Blogs

 

Smile, de schoolfotograaf komt!

29 sep 2011, 06:08 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Het is weer zover!" kondigen de gele posters die al door de hele school hangen vrolijk aan.

"Volgende week komt de schoolfotograaf, dus zorg dat je er op je best uitziet!" As if we need a reminder...

Nog voor het eerste uur begint, voel je het. Er hangt iets in de lucht. Het ruikt naar een mix van spanning en haarlak, aangevuld met een vleugje verbrand haar door overgebruik van stijl- of krultang.

Beautysalon

Tijdens het tweede lesuur verdwijnen er steeds meer leerlingen. "Even naar het toilet, meneer". Een korte observatie leert dat plusminus 98% van de bezoekers vrouwelijk is.

Als ik in de pauze nietsvermoedend de wc's instap, blijken die compleet omgetoverd te zijn tot een soort grote DIY-beautysalon. Inclusief föhns aan het stopcontact, een omgevallen doos wattenstaafjes en een collectie haarborstels waar je u tegen zegt.

"Sterkte, meid!"

En niet te vergeten de hordes meisjes die elkaar verdringen voor de spiegel, kleding rechttrekkend en neuzen bijpoederend. "Hoe laat moeten jullie?" - "Ik moet zodadelijk al, om half 11." - "Oooh, sterkte meid!"

Whuut...

Verwaaide chineesjes

Het begint met de jaarlaagfoto, beauty-technisch gezien de minst erge omdat je gezicht niet groter is dan een stipje. Maar ach, natuurlijk kijken we allemaal recht in de zon en komt er net een windvlaag voorbij. Resultaat: een foto vol verwaaide chineesjes.

Daarna begint de ellende. Tijdens het verdelen van de plaatsen voor de klassenfoto mogen alle meisjes met een rokje of jurkje gaan staan. Waardoor ik zelf natuurlijk midden vooraan op de grond beland met mijn skinny jeans. In kleermakerszit. Note to self: de volgende keer trek ik mijn allerkortste mini-rokje aan.

Paniek om portretfoto

Tijd voor het echte feest: portretfoto's. Opgesteld in een keurige rij schuifelen we één voor één zenuwachtig richting Het Busje. Terwijl de rij voor me steeds korter wordt, begin ik lichtelijk te panikeren.

In een een vlaag van angst zie ik ineens voor me hoe mijn compléét mislukte foto straks verschijnt in het jaarboek, op mijn schoolpasje, tijdens de diploma-uitreiking...

Altijd mannen

Mijn beurt. Ik haal diep adem en stap het donkere gat in. Meneer de fotograaf gebaart me plaats te nemen op het krukje. Ook zoiets, heb je ooit een vrouwelijke schoolfotograaf gezien? Het zijn altijd de net-iets-te-creepy-net-iets-te-oude mannen met hun foute knipoog en pathetische pogingen ons een oprechte glimlach te laten vertonen.

Maar goed. Ik doe mijn uiterste best om een mooie lach te produceren, al kom ik niet veel verder dan een vertrokken grimas. Voor ik het weet is het voorbij.

Het enige wat ik kan denken als ik weer naar buiten stap is: het was de laatste keer. Thank god.

Niet officieel

Gisteren moest ik naar het gemeentehuis om een paspoort aan te vragen. Als ik aan de loketjuffrouw vraag of ik hiervoor mijn recente schoolfoto mag gebruiken, zegt ze: "Oh nee. Nee, nee. Dan moet je een officiële pasfoto laten maken. Ik zal meteen een afspraak voor je plannen, wanneer heb je tijd?"

Zonder nog een woord te zeggen, ren ik het gebouw uit. 


7 reacties | lees origineel...

› Meer...

Vraag 't aan Rob: dromen over je lerares Duits

28 sep 2011, 06:41 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Trend: onstabiele online vriendschappen

28 sep 2011, 06:41 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Eén van de veelgeprezen functies van het internet is de mogelijkheid tot het maken van vrienden. Hier, nu, meteen, vanuit je luie stoel, ook al wonen ze duizenden kilometers verderop.

Het aantal internetvriendschappen groeit als 'n malle - maar hebben ze ook toekomst?

Op het eerste gezicht lijkt alles mooi en fijn. Je zit dagenlang achter je computer en krijgt een hernia van al het typen als je ontdekt dat je nieuwe mattie dezelfde interesses heeft als jij.

Maar boeiuh, want hij/zij is tof! Je deelt allemaal dingen met elkaar die je eigenlijk niet zo snel met anderen deelt, maar goed: je doet het gewoon, omdat het kan.

Maar dan komen de eerste scheuren. Mensen hebben namelijk ondanks alle smartphones niet 24 uur per dag een computer bij zich, en dan heb je toch het idee dat je diegene mist als je niet NU! OP DIT MOMENT! met hem of haar praat.

Maar dat praten kan alleen op vaste tijden, want je hebt het allebei druk met school en het kleine plukje sociale leven wat je nog overhebt na maanden van isolatie op je kamer. Je treft elkaar steeds minder online, want je opeens weet niet zo goed meer waar je het over moet hebben.

Je dagelijks leven blijkt hem of haar niet te interesseren, want alle personen die daarin voorkomen zijn volkomen onbekend aan de andere kant van het internet. Andersom heb jij geen idee wie de veelvoorkomende namen Kees, Sjaak en Piet zijn. En hoef je dat eigenlijk helemaal niet zo nodig te weten.

Ook over de gemeenschappelijke interesses lijkt alles wel zo'n beetje besproken. Dus áls je hem of haar spreekt, is het gesprek erg oppervlakkig. Is dit waar je zo tevreden over was? Dacht je dat je hier op kon bouwen? Dat deze Mattie4life het begin van een goed internethuwelijk zou zijn?

Je bent niet de enige, want veel mensen ontdekken langzamerhand de minpunten van online vriendschappen. Heb je er zelf al ervaring mee? Laat het weten!


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Carry Slee meest verfilmde schrijver

27 sep 2011, 14:04 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Carry Slee was dit weekend op de Tina-Dag. Niet om make-up te testen en BFF's te maken, maar om een prijs op te halen: die van Meest Verfilmde Schrijver.

Deze award moet gaan dringen op Carry's schoorsteenmantel, want ze won eerder al negen keer de Kinderjury, vijf keer de Jonge Jury, één keer de Z@pp Kids Top 20 en één keer de Tina Bruna-award.

En nu blijken er dus van geen enkele schrijver zoveel boeken verfilmd als van haar.

92 boeken, 5 films

Eigenlijk is dat misschien niet eens zo heel raar, gezien 't feit dat ze al 92 (!) boeken heeft geschreven en vooral haar jongerenboeken meestal prima videomateriaal zijn.

Dat heeft tot nu toe vijf films en vijfhonderdduizend verkochte dvd's opgeleverd: Afblijven, Timboektoe, Radeloos, Lover of Loser en Razend, die 12 oktober in de bioscoop verschijnt.

Ronald Giphart staat met drie films op de tweede plek: hij mocht Ik omhels je met duizend armen, Ik ook van jou en Phileine zegt sorry op 't witte doek aanschouwen.

Bijna Razend

Over Razend gesproken: Carry kreeg de award van Razend-regisseur Dave Schram en acteurs (op de foto van links naar rechts) Juliet Daalder,  Tim Holwerda, Abbey Hoes, Mingus Dagelet en Hassan Slaby.

En passant kreeg ze nog ook het eerste exemplaar van de filmeditie van het boek (een nieuwe versie met filmfoto's en filmtips) in haar knuistjes geduwd. Carry: "Voor mij was de award een superverrassing. De meest verfilmde schrijfster en al 500.000 dvd's verkocht: mijn dag kon niet meer stuk!"

Ondertussen telt ze af naar de première van Razend: "Ik kan niet wachten. Dave Schram heeft er een prachtfilm van gemaakt, hij heeft zichzelf weer overtroffen." Onze scholierensoapmaker Nick Golterman (van De Weg Over Rozen) speelt er ook een rolletje in, dus we zijn erg benieuwd.

Zelluf zien?

Benieuwd naar Carry-in-filmvorm? Wij hebben de trailers van alle films voor je op een rijtje gezet:


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Geldtips op nieuwe scholierensite Nibud

27 sep 2011, 12:20 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het schijnt dat steeds meer jongeren met forse schulden zitten (met dank aan onbegrijpelijke telefoonrekeningen..) en volgens premier Mark Rutte hebben we straks allemaal minder geld te besteden. Gelukkig is er dan één rots in de branding: een organisatie die écht onafhankelijk is en praktische tips geeft hoe je met een budget van 1,50 euro per maand toch rond kan komen.

Dat is het Nibud. En zij hebben een nieuwe jongerensite: nibud.nl/scholieren. En een geinig low-budget promotiefilmpje:

Hoe hou je overzicht van je inkomsten en uitgaven? Hoe voorkom je dat iedere reclame je verleidt tot het aanschaffen van een uitzonderlijk mooi hebbeding, dat je daarna uitzonderlijk snel in een schuur legt om te laten verstoffen? En als je wil sparen voor iets écht moois, hoe pak je dat dan aan?

De nieuwe scholierensite van het Nibud staat barstensvol nuttige info. En leuk voor Scholieren.com: ze hebben een hoekje ingericht voor ons Geld & Recht forum, waar Nibud-deskundigen vragen van forummers beantwoorden.

Bovendien gaat het komende jaar redacteur Annemieke (die een gat in haar hand heeft) een cursus gat-in-hand-dichten volgen en zal daar maandelijks verslag van doen op Scholieren.com. Misschien dat ze daarna verantwoord het studentenleven kan beginnen.

Het mag duidelijk zijn dat we samenwerken met het Nibud en graag een beetje reclame maken voor de nieuwe website van onze partner. Maar dat doen we dan ook alleen omdat we het echt goeie shit vinden.

Ten slotte een vraag voor jullie: het Nibud verzorgt ook lespakketten op school? Wie van jullie maakt daar gebruik van: is dat een beetje te behapstukken?


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Spijbelen van tekenen is een zelfstandige keuze

27 sep 2011, 10:26 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Zijn wij jongeren onzelfstandig? Nee joh. We kiezen bewust voor wat we zelf willen, en wanneer we het willen. Of juist niet.

Ook ik maak me er schuldig aan: spijbelen bij bepaalde vakken.

Tuurlijk, er bestaat zoiets als leerplicht. Ik zou het dan ook niet in mijn hoofd halen om te spijbelen van bijvoorbeeld Nederlands, wiskunde of Engels. Die lessen kan ik niet missen en wil ik ook niet missen.

Maar bij bepaalde vakken versoepelen mijn hersenen die leerplicht een beetje. Denk aan handvaardigheid, lichamelijke opvoeding of tekenen."Hee joh, boeiend, het is maar gym, laten we effe een drankje doen dan, komen we in de pauze terug!"

In de brugklas dacht ik er met mijn onschuldige hoofdje nooit aan één van deze lessen te skippen, en dat deed niemand dan ook - of je was echt heel G4NGST3R. Maar in het tweede en derde jaar heb ik me niet altijd braaf aan de regeltjes gehouden. Ik ging liever socializen en met vriendinnen naar de supermarkt, dan een blokuur trefballen.

Slecht natuurlijk, en we zouden wél gewoon moeten gaan. Maar misschien is het juist onze manier om te zeggen: "Wij jeugd organiseren het lekker zelf wel". We weten wat we willen, we kiezen bewust, zelfstandigheid ten top. Leerlingen die écht geïnteresseerd zijn in tekenen, gym of knutselen komen echt wel opdagen.

Maar wie anders ongemotiveerd en lui in de les zou zitten, komt gewoon helemaal niet. Die doet liever wat anders, iets nuttigers. Die was toch al niet van plan kunstenaar of topsporter te worden. Een lekkere arrogante houding die je kunt verwachten bij de jeugd van tegenwoordig.

Jammer dat de school dit teken van ultieme zelfstandigheid nooit zo waardeert. Het zou wel mooi zijn, zo'n pluim voor onafhankelijkheid. Een 'goed dat je je eigen prioriteiten stelt'-prijs. Een enkele keer heb ik me eruit weten te lullen, maar vaker heb ik me met vermoeide, rode oogjes om 07:40 uur moeten melden in het voorkom-lokaal.

En meestal accepteren we zo'n spijbelstraf dan ook. We nemen verantwoordelijkheid voor onze daden, zoals echte volwassenen. Zelfstandig. Okay, we skippen een uurtje, maar we komen ook terug. 

Zie je? Al met al zijn wij een best verantwoordelijke, zelfstandige generatie.


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Spijbelen bij tekenen is een zelfstandige keuze

27 sep 2011, 07:01 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Zijn wij jongeren onzelfstandig? Nee joh. We kiezen bewust voor wat we zelf willen, en wanneer we het willen. Of juist niet.

Ook ik maak me er schuldig aan: spijbelen bij bepaalde vakken.

Tuurlijk, er bestaat zoiets als leerplicht. Ik zou het dan ook niet in mijn hoofd halen om te spijbelen bij bijvoorbeeld Nederlands, wiskunde of Engels. Die lessen kan ik niet missen en wil ik ook niet missen.

Maar bij bepaalde vakken versoepelen mijn hersenen die leerplicht een beetje. Denk aan handvaardigheid, lichamelijke opvoeding of tekenen."Hee joh, boeiend, het is maar gym, laten we effe een drankje doen dan, komen we in de pauze terug!"

In de brugklas dacht ik er met mijn onschuldige hoofdje nooit aan één van deze lessen te skippen, en dat deed niemand dan ook - of je was echt heel G4NGST3R. Maar in het tweede en derde jaar heb ik me niet altijd braaf aan de regeltjes gehouden. Ik ging liever socializen en met vriendinnen naar de supermarkt, dan een blokuur trefballen.

Slecht natuurlijk, en we zouden wél gewoon moeten gaan. Maar misschien is het juist onze manier om te zeggen: "Wij jeugd organiseren het lekker zelf wel". We weten wat we willen, we kiezen bewust, zelfstandigheid ten top. Leerlingen die écht geïnteresseerd zijn in tekenen, gym of knutselen komen echt wel opdagen.

Maar wie anders ongemotiveerd en lui in de les zou zitten, komt gewoon helemaal niet. Die doet liever wat anders, iets nuttigers. Die was toch al niet van plan kunstenaar of topsporter te worden. Een lekkere arrogante houding die je kunt verwachten bij de jeugd van tegenwoordig.

Jammer dat de school dit teken van ultieme zelfstandigheid nooit zo waardeert. Het zou wel mooi zijn, zo'n pluim voor onafhankelijkheid. Een 'goed dat je je eigen prioriteiten stelt'-prijs. Een enkele keer heb ik me eruit weten te lullen, maar vaker heb ik me met vermoeide, rode oogjes om 07:40 uur moeten melden in het voorkom-lokaal.

En meestal accepteren we zo'n spijbelstraf dan ook. We nemen verantwoordelijkheid voor onze daden, zoals echte volwassenen. Zelfstandig. Okay, we skippen een uurtje, maar we komen ook terug. 

Zie je? Al met al zijn wij een best verantwoordelijke, zelfstandige generatie.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Win een reis naar Parijs met je allerbeste werkstuk over abortus

26 sep 2011, 16:04 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Nog geen goed onderwerp voor je werkstuk?

Sla hier drie vliegen in één klap: een boeiend onderwerp (iets met seks!), kans op een interessante prijs, namelijk een snuffelstage bij 'n CASA-kliniek én een reis naar Parijs t.w.v. 500 euro.

Elk jaar looft CASA Nederland (centra voor anticonceptie, seksualiteit en abortus) met Scholieren.com een prijs uit voor het allerbeste werkstuk over een onderwerp rondom het thema seksualiteit. Dit jaar is het onderwerp abortus.

Alle Nederlandstalige middelbare scholieren mogen hieraan meedoen, Vlamingen dus óók. Je werkstuk hoeft trouwens niet per se een schoolopdracht te zijn. Als je je speciaal voor deze wedstrijd in abortussen wilt verdiepen, mag dat natuurlijk ook.

Dus het onderwerp abortus, en dan?

Maar als jouw inleiding begint met "Mijn werkstuk gaat over abortus", dan ben je nog wel ff bezig. Kies daarom een goeie invalshoek: één deelonderwerp waar je op focust. Jamaarwatdan? Scholieren.com helpt je op weg met dertien invalshoeken die zowel jij en je docent als de jury superinteressant vinden:

Je kunt bijvoorbeeld schrijven over 1. de behandeling zélf, maar ook over 2. het ontstaan van de abortuswet in Nederland. Of richt je juist op 3. een ander land, zoals Ierland of Polen: waarom is daar géén abortuswet? En: 4. waarom kiezen mensen wel of juist niet voor een ahbortus? En 5. wat voor 'n rol spelen de heren hierbij?

Voor en na / voor en tegen

Het kan ook cool zijn je te 6. verdiepen in organisaties zoals Siriz (vroeger VBOK), die vrouwen begeleiden tijdens maken van een beslissing. Hoe doen ze dat dan? Of: 7. wat voeren ze allemaal uit bij de Fiom, de organisatie die vrouwen begeleidt ná hun abortus?

Als je nog niet precies weet of je dat hele abortusgedoe wel zo'n goed (of juist slecht) idee vindt, kun je je werkstuk schrijven over organisaties die voor of tegen abortus zijn. 8. Pro Life is bijvoorbeeld de keihard vóór leven en bescherming van de ongeboren vrucht. 9. Pro Choice is juist voor de keuze van de vrouw, dus voor abortus. 10. Voor de nieuwsjunkies onder ons: is de abortuspil nou wel of niet gevaarlijk?

Films

En wist je dat er een aantal prachtige 11. films zijn gemaakt waarin abortus een grote rol speelt? Vera Drake (2004) gaat over een zachtaardige Britse vrouw die in de jaren '50 meisjes helpt bij het plegen van abortus, maar toen was dat streng verboden. Juno (2007, geniale film!) draait om een Canadees tienermeisje dat ongewenst zwanger raakt, geen abortus aandurft en voor adoptie kiest.

De rauwe Roemeense film 4 maanden, 3 weken & 2 dagen won in 2007 de Gouden Palm op het Film Festival in Cannes. Twee studentens trekken zich terug in een hotelkamer voor een illegale abortus, en dan loopt het (natuurlijk) niet zo soepel als ze hadden gehoopt. In hetzelfde jaar kwam ook Waitress uit, een verhaal over een serveerster die -zwanger- een wanhopige poging doet een kansloze relatie te starten.

Overigens speelt abortus ook een hoofdrol in de dansfilm der dansfilms: Dirty Dancing (1987).

Je zou kunnen schrijven over 12. een aflevering van de komedieserie Family Guy: Partial Terms of Endearment. De aflevering mocht niet op de Amerikaanse tv uitgezonden worden, in Amerika is abortus een zeer controversieel onderwerp.

En ten slotte 13. voor de lezers onder jullie zijn er verschillende boeken waarin abortus een grote of minder grote speelt: Anna's kind van Unni Lindell; Leon de Winters Zoeken naar Eileen W.; de young-adult roman Fatale liefde van Carry Slee; Godin van de Jacht door succesauteur Heleen van Royen; en Fortuna's dochter van de Spaanse Isabel Allende, om er een paar te noemen.

Goeie invalshoek gevonden?

En dan: aan de slag! Check de website van CASA voor meer informatie, maar ook de site van seksenzo, abortus.nl, womenonwaves, ngva.net, stisan.nl en alleta.nu zijn goeie bronnen.

Klaar? Haal 'n tien bij je docent en upload je werkstuk via www.scholieren.com/casawerkstukaward om mee te doen aan de wedstrijd. Dat kan tot en met 31 maart 2012, dus houd je agenda in de gaten. Je docent geeft je misschien wel uitstel als je zegt dat je hond je werkstuk heeft opgegeten, maar de dames en heren van de jury helaas niet.

Maar waar ik doe ik dit voor?

Om slimmer van te worden, natuurlijk en uitgedaagd: een deskundige jury zal je werkstuk zeer kritisch bekijken. Ook een beetje om te realiseren dat je maar beter veilig kunt vrijen.

Maar vooral voor die reis naar Parijs ter waarde van 500 euro.

En om in april eeuwige roem, publicatie op Scholieren.com en een snuffelstage in één van de CASA-klinieken te winnen. En don't worry, daar doen ze ook wel andere dingen dan alleen maar abortussen uitvoeren.

Hoe scoor ik bonuspunten bij de jury?

Je schrijft dus een werkstuk over abortus, met of zonder gebruik te maken van bovenstaande ideeën en websites. Je levert 't hier in en wij sturen 'm door naar de jury. Die bestaat uit een handvol professionals uit de zorg plus wat leraren.

Zij kijken niet alleen naar de volledigheid van je werkstuk (staat alles erin wat bij 't onderwerp hoort? maar ook naar de helderheid van de structuur (geen chaotisch werkstuk, maar een logische opbouw graag) en de kwaliteit van de inhoud. Heel veel succes! 

Voor de preciezelingen onder ons: klik hier voor het Reglement CASA werkstuk award 2011-2012.


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Psychologie studeren, of toch maar niet?

26 sep 2011, 07:30 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Psychologie is op een bank liggen en praten over je gevoelens, maar ook één van de populairste universitaire bachelorstudies van het moment.

De glimmende brochures beloven je de boeiendste drie jaar van je leven vol Dokter Rossi-praktijken, maar hoe is de studie nou echt?

Ik sprak twee ervaringsdeskundigen: één enthousiasteling, één gestopte.

Elke maand op Scholieren.com: twee studenten aan het woord over hun megapopulaire studie. De één is enthousiast, de ander juist wegggelopen uit de collegebanken.

De doorzetter: "Geen doordachte, maar wel een goeie keus"

Jasper is 21 jaar is derdejaars student Psychologie aan de Universiteit Leiden. "Ik heb lang nagedacht over wat ik wilde studeren. In een HBO-studie had ik geen zin, dat is vaak veel praktijk, en met stagelopen heb ik niet zoveel. Uiteindelijk is het Psychologie geworden omdat het me simpelweg 'wel interessant' leek."

Maar wat houdt de studie precies in? "Het is eigenlijk een studie over hoe mensen denken, maar door statistiek (ja, heel veel statistiek!) te gebruiken wordt het wel veel abstracter. Je berekent kansen - hoe groot is bijvoorbeeld de kans dat er een podium op Pukkelpop instort? Het gaat over hoe mensen denken, op verschillende fronten."

Veel theorie

Hij vervolgt: "Het bevalt me best wel goed, ik mis alleen een praktijkgedeelte. Bijna alles is theoretisch, het is lezen, lezen, lezen. Tussendoor volg je wel eens een college, af en toe schrijf je een paper en op z'n tijd geef je een presentatie, maar het grootste gedeelte van de tijd zit je thuis en lees je boeken van meer dan duizend pagina's."

Hoewel hij niet op praktijkstudie zat te wachten, blijkt hij dat toch juist  dát deel erg cool te vinden bij Psychologie. "De leuke kant van de studie is de onderzoekjes waar je aan mee mag doen. Ik werd bijvoorbeeld een keer onder een MRI-scanner gelegd. Terwijl ik naar bewegende poppetjes op een scherm keek, werd mijn hersenactiviteit gemeten."

Uiteindelijk is-'ie blij met z'n studiekeuze. "Al was 'wel interessant' misschien niet voldoende reden, had ik het niet echt doordacht. Je moet er wel echt iets mee hebben, het écht boeiend vinden."

De stopper: "Teveel biologie"

Maar ja, meer de helft (!) van de psychologiestudenten kapt in het eerste jaar met z'n studie. De negentienjarige Cliff is er daar één van.

Het begon allemaal net zoals Jasper. Cliff blikt terug: "In eerste instantie koos ik voor Psychologie in Leiden omdat het me gewoon interessant leek. Cliché, he?" lacht hij.

De studie leek veelbelovend, ook qua praktijk: "We hadden van Open Dagen waar we verschillende testjes deden. Dat sprak me heel erg aan."

Biologie

Maar eenmaal voor 't echie bleek de studie nog behoorlijk anders. "Het is erg veel theorie. Dat vond ik niet zo leuk, maar dat is natuurlijk wel redelijk vanzelfsprekend aan een universitaire studie."

Hij vervolgt: "Maar het vak Biologie, daarentegen... Dat heb ik nooit op de middelbare school gehad en is ook niet mijn sterkste vak. Ik vond het ook niet zo heel erg boeiend, eigenlijk." 

Tweede poging

Na een half jaar mocht Cliff z'n biezen pakken omdat hij te weinig studiepunten had om verder te kunnen gaan. Niet omdat het zo'n superzware studie is, maar omdat-'ie naar eigen zeggen gewoon te lui was.

Toch heeft hij inmiddels het licht gezien: "Ik heb dit jaar opnieuw voor Psychologie gekozen. Ik ga dit jaar wel beter m'n best doen en meer inzet tonen, ben ik van plan." Misschien dat het hoofdstuk Motivatie uit de dikke studieboeken 'm dit keer een beetje op weg kan helpen.

Zo'n beetje elke zichzelf respecterende universiteit in Nederland biedt de universitaire bachelor Psychologie aan: op deze [url=http://www.tkmst.nl/zoek/study/?value=psychologie&useProfile=&level[0]=16#study]tien plekken[/url][p][i]Zo'n beetje elke zichzelf respecterende universiteit in Nederland biedt de universitaire bachelor Psychologie aan: op deze [url=http://www.tkmst.nl/zoek/study/?value=psychologie&useProfile=&level[0]=16#study]tien plekken[/url] kun je terecht. In principe ben je met elk vwo-diploma ongeacht profiel welkom, al is er bij de meeste uni's wel een loting. Voor de havisten is er trouwens de hbo-opleiding Toegepaste Psychologie in Deventer en Groningen.[/i]

En nog totaal geen idee wat je wilt gaan studeren? Check 'ns onze studiekeuzetest!


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Jonge vs. oude schrijvers: wat is nou literatuur?

25 sep 2011, 06:19 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Je kent 't vast wel: heb je eindelijk een interessant, modern boek uitgekozen voor Nederlands, mag je het niet lezen van je docent: "Ja, maar dát is geen literatuur!". En weg is je motivatie.

Zijn nieuwe boeken van jonge schrijvers sowieso geen literatuur meer? Zijn we veroordeeld tot het lezen van louter stoffig spul van saaie oudjes? Ik vroeg het bekende auteurs op boekenfestival Manuscripta.

Effe tussendoor een boek schrijven

Zodra ik Arie Boomsma (de presentator wiens boek De Relishow later dit jaar uitkomt) tegen het goddelijke, getatoeëerde lijf loop, vraag ik hem naar zijn mening. "Er zijn veel goede jonge schrijvers," vindt hij.

Maar niet elk boek van elk jong pikkie is literair genoeg voor op je leeslijst, denkt hij ook. "Er is natuurlijk wel een verschil tussen de auteurs die 'effe tussendoor' een boek schrijven, en auteurs die echt een paar jaar aan hun boek werken. De kwaliteit van hún boeken is natuurlijk een stuk hoger. Maar die zijn ook bij de jongere generatie zeker te vinden."

Veel seks vs. veel pagina's

Arie's boekenkast thuis is gevuld met variatie. Hij leest bijvoorbeeld Arnon Grunberg (jonge gast, hip, veel seks in z'n romans), maar ook iemand als P.F. Thomése (je vaders leeftijd, dikke boeken voor doorbijters). Thomése is tegenstander van 'het commercieel worden van de schrijfkunst': schrijven om je bankrekening te spekken. Iets waar voornamelijk jonge schrijvers om bekend staan.

"Maar P.F. Thomése is echt een aanrader," vindt Arie. "Hij schreef vroeger al veel over dingen waar we nu, in de maatschappij van 2011, ons ook in kunnen vinden." Oud is volgens hem dus niet per se ook ouderwets.

The Beatles en techno

Die mening kom ik vaker tegen: ook jonge schrijvers Sara Kroos (die krullenbol van De Lama's) en debutant Eva Meijer (Het Schuwste Dier) raken geïnspireerd door zowel oude schrijvers als hun leeftijdsgenoten.

Maurice Seleky, schrijver van Ego Faber, vergelijkt de combi oude schrijvers/nieuwe schrijvers met muziek. "Het gaat vaak samen. Mensen luisteren tegenwooordig net zo graag naar The Beatles als naar techno." En da's allebei goeie muziek.

Op de hoogte zijn

"Zulke dingen gaan tegenwoordig zo goed samen, dat het ook niet raar meer is om zowel  boeken van oudere als jongere auteurs te lezen.

Hij vervolgt: "Het is ook een beetje een 'ken je klassiekers'-idee: je moet als schrijver wel op de hoogte zijn van oudere literatuur, om zelf een boek te kunnen schrijven."

Ik vraag Seleky of hij zelf 'hippe' (commerciële) woorden gebruikt – één van de argumenten die de oude schrijvers gebruiken tegen jonge schrijvers. Hij bevestigt dat: "Maar vooral bij worden zoals 'Facebook' of 'Lowlands'. Niet per se om mijn boeken hip te maken, maar om met de tijd mee te gaan."

Niet zeiken, maar schrijven

Cabaretier Youp van 't Hek kan zich niet druk maken om of iets nou wel of geen literatuur is. "Schrijvers moeten gewoon schrijven. Er moet niet al teveel over worden gediscussieerd."

Dit is bovendien al zo'n oude discussie, vindt-'ie: "Die wordt al sinds Gipharts debuurt gevoerd en uiteindelijk heeft Giph wel gewoon ontzettend veel boeken gekocht. Dus het is helemaal niet belangrijk wat mensen vinden, zoalng er maar een publiek voor is."

Hij vervolgt: "Ik schrijf zelf columns voor het NRC Handelsblad, die daarna in boekvorm worden uitgegeven. Mensen willen mijn boek blijkbaar kopen. Dan is het toch niet relevant of ik wel of geen echte literatuur schrijf?" Maar ja, hij hoeft zich natuurlijk niet aan de leeslijst voor Nederlands te houden. 

Kortom: de regel 'oud=literatuur, nieuw=geen literatuur' gaat lang niet altijd op. Maar welke wet dan wel?  Ook Wikipedia heeft er iets over te zeggen: klik.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...