Blogs

 

Rubriek lezen: Nieuwkomers

1 nov 2010, 12:32 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

De levensverhalen van immigranten zijn een garantie voor spanning en dramatiek. Politici spreken steeds botter over deze nieuwkomers, maar één ding zouden ze niet uit het oog moeten verliezen: dankzij hun zijn we een grote stapel mooie boeken rijker. Door de verhalen te lezen kom je niet alleen meer te weten over hun (zware) levens, maar ook over ons. Als je wil weten wat typisch Nederlands is, moet je het een buitenstaander vragen.

De reis van de lege flessen - Kader Abdolah [151 pag.]

[p] Kader Abdolah heeft de Koran vertaald. Toen ik die las, wow, ik was vanaf de eerste soera verkocht. Na het lezen van 'De boodschapper' besloot ik om (ooit) al zijn werk te lezen. Hij heeft alleen zo ontzettend veel boeken geschreven. En ook eentje die goed bij dit thema past, bleek bij het researchen. Bij het openslaan was het meteen raak: "In het begin was René gewoon mijn buurman, alleen een buurman. Daarna was hij voor mij een levend woordenboek. Mijn eerste contacten met hem gingen over de woorden, de zinnetjes die ik niet begreep. Maar naarmate de tijd verstreek, veranderde de inhoud van onze gesprekken. Ik kon zelf mijn problemen oplossen, maar toch riep ik hem te hulp. Waarom deed ik dat? [...] Hij voelde zich eenzaam. Ik voelde me verlaten. Dus zochten we elkaar op." '[url=http://www.scholieren.com/boekverslagen/titel/2196]De reis van de lege flessen[/url]' heeft niet voor niets al 21 (!) boekverslagen op Scholieren.com.

De levensverhalen van immigranten zijn een garantie voor spanning en dramatiek. Politici spreken steeds botter over deze nieuwkomers, maar één ding zouden ze niet uit het oog moeten verliezen: dankzij hun zijn we een grote stapel mooie boeken rijker. Door de verhalen te lezen kom je niet alleen meer te weten over hun (zware) levens, maar ook over ons. Als je wil weten wat typisch Nederlands is, moet je het een buitenstaander vragen.

De reis van de lege flessen - Kader Abdolah [151 pag.]

[p] Kader Abdolah heeft de Koran vertaald. Toen ik die las, wow, ik was vanaf de eerste soera verkocht. Na het lezen van 'De boodschapper' besloot ik om (ooit) al zijn werk te lezen. Hij heeft alleen zo ontzettend veel boeken geschreven. En ook eentje die goed bij dit thema past, bleek bij het researchen. Bij het openslaan was het meteen raak: "In het begin was René gewoon mijn buurman, alleen een buurman. Daarna was hij voor mij een levend woordenboek. Mijn eerste contacten met hem gingen over de woorden, de zinnetjes die ik niet begreep. Maar naarmate de tijd verstreek, veranderde de inhoud van onze gesprekken. Ik kon zelf mijn problemen oplossen, maar toch riep ik hem te hulp. Waarom deed ik dat? [...] Hij voelde zich eenzaam. Ik voelde me verlaten. Dus zochten we elkaar op." '[url=http://www.scholieren.com/boekverslagen/titel/2196]De reis van de lege flessen[/url]' heeft niet voor niets al 21 (!) boekverslagen op Scholieren.com.[/p]

Voor jou 10 anderen - Cynthia van Eck & Mirjam Oldenhave [126 pag.]

"Aila, Bella en Joyo gingen elke dag naar school. En Mia ook natuurlijk. Maar wij, de andere kinderen, waren stiekem Nederland in geglipt, dus niemand mocht weten dat wij bij mama Riet woonden." In 'Voor jou 10 anderen' vertelt Cynthia van Eck over haar jeugd in een illegaal kinderhuis in Nederland. Het boek leest snel, is meeslepend, kort, en waargebeurd.

De gelukvinder - Anoush Elman & Edward van de Vendel [333 pag.]

Ook  'De gelukvinder' is waargebeurd, die komt uit dezelfde reeks slash-boeken. De Afghaanse Hamayun (15) woont in Nederland, maar is bang weer uitgezet te worden. Hij vertelt over de dreiging tijdens zijn vlucht voor de Taliban, over het alles moeten achterlaten, over de moord op Theo van Gogh en het langzaam afbrokkelen van zijn hoop. Maar ook over zijn dagelijks leven, de grappen de hij in Afghanistan uithaalde met zijn vrienden, over de liefde. 'De gelukvinder' is een ongelofelijk spannend, tragisch, maar ook grappig boek. Niet alleen maar drama.

De nieuwe speler - Ludo Enckels [81 pag.]

Dit (korte!) boek heeft een ander perspectief: 'De nieuwe speler' vertelt het verhaal van een Nederlandse voetbalfanaat met een racistische vader. Op een dag raakt 'ie bevriend met een buitenlandse jongen die nieuw is bij hem op school en geweldig goed kan voetballen. En ja, dan zit je met een probleem. Zeker een aanrader voor de voetbalfans onder ons. En de pestkoppen. Misschien leer je er nog wat van.

Deze rubriek wordt gemaakt in samenwerking met Stichting Lezen, zij hebben er verstand van. Dat wil zeggen: de redactie van Scholieren.com wordt geholpen bij de zoektocht naar boeken die in de lijst passen, maar als we het kut vinden, dan zeggen we dat gewoon.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

'Als je tot je 18e niet rookt, krijg je 100 E'

1 nov 2010, 12:32 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Als je tot je achttiende niet rookt, krijg je honderd euro," stelt mijn moeder voor. "Makkie," is de reactie van mijn broertje. Dertien jaar, tweedeklasser en al heel erg wereldwijs. "Roken? Daar ga ik echt nooit aan beginnen." En als je vrienden dan wel gaan roken? "Kan me helemaal niks schelen," zegt-ie stoer. En zo is de deal gesloten met mijn ouders.

Geld geven of je rijbewijs betalen, er zijn duizenden middelen die je ouders in de strijd gooien om je van het roken af te houden. Maar of 't echt helpt? Jelle en Robin, twee brugklassers, vinden van niet. "Als ik wil roken, kan ik dat heus wel voor mijn ouders verbergen. En dan haal ik die honderd euro alsnog binnen."

Het goede voorbeeld

Het is belangrijk dat ouders het goede voorbeeld geven, vindt rook-maar-niet-organisatie Stivoro. Volgens het Stivoro moet je het gesprek aan gaan met je kind, voordat 'ie z'n eerste sigaret opsteekt. (zie de commercial rechts) "Maar mijn ouders roken zelf ook," vertelt Jelle. "Ze geven dus niet het goede voorbeeld, maar het maakt niet uit. Ik vind het toch vies."

"Mijn broer rookt als een ketter," zegt Robin. "Hij had een afspraak met mijn ouders: als hij tot zijn achttiende niet zou roken, zouden ze zijn rijbewijs betalen. Mijn ouders denken nog steeds dat hij niet rookt. Hij heeft me wel eens een geheim trucje laten zien: een boek, met de pagina's eruit gesneden. Daarin had hij zijn sigarettenvoorraad gestopt."

Roken = stoer

Het is gezellig en stoer om te roken. "Als een hele groep vrienden zou roken, zou ik er ook best een opsteken," geeft Robin toe. "Je bent een beetje een saai watje als je het niet doet." Jelle haalt zijn schouders op. "Dan ben ik dus een saai watje."

Is het niet juist stoer om nee te zeggen dan? "Dat is ook weer zo. Maar van een sigaret ga je heus niet dood," vindt Robin. "Mijn broer rookt een heel pakje per dag. Het enige wat hij eraan overhoudt, is dat hij stinkt."

Meisjes die roken

Op feestjes, ook schoolfeesten wordt aardig veel gerookt. Er is buiten op het plein genoeg plek voor zoenende stelletjes en stiekeme rokers. "De leiding is alleen maar binnen, aan het opletten of daar alles goed gaat. Buiten kan je doen wat je wilt," vertelt Jelle. "Er zijn ook een paar meiden die het stoer vinden om mee te roken," herinnert Robin zich. "Dat was op het vorige schoolfeest. Meisjes die roken, vind ik ontzettend dom. Het ziet er een beetje sletterig uit." "En bovendien zoent 't niet lekker," zegt Jelle glimlachend.

Roken, zoenen? Zijn jullie daar niet een beetje te jong voor? "Natuurlijk niet, wij zijn helemaal niet zo klein meer!" (roepen ze in koor) "Door oudere broers, zussen en vrienden kom je er sowieso wel mee in aanraking," zegt Robin uit ervaring. "En het maakt niet uit of je ouders roken en ook niet of ze je het verbieden," vindt Jelle. "Als ze je het verbieden, ga je het juist doen." "Maar als ze je er niets over vertellen, vind je het ook heel interessant," voegt Robin toe.

Sterk genoeg of niet

"Het ligt gewoon aan jezelf," zegt mijn één jaar oudere, o-zo wijze broertje. "Ik ken jongens die er niets aan vinden en die doen het gewoon niet. Je kunt als ouder wel vertellen over roken en de gevolgen, maar de jongens bepalen uiteindelijk zelf wel wat ze doen."

En dat kan te maken hebben met groepsdruk, rokende ouders (ook al geldt dat niet voor Jelle!), maar het ligt het meest aan het kind zelf. De een is sterk genoeg en de ander niet. Campagnes, zoals die van Stivoro, zijn goed, maar lang niet altijd effectief.  


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

De Rosnay: Haar naam was Sarah

1 nov 2010, 01:56 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Elke week op Scholieren.com: aandacht voor 'n vers boekverslag van een onlangs uitgekomen boek. De verslagen worden geschreven door leraar Nederlands Kees van der Pol: uittreksels waar je van op aan kunt, dus.

Deze week: Haar naam was Sarah (of Sarah's key) van de Franse Tatiana de Rosnay. Gepubliceerd in 2009 en wereldwijd sindsdien al 4,5 miljoen keer verkocht. De bioscoopverfilming is afgelopen week in première gegaan. 

Kees: "Haar naam was Sarah is een ontroerende roman over een vreselijke oorlogsgebeurtenis in Frankrijk 1942. Heel veel kinderen werden tijdens een door de Fransen zelf georganiseerde razzia opgepakt. De kleine Sarah probeert het onheil voor haar broertje te voorkomen, maar dat zal bizarre gevolgen hebben. Een historisch feit dat Frankrijk het liefst in de doofpot had gestopt. We lezen in de roman ook wat er 60 jaar later in een Franse familie gebeurt wanneer een familiegeheim onthuld wordt. Een prachtige roman die eigenlijk iedereen gelezen moet hebben".

"Het verhaal gaat over een sterke, ontroerende roman over een schandalige oorlogsgebeurtenis in Frankrijk, maar de schrijfster weet het publieke karakter van de zaak een individuele lading te geven. Daardoor wordt de roman heel aantrekkelijk om te lezen en te ontroeren. Het verhaal leeft nu veel meer en ik kan me voorstellen dat er menige traan wordt weggepinkt bij het lezen van de gebeurtenissen."

Het boek is 331 pagina's dik, maar ook 'voor de lol' in plaats van alleen maar 'voor een cijfer' een absolute aanrader, vindt Kees. "Wanneer je het voor je schoollijst niet mag lezen, moet je het boek toch gewoon een keer ter hand nemen. Je zult er zeker geen spijt van hebben." 


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

De fik erin!

31 okt 2010, 15:54 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Vroeger brak de leraar met je liniaal je vingers als je bijdehand was. Nu krijg je een beetje extra huiswerk.

Het was tijdens een geschiedenisles, toen ik strafwerk kreeg. Volgens mij zijn wij scholieren vervloekt om op de meest ongelukkige momenten strafwerk te krijgen. Als ik namelijk vijf minuten had gewacht met het uitspreken van die zes woorden was ik 'saved by the bell'. Brandoefening!

Mijn school voert deze oefening één keer per jaar uit en ze kiezen elk jaar de meest ongeloofwaardige momenten uit. Wat dacht je van vijf minuten voor de middagpauze. Of pas het 9e lesuur als nog maar 2 klassen les hebben.

Deze keer was het geen uitzondering. We gelooft nu dat wij brand in de onoverdekte fietsenstallingen hebben als het buiten 5 graden vriest? Zelfs vuur bevriest dan!

Maar goed, een brandoefening is een brandoefening dus iedereen doet gezellig mee en doet maar alsof er echt brand is. Iedereen behalve mijn geschiedenisleraar.

Hij is een beetje de alternatieve leraar. Basgitarist, grapt veel en heeft lang haar. Nou lang haar, hij had eerst een staart maar is pas geleden naar de kapper geweest. Één hele les werd gewijd aan de aanbidding van zijn nieuwe, kortere lokken. Je krijgt vast al een beetje een idee over hoe zo iemand reageert.

''Jongens, mijn presentatie was vast saai maar hou even op met het gefriemel aan de pielemannen want we hebben een brandoefening. Dames, jullie ook!'' Mompelend voegde ons geschiedenis lubje zich bij de rest van de zuchtende leerlingen en leraren. Gelukkig viel het niet op dat wij de enige waren die de veiligheidsregels negeerden en onze tassen, jassen, eten en geld meenamen.

Eenmaal buiten op het sportveld aangekomen, begon het wachten. Had ik al verteld dat het koud was? Zelfs de wormen vonden dit, want het krioelde roze touwtjes tussen de groene grassprieten. Ook al denk ik dat het eerder komt door het gestamp van mijn leraar die ons vermaakte met zijn manier van optreden als hij met zijn bandje speelde.

Een van mijn klasgenoten bedacht al snel dat deze vlezige, glibberige en onsterfelijke diertjes de perfecte middelen waren om commotie te veroorzaken tussen de vwo-droogkloten. Een van de pieren raakte, na vele salto's, de wang van een blond meisje.

Zij gilde, wij lachten.

Na tien minuten wachten mochten we weer naar binnen. De geschiedenisles werd hervat en de lesstof weer genegeerd.

Ach ja. Op het grasveld staan, met wormen spelen en je tenen eraf vriezen is ook les krijgen. Het zou dan eigenlijk geen brandoefening moeten heten maar gewoon gym.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Blij met je eigen opvoeding?

31 okt 2010, 11:52 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Vol goede moed ging ik voor de productie van dit artikel het stadscentrum van Nijmegen in. Gewapend met camera, een telefoon met opnamefunctie en de vraag: wat vind jij van de opvoeding van je ouders? Het lijkt allemaal heel vanzelfsprekend, totdat je bij de ouders van je vrienden komt en het daar allemaal heel anders blijkt te gaan.

Niet erg moeilijk om te antwoorden, vond ik. En zo'n foto zal toch geen reden zijn voor leeftijdsgenoten om af te haken? Dus ik ging op zoek naar keiharde opvoedverhalen.

Het bleek toch lastig. Zelden hoorde ik zoveel smoezen. "Mijn parkeermeter loopt af!", "Ik moet nu gaan koken.." en de origineelste: "Scholieren.com, wat is dat voor site? Ik laat me niet zomaar fotograferen voor een onbekende site!"

Maar ondanks al deze afwijzingen lieten mijn fotograaf en ik ons niet uit het veld slaan. En zo ondervroegen wij met succes een aantal jongeren over hoe hun opvoeding is. Misschien komt dat wel omdat ik van mijn ouders heb geleerd niet te snel op te geven. Ik presenteer u met trots: de verhalen van een aantal jongeren uit Nijmegen.

Interview I

Lieke (17), Nijmegen

Wat vind jij van je ouders en de opvoeding die ze jou gaven?

"Ik denk dat ze me een goede opvoeding geven - mijn ouders zijn niet zo streng, daar ben ik ook wel blij om - maar ze zijn ook niet heel erg losjes. Ik moet meestal wel rond een uur of twee, drie al naar huis als ik uitga. Dat vind ik eigenlijk ook wel een goede tijd. "

Welke regel hanteren jouw ouders nu die jij ook aan je kinderen zou willen doorgeven?

"Toch wel de standaard regels, en dat mijn kinderen zouden leren hoe ver ze zouden kunnen gaan, dat ze dat duidelijk weten. Is ook zo duidelijk voor beide partijen, vind ik."

Interview II

Joris (20), Den Bosch

Wat vind jij van je ouders en de opvoeding die ze jou gaven?

"Mijn opvoeding was vrij losjes, ze vonden wel dat als ik iets deed dat ik daar zelf maar verantwoordelijkheid voor moest kunnen aanvaarden, dus ik kon en mocht best wel veel. En vanaf mijn zestiende had ik eigenlijk bijna geen regels meer waar ik me aan moest houden."

Welke regel hanteren jouw ouders nu die jij ook aan je kinderen zou willen doorgeven?

"Dat ze wel met geld leren omgaan, dat vind ik wel belangrijk."

Interview III

Anna (15), Winterswijk

Wat vind jij van je ouders en de opvoeding die ze jou gaven?

"Mijn ouders zijn best relaxed, een goede maar rechtvaardige opvoeding. Ik mag best veel, maar er zijn wel grenzen aan verbonden. Zo hangt de tijd waarop ik thuis moet zijn na het uitgaan af van waar ik naar toe ga, bijvoorbeeld. Maar meestal tot ongeveer een uur."

Welke regel hanteren jouw ouders nu die jij ook aan je kinderen zou willen doorgeven?

"Nou, ik denk wel dat ik ze wil doorgeven dat ze een beetje hun eigen troep opruimen - ik ga dat niet voor hun doen of zo. Dat zou wel een belangrijke regel zijn voor mij. En dat ze niet teveel kattenkwaad uithalen. Of beter gezegd: dat ze mij niet bij dat kattenkwaad betrekken. Doe ik ook niet bij mijn ouders."

Interview IV

Patricia (16), Nijmegen

Wat vind jij van je ouders en de opvoeding die ze jou gaven?

"Mijn ouders zijn wel streng qua regels die ik echt moet volgen, ook qua thuiskomtijd na het stappen of zo, maar in andere dingen zijn ze wel weer heel erg mild."

Welke regel hanteren jouw ouders nu die jij ook aan je kinderen zou willen doorgeven?

"Ja, voor het eten thuis zijn vind ik wel een goede regel, is ook wel zo gezellig. En handen op tafel tijdens het eten is ook wel leuk, om te gebruiken."

Al concluderend kun je denk ik samenvatten dat de ouders van de jongeren die op dinsdag 26 oktober 2010 door het stadscentrum van Nijmegen rondliepen redelijk mild zijn, alhoewel ze meestal wel een aantal vuistregels hanteren. En hoe zijn jouw ouders? Net zo mild of juist heel streng? Laat het ons weten!

Dank aan klasgenoot Anoûl voor het maken van de foto's.

Samen met dagblad Trouw organiseren we een schrijfwedstrijd: Watjes & Schatjes; slappe ouders, verwende kinderen? Doe mee en vertel het verhaal waarin jij het leidend (of misschien het lijdend) voorwerp bent. Als je wint, zorgen wij ervoor dat de bezoekers van Scholieren.com en de lezers van Trouw je verhaal ook te lezen krijgen.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Puberobsessies

30 okt 2010, 09:33 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Sometimes I wonder. Vandaag oftewel vannacht (want dit soort momentjes komen alleen 's nachts, weetje) vroeg ik me af waarom the hell we zo ontzettend geobsedeerd zijn met er "goed" uitzien. Als pubers dan. Als je d'r over nadenkt doen we dat eigenlijk (het meest) voor mensen die we níet kennen. Als je d'r nog dieper over nadenkt: je straalt uit wat er binnen zit, of wat je wil dat er binnen. Dus het slaat echt nergens op.

Justine denkt na, overpeinst en deelt haar gedachten graag met jou. Vandaag over puberobsessies, volgende keer een ander Grote Kwestie.

The looks doen niet eens zoveel als je van 'binnen' heel kut bent, maar misschien weer wel als je er zelf in denkt. Dat je je op eens gewoon een ander mens voelt, als je dénkt dat je er goed uitziet. Gaat iedereen je cool vinden als je jezelf wijs maakt dat je dat ook bent?

Maar je hebt juist ook de andere kant van 't verhaal. Meisjes die té dun zijn en zichzelf maar blijven uithongeren omdat ze zichzelf dik blijven vinden. Af en toe 'eventjes kotsen' om alles mooi te houden. Schrik ik van, hoe gemakkelijk dat soms gaat.

Uit onderzoek van Youngvotes onder ruim 500 jongeren blijkt dat maar liefst acht op de tien Nederlandse jongeren ontevreden is over z'n uiterlijk. Dat is véél. Veel te veel. Zelfs 40% van jonge meisjes (tussen 6 en 12 jaar) willen een paar dingen gewijzigd zien aan hun lichaam. Dat is ergens best wel een beetje ziek. Dan zit je nog niet eens in de puberteit.

Waar komen die zorgen vandaan dan? Moeten we nu die fotomodellen of tv-mensen de schuld geven voor 't feit dat ze gewoon te perfect zijn? Het is bekend dat bladen zoals Playboy -of eigenlijk bijna alle bladen- gewoon keihard worden gephotoshopt, dus wat je ziet is eigenlijk nooit waar. Of zit het gewoon in je eigen hoofd?Afschuiven op de media is wel heel erg makkelijk. Je blijft je eigen baas.

Neem nou een klassiek voorbeeld aan Heidi Montag. Die kennen we allemaal wel. 't Meisje was eerst best mooi, maar ziet er nu uit als een soort van creepy Barbiepop. (ook al zouden veel mannen d'r nog steeds "doen") De dingen die ze heeft laten veranderen aan zichzelf waren juist de dingen die haar een 'uniek' meisje maakte. Van die kleine 'lelijke' dingetjes die menselijk zijn.

Bij mij is dat dus bijvoorbeeld mijn geweldige neus en een soort van Harry Potter-litteken midden op m'n voorhoofd. En ook al zou ik zo graag er uit willen zien als een of ander tv-mevrouwtje: 't zou me niet lukken. Ik heb honger en dan moet ik eten. Ik kan het ongeveer vijf minuten volhouden, dat niet-eten. Daarna geef ik toch toe. Dan er maar eventjes gewoon niet uitzien als een of ander tv-mevrouwtje.

Wat je niet kan accepteren moet je veranderen en wat je niet kan veranderen moet je accepteren. Toch?


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

'Als je tot je achttiende niet rookt, krijg je honderd euro'

30 okt 2010, 01:07 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Als je tot je achttiende niet rookt, krijg je honderd euro," stelt mijn moeder voor. "Makkie," is de reactie van mijn broertje. Dertien jaar, tweedeklasser en al heel erg wereldwijs. "Roken? Daar ga ik echt nooit aan beginnen." En als je vrienden dan wel gaan roken? "Kan me helemaal niks schelen," zegt-ie stoer. En zo is de deal gesloten met mijn ouders. Geld geven of je rijbewijs betalen, er zijn duizenden middelen die je ouders in de strijd gooien om je van het roken af te houden. Maar of 't echt helpt? Jelle en Robin, twee brugklassers, vinden van niet. "Als ik wil roken, kan ik dat heus wel voor mijn ouders verbergen. En dan haal ik die honderd euro alsnog binnen." Het goede voorbeeld

Het is belangrijk dat ouders het goede voorbeeld geven, vindt rook-maar-niet-organisatie Stivoro. Volgens het Stivoro moet je het gesprek aan gaan met je kind, voordat 'ie z'n eerste sigaret opsteekt. (zie de commercial rechts) "Maar mijn ouders roken zelf ook," vertelt Jelle. "Ze geven dus niet het goede voorbeeld, maar het maakt niet uit. Ik vind het toch vies." "Mijn broer rookt als een ketter," zegt Robin. "Hij had een afspraak met mijn ouders: als hij tot zijn achttiende niet zou roken, zouden ze zijn rijbewijs betalen. Mijn ouders denken nog steeds dat hij niet rookt. Hij heeft me wel eens een geheim trucje laten zien: een boek, met de pagina's eruit gesneden. Daarin had hij zijn sigarettenvoorraad gestopt." Roken = stoer Het is gezellig en stoer om te roken. "Als een hele groep vrienden zou roken, zou ik er ook best een opsteken," geeft Robin toe. "Je bent een beetje een saai watje als je het niet doet." Jelle haalt zijn schouders op. "Dan ben ik dus een saai watje." Is het niet juist stoer om nee te zeggen dan? "Dat is ook weer zo. Maar van een sigaret ga je heus niet dood," vindt Robin. "Mijn broer rookt een heel pakje per dag. Het enige wat hij eraan overhoudt, is dat hij stinkt." Meisjes die roken Op feestjes, ook schoolfeesten wordt aardig veel gerookt. Er is buiten op het plein genoeg plek voor zoenende stelletjes en stiekeme rokers. "De leiding is alleen maar binnen, aan het opletten of daar alles goed gaat. Buiten kan je doen wat je wilt," vertelt Jelle. "Er zijn ook een paar meiden die het stoer vinden om mee te roken," herinnert Robin zich. "Dat was op het vorige schoolfeest. Meisjes die roken, vind ik ontzettend dom. Het ziet er een beetje sletterig uit." "En bovendien zoent 't niet lekker," zegt Jelle glimlachend. Roken, zoenen? Zijn jullie daar niet een beetje te jong voor? "Natuurlijk niet, wij zijn helemaal niet zo klein meer!" (roepen ze in koor) "Door oudere broers, zussen en vrienden kom je er sowieso wel mee in aanraking," zegt Robin uit ervaring. "En het maakt niet uit of je ouders roken en ook niet of ze je het verbieden," vindt Jelle. "Als ze je het verbieden, ga je het juist doen." "Maar als ze je er niets over vertellen, vind je het ook heel interessant," voegt Robin toe. Sterk genoeg of niet "Het ligt gewoon aan jezelf," zegt mijn één jaar oudere, o-zo wijze broertje. "Ik ken jongens die er niets aan vinden en die doen het gewoon niet. Je kunt als ouder wel vertellen over roken en de gevolgen, maar de jongens bepalen uiteindelijk zelf wel wat ze doen." En dat kan te maken hebben met groepsdruk, rokende ouders (ook al geldt dat niet voor Jelle!), maar het ligt het meest aan het kind zelf. De een is sterk genoeg en de ander niet. Campagnes, zoals die van Stivoro, zijn goed, maar lang niet altijd effectief.  


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Prijsactie: Toy Story 3

29 okt 2010, 12:59 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Toy Story 3 is nu al de nummer 1 animatiefilm van het jaar! Even een korte samenvatting: Woody, Buzz Lightyear en de rest van de Toy Story bende (inclusief een paar nieuwe gezichten) keren terug voor een gloednieuw avontuur. Er is veel gebeurd sinds ze Andy's speelkamer hebben verlaten. Andy is ouder geworden en gaat studeren. Het trouwe speelgoed is gespannen en zenuwachtig, want ze weten niet wat er met hun zal gebeuren. Veel speelgoed is namelijk al op de rommelmarkt beland. Tijdens het opruimen zet Andy per ongeluk het speelgoed in een vuilniszak op straat. Het speelgoed denkt dat hij van hen afwilde, dus verstoppen ze zich in een doos die bestemd is voor het kinderdagverblijf Sunnyside Daycare. Maar wat blijkt, er is van alles mis in het kinderdagverblijf. Woody is gewaarschuwd en zijn vrienden lopen gevaar. Hij moet ze daar zo snel mogelijk vandaan zien te halen. Maar zo gemakkelijk gaat dat niet...

Vanaf 27 oktober is Toy Story 3 beschikbaar is op DVD en Blu-ray.

Winnen?
De film kreeg wereldwijd al de mooiste kritieken. Daarnaast trok deel 3 zóveel bioscoopbezoekers dat de film inmiddels is uitgeroepen tot de meest succesvolle animatiefilm ooit.

Hebben? Wij mogen 3x de dvd van Toy Story 3 weggeven. En dat is nog niet alles. Je kan ook één van de drie tripacks winnen. Dat is Toy Story deel 1, 2 en 3 bij elkaar in 1 box. Dus vul hieronder je gegevens in en wie weet liggen Woody en Buzz straks wel bij jou op de mat. 

Ohja, geef wel even aan of je alleen de dvd wil (voor wie deel 1 en 2 natuurlijk al heeft) of de tripack.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Prijsactie: het boek De Nevelprins

29 okt 2010, 12:59 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

De Nevelprins, geschreven door Carlos Ruiz Zafon is eindelijk vertaald! De Nevelprins gaat over de 13-jarige Max Carver die met zijn familie verhuisd naar een dorp aan de kust, in een oud huis. Het huis blijkt vele geheimen en verhalen te bevatten. In de ommuurde tuin van het huis staat een angstaanjagend beeld van een clown. Max heeft het vreemde gevoel dat de clown hem wenkt. Terwijl het gezin Carver zich installeert en probeert te wennen, krijgen ze er in toenemende mate een ongemakkelijk gevoel bij. Zo heeft Max oudste zuster vreemde dromen, en zijn jongste zus hoort stemmen in haar kledingkast. Max en zijn zus trekken veel op met Roland, de kleinzoon van de oude vuurtorenwachter. Als ze het wrak ontdekken van een schip wat 25 jaar eerder verging tijdens een zware storm, wordt het helemaal spannend. Tijdens een duik naar het schip ziet Max een teken wat hij ook in de beeldentuin en op oude films heeft gezien. Wanneer ze via Rolands grootvader meer te weten komen over het wrak, begint het huiveringwekkende verhaal van de Nevelprins zich te openbaren.

Winnen?
De Nevelprins is één van de vier jeugdboeken die Zafón heeft geschreven. Het boek ligt per 9 november in de winkels en wij mogen 3 exemplaren weggeven! Hebben? Vul je gegevens en win!

Bekijk hieronder de boektrailer:


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

'Als je tot je achttiende niet rookt, krijg je honderd euro'

29 okt 2010, 09:01 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Als je tot je achttiende niet rookt, krijg je honderd euro," stelt mijn moeder voor. "Makkie," is de reactie van mijn broertje. Dertien jaar, tweedeklasser en al heel erg wereldwijs. "Roken? Daar ga ik echt nooit aan beginnen." En als je vrienden dan wel gaan roken? "Kan me helemaal niks schelen," zegt-ie stoer. En zo is de deal gesloten met mijn ouders. Geld geven of je rijbewijs betalen, er zijn duizenden middelen die je ouders in de strijd gooien om je van het roken af te houden. Maar of 't echt helpt? Jelle en Robin, twee brugklassers, vinden van niet. "Als ik wil roken, kan ik dat heus wel voor mijn ouders verbergen. En dan haal ik die honderd euro alsnog binnen." Het goede voorbeeld

Het is belangrijk dat ouders het goede voorbeeld geven, vindt rook-maar-niet-organisatie Stivoro. Volgens het Stivoro moet je het gesprek aan gaan met je kind, voordat 'ie z'n eerste sigaret opsteekt. (zie de commercial rechts) "Maar mijn ouders roken zelf ook," vertelt Jelle. "Ze geven dus niet het goede voorbeeld, maar het maakt niet uit. Ik vind het toch vies." "Mijn broer rookt als een ketter," zegt Robin. "Hij had een afspraak met mijn ouders: als hij tot zijn achttiende niet zou roken, zouden ze zijn rijbewijs betalen. Mijn ouders denken nog steeds dat hij niet rookt. Hij heeft me wel eens een geheim trucje laten zien: een boek, met de pagina's eruit gesneden. Daarin had hij zijn sigarettenvoorraad gestopt." Roken = stoer Het is gezellig en stoer om te roken. "Als een hele groep vrienden zou roken, zou ik er ook best een opsteken," geeft Robin toe. "Je bent een beetje een saai watje als je het niet doet." Jelle haalt zijn schouders op. "Dan ben ik dus een saai watje." Is het niet juist stoer om nee te zeggen dan? "Dat is ook weer zo. Maar van een sigaret ga je heus niet dood," vindt Robin. "Mijn broer rookt een heel pakje per dag. Het enige wat hij eraan overhoudt, is dat hij stinkt." Meisjes die roken
Op feestjes, ook schoolfeesten wordt aardig veel gerookt. Er is buiten op het plein genoeg plek voor zoenende stelletjes en stiekeme rokers. "De leiding is alleen maar binnen, aan het opletten of daar alles goed gaat. Buiten kan je doen wat je wilt," vertelt Jelle. "Er zijn ook een paar meiden die het stoer vinden om mee te roken," herinnert Robin zich. "Dat was op het vorige schoolfeest. Meisjes die roken, vind ik ontzettend dom. Het ziet er een beetje sletterig uit." "En bovendien zoent 't niet lekker," zegt Jelle glimlachend. Roken, zoenen? Zijn jullie daar niet een beetje te jong voor? "Natuurlijk niet, wij zijn helemaal niet zo klein meer!" (roepen ze in koor) "Door oudere broers, zussen en vrienden kom je er sowieso wel mee in aanraking," zegt Robin uit ervaring. "En het maakt niet uit of je ouders roken en ook niet of ze je het verbieden," vindt Jelle. "Als ze je het verbieden, ga je het juist doen." "Maar als ze je er niets over vertellen, vind je het ook heel interessant," voegt Robin toe. Sterk genoeg of niet
"Het ligt gewoon aan jezelf," zegt mijn één jaar oudere, o-zo wijze broertje. "Ik ken jongens die er niets aan vinden en die doen het gewoon niet. Je kunt als ouder wel vertellen over roken en de gevolgen, maar de jongens bepalen uiteindelijk zelf wel wat ze doen." En dat kan te maken hebben met groepsdruk, rokende ouders (ook al geldt dat niet voor Jelle!), maar het ligt het meest aan het kind zelf. De een is sterk genoeg en de ander niet. Campagnes, zoals die van Stivoro, zijn goed, maar lang niet altijd effectief.  


0 reacties | lees origineel...

› Meer...