Blogs

 

Fascinerend en best onbelangrijk

21 nov 2011, 10:40 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Soms, heel soms, leer je dingen op school die best leuk zijn om te weten. Dat gebeurt op die momenten waarop iedereen in de klas druk is met staren uit het raam of spelen met de Blackberry.

Om je aandacht er weer bij te krijgen, grijpen docenten naar hun trukendoos vol speciale wapens en vertellen de meest fascinerende details. Die worden nooit gevraagd op een repetitie, maar onthou je voor altijd. 

Zes voorbeelden en je begrijpt wat ik bedoel.

Geschiedenis - Romeinse dagcrème

Die oudjes uit het Romeinse Rijk waren meer bij de tijd dan je zou denken. Botox was hen misschien nog een stap te ver, maar de dames gebruikten toen ook al dagcrème die huid voedde en wat bijkleurde - alleen wilden zij er toen juist bléker uitzien dan ze waren. En dat allemaal om indruk te maken op het andere geslacht. "Oh Julius, kijk mij eens bleek zijn!"

Zo'n smeerseltje werd trouwens gemaakt van dierenhuid en rook naar zwavel en kaas, bleek toen archeologen 1800 jaar later zo'n crèmepje opgroeven. De vrouwen meurden dus wel behoorlijk.

Biologie - zwangerschappen

Terwijl je giechelend en met rode wangen achter in de klas zat toen je docent over piemels en vagina's begon, had je beter goed op kunnen letten. Interessant feitje: van een zwangerschap word je (nou ja, vrouwen dan) namelijk slimmer.

Vrouwen kunnen vanaf de bevruchting geestelijk meer aan, kunnen beter leren en meer onthouden. En dat blijft ook zo na de bevalling! Tot die tijd snurken ze wel een stuk vaker dan normaal. 

Aardrijkskunde - outsourcing

Engelse les in India, da's helemaal niet zo vreemd. Maar wel als er bewust een Amerikaans, Iers of Brits accent wordt aangeleerd. Huh?! Waar is dat nou weer goed voor? Zodat Philip Brown (die eigenlijk gewoon Rajahendrath Khan heet) een vrouw uit New York kan helpen met het oplossen van haar computerprobleem.

Alsof hij op de hoek van de straat op kantoor zit, en niet op 13289 kilometer afstand. Hij heeft een Amerikaans accent en kent alle spelers van de New York Yankees - die vrouw heeft echt niet door dat de andere kant van de wereld aan de lijn hangt.

India is een lagelonenland, waar activiteiten als callcenters, tekst uittypen en laagwaardige industrie naartoe worden schoven. Het scheelt het rijke Westen in kosten en levert India werkgelegenheid op.

Nederlands/Natuurkunde: volle e-reader is zwaarder

Zweer jij bij de e-reader, omdat het zoveel lichter is dan een stapel boeken? Dat klopt, maar een betweterige en ouderwetse docent Nederlands zou je toch graag op de vingers willen tikken. Bij elk boek dat je op de e-reader zet, wordt hij namelijk een stukje zwaarder.

Hoe dat komt, is iets wat je docent Natuurkunde of Albert Einstein beter uit kan leggen. E=mc², oftewel: er is een verband tussen energie en massa. De e-reader slaat informatie op door meer elektronen op een vaste plaats te houden. Hoe meer digitale boeken, hoe meer elektronen op één plek.

Bij elke bit die je op de e-reader zet, wordt er 10^-15 joules aan energie ingeleverd - en een volle e-reader is vervolgens 10^-18 gram zwaarder dan een lege. Al zul je je er nog steeds geen breuk aan sjouwen, hoor. 

Dit is trouwens alleen onderzocht op de Kindle, maar het lijkt ons logisch genoeg om ook bij andere e-readers te gebeuren.

Geschiedenis – ik ben jullie konijn

Lodewijk Napoleon - het broertje van -  werd koning van ons kikkerlandje in 1806. Dat moest namelijk van zijn broer. Eveneens werd zijn huwelijk gearrangeerd door diezelfde grote broer. Wat een control freak...  Lodewijk nam zijn taak erg serieus en begon Nederlands te leren.

Maar zoals bij de meeste Fransen het geval is... hij had een mega-accent. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij zichzelf presenteerde als: "Konijn van Olland"

Muziek: omkeringen

Is het echt zo of meer een vorm van Mama Appelsap of gewoon een pareidolie? Onze muzieklerares waarschuwde er in elk geval voor... Popmuziek kan dubbelzinnige boodschappen bevatten. Dus weet waar je naar luistert, straks wordt je nog onopgemerkt een satanist.

Wat is jouw meest fascinerende en mogelijk uiterst onbelangrijke weetje dat jij ooit hebt geleerd op school?


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

Grappig, maar voor niets geleerd

21 nov 2011, 07:02 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Soms, heel soms, leer je dingen op school die best leuk zijn om te weten. Kleine nutteloze, maar grappige feitjes die de leraar tussen neus en lippen door vertelt.

Zodra hij ziet dat je ogen niet meer vastgekleefd zitten aan het raam of je Blackberry en je oren zich spitsen, doet-'ie er nog een schepje bovenop. Zulke verhalen dus.

Geschiedenis - Romeinse dagcrème

Die oudjes uit het Romeinse Rijk waren meer bij de tijd dan je zou denken. Botox was hen misschien nog een stap te ver, maar de dames gebruikten toen ook al dagcrème die huid voedde en wat bijkleurde - alleen wilden zij er toen juist bléker uitzien dan ze waren. En dat allemaal om indruk te maken op het andere geslacht. "Oh Julius, kijk mij eens bleek zijn!"

Zo'n smeerseltje werd trouwens gemaakt van dierenhuid en rook naar zwavel en kaas, bleek toen archeologen 1800 jaar later zo'n crèmepje opgroeven. De vrouwen meurden dus wel behoorlijk.

Biologie - zwangerschappen

Terwijl je giechelend en met rode wangen achter in de klas zat toen je docent over piemels en vagina's begon, had je beter goed op kunnen letten. Interessant feitje: van een zwangerschap word je (nou ja, vrouwen dan) namelijk slimmer.

Vrouwen kunnen vanaf de bevruchting geestelijk meer aan, kunnen beter leren en meer onthouden. En dat blijft ook zo na de bevalling! Tot die tijd snurken ze wel een stuk vaker dan normaal. 

Aardrijkskunde - outsourcing

Engelse les in India, das helemaal niet zo vreemd. Maar wel als er bewust een Amerikaans, Iers of Brits accent wordt aangeleerd. Huh?! Waar is dat nou weer goed voor? Zodat Philip Brown (die eigenlijk gewoon Rajahendrath Khan heet) een vrouw uit New York kan helpen met het oplossen van haar computerprobleem.

Alsof hij op de hoek van de straat op kantoor zit, en niet op 13289 kilometer afstand. Hij heeft een Amerikaans accent en kent alle spelers van de New York Yankees - die vrouw heeft echt niet door dat de andere kant van de wereld aan de lijn heeft.

India is een lagelonenland, waar naartoe activiteiten als callcenters, tekst uittypen en laagwaardige industrie worden naartoe worden schoven. Het scheelt het rijke Westen in kosten en levert India werkgelegenheid op.

Nederlands/Natuurkunde: volle e-reader is zwaarder

Zweer jij bij de e-reader, omdat het zoveel lichter is dan een stapel boeken? Dat klopt, maar een betweterige en ouderwetse docent Nederlands zou je toch graag op de vingers willen tikken. Bij elk boek dat je op de e-reader zet, wordt hij namelijk een stukje zwaarder.

Hoe dat komt, is iets wat je docent Natuurkunde of Albert Einstein beter uit kan leggen. E=mc², oftewel: er is een verband tussen energie en massa. De e-reader slaat informatie op door meer elektronen op een vaste plaats te houden. Hoe meer digitale boeken, hoe meer elektronen op één plek.

Bij elke bit die je op de e-reader zet, wordt er 10^-15 joules aan energie ingeleverd - en een volle e-reader is vervolgens 10^-18 gram zwaarder dan een lege. Al zul je je er nog steeds geen breuk aan sjouwen, hoor. 

Dit is trouwens alleen onderzocht op de Kindle, maar het lijkt ons logisch genoeg om ook bij andere e-readers te gebeuren.

Geschiedenis – ik ben jullie konijn

Lodewijk Napoleon - het broertje van -  werd koning van ons kikkerlandje in 1806. Dat moest namelijk van zijn broer. Eveneens werd zijn huwelijk gearrangeerd door diezelfde grote broer. Wat een control freak...  Lodewijk nam zijn taak erg serieus en begon Nederlands te leren.

Maar zoals bij de meeste Fransen het geval is... hij had een mega-accent. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij zichzelf presenteerde als: "Konijn van Olland"

Muziek: omkeringen

Is het echt zo of een meer een vorm van Mama Appelsap of gewoon een pareidolie? Onze muzieklerares waarschuwde er in elk geval voor... Popmuziek kan dubbelzinnige boodschappen bevatten. Dus weet waar je naar luistert, straks wordt je nog onopgemerkt een satanist.


1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Welke jury beoordeelt jouw werkstuk?

21 nov 2011, 07:02 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

De oplettende bezoeker heeft het vast al gezien: dit jaar kan je met je werkstuk een reis naar Parijs winnen t.w.v. 500 euro. Wat dan? We organiseren met CASA Nederland de CASA Werkstuk Award.

Het beste werkstuk over abortus, wint de prijs en een snuffelstage. Maar wie gaat jouw werkstuk beoordelen? De jury is zojuist bekend geworden!

Het is gelukt om een zeer deskundige jury samen te stellen:

De zes juryleden

Marianne Donker - directeur publieke gezondheid bij het ministerie van Volksgezondheid.
Florian Willemse - abortusarts bij CASA Nederland.
Lotte Stegeman - hoofdredacteur van de jongerenkrant 7days.
Ilse Gabriëls - Leraar van het jaar 2011 en docent biologie.
Laura Lasance - Uitvoerend directeur van CHOICE for Youth and Sexuality.
Simon Steenhuis - hoofdredacteur van Scholieren.com (dat ben ik, dus).

Als je het wel eens zonde vindt dat je werkstukken zo'n klein publiek krijgen (alleen je leraar), dan kan je daar nu verandering in brengen! Op die laatste na, niet de minsten.

Inspiratie

Zou je wel willen meedoen, maar weet je niet hoe? Het onderwerp kan je natuurlijk op verschillende manieren en verschillende vakken benaderen.

Een abortuswerkstuk voor maatschappijleer, geschiedenis, filosofie, biologie, verzorging of zelfs CKV - het kan allemaal. Bekijk de tips hierzo, die kunnen je goed op weg helpen. Ook Vlaamse scholieren mogen meedoen met deze wedstrijd.


0 reacties | lees origineel...

› Meer...

November nekt je

20 nov 2011, 07:30 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

De stad is gehuld in een grauwe waas van mist. Dit is het einde van dwarrelend gebladerte, van gekraak als je erdoorheen fietst. De bruine herfstbladeren sterven een onverbiddelijke dood op de vochtige straatstenen. Het is grijs, koud en heet november.

Winkelen dans la ville voelt deze maand als een hevige koorts door de wisselwerking van een orkaan buiten en oververhitting binnen. Nee, die tijden zijn vervlogen. November is de maand van het online winkelen.

Dit rotweer is immers perfect om binnen warme chocolademelk te drinken, een deken om je heen te slaan en je te vergapen aan heel veel moois op internet. Met een enkele druk op de knop bekijk ik vanuit mijn luie stoel de beste aanbiedingen bij Zalando, H&M en Bol.com. 

Vijf boeken en veel kleding

Met een minimaal gebruik van de muis heb ik weer vijf boeken besteld, een spijkerbroek en een paar laarzen. Alles voor een speciale prijs en binnen twee werkdagen in huis. Gretig, zoals een kind op Pakjesavond, scheur ik na bezorging de verpakking open en pas mijn nieuwe spulletjes direct aan.

Het pakketje is nog niet leeg, of de meegezonden folders met verleidelijk geprijsde online artikelen dansen voor mijn ogen en schreeuwen om aandacht. "15% EXTRA KORTING BIJ UW VOLGENDE BESTELLING!" Het voelt alsof ik na A ook B moet zeggen.

Online zie ik jurkjes voor maar 4,95. Tweede item halve prijs bij de Hema. Tweede paar halve prijs bij de Sneakers, de volgende dag al gratis thuisbezorgd.... Zoveel beter dan in de winkel!

Helemaal op

Maar wacht even, ho, STOP! Mijn salaris is bijna op, maar de maand november nog niet. Hoe moet ik afkicken? Ik vraag het Nibud-expert Anna, zo iemand die wél weet hoe je orde in de financiële chaos houdt.

Ze adviseert: "Als je iets moois ziet op het internet, wacht dan een dagje. Wil je het echt nog steeds hebben? En sta je toch op het punt iets te kopen? Draai je weg van de computer en bedenk eerst 10 redenen waarom je het nodig hebt. Vaak is de lol om te kopen dan al afgezwakt..." Een goed voornemen, besluit ik.

Zooi en apezuur

Toch zit ik een week later op de enige vrije vierkante meter van mijn kamer. De rest wordt ingenomen door halfgeopende pakketjes, kleding, boeken en heel veel zooi. Naast het schuldgevoel van al die hebberigheid, schrik ik me ook nog eens 't apezuur van mijn bankafschrift.

Ik geef toe: ik had al die boeken veel beter bij de bibliotheek kunnen lenen. Vijf straatjes lopen, gratis en binnen een half uur in huis. En ik had eerder in moeten zien dat de verzendkosten van die laarzen duurder waren dan het treinkaartje naar de stad. En waarvoor had ik al die andere spullen ook alweer nodig?

Goede voornemens. Straks.

Ik neem me voor om voortaan écht écht, maar dan ook écht driedubbel na te denken voordat ik op in mijn winkelmandje klik. En me braaf even weg te draaien voordat ik tot aanschaf over ga.

Maar dat straks pas, eerst nog even neuzen voor kerstcadeautjes. Want Bol.com heeft nu al echt heel goede aanbiedingen.

Net als Annemieke een online gat in je hand? Surf eens niet naar hm.com, maar naar het Scholieren.com Geld & Recht-forum voor tips. Daar houden ook twee Nibud-experts die de boel in de gaten. En kun je de innerlijke drang om te iDealen toch niet weerstaan, check dan hun tips hier.



1 reactie | lees origineel...

› Meer...

Leraargif en leerling-erotiek

19 nov 2011, 21:50 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Stoute-scholieren-alert! Wat waren vandaag de meest gelezen berichten op nieuwssite Nu.nl én was trending topic op Twitter? Juist, groot nieuws over twee Nederlandse terror-scholieren.

De een probeerde z'n docent te vergiftigen, de ander gooide erotische verhalen over schoolgenoten op het web. 

Leraarvergiftiging

Het eerste incident gaat om een 16-jarige leerling uit Roermond, die op het Orthopedisch en Didactisch Centrum in Roermond schijnt te zitten. Da's een school met leerwegondersteunend onderwijs - voor leerlingen die niet zo goed kunnen leren.

De jongen werd vrijdag vrijgelaten na acht dagen in de cel te hebben doorgebracht, omdat-'ie geprobeerd had een docent van zijn school te vergiftigen. Lees dat goed, geprobéérd: bijna niemand weet hoe het precies zit, maar de actie van deze gifmenger had dus niet het gewenste effect. Uit bescherming van de jongen wil Justitie er verder helemaal niks over kwijt.

Maar nu we het er toch over hebben: hoe zat het ook alweer, met die eeuwige scholierendreiging? Iets met laxeermiddel en koffie?

Erotisch klasgenotenverhaal

Het tweede bericht speelt zich af op het Sint-Oelbertgymnasium in Oosterhout (Brabant). Daar is vrijdag een leerling naar huis gestuurd omdat een door hem geschreven erotische verhalenbundel op internet was beland.

Op zich niet zo erg: internet staat vol met vieze verhaaltjes, ware het niet dat vijf (of zelfs tien?) vrouwelijke klasgenoten de hoofdrol spelen in zijn sexy story. Hun voornamen worden regelmatig genoemd en hun pasfoto's staan op de cover.

Privé, maar doorgestuurd

De jongen had de verhalen al een jaar geleden geschreven. Voor zichzelf, absoluut niet voor op 't wereldwijde web, vertelt zijn vader tegen BN/De Stem. Hij had 't alleen in vertrouwen naar twee klasgenoten gemaild, die het stiekem toch naar anderen doorstuurden. Zo ging 't balletje rollen, en een oud-leerling heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat de hele wereld (en dus de hele school) kon meegenieten door het op een downloadsite te zetten. Waar het inmiddels al een paar honderd keer van gedownload is.

En de hoofdpersonen? Die wisten nergens van, tot de rector van de school ze wilde spreken. En de schrijver kreeg zo'n vermoeden toen zijn volledige naam trending topic was op Twitter en een paar gasten van school voor z'n deur stonden om verhaal te halen. Inmiddels zit-'ie ondergedoken.

Van school af?

Heftige shit voor die meisjes, maar het lijkt op dit moment best onwaarschijnlijk dat de schrijver van school getrapt zal worden. De rector van het Sint-Oelbert vertelde tegen Nu.nl: "Van school sturen is vooralsnog niet aan de orde. Maar ik kan me voorstellen dat hij na dit incident in deze klas niet meer goed tot zijn recht kan komen.'' Met de oud-leerling die het verhaal uiteindelijk op internet heeft gezet, heeft de rector tot nu toe nog geen contact kunnen krijgen.

Wat vind jij? Hoort de schrijver straf te krijgen omdat het verhaal op internet is beland, hoewel dat dus echt niet zijn bedoeling was?


7 reacties | lees origineel...

› Meer...

Het Leven is Vurrukkulluk wordt verfilmd

19 nov 2011, 13:30 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Nederland Leest is officieel afgelopen: het ganse land werd bedolven onder 'Het Leven is Vurrukkulluk'. Het doel: iedereen aan de praat krijgen over hetzelfde boek.

Vooral ook scholieren waren de doelgroep. Dus onze vraag aan jullie is: wat heb jij er van meegekregen?

Donderdagavond bouwde schrijver Remco Campert een feestje met een heleboel vrienden in Klup Vurrukkulluk te Amsterdam om deze editie af te sluiten.

Populaire panda

Vier weken lang werden de ruim 700.000 exemplaren gratis verspreid. Alle 4 havo en 4 vwo scholieren kregen een boek en iedereen die een bezoekje aan de bibliotheek bracht, kon er eentje meepikken.

In Camperts boek worden hoofdpersonen Boelie en Mees verliefd op een zestienjarig meisje, Panda. Daarna komt er feest, marihuana en seks bij kijken.

Sommige docenten Nederlands hebben een extra lesje aan gewaagd, aan het boek dat ook al jaren in onze Ranglijst van de 100 meest populaire boeken staat. Dat het boek amper 150 bladzijdes dun heeft, helpt vast. En die populariteit zal stijgen, voorspellen wij.

Film

Over een tijdje wordt Het Leven is Vurrukkulluk namelijk verfilmd! Dat heeft de schrijver Remco Campert bekendgemaakt. Frans Weisz en Matthijs van Heijningen gaan het boek verfilmen. Wanneer de opnames gaan starten is nog niet bekend.

Ben jij bekend met de actie Nederland Leest? Bedolven geraakt onder de verrukkelijke boeken? Heb je het boek gelezen? Goed spul? Laat het horen in de reacties.


4 reacties | lees origineel...

› Meer...

Het Sinterklaasjournaal

19 nov 2011, 06:16 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Het was een woensdagavond, lang geleden. Er waaide een straffe novemberbries door de verlaten straten en de door de regen nog naglimmende stoepen weerkaatsten het ijle maanlicht.

Ik zat op de bank in mijn Koekiemonsterpyjama en tuurde ingespannen naar de televisie.

Een lieve mevrouw met zwarte krullen vertelde daar over de aankomende intocht van Sinterklaas en het Grote Boek, dat zoek was.

Het was het allereerste Sinterklaasjournaal in de Nederlandse geschiedenis, en ik was een fan van het eerste uur.

Het programma bood houvast in donkere winterdagen. De lieve krullenmevrouw, die Dieuwertje bleek te heten (ik durf te wedden dat ze puur op haar naam gecast is), werd een tweede moeder voor mij. Om kwart voor 6 zat ik steevast bloedserieus op de bank, al dan niet met een bord onaangeroerd eten op schoot, geconcentreerd te kijken naar de ontwikkelingen omtrent het vermiste boek dan wel paard, pieten, pakjes, pepernoten, enzovoorts.

Ik kan heerlijk wegdromen bij het denken aan die tijd. De tijd waarin Wegwijspiet nog vrolijk "recht zo die gaat" riep, terwijl hij onherroepelijk de verkeerde kant op wees. De tijd waarin pepernoten nog bij november hoorden. De tijd waarin het woord 'Sinterklaasintocht' associaties opriep met warme chocomel en speculaas, in plaats van een achter een hashtag geplaatst trending topic op Twitter. 

De tijd waarin Sinterklaas nog puur en oprecht was, en je heilig geloofde in dit collectief geaccepteerde en landelijk opgevoerde toneelspel. In het 'Grote Geheim van Sinterklaas', zoals oudere basisschoolleerlingen dat zo mooi konden formuleren.

Dat onvoorwaardelijke geloof vond ik laatst nog terug in een van onze oude fotoboeken:

Toen ik vier was, woonden wij een jaar in Sri Lanka. Om de Hollandse traditie in stand te houden, organiseerde de Nederlandse vereniging daar een Sinterklaasfeest voor alle Nederlandse kinderen daar. Omdat er geen overkill aan traditionele Sinterklazen rondloopt in Sri Lanka, en een Boeddhistische versie misschien wel érg vooruitstrevend was, kwam ik op uiteindelijk op schoot terecht bij... mijn bloedeigen vader. In tabberd en met baard, welteverstaan.

Die foto spreekt boekdelen. Volgens mij kan deze hele column samengevat worden in de blik in mijn ogen, de kleuter die daar staat, met krampachtige handjes, recht in de ogen kijkend van haar eigen vader, die nu toevallig even een familiepak watten aan zijn kin heeft hangen.

Geloof boven alles. De katholieke kerk zou er jaloers op zijn. Geweldig toch?

Woensdagavond, een dag of wat geleden. Het was een verrassend milde novemberdag geweest, en de mensen moesten nog steeds een beetje wennen aan de net ingevoerde wintertijd. Om kwart voor 6 zat ik aan de tv gekluisterd. Zoals elk jaar. Dieuwertje heeft in de afgelopen tien jaar wat meer rimpels gekregen, Wegwijspiet is helaas van het toneel verdwenen, net als de Sint van toen, maar verder is er in al die jaren weinig veranderd.

Anno 2011 is het Sinterklaasjournaal nog steeds zoals ik het gewend ben. Met fake weerberichten ("Het wordt mistig. Vooral rond te stoomboot") en zoekgeraakte zaken die met een P beginnen. Met de zwartekrullen-mevrouw. Met overtuiging, met enthousiasme en vooral heel veel plezier.

Vandaar dat ik dit even kwijt wil, ter ere van het 10-jarig jubileum van het programma: hulde aan Dieuwertje, hulde aan het Sinterklaasjournaal, hulde aan misschien wel het grootste toneelstuk van de wereld.


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

Finalisten Jonge Dichter des Vaderlands bekend

18 nov 2011, 14:51 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Jonge dichters met trillende handjes van de zenuwen kunnen hun pen voortaan weer stevig vasthouden. Deze week zijn de genomineerden van de Jonge Dichter des Vaderlands bekendgemaakt. Alle veertien stuks. 

Vol trots presenteren we Neerlandsch grootste dichttalent. Houd je vast, want de naam van de uiteindelijke Dichter des Vaderlands zit er dus al bij. Tromgeroffel en applaus graag voor:

De genomineerden

Sterre van Aalst, Thomas van 't Groenewout, Julie Droeghaag, Jochum van der Woude, Lynn van Ewijk, Floris Teuling, Lize Schraepen, Emma van Diepen, Kenza Bolsius, Rianne van Dam, Sannemaj Betten, Joanne Hoekstra, Emmeke Bos en David Akkerman. En voor wie niet goed heeft opgelet tijdens het lezen: het vrouwelijk geslacht overheerst! 

Zestig inzendingen

De dichtjury (Tweede Kamerlid Frans Timmermans, poëziefreak Arie Boomsma, Poetry international-voorzitter Bas Kwakman en dichters Vrouwkje Tuinman en Nyk de Vries) boog zich over het werk van zestig jonge deelnemers, die elk vier gedichten hadden ingezonden. Sms-gedichten, rap- en songteksten of andere poëtische hoogstandjes mochten ook.

De poëzie van bovenstaande veertien was verreweg de beste, maar dat betekent niet dat die hun titel en tweejarige voorbeeldfunctie, roem, voorleestournee en publicatie op Scholieren.com nu al in de pocket hebben. Sterker nog: de echte Poëtische Slag bij Jong Holland begint nu pas.

Masterclass

In het weekend van 26 en 27 november treden deze literaire strijders ten tonele in een masterclassweekend, waar ze les krijgen van professionals in het schrijven en presenteren van poëzie.

Onder andere Tjitse Hofman, Anneke Claus en Kees Spiering zulllen de groep nog een scheut extra dichtkunst bijbrengen. Onze blogger Luuk (geen deelnemer, wel dichttalent) ist dabei en zal verslag uitbrengen (inclusief de dichttips) op Scholieren.com.

Poëzieclip

Aan het einde van het weekend presenteren de kandidaten zich live aan de jury, die ter plekke het kaf van het koren scheidt en drie finalisten selecteert. Zij maken een eigen poëzieclip, waar het publiek (ja, jij dus!) online op kan stemmen.

Vlak voor de Landelijke Gedichtendag op 26 januari wordt de eerste Jonge Dichter des Vaderlands benoemd. Wij houden u op de hoogte!


5 reacties | lees origineel...

› Meer...

WTF: Carré kiest voor Preppy Chique

18 nov 2011, 13:07 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Jorinde, de mainwoman achter de rubriek What The Fashion? heeft een weekje vrij. Ik neem de honneurs waar en verdiepte me in de kledingstijl van mijn zusje Carré Albers (16).

Drie jaar jonger dan ik - maar desondanks zo'n modevoorbeeld. Zelfs voor mij.

Aspirerend modejournalist Jorinde sterft een beetje van binnen als ze de zoveelste leeftijdsgenoot ziet die zichzelf in een doodsaaie standaardoutfit heeft gehesen à 500 euro.

Voor de rubriek WTF: What the Fashion? spotten Jorinde en invaller Nina de voorlopers met gevoel voor stijl, waarvan ze zelf nog iets zouden kunnen leren.

IJdeltuit

Op een mooie woensdagavond steek ik mijn hoofdje eens om de kamerdeur om te kijken waar mijn zielsverwant mee bezig is. Ja hoor, ze staat wéér voor de spiegel. "Nina, ga weg!" roept ze. "Nee, Carré, ik moet nog wat aan je vragen!" antwoord ik haar. "O ja, voor je stomme 'What the Fashion'-stukje he?" Wat een enthousiasme.

Invloed van school

Ondertussen kijk ik naar haar 'Girl inspire'-wall: een setje van posters die Carré heeft opgehangen om inspiratie op te doen voor zowel haar muzikale escapades (ze zingt ook!)  als haar kledingkeuze.

"Ik word geïnspireerd door Leighton Meester (bekend als Blair Waldorf van de tv-serie Gossip Girl) en Ariana Grande (opkomend actrice en zangeres uit Amerika). Maar misschien nog het meeste door gewoon de kleding van de mensen op school," vertelt ze.

Kledinggenoten

Huh? "Ze hebben veelal dezelfde stijl als ik heb en sommige meiden durven zelfs risico's te nemen in hun kleding. Dat vind ik echt heel tof. Ze trekken aan wat ze zelf willen."

Heeft school dan ook geholpen in haar keuze om zich bezig te houden met mode? "Jazeker. Toen ik op de middelbare school kwam, merkte ik wel dat er een druk op me kwam te staan om er mooier uit te zien."

"Preppy chique. En nu oprotten."

Mijn zusje neemt geen blad voor de mond. "Oké, wil je nog weten hoe mijn stijl heet?"

Nog voor dat ik kan instemmen, begint ze al: "Preppy chique. Meestal heb ik een felgekleurd colbertje aan, met pareloorbelletjes en mijn haren netjes in een knotje. En nu oprotten."


6 reacties | lees origineel...

› Meer...

Luizenleven van een leraar

18 nov 2011, 07:44 - Dit is een geimporteerd blog item! origineel

Mokkend duw ik de deur van het nablijflokaal open. Als ik érgens geen zin in heb... Het is er helemaal leeg. Op een headbangend hoofd na.

Wie is dat? Het hoofd draait zich om en ik kijk recht in het gezicht van mijn leraar Maatschappijwetenschappen, G.E. van Taseerd.

Ehh..huh?

"Ik wilde net naar huis gaan!"

We roepen het tegelijk uit, de leraar en ik: "Wat doe jij hier?" Ik knipper even met mijn ogen, huh, hoezo? Van Taseerd slaakt een zucht en kijkt op zijn horloge. Het is half 5. "Ik wilde net naar huis gaan! Waarom kom je nu na?"

Het duizelt me even. Het is dan ook de eerste keer dat ik, braaf meisje, moet nablijven. Heb ik iets verkeerd begrepen? Hoor je voor schooltijd te komen, of in de pauzes of misschien wel helemaal niet?

Olifantenmok

Hij vraagt me een koffietje voor 'm te zetten. Hij geeft me zijn olifantenmok mee. Ik spuug niet in zijn drinken, want volgens mij is dit wel een coole gast.

Hij legt zijn benen op de tafel en slurpt van zijn koffie. Ik kijk hem vragend aan. "Meisje, ik heb toch een droombaan. Het begint direct om half negen. Een enkeling zit al in de klas, maar ik kan gerust nog even mijn ontbijt naar binnen werken. Iedereen komt toch te laat.

Als de rest tegen negenen binnenslentert, oefen ik op een zwierigere handtekening. De rest van het uur laat ik de leerlingen maar aanrommelen. Niet omdat ik geen goede leraar ben, maar omdat er zo vroeg toch niemand oplet. Dat is zelfs bewezen."

Zwak voor de LINDA

Maar meneer, u bereidt toch altijd uw ingewikkelde vraagstukken voor, zoals elke leraar?

"Natuurlijk! Ik lees mijn favoriete bladen zoals Voetbal International en ik heb een zwak voor de LINDA. Sommige vinden dat oppervlakkig, maar ik zeg dan altijd: dat zijn mijn leerlingen ook. Je kunt een moralistisch saai artikel lezen over cosmetische chirurgie, maar ik kijk gewoon naar Marijke Helwegen en dat zegt toch ook genoeg?"

Ik snap er niks van. Hoe komt u hier mee weg?

"Waarmee? Ik doe mijn werk toch. Babysitten van half negen tot drie uur en dat met een beter salaris dan jij krijgt voor een uurtje luiers verschonen. Maar je moet het natuurlijk niet verklappen!"

Privé-praat

Uw privé-situatie houdt u anders niet geheim. Waarom praat u zoveel over uw gezin?

"Ja, vind je het interessant? Ik verzin mooie verhalen hè? Over mijn kinderen, mijn hond en de rest van alle boerderijdieren die ik alleen vanuit een kinderboek ken. Leerlingen smullen ervan en maken er grapjes over.

Totdat ik zeg dat ik verder met de les moet. Dan is er altijd wel één die nog een vraag stelt. Heerlijk, ik hoor intussen de minuten wegtikken en geef ze wel weer wat huiswerk op waarvan ik weet dat het toch nooit gemaakt wordt."

Neppe burn-out

En de andere leraren dan?

"Tja... ik zal het maar eerlijk toegeven. Die leraren die huilend de klas uitlopen, een burn-out krijgen of vaak ziek zijn... Het is allemaal gespeeld. Het is gewoon synoniem voor 'Stelletje vervelende kinderen, we zijn jullie zat'. We willen er op een gegeven moment gewoon even tussenuit en genieten van de zon."

Voordat ik hier iets tegenin kan brengen, onderbreekt hij me. "Mijn enige doelen in het onderwijs zijn betaald krijgen, vakantiedagen opnemen en school voor jullie zo leuk mogelijk maken. Hoe leuker het voor jullie wordt, hoe meer lol ik heb".

Vermoeiend

"Wil jij eigenlijk ook koffie? We hebben ook nog wel Redbull in de minikoelkast hoor. Soms wordt je toch zo moe van die kinderen en al dat niksen..."

Of de heer Taseerd echt bestaat? Wie weet. Maar dat leraren een gigantisch luizenleven hebben op school, staat als een paal boven water. Let maar 'ns op. En neem de verhalen over hun privéleven eens niet zo serieus.


2 reacties | lees origineel...

› Meer...