"Nou, misschien ga ik wel even naar station Utrecht Centraal. Starbucks drinken en zo."
Starbucks-koffie. Ik dronk het voor het eerst op vakantie toen ik tien was. Smullen van de exclusiviteit. Mijn moeder zei nog: "Geniet ervan, dit heb je namelijk niet in Nederland!" Het smaakte lekker, maar ik herinner me vooral dat ik me daarna uitermate bijzonder voelde.
In 'Rages/HIP' spot de redactie van Scholieren.com trends op het schoolplein. Zoals de trend om te kankeren en het t-shirtloze kleedgedrag van kakkers. Ook een trend gespot? Deel het met ons in de reacties.
Maar de tijden veranderen. Laatst kwam ik op Utrecht Centraal en ik zag een enorme rij staan voor het eerste Nederlandse filiaal van Starbucks. Het einde van de exclusiviteit, het begin van de uitmelking en verhyping.
"Wat ga jij doen dit weekend?" vroeg ik aan een Nijmeegse klasgenoot. "Een beetje luieren, misschien nog even naar Utrecht Centraal op en neer, Starbucks halen" zei hij.
Sinds mijn klas weet dat ik bijna elke week wel in Starbucks-steden Utrecht, Leiden of Amsterdam kom, vliegt mijn populariteit ineens de peilingen uit. "Rutger, kun je voor mij een Starbucks-beker meenemen?" wordt er steeds gevraagd. Want: Starbucks is hip. Overdreven hip.
Het schijnt te komen door de Amerikaanse gossip-websites die constant foto's plaatsen waarop bekende sterren lurken aan een beker vol Starbuckskoffie. Opeens weet iedereen wat Starbucks is, wat je er kunt bestellen en hoe je dat moet zeggen. Ik vertel mensen dan dat Starbucks niet echt origineel of nieuw is en dat je véél beter naar goedkopere koffiezaken (ik noem een CoffeeCompany) kunt gaan, maar dat doet ze niks.
"Ik weet dat het erg duur is, maar ik vind het het allemaal waard," zegt schoolgenootje S. over de asociale prijs die ze betaalt voor een beker Starbuckskoffie. "Want wat is er nou fijner dan op zo'n manier je dag beginnen? Lekker struinen door het centrum van steden met zo'n machtig grote beker in je hand.." verzucht ze.
Machtig grote beker, of vooral een machtige beker? Wat vind jij van Starbucks?
... Rob's tweede stripalbum is nog steeds hier te bestellen!
Grote bekken voeren op de meeste schoolpleinen de boventoon, maar toch schijnt onzekerheid een groot probleem te zijn onder jongeren. Renske en ik gingen de straat op, om eens te checken of dat eigenlijk wel zo is.
Hoera, onze website bestaat vandaag precies 12,5 jaar! Daar zijn we trots op. Dat moeten we vieren.
Oprichter Jon (32) is inmiddels groot, nog steeds de baas en zit dagenlang met een dikke sigaar in driedelig pak achter z'n bureau. Maar wat voert-'ie daar precies uit? Ik ondervroeg deze held van de Nederlandse scholieren.
Hoe ben je op dit masterlijke idee gekomen?
Dat was puur toeval, geen vooropgezet plan. Een combinatie van enerzijds veel met computers bezig zijn, en het anderzijds zonde vinden om mijn huiswerk voor mezelf te houden. Dus toen ik als 17-jarige 5-vwo'er een internetverbinding kreeg, dacht ik 'hier kan ik iets mee'. Ik heb alle werkstukken en boekverslagen van mezelf, familie en vrienden online gezet. Twee jaar later heb ik het domein Scholieren.com aangevraagd. Inmiddels zijn we 70.000 verslagen en een hoop extra's verder.
Vonden je vrienden het een goed plan?
Ze vonden het wel sympathiek, geloof ik. Het kostte me weinig moeite om hen zover te krijgen hun boekverslagen aan mij te geven en ze te publiceren. Privacy was ook nog geen issue. Nu, jaren later krijg ik af en toe wel eens een mailtje met de vraag of hun naam misschien verwijderd kan worden. Dat solliciteert wat makkelijker.
Wat is het hoogtepunt van Scholieren.com?
Ik hou van getallen, dus elke keer als er een bepaald record gebroken wordt ben ik blij. Het dagrecord is 170.000 bezoekers op één dag. Dat is bijna 20% van alle middelbare scholieren. Andere hoogtepunten waren de verkiezingen voor Docent en Conciërge Van Het Jaar: hele scholen die massaal voor hun conciërge gingen stemmen. Hotmail klaagde zelfs: we verstuurden teveel mail.
Heeft de Scholieren.com-geschiedenis ook een zwarte bladzijde?
Het is jammer dat onze zustersite Studenten.com nooit van de grond is gekomen. Maar we hebben de domeinnaam nog steeds, misschien dat we in de toekomst iets beters kunnen verzinnen.
Hoe ziet Scholieren.com achter de schermen eruit?
Er werken vijf mensen op kantoor: hoofdredacteur Simon, eindredacteur Kim, projectredacteur Micky, softwareontwikkelaar Patrick en ikzelf. Vijftien scholieren schrijven vanuit huis de voor dagelijks verse artikelen. Ikzelf zorg voor de dagelijkse gang van zaken: dat de site blijft draaien en snel genoeg is, de reclame-inkomsten en salarissen, nieuwe functies op de site en het verbeteren van de database.
Nieuwe functies? Wat zit er in de pijpleidingen?
We proberen scholieren te helpen vanaf het moment dat ze op de middelbare school komen tot ze die weer verlaten. Het liefst zouden we op elk denkbaar gebied handige hulpmiddeltjes willen aanbieden, zoals bijbaantjes of examentraining. Maar we werken met een klein team, dus kiezen we projecten die we goed aankunnen. Dit jaar zullen we veel tijd steken in de examensite en hopen we een begin te maken met studiekeuzevoorlichting.
En een Scholieren.com iPhone-app?
Dat zit nog niet in de planning, maar we willen Scholieren.com wel beter geschikt maken voor mobiele apparaten. Het verkeer via smartphones is vervijfvoudigd in vergelijk met vorig jaar.
Blijf jij tot je 65e opperhoofd van Scholieren.com?
Tja, zolang het leuk blijft... Het is onzin om te zeggen dat een scholierensite gerund moet worden door een jong iemand. De Donald Duck wordt toch ook niet door kinderen gemaakt?
Ben je veroordeeld tot het lezen van saaie boeken uit het jaar nul, omdat je docent Nederlands geen modernere romans op de leeslijst zet? Scholieren.com to the rescue! Wij publiceren elke maand tien goede uittreksels van splinternieuwe boeken. Wekelijks lichten we één aanrader uit.
Blijf Bij Ons is de debuutroman van schrijfster Florence Tonk. In het boek gaat de jonge vrouw Emma Daalbergen met haar vriend naar Oekraïne, waar hij een baan krijgt aangeboden. De hoofdstad Kiew is echter kut, zo merkt ze na een paar weken: de mensen daar zijn somber en chagrijnig. Ze overtuigt haar vriend om een huisje ver buiten de stad te kopen. Naarmate de relatie tussen hen steeds slechter wordt, verblijft ze meer en meer op het platteland.
Daar leert ze een bevolking kennen die zwaar gebukt gaat onder hun verleden, met o.a. de Tweede Wereldoorlog, de Russische overheersing en niet in de laatste plaats de grote kernramp in Tsjernobyl in 1986.Het valt haar op dat de mensen zo lijdzaam alles pikken.
Ze heeft daar kritiek op en blijft zo een buitenstaander in het dorpje, hoewel ze er als lerares Engels gaat werken voor een hongerloontje. Er is echter een man die wel aandacht aan haar besteedt en dan kan een relatie met deze Fedja natuurlijk niet uitblijven. Ze worden steeds onvoorzichtiger door in het openbaar seks met elkaar te hebben. Dat kan natuurlijk niet goed gaan. Blijf Bij Ons wordt daardoor ook een boek over cultuurverschillen.
Het boek niet al te dik (239 pagina's) en zeker interessant vanwege de stukken over Oekraïne zelf. Florence Tonk heeft zelf enige tijd in Kiew gewoond en kan dat dus op een prima manier beschrijven. Voor een debuutroman is het goed te lezen voor scholieren van havo en vwo, en dat levert 2 punten op voor je literatuurlijst.
Deze week stonden de kranten vol over de gehandicapte Brandon, die al drie jaar lang vastgeboden zit aan een muur. De media reageerden hysterisch: hoe kan zoiets gebeuren? Ik vind dat een beetje raar: alsof mishandeling alleen maar in het Midden-Oosten, Guantanamo Bay of de Tweede Wereldoorlog plaats zou vinden...
De boeken hieronder gaan ook over 'dichtbije' mishandeling: door een familielid, door jongeren onderling of gewoon thuis. Stuk voor stuk verschrikkelijk droevig, maar ook verschrikkelijk móói.
Achter de stilte – Neate Teresa Hanika [160 pag.]
Dit boek maakt een onvergetelijke indruk met het verhaal over Justine: haar oma is overleden en opa is erg eenzaam. Hij is erg blij met de bezoekjes van zijn lievelingskleindochter. maar op een moment wil Justine liever niet meer naar opa. Mensen geloven haar niet als ze uitlegt wat er is gebeurd, en in eerste instantie verandert er niets. Totdat ze een nieuwe vriend maakt, Klap.
Wij – Elvis Peeters [170 pag.]
Schokkend, gewelddadig en grof. Wij gaat over acht tieners die zich vervelen. Daaruit komen de meest bizarre seksuele experimenten te voorschijn, tot een kettingbotsing en de dood erop volgen. In deze rauwe roman ontdekken de jongeren hoe machtig hun lichaam is. Denk er goed over na als je dit wilt gaan lezen. Het is heftig en intensief, maar op een mooie en vernieuwende manier.
One flew over the Cuckoo's nest – Ken Kesey [320 pag.]
Dit superbekende verhaal wordt verteld door Chief Bromden, een net-alsof doofstomme. Er komt een nieuwe in de psychiatrische kliniek waar Bromden zit: McMurphy. Hij is een zorgeloos type dat geen zin heeft zijn gevangenisstraf onder barre omstandigheden uit te zitten en daarom doet hij alsof hij gestoord is. Maar onder het harde bewind van Big Nurse loopt dat anders dan verwacht...Ook verfilmd!
Zeitoun – Dave Eggers [366 pag.]
Een hartverscheurend verhaal over de Syrisch-Amerikaanse Abdulrahman Zeitoun. Terwijl duizenden mensen vluchten voor de orkaan Katrina, beschermt hij zijn huis en bedrijf tegen de allersverwoestende natuurkracht. Na de storm peddelt hij rond en deelt hij eten en goederen uit waar hij kan. Dit boek was trouwens genomineerd voor de Grote Jongerenliteratuur Prijs 2010.
Jadie & Sheila - Torey Hayden [511 pag.]
Jadie is een meisje dat nooit praat. Een groot mysterie voor de mensen om haar heen, en wordt eigenlijk als verloren gezien. Dan is daar de schrijfster zelf, Torey Hayden, als juf van een klas met kinderen die gedragsproblemen hebben. Met een enorme dosis geduld krijgt zij Jadie aan het praten en kan ze eindelijk geholpen worden met de shit die ze achter de rug heeft.
Deze rubriek wordt gemaakt in samenwerking met Stichting Lezen, zij hebben er verstand van. Dat wil zeggen: de redactie van Scholieren.com wordt geholpen bij de zoektocht naar boeken die in de lijst passen, maar als we het kut vinden, dan zeggen we dat gewoon.
Willemijn Suykerbuyk (17) is actrice, producent en regisseur van haar eigen film. Oh ja, en ook nog gewoon scholier. Ik heb alleen nog maar de trailer van Alles Boeit gezien, maar ben ontzettend benieuwd naar de rest van haar meesterwerk. En vooral hoe zij dat in hemelsnaam met wat vrienden voor elkaar gekregen heeft.
Zomaar een film maken, hoe doe je dat?
"Ik wilde eigenlijk al van jongs af aan al graag in een film spelen," lacht Willemijn trots. "Ik kwam er met een vriend achter dat de Bredase stichting HondBobZwart jongeren hulp biedt om een productie te laten starten, zoals een film of een toneelstuk. Die kans greep ik natuurlijk met beide handen aan, dus heb ik contact met ze opgenomen en vrienden opgetrommeld. We moesten in principe alles zelf doen, maar hebben ook veel professionele hulp van ze gehad, zoals bij de montage".
Maar hoe kom je aan geld om zo'n film te maken?
"We hebben heel erg veel sponsors gezocht, en ook bijvoorbeeld 1000 euro subsidie van de gemeente Breda gehad, dat doen ze wel vaker voor jongeren die een productie op willen zetten. Daarnaast waren er acht mensen die elk 150 euro doneerden, waarvan er 100 euro naar de productie van de film ging en 50 euro naar de stichting".
Hoe heb je ervoor gezorgd dat je film in de bios kon draaien?
"We hebben de bioscoop in Etten-Leur kunnen strikken, omdat we genoeg geld kregen van alle sponsors en zo dus de film daar vijf keer konden laten draaien. Meestal was dat voor vrienden en familie."
Hoe ben je aan alle acteurs gekomen die in de film hebben meegespeeld?
"Drie vrienden ik hebben het hele verhaal bedacht, en spelen zelf ook wat rollen. Ik had bijvoorbeeld de hoofdrol, wat ik erg leuk en spannend vond. Voor de overige rollen hebben we gewoon audities gehouden. Erg leuk om te doen, zeker omdat de auditanten die ik kende, uiteindelijk ook in de film mochten spelen. Zo kwam een jongen uit mijn band bijvoorbeeld ook bij onze filmcast."
Hoe kwamen julle aan inspiratie voor het script?
"In de film hebben alledrie de hoofdrolspelers geen ouders meer, en dat schept een band tussen ze. Ik kreeg daar inspiratie voor door mijn eigen verdriet in de film te stoppen, namelijk de zelfmoord van een hele goede vriendin van mij. "
Maar had je wel tijd voor zo'n enorm project?
"We hebben ontzettend veel eigen tijd in moeten leveren, namelijk drie weken van de zomervakantie, waarvan we iedere dag gefilmd hadden. Dat waren echt ontzettend lange dagen! Maar dat was ook wel weer heel erg leuk, zo samen. Het was uiteindelijk wel meer werk dan verwacht: het is een project van anderhalf jaar geworden. Maar dat was het zeker waard, want ik ben erg trots en blij met het resultaat!"
Deze winter ging de film in eindelijk in première. Hoe was dat?
"We hadden de film al eens gezien, dus niemand van onze filmgroep was echt zenuwachtig. Er was een rode loper voor ons uitgerold en na afloop was het echt ontzettend kicken om zoveel complimenten in ontvangst te mogen nemen: veel kijkers hadden de film niet zó goed verwacht. Ook was er een meisje die niet geloofde dat ik zelf de soundtrack had ingezongen, maar dacht dat we daarvoor speciaal iemand hadden ingehuurd. Haha, wel apart, maar ook wel heel erg graaf natuurlijk!"
Dat hebben Willemijn en d'r vrienden goed voor elkaar, ik wil die film zie-hien! Momenteel draait 'ie helaas niet meer in de Etten-Leurse bioscoop, maar als er een dvd uitkomt, krijg ik er eentje thuigestuurd. Tot die tijd moet ik genoegen nemen met de trailer, helaas...
Roken moet op alle schoolpleinen verboden worden, vindt de minister van Volksgezondheid, Edith Schippers. Die gaat binnenkort overleggen van minister van Bijsterveldt (Onderwijs) om te kijken of zo'n rookverbod ingevoerd zou kunnen worden.
Schippers dacht dat altijd dat alle schoolpleinen in Nederland allang rookvrij waren, maar hoorde laatst pas dat dit helemaal niet zo is. Momenteel kun je op tweederde van de scholen nog buiten een peuk paffen in de pauze, een aantal dat langzaam daalt. "Ik vind dat roken op scholen helemaal niet meer zou moeten gebeuren", zei ze deze week in een debat met de Tweede Kamer.
Minder rokersWant schoolpleinrokers zijn niet alleen maar hun eigen longen aan het verpesten, maar hebben ook een aanstekend effect op hun leeftijdsgenoten. Volgens twee longartsen zal het totale aantal Nederlandse rokers op den duur flink dalen, als niet meer je allereerste sigaret op 't schoolplein kunt opsteken.
Meer antirookplannenNa overleg met de minister van Onderwijs zal Schippers over een paar maanden met een wetsvoorstel voor een rookverbod komen, als onderdeel van een groter plan om jongeren van de sigaretten af te laten blijven. Voorlichting vindt ze daarbij belangrijk, 'zodat jongeren precies weten waar ze aan beginnen als ze gaan roken'. Wordt vervolgd!
Onze vrienden uit de Amersfoortse wijk Randenbroek kenden we al van de vele moordpartijen. Nu blijkt dat ze ook de gewoonte hebben om huizen te beroven. Meer van Ruwan.
PS. Ruwan is in z'n eigen tijd met een groter filmproject bezig. Checkout - de film. Zie de trailer (vet!) en de behind-the-scenes filmpjes (1, 2). Coming soon!
"Zo'n FRIS-feest, wat moet ik daar eigenlijk van denken?" vroeg mijn moeder toen ik verkondigde die zaterdag naar een FRIS-feest te gaan. "Het is een tienerdisco voor jongeren van 12 tot 15 jaar. Heel braaf, zonder drank en allerlei andere slechte dingen" zei ik.
Of ze daar niet eerder wat negatieve dingen over gelezen had? "Ja. Daarom ga ik juist," zei ik. Kijken of het echt zulke pornofeesten zijn.
In de Amstelveense muziektempel P60 is het druk en warm. In de ontvangstzaal staan groepjes meisjes en jongens compleet per sekse afgezonderd met elkaar te kletsen over de discogangers: "Ohmygod, ik heb zo'n spange boy gezien" kirt een meisje.
Dansen met mobieltjeIn de grote zaal lijkt het bijna alsof iedereen met elkaar heeft afgesproken om hetzelfde aan te trekken. Jongens hebben hun haar vol gel, dragen sneakers, een wijde spijkerbroek en een effen t-shirt met een diepe V-hals. Meisjes dragen sneakers, een spijkerbroek en een topje. De meerderheid drinkt RedBull en kijkt tijdens het dansen op zijn of haar mobiele telefoon.
Hoewel op de site van Fris staat dat drinken verboden is en niet getolereerd wordt, sta ik plotseling voor een groepje meisjes dat wel heel érg vrij en openlijk danst. Iets later knopen twee jongens een gesprekje met me aan, terwijl één van hen nogal duidelijk mijn portemonnee uit mijn hand probeert te trekken. Als ik vraag waarom ze zoal hier zijn, antwoorden ze: "Vooral om meisjes te zoenen". Aha.
SchurenHoe later het op de avond wordt, des te wilder het publiek wordt. Jongens en meisjes staan inmiddels gemixt in groepjes te schuifelen op nummers waar je eigenlijk helemaal niet op kan schuifelen. Als het liedje is afgelopen, zet de DJ een liedje op met een harde, bonkende beat en overal wordt geschuurd.
Hoe dan? De jongen gaat achter het meisje staan, om haar een beetje aan te raken waarna het meisje instemt en met haar achterwerk tegen het geslachtsdeel van de jongen begint aan te rijden. De jongen bindt vervolgens zijn handen om de middel van het meisje om na enkele minuten bij haar borsten zijn aangekomen: de jongen heeft vrij spel. Dit onder toeziend oog van vriendinnen van het meisje die ook door andere jongens worden geschuurd.
VingerenLaat op de avond bezoek ik het herentoilet. Terwijl ik op de wc zit, luister ik naar de gesprekken die gevoerd worden op de wc. Eén jongen vertelt tijdens het plassen hoe hij meisjes zal gaan vingeren. "Ik stop er meestal twee vingers in, dan heb ik er nog acht over voor andere meisjes" zegt hij tegen zijn vrienden.
Ik heb genoeg gezien en gehoord, geen echte porno, wel een hoop geiligheid. Bij mijn vertrek wens ik de portier nog een goede nacht toe. "Dank je, ik heb het denk ik wel nodig als ik het zo boven zie," zegt hij lachend. Ik knik hem vaagjes toe: het mag dan wel geen 'volwassenen-disco' zijn, maar de portier heeft de komende uren genoeg te doen.