Blogs

 

Paardenmeisjes

10 aug 2012, 08:58 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

"Ik praat zo met je verder, maar ik moet even in mijn agenda krabbelen hoor. Ga jij in de tussentijd ook maar even in je agenda tekenen.

Ach, joh, dat is hartstikke makkelijk. Gewoon een hartje tekenen met de naam van de jongen die je leuk vindt. Of de naam van je paard."

Na zes jaar middelbare school zou Tjeerd met vlag en wimpel slagen voor het examen Mensenkennis. Probleemloos kruipt-'ie voor Scholieren.com elke drie weken in het hoofd van een ander type scholier. Vorige keren de etter van de klas en de brugger die alles beter weet, ditmaal het paardenmeisje.
"Ik teken altijd hartjes en dan teken ik een paard en dan moet ik altijd meteen al aan Pleunie denken. Op woensdag ga ik altijd naar de manege waar Pleunie woont. Vroeger woonde ze nog in het weiland achter ons huis, maar sinds mama die kliniek voor spirituelen aan huis begon is er geen plaats meer voor. Ja, natuurlijk vind ik dat jammer, maar mama zegt dat 'het is zoals het is'. Ik moet ook 'in het nu' leven van mama. Dat is ontspannend, zegt ze.
Als ik dan een paard teken, denk ik meteen al aan Pleunie. Aan haar mooie oogjes, en haar beentjes. Ik vind het altijd zo stom als iemand 'poten' zegt, want een paard heeft geen poten. Een paard heeft ook gevoel, hoor. Een koe heeft misschien poten, maar een paard is een lief dier, daar moet je niet tegen zeggen dat ze poten heeft.
Maar een koe is soms ook wel schattig. Die hebben echt héél veel magen, hè. En die kauwen dan heel vaak op alles. Dat lijkt me zo vermoeiend, dat je zo lang moet kauwen. Maar op de verpakking van die Franse La Vache qui Rit-kaas staat een koe en die is heel schattig. Toen wij met een tentje gingen kamperen op een naturistencamping aten we steeds van die kaas. Mevrouw Hoekstra heeft uitgelegd wat 'la vache qui rit' betekent, maar dat ben ik weer vergeten. Ik wil veel liever aan hartjes en paarden denken.
Als je genoeg hartjes en paarden getekend hebt, zijn er nog honderdduizendtriljoen andere dingen die je kunt doen in je agenda. Ik plak altijd plaatjes van H&M-jurkjes die ik heel graag wil hebben op de plek waar ik eigenlijk huiswerk moet schrijven. Ik ga nu sparen voor een rode jurk van de H&M die ik heb gezien in de folder. Dat is heel leuk voor in het najaar. Oh, kijk, opletten Sara, want mevrouw Hoekstra komt eraan. Anders heeft ze ons straks door en ik wil niet dat ze boos wordt.
Ja, mevrouw Hoekstra, ik ga nu gauw weer verder met de opdracht. Maar Sara was het huiswerk, die leuke woordjes, vergeten en ik hielp haar even om het in haar agenda te schrijven. Vanmiddag mag ik weer paardrijden mevrouw Hoekstra, op Pleunie. Wat is 'paard' eigenlijk in het Frans?
En wat zijn 'benen' in het Frans, mevrouw Hoekstra?"

Het is zomervakantie! Onze voltallige redactie ligt momenteel in een hularokje op een exotisch strand te nippen van een kokosnootcocktail. Tot en met 2 september publiceren we slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht bij je terug. Verveel je je in de tussentijd? Check dan de allerbeste blogs uit ons archief bij de Klassiekers!


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

Beperkt vergezicht

8 aug 2012, 06:43 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ik lik het zeezout van mijn lippen, veeg het zand van mijn armen en loop de zee in. Daar sta ik dan, daar sta ik weer.

Onzekerheid vliegt me aan terwijl ik van gedachten wissel met een eindeloos blauwe vlakte.

De golven trekken me mee en duwen me terug. Ik weet niet wat ik moet doen: blijven staan of meedeinen op het ritme.

Ik twijfel of ik mijn voeten in het zand moet wortelen, of moet blijven bewegen om iedere keer een nieuw perspectief te zien. Ik twijfel of ik het risico moet nemen kopje onder te gaan, of liever een rots word die met woest zeewater niet omver te krijgen is. 

Bungelende slipper

Het was een hete zomer en ik zie mezelf nog staan op het Franse balkon. Langs de roestige krullen van het hekwerk waait een zilte zeelucht naar binnen. Hangend over de balustrade laat ik mijn slipper bungelen tussen comfortzone en afgrond. Ze zwaait onzeker heen en weer. Ik zou hier voor altijd willen blijven en in een continue staat van euforie willen verkeren. Maar ik ben te onzeker om te springen van het bekaderde balkon, om weg te lopen van ommuurde situaties. Ik zoek de weg, ik heb de wil, ik droom van vrijheid.

Ik denk aan gesprekken, aan mensen die me hun verhaal vertellen. Aan meisjes die voelen dat ze nooit zullen werken, voorbestemd zijn voor Boeddhistische kloosters in Nepal. Ik denk aan mensen die alles achterlaten en met enkel hun persoonlijkheid beroemd proberen te worden. Ik denk aan reizigers over de hele wereld, aan roadtrips, aan Interrailen. Aan scholieren die aan tussenjaren doen. Aan het omzeilen van verwachtingen, aan het volgen van je dromen. Ik open mijn armen en luister naar de woorden die borrelen uit hun kersenrode monden. Maar corrigerende vingers zeggen dat als je nergens voor staat, je voor alles valt.

Vallende sterren

Vanaf het balkon tuur ik naar vertes die geheimen verbergen en groener gras doen vermoeden. Ik voel me als een dikke regenwolk die als een inktvlek aan de Nederlandse lucht kleeft. Ik vraag me af waarom het zo waanzinnig moeilijk is om alles los te laten en te vliegen. Om je vrij te voelen in een wereld waar mensen gordijnen sluiten en deuren dichtdoen. Om temidden van doemdenkers en veiligheidszoekers vallende sterren te zien.

De lucht kleurt donker en weerkaatsend licht streept roze. Het verbeeldt mijn dromen in wanhoop, als schouwspel van de nacht met kleuren als van een ecolineschilderij. Angst om uit te vliegen als een vogel die haar weg vindt. Ik vraag me af waarom nietsdoen in je leven als comfortabel wordt gezien. Dat nee zeggen op spontaniteiten je tot een verstandig en weloverwogen mens maakt. Waarom luisteren we niet naar de kleine prins die ons leert dat het alleen met je hart is waarmee je goed kunt kijken? Het essentiële is onzichtbaar voor je ogen. 

Angst voor fouten

Ik sluit ze. Laat de wind mijn rokje optillen en voel de hete zonnestralen mijn lichaam kussen. Het voelt als bevestiging, liefde golft door mijn lijf. Liefde voor het leven, voor het zijn en denken. Ik voel mijn angst verwaaien, het stuift op als zand en dwarrelt in duizenden korrels naar beneden, naar duizenden plekken, naar duizenden mogelijkheden. Ik realiseer me dat de angst om fouten te maken het enige is wat me tegenhoudt. En dat daar bang voor zijn, de grootste fout is die je kunt maken.

Het is zomervakantie! Onze voltallige redactie ligt momenteel in een hularokje op een exotisch strand te nippen van een kokosnootcocktail. Tot en met 2 september publiceren we slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht bij je terug. Verveel je je in de tussentijd? Check dan de allerbeste blogs uit ons archief bij de Klassiekers!


8 reacties | lees origineel...

› Meer...

Steenrijk zonder schooldiploma

6 aug 2012, 18:19 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Je hebt er vast wel eens over nagedacht: "Ik stop met school, zonder diploma kom ik er ook wel."

Dom idee, natuurlijk. Zonder diploma ben je gedoemd tot een carrière als vakkenvuller, kan je amper je huur betalen en voor je 't weet beland je ergens in een smerige goot. Aldus alle ouders.

Er zijn uitzonderingen. Deze vijf heren (sorry, dames bleken lastiger te vinden) stopten met school en werden steenrijk dankzij hun eigen business. Best wel inspirerend - al gaan wij begin september natuurlijk braaf terug naar de schoolbanken.

1. Richard Branson

Zegt de naam Virgin je misschien iets? Dat is het bedrijf van de Britse rijke stinkerd Richard Branson. Op z'n zestiende had hij schoon genoeg van school. Een leraar voorspelde toen dat hij óf in de gevangenis zou belanden, óf miljardair zou worden. Na een paar jaar lanterfanteren en een korte studiepoging richtte hij platenmaatschappij Virgin Records op.

De eerste plaat die Virgin uitbracht, werd 'maar' 15 miljoen keer verkocht. Later begon Branson een vliegtuigmaatschappij, een treinmaatschappij, handelde hij in wijn, begon nóg een vliegtuigmaatschappij, deed in hotels, drinken, internet, begon wéér een vliegtuigmaatschappij en startte zelfs een Formule 1-team. De leraar kreeg gelijk wat die miljoenen betrof, maar ook qua gevangenis-ervaring...

2. Walt Disney

Ook Walt Disney stopte op z'n zestiende met school, want hij had geen zin meer. Het leger leek hem leuker, ook al was hij daar in eerste instantie te jong voor. Hij werd tóch uitgezonden, maar zag na thuiskomst meer heil in een carrière als tekenaar en professioneel kleurder.

Toen hij op z'n 65e stierf aan longkanker was zijn Disney-bedrijf al groot, maar dat bleek slechts het topje van de ijsberg. Walt heeft nooit meer meegemaakt hoe immens rijk het imperium uiteindelijk is geworden.

3. Steve Jobs

Wijlen Steve Jobs heeft wel een middelbareschooldiploma, maar heeft het op college nooit ver geschopt. Al na zes maanden hield hij het voor gezien, maar kreeg hij de rector wél zo ver dat hij de lessen mocht blijven volgen die hij leuk vond.

Uiteindelijk richtte hij samen met Steve Wozniak Apple op, nu het grootste bedrijf ter wereld. Hoewel hij de laatste jaren voor zijn dood een symbolisch salaris van één dollar per jaar verdiende, was hij in 2006 met aandeleninkomsten van 646,6 miljoen dollar de meestverdienende directeur van heel Amerika.

4. Robert van Hoesel

Neerlandsch trots: Robert van Hoesel is nog maar achttien jaar en nu al adviseur voor de Belastingdienst en KLM. Hij begon ooit met het bouwen van websites, maar vond het leuker strategisch bezig te zijn dan technisch, bleef zitten op het vwo en ging de vavo doen.

Ondertussen richtte hij zich op 'jongerenconsultancy' en hielp hij bedrijven om met jongeren samen te werken. Te druk met adviseren kwam hij te weinig op school en stopte hij vorig jaar maar helemaal. "Niet leuk nee. Maar het motiveert me ook weer om hier iets heel moois van te maken," vertelde hij op Sprout.nl.

5. Jamie Oliver

Tot slot nog Jamie Oliver, inmiddels een succesvol chefkok en tv-maker. Stopte op z'n zestiende met z'n middelbare school om zijn droom achterna te gaan, want hij moest en zou kok worden. Ging maar een opleiding tot kok doen op een praktijkschool en kreeg een baantje in een restaurant. Een tv-ploeg merkte hem op, achtervolgde hem met een camera en van het één kwam het ander.

Jamie Oliver helpt trouwens schooldrop-outs, jonge drugsverslaafden en kleine crimineeltjes in zijn Fifteen-restaurants (onder meer in Amsterdam). Hij leidt ze op tot kok, waardoor deze jonge gasten alsnog een toekomst krijgen. 

... of toch naar school?

Wil jij nu meteen de telefoon pakken en je rector bellen? Doe toch maar niet. Want laten we Steve Jobs als voorbeeld nemen: hoe kort het ook duurde, zonder onderwijs was hij nooit zo ver gekomen. Dan had hij namelijk geen netwerk opgebouwd, had hij Wozniak niet leren kennen en had Apple waarschijnlijk nooit bestaan. Zelfs voor Steve Jobs had school dus zo zijn voordelen...

Het is zomervakantie! Onze voltallige redactie ligt momenteel in een hularokje op een exotisch strand te nippen van een kokosnootcocktail. Tot en met 2 september publiceren we slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht bij je terug. Verveel je je in de tussentijd? Check dan de allerbeste blogs uit ons archief bij de Klassiekers!


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Te veel vraag naar homoles

4 aug 2012, 10:17 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het loopt storm bij de homolessen-aanmeldbalie. Niet alleen scholieren vinden voorlichting over homoseksualiteit en tolerantie een goed idee, ook schoolleidingen blijken nu razend enthousiast.

Het ministerie van Onderwijs gaat namelijk een proef doen met 'homolessen' op scholen. Eén probleempje: slechts 140 scholen kunnen daar aan meedoen, maar binnen no time hadden al 250 scholen zich aangemeld.

De komende weken bekijkt het ministerie welke scholen mee mogen doen.

Rollenspellen

Daar starten de homolessen waarschijnlijk dit najaar al. Het gaat vooral om groep 7 en 8 van de basisschool en de eerste en tweede klas van de middelbare. Leerlingen gaan dan bijvoorbeeld rollenspellen spelen om pesten en discriminatie tegen voorkomen, of er komen meer vertrouwenspersonen op school.

Een half jaar geleden bleek uit onderzoek van 1Vandaag al dat veel middelbare scholieren die homolessen nodig vinden. 64% van de ondervraagden dacht dat het op hun school moeilijk is om uit de kast te komen. 71% vond dat homolessen verplicht zouden moeten worden op elke school. En schooldirecteuren vinden dat blijkbaar ook, gezien de enorme stapel aanmeldingen voor de proef.

Mini-samenleving

Als de proefscholen eenmaal hebben uitgevonden hoe je die lessen het beste kunt geven, zal het uiteindelijk verplicht worden op elke school. ''Een school is een samenleving in het klein en bij uitstek een plek waar jongeren leren respect te hebben voor elkaars verschillen in religie, afkomst en seksuele voorkeur. Het is aan scholen zelf om te kijken welke aanpak het beste past bij hun school en hun leerlingen, zodat straks ook andere scholen daar hun voordeel mee kunnen doen,'' vertelde onderwijsminister Marja van Bijsterveldt.

Een onderzoeksbureau gaat de komende tijd meten of de lessen ook echt nut hebben.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Liever onbereikbaar

3 aug 2012, 08:47 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ik heb geen smartphone-afdruk in mijn hand staan. Ik krijg eens per jaar een melding dat mijn telefoonnummer vervalt als ik niet heel snel wat beltegoed verbruik. Ik ben nooit bang voor hoge telefoonrekeningen.

Ik ben mobiel eigenlijk nooit bereikbaar. En ik vind het heerlijk.

Mijn eerste mobiel kocht ik toen ik in de tweede klas zat. Best laat eigenlijk, vergeleken met sommige klasgenootjes die er al één hadden sinds groep vier van de basisschool.

Boerengat

Waarom ik er één kocht, weet ik eigenlijk niet. Als ik een lekke band op weg naar school zou krijgen hoefde ik mijn moeder niet te bellen, want school was toch maar anderhalve kilometer verderop. Dat kon je prima lopen. Een gejatte fiets? Hoogst onwaarschijnlijk, in dit boerengat waar je fiets niet eens op slot hoeft.

Tegen criminelen of vieze mannetjes had ik zo'n ding dus helemaal niet nodig. En toch kocht ik er maar eentje, op aandringen van mijn vriendinnen. En trouwens: iedereen had er toch één? Zo erg ben je dus als dertienjarige te beïnvloeden.

En zo kwam mijn eerste mobiel in huis: een LG Cookie om precies te zijn. Ik deed er niet veel mee. Als ik 'm al bij me had, vergat ik hem vaak nog aan te zetten ook.

Moordwapen

Deze jongeman heeft het helaas in Casa Jorieke niet lang uitgehouden, omdat ik een diepgeworteld talent van onhandigheid bezit. Van de trap gevallen, overreden door een fiets, een glas ijsthee eroverheen: het arme kind heeft het allemaal moeten doormaken. En dus kwam er twee jaar later alweer een nieuwe: een Nokia C3. Een sterker moordwapen (met internet!) bestaat er niet, dus deze zou het wel volhouden. Wat eigenlijk grote frustraties bij mij opwekte.

Begrijp me niet verkeerd, mijn mobiel is heel lief voor mij. Maar het probleem is dat ik helemaal niet bereikbaar wil zijn. Sowieso heb ik eigenlijk nooit broekzakken, waardoor ik het apparaat óf de hele tijd in mijn hand moet houden óf in mijn beha moet stoppen. Maar vooral dat laatste weiger ik, want van die meisjes met een vierkante tiet verafschuw ik. Zo zal ik hopelijk nooit worden.

Bevrijdend

Het voelt juist heel bevrijdend, zo zonder mobiel. Tijdens een gesprek word ik nooit afgeleid door mijn mobiel, ik zit nooit over mijn abonnementslimiet heen, heb altijd voldoende beltegoed en van epileptische aanvallen omdat mijn batterij bijna leeg is heb ik ook geen last.

Nee, mijn mobiel en ik zijn geen BFF's. Tuurlijk is hij weleens handig, maar hij zal het nooit kunnen winnen van mijn allergrootste liefde: mijn iPod. Muziek is namelijk véél belangrijker voor mij dan mobiele bereikbaarheid.

Het is zomervakantie! Onze voltallige redactie ligt momenteel in een hularokje op een exotisch strand te nippen van een kokosnootcocktail. Tot en met 2 september publiceren we slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht bij je terug. Verveel je je in de tussentijd? Check dan de allerbeste blogs uit ons archief bij de Klassiekers!


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

De nieuwe Laura Dekkers

1 aug 2012, 20:48 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

En wéér gaat een Hollandse puber de wereldzeeën bevaren. Dit keer zelfs twee tegelijk. ''Laura Dekker wilde zeilen, maar moest eigenlijk naar school. Wij willen naar school en moeten daarvoor gaan zeilen,'' vertelt Enrique (15).

Hij en z'n broertje Hugo (13) volgen nu namelijk geen onderwijs, ook al willen ze dat wel supergraag. Ze zijn echter zo dyslectisch dat geen enkele school ze wil aannemen.

Daarom hebben ze een plan B bedacht: vanaf komend schooljaar gaan ze op internationale zeilreis. Met z'n tweetjes, net zolang tot er een oplossing is gevonden.

Al twee jaar thuis

''Ik zit nu al zo'n twee jaar thuis,'' steekt Enrique van wal. ''Hiervoor zat ik op het vwo op het Atheneum College Hageveld, maar daar ben ik vanaf geschopt." Omdat de school volgens Enrique niet zo goed wist hoe ze ondersteuning voor zijn taalhandicap moest regelen, belandde hij thuis op de bank. Net als een paar duizend andere leerplichtige kinderen in Nederland.

Ook Enriques broertje Hugo zit al een tijd thuis. Scholen zijn namelijk bang dat de broers zullen blijven zitten of zakken voor hun eindexamen, waardoor het slagingspercentage van zo'n school daalt. Daar zitten scholen nou niet bepaald op te wachten.

Een school die de jongens wél onderwijs wil geven, is de Wereldschool. Da's een organisatie die Nederlandse lespakketten regelt voor bijvoorbeeld kinderen die tijdelijk in het buitenland wonen. 'Dan gaan we toch op zeilreis?' dachten de heren toen...

Vader mee

Als alles volgens planning verloopt, zeilen de heren vóór half augustus ons land uit. Maar hoe gaan ze zich ooit redden op zo'n grote zee?

Enrique: ''We hebben al aardig wat zeilervaring, dus nieuw is het niet. En onze vader, die al het nodige op zee heeft meegemaakt, vaart steeds op een ander schip bij ons in de buurt. Ook hebben we een Personal Ocean Survival-cursus gedaan, waarbij we bijvoorbeeld leerden wat je moet doen als je schip zinkt."

Net als Laura Dekker (in het begin) zullen de jongens een paar uur per dag aan school besteden. "Op de boot hebben we boeken en een map met uitleg die je normaal gesproken van een docent krijgt. Via mail, post en Skype kunnen we vragen stellen en moeten we ook huiswerk en toetsen aanleveren."

Ma blijft achter

Ondanks hun dyslexie gaan Hugo en Enrique ook gewoon taalvakken volgen. ''Met de juiste ondersteuning kunnen de jongens gewoon Nederlands en Engels gaan doen,'' vertelt moeder Annelies. Zij gaat niet mee op reis, maar blijft helaas alleen thuis. Zo'n zeilreis kost immers geld en thuis valt er nog genoeg te regelen.

Hoe lang de reis gaat duren is nog niet bekend, vertelt Enrique. ''We gaan pas weer terug als thuiszittende kinderen onderwijs hebben gekregen. Misschien blijven we wel drie jaar weg. Eerst zullen we naar België gaan, vervolgens naar Engeland en Portugal en daaropvolgend Spanje en Monaco. Verder zien we het wel. Ik heb superveel zin in Spanje, omdat ik dan mijn opa en oma daar zal zien. En in Engeland wonen vrienden van ons."

Ambassadeurs

In elk land dat de jongens binnenvaren, willen ze met de plaatselijke ambassadeurs praten over hun onderwijssituatie in Nederland. Enrique: ''Misschien dat zij ervoor kunnen zorgen dat het onderwijs hier beter geregeld wordt. Nederland bemoeit zich met ieder ander land, maar ondertussen zijn hier zestienduizend Nederlandse kinderen die net als wij niet naar school kunnen. Hopelijk kunnen wij zorgen dat dat verandert.'' Eat that, Laura Dekker.

Het is zomervakantie! Onze voltallige redactie ligt momenteel in een hularokje op een exotisch strand te nippen van een kokosnootcocktail. Tot en met 2 september publiceren we slechts drie artikelen per week, daarna komen we weer op volle kracht bij je terug. Verveel je je in de tussentijd? Check dan de allerbeste blogs uit ons archief bij de Klassiekers!


8 reacties | lees origineel...

› Meer...

De 750e van Kees!

1 aug 2012, 11:41 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

In januari 2010 verscheen het 500e verslag van onze boekverslagenschrijvende docent Kees van der Pol op Scholieren.com. En constant als Kees is, publiceren we vandaag, zo'n 2,5 jaar later, zijn 750e(!) verslag.

Deze mijlpaal laten we niet onopgemerkt. We willen hier even bij stil staan: sluit de ogen, vouw de handen in elkaar en schenk docent Kees een halve minuut van je tijd om hem in gedachten ontzettend te bedanken voor zijn werk. Hulde aan Kees!

HIER lees je het 750e boekverslag van Kees van het nieuwe boek van Leon de Winter, VSV. Volgens Kees is dit een prachtig jubileumnummer. 

Klik HIER voor alle boekverslagen van onze docent Kees van der Pol. 


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Zo schrijf ik een topboekverslag.

31 jul 2012, 18:37 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

In de schoolwereld der Nederlandse taal regent het verslagen. Van boeken en gedichten. Ze donderen op je hoofd en maken de inhoud tot een woordenbrij. Zo snel als je ogen schieten over de woorden en zinnen in een spannend boek, zo lang kun je treuzelen met het schrijven van een goed boekverslag.

Maar niet getreurd, Scholieren.com helpt je uit de brand met een snelcursus.

Feitelijke gegevens

Elke school heeft weer andere eisen als het gaat om een boekverslag. Maar het begin is toch universeel. Namelijk de feitelijke gegevens. Je kunt dat gewoon overnemen van het schutblad uit het boek. Denk aan de auteur, titel, originele titel, en de uitgeverij.

Ook het genre hoort hierbij. Hierbij is het handig om een lijstje te hebben met alle mogelijke genres. Dan kun je wat specifieker zijn in je benaming dan alleen 'roman'. Je hebt ook oorlogsromans, avonturenromans of een misdaadroman bijvoorbeeld.

Scholieren.com heeft de meeste titels op genre ingedeeld. Handige links:

De complete genrelijst van Scholieren.com.

Een uitgebreidere lijst literaire genres (extern).

De samenvatting

Na deze gegevens mag je aan de slag met de samenvatting. Een samenvatting is geen detailbeschrijving, of het overschrijven van het boek. Een samenvatting is objectief en beknot.

Doe net alsof je het verhaal vertelt aan je beste vriend in 3 minuten. Dan kun je niet teveel uitweiden.

Titelverklaring

Na de samenvatting komt de titelbeschrijving. Soms is dat vrij simpel, "Vaslav' van Arthur Japin staat gewoon voor de persoon waarover het gaat. Maar  "Een hart van steen", van Renate Dorrestein refereert naast de grafsteen ook naar de persoonlijkheid van de moeder. Dit vind je meestal niet op internet maar moet je uit het boek zien te halen. Dat is niet zo lastig wanneer je het leest.

Personages

De beschrijving van personages vergt wat meer werk. Onthoudt dat er een onderscheid bestaat tussen hoofd en bijpersonages. De hoofdpersonages worden meestal uitgebreid beschreven in het boek en dit kun jij dus ook doen in je verslag.

Bij de bijpersonages zet je vaak maar 2 kenmerken omdat dit ook het enige is wat je over hen te weten komt in het boek.

Tijd & plaats

Dan volgt de plaats en tijd. Niet alleen moet je beschrijven waar het verhaal zich afspeelt, maar ook waarom het zo belangrijk is voor het verhaal zelf.

Dit geldt ook voor de tijd. Je beschrijft enerzijds de periode waarin het verhaal zich afspeelt, en daarnaast ook waarom het van belang is voor het verhaal. Zou het verhaal er niet heel anders uit zien als het zich in 1409 zou afspelen in plaats van 1998?

Je kunt ook iets vertellen over de chronologie in het verhaal en hoeveel tijd er verstreken is van begin tot einde.

Chronologie? Een voorbeeld: het verhaal is een liefdesgeschiedenis die zich afspeelt van januari 2008 tot december 2008. Als het chronologisch wordt verteld begint het boek in januari en loopt het logisch langs de gebeurtenissen in februari, maart enz. naar december. Als het achronologisch wordt verteld kan het bijvoorbeeld beginnen met een fikse ruzie die zich afspeelt in november, om daarna te vertellen wat daar aan vooraf ging en te eindigen met wat er in december - na de ruzie- gebeurt.

Schrijfstijl

De schrijfstijl van de auteur is essentieel voor hoe de lezer het ervaart. Schrijft hij beknopt of weidt hij ellenlang uit? Is het taalgebruik formeel of vulgair of misschien heel poëtisch? Je kunt hierbij ook vertellen of er veel gebruik gemaakt wordt van dialogen en of je het lastig vond om het te lezen.

Tip: gebruik een citaat wat jij typerend vindt voor de schrijfstijl van de auteur.

Vertelwijze

De auteur schrijft vanuit een bepaald perspectief. Je leest het verhaal bijvoorbeeld vanuit de hoofdpersoon of je kijkt van bovenaf als een alwetend iemand.

Dit zijn de meest voorkomende vertelperspectieven:
1. Auctoriale verteller (of: alwetende): Deze verteller is alwetend, maar speelt geen personage in het verhaal. Hij weet meer van de personages dan zij zelf.

2. Ik-verteller: Het personage vertelt over zichzelf, vaak in flash-back vorm. De ik speelt een personage, vaak het hoofdpersonage.

3. Personale verteller (of: hij/zij): Een combinatie van de 2 vorigen. De verteller is geen personage in het verhaal, maar hij volgt één personage. De verteller is niet alwetend.

Boeken kunnen ook van perspectief wisselen. Het ene deel wordt verteld vanuit het perspectief van de moeder, het volgende deel vanuit het perspectief van de dochter.

Thema & motieven

Dit is vaak het lastigst om te bedenken. Want wat is nu eigenlijk een thema en hoe vind je die? Een thema is eigenlijk het probleem in het boek. Waar het allemaal om draait. Zo is in één woord het thema van "Hersenschimmen": dementie.

Een motief is een terugkerend element in het verhaal, in het oeuvre van de schrijver, of in de literatuur. In een boek is 1 thema te vinden en meerdere motieven.

Auteur

Je kunt op internet wat achtergrondinformatie opzoeken over de auteur. Dit kan een heel ander licht werpen op het boek wat je hebt gelezen. Het laat ook zien dat je je hebt verdiept in zijn werk en dat zal je leraar zeker waarderen. Vergeet hierbij niet de bronvermelding erbij te zetten.

Mening

Geen boekverslag is compleet zonder je eigen mening. Die is essentieel want: wat heb je ervan geleerd? Wat heeft het boek met je gedaan? Uiteindelijk lees je niet om de leraar te plezieren maar om jezelf te ontwikkelen. Als je niet zo goed weet hoe je je mening nu moet verwoorden kun je terugscrollen naar alle bovenstaande onderdelen die je beschreven hebt over het boek wat je hebt gelezen.

Wat vond je nu eigenlijk van het thema? Sprak het je aan? En de schrijfstijl, is dat een stijl die je vaker zou willen lezen of juist niet? Zo kom je tot een goed onderbouwde mening over je boek.

Dit zijn de algemene dingen die je moet weten voor de opbouw van een goed boekverslag. Soms kan de leraar je ook nog de opdracht geven om een verwerkingsopdracht te maken. Maar als je al deze informatie al bij elkaar hebt staan, is dat meestal niet heel veel werk meer.

Heb jij een goeie tip of een aanvulling op dit artikel? Reageer hieronder!


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Zo haal ik mijn mondeling

31 jul 2012, 18:37 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Iedereen moet er 'n keer aan geloven: een mondelinge overhoring. Krijg jij al gierende zenuwen, trillende knieen en zweet op je voorhoofd als je eraan denkt? Helemaal niet nodig, want Scholieren.com geeft je 'n paar keigoeie tips!

Onze topboekverslagenschrijver en docent Nederlands Cees van der Pol heeft al wel duizenden overhoringen afgenomen en is een ervaringsdeskundige op het gebied, daarom hebben we z'n hulp gevraagd en samen met hem 'n lijst met tips samengesteld.

Tip 1: kies bewust!

''Je kunt je mondeling zelf sturen, door meteen aan het begin al bewust een boek te kiezen,'' legt Cees uit. ''Kies niet 'n boek van zo'n standaardlijst die je docent je aanbiedt, maar kies een thema dat je zelf leuk vindt.'' 

Geen idee waar je dan moet zoeken? Check bijvoorbeeld onze themalijst. Daar kun je een thema aanklikken dat jou bevalt en er zelf boeken bij zoeken. Weet je in ieder geval zeker dat je het boek dat je gaat lezen ook 'n beetje leuk vindt. Is wel zo makkelijk als je door die 100/200/300 pagina's heen moet worstelen.

Tip 2: boeken met hetzelfde thema

''Het is handig om een paar boeken met hetzelfde thema te kiezen,'' tipt Cees. ''Die hebben dan allemaal iets gemeenschappelijks, waardoor je meer over alle boeken onthoudt. Bovendien is dat veel leuker, omdat je het thema dan ook echt interessant vindt en van verschillende kanten kan belichten tijdens je mondeling.''

Tip 3: begin op tijd!

Het klinkt zo cliche, maar is wel waar: begin echt op tijd met lezen! ''Ik ken zoveel scholieren die pas in februari beginnen met het lezen van hun boeken,'' zegt Cees. ''Dat is bijna niet te doen, al die boeken in ongeveer twee maanden uitlezen. Op de havo moet je namelijk 8 boeken lezen, op het vwo zelfs 12.''

Wat je beter kunt doen volgens Cees, is je boeken meenemen op vakantie. ''Dan heb je vast wel even tijd om te lezen en ben je in ieder geval op tijd begonnen.'' Je hoeft natuurlijk niet al je strandjurkjes en teenslippers om te ruilen voor stapels boeken, maar één of twee boeken meenemen is nooit mis.

Tip 4: laat enthousiasme zien

''Natuurlijk is een docent gevoelig voor enthousiasme,'' zegt Cees. ''Als een leerling heel enthousiast over een bepaald boek wil vertellen, scoort 'ie daar sowieso wel punten mee. Leraren zitten er heus niet om leerlingen er op te betrappen dat ze hun boeken niet gelezen hebben.''

Lekker slijmen over je favo boek dus. ''Laat merken dat je twee of drie favorieten hebt,'' vertelt Cees. ''Als je dat goed kan onderbouwen, hoeven de rest van de boeken niet eens meer uitgebreid aan bod te komen.''

Tip 5: neem initiatief

''Dat begint al bij het plannen van je mondeling,'' legt Cees uit. ''Bij ons op school kun je je mondeling ergens aan het eind van het jaar plannen, maar ook op een andere dag aan het begin van het jaar. Dat doen vaak de meest enthousiaste en ijverige leerlingen, en ja, daar scoren ze wel 'n pluspunt mee''

Op zo'n dag aan het einde van het jaar zijn docenten soms wel 7 uur per dag kwijt aan mondelinge overhoringen, dus als jij dan weer de zoveelste bent die over Het gouden ei begint te praten, wordt een docent daar ook behoorlijk gaar van. Beter is dus om een mondeling op een andere dag (eerder!) te plannen als dat kan op jouw school. Je wil ook niet dat de docent halverwege je mondeling in slaap valt natuurlijk..

Tip 6: leid het gesprek zelf

''Een van de grootste fouten die je kan maken, is de docent alle vragen te laten stellen,'' vertelt Cees. ''Dan wordt het echt zo'n vraag/antwoord gesprek en heeft je docent de leiding. Slimmer is, om zelf het initiatief te nemen en te vertellen over wat jij het leukste boek vindt.''

Vaak kun je over je favo boeken namelijk 'n hoop vertellen (enthousiasme!) en voorkom je ook nog eens dat de docent je dingen gaat vragen waar je totaal niks van weet. Probeer dus gespreksleider te zijn!

Tip 7: wees origineel

Alweer Passievrucht, Turks Fruit, of Komt een vrouw bij de dokter? ''Wees eens origineel,'' zegt Cees. ''Je scoort veel beter met actuele/nieuwe/onbekendere boeken dan weer met zo'n literaire klassieker. Ik heb één keer meegemaakt dat een jongen een lijst had samengesteld met allemaal boeken die ik nog nooit gelezen had. Dat wil wat zeggen, want ik heb al bijna alles gelezen. Die jongen scoorde natuurlijk een goed punt.''

''Een boek hoeft niet per se dik te zijn,'' legt Cees uit. ''Maar er moet wel een bepaalde diepgang inzitten. Als vwo'er mag je niet alleen maar thrillers a la Saskia Noort op je lijst zetten. Onbekende schrijvers zorgen trouwens ook voor punten.'' Diepgang dus. En het aantal pagina's? ''200 pagina's is normaal,'' zegt Cees. ''100 pagina's mag ook wel, maar dan moet je dat compenseren met 'n dikker boek. En natuurlijk krijg je voor een boek van 500 pagina's extra waardering.''

Let daar dus op bij het kiezen van je boeken: diepgang, onbekende schrijver, actueel, beetje dik, origineel!

Tip 8: verwijs naar iets anders

Weet je het even helemaal niet meer? Dat kan gebeuren. ''De beste manier om ermee om te gaan, is om gewoon te zeggen dat je het even niet meer weet,'' zegt Cees. ''Het belangrijkste is dat je zelf het initiatief behoudt: verwijs dan bijvoorbeeld naar een ander boek dat je wel gelezen hebt. Als je helemaal dichtklapt, kan de docent namelijk niet weten dat je het boek wél gelezen hebt.''

Nogmaals, belangrijk dus: raak niet de leiding over het gesprek kwijt. 

Tip 9: ken je basics

Kort, maar krachtig: ken de basiselementen uit je boek. ''Je moet sowieso weten hoe het boek begint en eindigt,'' vindt Cees. ''Daarnaast is het handig om de namen van de hoofdpersonen te weten en, als het belangrijk is, het motto (voorin het boek) en thema van het boek te kunnen verklaren. Vooral als een motto of thema vaak terugkomt in het boek en er wordt naar verwezen, moet je wel weten waar het over gaat.''

Tip 10: lees het boek echt

Last but not least: lees je boek echt. Je docent is niet dom en kan het vaak écht wel merken als jij alleen 'n samenvattinkje geprint en gelezen hebt. ''Je kunt altijd een samenvatting gebruiken als geheugensteun, bijvoorbeeld om 'm vlak voor je mondeling nog even door te lezen,'' zegt Cees. ''Maar alleen een samenvatting lezen, werkt gewoon niet. Vaak klappen leerlingen dan dicht en bovendien hebben leraren natuurlijk ook hun trucs om erachter te komen of een leerling een boek niet gelezen heeft.''

Ook scholieren die alleen de film kijken, vallen vaak door de mand. ''Films lopen vaak net wat anders af dan de boeken, of gebruiken andere details,'' vertelt Cees. ''Daarom is het niet slim om alleen de film te kijken. Je kunt het wel gebruiken als aanvulling op je boek: dan heb je weer meer gespreksstof door bijvoorbeeld te beargumenteren waarom je de film beter vond dan het boek.''

Heb jij nog megagoeie tips die je met ons en andere scholieren wil delen? Laat even een reactie achter!


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Zo schrijf ik een recensie

31 jul 2012, 18:37 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Iedereen heeft wel zo'n Nederlands docent die je, in plaats van een samenvattinkje maken, een andere opdracht meegeeft: een recensie schrijven. Nog nooit gedaan of al expert? Check deze Scholieren.com snelcursus.

Tip 1: vermeld de belangrijkste gegevens

Bij een recensie vermeld je altijd de titel en de schrijver. Vaak schrijf je onderaan nog wat andere belangrijke gegevens: zoals de uitgever, aantal pagina's, het thema en de maand + het jaar van uitgave. 

Tip 2: verklap niet teveel

Geef je mening. Een recensie is geen samenvatting waarin je driekwart van het boek al verklapt; het is juist de kunst om zo weinig mogelijk over de inhoud te vertellen, maar de lezer van je recensie wel nieuwsgierig te maken. Je schrijft wat jij van het boek vond, daar draait het om.

Tip 3: onderbouw

Of je het boek nou compleet waardeloos vond of steengoed: zolang je het niet onderbouwt, komt het niet over. Met: ''Ik vond het boek niet leuk, omdat het saai was'' kom je niet zo ver. Als je kan onderbouwen waarom je het boek zo saai vond, kom je een stuk geloofwaardiger over. Bijvoorbeeld: ''ik vond het boek saai, omdat de hoofdpersoon van het boek mij niet wist te raken.'' 

Tip 4: geef voorbeelden

Om je verhaal nog beter te onderbouwen, kun je goed gebruik maken van voorbeelden. Nee, daar verklap je heus niet het hele verhaal mee, zolang je het maar slim aanpakt.

Hoe het niet moet: ''De hoofdpersonen zijn egoistisch: zo begint hoofdpersone Liz een affaire met haar vastgoedmakelaar.'' Zo verklap je natuurlijk al bijna de grootste verhaallijn in het boek.
Zo is het beter: ''De alinea's zonder gesprekken laten de gedachten van de hoofdpersonen goed zien. Zo kan Lauren urenlang naar de wolken staren en nadenken over haar leven.''  Je verklapt hier niks, maar legt wel goed uit wat je bedoelt aan de hand van een voorbeeld.

Tip 5: begin goed

BAM! Het beste kun je met de deur in huis binnenvallen: als je inleiding spetterend, sprankelend en interessant is, heb je de lezer in de houdgreep. Hij/zij is dan nieuwsgierig en zal je recensie van het begin tot het eind willen uitlezen.

Hoe begin je dan goed? Daar zijn verschillende manieren voor. Zo kan je beginnen met een spannende quote of scène uit het boek. Bijvoorbeeld zo: ''De hond zit kwispelend aan mijn voeten. In de keuken zoemt de boordbakmachine. De radio brengt een gesprek over Barack Obama. En Joey is dood.'' De lezer is dan meteen nieuwsgierig: wat is er met Joey gebeurd? waarom is hij dood?

Een andere manier is om de belangrijkste, spannendste ingredienten uit het boek in een zin te noemen. ''Volwassenen die kinderen slaan, relatieproblemen en nog meer drama: je krijgt het allemaal voorgeschoteld in dit boek.'' Zolang je een klein beetje van de details geeft, maar nog heel veel verborgen houdt, zul je ook op deze manier je lezer nieuwsgierig weten te maken.

Wat je beter niet kan doen? Zet nooit, maar dan ook nooit je eigen mening al volledig in de inleiding. Dan heeft het voor de lezer al geen zin meer om je recensie te lezen. Ook is het niet handig om de volledige boekinhoud al te verklappen.  

Tip 6: wees origineel

Hoe vaak heeft je docent nu al een recensie over een boek van Tim Krabbe of Harry Mulisch gelezen? Waarschijnlijk al zo'n honderd keer. Jouw recensie zal er dan ook echt niet uitspringen, tenzij je probeert origineel te zijn. Gebruik bijvoorbeeld zinnen en vergelijkingen die niet iedereen gebruikt. Dat doet deze recensent heel goed (die trouwens een cd recenseerde, geen boek): ''Het resultaat is een energieke en prikkelende plaat waarbij elke houten klaas wordt gedwongen tot een ouderwets 'voetjes van de vloer''. Hij had natuurlijk ook gewoon kunnen schrijven dat de cd aanzet tot dansen, maar op deze manier leest de recensie een stuk vlotter.

Kortom, met wat creativiteit onderscheid je jouw recensie van die andere 100 die je docent vol verveling heeft zitten lezen. Score! 

Tip 7: verdiep 

Verdiep je in het boek: lees wat over de schrijver, de achtergrond, de andere boeken, etc. Al die informatie kan van pas komen in je recensie. Zo kan je laten zien dat je veel weet en goed uitleggen wat er aan het boek vooraf is gegaan. Je snapt de keuzes van de schrijver beter en leert wat over zijn/haar schrijfstijl. Ook kun je zo een goede vergelijking leggen tussen dit boek en eerder werk van de schrijver. Dat kan handig zijn voor je oordeel over het boek. 

Tip 8: wees beknopt

Schrijf kort en beknopt, ook al vraagt een docent van je om een recensie van 650 woorden in te leveren. Je kunt drie alinea's lang schrijven over het gedrag van de hoofdpersoon, maar dat kun je ook in een paar zinnen. Zoals het bekende cliche zegt: kwantiteit is niet altijd kwaliteit. Het is beter om verschillende kanten van het boek te belichten. (zie volgende tip.)

Tip 9: verschillende kanten

In een goede recensie belicht de recensent verschillende kanten van het boek. Aan bod kunnen komen: het thema, de hoofdpersonen, de achtergrond, de schrijfstijl, de structuur, zelfs de spelling, noem maar op. Alles wat jij mee vindt tellen voor jouw oordeel, kun je beschrijven. Als je de boekcover bijvoorbeeld hartstikke lelijk vindt, kun je dat ook in je recensie zetten. Het is jouw werk en jij beslist! (Zolang je het maar goed onderbouwt: het past niet bij eerder werk van de schrijver, etc.)

Er leiden meerdere spreekwoordelijke wegen naar Rome. Heb jij een tip toe te voegen aan onze snelcursus? Laat 'm hieronder achter, wie weet leest iemand 'm. ;)


0 reacties | lees origineel...

› Meer...