Blogs

 

Bervoets - Lieve Céline

4 apr 2011, 06:45 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Scholieren.com publiceert iedere maand tien goede uittreksels van boeken die net uit zijn, en wekelijks lichten we er ééntje uit. Zo kan jij eens een ander boek kiezen dan de titels op de vergrijsde literatuurlijst van je docent.

Schrijfster Hanna Bervoets wilde een roman schrijven over personen die belangrijke mensen in hun leven bewonderen, nalopen en indealiseren. Denk maar aan massale fanclubs bij de Popstars en de gillende meisjes rondom Justin Bieber. Zulk gedrag kan zijn om de leegheid in hun bestaan te camoufleren - en daar heb je meteen het eerste thema van het boek te pakken.

In Lieve Céline krijgt de onaantrekkelijke Brooke geen belangstelling van jongens. Ze is laagbegaafd, een paar keer blijven zitten op de basisschool en ook op de speciale school houdt ze niet hiet lang uit omdat ze wordt gepest. Samen met haar moeder Pamela vlucht Brooke daarom in de droomwereld van de soaps op tv.

Maar wanneer ook haar moeder haar in de steek laat (ze rijdt met haar brommobiel het water in), richt Brooke zich voortaan op het leven van haar grote idool Céline Dion. Alles wat er te verzamelen valt over de zangeres, spaart ze op.

Hulpverleenster Masja probeert haar een nieuw doel in haar leven voor te schotelen. Ze krijgt Brooke het huis uit dankzij een baantje als Hema-medewerkster. Zo kan Brooke geld sparen voor een reis naar Las Vegas om Céline te zien. Door een ongelukkig voorval tijdens een Egyptische vakantie komt er echter een kink in de kabel. Kan ze nog wel naar Vegas? Langzaam ontvouwt in dit boek zich de geschiedenis dankzij onder meer brieven die de vertelster aan Céline Dion schrijft.

Oordeel: leuke, vlot geschreven roman om te lezen voor scholieren. Het levert je maar twee punten voor je leeslijst op, maar door die 204 pagina's vlieg je echt zo heen.


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Echt fout: je wiskundeleraar in wortelkostuum

3 apr 2011, 15:57 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Wie schrijft, die blijft, en wie reageert, die helpt daar een beetje aan mee. Als eindklapper van deze reactierubriek zetten we daarom een aantal legendarische reacties op Scholieren.com een rijtje. Commentaar op onze eigen artikelen, welteverstaan. Dus lees en lach mee!

Het reactieformulier oefent een vreemde aantrekkingskracht uit. Hopeloos eenzame jongens zoeken er een vriendinnetje mee, anderen delen hun levensverhaal en leraren betrappen de luie donders. Helaas, het laatste deel!

Poep is leuk!

• Eva is zwaar geschokt door Esmee's column Leraar schiet je kop eraf.  

 "Waar gaat de wereld naartoe, joh? Ik neem voortaan ook wel een hele kerncentrale mee achterop m'n fiets. Lekker handig voor als ik eruit word gestuurd in de les, dan krijgen ze een paar stralen op hun kop." – Eva

• Annemieke is lang niet de enige met 'lekker foute' docenten...

 "Ik heb een enge wiskundeleraar, om het zo maar even te zeggen. Hij kwam naar het carnavalsschoolfeest verkleed als 'wortel' en gaat foto's posten op m'n blog!" – Stefan

• Gelukkig heeft Naomi altijd een weerwoord klaar voor rotjochies:

"Dit gaat echt nergens over! Echt poep!" – Henk van Kooten

"Gelukkig heeft jouw berichtje inderdaad meer inhoud dan mijn column, maar dat geeft helemaal niet! Je moet gewoon even Rob zijn poepstrip lezen!" – Poepliefhebber

• Een mooie aanvulling op Renskes smoezen-voor-meiden:

"Ja hoor, make-up bijwerken, héél waarschijnlijk dat je daarvoor de les uit mag. Een vriendin van mij had laatst trouwens wel een leuke. 'Ik zat op de fiets en toen zag ik een schaap op zijn rug in het weiland liggen. Daar gaan ze dood van, dus toen moest ik hem wel omdraaien!'" – Dat dus

• Renske oogst bovendien ook veel medeleven met haar excursie van Frans.

"Ah, Lille, daar moesten wij ook naar toe begin dit jaar. Jij had nog geluk met de kaasafdeling, want wij moesten dus naar de visafdeling van de Carrefour en die stonk enorm."

• Niet alleen Tjeerd is 'als een brugger zo blij' met zijn grafische rekenmachine.

"Ik speel er tijdens wiskunde van die lolspelletjes op. Bijvoorbeeld: je typt 1000 in, drukt op ANS – 1 en dan de hele tijd op het =-teken. Wie dan het eerste bij de 0 is, die wint!" – Ferry de Man

"Tetris is het handigst." – Jodenkoek

• En Justine wordt hard veroordeeld vanwege haar internetgebruik. Keihard.

"Duidelijk, je bent verslaafd aan internet." – vrij lang verhaal – "Maar ja, zolang internet er is, maak ik er dankbaar gebruik van en ga ik m'n tijd zitten verdoen met commentaar geven op één of andere column van een meisje dat zo graag wil dat internet blijft. Hartstikke leuk toch!" – LSV

• Rutger heeft gelijk: Starbucks staat gelijk aan een hoop opwinding.

"De prijsverhouding van Starbuckskoffie klopt niet! Voor het geld wat ik voor die koffie betaal verdien ik koffie en een stripster erbij." – Kaper

• Esmees rennende bruggers zijn hét gespreksonderwerp op Scholieren.com.

"Heerlijk en herkenbaar, maar bij mij op school is er ook een brugger die niet rent... die heeft een trolly in plaats van een rugzak!" – Rashanen

"Met zo'n trolly kan je juist nog tien keer zo hard rennen. Die slaat niet tegen je rug aan tijdens je  sprintje. Die vliegt hoogstens de verkeerde kant uit in de bocht!"

• Rebecca's boekverslag-ombouwtips zijn achterhaald, nu is hacken het helemaal.

 "Ik heb gewoon een hacksite waarbij ik Ephorus gewoon hack en de verslagen die ik inlever gewoon wis van het programma. Tien minuten werk." – dam109482

"En ik zit in het Amerikaanse afweersysteem en kan met één druk op de knop heel Rusland wegblazen. Tien minuten werk." – ozin

"@ozin: Hé collega, jij ook hier?" – Simon

• Vraag het aan Rob!

"Ik mag van mijn geloof niks op of om mijn lichaam dragen, zoals kleding of andere stoffen, maar ik wil niet naakt zijn. Wat moet ik doen?" – Lieve Rob

"Hoi, telkens als ik probeer te leren word ik op Scholieren.com afgeleid door jouw stripjes aan de zijkant en dan kan ik me niet meer concentreren. Wat moet ik doen?" – Else

"Bruggers zijn eng. Ze zien er allemaal uit als Justin Bieber. Een complete invasie, ieder jaar opnieuw. Ik haat het, ze komen opduiken uit het niets! Wat moet ik doen?" – Jester

"Ik heb een probleem dat ik niet kan plassen als er anderen in de wc zijn. Wat kan ik hiertegen doen?" – Koen

"Hoi, ik ben heel slecht in wiskunde, maar ik durf nooit iets te vragen aan mijn leraar, omdat hij wordt omgeven door slechte maaggassen. Help?" – Jaap


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Niks moet, alles mag op een democratische school

3 apr 2011, 07:50 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Een school waar je zelf mag weten wat je de hele dag doet? Daar voer je toch geen flikker uit? Baudy Wiechers helpt met het oprichten van zulke democratische scholen. Op Scholieren.com legt ze uit waarom democratische leerlingen méér doen dan alleen maar neuspeuteren en pauze houden.

Niets verplicht

Op een democratische school beslis je zelf wat je wanneer op welke manier wilt leren. Iedereen heeft een stem en de school wordt gemaakt door leerlingen (die op de meeste scholen 'studenten heten') en stafleden. Samen zijn ze verantwoordelijk voor het reilen en zeilen binnen de school. Dus ook voor de regels en dagindeling.

Inderdaad, er zijn dus geen verplichte lessen, toetsen en examens. Elke dag besluit je zelf wat je gaat doen, met wie en wanneer. En dat mag je nog tien keer veranderen, zolang je je gemaakte afspraken maar nakomt.

Examen? Alleen als je wilt

Maar wat doe je daar dan? Als student op het democratisch voortgezet onderwijs is het belangrijk dat je leert samenwerken en medeverantwoordelijk te zijn voor de school. Daarnaast kun je (als je dat wilt, dat is dus een vrije keuze) toewerken naar staatsexamens voor een vmbo-, havo- of vwodiploma.

Ook is er alle ruimte tijd te besteden aan dingen die je zelf belangrijk vindt: discussiëren, muziek maken, je eigen onderneming opzetten, omgaan met dieren et cetera.

Sociocratie

Veel democratische scholen maken gebruik van de sociocratische beslissingsmethode als er beslissingen genomen moeten worden. Daarbij wordt gewerkt op basis van consent: niemand van de aanwezigen moet overwegend bezwaar hebben tegen een te nemen besluit. Op die manier wordt er naar iedereen geluisterd en wordt de uiteindelijke beslissing door iedereen gedragen en geaccepteerd. En dat levert minder competitie en meer samenwerking op tussen de studenten.

Scholen

Er zijn in Nederland en België een aantal democratische scholen. En goed nieuws: er komen steeds nieuwe bij. Op 1 april (geen grapje) is er eentje gestart in de buurt van Nijmegen, Terra Incognita. In Soest staat een school die al acht jaar bestaat, en waar deze foto's gemaakt zijn.

Als je die bekijkt, krijg je een indruk hoe het dagelijks gaat op een democratische school. Foto's vertellen immers veel meer dan woorden... En ben je serieus benieuwd? Ga een keertje langs!


7 reacties | lees origineel...

› Meer...

Nederland Kampioenschap Lassen voor VMBO'ers

2 apr 2011, 07:06 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Vorige week donderdag was het Nederlands Kampioenschap Lassen voor VMBO-scholieren in Soesterberg. Het wát? Ik wist niet eens dat 't bestond. Tijd om me te verdiepen in de wereld van MIG/MAG's, futuristische maskers en stille jongens.

Dertien jongens (waar waren de meiden?) streden om een plaats op een van de twee erepodia. Twee? Ja er werd op twee verschillende manieren gelast, zowel met een elektronenlas (BMBE) als met de MIG/MAG. Geen idee wat dat precies betekent, maar ingewikkeld klinkt het wel.

Ruimtemasker

Deze lasgasten werden tijdens de lessen Metaalbewerking op hun school voorgedragen vanwege hun talent. Op verschillende plekken in Nederland hebben ze de voorrondes met glans doorstaan. Vandaag zetten ze opnieuw hun soort van ruimtemasker op, dit keer voor de Nederlande titel.

Als de lassers aan 't werk gaan, raak ik al snel zwaar onder de indruk. De vonken spatten eraf, maar het blijkt niet eens zo zwaar of gevaarlijk te zijn. Wel heel erg heet! En je kunt verbranden, hoor ik. Niet door de hitte, maar door de UV-straling. Brrr.

Hobby wordt beroep

Het valt me op dat bijna geen enkele jongen graag geïnterviewd wil worden voor Scholieren.com. Stille jongens, die lassers. Na lang aandringen ontdek ik dat de meeste jongens supergraag van lassen hun werk willen maken. Die gasten zijn gepassioneerd, willen van hun hobby hun beroep maken.

Een aantal jongens heeft zelfs al een bijbaantje als lasser, zo blijkt. Deelnemer Justin Wawoe doet dat ook, maar juist niet voor het geld. "Lassen is een passie voor mij. Ik hoef er niet betaald voor te krijgen." Hij vertelt over een bouwbedrijf in de buurt van zijn huis, dat een lasser nodig had. Justin heeft die klus voor ze geklaard. Maar voor geld? No way. Dat boden ze 'm aan, maar heeft hij zelfs geweigerd...

Uitslag

Na lang juryberaad werd Chris Rekers (16) van het Bornego College uit Heerenveen uitgeroepen tot MIG/MAG-winnaar, en Kevin Vos (15) van het Hogeland College uit Warffum die van BMBE. Googlaars zullen hun nu voor eeuwig in dit artikel vinden.

Hadden de jongens dat verwacht? Chris weet het niet zo goed. "De lasopdracht die we moesten maken, viel best wel mee. Ik wist dat ik een redelijk goede kans maakte, maar dit had ik zeker niet verwacht."

De winnaars kregen leren handschoenen, laskleding, lasgereedschap en lashelmen. Veel daarvan hadden ze al, maar nieuwe spullen doen het altijd goed. Want lassen is HOT! Daar had ik geen idee van.


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

11 broertjes en zusjes in één huis

1 apr 2011, 12:08 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Eelkje Rommers' familie is zo gek als een deur. Maar dan op een leuke manier: Eelkje heeft namelijk maar liefst tien broers en zussen. En inclusief aanhang zijn ze met zelfs met z'n vierentwintigen.

Bizar en megadruk, maar wel heel leuk, vindt Eelkje (16).

Kamer voor zes

Eelkje is een vrolijke meid die er altijd hip uitziet. Niet zo gek als je je bedenkt dat ze vier zussen heeft waar ze kleding van kan lenen. Ze heeft ook nog eens zes broers en twee ouders. Niks geen samengesteld gezin, maar allemaal volbloed zusjes en broertjes.

Eelkje hoort bij de 'kleintjes', vertelt ze. Een hiërarchie is er dus wel? "Nee, niet echt, maar toen ik klein was, sliepen we wel met z'n zessen op de zolder." Als Eelkje dat vertelt slaak ik een kreet van verbazing. Met z'n zessen? "Het was wel een grote zolder hoor", stelt ze me gerust. Maar dan nog...

Cheaper by the dozen

De familie Rommers woont nog niet zo lang in Amersfoort. Voorheen kwamen ze uit een reformatorisch dorp in Zeeland en daar was zo'n groot gezin heel normaal. "Nu is het opeens bijzonder en word ik geïnterviewd!'
Eelkjes moeder is fulltime huisvrouw en haar vader is leraar Frans. En die vinden zo'n bomvol huishouden doodnormaal. "Laatst zaten mijn ouders een film te kijken, 'Cheaper by the Dozen', over een gezin met twaalf kinderen. Mijn vader vond het helemaal bijzonder en was onder de indruk van het grote gezin. Toen herinnerde mijn moeder hem er maar even aan dat ze zelf ook elf kinderen hebben!"

Humor

Dankzij haar oudere familieleden is Eelkje ook al acht keer tante geworden, en dat vindt ze heerlijk. Ze vertelt me dat ze ontzettend dankbaar is voor haar grote familie. "Dankzij mijn broers en zussen ben ik geworden wie ik nu ben. Zelfverzekerd en assertief, spontaan en met een flinke dosis humor."
Want die humor, die is wel nodig in zo'n huis vol mensen. "Onze familie raakt gauw en graag verzeild in discussies, maar we hebben ook vaak de slappe lach hoor! Al denk ik dat je een poosje bij de crew moet horen om te snappen wat we bedoelen."

Mega-drukte

Op zondagmiddag is iedereen te vinden in het ouderlijk huis in Amersfoort, ook de kinderen die al uit huis zijn. "Dan is het een drukte van jewelste en gaan alle jongens voetballen", vertelt Eelkje.

"Ik denk dat als er iemand langs zou komen die ons niet kent, hij of zij, ons eerst vijf minuten lang met een open mond aan zou staren. Of gewoon uitlachen. We maken namelijk best rare grapjes, een beetje insider jokes."

Huiswerk

Bestaat er ook nog zoiets als rust en privacy in Eelkjes leven, met al die broers en zussen die aandacht vragen? Eelkje: "Dat valt gelukkig wel mee. Vroeger was het erger maar nu zijn er natuurlijk ook al een paar de deur uit. Ik heb nu ook gewoon mijn eigen kamer waar ik mijn huiswerk kan maken."

Het zou me niets verbazen als huize Rommers regelmatig op z'n grondvesten staat te trillen met zoveel broertjes en zusjes om ruzie mee te maken.  "Nou ja, er is inderdaad best wel eens ruzie. Als ik bijvoorbeeld iets heb geleend van mijn zus zonder te vragen. Maar dat doet zij ook bij mij."

En, zou Eelkje zelf ook zo'n groot gezin willen stichten? "Welnee, dat is een veel te grote taak voor mij."


9 reacties | lees origineel...

› Meer...

Na de examens: Middeleeuwse lessen op school in Engeland

31 mrt 2011, 10:43 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Noortje (18) had na haar vwo-examen zin in avontuur. Maar wel een beetje cultureel en leerzaam zo. Nu volgt ze een jaar highschool in een Brits gehucht: supercool, maar nog steeds elke dag anders. Vooral op school.[/p]

Je zou zeggen dat ik het na zes maanden wel gewend zou zijn om in Engeland te wonen. Maar zelfs nu, terwijl ik me half rennend naar de schoolbus haast - zoals gewoonlijk wéér te laat- is het nog steeds een ongelooflijk gevoel. Alles is zo anders hier, en vaak voelt 't nog steeds een beetje alsof ik droom. Alsof het niet 'écht' kan zijn, ineens in je uppie in Engeland naar school gaan.

Mijn school in het gehucht Hailsham (in the middle of nowhere op het Engelse platteland) is gelukkig niet zo groot. Na een paar dagen hoefde ik al niet meer met een plattegrond te lopen die zo ongeveer newbie schrééuwt. Elke dag baan ik me 's ochtends een weg door de jongere scholieren die allemaal het zwarte schooluniform dragen.

Als sixth-former heb ik erg veel mazzel: eigen toiletten, geen schooluniform (oh yeah!) en toestemming op het schoolplein te verlaten. En best of all: onze eigen common room, een soort privé-kantine voor onze klas. Met eigen lunchlady die eten serveert. Wat niemand eet, maar goed.

Vanochtend volg ik de vakken Engels en Art. Bij dat laatste heb ik echt een mini-klasje, slechts bestaand uit mijzelf en twee vriendinnen die hier ook een highschool year volgen: Anna uit Duitsland en Martina uit Tsjechië. Het vak Design is best cool, omdat we in 'the workshop' mogen werken.

Als je daar binnenloopt, is het alsof je in de Middeleeuwen terecht bent gekomen: er is een pit met stenen die opgewarmd worden om mee te werken. Er zijn ambeelden, hamers, tangen en zelfs iets wat eng veel weg heeft van een vlammenwerper, wat we gebruiken om metaal aan elkaar vast te smelten. De eerste keer dat ik hem gebruikte, zette ik 'm per ongelijk op de hogste stand...als ik 'm niet toevallig op de muur had gericht, had ik nu geen handjes meer.

Ons tussenuur en de middagpauze breng ik altijd door met mijn beste vriendin Rali uit Noorwegen, in ons favoriete koffiecafé en hangplek Costa. Gek eigenlijk: in Nederland blijf je gewoon op school in de pauze. Ik weet nu al dat ik die plek ontzettend ga missen - en hun overheerlijke Vanilla Latte's.

Verder heb ik nog een creatief vak vandaag, Design. een stuk theoretischer, helaas, waardoor de les voorbij lijkt te kruipen. Mijn docent kletst nog wat met ons en vertelt vol trots over z'n gloriedagen toen hij in de mode-industrie werkte – hoewel we allemaal weten dat dat slechts een stage was van twee
weken waarbij hij koffie rondbracht.

Bizar eigenlijk: hoe totaal anders Engelse scholen ook zijn dan de Nederlandse, dat  vreemde lerarenvolk is wél overal hetzelfde.


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Vraag 't aan Rob: Wennen aan zomertijd

30 mrt 2011, 07:09 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel


8 reacties | lees origineel...

› Meer...

Een dagje de Bieberfever achterna

29 mrt 2011, 11:40 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Zondag, begin van de middag, Utrecht Centraal. In de grote hal voor het vertrekbord staat een groep met meisjes. Allemaal dragen ze een t-shirt met een afbeelding van Justin Bieber er op. "Bieberfever" staat er heel groot op het hoofd van een meisje. Ze giechelen, knuffelen elkaar en draaien muziek van Justin Bieber op vol volume door de kleine boxen van hun smartphones.

 Als ik even later in de trein naar Rotterdam zit, zie ik ze weer zitten, nu met een aantal andere meisjes erbij die ik nog niet zag staan. Alle meisjes hebben nu heel enthousiast een toegangskaartje in hun hand. "Dit ticket, echt, I could die for it!" roept een meisje door de treincoupé en ze giechelt.

De hele reis lang luister ik mee naar hun gesprekken, wat zal 'ie zingen, zullen er special guest optredens zijn, zal dat meisje van Twitter er ook zijn? En natuurlijk zingen ze nog even zijn repertoire - "Ik kan al die liedjes wel dromen, maar je kent ze nooit genoeg," verzucht een ander meisje.

Twitter overspoeld

Het mag duidelijk zijn: ik ben op weg naar hét concert van Justin Bieber in Rotterdam. Ahoy Rotterdam nog wel. En dat is te merken. Al de hele week werd mijn timeline op Twitter overspoeld door enthousiaste tienermeisjes die dingen schreven zoals "Oh my gosh, just 4 days untill @justinbieber is going to rock my world!!!!!!!!" Het zou en moest een legendarisch concert worden volgens hen.

Ahoy Rotterdam kondigde ondertussen strenge adviezen af: "Om flauwvallen te voorkomen, eet en drink genoeg voordat je naar het concert gaat" en zo nog enkele andere regels die me erg merkwaardig en redelijk vanzelfsprekend leken toen ik ze las.

'Kom niet te vroeg'

Een van de boodschappen die de organisatie van Ahoy Rotterdam ook nadrukkelijk verspeidde via hun website en Twitteraccount was dat het écht geen zin zou hebben om extreem veel eerder te komen omdat de zitplekken al op de toegangskaarten staan en het dus geen zin zou heeft om eerder te komen – ook niet om Bieber te zien. Maar, als ik om een uur of half vier aankom bij Ahoy staat er al een grote rij met meisjes, en dat terwijl de deuren pas om half zeven open gaan. 

Wat tref ik aan? Een grote, chaotische groep met meisjes en ouders die dringen in de rij om een t-shirt met een beeltenis van Bieber te kopen. Of meiden die actief mee staan te dansen of springen op de muziek van de stands van de TROS of de Hitkrant.

Dat zingen en dansen levert trouwens erg grappige taferelen op, zo wordt er blijkbaar niet zo zeer op stemkwaliteit gelet, want als het bekende liedje Baby wordt ingezet, is het gekrijs niet van de lucht. De Engelse uitspraak is bagger en niet al die meisjes hebben een mooie zangstem, maar toch verblijden ze door een microfoon het hele plein voor de Ahoy.

Internetdate

Ook grappig is dat veel aanwezigen elkaar blijkbaar kennen via Twitter of andere social media en tijdens dit concert elkaar voor het eerst zien.

"Oh my gosh, you look sooooooooo fab!!!!!!" roept een meisje tegen een ander meisje terwijl ze elkaar knuffelen en hun smartphone pakken om deze ontmoeting met de wereld te delen.

Na erg lang zoeken vind ik opeens een groepje jongens die hier niet komen om lol te trappen of hun familieleden af te zetten, maar echt voor het concert. Ze willen niet op de foto - "bang om herkend te worden door bekenden, en daar zitten we niet echt op te wachten", maar ze willen wel kwijt dat ze oprecht fan zijn van Justin. "Zijn teksten inspireren ons erg, en het is mooi hoe hij zich nergens van aan trekt, van alle negatieve reacties" vertellen ze.

Geen cameraploeg

Als ik bijna een uur voor Ahoy sta wordt het zeldzaam lastig om een Justin Bieber-fan aan te spreken als je geen cameraploeg bij je hebt of uitermate bekend bent. Bijna alle meisjes die ik sprak willen niet met mij praten omdat "ik vast weer zo'n hater ben en ze daar geen zin in hebben" of ze niet vertrouwen dat ik wel echt een reportage maak.

Het gebeurt ook dat ouders – die massaal aanwezig waren om op hun kroost te passen – ingrijpen omdat hun kind "niet mee zou doen aan die mediaspelletjes". Merkwaardig. Alle meisjes en fans die ik dan ook kort even spreek, wilden alleen maar kwijt dat ze het erg vervelend vinden dat Justin zo bekritiseerd wordt door iedereen maar dat ze echte "Bieberfevers" zijn en dat ze Justin nooit in de steek zouden laten en dat ze ook echt alles over hadden om bij dit concert aanwezig te zijn. "Wat ik ervan verwacht? Een droom die uitkomt," zegt een meisje.

Zenuwen

Hoe later het wordt, hoe zenuwachtiger de meisjes worden. Sommige meisjes zeggen dat ze vanmiddag rond een uur of twee Justin al zagen lopen en als er plots een paar mensen verschijnen bij de ingang stormt binnen enkele seconden het hele plein naar de ingang. "Justin! Justin!" roepen ze terwijl ze hun spandoeken in de lucht houden, en dat terwijl de deuren dan pas over een uur open gaan.

Als die grote groep fans dan bij de deur staat, valt het me opeens op hoeveel buurtbewoners er staan. Ik spreek een vrouw aan met de vraag waarom ze hier is. "Ah joh, het is toch vlakbij. Ik doe het wel vaker als er een concert is, lekker aapjes kijken," lacht ze. "Wel gek hé, dat je zo'n fan kunt zijn van iemand," verzucht ze tegen haar buurvrouw die ook mee is gekomen.

Als de deuren eenmaal open gaan, zijn alle meisjes plots in een paar minuten binnen en dat betekent het eind van deze dag voor mij. Met mij vertrekken ook veel andere journalisten en cameraploegen, en terwijl ik het plein afloop hoor ik twee cameramannen met elkaar grapjes maken over Justin – "Dat haar he, hoeveel uur zou hij daarmee bezig zijn?" grapt hij.


14 reacties | lees origineel...

› Meer...

Bloem: Meer dan mannelijk

28 mrt 2011, 13:58 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ik verzin het niet, de bondige samenvatting door onze boekverslagenschrijver luidt: "Seks, seks en nog eens seks." We hebben het over Marion Bloems 'Intiemste roman' Meer dan mannelijk. Net uit en Scholieren.com heeft het boekverslag al.

Scholieren.com publiceert iedere maand tien goede uittreksels van boeken die net uit zijn, en wekelijks lichten we er ééntje uit. Zo kan jij eens een ander boek kiezen dan de titels op de vergrijsde literatuurlijst van je docent.

Onze Cees van der Pol over het plot: "Vanaf de eerste bladzijde wordt de seksuele afhankelijkheid van de 50-jarige verteller aan zijn grote liefde Etna getoond. Hij wil dat gaan vertellen aan het kind van Etna (dat eigenlijk ook zijn kind is). Via een in het begin wat lastige structuur omdat er diverse tijdlagen door elkaar lopen, gaat hij de lezer verder leiden op weg door Seksland tussen de verteller en Etna, de vulkaan in bed. Ze ontmaagdt hem en lijkt hem daardoor voorgoed in haar macht te hebben. Wanneer zij het wil, komt hij
opdraven. Hij is volkomen afhankelijk van haar seksuele capaciteiten geworden. Later komen er problemen wanneer de verteller prostaatproblemen krijgt."

Seks, lust, aantrekkingskracht: daar gaat het om in Meer dan mannelijk. Toch is het geen plat, maar prettig leesbaar boek geworden en "het wordt nooit vulgair" aldus Cees. Dat scheelt. "De manier waarom de jonge verteller zijn inwijding ondergaat is wel grappig beschreven." En de vraag is waarom de verteller zo aan de seksbeleving met Etna hangt.

Twee punten voor je literatuurlijst, 333 pagina's, "met een waarschuwing voor de al te jeugdige lezertjes".


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

De Weg Over Rozen: Aflevering 1!

28 mrt 2011, 11:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Liefde. Lust. Intrige. Bedrog.
Welkom op de middelbare school de Rozenstruik!

Scholieren.com presenteert in samenwerking met de winnaars van het Europese Film Festival voor Scholieren de maandelijkse soapparodie: De Weg Over Rozen. De gebroeders Nick en Leon Golterman maken samen met het vrienden van het Cals College in Nieuwegein deze spannende en sensationele televisieserie. Fan? Hyves. Twitter.

Meer film op Scholieren.com? Surf naar Film@Scholieren.com.


45 reacties | lees origineel...

› Meer...