Blogs

 

Muziekles 8.0

25 okt 2012, 20:52 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Amsterdam wil de muziekles terug. En niet een uurtje per week brommerige toonladders nazingen, maar het echte werk. De stad is een samenwerking begonnen met scholen, muziekinstellingen, lerarenopleidingen en het conservatorium.

The real deal dus. En een aantal andere grote steden zijn ook geïnteresseerd. Maar waarom volgen de plattelandsscholen niet? De blokfluitlessen op Merels oude school zijn nodig toe aan vervanging. Ze schrijft 'n brief aan haar muziekdocent.

Beste meneer,

Hoe gaat het nu met u? Het is al een tijdje geleden dat ik bij u in de klas zat, meer dan vier jaar alweer. Tja, vanaf de derde kon ik geen muziek meer kiezen, maar daar kan u waarschijnlijk ook niks aan doen. We hebben elkaar natuurlijk nog wel vaak gezien, tijdens alle revues en musicals waar we allebei bij betrokken waren, dus ik weet zeker u zich mij nog wel herinnert. 

Mooi. Dan nu over iets belangrijks. Die muziekles dus. Dat was, tsja, hoe zal ik het brengen, niet echt een succes hè? Ik bedoel, de blokfluit is best een mooi instrument, maar was het nou echt nodig om daar 80% van onze tijd aan te besteden? Niet in een klas waarin tweederde van de leerlingen al braaf had leren blokfluiten in groep zes. Een gemotiveerde klas die best geinteresseerd was in muziek. Dus daar lag het niet aan. 

In ieder geval, aan het begin van het jaar dan. Motivatie is een relatief begrip natuurlijk. Het herhaaldelijk (proberen te) zingen van liedjes als 'The Bangles' Eternal Flame werkt gewoon een beetje averechts. Ik weet zeker dat u het goed bedoelde, zo voorzingend in uw microfoon, maar misschien is het tijd voor wat vernieuwing. Een demonstratie van Gangnam Style bijvoorbeeld. Ik weet zeker dat uw leerlingen daar erg gecharmeerd van zouden zijn.

Schrap dat blokfluitboek dan ook maar meteen van de lijst. Organiseer een kampvuuravond bij u thuis om alle fluiten ritueel te verbranden. Gitaartje erbij, gewoon een beetje chillen, weet u wel. Beetje Beatlenummers zingen (Lucy In The Sky!), dat is pas leren in de praktijk! En eigenlijk ook de diepere betekenis ervaren, als u begrijpt wat ik bedoel..

Als u dan nog gewoon een paar vette gitaren inslaat voor in het muzieklokaal, en een bas (zo'n mooie rode) - oh, en drums natuurlijk, veel drums, zodat we allemaal GreenDay kunnen spelen aan het eind van het jaar - dan komt het allemaal goed. Dat verzeker ik u. Dan wordt muziek echt het 'vak met de hartjes' in onze agenda, zoals u dat al jaren bepleit. 

Succes!

Groetjes,

Merel (oud-leerlinge)


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Zehra gaat naar de VN!

25 okt 2012, 17:53 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Daar is ze dan: de nieuwe VN-jongerenvertegenwoordiger. De gelukkige winnares is Zehra Sariaslan (22). Binnenkort verlaat ze haar woonplaats Harderwijk voor New York, om daar belangrijke mensen te meeten en haar thema 'vrouwenrechten' te pitchen.

Met 77 procent van de stemmen won de rechtsgeleerdheid-studente van Martijn en Geke (die eerder twee gastblogs voor ons schreef). Zevenenzeventig procent. Da's heul veul. Hoe ze 't voor elkaar kreeg? Ze maakte een sick filmpje. Kijk zelf maar.

Jongeren- wat?

Maar wat doet zo'n jongerenvertegenwoordiger in godsnaam? Zehra gaat straks ons, de jongeren, vertegenwoordigen bij de Verenigde Naties. Op de website van de VN jongerenverkiezing verduidelijkt ze dit nog verder: "door de steun van jongeren kan ik de kwestie rondom vrouwenrechten aankaarten bij de VN. Ik beloof ook dat indien jongeren op mij stemmen, dat ik me volledig zal inzetten voor vrouwenrechten."

Om dit te bereiken gaat ze dus binnenkort naar New York en ze zal volgend jaar speechen op de algemene vergadering van de VN. Daarnaast houdt een jongerenvertegenwoordiger zich bezig met actuele thema's, waarvoor de input van veel jongeren nodig is. Een soort doorgeefluik dus: Zehra zorgt dat de mening van Nederlandse jongeren terecht komt bij de VN. Daarom zul je Zehra binnenkort ook spotten op scholen, waar ze workshops zal geven en speeches zal houden.

Feest

Die Zehra heeft voorlopig een superdruk programma, dus. Maar voordat het zover is moet ze eerst bijkomen van de spannende verkiezingsstrijd. "Ik voel mij ontzettend gelukkig en had het totaal niet aan zien komen. Afgelopen weken heb ik hard campagne gevoerd, onder andere door middelbare scholen te bezoeken en mijn connecties in te schakelen. Vanavond vier ik feest!"


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

Jong talent bij TEDxYouth

25 okt 2012, 11:52 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

17 november is het zover: jong, ondernemend, inspirerend talent vanuit heel Nederland verzamelt zich in Amsterdam tijdens TEDxYouth. De dag zal gevuld worden met Talks, workshops en heel veel creatieve ideeën. Het concept? Bringing ideas alive. Scholieren.com is mediapartner van TEDxYouth 2012.

Wat is TED?

Nee, niet die film met die pratende teddybeer, TED (met hoofdletters) is ook 'n heel tof evenement. TED is over komen waaien uit Amerika. Daar organiseerden ze talks op het gebied van Techniek, Entertainment en Design, al is het inmiddels breder dan dat. Alle talks, van inspirerende mensen met goeie ideeën, worden gefilmd en kun je terugvinden op youtube.

Sinds een paar jaar bestaat TED ook in Nederland en wordt het evenement ook voor jongeren georganiseerd. In 2010 en 2011 zat de zaal al vol met richting de 200 jonge honden en let op: je moet uitgenodigd worden om erbij te zijn. Alleen scholieren met een goeie motivatie krijgen een ticket.

Talks op het podium

Wat staat er dit jaar op 't programma? 's Ochtends beklimmen verschillende tieners met een goed idee het podium om hun verhaal te doen. Onder hen een designer, beeldhouwster en ondernemers met een eigen bedrijf. Eén van die ondernemers is Bas, die al eerder 'n aantal gastblogs voor Scholieren.com schreef.

Na de talks zullen er workshops zijn voor alle aanwezigen. Ieder kan z'n interesse aangeven, waardoor je als kunstlover in ieder geval niet bij 'n businessworkshop terecht zal komen. Ieder z'n ding! Ook de workshops zijn hartstikke actief. Je zult je hoofd én je handen moeten inschakelen. 

Publiek met ideeën

Het coole aan TEDxYouth is dat het publiek zal bestaan uit enthousiaste, gedreven jongeren. Niemand zit er tegen z'n zin, want je komt er dus alleen binnen met een uitnodiging. Als je de organisatie overtuigt dat jij er bij moet zijn, tref je er dus sowieso alleen maar scholieren die ook voor hun droom durven gaan.

Via de website kun je jouw idee plus motivatie insturen en wie weet zit jij wel tussen die bijna twee honderd geselecteerde jongeren. Je kunt je nog inschrijven!

Val je buiten de boot? De komende weken lees je alles over TEDxYouth op de site waar geen enkele scholier omheen kan: Scholieren.com.


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

"Ik was al twee jaar dood geweest"

25 okt 2012, 08:42 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Gertie is een normaal meisje van negentien. Ze rondde het vmbo af, deed twee jaar mbo, besloot dat dat niets voor haar was en doet nu havo 4 en 5 in één jaar. Ze houdt van uitgaan en afspreken met vrienden. O ja, en ze wacht met smart op een donorhart.

Even een flashback: Gertie was zeventien, klaar met haar eindexamen en klaar voor het leven als mbo'er. Maar die zomer voelde ze zich niet goed. Ze werd opvallend moe van elke inspanning die ze leverde. De dokter had geen duidelijk advies en ook het ziekenhuis vertrouwde het niet.

Ze werd opgenomen in het ziekenhuis in Utrecht. Uiteindelijk werd de diagnose gesteld: Gertie bleek cardiomyopathie te hebben. In nijntjetaal: haar linkerhartkamer is te groot, waardoor er geen druk meer op staat en deze dus geen bloed meer rondpompt.

Hartpompje

"Vroeger zwom ik graag, maar nu ik een tijdelijk hartpompje heb, mag dat niet meer," vertelt ze. Deze hartpomp werd aangebracht om de functie van haar linkerhartkamer over te nemen. "Het bloed maakt in feite een omweg." Diezelfde hartpomp zorgt er ook voor dat Gertie geen andere sporten mag beoefenen. Bij sport kan het pompje namelijk overbelast raken, wat riskant is.

En er is meer wat niet mag. "Het pompje werkt op batterijen, die ik om de drie uur moet vervangen en opladen. Daarom kan ik niet bij vriendinnen logeren," vertelt Gertie. Toch is ze blij met het pompje: "Zonder dat pompje was ik nu al twee jaar dood geweest. En over twee jaar is het waarschijnlijk voorbij."

Ze staat namelijk op de wachtlijst voor een donorhart. Gertie: "Tot die tijd kan ik niet op vakantie gaan, want ik moet binnen drie uur in het ziekenhuis in Utrecht kunnen zijn."

24/7 bereikbaar

Al vrij snel na haar examenzomer werd duidelijk dat Gertie een donorhart nodig had. "Mijn moeder en vriendinnen reageerden daar heel heftig op." De dokters wilden eerst dat ze revalideerde van de vermoeidheid die de ziekte haar had veroorzaakt, voordat ze haar op een wachtlijst zetten. Daarom staat ze pas sinds september vorig jaar ingeschreven voor een donorhart.

"Ik moet 24/7 bereikbaar zijn op mijn mobiel, want ze kunnen altijd bellen." Toen de dokters haar op een wachtlijst zetten, zeiden ze dat Gertie waarschijnlijk binnen anderhalf jaar klaar zou zijn. Natuurlijk konden ze geen zekerheid geven. "Ik ben vrij lang en dun, dus kunnen ze bijvoorbeeld geen hart gebruiken van een twee meter lange dikke man." Maar ook factoren als de bloedgroep moeten matchen. Voor het geval dat heeft ze in ieder geval altijd een tasje klaarstaan met een tandenborstel en ondergoed.

Donoren

"Vroeger wilde ik absoluut geen donor worden, ik zag niet hoe ik er iemand mee kon helpen. Dat is wel veranderd." Toch lijkt het haar wel raar om een hart van iemand anders in zich te krijgen. Maar wat ze nog het vervelendst vindt, is dat ze haar eigen hart dan weghalen. "Ik heb er toch zeventien jaar mee geleefd." Toch zal het een opluchting zijn als het allemaal voorbij is.

Deze week is het nationale donorweek. Ben jij al donor? Laat je informeren en registreren op jaofnee.nl. Ook als je geen donor wilt worden is het goed om dat door te geven, doen dus.


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Een Franse nachtmerrie

25 okt 2012, 08:42 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Voordat ik naar Frankrijk vertrok, had ik een helder beeld van 'de Fransman': een rijke, getrouwde man die altijd een baret op zijn hoofd draagt. Hij ontbijt met croissants en versgeperste jus. Dit beeld is voorgoed overhoop gegooid dankzij de Franse kok op het vakantiepark: Christophe.

Tjeerd (de blogger die jullie al twee jaar lastigvalt) is geslaagd en neemt een tussenjaar. Het begin: twee maanden vakantiewerk in Zuid-Frankrijk. Hij lucht hier zijn hart over de belevenissen op het park.

Mislukte fransoos

Christophe (50) is een Fransoos die deze zomer voor het eerst op het vakantiepark werkt. Hij heeft voor dit baantje een aantal maanden in zijn twintig jaar oude auto geleefd. Zijn bezittingen zijn op één hand te tellen: hij heeft een grote, vieze hond, een stapeltje kleding (drie koksbroeken en twee T-shirts), een twintig jaar oude Peugeot, wat pakjes shag en een paar lege bierflesjes. Geen croissants en verse jus voor Christophe. En 'n baret draagt 'ie al helemaal niet. Nee, Christophe is ietsjes anders..

Fooiengeld in een zwart gat

Ik sta achter de bar. De zon schijnt en het zwembad ligt vol met tevreden vakantiegangers. In de hoek van het terras staat een flipperkast. Als je €0,50 in het apparaat gooit, mag je het spelletje spelen. Vanuit de hoek van het terras hoor ik luid geratel, geschreeuw, een trap tegen het apparaat. Vakantiegangers kijken om, maar ik hoef niet eens meer te kijken wat er gebeurt; Christophe staat weer te flipperen. Christophe staat de hele dag te flipperen, met geld uit de fooienpot. Zijn maandloon gaat op aan pizza's, bier, hondenvoer en benzine. Als je hem vraagt iets te gaan koken (daar is-'ie immers toch voor aangenomen) terwijl hij staat te flipperen, begint hij heel hard te schreeuwen.

Dat geschreeuw bestaat voor een groot deel uit de twee woorden die ik van Christophe heb geleerd: 'putain' en 'merde'. Beiden betekenen in het Frans zoiets als 'verdomme'. Elke tien minuten, ongeacht de situatie en de plaats, vervloekt Christophe de situatie en de plaats met die twee woorden.

Franse voortrekkerij

Ik mag van Christophe niet in de keuken komen, omdat het zijn keuken is. Alle meisjes mogen de keuken in- en uitlopen wanneer ze willen. 'Omdat het meisjes zijn', volgens Christophe. 's Avonds krijgen de meisjes na het werk crème brûlées totdat ze er bij neervallen, terwijl ik kauw op een aangebrande kroket. Christophe moet de kroketten, frikandellen en bitterballen bakken. Deze frituurhapjes bestaan in Frankrijk niet en alles wat niet van oorsprong Frans is (ik), verafschuwt Christophe. De kroketten zijn consequent aangebrand van buiten en nog koud van binnen, zo stelt-'ie de frituur gewoon in.

Mijn beeld van 'de Fransman' is voorgoed veranderd. Rijke, gelukkige, croissant etende Fransmannen bestaan niet. In plaats daarvan verkwist de Fransman zijn geld aan pizza's, bier, flipperkasten en hondenvoer. Merde!


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Opgesloten voor 8500 euro

24 okt 2012, 16:11 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Negen scholieren van RSG Wiringherlant zaten afgelopen week opgesloten met twee docenten in de mediatheek. Geen nachtmerrie of straf, maar een vrijwillige keuze voor het goeie doel.

Door van hun studiehuis een Glazen Huis te maken, haalden ze namens Dance 4 Life geld op voor medicijnen tegen hiv/aids. Ter plekke organiseerden ze acties voor de rest van de school.

Vrijdag zijn ze vrijgelaten. De opbrengst was enorm: bijna 8500 euro. Wat hebben ze die week gedaan?

Dance 4 Life

Iedere twee jaar organiseert mijn oude Noord-Hollandse dorpsschooltje activiteiten voor het goeie doel. Maar dit jaar wilden ze het groter aanpakken, vertelt aardrijkskundeleraar Kunal Ruitenburg, één van de organisatoren.

''We waren het appeltaartbakken en sponsorlopen een beetje zat. We wilden het groter aanpakken en bedachten daarom het Glazen Huis. In tegenstelling tot de jaarlijkse actie van 3fm maakten we geen radio en aten we wel gewoon. We hebben natuurlijk te maken met opgroeiende kinderen en we willen ook het goede voorbeeld aan ze geven. Eten is belangrijk.''

Graffitiworkshop

Na een lange voorbereiding was het Glazen Huis een feit: 15 oktober werden de leerlingen en docenten opgesloten.

De activiteitenlijst was enorm lang. En gevuld met véél toffere dingen dan bakken en hardlopen, inderdaad. Er is bijvoorbeeld een graffitiworkshop georganiseerd, twee leraressen(!) gaven een lesje bodypump en donderdagavond was er een discoavond voor alle eersteklassers.

Epicentrum van de activiteiten was het Glazen Studiehuis: van daaruit werd alles gecoördineerd. Ongemakkelijk om daar 24 uur per dag met je docenten te zitten, vonden de leerlingen het niet. 'Gevangene' Nicky vertelde: "Het was niet echt raar om met twee van je docenten opgesloten te worden. We waren al heel lang bezig met de voorbereidingen en daardoor heb je niet echt het idee dat het docenten van je zijn. Het is gewoon heel gezellig en we zijn erg hecht geworden.''

Leraren geveild

Wat veel geld in het laatje bracht, was de lerarenveiling in de grote pauze. Iedere docent had een activiteit geregeld. De leerling die het meeste geld bood, mocht samen met die leraar die activiteit ondernemen.

Zo was er aardrijkskundeleraar Paul Klompe, die taxichauffeur gaat spelen voor zes leerlingen door heel Noord-Holland, kon je een middagje wakeboarden met een gymleraar en een workshop taart maken in de bakkerij van de ouders van mijn oud-leraar biologie. Uiteindelijk heeft alleen deze veiling meer dan tweeduizend(!) euro opgeleverd. Zoveel zijn docenten dus waard...

Wouter Braaf

Vrijdagmiddag om twee uur zijn de gevangenen weer vrijgelaten, door niemand minder dan een ex-bewoner uit ons dorpje Wieringerwerf. Wouter Braaf, de gymleraar in SpangaS, heeft samen met nog een aantal acteurs uit de serie de Glazen Huisbewoners bevrijd.

Meer weten? Check hier de filmpjes die dagelijks gemaakt werden van de Glazen Huis-bewoners.


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Terrorcomputer 32

24 okt 2012, 06:47 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ik zit op een hoge kruk, mijn voeten haak ik achter het stangetje. Ik ben namelijk te klein voor deze positie. Doelloos klik ik met mijn muis op de nummers één tot en met vijftig. Ik zie schermpjes met interessante geschiedeniswerkstukken, maar voornamelijk chats waar ik niets van begrijp.

Vanachter mijn grote blauwe Windowsscherm bekijk ik mijn mediatheek. Gluur naar verborgen hoekjes waar stelletjes wel erg gezellig samen huiswerk maken. Tuur ik over mijn leesbril naar reflecties van Facebookpagina's in de ramen. Sommigen kijken me schichtig aan en klikken dan braaf terug naar Word.

Streng kuchen

Ik zou eigenlijk iets moeten roepen, zoiets als "hé, aan het werk!". Of op z'n minst streng kuchen in de richting van die vier in de hoek achter één pc.

Ik klik nummer 32 aan om mee te kijken, maar net op dat moment springt het pictogram naar rechts en is mijn blauwe scherm plotseling een kwart gekanteld. Als ik Magister open, zie ik dat alle absenties van de hele school zijn verdwenen. Hoe kan dat nou? De jongens kijken me onschuldig aan. Ik toets het oproepnummer van de systeembeheerder in en ga in de tussentijd maar even koffie halen.

Ik druk op het cappuccinoknopje. Het gezoem van de koffieautomaat gaat samen met de geluiden uit de mediatheek. Het accelereert tot hard en onzin, en als het geluid het automatische piepje van de machine overstemt, ga ik terug.

Porno

In de deuropening overzie ik de drukke scholieren. Sommige op de grond, krom van het lachen. Er staan leerlingen op de tafels om springfoto's van elkaar te maken. Ik roep dat ze op hun plaatsen moeten gaan zitten en weer stil aan de slag.

Mijn zenuwen spelen op. Ik wil zien waar die verdachte computer 32 nu weer mee bezig is, maar mijn scherm blijkt nogmaals gekanteld en in twee helften verdeeld. Ik kan niet meer meekijken op de scholierencomputers. Mijn scherm staat ineens vol met pornosites en informatie over cosmetische chirurgie die ik niet weg kan klikken.

Mijn ademhaling versnelt, ik verhef mijn stem om boven het kabaal uit te komen. Dat ze luisteren moeten, dat de leerlingen die dit op hun geweten hebben als de donder hierheen moeten komen. Het wordt doodstil. Grijnzende gezichten lachen me uit, ja ze lachen me uit. Ik kan wel door de grond zakken. Ik weet niet wat ik moet doen.

Vincent de hacker

De docente Duits komt binnen. Ze ziet er verhit uit. Alsof ze heel boos is, of net met iemand naar bed is geweest. Het kan ook een combinatie zijn. "Vincent, ik wil dat je meekomt, nu meteen." Er wordt gelispeld, zacht gefluisterd. Vincent loopt trots naar de deur, weet dat iedereen naar hem kijkt. Hij maakt zich breed, zoals alleen jongens van zestien dat doen. Dan doet de pauzebel scholieren verdwijnen. Ik blijf over, vraag me af wat er gebeurd is tijdens het bruin kleuren van mijn lege mok.

In de docentenkamer hoor ik dat Vincent geschorst wordt. Het gebeurde in mijn domein, mijn dorpje vol computers en ik als opperhoofd weet niet eens wat er gebeurde. Ik hoor over hacken, over haat aan de mediathecaresse, aan mij. Dat ik altijd meekijk met wat ze doen. Over terugpakken en een vunzig prikbordbericht op de Facebook van mevrouw Duits.

Of ik dat dan niet in de gaten had, vragen ze. Of ik niet wat beter kan opletten voortaan.

Nu durf ik nooit meer koffie te halen.

Het Pieter Nieuwland College in Amsterdam wordt al weken geterroriseerd door een hacker, waarschijnlijk een leerling. De school wil geen aangifte doen omdat ze hem of haar geen strafblad willen bezorgen. Het inspireerde Annemieke tot het schrijven van dit fictieve verhaal.


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

De dramaqueen

24 okt 2012, 06:47 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Hé schatje, met mij. Ja ik weet het, het is half vier 's nachts, maar dit is echt een noodgeval. En ik bedoel, je bent wel m'n beste BFF for ever. Ik sta ook 24/7 voor jou klaar. Dus luister even, want ik weet écht niet wat ik nu moet doen.."

Om de week kruipt Merel in het hoofd van een ander type scholier. Vorige week het talentje, deze keer schrijft Lotte over de dramaqueen.

"Ja, nou, dit is dus echt zó erg. Ik ben echt wanhopig. Ik kreeg vanavond een smsje van Thomas, en... Thomas, die ken je toch wel? Die jongen die ik eergisteren in de Hema tegenkwam. Ja, ik ken hem dus nog niet zo heel lang, maar ik weet echt zeker dat dit meant to be is. Ik bedoel, we houden allebei van muziek en van patat en hij heeft ook bruine ogen! Maar goed, ik stuurde hem een smsje, gewoon, iets van: Baby love you wij zijn ntb xxxx. Niks bijzonders. Krijg ik dus daarna terug: Hou ook van jou XX."

"Twéé x'jes maar! What the ffff, echt, ik bedoel, ik stuurde hem er wel vijf of zo! Serieus. Wat moet ik doen? Moet ik het uitmaken? We hebben nog niet officieel iets, maar het kan nu ook niks meer tussen ons worden... Twee x'jes! Max stuurde me altijd minstens zoveel x'jes terug. Max was eigenlijk sowieso wel een stuk liever dan Thomas. En lekkerder. Hij heeft nu weer een nieuwe vriendin hè, ene Sarah of zo. Lelijke bitch."

"Ja ja, ik weet ook wel dat ik het zelf heb uitgemaakt. Vorig jaar. Maar ik heb er echt zo'n spijt van. Soms lig ik hele nachten te huilen, zó erg mis ik hem. Hij stond ook altijd voor me klaar. Die keer dat ik struikelde over een tas en mijn enkel bijna brak, toen heeft hij me helemaal naar de conciërge gedragen. Ik kon echt niet lopen. Je weet zelf hoe erg dat was: het is al bijna twee jaar terug en ik doe nog steeds niet mee met gym. Hoe noemde de huisarts het ook al weer? Licht overbelaste kuitspier of zo. Echt vet erg."

"En die keer dat ik zo'n hyperventilatie aanval kreeg met de sportdag. Lag ik daar op het gras dood te gaan, zei iedereen: "Stel je niet aan!" Alleen Max nam me serieus. Hij was echt zo.. Oh, i- ik moet weer hui- hui- len! Oh.. Mahahax... Ja, oké. Het gaat wel weer. Weet je, ik ga nú Max bellen. Die Thomas is toch niets voor mij. Max is de ware. Thanks dat je wilde luisteren, je bent echt m'n beste vriendin. Hee, ben je er nog wel? Hallo? Eva? ..Trut."


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

Stemmen winnen in bruidsjurk

23 okt 2012, 20:51 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Er wordt op de huistelefoon gebeld. Aan de telefoon hoor ik een oud stemmetje. "Zo jongedame. Ben jij niet iets kwijt?" "Uhm, geloof het niet mevrouw." "Nou, ik heb hier een ID-kaart van jou! Geke Hasperhoven, geboren op 5 februari 1995 te Utrecht"

''Mevrouw, ik ben niet jarig op 5 februari. Het is nep!" "Mooi is dat jongedame!" Gelukkig kon ze de actie erg waarderen toen ik uitlegde dat het een campagne was en dat ik meer aandacht wilde voor jongeren zonder nationaliteit. Dus weer een stem voor mij en een gerust hart voor oma.

Geke (17-jarige vwo'er) is als enige scholier in de race met een aantal studenten om Nederlandse jongerenvertegenwoordiger van de Verenigde Naties te worden. Eerder schreef ze al 'n blog over haar campagne, nu scoort ze stemmen voor de finale!

ID-achtig visitekaartje

Even wat meer uitleg: ik had visitekaartjes laten drukken met daarop mijn hoofd heel groot afgedrukt. Iedereen schrok zich natuurlijk dood. De achterkant was helemaal niet ID-achtig: er stond 'sms GEKE naar 5040'. Al begreep niet iedereen dat even goed, helaas. Maar toch, het heeft geholpen! Ik ben namelijk door naar de finale in de strijd om jongerenvertegenwoordiger bij de VN te worden! Ik ben iedereen die op me gestemd heeft in de halve finale eeuwig dankbaar!

Trouwen op school

Naast dit soort gekte ben ik de afgelopen weken ook maar liefst vier keer getrouwd. Met als unieke trouwlocatie vier verschillende scholen! Echt schitterend was dat: Ik kom met bruidsmuziek én een heuse bruidegom een school binnenlopen. Vervolgens ga ik op een tafel staan om heel hard door een megafoon te roepen dat ik niet mag trouwen, omdat ik geen nationaliteit heb.
Dan heb ik nog ongeveer 5 seconden over: om te vertellen dat ik eigenlijk meedoe met een wedstrijd en om te vragen of ze op me willen stemmen. Daarna haken de meeste leerlingen af qua concentratie. Gelukkig is vrijwel iedereen enthousiast en m'n actie is een groot succes. Terug bij de auto, doe ik snel m'n sluier af, waarop iemand roept: "Goeie bruiloft gehad? Gefeliciteerd!"

VN-meeting

De dinsdag nadat we 'door naar de finale waren' hadden we met alle finalisten een gesprek met medewerkers van het ministerie van Buitenlandse Zaken en iemand van de NVVN (Nederlandse Vereniging voor de VN). Een beetje beduusd kwam ik daar wel uit, want wat blijkt: de VN doen echt nog veel meer dan ik dacht, maar zaakjes gaan ook niet altijd zoals het hoort. Over het algemeen snap ik redelijk goed hoe dit soort dingen gaan, maar blijkbaar ben ik soms ook nog een te idealistisch jong meisje. Maar who cares!

Want morgen is dan eindelijk de grote dag.. De finale vindt plaats tijdens het evenement UN&me in Amsterdam. Daar mag ik voor 400 man vertellen wat ik vind en waarom. De stembussen zijn al vanaf vanochtend geopend. Natuurlijk wil ik ontzettend graag winnen en daar heb ik nog één keer de stem van de scholier voor nodig! Je kan vandaag en morgen tot 21.15 stemmen. Check www.dewereldvandeVN.nl of stuur een smsje!


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Putjesschepper na de uni

23 okt 2012, 17:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Toen ik vorig jaar eindexamen deed, wist ik het zeker. Ik zou Journalistiek gaan studeren. Ondanks dat er amper werk te vinden is in deze sector. Dom, misschien? Eindig ik als werkloze en vervolgens putjesschepper?

Want laten we eerlijk zijn: iedereen wil na zijn studie snel werk vinden. Je hebt niet voor niets vier jaar zitten blokken. Moet je bij je studiekeuze nu al rekening houden met de baankans en de arbeidsmarkt na afloop?

Wij belden het Centrum Studiekeuze voor advies.

Carrièreperspectieven

''Het is moeilijk om te zeggen of je als aankomend student rekening zou moeten houden met je kans op een baan,'' vertelt studiecoach Leonore Zuijderhoudt. ''Iemand die heel gemotiveerd is om een risicovolle studie te doen, maakt meer kans op een baan dan iemand die minder gemotiveerd is."

"Sommige studenten kiezen een studie die zekerheid biedt qua werk, maar komen er uiteindelijk achter dat dat helemaal niet bij ze past. Je kan dan nog zoveel baangarantie hebben, een studie moet ook bij je passen. Anders houd je het niet vol.''

Oké, maar dat carrièreperspectief is toch wel fijn om te weten. Hoe kom je daar achter? Leonore: ''Je kunt op een open dag altijd vragen stellen aan studenten of leraren. De leraren komen vaak zelf uit het vak en kennen daardoor de arbeidsmarkt ook goed. Ook kun je in de Keuzegidsen Hoger Onderwijs kijken voor baanadvies.''

Help

Een van de makers van die keuzegidsen is Frank Steenkamp. Hij vertelde vorige maand in nrc.next dat Geneeskunde en Tandheelkunde goede studiekeuzes zijn, omdat de vergrijzing de komende jaren toeneemt. ''Met die studies zit je echt gebeiteld." Op het hbo scoren de lerarenopleidingen goed qua baankans, net als de studies Laboratorium- en Chemische Technologie.

Studies waar je carrièretechnisch beter niet voor kunt kiezen, zijn volgens Steenkamp Journalistiek, Media- en Entertainmentmanagement en Communicatie. Steenkamp in nrc.next: ''Dat zijn opleidingen waarbij mensen denken dat ze van alles worden, en uiteindelijk mogen ze blij zijn als ze terechtkomen bij een reclamebureautje waar ze de hele dag Excel-bestanden bijhouden. Werk onder mbo-niveau." Journalistiek dus. Mijn opleiding, wat ik nog maar twee maanden studeer. Help?!

Motivatie

Maar volgens Leonore kunnen die dromen niet meteen de prullenbak in. "Mensen die ontzettend gemotiveerd zijn en het hun droomopleiding noemen, hebben meer kans om uiteindelijk een voor hen passende baan te vinden in een lastige sector. Zij zullen er immers veel voor over hebben om die baan te krijgen."

Laten we maar hopen dat dat dan ook voor mij geldt. En voor jou.


2 reacties | lees origineel...

› Meer...