Blogs

 

Schoolkamp voor bijna-bruggers

13 okt 2010, 17:47 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Bruggers aan de kapstok, bruggers in de prullenbak en bruggers opgesloten in de wc. Het moge duidelijk zijn: het nieuwe schooljaar is weer begonnen! Voor ons natuurlijk hartstikke leuk (eindelijk wraak!), maar voor de betreffende pubertjes net wat minder. Om slapeloze nachten en gierende zenuwen te voorkomen, is er het Sterk ID-kamp. Deze vijfdaagse cursus is speciaal voor aanstaande brugpiepers die dat steuntje in de rug kunnen gebruiken. Sta rechtop, geef een flinke hand en maak oogcontact: dan kun je de hele wereld aan. Maar is dat echt alles wat je nodig hebt? Vrijheid, blijheid, onderricht Een ruime maand na het kamp is de reünie en daar mag ik bij zijn. Omringd door een immens grasveld vind ik een klein gebouwtje waar de ouders net les krijgen in het begeleiden van hun kind. De kinders zelf spelen, zoals het hoort, lekker in de buitenlucht. Vrijheid, blijheid, onderricht. Want leren moeten ze, zelfs op hun vrije zaterdag. Speciaal voor mij worden twee kampgangers bij hun workshop 'fysiek' weggeplukt. "Daar leer je hoe je moet staan, hoe je er zelfverzekerd uit moet zien, dat soort dingen," legt Sybrand (11) uit, blij dat hij er even weg mag. Laura (12) vult hem aan. "Wanneer ik nu andere mensen zie die gebogen staan en naar de grond kijken, dan weet ik dat ze onzeker zijn. Ik zou dat misschien zelf zijn geweest als ik niet mee was geweest op dit kamp." Normale rugzak Lichaamshouding is niet het enige. Allerlei schoolsituaties - van propjes gooien en schoolfeesten tot buitensluiting - werden op het kamp nagespeeld en besproken. Zo kon iedereen op de eerste lesdag goed voorbereid en met een rugzak van normale omvang het klaslokaal binnenstappen. Heel leerzaam dus allemaal. Maar dan komt daar toch die Eerste Schooldag. De dag die ik als zesdeklasser lang, lang geleden vast ook heb meegemaakt. Zonder voorbereidingskamp. Zonder grote trauma's op te lopen. In andere woorden: heb dit eigenlijk wel nodig? Niet nablijven "Het is voor mensen die stevig in hun schoenen willen staan," legt Sybrand uit. "Toen de leraar bij de eerste les het lokaal uitliep en iedereen begon te schreeuwen, wist ik dat ik rustig moest blijven. Ik hoefde als enige niet na te komen, omdat ik wist wat ik kon verwachten." Aha. Laura voegt toe: "Na het kamp hadden we het ergste sowieso al meegemaakt. Ik ben op school maar één keer koter genoemd." Ze valt even stil, maar vertelt dan zelfverzekerd verder. "Dat was toen ik ergens naar de wc wilde en er stond een stel derdeklassers. 'Laat ze lekker!' dacht ik, en ik draaide me meteen om." Dikke zeven Als ze worden gevraagd naar een beoordeling van het scholierenleven, dan geven ze het een dikke zeven. Niet hoger, want het blijft school, met al het gefiets en gehuiswerk dat erbij hoort. "Maar zonder kamp was het een zes geweest," voegt Laura toe. Van een voldoende naar een ruime voldoende. Harstikke leuk dus, zo'n sterke identiteit. Handig voor mensen die misselijk worden bij de gedachte aan de middelbare school, misschien gepest zijn op de basisschool. Die willen leren hoe je vrienden maakt. Die het fijn vinden om te weten wat ze kunnen verwachten. Maar onmisbaar voor iedere aanstaande brugger? Nee, dat lijkt me niet.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Schrijftips bij de schrijfwedstrijd

13 okt 2010, 15:47 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Schrijftips bij de Schrijfwedstrijd 'Watjes & schatjes; slappe ouders / verwende kinderen'? Opdracht: Beschrijf een opvoedsituatie in maximaal 500 woorden. De beschreven situatie moet licht werpen op de opvoeders van nu, of op de jeugd van tegenwoordig. Deadline: 15 november 2010. Zie www.scholieren.com/schrijfwedstrijd en www.trouw.nl/watjesenschatjes 1 - Show, don't tell Gouwe ouwe schrijfwet: zeg niet dat iemand 'radeloos' of 'boos' of 'smoorverliefd' is, maar laat dat zien. Roep een beeld op, waaruit de lezer zelf kan concluderen: 'Zo hee, díe is boos!' Laat je hoofdpersoon bijvoorbeeld met de deuren slaan, of stampvoeten, of alle liefdesbrieven van zijn ex verscheuren. 2 - Gebruik je zintuigen Schrijven doe je ook met je oren, neus en ogen. Hoe ruikt het in de kamer waar je verhaal zich afspeelt? Klinkt er muziek, heeft de leraar Engels een typisch Twents accent? Welk merk schoenen draagt de puber in kwestie? Dergelijke – goed gekozen – details kunnen je verhaal verlevendigen. (Maar let op: doseer ze wel, en wees niet te royaal met bijvoeglijk naamwoorden.) 3 - Val met de deur in huis De eerste zin is de belangrijkste van je verhaal. Als die niet aantrekkelijk is, dan haakt de lezer meteen af. Begin bij voorkeur middenin een scène, middenin de actie. Dus wel: 'Dit wordt een uitdaging,' dacht Marjan toen ze de kamer van haar dochter betrad. Ergens onder die dikke humuslaag van uitgeschopte spijkerbroeken, slipjes en pumps móest de sleutel liggen." (spannend!) En niet: 'Kinderen maken doorgaans erg veel troep op hun kamer. Meisjes zeker, die gooien hun kleren overal neer.' (saai!) 4 - Wees niet de vlekkeloze held Veel mensen zien vooral het goede in zichzelf en het slechte in de ander. Maar als je over jezelf schrijft, kan het leuk zijn om ook aan zelfkritiek te doen. Dat heet ook wel 'jezelf kwetsbaar opstellen'. Dus: is je vader een autoritaire zak en ben jij de vermoorde onschuld, of ligt het iets genuanceerder? 5 -Eindig met een knipoog (ofzo) Besteed aandacht aan het slot van het stuk. Eindig met een knipoog, kwinkslag, onverwachte ontknoping, of een verwijzing naar het begin. Laat je stuk niet zomaar leeglopen.... En de bonustip van vandaag: een beetje sarcasme is leuk, maar doseer het wel, please!


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Op kamp voorbereiden op de brugklas

13 okt 2010, 15:47 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Bruggers aan de kapstok, bruggers in de prullenbak en bruggers opgesloten in de wc. Het moge duidelijk zijn: het nieuwe schooljaar is weer begonnen! Voor ons natuurlijk hartstikke leuk (eindelijk wraak!), maar voor de betreffende pubertjes net wat minder. Om slapeloze nachten en gierende zenuwen te voorkomen, is er het Sterk ID-kamp. Dit kamp is speciaal voor aanstaande brugpiepers die dat steuntje in de rug kunnen gebruiken. Sta rechtop, geef een flinke hand en maak oogcontact: dan kun je de hele wereld aan. Maar is dat echt alles wat je nodig hebt? Een ruime maand na het kamp is de reünie en daar mag ik bij zijn. Omringd door een immens grasveld vind ik een klein gebouwtje waar de ouders net les krijgen in het begeleiden van hun kind. De kinders zelf spelen, zoals het hoort, lekker in de buitenlucht. Vrijheid, blijheid, onderricht. Want leren moeten ze, zelfs op hun vrije zaterdag. Speciaal voor mij worden twee kampgangers bij hun workshop 'fysiek' weggeplukt. "Daar leer je hoe je moet staan, hoe je er zelfverzekerd uit moet zien, dat soort dingen," legt Sybrand (11) uit, blij dat hij er even weg mag. Laura (12 jaar) vult hem aan. "Wanneer ik nu andere mensen zie die gebogen staan en naar de grond kijken, dan weet ik dat ze onzeker zijn. Ik zou dat misschien zijn geweest als ik niet mee was geweest op dit kamp." Lichaamshouding is niet het enige. Allerlei schoolsituaties - van propjes gooien tot buitensluiting - werden op het kamp nagespeeld en besproken. Zo kon iedereen op de lesdag goed voorbereid en met een rugzak van normale omvang het klaslokaal binnenstappen. Heel leerzaam dus allemaal. Maar dan komt daar toch die Eerste Schooldag. De dag die ik als zesdeklasser lang, lang geleden vast ook heb meegemaakt. Zonder voorbereidingskamp. Zonder grote trauma's op te lopen. In andere woorden: heb dit eigenlijk wel nodig? "Het is voor mensen die sterk in hun schoenen willen staan," legt Sybrand uit. "Toen de leraar bij de eerste les het lokaal uitliep en iedereen begon te schreeuwen, wist ik dat ik rustig moest blijven. Ik hoefde als enige niet na te komen, omdat ik wist wat ik kon verwachten." Aha. Laura verduidelijkt het met een ander voorbeeld. "Na het kamp hadden we het ergste sowieso al meegemaakt. Ik ben op school maar één keer koter genoemd." Ze valt even stil, maar vertelt dan zelfverzekerd verder. "Dat was toen ik ergens naar de wc wilde en er stond een stel derdeklassers. 'Laat ze lekker!' dacht ik, en ik draaide me meteen om." Als ze worden gevraagd naar een beoordeling van scholierenleven, dan geven ze het een dikke zeven. Niet hoger, want het blijft school, met al het gefiets en gehuiswerk dat erbij hoort. "Maar zonder kamp was het een zes geweest," voegt Laura toe. Van een voldoende naar een ruime voldoende. Harstikke leuk dus, zo'n sterke identiteit. Handig voor mensen die misselijk worden bij de gedachte aan de middelbare school, misschien gepest zijn op de basisschool. Die willen leren hoe je vrienden maakt. Die het fijn vinden om te weten wat ze kunnen verwachten. Maar onmisbaar voor iedere aanstaande brugger? Nee, dat lijkt me niet.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Schrijfwedstrijd start: Watjes en Schatjes

13 okt 2010, 11:57 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Vandaag gaat 'ie van start: de schrijfwedstrijd die we organiseren met dagblad Trouw. We hebben samen met Trouw een (al zeg ik het zelf) mooi onderwerp bedacht: 'Watjes & Schatjes: slappe ouders / verwende kinderen'. Wat dan? Het leven van jongeren draait om geld, uiterlijk en vooral henzelf. Ze zijn alleen geïnteresseerd in hun X-box, Blackberry en All Stars. Ze mogen alles van hun ouders, groeien op als prinsen en prinsessen. Verwende etters zijn het! Of niet? Ouders van nu weten niet meer wat opvoeden is. Ze stellen geen grenzen, hebben geen gezag. Ze pamperen hun kroost, uit schuldgevoel omdat ze zoveel werken. Of uit overbezorgdheid; ze weten niet meer dat opgroeien 'au' doet. Stresskippen zijn het, watjes, machteloze types! Of niet? De opdracht luidt: beschrijf in maximaal 500 woorden een moderne opvoedingssituatie. Die mag verzonnen of waargebeurd zijn, zolang 'ie maar licht werpt op 'de jeugd van tegenwoordig' - én hun ouders. Scholier, was jij laatst het lijdend voorwerp van een soft stukje opvoeding? Vind je eigenlijk dat je veel te laat thuis mag komen? Of doen je ouders het prima en zijn ze je beste vrienden? Ouder of leraar, worstelt u met uw rol: streng of aardig? Ergert u zich rot aan 't verwende geklaag van uw neefjes en nichtjes? Of geniet u van de bijzondere talenten die juist deze generatie kenmerkt? Vindt u jongeren doorgaans schatjes? Doe dan mee aan de schrijfwedstrijd 'Watjes & Schatjes'. Inzenden kan tot 15 november via www.scholieren.com/schrijfwedstrijd hier beneden. De beste inzendingen maken kans op publicatie in Trouw en op Scholieren.com. Onder de beste schrijvers worden exemplaren van het boek 'Ik ook van jullie' van Inez Groen en Jeroen Boschma verloot. Bestel het boek hier op bol.com. PS. Hier vind je een paar schrijftips, om er voor te zorgen dat je inzending de middelmaat ontstijgt. Leerrrzaam!


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Gnante verhalen

13 okt 2010, 00:06 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

In elk gesprek is het leuk om weer dezelfde vraag aan mijn gesprekspartner te stellen: Wat is nou het meest gênante dat je ooit hebt meegemaakt? Het is leuk om deze vraag te stellen aan een goede vriendin, je opa, de lelijke vriendin van je broer, een leraar, je baas of gewoon je moeder. De antwoorden die je op deze vraag krijgt zijn een garantie voor een paar goede lachbuien. Vriendin A. Vriendin A. In haar sportschool is een sauna, naast het Turks stoombad en daartegenover is de grote-koude-emmer-douche. Mannen en vrouwen zijn gemengd, dus je moet niet preuts zijn, wil je er kunnen relaxen. In het Turks stoombad moet je tenslotte wel naakt zijn (zo'n natte handdoek is kut). Het stoombad was toch heter dan ze dacht en hoewel ze er niemand kende, voelde ze zich niet helemaal op haar gemak, zo poedelnaakt met vieze oude mannetjes om haar heen. Dus wilde ze, als niemand haar kon zien, snel de koude douche in rennen om vervolgens snel haar handdoekje te pakken, dat om te slaan en daarmee wat minder naakt in de sauna te gaan zitten. Dat was het aanvalsplan. Ze gooide de glazen deur open en op het moment dat ze haar sprint richting douche inzette, kwam er uit de sauna naast het stoombad een groot, naakt, lichaam tevoorschijn waar ze met haar eigen naakte lichaam vól tegenop botste. Vervolgens gleed ze met haar blote voeten op de natte tegels uit. Toen ze, naakt, van de gladde grond krabbelde en omhoog keek, staarde ze recht in de grote, geschrokken ogen van.. de vader van haar oppaskindjes. Vriendin B. Oei. Gênant, inderdaad. Vriendin B, mijn buurmeisje. Ik was erbij dit keer. We waren aan het stappen en we waren melig. Zij was me aan het uitlachen, maakte grappen waar ze niet meer van bijkwam en lachte al lopende me nog harder uit. Ze kijkt om mijn reactie te zien en loopt vól tegen een lantaarnpaal. Huilen dat ze deed. Heerlijk dat heel Utrecht mee kon genieten, maar, inderdaad, erg gênant. Vriendin C. Vriendin C. Met huiswerkbegeleiding heel nodig naar de wc. Ze durfde niet te vragen of ze mocht gaan, dus wachtte ze maar tot de pauze. Dit duurde vrij lang en gezien de grootte van haar blaas, stond ze werkelijk op knappen. Direct toen ze de wc had gevonden, ging ze zitten en genoot. Ein-de-lijk. Puur genot, tot ze merkte dat ze op de klep in plaats van op de bril op was gaan zitten. Ze had alles onder geplast. Nógal gênant, ja... Eigenlijk allemaal veel te gênant om te vertellen, want nu moet ik natuurlijk ook vertellen wat het meest genante is dat ik zelf ooit heb meegemaakt. Ik denk dat ik me wat dit betreft aansluit bij Simon, de hoofdredacteur van Scholieren.com: Als iets té privé wordt of een té gênante gebeurtenis is, vertel je het gewoon niet alsof je het zelf meemaakte, maar alsof het een vriendin overkwam.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Prijsvraag: thriller Schemer

12 okt 2010, 14:16 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Deze spannende thriller gaat over een groep middelbare scholieren. Ze vinden het lijk van één van hun vrienden en langzaam ontrafelt zich het verhaal achter deze gruwelijke moord... De zes middelbare schoolvrienden zijn een zomer lang onafscheidelijk. Ze gaan samen uit, hangen in de uiterwaarden en bellen veel met elkaar. Allemaal hebben ze hun eigen problemen en onzekerheden. Onderlinge jaloezie, verliefdheden, onbegrip en roddels leiden ertoe dat de groep zich steeds meer afkeert tegen één van de meisjes. Door de groepsdruk worden de kleine irritaties ten opzichte van haar vergroot en voelen ze steeds meer afgunst. Uiteindelijk lopen de spanningen zo hoog op dat de groep ontspoort en het plan krijgt het meisje te vermoorden. Het verhaal van SCHEMER is geïnspireerd op de moord op de Nijmeegse Maja Bradaric in 2003. Wat kun je winnen?
Wil jij deze spannende thriller zien? Wij mogen 2 x 2 vrijkaartjes weggeven voor de film, die 14 oktober in de bioscoop draait. Het enige wat jij daar voor hoeft te doen is je gegevens invullen.  Bekijk hieronder de trailer van SCHEMER:


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Prijsvraag: Schoolboeklabels

12 okt 2010, 12:23 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ken je dat? Je hebt je boeken gekaft en vervolgens weet je niet meer welk boek nou bij welk vak hoort. Of je zit in de klas en jij en je buurvrouw hebben dezelfde rekenmachine, welke is nou van wie? Er is een hele simpele oplossing: een label. En Goedgemerkt.nl heeft verschillende leuke ontwerpen gemaakt! Je kan de labels op de meest uiteenlopende schoolspullen plakken. Of het nou op je boek of je schrift is, je rekenmachine, fiets of koelkast. Wat jij wil! Oh ja, de labels zijn NIET van papier maar van hoogwaardig vinyl. Dat betekent dat ze waterproof zijn en niet snel stuk gaan. Winnen?!
Wij mogen maar liefst 5 pakketten weggeven! Als winnaar krijg je een code waarmee je gratis zelf 18 labels kan vormgeven. Met gratis verzending natuurlijk! Vul je gegevens in en doe mee!


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Vraag 't aan Rob: Verslaafd aan Hyves!

12 okt 2010, 08:39 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Tom houdt van roken

12 okt 2010, 08:39 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het Landelijk Aktie Komitee Scholieren (LAKS) is "een organisatie van, voor en door scholieren, die overal een mening over heeft". Ze houden niet alleen in de gaten of er in de Tweede Kamer weer eens te hard van stapel wordt gelopen (denk aan de 1040-urennorm). Zit jij met gezanik op school, dan staat The L-Team voor je klaar! Neem Tom uit Amersfoort, 16 jaar oud. Rookt flink, want dat is goed voor z'n concentratie, maar roken mag niet op het schoolplein én hij mag ook het schoolplein niet af. Sterker nog, tijdens alle pauzes én tussenuren is de buitenwereld verboden terrein. Zelfs de bakker raakt zo z'n frikadelbroodjes niet kwijt! Namens alle leerlingen van de school vraagt hij zich af: mag de school je zomaar zo vastzetten? Ja, helaas, dat mag, zegt het LAKS. De school mag namelijk z'n eigen regels opstellen, zolang de medezeggenschapsraad het daarmee eens is. In een medezeggenschapsraad zitten als het goed is ook leerlingen. Toch proberen ze wat tips te geven, want "tussenuren zijn in principe vrije tijd, dus echt terecht is het niet." Plan A? Het alom gevreesde gesprekje met de directie. Zijn ze het niet met Tom eens, dan kan hij altijd nog door naar plan B: de adrenaline en het avontuur van actie voeren! Wat denkt hij van het ombouwen van de school tot een gevangenis en met z'n allen in een slaapzak op het plein bivakkeren?

De les voor ons allen is dit: met hoe meer je bent, hoe meer je gedaan kunt krijgen. En met deze wijze woorden nemen we weer afscheid! Ook problemen op school? Het LAKS vertelt je wat je rechten en plichten als scholier zijn, geeft advies en staat je bij. Mail of bel het LAKS: info@laks.nl / 020 5244060.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Op kamp om je voor te bereiden op de brugklas

11 okt 2010, 14:33 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Bruggers aan de kapstok, bruggers in de prullenbak en bruggers opgesloten in de wc. Het moge duidelijk zijn: het nieuwe schooljaar is weer begonnen! Voor ons natuurlijk hartstikke leuk (eindelijk wraak!), maar voor de betreffende pubertjes net wat minder. Om slapeloze nachten en gierende zenuwen te voorkomen, is er het Sterk ID-kamp. Dit kamp is speciaal voor aanstaande brugpiepers die dat steuntje in de rug kunnen gebruiken. Sta rechtop, geef een flinke hand en maak oogcontact: dan kun je de hele wereld aan. Maar is dat echt alles wat je nodig hebt? Een ruime maand na het kamp is de reünie en daar mag ik bij zijn. Omringd door een immens grasveld vind ik een klein gebouwtje waar de ouders net les krijgen in het begeleiden van hun kind. De kinders zelf spelen, zoals het hoort, lekker in de buitenlucht. Vrijheid, blijheid, onderricht. Want leren moeten ze, zelfs op hun vrije zaterdag. Speciaal voor mij worden twee kampgangers bij hun workshop 'fysiek' weggeplukt. "Daar leer je hoe je moet staan, hoe je er zelfverzekerd uit moet zien, dat soort dingen," legt Sybrand (11) uit, blij dat hij er even weg mag. Laura (12 jaar) vult hem aan. "Wanneer ik nu andere mensen zie die gebogen staan en naar de grond kijken, dan weet ik dat ze onzeker zijn. Ik zou dat misschien zijn geweest als ik niet mee was geweest op dit kamp." Lichaamshouding is niet het enige. Allerlei schoolsituaties – van propjes gooien tot buitensluiting - werden op het kamp nagespeeld en besproken. Zo kon iedereen op de lesdag goed voorbereid en met een rugzak van normale omvang het klaslokaal binnenstappen. Heel leerzaam dus allemaal. Maar dan komt daar toch die Eerste Schooldag. De dag die ik als zesdeklasser lang, lang geleden vast ook heb meegemaakt. Zonder voorbereidingskamp. Zonder grote trauma's op te lopen. In andere woorden: hep dit eigenlijk wel nodig? "Het is voor mensen die sterk in hun schoenen willen staan," legt Sybrand uit. "Toen de leraar bij de eerste les het lokaal uitliep en iedereen begon te schreeuwen, wist ik dat ik rustig moest blijven. Ik hoefde als enige niet na te komen, omdat ik wist wat ik kon verwachten." Aha. Laura verduidelijkt het met een ander voorbeeld. "Na het kamp hadden we het ergste sowieso al meegemaakt. Ik ben op school maar één keer koter genoemd." Ze valt even stil, maar vertelt dan zelfverzekerd verder. "Dat was toen ik ergens naar de wc wilde en er stond een stel derdeklassers. 'Laat ze lekker!' dacht ik, en ik draaide me meteen om." Als ze worden gevraagd naar een beoordeling van scholierenleven, dan geven ze het een dikke zeven. Niet hoger, want het blijft school, met al het gefiets en gehuiswerk dat erbij hoort. "Maar zonder kamp was het een zes geweest," voegt Laura toe. Van een voldoende naar een ruime voldoende. Harstikke leuk dus, zo'n sterke identiteit. Handig voor mensen die misselijk worden bij de gedachte aan de middelbare school, misschien gepest zijn op de basisschool. Die willen leren hoe je vrienden maakt. Die het fijn vinden om te weten wat ze kunnen verwachten. Maar onmisbaar voor iedere aanstaande brugger? Nee, dat lijkt me niet.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...