Blogs

 

Een prijswinnende liefdesgeschiedenis van 1 minuut

28 okt 2010, 20:34 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Een tijdje terug was ik bij het Nationaal Filmfestival voor Scholieren. Dit was één van de filmpjes die ik erg mooi vond. Het Laar & Berg College te Laren sleepte meerdere prijzen in de wacht, onder andere in de categorie bovenbouw, 1-minuut, met: '(Not) Meant To be.'

Het filmpje werd gemaakt in Rotterdam tijdens een excursie naar het International Filmfestival Rotterdam. De makers Yvar van der Lende, Karlijn Zeeuw van der Laan en Wouter van der Vaart hebben hier ook nog eens de 'Junior Tiger Award' in de wacht gesleept. De opdracht was een film te maken over dromen of de toekomst. Het scenario werd vooraf op school bedacht en de film werd op een simpele DV camera gedraaid en gemonteerd.

'(Not) Meant To Be' gaat over de toevallige ontmoeting van een jongen en meisje en de romantische gevolgen. Tenminste, als ze elkaar ook daadwerkelijk zouden ontmoeten.. Huh? Je moet het filmpje gewoon even zien, dan spreekt het voor zich. Het is met een simpele camera gefilmd, maar de muziek en belichting zitten goed in elkaar: dromerige gitaardeuntjes inbegrepen. Een echt zwijmelfilmpje dus, met een beetje humor.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Een prijswinnende liefdesgeschiedenis

28 okt 2010, 14:16 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Een tijdje terug was ik bij het Nationaal Filmfestival voor Scholieren. Dit was één van de filmpjes die ik erg mooi vond. Het Laar & Berg College te Laren sleepte meerdere prijzen in de wacht, onder andere in de categorie bovenbouw, 1-minuut, met: '(Not) Meant To be.' Het filmpje werd gemaakt in Rotterdam tijdens een excursie naar het International Filmfestival Rotterdam. De makers Yvar van der Lende, Karlijn Zeeuw van der Laan en Wouter van der Vaart hebben hier ook nog eens de 'Junior Tiger Award' in de wacht gesleept. De opdracht was een film te maken over dromen of de toekomst. Het scenario werd vooraf op school bedacht en de film werd op een simpele DV camera gedraaid en gemonteerd. '(Not) Meant To Be' gaat over de toevallige ontmoeting van een jongen en meisje en de romantische gevolgen. Tenminste, als ze elkaar ook daadwerkelijk zouden ontmoeten.. Huh? Je moet het filmpje gewoon even zien, dan spreekt het voor zich. Het is met een simpele camera gefilmd, maar de muziek en belichting zitten goed in elkaar: dromerige gitaardeuntjes inbegrepen. Een echt zwijmelfilmpje dus, met een beetje humor.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

'Mijn kinderen zou ik leren hun zooi op te ruimen'

28 okt 2010, 14:16 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Vol goede moed ging ik voor de productie van dit artikel het stadscentrum van Nijmegen in. Gewapend met camera, een telefoon met opnamefunctie en de vraag: wat vind jij van de opvoeding van je ouders? Het lijkt allemaal heel vanzelfsprekend, totdat je bij de ouders van je vrienden komt en het daar allemaal heel anders blijkt te gaan. Niet erg moeilijk om te antwoorden, vond ik. En zo'n foto zal toch geen reden zijn voor leeftijdsgenoten om af te haken? Dus ik ging op zoek naar keiharde opvoedverhalen. Het bleek toch lastig. Zelden hoorde ik zoveel smoezen. "Mijn parkeermeter loopt af!", "Ik moet nu gaan koken.." en de origineelste: "Scholieren.com, wat is dat voor site? Ik laat me niet zomaar fotograferen voor een onbekende site!" Maar ondanks al deze afwijzingen lieten mijn fotograaf en ik ons niet uit het veld slaan. En zo ondervroegen wij met succes een aantal jongeren over hoe hun opvoeding is. Misschien komt dat wel omdat ik van mijn ouders heb geleerd niet te snel op te geven. Ik presenteer u met trots: de verhalen van een aantal jongeren uit Nijmegen. Interview I Lieke (17), Nijmegen Wat vind jij van je ouders en de opvoeding die ze jou gaven? "Ik denk dat ze me een goede opvoeding geven - mijn ouders zijn niet zo streng, daar ben ik ook wel blij om - maar ze zijn ook niet heel erg losjes. Ik moet meestal wel rond een uur of twee, drie al naar huis als ik uitga. Dat vind ik eigenlijk ook wel een goede tijd. " Welke regel hanteren jouw ouders nu die jij ook aan je kinderen zou willen doorgeven? "Toch wel de standaard regels, en dat mijn kinderen zouden leren hoe ver ze zouden kunnen gaan, dat ze dat duidelijk weten. Is ook zo duidelijk voor beide partijen, vind ik." Interview II Joris (20), Den Bosch Wat vind jij van je ouders en de opvoeding die ze jou gaven? "Mijn opvoeding was vrij losjes, ze vonden wel dat als ik iets deed dat ik daar zelf maar verantwoordelijkheid voor moest kunnen aanvaarden, dus ik kon en mocht best wel veel. En vanaf mijn zestiende had ik eigenlijk bijna geen regels meer waar ik me aan moest houden." Welke regel hanteren jouw ouders nu die jij ook aan je kinderen zou willen doorgeven? "Dat ze wel met geld leren omgaan, dat vind ik wel belangrijk." Interview III Anna (15), Winterswijk Wat vind jij van je ouders en de opvoeding die ze jou gaven? "Mijn ouders zijn best relaxed, een goede maar rechtvaardige opvoeding. Ik mag best veel, maar er zijn wel grenzen aan verbonden. Zo hangt de tijd waarop ik thuis moet zijn na het uitgaan af van waar ik naar toe ga, bijvoorbeeld. Maar meestal tot ongeveer een uur." Welke regel hanteren jouw ouders nu die jij ook aan je kinderen zou willen doorgeven? "Nou, ik denk wel dat ik ze wil doorgeven dat ze een beetje hun eigen troep opruimen - ik ga dat niet voor hun doen of zo. Dat zou wel een belangrijke regel zijn voor mij. En dat ze niet teveel kattenkwaad uithalen. Of beter gezegd: dat ze mij niet bij dat kattenkwaad betrekken. Doe ik ook niet bij mijn ouders." Interview IV Patricia (16), Nijmegen Wat vind jij van je ouders en de opvoeding die ze jou gaven? "Mijn ouders zijn wel streng qua regels die ik echt moet volgen, ook qua thuiskomtijd na het stappen of zo, maar in andere dingen zijn ze wel weer heel erg mild." Welke regel hanteren jouw ouders nu die jij ook aan je kinderen zou willen doorgeven? "Ja, voor het eten thuis zijn vind ik wel een goede regel, is ook wel zo gezellig. En handen op tafel tijdens het eten is ook wel leuk, om te gebruiken." Al concluderend kun je denk ik samenvatten dat de ouders van de jongeren die op dinsdag 26 oktober 2010 door het stadscentrum van Nijmegen rondliepen redelijk mild zijn, alhoewel ze meestal wel een aantal vuistregels hanteren. En hoe zijn jouw ouders? Net zo mild of juist heel streng? Laat het ons weten! Dank aan klasgenoot Anoûl voor het maken van de foto's. Samen met dagblad Trouw organiseren we een schrijfwedstrijd: Watjes & Schatjes; slappe ouders, verwende kinderen? Doe mee en vertel het verhaal waarin jij het leidend (of misschien het lijdend) voorwerp bent. Als je wint, zorgen wij ervoor dat de bezoekers van Scholieren.com en de lezers van Trouw je verhaal ook te lezen krijgen.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Strafregels keren terug op school

28 okt 2010, 12:15 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

'Straf helpt niet, strafregels wel', staat in de Metro. Ouderwetsch strafregels schrijven maakt namelijk zelfs van de grootste terrorleerlingen makke lammetjes. Dat in tegenstelling tot de klas uitgestuurd worden (eigenlijk wel stoer of een uurtje nablijven (lekker boeiend). Strafregels schrijven werkt een stuk beter, en dat realiseren docenten zich ook steeds vaker. Je bent dus gewaarschuwd.

Scholengemeenschap Het Groene Hart in Alphen aan de Rijn en het VMBO Sweelink College in Amsterdam hebben begin 2009 de schrijfstraffen geïntroduceerd en hun leerlingen daarmee min of meer tot makke lammetjes getemd. In Amsterdam worden 70% minder leerlingen de klas uitgestuurd en komt één op de vijf chronische telaatkomers voortaan altijd op tijd. Gespijbeld wordt er nauwelijks meer. Ook op Het Groene Hart is het spijbelen 'drastisch omlaag gebracht' door het invoeren van strafregels.

Orthopedagoog (iemand die moeilijk lerende en ontsporende kinderen weer op 't rechte pad houdt) Astrid Boon raadt de docenten wel aan lekker lange zinnen op te geven: geen driehonderd keer "Ik mag niet spijbelen" maar liever honderd keer "Ik moet gewoon naar de les Biologie komen op dinsdagmiddag in plaats van rond te hangen in het park, want nu heb ik de uitleg van een heel hoofdstuk Broeikaseffect gemist en haal ik een onvoldoende voor mijn proefwerk van volgende week maandag". Angstaanjagende zin, ja. Zeker in honderdvoud.

Waar raak jij het meest van onder de indruk: het hernieuwde strafregels schrijven of toch 'good old' nablijven?


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Strafregels maken leerlingen braaf

27 okt 2010, 21:50 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

'Straf helpt niet, strafregels wel', staat in de Metro. Ouderwetsch strafregels schrijven maakt namelijk zelfs van de grootste terrorleerlingen makke lammetjes. Dat in tegenstelling tot de klas uitgestuurd worden (eigenlijk wel stoer of een uurtje nablijven (lekker boeiend). Strafregels schrijven werkt een stuk beter, en dat realiseren docenten zich ook steeds vaker. Je bent dus gewaarschuwd.

Scholengemeenschap Het Groene Hart in Aphen aan de Rijn en het VMBO Sweelink College in Amsterdam hebben begin 2009 de schrijfstraffen geïntroduceerd en hun leerlingen daarmee min of meer tot makke lammetjes getemd. In Amsterdam worden 70% minder leerlingen de klas uitgestuurd en komt één op de vijf chronische telaatkomers voortaan altijd op tijd. Gespijbeld wordt er nauwelijks meer. Ook op Het Groene Hart is het spijbelen 'drastisch omlaag gebracht' door het invoeren van strafregels. Orthopedagoog (iemand die moeilijk lerende en ontsporende kinderen weer op 't rechte pad houdt) Astrid Boon raadt de docenten wel aan lekker lange zinnen op te geven: geen driehonderd keer "Ik mag niet spijbelen" maar liever honderd keer "Ik moet gewoon naar de les Biologie komen op dinsdagmiddag in plaats van rond te hangen in het park, want nu heb ik de uitleg van een heel hoofdstuk Broeikaseffect gemist en haal ik een onvoldoende voor mijn proefwerk van volgende week maandag". Angstaanjagende zin, ja. Zeker in honderdvoud. Waar raak jij het meest van onder de indruk: het hernieuwde strafregels schrijven of toch 'good old' nablijven?


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Vraag 't aan Rob: Vakantie te kort

27 okt 2010, 07:27 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel


Wil je dat Rob jouw probleem oplost? Vertel erover in de reacties! Dikke kans dat 'ie je uit de problemen fantaseert. Meer Rob stripjes? Klik.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Grote Jongerenliteratuur Prijs 2010

26 okt 2010, 12:30 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Op een dag moet je afscheid nemen van je vertrouwde Carry Slee, Francine Oomen en Thea Beckman en moet je Verantwoorde Boeken gaan lezen van je docent. Maar niet alle Verantwoorde Boeken zijn zo stoffig als het pak van je leraar Nederlands. De vakjury van de Grote Jongerenliteratuur Prijs 2010 (de 'Kinderjury' voor de oudere jongere) heeft nu 6 boeken genomineerd. Echt Literatuur, maar wél behapbaar. Aanraders, zelfs. We hebben ze zelf niet gelezen, maar hebben ze wel even gegoogelt. Even kort: Origineel Nederlands Trouw  is de andere wang van Peter Bekkers gaat over vrienden en kunstenaars Conrad en Johnny. Op een dag besluit Johnny zijn eigen ambitie op zij te zetten om zijn maat te helpen op weg naar de artiestieke top. In ruil daarvoor neemt hij trouwens wel Conrads vriendin als minnares. Voor wat hoort wat, denkt 'ie blijkbaar. Als Conrad op een dag Johnny vraagt of die hem wilt vermoorden (een dooie kunstaar doet het immers vaak beter dan een levende), vinden ze dat alle drie een strak plan. 155 pagina's dik.

In Dagen van gras schrijft Philip Huff over de achttienjarige Ben, die na een periode van zwaar drugsgebruik in een psychose raakte. Hij belandt in een jeugdkliniek, waar hij terugblikt op zijn jeugd vol ruziende ouders en zijn beste vriendje Ton. Een vriendschap die uiteindelijk in rook opging. De schade om dit te vertellen: 167 pagina's. Dit is geen dagboek van Erna Sassen is niet het dagboek, maar het schrift van de depressieve Boudewijn (16).  Een paar jaar na het overlijden van z'n moeder komt hij zijn bed niet meer uit en is z'n blijheid ver te zoeken. Sterker nog: "Vanaf vandaag ga ik mijn uiterste best doen iedereen teleur te stellen. Niet aan de verwachtingen voldoen wordt mijn levensdoel". Zijn pa geeft hem huiswerk: elke dag een cd luisteren en een stukje in zijn schrift schrijven. En dat doet 'ie 132 pagina's lang.  Vertaald naar het Nederlands Zeitoun van Dave Eggers speelt zich af tijdens orkaan Katrina, dat New Orleans verwoestte. Hoofdpersoon  Abdulrahman vlucht niet, maar blijft in de stad om zijn huis en bedrijf te beschermen. Met z'n tweedehands kano peddelt 'ie na afloop door de overstromde straten, tot hij een week later plotsklaps verdwijnt. Een dikke pil voor de diehards: 356 pagina's.  In Paper Towns van John Green is Quentin (18) verliefd op Margo, die er een avontuurlijke en bizarre levensstijl op nahoudt. Nadat ze op negenjarige leeftijd een dode man vinden, verdwijnt Margo uit Quentins leven. Ruim Tien jaar later gaat hij naar haar op zoek. Dankzij internetcontacten en cybergames vindt hij haar weer: in Paper Town, een plaats die alleen op de kaart bestaat. 303 pagina's dik. De achttienjarige Julie, hoofdpersoon in Muleum van Erlend Loe, blijft alleen achter nadat haar ouders en broer omkomen bij een vliegtuigramp. Als haar zelfmoordpogingen niet blijken te lukken, gooit ze het over een andere boeg: ze sluit zich op in een kippenfarm in de hoop vogelgriep te krijgen, tekent Mohammed-karikaturen om opgeblazen te worden door moslimextremisten en vliegt ze expres met rammelende Afrikaanse vliegtuigjes. 192 pagina's.  Alle boeken maken kans om op 19 november de Grote Literatuur Prijs 2010 te winnen: die van beste Nederlands boek of van beste buitenlands boek. Stemmen op je favoriete boek kan niet, een volwassen jury van professionele boekenwurmen maakt de dienst uit. Volgend jaar komt er wel een publieksprijs. Meer info vind je hier. En schrijf je een boekverslag over één van bovenstaande titels? Wees eens lief voor je leeftijdsgenoten en  lever 'm bij ons in!


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Ochtendgymnastiek

26 okt 2010, 08:30 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Woensdagochtend het eerste uur. Een modderig veldje. Mistbanken boven het land. Een enthousiaste gymleraar. Vierentwintig leerlingen. Dé perfecte ingrediënten voor een uurtje vermaak. Het begint al goed. De éne helft van de klas staat fanatiek te voetballen op het glibberige veld. De andere helft staat, deels in het streepjesshirt van een vriendin, bibberend langs de kant van het veld. In de verte komt onze gymleraar, met een kopje koffie in zijn hand, aangelopen. De gymleraar, nonchalant dat 'ie is, heeft nog geen speelveld klaargezet. We gaan softballen maar moeten eerst even helpen met het klaarleggen van het veld. De les is al een kwartier bezig en eindelijk staan we klaar om te beginnen. De opsplitsing van mijn klas is hier ook weer mooi te zien. De mensen die fanatiek hadden staan voetballen doen nu hun uiterste best om het softballen op gang te brengen. De andere helft van de klas staat met de handen in de zakken op het veld, of zit pratend met een lotgenoot op de bank. Op het modderige veld is het natuurlijk wachten op de eerste uitglijder. De meisjes die het shirt van een ander aan hebben, overigens niet door een gebrek aan kleren, vrezen het meest voor de modderige ondergrond. Als ze moeten rennen, doen ze dat uiterst voorzichtig. Daar gaat hij. Op zijn kont in de blubber. Ik vind het bijna jammer dat het niet een van de meisjes was die als eerste onderuit ging. Al snel volgen nummer twee en nummer drie. Allemaal met de kont in de blubber. Het eerste uur gym heeft duidelijk zijn sporen nagelaten. Nog vóór de ingang van de verbouwde, nu-nog-witte, kleedkamers moeten we onze schoenen uit doen. Vierentwintig paar natte sokken, een aantal bruine broeken en een vreselijke stank zijn het resultaat. "Fijne dag nog!" Riep mijn gymleraar met op zijn gezicht een lach van oor tot oor.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Leerlingen op deze school zijn wel gemotiveerd

25 okt 2010, 12:53 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Een jongen, gevlucht vanuit Afghanistan samen met zijn jongere broertje. Een meisje van zestien, weggelopen uit het Midden Oosten met haar kleine kindje... Het zijn de levensverhalen van een stel willekeurige leerlingen die ik vandaag tegenkom, op bezoek bij de Internationale Schakelklassen in Utrecht. Zij zijn opgegroeid in oorlogsgebieden, ik in Utrecht. Toch valt dit niet aan de vrolijke gezichten af te lezen op school. Waar je misschien een plaats vol bitterheid en verdriet verwacht is de sfeer vol respect, vriendelijkheid en vrolijkheid verrassend. Het begint al in de hal; bankjes versierd met mozaïeken steentjes, kleurige lampionnen aan het plafond. Leraren en leerlingen vragen belangstellend wie ik ben en wat ik kom doen om daarna enthousiast over de school te vertellen. De conciërge vergelijkt de school met een prachtige tuin vol exotische bloemen. Iedere leerling krijgt de kans op te bloeien in een veilige omgeving om daarna een plekje te kunnen innemen in de Nederlandse maatschappij. ISK In de Internationale Schakelklassen komen kinderen van 12 tot 18 die economisch of politiek vluchteling zijn. Dit betekent dat ze om de (on)veiligheid of armoede hun geboorteland zijn ontvlucht. Met een toelatingstest wordt je IQ en niveau ingeschat: sommige kinderen zijn nog nooit naar school gegaan, een Chinese leerling kan best goed onderwijs hebben gekregen maar wel in een ander schrift. Het streven van de school is om in maximaal twee jaar de jongeren de Nederlandse taal bij te brengen zodat ze kunnen doorstromen naar een middelbare school of een ROC. Docenten en mentoren zijn betrokken: als er een nieuwkomer is, gaat de mentor thuis op bezoek om een idee te krijgen van z'n thuissituatie. En een gesprek met de leerling en z'n ouders gaat dan vooral met handen en voeten, want Nederlands spreken ze (nog) niet. Meelopen Ik loop een middagje mee met de uitstroomgroep met leerlingen die binnen een jaar de overstap zullen maken naar een normale middelbare school. De lessen zijn praktijkgericht en moeten leerlingen dwingen tot communicatie. In het Nederlands natuurlijk. Ze doen een spelletje: de opdracht is om in een rijtje te gaan staan van kleinste schoenmaat naar grootste. En dus: overleg. Dan vraagt de lerares of iedereen het tegenovergestelde kan doen van wat 'ie normaal doet. Dat leidt tot verwarring, wat betekent 'tegenovergesteld'? Na de uitleg wordt het eindelijk duidelijk. Een meisje uit Eritrea (Noordoost-Afrika) roept dat zij de juf wil zijn en iedereen moet doen wat ze zegt, want dat is tegenovergesteld. Gemotiveerd Net als op elke school is iedereen blij wanneer de bel gaat. De vrolijke chaos van spelletjes en praktische opdrachten op school maakt dan plaats voor het leven thuis. Een meisje vertelt me dat ze eenmaal thuis voor haar broertjes en zusjes zorgt, de boodschappen doet én gaat koken. Pas 's avonds laat maakt ze dan haar huiswerk en daar doet ze haar best op. "Maar dat vind ik niet erg, school is leuk."


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Visser: Trip

25 okt 2010, 12:53 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Elke week op Scholieren.com: aandacht voor 'n vers boekverslag van een onlangs uitgekomen boek. De verslagen worden geschreven door leraar Nederlands Kees van der Pol: uittreksels waar je van op aan kunt, dus. Begin vorige maand verscheen er een nieuwe verhaal van schrijfster Judith Visser: Trip. "Over illegale hondengevechten, drugshandel en Feyenoord-hooligans", vertelt Kees. "Trip is geen whodunit en misschien ook wel geen literaire thriller. Het is gewoon een spannend verhaal over een situatie die misschien in de 'bovenwereld' te weinig aandacht krijgt." In het boek gaat de zeventienjarige Amber een paar weken bij haar neef Stan logeren. Op een ochtend is haar hond Yuriko verdwenen. Stan blijkt het dier te hebben verkocht aan een crimineel die hem wil gebruiken voor georganiseerde hondengevechten. In een poging Yuriko terug te krijgen, belandt Amber zelf in de schokkende en gevaarlijke onderwereld. Kees: "Steeds opnieuw weet Visser met zo'n origineel thema te komen. Daardoor blijft het interessant de schrijversloopbaan van Judith te volgen. Ze is zeker één van de veelbelovendste schrijvers van Nederland".


0 reacties | lees origineel...

› Meer...