Blogs

 

Prijsactie: Bridesmaids

29 jun 2011, 13:00 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Bridesmaids

In deze romantische komedie van de makers van Knocked Up en The 40-Year Old Virgin volg je het leven van Annie. Haar leven is een puinhoop: ze is alle geloof in de liefde verloren en is altijd blut. Wanneer beste vriendin Lilian gaat trouwen, vraagt zij Annie als haar getuige. Annie neemt aanstaande bruid Lilian en de hele groep bruidsmeiden mee op een wilde trip met de bruiloft als eindstation.

Klik hier voor de trailer.

Chickflick

De zuurstok-roze poster lokt op het eerste gezicht weinig mannen naar deze film, maar meiden: dit is ook een film waar je je lover of date mee naar toe neemt! Het is net de Hangover, maar dan ietsje vrouwelijker. Dat je onder de bioscoopstoel ligt van het lachen is zeker. En de film kan ook nog wat voor je betekenen op liefdesgebied: tijdens de speciale voorvertoning in NL werd er zelfs een live huwelijk voltrokken!

Wat valt er te winnen?

Scholieren.com mag voor deze hilarische comedy 5x2 kaarten weggeven. Voor elke winnaar ligt er ook nog een Bridesmaids make-up tasje, kledingborstel, spiegeltje en lipbalm klaar. Schrijf je snel in en WIN!

Meer weten over deze toffe comedy: surf naar www.bridesmaids.nl of bekijk de facebookpagina (daar vind je ook vele extra's). Vanaf 7 juli in de bioscoop.


143 deelnemers | lees origineel...

› Meer...

De allerlaatste Weg Over Rozen

29 jun 2011, 10:09 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Welkom op middelbare school "De Rozenstruik", waar liefde, drugs en boulimia de orde van de dag zijn. In deze webserie volgen we de avonturen van verliefde, verwaande en verslaafde tieners bij hun zoektocht naar geluk. Vandaag het slot in de serie, hier alle eerdere afleveringen.

Scholieren.com presenteert in samenwerking met de winnaars van het Europese Film Festival voor Scholieren de maandelijkse soapparodie: De Weg Over Rozen. De gebroeders Nick en Leon Golterman maken samen met het vrienden van het Cals College in Nieuwegein deze spannende en sensationele televisieserie. Fan? HyvesTwitter.

Meer film op Scholieren.com? Surf naar Film@Scholieren.com.


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Vraag 't aan Rob: vakantieprobleem

29 jun 2011, 07:01 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

In de mode: dreigtwitteren

29 jun 2011, 07:01 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

We hadden twitteraar Charlotte Bouwman die er een nachtje voor in de cel zat. De 13-jarige dreigtwitteraar op een festival en natuurlijk  de jongen die meende dat hij de schietpartij in Alphen aan de Rijn nog eens dunnetjes over zou doen. Allebei kregen ze problemen met de politie.

En ik kom ze steeds vaker tegen: dreigtweets. Met recht een nieuwe rage, hoe ironisch ook.

In de rubriek 'Rages/HIPspot de redactie van Scholieren.com trends op het schoolplein. Zoals de trend om te liefdesverdriet weg te zuipen en het een duckface te trekken op de foto. Ook een rage gespot? Deel het met ons in de reacties.

Vervelende leraar

Want zeg nou zelf: iedereen heeft wel eens een hekel aan z'n leraar, decaan of irritante klasgenoot. Je kunt natuurlijk echt gaan slaan, maar zo'n dreigtweet komt veel beter over. Toch?

Extra bonus: dit levert geen problemen op met huilende ouders en leraren die Jantje vragen naar zijn bloedneus of gebroken arm. Een echte win-win-situatie dus.

Swahili

Maar uhm, hoe serieus moet de politie een tweet nemen die eerder Swahili is dan Nederlands? Of dit-is-een-grapje-signalen? Charlotte dacht dat door de hashtag #hoiAIVD wel duidelijk was dat ze het niet serieus bedoelde, maar toch stond er vijf man sterk aan politie voor haar deur.
En is het doodwensen van anderen zónder sacrasme-warning dan echt serieus bedoeld? Menen we het we het dan echt of is het gewoon het volgende verhaal wat we morgen stoer in de pauze kunnen vertellen?  Een vreemde trend, dit.

Speciale Twitteraccount

Vreemd, maar populair: de speciale account @doodsbedreiging retweet alleen maar twitteraars die even helemaal los gaan. Ze hebben al zeker 1200 bedreigingen gevonden en bestaan pas driekwart jaar. Sommige jongeren willen blijkbaar opgemerkt worden en zetten achter hun tweet alvast de hashtag #doodsbedreiging

Vind jij dit ook een veilige manier om je woede te uiten, of juist complete bullshit?  Waait deze rage wel weer over, of moet de politie er hard tegen optreden voordat we straks door de dreigtweets de echte wacko's niet meer herkennen?


2 reacties | lees origineel...

› Meer...

Hopeloos herexamen

28 jun 2011, 22:27 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

De beruchte examen-uitslagdag. Ik voel me zielig en scroll met een boos gezicht langs alle blije Facebook-statussen. Op mijn telefoon blijven maar vrolijke sms'jes binnenkomen van geslaagde vrienden die benieuwd zijn naar mijn uitslag. Maar nee, ik ben gezakt.

"Alhoewel...er is een uitweg," zegt mijn mentor niet al te optimistisch. Als ik een 8.7 scoor voor het herexamen, kan ik alsnog slagen. Madness!

Voor mijn geen examenfeestjes dus. Wel een week lang leren, stampen en oefenen totdat de herkansingsdag aanbreekt. Een week lang waarin het examensodemieter bij de meesten alweer wegzakt. Vlaggen worden weer binnengehaald, schooltassen worden opgeborgen en boeken klaargelegd om in te leveren.

Maar niet bij mij. Mijn bureau is bezaaid met alle wiskundige items die ik maar kan vinden en met bijles van mijn wiskundeleraar word ik klaargestoomd. 's Nachts  tolt mijn hoofd over van strandvakanties vermengd met dansende sommen op zee en enge examenuitslagen bij zonsopgang.

Op D-Day kom ik een uur te vroeg op school met een set extra batterijen voor in mijn GR, drie potloden, vijf pennen, een gum en nog een lading zooi. Zenuwen gieren door mijn keel, ik kan niet praten zonder te stotteren en haperen. Ik zit met zes andere mensen die 'voor de lol' gaan herkansen, gewoon omdat ze liever een 8 willen dan een 7 of zo. Rot toch op.

Met een brok in mijn keel en gebonk in mijn hoofd draai ik de eerste bladzijde om. Gelukkig: een som die ik snap. Het schrijven en krassen kan beginnen. Ik probeer alle tips en trucs die ik in de afgelopen dagen geoefend heb toe te passen, maar dat valt niet mee. Na drie uur zwoegen ben ik kapot en zou ik naar mijn idee wel een maand kunnen slapen.

Helaas, dat kan nog even niet. Woensdag hoor ik pas wat de uitslag is. Of ik mijn tweede kans heb waargemaakt. Of ik een excuus heb om heel veel Ben & Jerry's ijs te eten. Tot dan droom ik nog over een cumulatieve frequentiepolygoon (of zoiets) in alle kleuren van de regenboog die boven een tropisch Bounty-eiland zweeft.


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

De laatste weg over rozen

28 jun 2011, 12:02

Zet die bak met Kleenex maar vast op schoot, vandaag komt de allerlaatste aflevering van De Weg over Rozen online. Nick en Leon Golterman wonnen met deze spraakmakende, berucht soap het Nederlandse én Europese Filmfestival voor scholieren.
Heb jij je maximale dosering geluk & ellende nog lang niet bereikt? Kijk dan alle afleveringen nog eens terug op:

http://www.scholieren.com/artikel/1524/aftellen-nog-6-dagen-tot-de-volgende-weg-over-rozen

› Meer...

Achttien jaar en weer een bruggerbek

27 jun 2011, 06:56 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

De dag waarop je verlost wordt van je beugel, is een mijlpaal in je leven als puber. Je hoort officieel niet meer bij die beugeldragende ukkies! Je hebt je nog nooit zo volwassen gevoeld en met je nieuwe tandpastawitte glimlach kan je de hele wereld aan.

Nooit had ik me op die dag kunnen bedenken wat me jaren later zou overkomen. Mijn rechtetanden-euforie werd laatst namelijk aan diggelen geslagen: ik moest wéér aan de beugel. Op mijn zeventiende. In vwo-6. 

Meedogenloos

Eerst vond ik het vooral heel erg onrechtvaardig. Wat had ik verkeerd gedaan dat ik deze verschrikking verdiende? Ik was al vier jaar door de ortho gemarteld! Moest ik me nu weer elke maand overgeven in die behandelstoel, met m'n mond wijd open en verblind door fel tl-licht?

Helaas bleek dat nog maar het begin. Waar je als brugger altijd nog wel lotgenoten kunt vinden en zonder beugel eigenlijk niet meetelt, is dat als zeventienjarige toch heel wat anders. Dag aan dag word ik overgeleverd aan meedogenloze situaties waarin m'n beugel mij het onderspit laat delven.

Foto's ontwijken

Het idee om mijn mond voor eeuwig te sluiten bleek eenvoudigweg geen optie, omdat ik altijd wel iets te zeggen heb. Feestjes zijn sindsdien een ware uitdaging. De camera ontwijk ik zo veel als maar kan en desnoods sluit ik mezelf op in de wc om foto's te voorkomen.

M'n mond valt echter nog verder open van verbazing als ik de (toch gemaakte) foto's terugkijk. Naast m'n geweldige, stralende vriendinnen zie ik er precies uit als een brugger van elf, met een té grote smile rondom de ingewikkelde stellages op m'n tanden. De enige leuke foto's die ik nog op Facebook durf te zetten, zijn die van m'n rug. Of m'n achterhoofd. Of m'n vriendinnen.

Uitgaan

Dat je op je vijftigste wilt lijken alsof je nog maar net je studentenleven achter de rug hebt, kan ik begrijpen. Als zeventienjarige is 'tien jaar jonger' echter geen leuke verandering. Zelfs het binnenkomen van de lokale kroeg is met m'n kinderlijke uitstraling een probleem geworden.

Nog erger is dat de jongens die op me afkomen, ineens minder geïnteresseerd lijken te zijn in mij. Veel meer in wat mijn mond te bieden heeft. Vooral wat betreft de categorie 'twintigers die zijn blijven hangen in de puberteit' loopt het nu storm – want wie wil niet het gevoel van die eerste metaalachtige zoen herbeleven?

Eindelijk volwassen, eindelijk vrij?

Het aller-, allerergste komt nu pas. Tegelijk met mijn beugel kreeg ik namelijk ook een hele waslijst aan verboden etenswaren gepresenteerd: toffee, appels, kerrie, wortels, rode saus, frisdrank...

Laatst werd me dat op m'n achttiende verjaardag pijnlijk duidelijk. Niet alleen krijg ik allang geen biertjes meer uitgeboden tijdens het uitgaan, maar ook het enige waardige alternatief, cola, staat op de zwarte lijst. Zielig zat ik daar op mijn eigen feest met m'n glaasje water en m'n beugel in een hoekje, terwijl de rest van m'n vrienden de tijd van hun leven hadden.

Zelfs een brugger heeft het beter.


23 reacties | lees origineel...

› Meer...

Oral: Zehra

27 jun 2011, 06:56 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Nazmiye Oral deb uteert met 'Zehra', een roman over een paranormaal begaafd, Turks meisje dat in de steek gelaten is door haar moeder en geplaagd wordt door nachtmerries. Ze verhuist naar het platteland en wordt daar in een verzorgende rol gedrongen.

Scholieren.com publiceert iedere maand tien goede uittreksels van boeken die net uit zijn, en wekelijks lichten we er ééntje uit. Zo kan jij eens een ander boek kiezen dan de titels op de vergrijsde literatuurlijst van je docent.

Nadat Zehra's moeder haar in de steek gelaten heeft, gaat de puber Zehra in een klein dorpje wonen, waar ze in de leer gaat bij Hawa, een oude medicijnvrouw. Zij erkent Zehra's paranormale gaven en stelt voor dat zij haar opvolgster wordt.

Zehra kampt met een aantal problemen; de nachtmerries die haar achtervolgen, grote verantwoordelijkheid, verboden liefde en daarnaast probeert ze erachter te komen waarom haar moeder haar moest laten gaan.

Onze boekverslagenschrijver en docent Nederlands Cees van der Pol vindt dat niet alles duidelijk onder woorden gebracht wordt: "Heel eenvoudig leest het boek niet. Oral heeft er voor gekozen niet alles uit te leggen aan de lezer, daardoor blijft er wel ruimte over voor interpretatie. De perspectiefwisseling van Zehra naar alwetende verteller is niet altijd gelukkig gekozen."

Maar Cees zegt ook dat Oral er wel komt als schrijfster: "Dit is haar debuutroman en misschien moet je er daarom met milde ogen naar kijken. Oral zal snel de beperkingen inzien van verhalen die het Turkse platteland betreffen, ze zal haar blik moeten verbreden." Twee punten.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

Dit-wordt-toch-een-onvoldoende-gevoel

26 jun 2011, 08:11 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Ons wordt vaak verweten dat we niet kunnen plannen. "Hoe vaak ik het ook zeg, jullie beginnen toch op het laatste moment", hoor ik dan. "Dat klopt" zeg ik in zo'n geval. Want daar is ook niets mis mee. Totdat het de avond voor de toets is.

De avond voor de toets heb je twee kansen: 1. Die leerstof valt reuze mee en je krijgt 't vanavond nog wel even in je hoofd. 2. Je hebt het 'dit-wordt-toch-een-onvoldoende'-gevoel.

Dat 'dit-wordt-toch-een-onvoldoende'-gevoel heb ik regelmatig. Altijd de avond voor de toets. Eerst word ik boos op mezelf: waarom ben ik nou niet eerder begonnen met leren? Meteen daarna kijk ik wat voor cijfer ik sta. Kan ik me een onvoldoende veroorloven?

Je hebt twee opties. Of je gaat knetterhard leren om een vijf te halen. Of je geeft je over aan het gevoel en gaat op youtube 'home video's' kijken. Ook leuk.

Het is 19:33. Diep- en diepongelukkig staar ik naar de 5.6 die staat bij het vak Frans. Ik ben nog niet begonnen. Morgen, het derde uur, heb ik de toets. Vierendertig werkwoorden. Ik sla mijn boek open en begin het eerste rijtje door te lezen. Na twee rijtjes is mijn concentratie weg. Ik blader door de Tv-gids en zie dat die ene Vet Coole Film er voor is. Het 'dit-wordt-toch-een-onvoldoende'-gevoel krijgt z'n zin. Dit wordt toch een onvoldoende.

Drie dagen later kijk ik opnieuw naar het cijfer bij Frans. Achteraan het lijstje is een cijfer toegevoegd. SO Werkwoorden. Een 3.2. Dramatisch. Gelukkig mag ik het herkansen.

Naïef dat ik ben maak ik het plan om voor de herkansing een week lang, elke dag even te leren. Het lukte niet. De avond voor de herkansing bekruipt me hetzelfde 'dit-wordt-toch-een-onvoldoende'-gevoel. Ik verzet me er tegen en begin met leren.

Ik doe anderhalf uur over vier rijtjes. Intussen kijk ik stiekem 'Home video's' op youtube en vertel op MSN aan iedereen hoe slecht het met mijn werkwoorden gaat.

Het cijfer op die herkansing werd een 4.1. Dus, lieve mensen, zodra het 'dit-wordt-toch-een-onvoldoende'-gevoel je bekruipt kan je je er beter aan overgeven. Het wordt toch een onvoldoende.


7 reacties | lees origineel...

› Meer...

Waarschuwing! Geniet van je vakantie!

25 jun 2011, 07:22 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Waarschuwing! Geniet van je vakantie.

Pas op! Voor dat je het weet maak je plannen die je hele vakantie kapot maken.

Met alle motivatie die in mij zat heb ik het einde van het jaar levend weten te halen. Uitgeput van een beetje op een stoel achter een tafel zitten en nadenken. Zo gaat het elk jaar, maar komend jaar niet!

Een Einsteinstemmetje fluisterde iets in mijn oor en ik heb geluisterd: Dit jaar ga ik doorwerken in de vakantie om ervoor te zorgen dat ik volgend jaar op mijn sloffen mijn eindexamen ga halen – tenminste dat is 'Plan A'.

Voorheen mislukte vakantie(huis)werk altijd: in de meivakantie zou ik bijvoorbeeld de helft van een gestoord lang werkstuk voor aardrijkskunde maken (20 kantjes!), uiteindelijk heb ik twee boeken uit de bibliotheek gehaald (!), maar stond er geen woord op papier.

De rest van de week heb ik gewoon vakantie gevierd en gestaard naar die twee boeken. En na de meivakantie was het gewoon even chaos.

Plan A

Ik bedenk me echter wel dat ik volgend jaar een profielwerkstuk moet inleveren, 80 uur (of 700 uur) werk moet daar in gaan zitten. Daar kan ik natuurlijk in de vakantie makkelijk al heel veel aan doen, dan heb ik het wat rustiger komend jaar. Gewoon zorgen dat ik bijvoorbeeld alvast 40 uur doe in die zeeën van tijd en dan kan ik de rest uitlachen die nog moet beginnen in augustus – eigen schuld dikke bult.

Ook heb ik ontdekt dat mijn Engels woordenschat niet echt veel meer niveau heeft dan dat van een demente brugger, dus ook dat moet nodig opgekrikt worden in de vakantie. Ik kan er ook nog een paar Engelse boeken bij lezen, want daar schijn je slim van te worden.

Goed, dan heb ik nog wel wat tijd over. Tijd genoeg om er nog wat Latijnse woordjes in te stampen, want ook het niveau daarvan ligt laag. 'Plan A' is niet gemakkelijk, maar het zal wel helpen.

En het aloude vak wiskunde, wat ook elke keer weer veel tijd kost, krijgt aandacht deze vakantie: elk moeilijke onderwerp (ja ze zijn allemaal moeilijk) ga ik eventjes maken, snappen en alles komt goed!

Dat is natuurlijk niet alles, want nog steeds ligt er dan ergens wat tijd om de vakken van de Albert Heijn mee te vullen. Zo zal mijn studieschuld wel meevallen.

Als ik dan nog wat tijd over heb kan ik taugé onder een vergrootglas leggen, kijken en misschien win ik dan wel een Nobelprijs – dan hoef ik geen examen meer te doen. Dat bespaart een hoop tijd.

Ik zag het licht!

Tot zover mijn plan van vorige week. Gelukkig ben ik gered door het lot: Ik zag het licht toen ik naar een bloemenvaas keek!

Ik heb met de assistent-manager van de Albert Heijn (hij heet Albert, daarom is ie geen vakkenvuller) besloten dat ik maar 15 uurtjes extra hoef te werken, dat gaat dus wel meevallen.

Ook moet ik volgende week maandag al mijn boeken inleveren. En daarbij heb ik geen idee waar mijn vader het vergrootglas bewaart en aangezien 'Plan A' toch al faalt, hoef ik het hem niet meer te vragen ook. Dan maar geen Nobelprijs.

Plan B

Engels leer ik wel door soms de radio aan te zetten en een Engelstalig liedje te horen, Latijn is dood, wiskunde is nutteloos in het dagelijks leven, een studieschuld hoort erbij en een Nobelprijs is weer zo uitsloverig.

Nee, deze vakantie ga ik lekker nietsdoen, van tijd tot tijd nog leuke dingen doen met vrienden en taugé eten (kan ook met vrienden). Dát is pas vakantie. Dan zie ik volgend jaar wel weer hoe ik het jaar door kom. Ik weet nu in ieder geval heel zeker dat ik me nooit meer gek zal laten maken door dit soort ideeën die midden in een toetsweek opkomen.

Want zeg nou zelf, het leukste van een vakantie is het uitstellen van werk.


2 reacties | lees origineel...

› Meer...