
"Ik word later profvoetballer," zeg ik trots, terwijl er Nutella uit mijn zeven zomers oude mondhoek druipt.
Tien jaar later. Een dramatisch handschrift, hoofdrol in de schoolmusical en flink wat levenservaring verder. "Ik heb echt geen idee." WAT MOET IK IN HEMELSNAAM STUDEREN?
Ineens ben ik zeventien. Zo'n leeftijd zonder nieuws. Je mag niet ineens stemmen of whisky drinken. Het enige nieuwe zijn struggles over studiekeuze.
Op je zestiende heb je die niet. Je hebt nog een jaar of twee! Je huppelt blij door de vierde klas, vindt biologie een rotvak waar je vast niets mee wilt, maar ziet later wel. Ooms en tantes knikken je tijdens kerstdiners bemoedigend toe. "Twee jaar is enorm lang. Je kunt nog rustig nadenken, joh."
Dan kom je in de vijfde en móet je nadenken over je toekomst. Jij hebt totaal geen idee, maar de rest wel. Vrienden lopen allerlei studiebeurzen af. Roepen overtuigd dat het echt geen technische bedrijfskunde wordt, want "dan kom je noooit meer aan een gezin toe."
Klasgenoten vertellen dat je met drie 8,75's automatisch in de decentraleselectiepool geneeskunde voor West-Nederland komt als je maar een toelatingsexamen haalt en een handstand kan. Ik kan geen handstand en wil geen geneeskunde doen, maar wat wel?
Hoe moet ik kiezen? M'n vinger opsteken en kijken welk gevoel er tegenaan waait? Dat ik rechte lijntjes trek bij tekenen, betekent niet dat ik architect word. En dat ik geen economie heb, betekent toch niet dat ik nooit bij een bank kan werken?
Zo dwaal je een tijdje angstig rond, tot je beseft: eigenlijk weet nog niemand het zeker. Iedereen vindt het spannend, niemand weet écht wat-'ie wil. Iedereen maakt plannen om ze vervolgens weer om te gooien. Het nog niet weten is nog even een optie, ook als je zeventien bent. Toch?
Goeie blogs zijn er om gedeeld te worden, vinden wij. Elke week plaatsen we daarom onze beste column door in 7Days, dé weekkrant voor jongeren die iets willen bereiken. Deze week was bovenstaand verhaal van Pim aan de beurt. En we werken wel vaker met 7Days samen: klik.
Nerds veranderen de wereld.
Zonder nerds geen iPhone, Wikipedia, Instagram, TomTom, Facebook, Grand Theft Auto.. of Scholieren.com. De komende jaren zal er werk in overvloed zijn voor creatieve, intelligente talenten die behendig zijn met o.a. Javascript, html 5, client-server webtechnologie en ajax.
Timmer jij al aan de weg als programmeur? Geef jezelf een upgrade. Schrijf je in voor de Scholieren.com-cursus programmeren in Bourgondië (Frankrijk), in samenwerking met Elian Ebbing en Preau.
De cursus is in de meivakantie van dit schooljaar. Van zaterdag 27 april tot zaterdag 4 mei. Alles (programma, vervoer, verblijf, goed voedsel) wordt geregeld, alle informatie vind je hieronder.
Vragen? Meer weten? Gewoon even iemand spreken: mail of bel tijdens kantooruren organisator Simon Steenhuis: 030-2721378 / simon@scholieren.com.
De cursusIn de cursus ligt de focus op het leren werken met Javascript, één van de meest gebruikte programmeertalen met een actieve community ontwikkelaars. Met het team van 12 tot 18 cursisten bouwen we in een week doelmatig aan een groot project: een online game.
Het resultaat wordt uiteraard live gezet op Scholieren.com. Een groot publiek en user feedback is gegarandeerd.
De lesstof omvat algemene programmeertechnieken, client-server webbased technologie (html 5, ajax, http, websockets, canvas) en op de server zullen we werken met node.js, gebaseerd op de V8 javascript engine.
Doelstellingen:
Gezamenlijk een online game bouwen in één weekLeren om doelmatig aan een groot project te werkenLeren werken met client-server webtechnologieProgrammeerervaring in het algemeenJavascript
Javascript is een essentiële programmeertaal voor iedere developer, met name voor webbased applicaties. Javascript werd in 1995 geïntroduceerd als onderdeel van één van de verre voorlopers van Firefox, de officiële naam is EcmaScript. Buiten de browser wordt het toegepast voor flash (actionscript), server applicaties (node.js) en als embedded scripttaal. Vanaf Windows 8 kunnen metro-style applications ontwikkeld worden in html 5 en Javascript (WinJS).
Let op: hoewel we deze week primair werken met javascript, is veel van wat je leert ook relevant voor elke programmeertaal. In de kern lijken de meeste programmeertalen op elkaar. Oftewel: als je deze week Javascript leert schrijven, kan je betrekkelijk makkelijk jezelf een volgende taal eigen maken. Of dat nou PHP, SQL, C++ of Perl is.
Het niveau
We gaan er vanuit dat je in je vrije tijd al enige programmeerervaring hebt opgedaan. Cursisten wordt gevraagd vooraf een korte niveautest te doen, zodat wij de lesstof op jullie niveau kunnen aanpassen. Ben je al erg ervaren? We zullen je uitdagen met o.a. Artificial Intelligence, 3D-visualisatie en realtime dataverwerking. Te makkelijk bestaat niet.
Cruciaal voor iedere programmeur is dat hij (/zij?) leert samenwerken: een project bouw je zelden in je eentje, bovendien heb je altijd te maken met gebruikers, klanten en projectmanagers die van alles willen maar codetaal niet begrijpen.
De medecursisten zijn allemaal leeftijdsgenoten en gelijkgestemden. Wie weet maak je vrienden, besluit je met enkele anderen een freelance bureau op te zetten, of hou je er in de toekomst een baan aan over als ontwikkelaar bij Scholieren.com..
Programmeren in Bourgondië. Waarom niet? Er bestaat zoiets als mobiel internet, waarom zou je in een stoffig zolderkamertje blijven zitten? Op het landgoed van Preau zit je middenin de natuur, is er ruimte om wat aan te klooien en is er afleiding genoeg. Onderdeel van het programma is dat je bijvoorbeeld deel mag nemen aan een lesje boogschieten door Marc van Disseldorp, theaterimprovisatie door John Visser en paardrijden door Lois Ebbing. Zij zijn er toch al.
Samengevat de meerwaarde van het programma:
Je maakt vrienden, leert gelijkgestemden kennen en ontwikkelt je netwerk.Je leert samenwerken.Tussen de bedrijven door mag je een lesje boogschieten, theaterimprovisatie of paardrijden volgen.De lokatie is te gek.'s Avonds ruimte voor gezelligheid met medecursisten en de jonge crew van Preau.Het programma
Zaterdag 27 april reizen we af naar Preau. Van zondag tot en met vrijdag werken we iedere dag tot 4 uur 's middags aan het project. 's Middags is er tijd voor een lesje boogschieten o.i.d. Alle maaltijden worden verzorgd. 's Avonds mag er doorgeprogrammeerd worden, of je gaat in het café zitten, speelt een spel of bouwt een feestje. Zaterdag 4 mei reizen we gezamenlijk terug.
De docentDe cursus wordt gegeven door de ervaren Elian Ebbing (33), hij is als lead developer bij ZoomBim verantwoordelijk voor het aansturen van het team ontwikkelaars dat de Web Expert Module ontwikkelt. De software die onder zijn leiding wordt ontwikkeld wordt gebruikt door grote klanten.
Elian zit sinds 1996 in het vak en is behalve een ingenieus ontwikkelaar geboren met een talent om ingewikkelde dingen simpel uit te leggen.
Bij een grote groep cursisten (richting de 18) zal Elian worden ondersteund door een developer uit het team van Scholieren.com.
L'Huy Preau Een prachtig landgoed in Bourgondië, de Morvan om precies te zijn. Opgezet door een Nederlands stel eind jaren '90 en een favoriete plek waar ieder jaar honderden Nederlanders creatieve cursussen volgen. Achter het bedrijf staat een jonge crew die de boel draaiende houdt. Topdocenten geven hier graag les, omdat een inspirerende omgeving een (leer)proces vooruit helpt. Preau verzorgt alle hypergezonde en smaakvolle maaltijden en een sfeervol en comfortabel verblijf. Zie ook: Preau.nl, Preau op Facebook, timelapse video.
De week is inclusief:
Vervoer van en naar Frankrijk, vanaf centrale oppik plaatsen in Nederland en VlaanderenVerblijf op Preau, inclusief maaltijden, koffie / thee / limo overdagDe programmeercursus van Elian EbbingLesmateriaal en de nodige hardware (server)De lesjes van andere docenten die week aanwezig op Preau, precieze mogelijkheden worden nader bepaaldWaar je zelf aan moet denken:
Een eigen laptop met de juiste gratis software. Instructies worden vooraf gegeven.Neem een beetje zakgeld mee, voor 's avonds in het café van PreauEen WA-verzekering en reisverzekering zijn verplicht, alcohol onder de 16 niet toegestaanDoelgroep: middelbare scholieren uit NL en BE vanaf 14 jaar, uitzonderingen in overlegEr is plek voor 18 deelnemers, de cursus gaat door als er minimaal 12 inschrijvingen zijn in februariInschrijving is definitief zodra is betaaldDe prijs: 650 euro (programma en vervoer) + 300 euro (verblijf) = 950 euro.
Haal jij ook altijd Karel de Grote en Karl Marx door elkaar? Zijn je geschiedeniscijfers om te huilen? Geen paniek, hulp is onderweg! Vandaag lanceren wij het Scholieren.com jaartallenspel.
De site wordt nóg slimmer, met de introductie van het jaartallenspel.
Ik test 't uit.
Van Moeder Teresa tot TwitterIn tien levels wordt je kennis van alle tijdvakken - van de klassieke oudheid tot nu - getoetst. Maar in tegenstelling tot je geschiedenisleraar die jou graag opzadelt met ellenlange invuloefeningen, zijn het meerkeuzevragen. Wel zo relaxed. Houden wij ook van.
Het is simpel: wat gebeurde er eerder? Je krijgt steeds twee mogelijkheden voorgeschoteld, en als je zes van de tien goed hebt ga je door naar het volgende level. Het wordt steeds moeilijker, als de tijd steeds korter wordt en de vragen moeilijker.
Superleuk, leerzaam en handig om je kennis van de jaartallen op te halen. Wat was ook al weer eerder: het Suezkanaal of het getal 0? Ik ben verliefd.
High score
Leerzaam maar leuk, dus. Klinkt als water en vuur, maar wij doen 't gewoon. En als je 't een beetje goed doet verdien je ook nog een plaats op de Scholieren.com Hall of Fame; de highscores. Eeuwige roem dus. Geschiedenisleraren uit het hele land zullen je aanbidden. WIE WILT DAT NU NIET?????
Maar even serieus: ik vind 't geweldig. Ein-de-lijk is geschiedenis weer leuk. En ik blijk er nog goed in te zijn ook. Wie verslaat mijn record van 978 punten?

''Hallo pap, mam,
Misschien hadden jullie al zo'n vermoeden door al die folders, maar ik wil in Engeland gaan studeren. Koste wat het kost. Internationale ervaring is immers niet alleen superleuk, maar ook een key to succes. Hoe fantastisch zou het zijn als jullie geliefde zoon het helemaal gaat maken?"
Ik had deze brief al bijna afgemaakt, toen ik mijn naïviteit opzij schoof en eens ging rekenen. Ik droom ervan om in Engeland te studeren, maar na serieuze research blijkt die droom nóg een stuk duurder te zijn dan ik al vermoedde.
''Nee pap, het kost niet per se bakken met geld om dit plannetje uit te voeren. Ik bedoel: het is wel ongelooflijk, onmogelijk, schrikbarend duur en zo, maar het verdient zichzelf terug. Echt.''
Als ik denk aan studeren in Groot-Brittannië, denk ik aan iets romantisch. De mooiste tijd van mijn leven. Campussen die een mix zijn van Eton en American Pie, aan goedgeklede Engelse studenten en een o-zo-fantastisch accent. Ik voel me nu al verbonden met Cambridge vanwege mijn Cambridge-certificaten, ook al ben ik er nog nooit geweest.
Niet zomaar een beursKijk, studeren gaat hoe dan ook geld kosten. Met mijn voorkeur voor particuliere opleidingen á la de KLM Flight Academy is een fikse lening echt een must. In plaats daarvan kan ik ook gewoon een studiebeurs regelen en in het buitenland studeren, dacht ik. Maar die vlieger gaat niet op.
Je moet namelijk een wel héél excellente leerling zijn om beurzen te mogen incasseren, heb ik ontdekt. En cum laude mijn gymnasiumdiploma halen zit er niet helemaal in (sorry pap en mam). Als je erg goed bent in sport kan je dat in de Verenigde Staten nog wel een extraatje opleveren, maar beide zijn in mijn geval betrekkelijk irreëel. En mocht je er tóch een krijgen, dan heb je geen recht meer op Nederlandse studiefinanciering.
CollegegeldToen ik het Britse collegegeld googelde, kreeg ik prompt een hartaanval. In het Verenigd Koninkrijk mogen universiteiten maximaal 9000 pond collegegeld vragen, zo'n 12.000 euro per jaar. En dat doen ze dan ook: vorig jaar kostte één bachelorjaar gemiddeld 8400 pond...
Daarom heb ik mijn plannen maar in de ijskast gezet. Ik troost mezelf met de gedachte dat het misschien beter is om eerst lekker de Nederlandse bal uit te hangen tijdens je bachelor. Daarna kun je in het Verenigd Koninkrijk tijdens je master een echte poepchique gentleman worden. Dan heb je het beste van twee werelden, toch?
Ik ga voor de masterIk heb bovenstaande brief aan mijn ouders maar verscheurd, en wacht met Engeland tot het tijd is voor mijn master. Dat kost je maar één jaar collegegeld, je hebt meer kans op een beurs en je kunt bovendien meedoen met het Erasmus Mundus Programme van de Europese Unie. Je krijgt dan (via een Nederlandse uni) subsidie én zakgeld om in het buitenland te gaan studeren. Wauw!
Ik vind nog steeds dat er niets beters bestaat voor een sterk CV dan een Britse studie. Maar hoe ver wil je gaan en hoe diep wil je jezelf in de schulden steken? Wat in het vat zit, verzuurt niet. Eton-achtige scholen en American Pie kunnen best nog een paar jaar langer wachten.
Op alle Amsterdamse scholen is blowen vanaf 1 januari wettelijk verboden. Momenteel staat al in alle schoolregels dat dat niet mag, maar daar luisteren leerlingen niet altijd naar. Vanaf 2013 kan de politie daarom ingrijpen.
Wie op het terrein van een middelbare school of mbo betrapt wordt met een joint, kan een boete, HALT-straf of andere sanctie krijgen. Da's een ideetje van burgemeester Eberhard van der Laan, die het wietgebruik onder jongeren wil terugdringen.
Niet bang voor corveeEr is natuurlijk geen school in Nederland die blowen wél toestaat. Maar de stoerste gasten (m/v) die graag stoned in de klas zitten, drukken echt hun joint niet uit omdat ze bang zijn voor corvee, nablijven of een schorsing. ,,Veel scholen hebben toch behoefte aan een wettelijk kader. Er zijn aardig wat jongeren waar zij geen grip op hebben,'' aldus de burgemeester.
Volgens de drugsexperts van het Trimbos Instituut heeft landelijk zo'n één op de zes leerlingen (17 procent) ooit geblowd. In de brugklas is dat nog maar 1 tot 3 procent, maar dat loopt op als ze wat ouder worden. Uiteindelijk heeft de helft van de 17- of 18-jarige jongens ooit een hijs genomen, en een derde van de meisjes van die leeftijd. Amsterdamse scholieren blowen trouwens meer dan de rest van Nederland.
Geen shop bij schoolVanaf komend jaar mogen gemeenten deels zelf bepalen wat voor wetten en regels ze instellen tegen softdrugsgebruik. Burgemeester Van der Laan gaat ook nog kijken of er een blowverbod voor speeltuinen kan komen. Het is nog niet bekend of andere gemeenten ook zulke 'Amsterdamse' regels in willen voeren.
Ook de afspraak dat er geen coffeeshops in een straal van 250 meter rondom een school mogen staan, is niet landelijk verplicht. Amsterdam kiest er vrijwillig voor om die regel in te stellen, maar dat zal pas in 2014 gebeuren.
Gewone meeloopdagen zijn ook zo random, moet de Rijksuniversiteit Groningen gedacht hebben. Zij pakken het liever wat exclusiever aan en organiseerden vorige week een tweedaagse Masterclass om hun universiteit te promoten.
Vijfentwintig geselecteerde excellente vwo'ers mochten colleges volgen, de kroeg in en opdrachten maken. Ik keek mee.
Onderweg ernaartoe weet ik niet goed wat ik kan verwachten. Supernerds United? Doodsaaie colleges waar niemand iets van snapt? Overenthousiaste leraren zoals op een gewone open dag?
Geen motivatieproblemenWe nemen plaats in een lokaaltje van de universiteit. De jongen naast mij heeft alle belangrijke zinnen in zijn papieren gemarkeerd. Alles wat de lerares in het college zegt wordt met militaire precisie opgeschreven of ingetikt. De discussie over de lesstof laait al snel op tussen de leerlingen: "Ik vind dat er wel een concrete aanleiding moet zijn, de anonimiteit kan zo namelijk niet gewaarborgd worden," hoor ik er één roepen. Ik weet nu al niet meer waar het over gaat.
Nanda Stijntjes is coördinator van de Masterclass, zij heeft de scholieren geselecteerd. "De motivatiebrief die ze ons schreven, moest goed zijn. We willen dat hier excellente scholieren zitten die ook nog eens een toffe brief kunnen schrijven," lacht ze. "De Rijksuniversiteit Groningen wil de aansluiting tussen het vwo en de universiteit verbeteren en organiseert daarvoor allerlei activiteiten. Deze Masterclass is vooral gericht op excellente leerlingen die ook heel goed terecht kunnen op deze universiteit."
NachtbrakersDe tweedaagse bestaat uit vier colleges, een avond stappen en een afsluitend debat, waarin informatie uit de colleges moet worden gebruikt. Terwijl alle scholieren bezig zijn met de argumenten, vang ik wat op over de vorige avond. "Die koppijn, ik word er schijtziek van," zegt er één terwijl-'ie zijn hand door zijn haar haalt. Ik zie het al: deze hoort bij de corpsballen van 2013.
Maar de rest van de scholieren is braaf bezig met de opdracht. Notitieblokken worden volgeklad met dingen die ik niet begrijp. Een meisje roept dat ze zeker wil winnen bij de stelling 'het sociaal kapitaal is toegenomen door de opkomst van sociale media'. Waarom ze wil winnen weet ik niet, de stelling snap ik evenmin. Jaloers op haar onuitputtelijke motivatie ben ik wel.
ArgumentenstoelendansDan begint het debat. Het meisje wint de stelling over het sociale kapitaal. Argumenten worden weerlegd met nog ingewikkeldere argumenten die weer worden weerlegd met het argument dat het argument niet overeenkomt met het eerdere argument. Dat werk.
De jury is onverbiddelijk en kiest het meisje dat zo graag wilde winnen als winnaar voor de stelling over het sociale kapitaal. De onderbouwing: "goed argument".
Goeie meeloopdagOndanks mijn onbegrip ben ik overtuigd: dit is een meeloopdag, maar dan goed. Het laat heel goed zien hoe het voor deze scholieren zal zijn om aan de universiteit te studeren. Waarom organiseren ze zo'n passend evenement niet ook op het mbo, hbo en voor 'gewone' vwo'ers? Om hieraan mee te doen moet je nu namelijk absoluut een corpsbal of het type übernerd zijn, lijkt het wel.
Ik vraag een meisje om haar gemiddelde rapportcijfer. "Dat valt wel mee, ongeveer een 8.6," glimlacht ze. Ik wil schreeuwend wegrennen, maar geen van de scholieren kijkt haar raar aan. Dit is normaal, hier.
Met de staart tussen mijn benen verlaat ik de universiteit. Mijn zes maanden oude vwo-diploma is zojuist verpletterd door een flinke portie intellect. Goed voor je studiekeuze, dat wel.
Wat zie jij voor je als je aan een tussenjaar denkt? Zie je vliegtickets, palmbomen en surfplanken? Zie je een sloppenwijk waar je in de modder een school op staat te bouwen? Ik zie niets van dat alles: in mijn tussenjaar sta ik thuis te stofzuigen en afwassen. Nu al bijna drie maanden.
Ik neem een tussenjaar omdat ik nog jong ben en toe ben aan vrijheid. De belangrijkste reden dat ik een tussenjaar neem, is dat ik nog niet weet wat ik wil studeren. Nadat mijn mentor mij in juni het jawoord had gegeven, nam ik de eerste vlucht naar Zuid-Frankrijk. Daar heb ik tot september op een zonnig vakantiepark gewerkt, waar ik verschillende blogs over schreef.
Vakantie XXLDat was september. Inmiddels is het december en ben ik het land niet meer uit geweest. Heel bewust. Omdat mijn ouders in scheiding liggen, omdat ik bang ben geworden voor de Grote Wereld en omdat ik niet meer door de deur pas van al die zakken chips. Ik kies voor de makkelijkste oplossing: thuisblijven.
Het kan dan misschien een suf besluit zijn om een poos thuis te zijn, maar het biedt meer rust dan ik ooit had verwacht. Ik heb geen huiswerk, veel tijd en veel geld door bijbaantjes. Drie maanden thuis voelt als een vakantie XXL, op dat stofzuigen en afwassen na dan.
Gespreid bedjeEen tussenjaar hoeft dus niet opgevuld te worden met trektochten door Bangladesh of over de Afrikaanse savanne. Een paar maanden in eigen huis kunnen net zo effectief zijn om 'mijn ware ik' of 'de zin van het leven' te vinden. Scheelt een hoop geld, en je hebt er nog een gespreid bedje ook. Zo zie ik niets van de wereld, maar leer ik de karakters van mijn ouders en zusjes wel veel beter kennen.
Daarnaast is er alle tijd om uitgebreid naar de televisie te kijken, door de krant te bladeren en romans te verslinden. Allemaal dingen die er op de middelbare school en de universiteit bij inschieten.
Toch op reis?Maar ondanks deze zee van ontspanning heb ik 'de zin van het leven' nog lang niet gevonden. Ook 'mijn ware ik' is tot nu toe onvindbaar. Een trektocht over de Afrikaanse savanne is voor mij veel te spectaculair, maar omdat ik mijn gespreide bedje na drie maanden toch maar eens moet verlaten, vertrek ik binnenkort naar de Franse Alpen om te werken.
Het is maar te hopen dat 'mijn ware ik' zich daar verborgen houdt.
Het is de grote broer van het NFFS (het Nationaal Filmfestival voor Scholieren): Camera Zizanio. Hetzelfde idee maar dan op Europese schaal. Een wedstrijd voor jonge filmmakers dus. Nederland is al een paar edities topfavoriet, en ja hoor, dit jaar flikten we het weer.
De winnaars van het NFFS, waaronder onze eigen blogger Casper, mogen elk jaar naar deze Europese 'meeting', zoals Camera Zizanio zichzelf noemt, in Griekenland. Daar gaan ze dan een weekje chillen, samen aan korte films werken, en natuurlijk proberen om prijzen in de wacht te slepen.
En dat is Nederland dus wederom aardig gelukt. De grote winnaars van dit jaar komen uit Maastricht. Max Everett en Nick van Oerle van OPCD St. Michael wonnen in de categorie 12 t/m 16 jaar met hun film The Trip:
Casper volgde hen op de voet met zijn film Anne Roos. Even vragen wat hij ervan vond. "Het was een hele leuke week, echt een chille reis. Samen met jongeren uit andere landen hebben we een één minuut durend filmpje gemaakt over de crisis. Het was vooral de sfeer die het zo leuk maakte, de tweede prijs was voor mij minder belangrijk." In Nederland won hij met Anne Roos al de publieksprijs én de juryprijs:
In de categorie 17 t/m 20 jaar viel Nederland ook in de prijzen, hier sleepte het Erasmiaans Gymnasium met hun Nothing is Certain de derde prijs in de wacht:
Kortom, we hebben weer een goeie beurt gemaakt! Op naar volgend jaar. En als je deze filmpjes ook zo vet vond, trek de stoute schoenen aan en ga zelf eens aan de slag, wie weet schuilt er net zo'n filmtalent in jou!
Meer weten over het NFFS en Camera Zizanio? Check onze eerdere blogs!
Het is de grote broer van het NFFS (het Nationaal Filmfestival voor Scholieren): Camera Zizanio. Hetzelfde idee van maar dan op Europese schaal. Een wedstrijd voor jonge filmmakers dus. Nederland is al een paar edities topfavoriet, en ja hoor, dit jaar flikten we het weer.
De winnaars van het NFFS, waaronder onze eigen blogger Casper, mogen elk jaar naar deze Europese 'meeting', zoals Camera Zizanio zichzelf noemt, in Griekenland. Daar gaan ze dan een weekje chillen, samen aan korte films werken, en natuurlijk proberen om prijzen in de wacht te slepen.
En dat is Nederland dus wederom aardig gelukt. De grote winnaars van dit jaar komen uit Maastricht. Max Everett en Nick van Oerle van OPCD St. Michael wonnen in de categorie 12 t/m 16 jaar met hun film The Trip:
Casper volgde hen op de voet met zijn film Anne Roos. Even vragen wat hij ervan vond. "Het was een hele leuke week, echt een chille reis. Samen met jongeren uit andere landen hebben we een één minuut durend filmpje gemaakt over de crisis. Het was vooral de sfeer die het zo leuk maakte, de tweede prijs was voor mij minder belangrijk." In Nederland won hij met Anne Roos al de publieksprijs én de juryprijs:
In de categorie 17 t/m 20 jaar viel Nederland ook in de prijzen, hier sleepte het Erasmiaans Gymnasium met hun Nothing is Certain de derde prijs in de wacht:
Kortom, we hebben weer een goeie beurt gemaakt! Op naar volgend jaar. En als je deze filmpjes ook zo vet vond, trek de stoute schoenen aan en ga zelf eens aan de slag, wie weet schuilt er net zo'n filmtalent in jou!
Meer weten over het NFFS en Camera Zizanio? Check onze eerdere blogs!
Na vorig schooljaar kon ik drama laten vallen. En dat deed ik. Op je sokken door een lokaal huppelen vond ik maar vreemd. Evenals de moderne versie van Romeo en Juliet, waar Tybalt Mercutio op Hyves ontvriendde.
Of de warming-upoefeningen die verdacht veel weghadden van Nederland In Beweging en (in mijn geval) het punten scoren met je Duitse accent à la Dofenschmirz. Maar nu mis ik drama.
Ik besloot het vak in te wisselen voor kunst. Oftewel vijf lessen besteden aan hoe je zo precies mogelijk een staafmixer kan natekenen. Echt. En minpunten op je rapport krijgen als je vergeet om 'leuke tekeningetjes in je werkboek te maken'.
Alleen kunstgeschiedenis volg ik nog samen met de dramaleerlingen. Ik heb heimwee naar drama, iedere dinsdagmiddag het achtste uur.
StuiterballenReden één waarom drama zo geweldig is: de leerlingen die het vak volgen, zijn geweldige mensen. Vrolijke - soms lichtelijk schizofrene, sorry guys - stuiterballen, die zelfs buiten het toneel constant van rol wisselen.
De langdradige verhalen over Gregoriaanse keelklanken bij kunstgeschiedenis weten ze mooi te interrumperen met hilarische monologen. Met deze mensen kan ik lachen, en dat is het doel van school, nietwaar?
Als je mij wat beter leert kennen, merk je al snel dat ik een hel voor docenten kan zijn. Ik praat zo snel en zo veel dat mijn eigen mond het niet kan bijhouden. Als ik iets vertel, zwaai ik met mijn armen alsof ik word omringd door zoemende muggen.
Drama was een vak waar ik mijn energie in kwijt kon. Nu zit ik alleen nog maar stil in duffe klaslokalen en op de bank bij gym. Niet zo goed voor een hyperactieve puber.
Iedereen is andersIk luisterde verbaasd hoe Thirza, een vriendin van mij, vertelde hoe iedereen tegenwoordig in iemand anders transformeert bij drama. Die stille jongen in de hoek speelt plotseling een grote ster, en dat populaire meisje een komische oude man, bijvoorbeeld. "Iedereen mag elkaar bij drama, opeens zijn we één grote hechte groep en laten we alles los wat er buiten de les gebeurt." Wauw.
Dáág SneeuwwitjeHoewel de stukken van vorig jaar niet veel verder gingen dan Sneeuwwitje, studeert de klas tegenwoordig Shakespeares The Taming of the Shrew in. En het Nederland In Beweging-deel heeft inmiddels plaatsgemaakt voor zoenscènes (je bent een wanhopige puber of je bent het niet?!).
Telkens als ik dramaleerlingen hoor praten over het vak, ook al sommen ze alleen maar hun huiswerk op, dan voel ik een stukje geluk in mij afbrokkelen. Waarom heb ik, als grootste dramaqueen mogelijk, dit vak niet meer?!
Oh Romeo...
Daarom houd ik het voor nu maar bij 'Oh Romeo' roepen voor de spiegel en het eeuwige dramaqueenen. Weer een verwijt naar het profielkeuzelijstje in de derde klas. Naar mijn mening is het onzinnig dat je in de onderbouw een beperkt beeld krijgt van vakken, als alles in de bovenbouw tóch alles anders wordt. Zo heb ik spijt van drama, maar ook van het feit dat ik niet voor economie en M&O heb gekozen.
Oh drama, ik mis je. Kom terug.