Overdag naar Walibi en 's avond een vette party?
Aanstaande zaterdag 2 juni organiseert Walibi Holland, omdat de eindexamens eindelijk zijn afgelopen, de eerste editie van "OUT OF CONTROL".
Kort samengevat: Vanaf 10:00 uur tot 18:00 uur toegang tot alle mega attracties zoals Goliath, Xpress, El Condor en Speed of Sound en vanaf 18:00 uur tot 23:00 uur een spectaculaire party met gave optredens en als afsluiting een waanzinnige vuurwerkshow.
Normaal gesproken kost de Walibi entree + feest 33 euro. Maar als jij wint kan je er gratis heen én mag je een vriend(in) meenemen.
Let op: je hoeft géén examen te hebben gedaan, maar je moet wel tussen de 16 en 24 zijn.
We geven 15 x 2 vrijkaartjes t.w.v. 33 euro weg!

Oké, Alderik (17, 5-vwo) is dus de baas van de Examenklachtenlijn. Maar wat voert-'ie dan de hele dag uit? De telefoon opnemen? Examens nakijken? En moet-'ie niet gewoon naar school? In deze gastcolumn onthult hij zijn mysterieuze agenda van deze examenweken.
Dinsdagochtend, een paar minuten na zeven. Mijn wekker gaat af. Normaal gesproken snooze ik nog lang door, maar in deze weken zet ik snel mijn telefoon aan. Dat blijkt maar goed ook, want er pronken drie gemiste oproepen op mijn scherm. Snel de voicemails terugluisteren.
"Goedemorgen, BNR-nieuwsradio, je staat met een quote op de voorpagina van het AD. Kan je ons even terugbellen, want we willen je zo in onze uitzending." Het begrip 'uitslapen' is voor journalisten blijkbaar erg onbekend.
Terwijl de ether allang vervuild is met al het examennieuws, spring ik snel onder de douche en hoop ik dat ik in de tussentijd geen oproepen mis. Dan snel mijn LAKS-polo aan en racen naar het station. Best vreemd: daar kom ik mijn eigen docenten tegen die gewoon naar school gaan, maar ik ga juist de andere kant op, naar het LAKS-kantoor en hoofdkwartier van de Examenklachtenlijn in Amsterdam. School zit er deze weken even niet in.
Om een uur of tien druppelen daar de telefonisten uit ons telefoonteam van die dag binnen. De meesten ken ik eigenlijk niet, maar da's niet zo vreemd aangezien ons volledige team uit maar liefst 60(!) scholieren bestaat. Allemaal van verschillende leeftijden en onderwijssoorten en daarnaast afkomstig uit alle hoeken van Nederland.
Als alle telefonisten eenmaal binnen zijn, doen we een korte briefing met een voorstelrondje en wat tips. Er komen naast klachten namelijk ook altijd veel vragen van scholieren binnen, die niet altijd even makkelijk te beantwoorden zijn.
Na een snelle lunch schakelen we precies om 12 uur de voicemail uit en gaat de klachtenlijn dus officieel open. Ik beantwoord veel meer telefoontjes van de pers dan van scholieren zelf, want veel media willen graag horen hoeveel klachten er zijn binnengekomen, welke bijzonder waren enzovoorts. Zo heb ik deze weken regelmatig een date met NOS op 3 voor het Eindexamenjournaal van 3FM. Daarnaast belt Scholieren.com regelmatig wanneer ik net een hap van mijn tosti neem, dus rustig is het in ieder geval nooit.
Dan begint de dag pas echt. Want naast klachten aannemen en behandelen, gebeurt er nog veel meer. Aan de telefoon spreken we naast scholieren dagelijks tal van (klagende) moeders en schooldirecteuren, tot het Genootschap van Aardrijkskundigen aan toe: iedereen heeft wel iets te zeggen over de examens. Vooral als er iets nieuwswaardigs gebeurt (zoals de illegale Bosatlassen) barst de bom en staat de perslijn weer op rood.
Om 7 uur 's avonds schakel ik de voicemail weer in en klinkt er een zucht van verlichting door het kantoor. Niet alleen door de warmte, maar ook omdat het behoorlijk vermoeiend is om een dag lang klagende mensen aan te horen... Inmiddels zijn onze scootervrienden van de afhaalservice gelukkig al langs geweest, dus kunnen we even bijkomen. Alleen de perslijn blijft die hele avond maar rinkelen. Houden die krantendeadlines dan nooit op?
's Avonds laat in de trein naar huis gun ik mezelf nog een half uurtje om mijn privémail, Facebook en Twitter te checken. De rest van mijn sociale leven? Dat komt na deze eindexamens wel weer...

Dylan Haegens, negentienjarig internetfenomeen uit Venray, maakt filmpjes op YouTube en heeft in totaal meer dan 3.832.600 videoweergaven en 33.000 abonnees. Hatsikidee. Tijd voor een interview.
Als je deze gast niet van YouTube kende, dan kende je 'm natuurlijk uit onze nep-soap De Weg Over Rozen.
Zo, Dylan, jij maakt dus filmpjes die goed worden bekeken, maar wat is daar nu zo bijzonder aan?
Het is bijzonder omdat het een nieuw medium is. Ik ben trouwens niet de enige die het op deze manier doet in Nederland, maar het is directer en makkelijker dan bijvoorbeeld televisie - en bovendien een stuk interactiever.
Het is makkelijker dan tv omdat niet alles perfect hoeft te gaan: je hebt geen extreem dure camera's nodig en geen perfecte lichtinstellingen. Wat overigens niet betekent dat je het crappy moet maken... Dat is er helaas al te veel. Die heb ik in mijn begintijd ook gemaakt, want dit werk is echt een uit de hand gelopen hobby.
Heb je het helemaal zelf geleerd?
Jup, het filmen en monteren heb ik mezelf aangeleerd, maar gelukkig woont er bij mij in de stad nog een jongen die ook filmpjes maakt - maar dan net iets minder lang, hahaha. Op YouTube heet hij realiteittijd.
Maar het is gewoon vloggen toch?
Zo zou je het heel generaliserend kunnen noemen, maar ik vind vloggen nog steeds een videodagboek maken. Wat ik doe is meer sketches schrijven en uitwerken, en die kunnen online toch net wat uitgebreider en soms wat directer zijn.
Sluit je studie eigenlijk bij deze hobby aan?
Ik studeer nog voor 'Artiest en Cultureel ondernemer,' een soort theateropleiding met management erbij, maar daar ben ik als alles goed gaat over een maandje mee klaar.
Heb je nog een bijbaan, of verdien je geld aan je filmpjes?
Nee, ik heb al drie jaar niet meer voor een baas gewerkt, veel beter zo, hahaha. Ik verdien mijn geld met advertentievideo's waarin ik over een product praat. Pas had ik nog Axe en Hi, merken waar ik wel achter sta. Ik ga bijvoorbeeld geen filmpjes over make-up maken. Ik koppel merken aan mezelf en die maken graag gebruik van dit medium om reclame te maken. Het is natuurlijk ook een stuk persoonlijker en interactiever: veel mensen klikken snel door naar de website van het merk.
Maar wat niet iedereen begrijpt, is dat het maken van deze video's echt nodig is om de 'gewone' video's te kunnen blijven maken.
Wat ga je de komende tijd nog meer doen?
Ik ben nu nog bezig met m'n studie en wat acteerwerk: ik zit in een van de laatste castingrondes van Spijt! (de verfilming van het boek van Carry Slee). Pas deze zomervakantie heb ik weer wat grotere projecten gepland qua scripts uitwerken en verfilmen.
Na de zomervakantie wil ik echt graag een jaartje in Amsterdam wonen om mezelf volledig op het videomaken te richten. Daarna wil ik misschien weer wat studeren in de marketingrichting, maar ik leer liever door zelf te doen. Dat is wat ik iedere jongere ook graag mee wil geven: doe iets wat je leuk vindt en zet je er goed voor in, dan lukt het wel.
Tot slot willen we onderstaand filmpje jullie niet onthouden. Dylan is er supertrots op en het is een eerste samenwerking met een muzikant genaamd Jermaine Tonkes. De video was binnen een korte tijd erg veel bekeken en het liedje had binnen twee weken tweeduizends downloads:
"Wat zeur je nou? Hoezo 'je durft niet'? Wij hadden dit toch afgesproken, dan moet je het niet ineens anders willen. En je roept al weken dat je die Tuinstra zo'n zak vindt omdat-'ie je een vier op die S.O. had gegeven.
En bovendien, wat kan er nou misgaan? Ja, god, tuurlijk kan de teamleidster binnen komen. Nou en? Die bitch durft toch ook niks met de hele klas tegenover zich.
Iedereen vindt 't vet als we dit gaan doen, sterker nog: ze gaan er al vanuit. Die steunen ons echt wel. En Tuinstra verdient gewoon een lesje. Dit plan is zo fucking geniaal, en wij hebben het samen bedacht man. Je laat me toch niet in de steek nu?
Ja, ja, nog vijf minuten en dan gaat de bel. Maar fuck die bel. We doen het gewoon zo: we wachten een minuut of tien totdat iedereen hier de aula uit is. Oh, wacht effe, Roos staat mee te luisteren. Zie je dat? Voor je het weet staat ze weer huilend bij de teamleidster: "mevrooouw, Tom en Nick willen iets gemeens tegen mevrouw Tuinstra doen". En dan hebben we dus wél een probleem.
Nu kan ze ons niet meer horen denk ik. En die lelijke vriendinnen van d'r ook niet. Pukkels, puisten: overal. En chocoladevlekken om de mond van die koekjes van die dikke Patrick. Maar goed, waar was ik? Oh ja, we wachten dus een minuut of tien. Dan haal jij die shit uit je kluisje. Ik blijf op de wacht staan of de conciërge er niet aankomt. Dan gaan we naar het lokaal. Nee, joh, hij zegt echt niet dat we een telaatbriefje moeten halen. En anders zeggen we toch gewoon dat jij naar de dokter moest. Kom op. Het is nu of nooit, brother.
Oké, de bel. Kijk, Roos rent alweer weg met die Kipling-tas uit het jaar nul. Dan is ze als eerste bij het lokaal, die stomme trut. Kan ze weer achten en negens halen. Wat bedoel je nou? Tuurlijk ben ik niet jaloers. Het is gewoon een dom wicht.
Jij gaat nu die shit uit je kluisje halen! Zoek me daarna hier weer op. Ik rook alleen even een peukje, die conciërge komt toch niet uit z'n hokje. Dan lopen we naar het lokaal. Tweede verdieping hebben we les toch? We stappen naar binnen, gaan op onze plek zitten en delen die stopwatches onopvallend uit. Vijfentwintig had je er toch? Want Roos wil toch niet. Als Tuinstra dan de atlassen uit gaat delen roep ik "JA!" en drukt iedereen op 'ALARM'. Oh, man, dit wordt zo über-übervet hè. Wat 'n kop zal die Tuinstra trekken."
Na zes jaar middelbare school zou Tjeerd met vlag en wimpel slagen voor het examen Mensenkennis. Probleemloos kruipt-'ie voor Scholieren.com elke maand in het hoofd van een ander type scholier. Deze eerste keer: de etter van de klas.

Dat school angstaanjagend kan zijn, weten we allang. Soms zelfs net een nachtmerrie. Maar levert 't jou ook wel eens échte nachtmerries op?
Mij wel, namelijk. Regelmatig zelfs. Terugkerende scènes over vliegende wiskundeboeken, norse leraren en bananen in discussie met mijn woordenboeken Latijn.
Nu het einde van mijn schoolcarrière in zicht is, komt er een einde aan deze heftige nachten. Bij wijze van terugblik hier de ergste op een rijtje.
1. Achtervolgd door wiskundeboekenIk loop door mijn oude middelbare school en ben op zoek naar locker nummer 141. De locker die al zes jaar de mijne is, maar toch raak ik verdwaald. Ik dwaal zelfs af naar de kelder, waar ik twee grote wiskunde a/c-boeken op me af zie komen.
Ze achtervolgen me en sleuren me mee naar de hel: HET WISKUNDELOKAAL. De boeken dwingen me een wiskundetoets te maken, deinzen er niet voor terug om geweld te gebruiken en ik mag pas weg als ik een 5.5 gemiddeld sta. Logischerwijze is dit zo'n nachtmerrie die eeuwig duurt.
2. Brandende Franse woordjesEen van de leukste talen op school vind ik Frans, al heb ik wel een grondige hekel aan het stampen van al die woordjes.
Een nacht voor zo'n woordjestoets val ik wel eens in slaap met de woordenlijst vastgeklemd in mijn handen. Ineens bevind ik me in een wereld waar het toetsmoment al is aangebroken, haast ik me naar het lokaal en staat de docent boos voor een brandende deur. "JE BENT TE LAAAAAT!" schreeuwt ze me toe voordat ze uitlegt dat ik het lokaal écht niet meer binnenkom. Met vuur in haar ogen kijkt ze me lachend aan en vertelt ze me dat ik blijf zitten als ik deze toets niet maak.
De laatste keer dat ik deze nachtmerrie had, werd ik huilend wakker. Ik keek op mijn wekker: 03:49 uur. Ik was verre van te laat.
3. Vloekende natuurkundedocentMet natuurkunde had ik een haat-liefdeverhouding: de verslagen die we voor het vak moesten maken, gingen mij altijd grandioos af en daarvoor scoorde ik negens. Maar als het op de toetsen aankwam, lukte het mij niet hoger dan een vijf te halen.
Een van mijn ergste nachtmerries gaat over mijn docent natuurkunde die mij ineens tweetjes geeft voor alles wat ik doe, zelfs voor de verslagen. Mijn favoriete docent bestaat plotseling niet meer en blijkt te zijn vervangen door een vloekende tiran. In zijn ogen kan ik namelijk helemaal niks: "GA MAAR WEG UIT HET LOKAAL, MELTEM. HET LUKT JE TOCH ALLEMAAL NIET!"
4. Pratende woordenboeken en bananenVlak voor de zomervakantie in het derde jaar was ik vergeten mijn propvolle locker uit te ruimen. "Shit", denk ik als ik in het zonnige Turkije ben, "dat zullen vieze schimmels worden, gezien dat fruit wat er nog in ligt." Terwijl ik wegdommel op een ligbedje in de zon, veranderen mijn gedachten over locker 141 in een pure nachtmerrie:
Twee pratende bruine bananen wandelen samen met mijn Latijn-woordenboeken en de rest van de inhoud uit mijn locker. Ze merken me op en roepen boos: "JE BENT ONS VERGETEN!" Dat wordt continu herhaald, en ik word bang. Pratende bananen? Lopende broodtrommels? Is het nou zó erg om mijn locker niet uit te ruimen? Onderweg (waar gaan ze eigenlijk heen?) ontstaat er een gevecht tussen de bananen en de woordenboeken. De boeken worden verscheurd door het fruit, alle blaadjes fladderen in het rond en komen in mijn gezicht terecht.
Ik schrik wakker en merk dat mijn gezicht en bovenlichaam zeiknat zijn. Geen bananenpuree: mijn broertje heeft een emmer water boven mijn gezicht leeggekieperd...
Beheerst het schoolleven ook jouw nachtelijke brein? Heb jij nachtmerries over brandende schoolboeken en dwingende docenten? Of juist hele zoete dromen over tienen en schooldiploma's? Plaats de heftigste schoolscènes als reactie hieronder!

Jong schrijftalent hebben we genoeg in Nederland, maar wie is nou de aller-, allerbeste? Jongerencultuurwedstrijd De Kunstbende gaat er elk jaar naar op zoek.
Na een regionale voorronde en een zinderende finale kwam deze dude bovendrijven als 's lands beste jonge schrijver: Roelof ten Napel (19) uit Friesland.
Talent of niet, Roelof houdt zich met veel meer dingen bezig dan alleen schrijven: "Ik ben nu druk met het afronden van mijn propedeusejaar Wiskunde in Utrecht. Daar woon ik doordeweeks op kamers, en als ik thuiskom in Joure staat mijn piano op me te wachten. Ik speel al zo'n tien jaar en componeer ook zelf stukken. Helaas kom ik er minder aan toe nu ik in Utrecht zit."
Weinig soepsEn toch ook meedoen aan de Kunstbende, hoe zit dat? "Ik vind gewoon heel veel dingen leuk. Dit is ook niet mijn eerste Kunstbende-ervaring. Ik heb al twee keer meegedaan in de categorie Theater & Performance, en vorig jaar voor het eerst met Taal," vertelt Roelof.
Hij lacht: "Maar dat was niet veel soeps!" Hoezo niet? "Ik schreef toen nog niet zo lang. Ik denk dat ik pas zo'n anderhalf jaar echt serieus bezig ben met schrijven." Maar dit jaar was het dus raak. Hoe schatte hij zijn kansen van tevoren in? "Ik zeg niet dat ik landelijke winst had verwacht, want dat doe je natuurlijk nooit, maar ik was dit keer wel heel zeker over mijn tekst."
JuryrapportEn terecht. Had de jury nog speciale opmerkingen? Roelof: "Na afloop kreeg ik mijn juryrapport thuisgestuurd en dat was over het algemeen heel lovend. Het enige minpuntje was dat het nog iets te veel 'een voordracht' was. Dat vind ik moeilijk: iets op een natuurlijke manier brengen en uitspreken terwijl je op een podium in de Melkweg staat."
De tekst die Roelof schreef, Isolationist, gaat over een jongen die zichzelf compleet inbouwt in zijn kamer om psalmen te bestuderen. Ehm, autobiografisch? Roelof lacht. "Dat hield ik de jury voor de grap even voor, maar nee, zo'n freak ben ik niet hoor. Hoewel ik wel enigszins van gesloten ruimtes houd. Ik zal niet snel een deur op een kier laten staan."
Drie boekenEn nu? Verschijnen er volgend jaar meteen drie boeken en een autobiografie van Roelof? "Er is wel een natraject bij de Kunstbende, met allerlei workshops en trainingen, maar dat gaat deze zomer pas echt van start. En ik heb al wat mailcontact met mensen die me ooit zouden kunnen helpen."
Maar ehm, hoe moet dat dan op de lange termijn, met zoveel talent? Daar heeft Roelof al over nagedacht. "Je staat er misschien niet bij stil, maar wiskunde, taal en muziek hebben zó ontzettend veel overeenkomsten! Dat vind ik heel interessant. Een muziekstuk heeft bijvoorbeeld dezelfde soort opbouw als een tekst, en bevat daarnaast heel veel elementen en verhoudingen die je in de wiskunde ook tegenkomt. Het liefst zou ik me daar later mee bezig willen houden. Maar eerst nog even mijn studie halen, want in al deze drukte haal ik meer zesjes dan achten!"
PS Een aanvulling van een attente lezer. Roelof heeft het inmiddels óók geschopt tot de finale van die andere grote landelijke schrijfwedstrijd: WriteNow!.

Een laaaaange dag met veel laaaaange examens en chagrijnige kandidaten vandaag. Iedereen is duidelijk toe aan een weekend met heel veel zon en -hopelijk- heel weinig leren. Maar hee, wat staat daar voor de deur? Precies!
Voordat wij in onze hangmat klimmen, checkten we nog even hoe het onze examenbloggers en andere kandidaten vandaag verging:
Onze blogger Merel liep niet bepaald juichend de examenzaal uit. "De vragen van Latijn waren wel oké, maar de vertaling was echt kut. Op zich is dat niets bijzonders, want vertalen vind ik echt een ramp... Ik hoop op een 5!" Bij Rutger ging het gelukkig wel iets beter. "Het ging wel behoorlijk, ik denk wel dat ik een voldoendetje heb, tussen de 6 en 7. Maar bij de vertaling zaten wel een paar nasty zinnetjes die ik echt niet snapte."
Blogger Nina behoort tot de zeldzame drieënhalfduizend vwo'ers die examen deed in maatschappijwetenschappen. En ook bij haar kon het beter: "Het ging op zich wel oké, maar het kan grandioos mislukken of grandioos meevallen. Ik hoop op een 5.5 en een hoge normering." Het ging bij haar totaal niet zoals ze verwacht had: "Er zaten onderwerpen in de toets als causaal verband en correlatie, wat we nooit besproken hebben in de klas. Stonden we daar na afloop met z'n allen: 'wist jij het?'"
Vmbo: 6 toetsenDaarnaast een lange lijst vmbo-vakken vandaag. De bb'ers bogen zich over aardrijkskunde en maatschappijleer 2, de vmbo-kb'ers mochten opdraven voor economie. Leerlingen van gl/tl kregen dans, drama en economie te verduren.
Twitteraar @KayaCR deed dans. "Ging okay I guess, of zo? Wuhaha," twittert ze. Toch ging het niet echt zoals verwacht. "Ze gingen bijvoorbeeld vragen welke samenwerkingsvormen je wilde gebruiken, terwijl ik een solodanseres had uitgekozen. Onzin!" Maar zin om daarover te klagen bij het LAKS heeft ze niet echt, laat ze ons weten. "Je kunt klachten indienen wat je wilt, maar die idioten (College van Examens, red.) doen toch wel wat ze willen. Die examens slaan allemaal nergens op."
Havo: muziek en m&oNog meer artistiekerigheid op de havo-afdeling. @Jaimy_1995 is voorzichtig optimistisch. "Volgens mij ging het wel. Leuke muziek, nu maar hopen dat ik de vragen goed heb ingevuld." Beetje jammer alleen dat ze het woord xylofoon was vergeten, vindt ze zelf.
Op Twitter lijkt tot nu toe geen enkele havist tevreden over z'n M&O. "Het was echt killing killing killing," twittert @xmattanja."Pittig examen met rare fouten erin," vindt @Vincentfl. @Jessewildeboer denkt zelfs dat-'ie door dit examen nu officieel gezakt is en @Boyvkins verblijdde de wereld zojuist met deze foto, die meer dan genoeg zegt:
Eindexamenkandidaten vwo-biologie kunnen twee extra puntjes sprokkelen, maakte het Cito vandaag bekend. Bij vraag 38 wordt voortaan ook een iets ander antwoord goedgekeurd.
De opgave (zie afbeelding) luidde: door lungpacking voorafgaand aan een duik kan een duiker een grotere diepte bereiken. Leg dit uit.
Het antwoordVolgens het originele correctievoorschrift verdien je 2 punten als je het volgende uitlegt: door lungpacking wordt (bij aanvang van de duik) het volume van de longen / de druk in de longen vergroot (1 punt) en door de grotere zuurstofvoorraad kan de duiker de adem langer inhouden (en dus dieper komen) (nog 1 punt).
Het Cito heeft daar vandaag nog een goed antwoord aan toegevoegd: door lungpacking wordt de druk in de longen vergroot (1 punt) en door de grotere weerstand/tegendruk van de borstkas/longen kan de duiker een grotere diepte bereiken (nog 1 punt).
Meer wijzigingenDit zijn trouwens niet de enige veranderingen die het Cito dit jaar heeft doorgevoerd: de vwo'ers die wiskunde C maakten krijgen standaard vier punten extra en havisten met economie krijgen sowieso een puntje cadeau. Zodra er meer gratis punten worden weggegeven, lees je dat natuurlijk op Scholieren.com

De leerlingen hadden het nog zó gezegd, maar de docenten luisterden niet. "Hier zijn jullie Bosatlassen, heel veel succes met het examen Aardrijkskunde," hoorden de vmbo'ers op sg Roncalli in Bergen op Zoom.
Oeps. Die Bostlassen bleken achteraf verboden...
En dat betekent dat deze vmbo'ers geen op 13 juni géén verlossend telefoontje krijgen en géén vlag mogen hijsen. Omdat een Bosatlas geen geldig hulpmiddel is bij het vmbo-examen, heeft de Onderwijsinspectie het examen ongeldig verklaard.
Iedereen moet het examen dus opnieuw doen in het tweede tijdvak, op 16 juni. Het zou immers lullig zijn als de Roncalliërs gratis punten hebben verdiend door antwoorden op te zoeken in de Bosatlas, en de rest van Nederland niet.
Een boze leerling vertelt tegen het LAKS: "Er was ons van tevoren verteld dat we geen Bosatlas mochten gebruiken bij het examen. Op de dag van het examen komen wij de zaal in en wat ligt daar: op ieder tafeltje een atlas! Omdat het niet mocht hadden we het nog even gevraagd: ja, we mochten ze gebruiken. Dit kunnen ze toch niet maken?"
Arme leerlingen. Heel veel sterkte met opnieuw leren half juni...
Hier hoor je een reactie van de rector van het Roncalli. In Harlingen moeten zeven leerlingen herkansen nadat school ze te lang de tijd had gegeven om het examen te maken, zie hier.
Update 27/5: Niet alleen op het Roncalli zijn leerlingen de lul: ook op het Elzendaalcollege in Boxmeer moeten leerlingen herkansen omdat de docenten atlassen hadden uitgedaald. Zuur...
Hans-Jaap Melissen heeft al heel wat crisisgebieden van dichtbij gezien: hij is oorlogsverslaggever van o.a. de NOS. Aan hem kan je dus maar één favoriete-boeken-vraag stellen: "Wat is de meest geweldige oorlogsroman die je ooit gelezen hebt?"
De goedbedoelde leestips van je ouders of docenten blijken vaak geen reet aan. Daarom elke twee weken op Scholieren.com: een aanrader van een Bekende Nederlander of ander aansprekend figuur. Geloof ons: deze wil je wél lezen.
Een boek over Hitler. Of juist niet.Hans-Jaap Melissen heeft één absolute favoriet. "Het is een Engels boek, en het is geen pief-paf-poef-boek. Is dat erg?" vraagt Hans-Jaap. Als-'ie verder vertelt over het boek, Making History van Stephen Fry, raak ik langzaam enthousiast. Dit klinkt niet alleen als een oorlogsboek, maar ook als een bestseller. "Het gaat over Adolf Hitler. Of eigenlijk, juist niet over Adolf Hitler. Het gaat over een student geschiedenis die samen met een professor natuurkunde een machine vindt die dingen terug in de tijd kan sturen.
Ze zenden een anticonceptiepil naar de waterbron van de ouders van Hitler, zodat Hitler nooit geboren kan worden. De volgende dag wordt Michael, de hoofdpersoon, wakker met de hoop dat het gelukt is en een man als Hitler nooit aan de macht is gekomen. Maar dan..." en Hans-Jaap laat een stilte vallen.
Nóg erger dan Hitler"Er blijkt een man de macht te hebben gegrepen die nóg erger is dan Hitler. Onvoorstelbaar, dat dat überhaupt kan. Die man heeft op dat moment nog steeds de macht in Europa. Michael zoekt de geschiedenis van die nieuwe leider uit, en komt erachter dat deze verschrikking, net als Hitler, de Joden wil uitroeien. Op een vreselijke manier,'' zegt Hans-Jaap.
Hij voegt er meteen aan toe: "Dit boek is er uiteraard niet om het verhaal van Hitler goed te praten."
Grotere krachtenHans-Jaap Melissen is als oorlogsverslaggever geïnteresseerd in persoonlijkheden als Hitler. "Eén ding heb ik wel geleerd van het boek: er spelen hele grote krachten mee in deze wereld. Het boek is natuurlijk sciencefiction, maar het wil wel laten zien dat als Hitler er niet was geweest, er misschien wel iemand anders, die net zo gruwelijk was, aan de macht had kunnen komen."
Daarnaast is het ook gewoon een schitterend boek. "De verbindingen in het verhaal zijn heel mooi: de combinatie tussen de echte wereld waarin Hitler heeft geleefd en de 'bewerkte wereld' die ontstaan is door de tijdmachine van Michael en de professor, is heel goed geschreven."
MeegesleurdMaking History is dus een boek over een verzonnen oorlogsleider waar je in meegesleurd wordt. En het boek is ook nog eens aangeprezen door een échte oorlogsverslaggever. Op Bol.com is-'ie voor een prikkie verkrijgbaar en op Scholieren.com is er (nog maar) één boekverslag over geschreven. Schrijf jij de volgende?