen bij mij als wodka op een lege maag. Maar ik wil geen kater, ik wil kiezen. Kiezen tussen comazuipen of wat melk en eten. Dingen die voor iedereen doodgewoon zijn, maar voor mij de hemel op aarde.

Dat mensen vluchten, is instinct. Zoals olifanten vluchten voor overstromend water, rennen mensen weg van kolkende en veranderlijke situaties. Maar soms moet je, alleen om te laten zien dat het kan. Dat je je vuisten kunt ballen, je schouders kunt optrekken en kunt rennen om het rennen.

De dominee donderpreekt over boete en verdoemenis. Angstige ogen schitteren in het houten interieur. Ik wilde dat ik kon buikgillen. Heel hard. Terwijl niemand door zou hebben dat ik het was en waar het vandaan kwam. Allemaal zouden ze denken dat het hun eigen geweten was. En niemand zou er iets over zeggen. Schuld draag je alleen.

Ondraaglijk is de error in mijn hersencellen, het gegil en het protest. Ik snuit mijn neus, maar het blijft. Ik weet wat ik moet doen, maar ik ben als een bange olifant. Dit het moment waarop ik moet gaan. Het moment dat ik moet vluchten om het onderweg zijn. Moet breken, om te leren. Moet vallen, om op te staan.

Ik sta op. De kroonluchters rammelen, mijn lichaam beeft. Verdwaasd openen ogen zich, rukken ze zich weg van hun Bijbel of stiekeme tijdschrift en kijken me na. Met elke stap die ik zet, verwijder ik me verder van dominees helse praat. Ik leg mijn gebalde vuist op de klink.

De deur is zwaar, maar open.


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

Social media in lerarentaal

26 apr 2012, 07:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Wij zijn er uren per dag zoet mee. Maar bij u, de docent, oftewel digibeet, blijft dat een beetje uit.

U snapt niet echt wat het is en douwt het in het hokje 'dingen die de rare jeugd van tegenwoordig doet'.

U beleeft plezier aan het lezen van de krant of het fietsen met uw echtgeno(o)t(e). Verschil moet er zijn, maar toch: hieronder een korte handleiding social media - om het digitale gat tussen jong en oud te vullen.

1. Facebook en Hyves

Beide hetzelfde concept. Een levendig, 24/7 actief netwerk ('s nachts doen zich vaak foto's van drank en kots de rondte) waarop de jeugd zijn hele leven deelt met vrienden, kennissen, onbekenden, familie. U, docent, vindt dit waarschijnlijk eng. Da's nergens voor nodig.

Dit ziet er voor u uit als cyberpesten of als veel te ingewikkeld. Sommige brave docenten waagden een sprong in het diepen, maar hebben het nog niet helemaal begrepen.

Het is namelijk níet de bedoeling dat u privéfoto's gaat publiceren, of vijftien albums maakt met foto's van uw kleinkinderen. Zet die dan al helemaal niet wagenwijd open for the whole world to see. Ook niet slim: uw politieke voorkeur op uw publiceren. Ik heb al eens het profiel van een oud-havo-teamleider gespot met 'PVV' als politieke voorkeur. Daar maakt u geen vrienden mee.

Mochten leerlingen u, om wat voor reden dan ook, willen toevoegen als vriend: accepteer dit verzoek dan niet. U komt geheid foto's van afgelopen weekend tegen, met een leerlinge, een fles Bacardi, een duckface, een inkijk van vier meter en een jongen die deze leerlinge stevig beetpakt. Dat wilt u natuurlijk delen in de docentenkamer, maar daar komen boze scholieren van. 

2. Twitter

Ik vrees dat u dit ziet als een of andere uitlaatklep van leerlingen, waarop leraren op elk front compleet geterroriseerd worden. Misschien heeft u daar dan wel een beetje gelijk in.

[p]Maar besluit u Twitter te gaan gebruiken, dan zult u doodsimpele zielen berichten (Tweets genaamd)  zien plaatsen als "even naar de frituur frietjeus halen dan met m'n schatje zijn 3. Tumblr

Het spijt me, meneer, mevrouw, maar ik vrees dat ik dit netwerk niet aan u kan uitleggen - aan leerlingen is het al moeilijk. U wilt per se een definitie? Vooruit. Het is een site waarop de jeugd naar hartenlust foto's uploadt, quotes doorspeelt en op 9gag (dát ga ik al helemaal niet uitleggen) pleurt. Om het met uw jeugd te vergelijken: een soort groot boek met foto's en quotes die van hand tot hand gaan door de school - maar dan door de wereld.

Wees gewaarschuwd: als ik u hier op af zou sturen, zou u al moeite hebben met het concept inloggen, laat staan met het werkelijke gebruik. Therefore, we keep this a secret to you. Sorry.

Conclusie

Tot slot: klinkt deze handleiding nog steeds zo Chinees als de woorden banga, kaulo en swag? Dan zou ik voorstellen dat u deze handleiding als niet-gelezen beschouwt. Houdt u het lekker bij Teletop en schoolmail - dat laatste is gezien uw extreem late of nooit verstuurde mailantwoorden al uitdagend genoeg. Laten we de echte sociale netwerksites fijn bij ons. 


3 reacties | lees origineel...

› Meer...

WTF: Atheense Stavrina

26 apr 2012, 07:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Mijn kunstzinnige vriendin Stavrina uit de economisch afstervende stad der klassieke kunst, Athene, vertelt ons in deze What The Fashion graag over haar kledingkeuze en inspiratiebronnen. Ze houdt van Joy Division, poëzie, koffie, tekenen en meer...

Aspirerend modejournalist Jorinde sterft een beetje van binnen als ze de zoveelste leeftijdsgenoot ziet die zichzelf in een doodsaaie standaardoutfit heeft gehesen à 500 euro.

Voor de rubriek WTF: What the Fashion? spot Jorinde de voorlopers met gevoel voor stijl, waarvan ze zelf nog iets zou kunnen leren.

Waar koop jij jouw kleding?

Ik koop vooral veel online, bij winkels als Asos en Topshop. Ook koop ik vintage kleding in een winkel in Athene, White Room by Holy Mustache, op een paar vintagemarkten en ook ben ik zo af en toe te vinden in H&M en ZARA voor wat simpelere dingen. Vandaag ontdekte ik deze website: www.sheinside.com, wat ik een fijne website vind.

Waar kijk je naar als je kledingstukken uitkiest? Kies je specifiek welke kleren/patronen/stoffen je wilt?

Ik kan niet echt zeggen dat er één specifiek ding is waar ik altijd naar zoek. Als ik more into pattern ben, maar de kleur is niet wat ik verwacht of de stof is te slecht, dan koop ik het niet. Het liefst draag ik een combinatie van een interessante kleur (veel zwart), een patroon dat goed combineert met mijn silhouet en een stof die fijn aanvoelt.

Wat zijn jouw inspiratiebronnen?

Oh er zijn zo veel bronnen out there. Voor mij is het voornamelijk muziek en de manier dat het je een gevoel geeft. Als ik naar Pete Doherty luister, kleed ik mij in zwarte kleuren met een fedora hoed, vintage boots en een fur. Als ik bijvoorbeeld naar The Beatles luister, draag ik waarschijnlijk een kort sixties-jurkje met veel luipaardprint als outwear. In het algemeen ben ik niet zo'n rebel met mijn stijl. Ik houd het simpel met veel sieraden, zwart, hoeden en shirts.

Qua artiesten inspireert Damien Hirst mij met zijn laatste tentoonstelling 'New Religion', het leven van schrijver Jack Kerouac en ook Robert Mapplethorpe met zijn nieuwe visie op de art society.



0 reacties | lees origineel...

› Meer...

's Werelds slimste PWS'ers united

25 apr 2012, 15:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het is de natte droom van elke leraar: scholieren die op zaterdagochtend niet voetballen, maar ingewikkelde wiskundige vraagstukken oplossen. Omdat ze dat leuk vinden.

Op het International Conference of Young Scientists in Nijmegen verzamelden vorige week jonge übernerds vanuit de hele wereld zich, voor een wedstrijdje Beste Profielwerkstuk Wereldwijd. Videoblogger Hidde  was erbij.


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Cashen op Koninginnedag

25 apr 2012, 06:42 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ik voorspel: Koninginnedag wordt een fiasco dit jaar. Bange NS-conducteurs, geen alcohol bij het kroonprinselijk koekhappen en geen megafeest op het Museumplein.

Als je je geld nergens aan kunt uitgeven, moet je het maar innen. Maar hoe? Hier 5 originele tips om deze Koninginnedag je krat bier (of ranja) terug te verdienen!

Bedenk eerst waar je goed in bent, of ab-so-luut niet. Je kunt beide uitbuiten:

1. Mystery chick

Kun je supergoed roddelen? Doe daar iets mee. Leen kleding van zo'n hipper-dan-hippe shopaholic en zet een masker op. Verspreid van tevoren het gerucht dat die ene superhete bangalijst-chick ook op de vrijmarkt zit en laat je betalen om je gezicht te laten zien. Let op: dit werkt niet de hele dag.

2. Zing vals

Zingen is afgrijselijk gênant als je het niet kunt. Ben jij overtuigd van je zoetgevooisde stem, maar raadt je beste vriend je aan om alleen onder de douche te zingen? Ga dan op de rommelmarkt staan en zing zo lelijk mogelijk de irritantste zomerhits van de afgelopen jaren. Bordje erbij: "Betaal om me te laten stoppen: 50 cent per 5 minuten." Succes gegarandeerd!

3. Zing niet

Is er iemand écht mooie muziek aan het maken of een aria aan het zingen? Ga dan schuin achter die persoon staan, wel met je gezicht naar mensen toe, zet een bakje neer voor muntjes en playback. Zodra de ander  doorkrijgt dat jij meer verdient dan hij: rennen!

4. Lopende bandcreativiteit

Ben je creatief en kun je onder tijdsdruk iets geweldigs verzinnen? Doe dan net als dit meisje in New York en neem je opa's schrijfmachine mee naar de vrijmarkt. "Noem een onderwerp en ik schrijf een gedicht voor je", hoe idyllisch! Natuurlijk ook toe te passen als je fantastisch kunt tekenen of beeldhouwen.

5. Wees waarzegger

Nodig: zo'n doorzichtig bonbonschaaltje als glazen bol en een goede vermomming. Je doet je voor als Russische waarzegster, maar kent natuurlijk alle mensen uit het dorp. Verbaas ze door alles over ze te weten en houd een algemeen verhaal over toekomstig geluk en vele vermenigvuldigingen.


Op 30 april wil ik geen kleffe cakejes in mijn handen gedrukt krijgen. Ik laat ook niet mijn nagels oranje lakken door kleuters en ik hoef al helemáál geen videobanden te zien. Paardenkoppen en schrijfmachines zijn de oranjetompoezen van 2012.

Meer tips? Op de site van het Nibud staan ook nog een paar goeie, zoals de caviarace of complimentenverkoop: klik.

Foto's: humansofnewyork.com


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Trend: Facebook-ergernissen

25 apr 2012, 06:42 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het is misschien wel volksergernis nummer één: de meldingen op Facebook.

Het is blijkbaar nodig om iedereen 37 keer per dag te laten weten dat je Farmville speelt en dat je plantjes water nodig hebben, of dat iemand in z'n zelfgebouwde Lutjebroek nog een politieagent zoekt in Cityville. Spam!

In 'Rages/HIPspot de redactie van Scholieren.com trends op het schoolplein. Zoals Draw Something, koptelefoons van 160 euro en "leuk-leuk".  Ook een rage gespot? Deel het met ons in de reacties!

Je kunt niet eens meer normaal facebooken of je wordt gebombardeerd met meldingen of je eventjes de varkens van je buren wilt voederen in Farmville. Kijk, Farmville was best cool, maar is de lol er voor de meeste gebruikers er inmiddels niet een beetje vanaf? Nu zelfs mijn nichtje van tien Farmville speelt, begint het Hyves-gehalte wel erg hoog te worden...

MijnKalender

Farmville is nog tot daar aan toe, maar wat ik écht niet snap zijn die idiote MijnKalender-verzoeken. Beste jongetjes en meisjes, wat is nu het werkelijke nut daarvan? Van je echte vrienden weet je de verjaardag toch wel? En zo niet, schrijf het in je eigen agenda of kijk elke week in het mailtje dat je krijgt van Facebook.

De ergernis ontstaat bij mij vooral door de ENORME hoeveelheid verzoeken. Ik wil best aan een -in mij ogen nutteloos- verzoekje van een vriend voldoen, maar als ik er tien per dag krijg is het niet tof meer.

Vrienden spammen[p]Als je zulke verzoeken uitzet, spam je automatisch al je vrienden met het feit dat je denkt dat je cool bent door MijnKalender te gebruiken, maar anderen denken daar écht anders over. Of zoals ik het ergens op internet las: "[/i]

Het is misschien wel volksergernis nummer één: de meldingen op Facebook.

Het is blijkbaar nodig om iedereen 37 keer per dag te laten weten dat je Farmville speelt en dat je plantjes water nodig hebben, of dat iemand in z'n zelfgebouwde Lutjebroek nog een politieagent zoekt in Cityville. Spam!

In 'Rages/HIPspot de redactie van Scholieren.com trends op het schoolplein. Zoals Draw Something, koptelefoons van 160 euro en "leuk-leuk".  Ook een rage gespot? Deel het met ons in de reacties!

Je kunt niet eens meer normaal facebooken of je wordt gebombardeerd met meldingen of je eventjes de varkens van je buren wilt voederen in Farmville. Kijk, Farmville was best cool, maar is de lol er voor de meeste gebruikers er inmiddels niet een beetje vanaf? Nu zelfs mijn nichtje van tien Farmville speelt, begint het Hyves-gehalte wel erg hoog te worden...

MijnKalender

Farmville is nog tot daar aan toe, maar wat ik écht niet snap zijn die idiote MijnKalender-verzoeken. Beste jongetjes en meisjes, wat is nu het werkelijke nut daarvan? Van je echte vrienden weet je de verjaardag toch wel? En zo niet, schrijf het in je eigen agenda of kijk elke week in het mailtje dat je krijgt van Facebook.

De ergernis ontstaat bij mij vooral door de ENORME hoeveelheid verzoeken. Ik wil best aan een -in mij ogen nutteloos- verzoekje van een vriend voldoen, maar als ik er tien per dag krijg is het niet tof meer.

Vrienden spammen[p]Als je zulke verzoeken uitzet, spam je automatisch al je vrienden met het feit dat je denkt dat je cool bent door MijnKalender te gebruiken, maar anderen denken daar écht anders over. Of zoals ik het ergens op internet las: "[/i]why install an app that´s so little useful and makes no sense at all?[/i]

› Meer...

Onder de tafelbladen

24 apr 2012, 08:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Scholieren.com is groot fan van de Jonge Dichter des Vaderlands-verkiezing: (inmiddels nog) drie beeldschone jongedames strijden op poëtische wijze om landelijke roem en status.

Na de stemronde in mei zal de winnaar twee jaar lang dichten op Scholieren.com en optreden op poëziefestivals. Talent om in de gaten te houden dus!

Via drie gastblogs stellen we de finalisten vast aan je voor. Het slot in de reeks: poëzie van Joanne Hoekstra, 17 jaar, havist op het Gomaruscollege in Groningen.

Onder de tafelbladen

Niemand
die zijn vingers waagt,
onder de tafelbladen in lokaal 24
Het is niet anders dan de andere lokalen.
Een plek vol herinneringen aan alle ex-leerlingen
die ooit achter dezelfde tafel hebben lopen zweten als wij nu.
Zij hebben geschiedenis geschreven
ook toen al de strijd gestreden
de kauwgom wetten te verbreken
en wij zijn nu.

U like? Eergisteren publiceerde finalist Kenza al een gedicht over bruggers in kluisjes op Scholieren.com. Gisteren was Sannemaj aan de beurt, over een boterhammengevecht. Lezen die hap!


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Geen troost voor gymnasiasten

24 apr 2012, 08:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Een nieuwe regel voor gymnasiasten: als je door Grieks of Latijn zakt voor je eindexamen, kun je voortaan geen atheneumdiploma meer krijgen als troostprijs.

Vroeger kon dat in bepaalde situaties wel, maar helaas: het College voor Examens kent geen genade meer.

Toen...

Tot en met vorig schooljaar bestond deze superchille escape route namelijk voor sommige gymnasiasten: als je gezakt was door een onvoldoende voor Grieks en/of Latijn.

Als je dat vak náást een 'gewoon' volledig atheneumvakkenpakket had gevolgd (dus Grieks of Latijn als extra vak), dan kon je het gewoon laten vallen als je een onvoldoende bleek te hebben gehaald. Wat dan overbleef was een schitterende atheneumlijst vol voldoendes, en dito diploma.

Deze troostprijs gold trouwens alleen voor scholieren op een scholengemeenschap, waar dus ook echt atheneum wordt aangeboden. Zat je op een school met alleen maar gymnasiasten, dan was je sowieso de sjaak en moest je later via staatsexamens of de vavo alsnog je gymdiploma proberen te halen.

... en nu

Aber jetzt: met ingang van 2012 is deze regeling gewijzigd. Zit je op een scholengemeenschap, dan moet je voor aanvang van het centraal examen kiezen of je a) voor een echt gymnasiumdiploma opgaat, of b) voor een atheneumdiploma opgaat (dat kan wel een atheneumdiploma met extra Latijn en/of Grieks zijn).
Zet je in op een gymnasiumdiploma maar faal je op Latijn of Grieks, dan ben je dus gewoon écht gezakt. Zonder mogelijk atheneumdiploma als troost. Tip van het LAKS: denk goed na wat je kansen zijn en hoeveel een gymnasiumdiploma je waard is. Als je zakt, kost het je alleen maar tijd en geld...


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

IBA studeren, of toch maar niet?

24 apr 2012, 08:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Voordat ik deze twee studenten interviewde, had ik er nog nooit van gehoord: International Business Administration, kortweg IBA. Klinkt heel chique, maar eigenlijk is het gewoon wo Bedrijfskunde in het Engels.

Voor IBA word je echter een stuk minder snel toegelaten dan voor Bedrijfskunde: op de Erasmus Universiteit Rotterdam laten ze bijvoorbeeld maar 150 mensen per jaar toe. En de meeste daarvan zijn internationaal.

Elke maand op Scholieren.com: twee studenten aan het woord over hun megapopulaire studie. De één is enthousiast, de ander juist wegggelopen uit de collegebanken.

De stopper: ''We konden alles thuis doen!'' 

Camou (forumnaam, niet haar echte naam) koos voor International Business Administration, omdat ze later misschien wel een eigen bedrijf wilde runnen'.  "Dat leer je namelijk op de IBA" vertelt de 19-jarige Camou. "En omdat het Engels was, kon ik tenminste ook in het buitenland in het bedrijfsleven gaan werken. Het leek me wel cool om ook internationaal te kunnen werken.''

Wat leer je allemaal precies dan? ''Je leert eigenlijk gewoon hoe je een bedrijf runt,'' legt Camou uit. ''Je krijgt vakken als marketing, logistiek en wiskunde. Maar dan natuurlijk alles in het Engels. 

Daardoor zijn er ook heel erg veel internationale studenten. Sommige komen hier maar voor een jaartje, maar er zijn er ook veel die hier vier jaar komen studeren.''

Na een halfjaartje stopte Camou toch. ''Ik vond het eigenlijk helemaal geen goede studie,'' zegt ze. ''We kregen veel Nederlandse docenten, die wel Engels konden, maar geen goede uitspraak hadden. Vaak hoefde je colleges niet eens te volgen: je kon zelf alles thuis doen.''

De organisatie vond ze ook niet erg goed. ''We kregen een keer wiskunde van een student: hij stond trillend voor de klas les te geven. Na een tijdje was hij ineens 'op vakantie' zonder dat aan ons te melden. Dus moesten we alles thuis maar gaan doen.''

Op een gegeven moment vond ze er daarom eigenlijk niks meer aan. ''Het was allemaal wel duidelijk, maar ik vond het geen goede opleiding en ik vond het ook niet echt leuk meer. Al dat thuis studeren is natuurlijk ook niet echt leuk.'' Daarom stopte ze in december met de opleiding en werkt nu voor een halfjaar. ''En wat ik volgend jaar ga doen, zie ik dan wel weer.''

De tweedejaars: ''De studenten en docenten zijn heel divers!''

Cedrick is een tweedejaars student International Business Administration en komt uit Congo. ''Ik heb hiervoor een medische opleiding gedaan,'' vertelt hij. ''Daar wilde ik eigenlijk mee verder in Nederland, maar dat kon niet. Ik had namelijk een bepaalde module van het Nederlandse Staatsexamen niet gehaald.''

Daarom zocht Cedric naar andere studiemogelijkheden. Toen hij de beschrijving van IBA las, sprak dat hem wel aan. ''Het was internationaal, administratief en juridisch. Dat leek me wel leuk,'' zegt Cedrick. Na een dagje meelopen was hij al overstag. 

Het leukste aan de studie vindt Cedrick de vakken 'organizational behavior', 'cross cultural management' en 'human resources management'. De eerste twee vakken zijn vakken uit het eerste jaar, HMR is een vak uit het tweede jaar. ''Het is vooral handig dat de internationale vakken je een open blik geven,'' legt Cedrick uit. ''En je ziet heel snel de verschillen tussen het bedrijfsleven in verschillende landen.''

Wat Cedrick ook een groot pluspunt vindt aan de opleiding, is de diversiteit van de studenten. ''Er zijn studenten met allerlei verschillende afkomsten,'' vertelt hij. ''En ook de docenten komen van allerlei verschillende culturen. Door hun verschillende achtergronden leren we zoveel dingen.'' 

Later wil Cedrick "in de financiële wereld" gaan werken, of aan de slag op een consultatiebureau. ''Ik weet nog niet precies wat ik later wil worden, maar in ieder geval iets in die sectoren. Dat ligt het dichtst bij mijn interesses!'' 

Benieuwd waar & hoe je International Business Administration kunt studeren? Bij studiekeuze123 zetten ze alle info voor je op een rijtje: vul 'm hier in als zoekterm.


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Rozen en vacances

23 apr 2012, 19:53 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Voulez vous cousier avec moi?" De makers van onze geliefde nep-soap gaan op weg naar Frankrijk, enkel gewapend met deze subtiele openingszin. Even geen filmpje dus. Over twee weken weer.

Maar we tot die tijd doen alsof het een zakenreis is. Is jouw Frans nou niet bepaald zo bon apatit als dat van onze makers, en kan je nog wel wat bijles gebruiken? Scholieren.com biedt uitkomst! Kijk deze vermakelijke en vooral educatieve aflevering van De Weg over Rozen, recht uit de oude doos. Veel plezier en tot over twee weken, mes ammies!

Disclaimer: dit artikel werd mede mogelijk gemaakt door translate.Google.com


0 reacties | lees origineel...

› Meer...