
Onlangs hebben we samen met onze matties van Why I Love This Book en leerlingen van het Sint-Hubertuscollege in Neerpelt (Vlaanderen) boekenvideo's van 1 minuut gemaakt. Hier deel 1 van alle filmpjes:
Tine over De eenzaamheid van de priemgetallen door Paulo Giordano:
Sander over De naam van de wind door Patrick Rothfuss:
Marjolien over Het grote misschien door John Green:
Katrien over Komt een vrouw bij de dokter door Kluun:
Julie over Sprakeloos door Tom Lanoye:
Inez over Het parfum door Patrick Süskind:
Daniëlle over Ishq & Mushq door Priya Basil:
Céline over Sprakeloos door Tom Lanoye:
Astrid over Aantekeningen uit het ondergrondse door Fjodor Dostojevski:
Michelle over Liever de leugen door Jonas Boets:
Deel II van de filmpjes van het Sint-Hubertuscollege komen er zo snel mogelijk aan. Beloofd!
Meer over dit project & filmpjes van andere scholien zien? Klikkerdeklik.
Gehuld in lichtblauw AH-overhemd sta ik uren per week bij het pad Bier/Fris/Water.
Waar natuurlijk ook alle energiedrankjes staan. En alle vijftienjarige experts op dat gebied.
Haast elke vijf minuten inspecteert zo'n groepje fijnproevers mijn schappen. Ik vang flarden van de gesprekken op. Vol met woorden als "vleugje vanille", "zachtzoete afdronk", "subtiel sprankelend op de tong" en "vol van smaak".
Ook het Red Bullblik wordt geprezen: "tot in de details perfect".
Blikken glijden door handen, worden tegen wangen gelegd om ze te voelen, te ervaren, en worden grondig bekeken. "Die uit 1990 was pas lekker!" roept iemand. Alle ogen kijken deze kenner aan. Ze hangen bijna letterlijk aan zijn lippen.
Hij vertelt in geuren en kleuren hoe díe suikers samen met twee rode stieren energiek op zijn tong hebben gedanst. Er wordt intelligent geknikt. "Maar helaas, die is nu allang niet meer te koop..."
In mijn sleur van de blikken bier het schap in smijten en het hersenloos de flessen frisdrank met hun label naar voren draaien, zie ik hoofdschuddende bewegingen. Zelfs tranen, zo lijkt het.
Hun blikken glijden af naar het onderste schap. Ogen worden groot. Voordat de paniek uitbreekt vraag ik snel of ik ze kan helpen. "Hebben jullie die nog?" "Ik zal even voor u kijken, meneer."
Vijf minuten later (de klanten vragen áltijd de producten die onderop de karren liggen) kom ik terug met een handvol blikken. Gretig worden ze verdeeld onder de experts. Geen zachtzoete afdronk of vanillevleugjes vandaag, nee, zelfs geen 2001, wat toch ook een prima jaar was. Ze houden het bij een pure Euroshopper van twee weken geleden uit de fabriek.
En da's uitzonderlijk. De Euroshopper zuipende bierbuikjes waggelen namelijk het pad in en beginnen meteen te graaien. Ze grijnzen nooit verlekkerd naar een Leffe, een La Chouffe of zelfs maar naar een AH Pilsener. Ook heb ik nog nooit een wijn-uit-pak-drinker zich even zien vergapen aan onze duurdere wijnen.
Alleen de energiedrank-experts geilen zichzelf eerst op aan de delicatessen onder de blikjes, maar kiezen uiteindelijk toch ALTIJD de goedkoopste variant. Die een verveelde vakkenvuller van onder op de kar moet vissen.
Wie weet hebben ze wel gelijk, want kunstenaars worden ook pas erkend als ze in hun kist weg liggen te rotten. Wie weet spreekt men over twintig jaar over die heerlijke spotgoedkope Euroshopper-energiedrankjes uit 2012. En hebben die dan zo'n status, dat ze voor tientallen euro's per stuk worden geveild en worden doorverkocht aan liefhebbers die het zonde vinden om op te drinken.
Maar hoogstwaarschijnlijk is er over twintig jaar helemaal niemand in geïnteresseerd. En falen de huidige vijftienjarige energiedrank-experts die na lang wikken en wegen voor een blikje Euroshopper kiezen.
Ze zouden thuis in een leren fauteuil kunnen nippen van een chique Red Bull, maar kiezen voor het snel achterover slaan van een smakeloos goedkoop drankje. Ik zal ze nooit begrijpen.
Dit keer in What the Fashion: Annica, een kleurrijke Finse dame. Middelbaar scholier en naar eigen zeggen een "17 year old ritch bitch from Helsinki". Fanatiek Lookbooker en Tulmblraar bovendien.
Aspirerend modejournalist Jorinde sterft een beetje van binnen als ze de zoveelste leeftijdsgenoot ziet die zichzelf in een doodsaaie standaardoutfit heeft gehesen à 500 euro.
Voor de rubriek WTF: What the Fashion? spot Jorinde de voorlopers met gevoel voor stijl, waarvan ze zelf nog iets zou kunnen leren.
Waar koop jij het liefst echt unieke kledingstukken?
"Ik koop bijna al mijn kleding in een tweedehandswinkel genaamd UFF second hand. Normale, maar wel unieke kleding, eigenlijk."
Heb je speciale geliefde kledingstukken? En waarom juist die?
"Momenteel heb ik twee geliefde items, die ik natuurlijk ook het liefst zo veel m ogelijk draag. Dit zijn namelijk mijn nieuwe triple sole creepers en een huge motorcycle themed t-shirt. De creepers omdat ze zo prachtig zijn, en het shirt eigenlijk omdat het zo comfortabel is. Ik houd ook van high heels, maar platformschoenen zijn makkelijker. En ze zorgen ervoor dat elke outfit er goed uitziet."
Hoe heeft jouw stijl zich ontwikkeld door de jaren heen?
"Ik denk dat die wat volwassener is geworden dan eerst. Maar ik zou eigenlijk niet precies kunnen zeggen wat voor stijl ik nou heb. "Style is style. Fashion is fashion," zoals Gwen Stefani ook wel zegt."
Heb je tips voor lezers? Hoe maak je van een normale outfit iets uitzonderlijks?
"Als ik een normale outfit aan zou hebben, dan zou ik iets met mijn haar doen: het in een shocking kleur verven of zo. En gewone kleding kun je altijd stylen met HUGE vette schoenen. Ik vind dat coole schoenen een saaie of normale outfit kunnen redden."
Ik vind jouw paarse haar prachtig. Waarom koos je juist voor deze kleur?
"Ik kleurde mijn haar omdat ik het graag wilde, en omdat ik er ook de mogelijkheid voor had. Ik zit niet in een positie waarin ik formeel gekleed moet werken, dus haarkleur is geen groot issue. Ik houd ontzettend veel van paars en vind het een perfecte kleur voor m'n kapsel!"
Laatste vraag. Als je moet kiezen: zou je gaan voor Justin Bieber of Nicki Minaj?
"Nicki Minaj."
Heb je ooit haar kont opgemerkt?
"OH HAVE I? Haha."
Ik entameer regelmatig met chargeren terwijl ik mijn huiswerk aan het procrastineren ben omdat ik nou eenmaal ontzettend recalcitrant ben. Snap je? Ik wel.
De ingewikkeldste woorden kunnen soms de simpelste dingen betekenen. Maar maken veel meer indruk op mensen. Op ouders of leraren bijvoorbeeld.
Scholieren.com zet daarom speciaal voor jou de ingewikkeldste woorden die de gewoonste dingen betekenen op een rijtje.
Wie deze in z'n vocabulaire opneemt, klinkt tien keer zo slim. Pardon, gesofisticeerd.
ProcrastinerenHet woordje 'procrastineren' betekent simpelweg 'uitstellen'. Je kunt huiswerk maken dus prima procrastineren, en als je dat tegen je docent zegt vindt-'ie het waarschijnlijk nog goed ook.
RecalcitrantZelf vind ik dit een ontzettend leuk woord. 'Recalcitrant'. Het betekent 'ongehoorzaam' en kan prima gebruikt worden als je moeder je toeschreeuwt dat je nooit luistert. "Nee, maar, mam, ik ben een puber en al veertien jaar oud en ik heb gewoon het recht om vreselijk recalcitrant te zijn. Nou, doei!"
EntamerenHet woord 'entameren' komt uit het Frans en betekent 'beginnen'. Je kunt entameren met eten, entameren met naar school fietsen of entameren met je huiswerk. Ik denk dat niemand weet wat entameren betekent.
Behalve wij natuurlijk. Neem de proef op de som en entameer eens met het zeggen van 'entameren' op school en op de sportclub. Kijken hoe ze reageren.
EloquentDit betekent 'goedgebekt' en gaat dus gewoon over 'brutalen hebben de halve wereld' met hun geschreeuw en geblaat. Terwijl 'eloquent' meer klinkt als een chique high-tea met de koningin in hoogsteigen persoon. Maar je kunt 'eloquent' gewoon op het schoolplein gebruiken natuurlijk.
OnanerenHet woordje 'onaneren' betekent 'masturberen' en wordt door veel media nogal eens gebruikt om deze activiteit wat beschaafder te laten lijken. Zoals hier in de Telegraaf bijvoorbeeld.
Echte bikkels gebruiken dit woord natuurlijk in het bijzijn van hun ouders. "Waarom ben je te laat thuis?" - "Ja sorry, ik moest nog even onaneren voordat ik in de bus kon stappen." Bonuspunten voor ouders die denken dat je het over het opladen van je OV-chipkaart hebt.
ExfoliërenIk weet zeker dat alle meisjes dit doen. Elke avond en elke ochtend. En sommige jongens misschien ook wel. Exfoliëren is namelijk het verwijderen van dode huidcellen met zo'n crème. Zo'n crème die je bij elke drogist kunt kopen: scrub, voedende dagcrème, herstellende nachtcrème of weet ik wat allemaal niet meer.
ConfectiekledingNike maakt confectiekleding. Jack and Jones maakt confectiekleding. G-Star maakt confectiekleding. Wij hebben bijna allemaal confectiekleding aan. Alleen dat ene peperdure jurkje uit de P.C. Hooftstraat misschien niet. Confectiekleding is namelijk kleding die in grote aantallen en standaardmaten gemaakt is. 'Lekker goedkoop' dus, maar dan op z'n chiquest gezegd.
Stoïcijns"Niemand is bij ons in de mediatheek stoïcijns aan het werk" zou een mooie zin zijn. Stoïcijns betekent 'onverstoorbaar' maar klinkt alsof het gaat over een hele dure Franse wijnsoort. Toch leuk.
TutoyerenDeze is ook leuk. 'Tutoyeren' betekent dat je 'je' tegen elkaar mag zeggen in plaats van 'u'. Moet je naar de teamleider of directeur toe omdat je iets fout hebt gedaan? Loop het kantoor in en vraag als eerste of je mag tutoyeren. Wat-'ie vervolgens ook antwoordt: jíj hebt een goede beurt gemaakt.
ChargerenChargeren betekent overdrijven. We chargeren allemaal wel eens en misschien chargeer ik ook wel door te zeggen dat jullie moeten entameren met het gebruiken van deze woorden met al je eloquente vriendjes en vriendinnetjes.
Maar dat is aan jou. Want als je heel recalcitrant bent doe je 't natuurlijk gewoon lekker niet.
Mijn vingers glijden over het touchscreen. Ik tik de kleur rood aan, en ik maak een prachtige rode jurk voor mevrouw.
Met zwart maak ik geef ik haar engelachtige lange lokken, die reiken tot haar heupen. Onnozel kijkt ze me vanaf mijn digitale schildersdoek aan.
Ik druk op 'done'. Nu maar hopen dat mijn tegenstander begrijpt dat ik Snooki getekend heb.
In 'Rages/HIP' spot de redactie van Scholieren.com trends op het schoolplein. Zoals dierenmutsen, wachtwoorden delen met je liefje en ragefaces. Ook een rage gespot? Deel het met ons in de reacties!
Deze app wordt ook wel de opvolger van Wordfeud genoemd: Draw Something. Net als bij Wordfeud ben ik ook deze keer weer helemaal verslaafd.
Rembrandt-skillsDraw Something werkt alleen een tikkeltje anders dan Wordfeud. Je kunt ze allebei gratis in de App Store vinden en je moet ze samen met anderen (bekenden of onbekenden) spelen, maar verder gaat het bij Draw Something om tekenen.
Het is eigenlijk net Pictionary: je krijgt een rijtje van drie woorden te zien, en hoe moeilijker het woord is, hoe meer muntjes je wint als je tegenstander het woord raadt. Vervolgens zet jij je Rembrandt-skills in om een zo duidelijk mogelijke tekening te maken, en verzend je die naar je tegenstander. En dan maar hopen dat-'ie jouw getekende gedrocht herkent als iets wat echt bestaat.
Samenwerken''Maar gaat mijn tegenstander dan niet expres doen alsof hij niet goed ziet wat ik getekend heb, zodat ik geen muntjes verdien?'' Nope. Bij Draw Something moet je namelijk samenwerken. Als je waarde opponent het woord raadt, krijgen jullie beiden muntjes. Met die muntjes kun je nieuwe kleurpakketten kiezen, om zo nóg mooiere tekeningen te kunnen maken.
Net als bij Wordfeud kun je bij Draw Something aardig valsspelen. Soms krijg je een rijtje woordjes te zien waarvan er geen enkele na te tekenen is. Zo had ik eens het ritje ''Oilfields, Beyoncé, Aquaman.'' Wat het dan nog extra lastig maakt, is dat het spel alleen in het Engels verkrijgbaar is.
Dan kun je er natuurlijk voor kiezen om je woord gewoon op te schrijven voor je tegenstander, zodat je zeker weet dat jullie highscore blijft staan. Maar eerlijk is eerlijk: dat maakt het spel wel minder leuk.

"We willen dat leerlingen zo goed mogelijk presteren, dus zullen we kauwgom uitdelen tijdens de eindexamens," zegt de rector van het Almere College in Kampen.
Twee leerlingen hebben daar een einde gemaakt aan het kauwgomverbod op hun school. Tijdens toetsen mag er voortaan wél gekauwd worden, tijdens examens deelt school zelfs uit. Hoe de fuck..?
"Vwo'ers Joline Wierda en Lionne Grootjen zijn twee dames die wel van een kauwgompje houden," vertelt rector Frank Merten als we hem bellen. Zij wilden voor hun profielwerkstuk onderzoek doen naar het effect van kauwgom kauwen op je schoolprestaties.
Wetenschappelijk onderzoek"Daarvoor hebben ze de hulp van een kauwgomfabriek en een hoogleraar ingeschakeld. Bij een stuk of tien leerlingen voerden ze vervolgens een mini-wetenschappelijk onderzoek uit om de effecten van kauwgom kauwen te meten. Ze hebben zelfs speeksel afgenomen bij hun medeleerlingen," blikt Merten terug.
De conclusie: kauwgom kauwen zorgt voor stressvermindering, en dat kan weer hogere cijfers opleveren. Voor hun profielwerkstuk kregen Joline en Lionne een 9.1 én complimenten van de rector, die meteen besloot het kauwgomverbod deels op te heffen. Hij wil immers dat z'n leerlingen hoge cijfers halen...
Pakje op tafel"Tijdens toetsen is kauwgom kauwen niet langer verboden, en tijdens de eindexamens gaan we zelfs kauwgom uitdelen aan de leerlingen. Door op elke tafel een pakje te leggen, bijvoorbeeld," licht hij toe.
En de gewone lessen dan? "Daar blijft kauwgom gewoon verboden. Het is voor docenten niet echt lekker om voor een klas vol malende kaken te staan." Sowieso is de regel nog niet definitief: als in juni blijkt dat de hele school volgeplakt is met kauwgomresten, kappen ze er weer mee. Merten: "Kauwgom hoort in de prullenbak. En smakken en bellen blazen is verboden. Ook tijdens de examens ja."
Foto: Flickr. Het meisje op de foto is geen leerling van het Almere College.
.jpg)
Vol goede moed en gezonde zenuwen stap ik in Brussel in de Eurostar naar Londen. Met een glansrijke toekomst in gedachten stappen mijn 80 kilo wegende koffer en ik uit bij King's Cross St. Pancras.
Mijn grote droom brengt me hierheen, maar die zal even later als een zeepbel uiteen spatten.
Na twee jaar dromen van de studie Fashion Journalism in Londen meld ik me in december 2011 eindelijk aan. Da's al een toelatingsronde op zich: ik moet een referentiebrief, personal statement, list of predicted grades en list of relevant work experience meesturen.
Tweede rondeVijf keer per dag kijk ik op de website of ik ben uitgenodigd. Na verloop van tijd stijgt dat aantal naar tien keer. In januari krijg ik een e-mail: yes, ik ben geselecteerd voor ronde twee, de assessment day. Weer een ronde verder volgt eventueel nog een persoonlijk gesprek.
Na aankomst bij het college kijk ik in het rond en zie ik allemaal mensen die net zo raar zijn als ik. De spanning is om te snijden en het snobisme hangt dodelijk in de lucht. We worden gedeporteerd naar een zaal waarin we op paarse stoelen plaats mogen nemen. Van die leuke, met een opklapbordje om op te schrijven.
Groot zwart gatDan begint waar ik voor kom: de schrijftoets. Nadenken, bijten op mijn pen, opschrijven. Inleveren en wachten op de uitslag die gevoelsmatig veel te lang op zich laat wachten. Eindelijk worden de namen van de geselecteerden opgehangen en... mijn naam staat er niet bij. Het lot duwt me in een groot zwart gat.
Vier keer doorzoek ik die vier blaadjes met kloppend hart op mijn voor- en achternaam. Maar nee, helaas. Mijn droom valt in duigen, mijn wereld stort in elkaar. Terwijl ik onthutst de trap afloop, voel ik hoe de bittere teleurstelling mijn lichaam overneemt.
Appeltje eitjeAchteraf gezien blijkt dat ik maar 3,5% kans had om uiteindelijk aangenomen te worden. Bovendien zijn bijna alle deelnemers Brits, en zorgt hun outstanding British vocabulary ervoor dat die schrijftoets appeltje eitje voor ze is.
Als ik zwak zou zijn, zou ik nu opgeven. Dan ga ik nu vijf dagen in mijn bed liggen huilen en mijn waardevolle bezittingen tegen de muur smijten. Maar ik ben niet zwak, juist verre van. Ik ben gefocust en vastberaden.
Bij gebrek aan beterIk wil niet in Nederland blijven, het land wat me creatief gezien niet stimuleert. Ik wil niet 'dan maar' overstappen naar een slimme maar o zo random studie sociologie of journalistiek bij gebrek aan beter. Ook al is dat nu wel het meest voor de hand liggende alternatief. Ik wil niet jarenlang in Nederland hard werken voor mijn geld om uiteindelijk pas over tig jaar een slimme zet te bedenken.
Doorzettingsvermogen zit in mijn bloed, en het laat mij niet in de steek. Hoe hartverscheurend chagrijnig ik ook ben, komt het omslagpunt dezelfde avond nog. Ik ga volgend jaar tóch naar Londen.
Perfect wordenIk ga daar werken, mijn Engels verbeteren en net zo lang dat toelatingsexamen doen tot ik wél een keer word aangenomen. Ik ga perfect worden in alles wat ik doe en moet een wandelende mode-encyclopedie worden.
Mijn droom is niet in duigen gevallen, ik moet er alleen wat harder voor werken. Ik geef niet op, want het is juist tegenslag dat mij sterker maakt.
Ruim 2000 scholieren hebben hun oordeel geveld: het boek De maagd Marino van schrijver Yves Petry verdient De Inktaap 2012.
Van drie genomineerde literaire hoogstandjes bleek deze 't allerleukste. Een boek over een afgehakte piemel.
De Inktaap is niet zomaar een prijs: 130 middelbare scholen in Nederland, Vlaanderen, Curaçao en Suriname doen er jaarlijks aan mee. Op elke school lezen 15 fanatieke leerlingjuryleden de genomineerde boeken voordat ze hun stem uitbrengen.
Enne: dat doen de leerlingen vrijwillig. Je kunt er dus vanuit gaan dat ze écht het allertofste boek kiezen, in plaats van ff iene-miene-mutten tijdens een verplichte les Nederlands.
ScholierenproofDit jaar mochten de leerlingen kiezen uit drie al bekroonde literaire werken: Congo: een geschiedenis door David van Reybrouck, De schilder en het meisje door Margriet de Moor en De maagd Marino.
Supergoeie boeken waren het dus sowieso, het ging nu om welke het meest scholierenproof was. En het leukst voor de literatuurlijst. "De maagd Marino is een verhaal waarin emotie schuilt in donkere hoeken, achter de daden," zo vindt een leerling.
Piemel afgehaktDe verhaallijn is superboeiend: De maagd Marino is namelijk gebaseerd op een eh, ietwat lullig waargebeurd voorval. In 2003 sneed de ene Duitser de piemel van de andere af, waarna-´ie een paar hapjes mensenvlees nam. Dat was inspiratie voor schrijver Yves Petry om er een boek over te schrijven.
Klinkt bizar? Geloof ons: dat is het ook. Maar daardoor niet minder interessant.
En als je voor school dan toch voor heftige literatuur moet gaan, kun je maar beter kiezen voor iets waar 2000 leeftijdsgenoten het mee eens zijn, vinden wij. Bovendien hebben wij er een professioneel boekverslag van, veruittrekseld door docent Nederlands Cees van er Pol. Altijd goed!
![]()
Een nieuwe trend: freerunnen! Je weet wel, de snelste route van A naar B vinden, door over prullenbakken te springen, over daken te koprollen en aan dakgoten te hangen.
Ook de Rozenstruik heeft deze rage ontdekt, en daarom legden twee gelukkige cameramannen deze le-vens-ge-vaarlijke stunts vast. Met gastrollen vertolkt door Dylan Haegens, Lisa Wagenaar en Tim Holwerda. Don't try this at home!
P.s. Praten met de makers, posters bestellen of het geheim leren achter de verbluffende special effects in deze video? Klik om op ons abonneren, over ons te tweeten, ons te like'en en te krabbelen!
![]()
Elke maand op Scholieren.com: de prachtigste docentenquotes op een rij.
Hilarisch verbaal braaksel dat leraren uitspugen op een onbezonnen moment. Of als ze denken dat niemand oplet.
Als brugger denk je immers dat leraren vooral geschikt zijn om uit te lachen. Maar naarmate je schoolcarrière zich ontwikkelt, ontdek je dat deze eigenaardige wezens soms ook geschikt zijn om mee te lachen. Lees maar:
De quotes van de maand maart- Docent maatschappijleer: "Ik pak dadelijk deze stoel en ga er liefdevol mee tegen je hoofd aanslaan."
- Docent godsdienst (tegen leerling die in zijn portemonnee rommelt): "Deze les hoeft niet contant betaald te worden hoor!"
- Docent wiskunde: ''Jongens, ik heb goed nieuws en ik heb slecht nieuws. Eerst het slechte nieuws: jullie krijgen voor morgen extra veel huiswerk. Maar het goede nieuws is dat het superleuk is!''
- Docent wiskunde: "Wiskunde is een spel en de enige spelregel is logica."
- Docent Frans: "Ik zou graag een voodoo-poppetje van de Franse president willen hebben."
- Docent Engels: "Je zou het niet denken, maar lezen is echt COOL!"
- Docent filosofie: "Zeg, wil je niet op het blaadje van je buurvrouw kijken? Dat doe ik wel, als ze klaar is."
- Docent lichamelijke opvoeding: "Geef ik les aan een stelletje bejaarden, of zo?"
- Docent Duits: "Vroeger scheen ik goed in Duits te zijn geweest, ja, toen ben ik dat uit wanhoop gaan studeren."
- Docent Nederlands: "Ik heb niet voor herhaalmachine gestudeerd hoor. Bijna, maar nee."
- Docent wiskunde: "Eet smakelijk en stik voorzichtig."
- Docent geschiedenis: "Nou jongens, maak er een eind aan! Aan het SO bedoel ik dan hè..."
De quotes hierboven zijn anoniem: alleen het vak van de docent komt op het web te staan. Namen, steden en scholen zijn strikt verboden! We willen geen docenten kwetsen of in een kwaad daglicht plaatsen, alleen dat jij van je stoel flikkert van 't lachen.
DRINGENDE OPROEP: help ons aan meer quotes!Hoor jij hilarische uitspraken of tot onrust leidende teksten uit de mond van je leraar komen? Plaats die quotes dan in de reacties hieronder of in ons speciale docentenquotes-forumtopic. De grappigste quotes krijgen een plek in de rubriek van april!