Blogs

 

Vraag 't aan Rob: goede voornemens

4 jan 2012, 06:27 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Billenkoek anno 2012

3 jan 2012, 10:53 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

De afgelopen weken was het een regelrechte hit op YouTube: een gruwelijk filmpje van een Amerikaanse vader die z'n zestienjarige dochter in elkaar slaat met een riem.

Waarom? Ze had een spelletje gedownload van internet. En dat mocht niet van pa.

Terwijl hij haar strafte, stond haar webcam nog aan. Toen het filmpje online kwam, meldde de politie van de staat Texas "dat het is toegestaan om discipline te gebruiken in de opvoeding van een kind".

Als dit discipline is, wat is dan kindermishandeling?

34 per 1000

Het filmpje zette me aan het denken, want ook in Nederland schuilt er een hoop ellende achter de lieve moeders, vriendelijke vaders en bloemetjesgordijnen. Vorig jaar werd in Nederland 34 per 1000 kinderen tussen de 0 en 17 jaar slachtoffer van mishandeling of verwaarlozing. Vierendertig! Hoeveel leerlingen zitten er op jouw school? Zouden dat dan één, twee of drie klassen vol mishandelde kinderen zijn?

Mishandeling is dus blijkbaar niet iets van de twintigste eeuw, die tijd van verschrikkelijke leraren met linialen die je -PATS- elke keer een klapje verkochten op je vingers als met de inktpot zat te knoeien. Die tijd van 'billenkoek' en 'een corrigerende tik'.

Ouderlijke onmacht

Misschien heb jij vroeger ook wel een paar klappen gehad als je iets fout deed. Want sommige ouders vinden dat blijkbaar nog steeds normaal, of acceptabel in uitzonderingssituaties. In beide gevallen een teken van ouderlijke onmacht, als je het mij vraagt.

Want waar komt de logica vandaan dat je elkaar lichamelijk moet gaan beschadigen bij wijze van straf? Denken ouders dat, omdat hun kind hun eigen vlees en bloed is, ze het recht hebben het te mishandelen?

Discipline

En je hoeft niet naar Texas te vliegen om dat stomme discipline-excuus tegen te komen. "Hoort erbij als ouder, soms moet je nou eenmaal een klap verkopen om discipline bij te brengen," hoor je ook hier.

Discipline? Volgens mij leer je dat een stuk beter als je ouders wél macht over je hebben, maar ze niet naar de riem, liniaal of eigen vuist hoeven te grijpen.

Stel je eens voor dat jij ouder bent van een kind dat echt verschrikkelijk loopt te etteren. Kan gebeuren. Toon je dan niet juist je eigen onzekerheid en onmacht als je iemand slaat, schopt of verrot scheldt die lichamelijk en geestelijk jonger en kleiner is? Is het juist geen teken van onmacht, omdat je blijkbaar verblind bent door woede - en daar niks aan kunt doen?

Maar het werkt toch?

Na-tuur-lijk werkt het. Want je verzoekt je kind niet vriendelijk doch dringend ergens mee op te houden, je verkoopt hem/haar een klap. En of je dat nou eens per week of eens per jaar doet, het werkt. Want als Mientje een forse klap op d'r achterhoofd krijgt als ze een koekje pikt, dan doet ze dat echt niet nog eens. Da's een effectieve manier van opvoeden!

Wat een non-argument, hè? Ik betitel het zelf als het 'regeren door angst-principe'. Vergelijkbaar met communistische, censurerende regeringen. Ja, het werkt, maar het is regeren door angst op te wekken. En daarvoor hoef je iemand echt niet dagelijks in elkaar te rammen.

Bang voor je vader

Een paar klappen per jaar is al genoeg om een nare sfeer te creëren en iedereen in de teugels te houden, of paps nou wel of niet letterlijk met z'n eigen vuist of vlakke hand dreigt. Zelfs al na een paar klappen houdt Mientje er psychische schade aan over - en wordt ze bang. Voor haar eigen vader. 

En ik? Ik heb gelukkig nooit klappen hoeven te incasseren thuis. En één ding weet ik zeker: ik zal mijn kinderen never nooit met een vinger aanraken. Laat staan met een hele vuist.

Ken jij of ben jij iemand die thuis wordt mishandeld? Twijfel dan niet en contacteer het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling: amk-nederland.nl of telefonisch via 0900-1231230.


13 reacties | lees origineel...

› Meer...

Billenkoek anno 2011

3 jan 2012, 07:18 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

De afgelopen weken was het een regelrechte hit op YouTube: een gruwelijk filmpje van een Amerikaanse vader die z'n zestienjarige dochter in elkaar slaat met een riem.

Waarom? Ze had een spelletje gedownload van internet. En dat mocht niet van haar vader.

Terwijl hij haar strafte, stond haar webcam nog aan. Toen het filmpje online kwam, meldde de politie van de staat Texas "dat het is toegestaan om discipline te gebruiken in de opvoeding van en kind".

Als dit discipline is, wat is dan kindermishandeling?

34 per 1000

Het filmpje zette me aan het denken, want ook in Nederland schuilt er een hoop ellende achter de lieve moeders, vriendelijke vaders en bloemetjesgordijnen. Vorig jaar waren in Nederland 34 per 1000 kinderen tussen de 0 en 17 jaar slachtoffer van mishandeling of verwaarlozing. Vierendertig! Hoeveel leerlingen zitten er op jouw school? Zouden dat dan één, twee of drie klassen vol mishandelde kinderen zijn?

Mishandeling is dus blijkbaar niet iets van de twintigste eeuw, die tijd van verschrikkelijke leraren met linialen die je -PATS- elke keer een klapje verkochten op je vingers als met de inktpot zat te knoeien. Die tijd van 'billenkoek' en 'een corrigerende tik'.

Ouderlijke onmacht

Misschien heb jij dus vroeger ook wel een paar klappen gehad als je iets fout deed. Want sommige ouders vinden dat blijkbaar nog steeds normaal, of acceptabel in uitzonderingssituaties. In beide gevallen een teken van ouderlijke onmacht, als je het mij vraagt.

Want waar komt de logica vandaan dat je elkaar lichamelijk moet gaan beschadigen bij wijze van straf? Denken ouders dat, omdat hun kind hun eigen vlees en bloed is, ze het recht hebben het te mishandelen?

Discipline

En je hoeft niet naar Texas te vliegen om dat stomme discipline-excuus tegen te komen. "Hoort erbij als ouder, soms moet je nou eenmaal een klap verkopen om discipline bij te brengen," hoor je ook hier.

Discipline? Volgens mij leer je dat een stuk beter als je ouders wél macht over je hebben, maar ze niet naar de riem, liniaal of eigen vuist hoeven te grijpen.

Stel je eens voor dat jij ouder bent van een kind dat echt verschrikkelijk loopt te etteren. Kan gebeuren. Toon je dan niet juist je eigen onzekerheid en onmacht als je iemand slaat, schopt of verrot scheldt die lichamelijk en geestelijk jonger en kleiner is? Is het juist geen teken van onmacht, omdat je blijkbaar verblind bent door woede - en daar niks aan kunt doen?

Maar het werkt toch?

Na-tuur-lijk werkt het. Want je verzoekt je kind niet vriendelijk doch dringend ergens mee op te houden, je verkoopt ze een klap. En of je dat nou eens per week of eens per jaar doet, het werkt. Want als Mientje een forse klap op d'r achterhoofd krijgt als ze een koekje pikt, dan doet ze dat echt niet nog eens. Da's een effectieve manier van opvoeden!

Wat een non-argument, hè? Ik betitel het zelf als het 'regeren door angst-principe'. Vergelijkbaar met communistische, censurerende regeringen. Ja, het werkt, maar het is regeren door angst op te wekken. En daarvoor hoef je iemand echt niet dagelijks in elkaar te rammen.

Bang voor je vader

Een paar klappen per jaar is al genoeg om een nare sfeer te creëren en iedereen in de teugels te houden, of paps nou wel of niet letterlijk met z'n eigen vuist of vlakke hand dreigt. Zelfs al na een paar klappen houdt Mientje er psychische schade aan over - en wordt ze bang. Voor haar eigen vader. 

En ik? Ik heb gelukkig nooit klappen hoeven te incasseren thuis. En één ding weet ik zeker: ik zal mijn kinderen never nooit met een vinger aanraken. Laat staan met een hele vuist.

Ken jij of ben jij iemand die thuis wordt mishandeld? Twijfel dan niet en contacteer het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling: amk-nederland.nl of telefonisch via 0900-1231230.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Rijles in een Mercedes

2 jan 2012, 07:31 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Rijles op je 16,5e is nog niet echt populair onder jongeren, schreef NRC Handelsblad zaterdag. Onze blogger Tjeerd begrijpt daar helemaal niks van.

Mijn linkervoet op de koppeling, mijn rechtervoet trillend boven het gaspedaal. De radio gaat aan en op het schermpje verschijnt: Q-music Flitslocaties.

Voor het eerst in mijn leven draai ik legaal een contactsleutel om. De motor is meteen aan.

Ik ruik niet langer alleen maar de krentenbollen van de instructeur, maar ook een vleugje benzine. Hij duwt de pook in de eerste versnelling en het enige wat ik moet doen is 'de lantaarnpaal en het stoeprandje ontwijken'. Ik zie hoe het gaspedaal door de instructeur ingedrukt wordt en ik ontwijk de lantaarnpaal en het stoeprandje.
Ik mag het gaspedaal nu zelf indrukken. Hij schakelt. We rijden de straat uit. Koppeling – gas – versnelling twee. Ik druk 't gas in en met een hoop gegrom en gebrul trekt de Mercedes op. Ik druk het gas verder in en de snelheidsmeter vliegt van de tien, naar twintig, richting dertig, voorbij de veertig en eindigt vlak boven de vijftig kilometer per uur. We halen een fietser in.
Het chromen randje met het Mercedes-logo op het stuurwiel, de leren bekleding van de elektrisch bedienbare stoel, de verwarmde buitenspiegels en het hendeltje waarmee de parkeerrem ingeschakeld wordt. Deze Mercedes is het levende bewijs dat leren leuk kan zijn.
 
Ik moet op de rotonde rechtsaf. Knipperlicht, remmen, schakelen. Mijn instructeur zweet peentjes, zo druk heeft-'ie het met alle pedalen om goed te maken wat ik fout doe. Ik vergeet de koppeling (wát een onding, eigenlijk) bij het remmen, bij het schakelen en bij het wegrijden. Ik draai het stuur te ver door en ik zet de ruitenwisser aan in plaats van het knipperlicht.
Na een uur merk ik dat harder rijden dan het toegestane maximum geen buitensporige talenten vereist. Ik heb al voorzichtig in mijn spiegels gekeken en zonder de instructeurshulp van de eerste naar de vierde versnelling en weer terug geschakeld. Na een uur rijd ik de Mercedes mijn straat in en met een knipperlichtje, een vloeiende beweging en een keurige stop staan we weer thuis op de oprit.
Rijles is een gevoel. Een gevoel van eenheid met de auto. Een gevoel dat niet in woorden te beschrijven is. Een gevoel dat veel dieper gaat dan alleen het besturen van een ding met vier wielen en een motor. Het staat voor het volwassen worden.

Het is een gevoel van vrijheid, ondanks die instructeur met z'n zakje krentenbollen, quicksteps op de pedalen en vierendertig instructeursspiegels. Het is het chromen randje en het zijn de verwarmde buitenspiegels. Het is het gevoel waar ik zestieneneenhalf jaar op gewacht heb.


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

De allerslechtste voornemens

1 jan 2012, 06:58 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

1 januari. De kleffe oliebollen en gillende keukenmeiden zijn inmiddels een gepasseerd station. Al wat rest zijn -naast de negenvingerige handjes voor sommigen- de goeie voornemens.

Laat ik je, wat dat laatste betreft, meteen uit de droom helpen. Meestal is 't namelijk kansloze shit, echt.

Wil jij echt proberen je leven te beteren? Speciaal voor jou checkte ik hoe het niét moet. De acht allerslechtste voornemens voor 2012. Gelukkig nieuwjaar!

Slecht voornemen 1: je locker vaker opruimen

Lockers zijn verzot op beschimmelde boterhammetjes pindakaas en vieze kleffe sinaasappels verstopt onder je woordenboeken. Bovenaan je to-do-lijst voor januari prijkt daarom 'VAKER OPRUIMEN', maar in feite ben je bang voor wat je zult aantreffen en negeer je het probleem liever. En gelijk heb je: opruimen is iets wat je lekker aan de volgende eigenaar kunt overlaten joh.

Slecht voornemen 2: minder snoep kopen in de schoolkantine

Januari wordt ook wel de kater van het jaar genoemd. En die kater moet je bestrijden met gezond eten: mooi streven, hopeloze uitwerking. Juist nú worden de kerstkransjes verpatst voor de halve prijs en vliegen de laatste pepernoten door de kantine dankzij een brugger die voor strafcorvee het kantinemagazijn uit moest mesten.  En wie wil nou niet zo min mogelijk uitgeven voor zoveel mogelijk snoep? 

Slecht voornemen 3: minder tijd doorbrengen achter de computer

Je moeder vraagt of je wat vaker bij haar op de bank komt zitten, want dat vond ze "zo gezellig tijdens de kerstvakantie". Sorry mam. De gezellige vakantieweken zijn nu eenmaal voorbij, want je moet nu wel alles bijhouden qua school, Twitter, feestjes en tv-series (die geen winterstop meer hebben!). We kletsen wel bij in de krokusvakantie.

Slecht voornemen 4: eindelijk je liefde verklaren aan die ene klasgenoot

Al maanden ben je verliefd op die ene gast/chick uit je klas en alle scenario's voor geheime onderonsjes heb je al tig keer bedacht en geanalyseerd. "Nu is het genoeg" dacht je toen je in je eentje onder de mistletoe stond en de snor van oom Joop angstig dichtbij kwam. "In januari vertel ik X/Y wat ik van hem/haar vind!"

Yeah, right. Dat gaat dus never nooit gebeuren, want je laat je hart liever breken uit eenzaamheid dan het risico te lopen voor Jan Lul te staan. Eeuwig zonde.  #pubertyproblems.

Slecht voornemen 5: je mp3-speler minder hard zetten  

Prachtige muziek sijpelt jouw oren binnen en ook de rest van de klas kan meegenieten. Twee pijnlijke feiten op een rijtje: 1) als je gehoor pootjes had, holde-'ie nu achteruit en 2) niemand hoeft te weten dat jij kickt op Mozart en Beethoven. Plan voor 2012: dat apparaat voortaan wat zachter zetten.

Maar gaat dat lukken? Nee, natuurlijk niet. Wij zijn niet alleen de ik-wil-alles-nu-generatie, maar ook de ik-wil-alles-nu-zo-hard-mogelijk-generatie. Over dat gehoorapparaat maken we ons wel druk als onze eerste kleinkinderen geboren worden.

Slecht voornemen 6: je docent alle hoeken van het lokaal laten zien 

Geweld wordt niet getolereerd op Scholieren.com, maar stiekem kennen we allemaal die frustratie en opkomende agressie die je voelt opkomen bij een enkele docent. Als-'ie je onopvallend treitert, je hand in de lucht stelselmatig negeert of lullige opmerkingen over je maakt waar de hele klas bij is.

Je bent er klaar mee, wil hem/haar terugpakken en droomt over koffie met laxeermiddel of een rondslingerende tas die een gebroken been oplevert. Helaas denken jouw lieve hersentjes daar anders over en sturen ze je terug naar je hoekje. Wraak nemen op een docent, dat durf je toch niet.

Slecht voornemen 7: minder vaak jaloers zijn op je klasgenoten

"Huh, heb ik weer een negen voor dat wiskundeproefwerk? Ik heb niet eens geleerd!" zegt Nelson uit je klas. Elke toets opnieuw. En jij denkt steeds weer: "Houd toch je waffel en durf ervoor uit te komen dat je gewoon geleerd hebt!". Maar die gedachten blijven gedachten, want jij wilt Nelsonnetje niet kwetsen en voor schut zetten bij de coolste nooit-lerende dudes van de klas. Ook al heb je een bloedhekel aan die opdonder, want jij hebt na dagen blokken slechts een mager zesje.

Slecht voornemen 8: je grenzen verleggen

Misschien wil jij wel bungeejumpen vanaf het hoogste punt van het schoolgebouw of een flashmob houden midden in de kantine. Grenzen verleggen wil je dit komende jaar!

Jammer dat het meestal zoveel tijd, energie en moeite kost om die ene grens opzij te schuiven. Zaken waar je liever spaarzaam mee omgaat, dus verdwijn je ook in 2012 in de grote grijze massa waarin je hoopt dat je niet zo erg opvalt. En gelijk heb je: de middelbare school is al erg genoeg. 

Heb jij nog wat slechte voornemens waarvan je nu al stiekem weet dat ze komend jaar toch geen werkelijkheid zullen worden? Deel ze in de reacties! Een voorspoedig 2012 gewenst...


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

'Wetenschappelijke' vuurwerkbom

31 dec 2011, 18:18 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Bastiaan (nu 20) knalde op z'n vijftiende z'n been eraf met een vuurwerkexperiment. Typisch gevalletje van een rund die met vuurwerk stuntte?

Zelf vindt-'ie van niet. "Ik denk dat de mensen die echt serieus met vuurwerk bezig zijn, de dupe worden van jochies die 25 rotjes tegelijk afsteken. Want dát is gewoon dom."

En het was niet eens oud & nieuw, maar Pasen toen Bastiaan aan de vuurwerkknutsel ging.

Het ongeluk

De toenmalige vwo'er bouwde uit interesse een zogenaamde nitroglicerine dynamietstaaf, synoniem voor heavy shit. "Alles ging goed, totdat die staaf begon te lekken: er liep nitroglicerine uit," blikt Bastiaan terug. Om het lekken te stoppen, spoot hij spuitlijm op het gat. Dat werkte redelijk.

Dacht-'ie. "Totdat ik besefte dat die spuitlijm brandbaar was. Het hele experiment vloog in de fik. Ik sloeg het van mijn werkblad af en begon er instinctief op te trappen. Toen ontplofte het pas echt: ik werd afgevoerd naar het ziekenhuis en m'n linkeronderbeen werd geamputeerd."

Kunstbeen

Behoorlijk shit op je vijftiende, maar inmiddels leeft-'ie met een kunstbeen "een geslaagd leven," zegt Bastiaan. En daar klinkt hij niet verdrietig bij. 

Dikke kans dat wie dit leest, 'm in gedachten uitscheldt voor supersukkel. Bastiaan is 't daar niet mee eens. "Ik was echt serieus, op een wetenschappelijk niveau bezig met vuurwerk. Ik had een veilige werkplaats en zorgde dat ik oplette bij wat ik deed." Hij experimenteerde dus wel, maar niet zonder zich te realiseren wat er allemaal zou kunnen gebeuren.

Onruststokers

"Wat ik deed, ging wel verder dan op 31 december een paar rotjes openbreken en het kruit daarvan in een metalen buis stoppen en aansteken, dat is gewoon dom," stelt Bastiaan duidelijk. Die onruststokers verpesten het eigenlijk voor iedereen, vindt hij.

Voor zichzelf, voor de mensen die met wetenschap en natuurkunde bezig zijn, en voor jou en mij die het leuk vinden eens per jaar wat grondbloemen of rotjes af te steken. "Elk jaar laait weer de discussie op dat vuurwerk te gevaarlijk is en er strengere wetten moeten komen, maar het is die ene groep die het verpest voor de rest."

Hobbyist of terrorist?

De politie heeft dit jaar een speciaal team dat YouTube afspeurt op filmpjes van gasten die het leuk vinden om vuurwerkbommen te maken met 2500 babypijltjes. Kan je op zo'n filmpje dan wel het verschil zien tussen de serieuze hobbyisten zoals hij en de terrroristjes die de buurt onveilig maken?

"Ik hoop dat de politie let op het verschil tussen titels en beschrijvingen van dit soort filmpjes. Wat ik deed, zette ik ook op YouTube, maar niet met een titel als Kankergrote vuurwerkbom 2012. Als er in de beschrijving precies staat hoeveel nitraatsterren en andere chemicaliën en zo in het experiment zitten, dan weet je dat iemand niet zomaar wat aan het doen is."

Geen geëxperimenteer meer

Boem was dus ho voor Bastiaan, ook wat zijn experimenten betrof. "Maar misschien ga ik in de toekomst nog wel eens aan de slag. Gewoon voor de lol, en als anderen er geen last van hebben." Inmiddels studeert hij trouwens Farmacie: een soort opleiding Medicijnen, maar dan de chemische kant ervan.

En gaat-'ie vanavond wel oud & nieuw vieren? "Zeker, maar gewoon met wat vrienden een glas champagne drinken en misschien wat normaal, gekocht vuurwerk afsteken." Gewoon braaf en veilig, zoals jij en ik dus. Toch?


10 reacties | lees origineel...

› Meer...

Trends van 2012

31 dec 2011, 18:18 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Volwassenen vinden 't maar wat leuk om onze trends te bestuderen. Soms om ons beter te begrijpen, soms om er zelf op de één of andere manier rijker van te worden ("Uggs hip? Laten we cheape neppers maken!").

Communicatiebureau Youngworks (volwassenen met behulp van een groep tieners) heeft vast 10 jongerentrends voor komend jaar voorspeld. Maar of die allemaal werkelijkheid zullen worden? Ik heb zo mijn twijfels...

Trend 1. Geen toetsenborden meer, maar WhatsAppen met je stem en je wachtwoord invoeren met je ogen

Je kunt altijd overdrijven. Een paar jaar geleden zeiden mensen ook dat we SOWIESO in 2011 met vliegende fietsen en drijvende vliegtuigen zouden reizen, of dat álles digitaal werd en je alleen nog maar les zou krijgen via smartboards en laptops.

Wordt dit een serieuze trend? Nee, ik denk het eerlijk gezegd niet. Ook al hebben we nu fingerprint-opties en zo. Het mag bestaan, maar dat betekent volgens mij niet dat het plebs het ook meteen zal gebruiken.

Trend 2. De comeback van de familiespellen

Ik ben sowieso niet het type voor familiespellen. Ik heb vroeger ongeveer drie keer gemonopolyd, een paar keer ge-mens-erger-je-niet en daar liet ik het wel bij. Maar blijkbaar maken die spellen wel hun comeback, met Wordfeud als digitale Scrabble en ganzenborden op de iPad.

Misschien niet eens zo slecht voorspeld omdat 't stiekem best toffe spellen zijn, maar niet voor mij. Ik hou het toch maar bij Angry Birds en Line Up.

Trend 3. Opkomst tegen ouderen/drang te protesteren

Van deze trend ben ik een echte diehard fan. Video's kijken van grote groepen jongeren die zichzelf, ondanks de aanwezige kans vermoord te worden door de politie in hun land, toch opofferen voor hun idealen en moraal.

Elke keer weer heb ik immense bewondering voor die demonstranten. Overal op de wereld komen verschillende revoluties op gang en als 't aan mij ligt, zal dat zich vooral voortzetten! An absolute yes dus.


Trend 4. Online uitgaan

Oké, eh, nee. Als er één voorspelling is die niet zal kloppen, is het deze toch wel. Ik hoor niemand zeggen "Hey, ja, sorry ik kan vanavond niet mee, ik ga al uit in Habbohotel!" Tenzij je echt een asociaal wezen bent zonder vrienden en places to go, is dit toch geen optie.

Misschien als je je een keer verveelt, dan zal ik het je vergeven. Maar vooralsnog blijft uitgaan en naar concerten gaan een puur vermaak dat je moet uitvoeren onder genot van real life vrienden, in de echte wereld.

Trend 5. Retro vloeken

Ik zou zó graag willen dat heel Nederland in de ban zou raken van deze trend. Echt. Mieters. Ik hoop het. Maar nee, woorden als kanker, tyfus, tering en kuthoer zullen echt niet verdwijnen in 2012. Dat kanker bijvoorbeeld, da's echt al een diepgeworteld automatisme in een tienerbrein...

Zoals pubers 50 jaar geleden steeds het woord rot gebruikten, hoor je nu overal kanker. Niemand denkt er nog bij na. It's a shame, maar geflipte pingvogel gaat 'm volgens mij echt niet worden in 2012. 

Trend 6. Geen zesjescultuur meer

Ik heb al eens eerder een column geschreven over de zesjescultuur, waar ik helemaal niet tegen ben. Maar die zou dus verdwijnen in de toekomst? Ik denk het toch echt niet.

Natuurlijk zijn er die nerds die hun hoofden boven het maaiveld uit willen steken en denken: "Ik doe lekker gek, ik haal even een acht", maar dat is echt niet het grootste deel van ons ongemotiveerde leerlingen. Zo lang je kunt doorgaan zonder die achten of negens, wordt dat geen grote trend.

Trend 7. Geen talent meer nodig, je leert het vanzelf wel

Door zogenaamde tools zou je jezelf talent kunnen aanleren. Door muzikale sportschoenen een beat maken en een apparaatje dat je hand bestuurt zodat je gitaar kunt spelen. Aha. Dit zie ik toch niet echt gebeuren bij het normale volk, misschien als je een aantal jaar spaart?

Trend 8. Asianation

Volgens YoungWorks vinden de Aziaten het niet genoeg om alleen onze economie te veroveren, en zullen ze ook binnenkort de dienst uitmaken op de Europese kledingmarkt.

Mij zie je nog niet rondlopen in een kimono, maar sure: we zijn toch al bijna compleet afhankelijk van die Aziaten, dus waarom niet? Geen verbazing mogelijk dat we vanaf volgend jaar rondlopen met de trends van China. 

Trend 9. Meer jongeren gaan gezond doen

We zouden door apps en andere tools gemotiveerd worden gezond te eten en veel te bewegen. Wat een supergoed idee!

 Alleen...gaat het werken? Ik ben een typisch voorbeeld van zo'n prototype luie puber, zo een waar je er een heleboel van hebt. Iemand die, app of geen app, liever een filmpje kijk vanuit z'n warme bed dan vijf kilometer gaat joggen. En volgens mij geldt dat voor de meeste jongeren, ook in 2012: we gaan voor zoveel mogelijk zout en zoet, en of dat ook gezond is boeit ons niet.

Trend 10. Verdere afhankelijkheid van de telefoon

Ja, ja, ja, ja. We weten dat we telefoonverslaafd zijn. Once you go completely bereikbaar, you never go back. Sinds ik een Blackberry heb, ben ik ook verslaafd. Een simpele Nokia met enkel bel- en sms-functie? Ik tril al bij de gedachte. Facebook, Twitter, SMS, muziek, BBM en bellen op een telefoon: ideaal. Je kleine computertje.

Dus ja, geen twijfel mogelijk: we worden nog meer telefoonverslaafd. Heerlijk toch, om elkaar overal te kunnen bereiken? 


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Voorspelde trends van 2012

31 dec 2011, 07:49 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Volwassenen vinden 't maar wat leuk om onze trends te bestuderen. Soms om ons beter te begrijpen, soms om er zelf op de één of andere manier rijker van te worden ("Uggs hip? Laten we cheape neppers maken!").

Communicatiebureau Youngworks (volwassenen met behulp van een groep tieners) heeft vast 10 jongerentrends voor komend jaar voorspeld. Maar of die allemaal werkelijkheid zullen worden? Ik heb zo mijn twijfels...

Trend 1. Geen toetsenborden meer, maar WhatsAppen met je stem en je wachtwoord invoeren met je ogen

Je kunt altijd overdrijven. Een paar jaar geleden zeiden mensen ook dat we SOWIESO in 2011 met vliegende fietsen en drijvende vliegtuigen zouden reizen, of dat álles digitaal werd en je alleen nog maar les zou krijgen via smartboards en laptops.

Wordt dit een serieuze trend? Nee, ik denk het eerlijk gezegd niet. Ook al hebben we nu fingerprint-opties en zo. Het mag bestaan, maar dat betekent volgens mij niet dat het plebs het ook meteen zal gebruiken.

Trend 2. De comeback van de familiespellen

Ik ben sowieso niet het type voor familiespellen. Ik heb vroeger ongeveer drie keer gemonopolyd, een paar keer ge-mens-erger-je-niet en daar liet ik het wel bij. Maar blijkbaar maken die spellen wel hun comeback, met Wordfeud als digitale Scrabble en ganzenborden op de iPad.

Misschien niet eens zo slecht voorspeld omdat 't stiekem best toffe spellen zijn, maar niet voor mij. Ik hou het toch maar bij Angry Birds en Line Up.

Trend 3. Opkomst tegen ouderen/drang te protesteren

Van deze trend ben ik een echte diehard fan. Video's kijken van grote groepen jongeren die zichzelf, ondanks de aanwezige kans vermoord te worden door de politie in hun land, toch opofferen voor hun idealen en moraal.

Elke keer weer heb ik immense bewondering voor die demonstranten. Overal op de wereld komen verschillende revoluties op gang en als 't aan mij ligt, zal dat zich vooral voortzetten! An absolute yes dus.

Trend 4. Online uitgaan

Oké, eh, nee. Als er één voorspelling is die niet zal kloppen, is het deze toch wel. Ik hoor niemand zeggen "Hey, ja, sorry ik kan vanavond niet mee, ik ga al uit in Habbohotel!" Tenzij je echt een asociaal wezen bent zonder vrienden en places to go, is dit toch geen optie.

Misschien als je je een keer verveelt, dan zal ik het je vergeven. Maar vooralsnog blijft uitgaan en naar concerten gaan een puur vermaak dat je moet uitvoeren onder genot van real life vrienden, in de echte wereld.

Trend 5. Retro vloeken

Ik zou zó graag willen dat heel Nederland in de ban zou raken van deze trend. Echt. Mieters. Ik hoop het. Maar nee, woorden als kanker, tyfus, tering en kuthoer zullen echt niet verdwijnen in 2012. Dat kanker bijvoorbeeld, da's echt al een diepgeworteld automatisme in een tienerbrein...

Zoals pubers 50 jaar geleden steeds het woord rot gebruikten, hoor je nu overal kanker. Niemand denkt er nog bij na. It's a shame, maar geflipte pingvogel gaat 'm volgens mij echt niet worden in 2012. 

Trend 6. Geen zesjescultuur meer

Ik heb al eens eerder een column geschreven over de zesjescultuur, waar ik helemaal niet tegen ben. Maar die zou dus verdwijnen in de toekomst? Ik denk het toch echt niet.

Natuurlijk zijn er die nerds die hun hoofden boven het maaiveld uit willen steken en denken: "Ik doe lekker gek, ik haal even een acht", maar dat is echt niet het grootste deel van ons ongemotiveerde leerlingen. Zo lang je kunt doorgaan zonder die achten of negens, wordt dat geen grote trend.

Trend 7. Geen talent meer nodig, je leert het vanzelf wel

Door zogenaamde tools zou je jezelf talent kunnen aanleren. Door muzikale sportschoenen een beat maken en een apparaatje dat je hand bestuurt zodat je gitaar kunt spelen. Aha. Dit zie ik toch niet echt gebeuren bij het normale volk, misschien als je een aantal jaar spaart?

Trend 8. Asianation

Volgens YoungWorks vinden de Aziaten het niet genoeg om alleen onze economie te veroveren, en zullen ze ook binnenkort de dienst uitmaken op de Europese kledingmarkt.

Mij zie je nog niet rondlopen in een kimono, maar sure: we zijn toch al bijna compleet afhankelijk van die Aziaten, dus waarom niet? Geen verbazing mogelijk dat we vanaf volgend jaar rondlopen met de trends van China. 

Trend 9. Meer jongeren gaan gezond doen

We zouden door apps en andere tools gemotiveerd worden gezond te eten en veel te bewegen. Wat een supergoed idee!

 Alleen...gaat het werken? Ik ben een typisch voorbeeld van zo'n prototype luie puber, zo een waar je er een heleboel van hebt. Iemand die, app of geen app, liever een filmpje kijk vanuit z'n warme bed dan vijf kilometer gaat joggen. En volgens mij geldt dat voor de meeste jongeren, ook in 2012: we gaan voor zoveel mogelijk zout en zoet, en of dat ook gezond is boeit ons niet.

Trend 10. Verdere afhankelijkheid van de telefoon

Ja, ja, ja, ja. We weten dat we telefoonverslaafd zijn. Once you go completely bereikbaar, you never go back. Sinds ik een Blackberry heb, ben ik ook verslaafd. Een simpele Nokia met enkel bel- en sms-functie? Ik tril al bij de gedachte. Facebook, Twitter, SMS, muziek, BBM en bellen op een telefoon: ideaal. Je kleine computertje.

Dus ja, geen twijfel mogelijk: we worden nog meer telefoonverslaafd. Heerlijk toch, om elkaar overal te kunnen bereiken? 


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Oudjaarsbrief aan de lezer

31 dec 2011, 05:52 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Zo vlak voor de jaarwisseling neem ik van de gelegenheid gebruik om wat van gedachten met jullie, gewaardeerde misbaksels, te wisselen.

Deze dagen tussen kerst en oud & nieuw werk ik wat minder en kom ik tot conclusies. Zoals:

Af en toe explodeert mijn brein vanwege te veel ideeën voor op Scholieren.com.

Ik zie dat als iets positiefs, ondanks het fysieke ongemak dat het teweeg brengt.

Meestal lukt het me daarna wel om ergens -tegen een zacht prijsje- een vrij behoorlijk, nieuw brein aan te schaffen. Soms loop ik een tijdje rond met een gapend gat op m'n romp, waar de stembanden als speklapjes uit hangen en waarbij mijn moeder af en toe de bloedklodders van mijn bloesje af moet deppen. Gelukkig heb ik blind leren typen.

Basaal idee

Een basaal idee was -toen ik in 2009 hoofdredacteur van Scholieren.com werd- om in samenwerking met de meest getalenteerde Nederlandse en Vlaamse schrijvers van deze generatie een eigenzinnig blog te starten dat het verhaal van de scholier van nu vertelt. Herkenbaar, eigenwijs en uitgesproken.

2011 is het eerste volledige kalenderjaar dat we dit op de voorpagina van Scholieren.com doen. De bezoekcijfers stijgen, de kracht van de redactie ook. En af en toe vraag ik me zachtjes af: wat is nou eigenlijk de bedoeling?

Ik neem even een omweg om het uit te leggen:

Toen ik 17 was (eigenwaarde haalde ik uit het feit dat ik verantwoordelijk om kon gaan met kledinggeld, iedere dag vertelden m'n ouders me dat ik lief was en talent had, het behalen van m'n bromfietscertificaat was m'n grootste prestatie) dacht ik dat de wereld om mij draaide. Er was in principe niets waarin ik het allerbeste was, of kon zijn. Ik wilde principieel niet aan de mobiele telefoon en luisterde schaamteloos naar Iron Maiden.

Komend jaar word ik 30 en in deze functie, maar ook omdat ik nog altijd zeilles geef aan de nieuwe leerlingen van mijn oude middelbare school, heb ik het plezier om veel adolescenten te observeren.

Wat ik zie?

Jullie zijn wonderlijke wezens jullie. Ten eerste zijn jullie allemaal superzelfverzekerd. Eigenlijk totaaal niet, maar dat lijkt een soort stelregel: altijd stoerheid uitstralen. Stiekem thuis nog met een knuffel slapen. Niks mis mee.

In het verlengde daarvan: bescheidenheid lijkt niet jullie sterkste karaktereigenschap. Da's geen verwijt aan jullie, maar ik denk het gevolg van jullie omgeving die leeft het met het idee dat jullie door veel bevestiging ('je bent fantastisch, kind!') tot prestaties komen. Terwijl: ik denk dat gewoon hard werken belangrijker is. Een positief zelfbeeld haal je niet uit de bevestiging van anderen.

Ten derde zijn jullie proefkonijnen, had je dat al in de gaten? De eerste generatie die opgroeit met een smartphone naast je bed. 's Ochtends vroeg meld je je direct op Twitter: "Ik heb zooo slecht geslapen." En hierbij trekken wij, volwassenen, onze haren uit de hoofden. Want: is dat nou allemaal wel goed voor de ontwikkeling van deze kwetsbare bloemen in de knop?

Ik kijk gefascineerd toe hoe al die volgevreten pubers dromend van een leven in de schijnwerpers daarin hun weg vinden. Ik geloof best dat jullie, uitgemaakt voor jonge alcoholisten, egoïsten en gameverslaafden, alle wil hebben om iets moois te maken van dat ongrijpbare idee waar jullie bang mee worden gemaakt: de toekomst.

Dan gebeurt het, geloof me. In de toekomst. Haha.

Generatiegenoten

Wij, en dan heb ik het even vooral over die 13 generatiegenoten van jou die hier dagelijks hun blogs publiceren, proberen dat verhaal van de scholier van nu op te schrijven. Jouw houvast in angstige tijden van economische crises, snel mobiel internet en Justin Bieber. Vooral die laatste. Bbrrr.

Ik denk dat we in 2011 zo nu en dan de spijker op de kop sloegen. Met blogs waar je iets over kan vinden, waar je niet om heen kan, die lekker dwars zijn, herkenbaar, dramatisch, pijnlijk, suïcidaal, karakteristiek, slim, absurd, genant, eigenwijs, gewelddadig, idioot, relevant, mooi of gewoon ontzettend handig. Zoals de rest van Scholieren.com.

Dat is de bedoeling.

Ik wens jou een waanzinnig mooi 2012. Er staan in ieder geval veel mooie dingen op het Scholieren.com-programma, hou de site maar in de gaten. Ik hoop dat je ze kan waarderen en zo niet: laat het vooral horen als je het kut vindt.

Dat zou goed kunnen, de leiding is handen van een kip zonder kop. Bizar! Hij blijft gewoon lopen!!

Hartelijke groeten,

 

De hoofdredacteur

PS We zijn altijd op zoek naar nieuw talent, in het bijzonder uit Vlaanderen. Als niet voor nu, dan wel voor volgend schooljaar.


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

Stress om de stufi

30 dec 2011, 17:02 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Basisbeurs studenten in gevaar," kopte het Algemeen Dagblad gisteren ineens. Strekking van het artikel: de overheid zou plannen hebben om de studiefinanciering en ov-studentenkaart af te schaffen. 

Nieuws dat insloeg als een mortierbom: Twitteraars kwamen in opstand, 1Vandaag wijdde er meteen een repo aan.

Maar moet jij je daar als aanstormend student nu ineens druk over gaan maken? Alvast gaan sparen? Scholieren.com zocht 't uit.

Er waren al eerder grote plannen om te bezuinigen op 't hoger onderwijs (langstudeerboete, superdure tweede studie), maar volgens het AD zijn er dus nog meer ideeën. "Het kabinet denkt na over het invoeren van een sociaal leenstelsel, zo bevestigen bronnen," schrijft de krant. Dat je als student alleen nog maar mag lenen en geen euro meer gratis krijgt dus.

Lijst met bezuinigingen

Want volgens die bronnen maken ambtenaren (de niet zo belangrijke mensen bij de overheid) momenteel een lijst van kosten waar de regering op kan bezuinigen, niet alleen maar onderwijszaken. Later gaan de regeringspartijen (de wel belangrijke mensen) om tafel zitten om keuzes te maken.

Om uit te zoeken hoe dat nou zit, belden we een woordvoerder van het ministerie van Financiën. Volgens hem is 't allemaal nog best wel toekomstmuziek en is er niet zozeer sprake van De Lijst. "Er circuleren altijd verschillende lijstjes met mogelijke hervormingen bij ons, die zijn vaak ook verre van compleet."

Verder kijken in maart

Hij vervolgt: "Momenteel doen we daar nog niks mee. Pas in februari of maart, als het Centraal Planbureau heeft onderzocht hoe het met de Nederlandse economie gaat, gaan politici kijken óf, en zo ja hoeveel en waarop er bezuinigd moet worden."

Ook het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap heeft er nog niet veel over te zeggen. "Het is nu echt nog te vroeg om daar op in te gaan. Dit voorjaar eerst maar eens kijken hoe Nederland er financieel voor staat," mailden ze ons.

Veel meebeslissers

Oké, en dát er bezuinigd moet worden, is door economische crises wel een feit. Maar dat betekent niet dat er klakkeloos iets van al die lijstjes uitgekozen wordt en de stufi per direct afgeschaft kan worden. Eerst moet de Tweede Kamer er mee instemmen, vervolgens de Eerste Kamer. Meestal zeggen die overal ja en amen op, soms ineens niet en gaat 't hele feest niet door.

Kortom: ja, het zou best kunnen dat jij straks kan fluiten naar die centen. Maar het is nog geen gevalletje 1040-urennorm, waar alleen de Eerste Kamer nog nee tegen kan zeggen. Tot die tijd kun je in elk geval nog rustig slapen. En je eigen centen lekker laten rollen.


1 reactie | lees origineel...

› Meer...