Het Internationaal Documentaire Festival Amsterdam (IDFA) zoekt jongeren die hun mening willen geven over de documentaires die ze in november gaan vertonen. Om precies te zijn: Josette de Vroeg (IDFA Education) is nu bezig met de samenstelling van het jongerenprogramma DOC U! Ze vraagt om twee dingen.
Wie wil 29 september of 6 oktober in Amsterdam een of meer documentaires komen kijken om te bepalen welke films er precies bij DOC U! worden vertoond. Dat heet de selectiecommissie. Vergoeding: chips, cola en een preview van een vette documentaire (meer info).
Tijdens het festival in november is Josette ook nog op zoek naar jongeren die zitting willen nemen in de jongerenjury. Kost wat meer tijd, omdat je ook de hele tijd kletspraatjes moet maken met mensen als Sophie Hilbrand en naar alle hippe afterparties moet (meer info).
Interesse? Mail Josette.
Omdat seks, relaties en al die toestanden nou eenmaal nog wel eens vragen & onzekerheden op kunnen leveren, organiseren we maandelijks een sekschat met een deskundige van Sense. Die mensen hebben er verstand van. Vrees je een soa aan je broek te hebben hangen? Gaat je vriendin vreemd? Of heb je een vriendje die eigenlijk helemáál niet lekker zoent? Wie weet dat onze deskundige wel een geniaal advies heeft. Dinsdagmiddag 28 september van 17:00 uur tot 18:00 uur in onze chatbox. Herinneringsmailtje instellen? Dat kan!
Eigenlijk zou Maarten al voor de vakantie komen chatten, maar het WK voetbal schopte van alles door de war. Tijdens jullie vakantie hebben jullie hopelijk lekker gezwommen. Net als Maarten van der Weijden, Olympisch zwemkampioen, die deed een tijd lang niks anders dan zwemmen-zwemmen-zwemmen. En dan een beetje zwemmen tussendoor. Voordat hij die gouden plak in Peking won, had 'ie kanker, daarna schreef Maarten een boek ('Beter'). In 2008 stopte het supertalent omdat hij geen slaaf meer wilde zijn van zijn eigen prestatiedrang.
En nu? Nu komt Maarten chatten op Scholieren.com. Zondag 26 september, van 17:00 uur tot 18:00 uur. Wil je dat we een herinneringsmail sturen? Dat kan. Welke vraag ga jij 'm stellen?
De Scholieren.com redactie bestaat uit een groep scholieren die zich bezighoudt met scholierennieuws, onderwijs, creatieve toestanden en ander geleuter.
Versterking van onze redactie in de vorm van schrijvers-in-spé, videoreporters, aanstormende journalistieke talenten, fotografen, spellingnerds, striptekenaars en scherpe meningen is altijd welkom.
Wat houdt het precies in?
In ruil voor eeuwige roem en méér dan slechts vakkenvullersloon mag je je tweewekelijks bezighouden met het schrijven van columns, het interviewen van kwajongens, op bezoek gaan bij auteurs thuis en het schrijven van korte verhalen. Of bezoek de voorpremière van een nieuwe speelfilm en teken een absurd stripje.
De redactie komt maandelijks bij elkaar op ons kantoor in Utrecht voor inspiratie, gezelligheid en dat onder begeleiding van professionele journalisten. Reiskosten worden vergoed.
Wat verwachten we van jou?
Niet alleen een leuke schrijfstijl en coole artikelideeën, maar ook het enthousiasme om je inspiratie in artikelen om te zetten en deadlines op tijd te halen. Schrijfervaring mag, maar hoeft niet.
Lijkt het je iets?
Stuur eens een mail naar onze hoofdredacteur Simon Steenhuis, liefst met motivatie, ideeën en iets van je schrijf- foto- of videokunsten en wie weet staan jouw artikelen binnenkort op Scholieren.com! Zet in die mail in ieder geval 3 dingen die je echt kut vindt aan het weblog.
Voor de tweede keer in onze geschiedenis publiceren we de Scholieren.com Ranglijst: de top 10 van meest populaire boeken onder.. jawel: scholieren. Afgelopen jaar verslonden scholieren massaal Haasse?s Oeroeg en Echte mannen eten geen kaas van Maria Mosterd. Kluun passeert voor het eerst Harry Mulisch, en Tim Krabbé is nog altijd de koning van de leeslijst. Ons persbericht hier. Verrast door de uitslag?
Het weblog gaat op vakantie. Dat is niet zo raar: jullie zijn allemaal op vakantie (als je dit leest: ga buiten in een hangmat liggen! nu!) en vrijwel alle webloggers inmiddels ook. Dan blijft er vrij weinig 'weblog' over.
Zo komt er een einde aan een leerzaam en succesvol weblogjaar. Nu ruim een jaar mag ik me hoofdredacteur van Scholieren.com noemen en één van de projecten waar ik sindsdien druk mee ben is het samenstellen van een groep getalenteerde scholieren -jonge schrijvers, journalisten in spé- die hier mooie teksten moeten planten.
We zijn nog lang niet waar ik het hebben wil, maar we zijn goed op weg! Mag ik even pronken? We hadden het afgelopen jaar een aantal prachtverhalen: Charlot interviewde in september (via MSN) een leeftijdsgenote die op een avondje uit werd verkracht, en schreef daar een aangrijpend artikel over. Lily deed in oktober haar intrede als columniste en raakte regelmatig een gevoelige snaar (klik, klik).
Maxim (die eerder de gerespecteerde schrijfwedstrijd WriteNow! won) bracht af en toen een prachtig kort verhaal, zoals deze over zijn reis naar Rome. Renske sloot zich aan bij het team en profileerde zich als getalenteerd interviewer (1, 2) en schrijver (1).
Daan, die volgend jaar aanblijft als eerstejaars student in Groningen, had een massaproductie aan columns over tonghockeyen en stoere bruggers. En soms ook een mooie quiz. En dan heb ik de videorepo's van Nick nog niet genoemd, of de dromerige stripjes van Rob. En met dit lijstje doe ik sowieso de helft van de redactie tekort.
Maar zoals gezegd, we zijn wat mij betreft goed op weg. Het aantal lezers en het aantal reacties gaat gestaag omhoog. En dat is belangrijk, want ik kan nog zo trots zijn, als jullie -onze lezers- er geen hol aan vinden, dan wordt 't tijd om te stoppen.
Voor aankomend jaar: grootse plannen! Een deel van het team gaat studeren en verlaat het weblog. Gelukkig staan er nu al 6 (!) Grote Talenten te popelen om zich bij ons aan te sluiten.
Maar da's de toekomst. Nu eerst de vakantie. Tot daarna,
Simon Steenhuis (mail)
Hoofdredacteur Scholieren.com
Het schijnt al een tijd niet zo vreselijk gezellig te zijn op de gemiddelde Engelse school. Voor het aankomend schooljaar heeft de Britse minister van Onderwijs daarom de docenten wat extra 'power' gegeven: leraren mogen leerlingen fouilleren op wapens, drank en drugs. Dat staat in de Volkskrant. En die lazen het in The Guardian. Maar da's niet alles..Leraren mogen van de minister ook fysieke kracht gebruiken als dat nodig is om de orde in het klaslokaal te handhaven. Klinkt niet tof als je er zo over leest, maar het schijnt dat ze in Engeland wat meer te kampen hebben met gewelddadige leerlingen.
Waar gaat dit heen? Oorlog tussen leerlingen en leraren. Strijd. Revolutie. Het doet denken aan de fantastische Japanse film Battle Royal waarin Japanse scholieren zo opstandig zijn geworden, dat de overheid ze dwingt elkaar af te slachten. Filmtip!
Dinsdag 1 september
Verdomme.
Eerste dag van het nieuwe jaar. Biologie.
Of we even teams van drie wilden samenstellen. Voor biokamp. Dat is over minder dan twee weken.
Ik ga op biokamp.
Verdomme.
Maandag 13 september
Rond half negen sta ik naast mijn arme, arme, overbelaste fiets. Slaapspullen? Kleren voor droog/nat/stervens koud weer? Goeie zin?
Check, check, dubbel ch- ach, laat ook maar.
De verzamelplaats voor school. Bepakt en bezakt staan we op een kluitje te wachten op de auto waarin we onze zooi kunnen dumpen.
Niets vergeten thuis?
Heb ik mijn lunch wel uit mijn tas heb gehaald, vraagt een vriendin
Verdomme.
Voordat ik vertrek, kijk ik nog een laatste keer naar de grijze lucht boven mij.
"Her en der een bui," zeiden ze. Ik heb zo'n vaag vermoeden, dat waar ik ga, her en der is.
Rond twaalven komen we -droog- aan in Wijk aan Zee.
Maar tijd om te eten is er niet; de slaapplek moet immers in orde worden gemaakt.
Misschien is nu een goed moment om te vertellen dat ik nog nooit heb gekampeerd.
Kamperen en Esmee zijn twee woorden die het liefst niet in één en dezelfde zin worden genoemd.
Mijn verwoede pogingen om de tentstokken te plaatsen mogen niet baten.
Eindelijk lunch.
Op naar het strand om te kornetvissen en, in het geval van de jongens, het uitvinden van kwalbal. Dat is een kwal de lucht in gooien en er met een stuk hout tegen aanslaan.
Dan gaat elk team zijn eigen kant op om hun onderzoek voor te bereiden.
Na een lange en vermoeiende dag in de duinen, keren we terug naar het kamp, waar de verkleurde WK-slingers en vlaggetjes stilletjes wapperend op ons wachten.
Dinsdag 14 september
03:00 de tent in.
03:01 de tent weer uit, een pomp halen: mijn luchtbed is lek.
Verdomme.
Vandaag valt in één woord te beschrijven: vochtig.
Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat: alleen maar regen.
Jammer genoeg moeten wij- mijn team- ons onderzoek buiten doen en dus gaan wij in onze mooiste kleren en charmantste laarzen de duinen weer in.
11:00 Note to self: neem de volgende keer een waterdicht regenpak mee.
Woorden kunnen niet beschrijven hoe blij ik ben om bij het kamp aan te komen en droge kleren aan te trekken. Met windkracht 7 verzopen, tussen de brandnetels en naaktslakken, planten plukken is lang niet zo leuk als het klinkt.
Woensdag 15 september
Vandaag gaan we weer naar huis.
Verrassend genoeg gaat het tent neerhalen me een stuk beter af.
Mijn team moet nog een laatste keer het bos in om het onderzoek af te ronden.
Het plan was om snel een foto te maken en dan weer terug te gaan, maar toen zagen we de bramenstruik.
Voorlopig zullen de bosdiertjes hun geliefde bramen moeten missen.
12:30 Eenmaal bij school aangekomen duikt iedereen op de stapel kampeerspullen om zo snel mogelijk naar huis te kunnen.
Heb ik alles? Mijn slaapzak. Check. Rugtas en laarzen. Check. De rest?
Nog in Wijk aan Zee.
Verdomme.
Niet alle ingezonden films op het Nederlandse Film Festival voor Scholieren (NFFS) waren van hoog niveau, sommige waren zelfs ronduit kut. Toch geloof ik dat dit een positief verslag wordt van de zesde editie van het nog jonge festival. 54 scholen deden mee, 166 films werden ingezonden en er waren zo'n 600 gasten. Flinke getallen voor een vrij onbekend festival. Mijn school heeft er in ieder geval nog nooit van gehoord.
Daarom ging ik maar eens een kijkje nemen daar in Lelystad.
De ingezonden films dingen mee naar een prijs in de categorieën animatie, 1 minuut, live action fictie en live action non-fictie. Op de festivaldag vertonen ze alle films en in de zalen kan er gestemd worden voor de publieksprijs. "Natuurlijk zijn we voor onze eigen school," giechelt een leerling. "Maar daar mogen we niet op stemmen."
Ze fluistert in iemands oor, en dan moeten ze lachen. Onder de voorstellingen lijkt het af en toe een keur-en-kraak scene: zodra er een hockeyfilmpje wordt vertoond, is de maker een kakker en naar de gymnasiasten wordt stiekem 'nerd' gefluisterd. Als er een film voorbij komt die ontzettend goed is, zijn ze allemaal stil.
De organisatie achter het NFFS wil meer leerlingen films laten maken. Het begon met 5 scholen, maar dat zijn er dit zesde jaar dus al 54. Ze willen dit festival echt op de kaart zetten, niet alleen maar bekend staan als 'het kleine broertje' van de grote filmfestivals. "We willen een vaste plek in de filmwereld."
Ik zie films met een zelfgetekende McDonalds kok, een James Bond-achtige actiefilm en fietsraces op straat. "Het festival is een geweldig initiatief," hoor ik van verschillende leerlingen. "Het is leuk en leerzaam om aan zo'n videoproject te werken. Bovendien kan je het gebruiken voor vakken als kunst. Dubbel zo handig!"
Er zijn ook workshops, maar daar is het enthousiasme minder. Een groepje onderuitgezakte leerlingen met een zak vol marshmallows versus een stelletje bijdehante zesdeklassers. Om de minuut wordt er op een horloge gekeken. "Goh, ik zou nu eigenlijk al uit zijn." Gaap. Het lijkt bijna alsof je gewoon op school zit, maar dan iets langer.
Toch zijn de workshops wel leerzaam voor de wat serieuzere leerlingen. Voor hen is dit festival kans om te socializen. Leerlinge tegen producente: 'Heb je toevallig nog iemand nodig voor een documentaire? Ik ben namelijk actrice." Telefoonnummers uitwisselen en verder maar. Zo kom je nog eens ergens.
De jury bestond dit jaar uit ondermeer Martijn Lakemeijer, Sallie Harmsen en Sylvia Hoeks. Jurylid Martijn vond het gaaf om in de jury te zitten. "Ik kan kijken naar wat ik echt leuk vind en naar films die gemaakt zijn door leeftijdsgenoten. Bovendien hoefde ik alleen maar onderuit te zakken op de bank en de dvd speler aan te zetten. Jammer dat ik nooit van dit festival heb gehoord, anders had ik zeker meegedaan."
Omdat hij een echte fan van animatie is, koos hij ervoor om de prijs in die categorie uit te reiken. De winnaar is een echte aanrader: the good, the bad and the wrong line.