
Jeroen Brouwers´ tiende roman Bittere bloemen draait om de 81-jarige Julius Hammer die met tegenzin een cruise over de Middelandse Zee maakt. Het is misschien wel de laatste roman van de beroemde Vlaamse schrijver.
Scholieren.com publiceert iedere maand tien goede uittreksels van boeken die net uit zijn, en wekelijks lichten we er ééntje uit. Zo kan jij eens een ander boek kiezen dan de titels op de vergrijsde literatuurlijst van je docent.
Julius is ex-rechter, ex-politicus en ex-schrijver en kijkt terug op zijn leven met vrolijk cynisme en opgewekt gekanker. Hij heeft een half jaar geleden een beroerte overleefd en moet van zijn dochter Eva op vakantie.
Op het cruise ship ontmoet hij een vroegere leerling, Pearline. Het eiland Corsica wordt het decor
van enkele gebeurtenissen, die de oude man en de veel jongere vrouw een etmaal in elkaars
gezelschap houden. Hij heeft nog steeds een mooie illusie over de liefde tussen hen, maar op
de filmset op Corsica worden die de grond in geboord.
Boekverslagenschrijver en docent Nederlands Cees van der Pol is van Brouwers: "Bittere bloemen is een roman waarin zoals altijd bij Brouwers veel gebeurtenissen in een andere vorm terugkeren. Het is een zeer literaire roman, waarin de vergankelijkheid van het leven centraal staat. Het is een roman voor de echte genieter. Je moet het verhaal eigenlijk een paar keer lezen om alles door te hebben. Maar zeer de moeite waard en prachtig gebonden uitgegeven: 3 punten."
Voor de zoveelste keer actievoeren voor minder lessen? Zo passé. De leerlingen van Actie Adoptie kijken liever over de grenzen heen.
Met z'n veertienen zetten de Nijmeegse scholieren acties op touw waarmee ze bergen geld ophalen – voor het goede doel, welteverstaan. "Ondanks het feit dat scholieren helemaal niet zo veel geld te besteden hebben, sprokkelen we elk jaar toch zo'n vijftienduizend euro bij elkaar," vertelt voorzitter Julius.
Actie Adoptie heeft een lange geschiedenis op het Canisius College in Nijmegen. In de jaren '80 werd het opgericht door een stel enthousiastelingen die op school wat leven in de brouwerij wilden brengen. Gaandeweg ontdekten ze dat daar geld mee te verdienen viel.En dat kon mooi richting een goed doel...
Die insteek is na al die jaren niet veranderd. De meeste eurootjes vinden hun weg naar het hun zelfgekozen hoofddoel-voor-drie-jaar, Stichting Actie Calcutta, en de rest wordt door eenmalige stortingen onder kleinere doelen verdeeld.
Maar waarom?Een nobele organisatie dus. Toch komt die tomeloze inzet niet alleen uit naastenliefde voort. Julius Huberts, sinds vorig jaar voorzitter van de club, vertelt dat het vaak de meer gemotiveerde leerlingen die besluiten hun steentje bij te dragen.
"Meedoen voegt zo veel toe aan je schooltijd! Je leert je medeleerlingen en docenten van een hele andere kant kennen. Iedereen die wil meehelpen, is bij ons welkom. Je hebt mensen die aanwezig zijn bij de acties zelf, maar ook leerlingen die vanaf het prilste idee helpen organiseren. Al die taken moeten gedaan worden, dus daar maken wij echt geen onderscheid tussen."
Strenge schoolJulius' school staat volgens hem bekend als een "strenge school waar weinig gebeurt." Uhm... weinig? De Canisiusanen hebben volgens mij hierdoor genoeg te doen: sponsorlopen, discofeesten, rozenacties en gala's. Allemaal voor mensen die het aan de andere kant van de wereld minder goed hebben getroffen.
Leuk natuurlijk, maar hoe komt het dat mijn schoolfeesten altijd 'ontzettend duur' zijn terwijl Julius en z'n compagnons er zelfs geld mee weten te verdienen? Hoe maak zij hun feesten budgetproof?
Try this at home"We zorgen ervoor dat de locatie ons in ieder geval geen geld kost. Sommige dingen vinden dus plaats op school, andere plekken krijgen we via kennissen geregeld," legt Julius uit.
Ook de acts en muziek op bijvoorbeeld feesten worden via via geregeld. "Op school hebben we genoeg talent zitten, dus als we een DJ nodig hebben, bieden wij hem een podium waar 'ie zich kan bewijzen." En zo zijn toch heel wat mensen bereid mee te werken.
StoerdoenerijHeel wat mensen, dus niet alle? Negen op de tien reacties op Actie Adoptie zijn positief, maar soms hoort Julius ook wel mensen die alle moeite als 'dom' of 'onzin' bestempelen. Dan zeggen ze dat goeie doelen voor mietjes zijn en dat ze niet begrijpen waarom hij er zo veel tijd in steekt.
"Dat doet mij niet zo veel," zegt Julius. Hij gelooft ook niet dat ze het echt menen. "Zulke dingen worden vaak in groepsverband gezegd. Volgens mij doen ze het alleen om stoer over te komen."
Bored bruggersDe eerstvolgende actie die gehouden gaat worden is een sponsorloop, waarbij bruggers zich de benen uit het lijf gaan rennen. De grootste uitdaging voor Actie Adoptie wordt om de bruggers zelf aan het lopen te krijgen. "Ze hebben er niet altijd zin in, maar we proberen ze te motiveren door prijzen uit te reiken."
Zelf ziet Julius geen toekomst in de goede doelen-business voor zich. Natuurlijk hoopt hij dat de organisatie een traditie blijft binnen de school, maar zelf zal hij er op een gegeven moment afscheid van nemen. Hij doet 't vooral omdat hij het organiseren leuk vindt. "En het staat altijd mooi op je CV."
Stripjes van Rob
Ben jij ook zo'n fan van de stripjes van Rob op Scholieren.com? Dan kun je nu in je handjes klappen, want Rob's tweede album, Rood Gras deel 2, komt binnenkort vers van de pers. In dit album behandelt Rob een groot probleem: zijn vriendin is in een ijsje veranderd.
Winnen!Stroomt het smeltwater je al in de mond bij het horen over dit fantastische album? Doe dan snel mee aan de prijsvraag hieronder: kies je voor antwoord A, B of C? Als jij het goede antwoord geeft en je wordt uitgekozen, ontvang je gratis en als een van de eersten Rood Gras deel 2 in je brievenbus.
We mogen maar liefst 10 exemplaren weggeven. En als kers op de ijstaart signeert Rob de albums ook nog even met een persoonlijk tekeningetje!
Als vijf-vwo'er kijk ik nu al met tegenzin naar mijn eindexamens van volgend jaar. Met zweethandjes en knikkende knieën denk ik aan alle Engelse woorden die ik nog moet leren. Gelukkig is daar mijn redder in nood, dít boekje gaat me laten slagen: de Examen Survival Gids!
Schrijfster Sanne Haarhuis belooft je voor €12,95 het overleven van je examens. Op de eerste bladzijde staat dat "je het boek van voor naar achteren door kunt werken of in de inhoudsopgave kan zoeken naar gerichte informatie." Speciaal voor deze recensie kies ik het eerste.
Info voor bruggers?In de eerste twee hoofdstukken wordt duidelijk gemaakt wat een schoolexamen is, hoe je je gemiddelde cijfer berekent, wat een cijferkaart is en hoe je deze invult (er zit er zelfs eentje achterin). Mooie informatie voor aankomende bruggers, misschien, maar toch niet voor examenkandidaten?
Hoofdstuk drie gaat over het leren en hoe je een samenvatting maakt (schijf kernwoorden op en maak daar een woordspin van). Dit leerde ik in groep acht, en velen met mij, maar misschien is het een handige houvast voor als je het écht niet meer weet?
Geen weet vanVolgens het hoofdstuk 'plannen' moet ik elke dag opschrijven tot hoe laat ik naar school moet en dan een planning maken voor mijn vrije uurtjes. Er zijn een paar voorbeeldplanners. Ik begin het gevoel te krijgen dat dit boek geschreven is door een mevrouw die allemaal feitjes over school heeft verzameld, maar zelf geen idee heeft van de werkelijke hoeveelheid leerstof.
Vervolgens worden er elf kantjes besteedt aan het profielwerkstuk. Onder andere aan de opbouw: "Vooraan komt het titelblad, daarachter de inhoudsopgave en daarachter de inleiding". Ik mag toch aannemen dat elke eindexamenkandidaat dit wel weet?
Wel nuttig: examenHet enige hoofdstuk wat voor mij écht nuttig is, is het hoofdstuk 'examen'. Hierin staat hoe laag mijn cijfers mogen zijn om te slagen (niet zo heel laag, eigenlijk) en welke attributen ik mee mag nemen naar het examen. Ook staat er hoeveel je te laat mag komen en hoe de herkansingen werken. Best handig dus, allemaal.
In het hoofdstuk Spanningen staat een reeks ontspanningsoefeningen (ga op je bed liggen en span al je spieren voor tien seconden aan). Ik doe m'n best, maar tot dusver blijken ze niet echt effectief bij mij. Maar eerlijk is eerlijk: dat kan bij jou misschien wel anders zijn.
Voor dyslecticiHet hoofdstuk 'aangepast examen doen' is handig voor mensen met bijvoorbeeld dyslexie of dyscalculie. Alle aanpassingen die zo'n leerling nodig heeft moet hij/zij aanvragen bij de directeur van de school.
Achterin het boekje heb je meerdere jaar- en weekplanners die je moeten helpen bij het plannen. Er is in elk vakje nog nét ruimte voor het woordje 'huiswerk' en ook de cijferlijst is er zo een die achterin elke goedkope agenda zit. Als je een agenda hebt (en dat hoop ik maar als je in de bovenbouw zit), dan heb je dit eigenlijk niet nodig.
Nog even zenuwachtigConclusie: al met al een boekje waarin op een keurige manier alle feitjes over het examen beschreven staan. Feitjes waarvan je de meeste allang weet. Het boek is verder goed leesbaar, mooi opgemaakt en voorzien van leuke plaatjes, maar ik ben nog even zenuwachtig voor mijn examen volgend jaar.
Een echte survivalgids voor aankomende brugklassers dus.
![]()
"Ik kwam steeds maar vijf minuten te laat in de les. Wist ik veel dat de school dat zo serieus zou nemen." Nadat Timo (16 jaar) 11 keer te laat op school was verschenen, had 'ie ineens een taakstraf te pakken bij bureau Halt. Als hij nóg 3 keer te laat komt, moet hij voor de rechter verschijnen en heeft hij een proces verbaal aan z'n broek hangen.
Bureau Halt en de leerplichtambtenaren hebben de handen ineengeslagen om alle leerlingen op tijd de les in te krijgen: in 2010 kregen 2370 leerlingen een taakstraf opgelegd voor te laat komen.
No biggieTimo vindt het overdreven en oneerlijk: "Als ik te laat kwam, zeiden leraren er meestal toch niets van."
En de eerste tien keer kreeg hij ook helemaal geen straf van school: geen nablijven en zeker geen acht-uur-melden. "En ik was echt niet de enige die te laat kwam, dat deden hartstikke veel leerlingen." Omdat 't dus helemaal geen big deal leek, vertelde Timo het ook nooit aan zijn ouders.
Totdat pa en ma ineens een telefoontje van school kregen: hun zoon was al acht keer te laat gekomen en zou bij de elfde keer een taakstraf krijgen. Voordat z'n ouders Timo goed en wel op z'n donder konden geven, was hij nog drie keer te laat gekomen. Toen stond de teller dus ineens op elf.
Contract"Ik moest de hele week nablijven op school, en werd daarnaast uitgenodigd om samen met mijn ouders bij de leerplichtambtenaar te komen. Die konden op dat tijdstip niet. Verzetten lukte niet, dus ben ik maar alleen gegaan. Bij hem moest ik meteen een contract ondertekenen, dat ik instemde met een taakstraf," vertelt Timo.
"Als ik dat niet zou doen, zou ik naar de rechter moeten vanwege schoolverzuim." Die zou 'm dan waarschijnlijk een gigantische boete geven. En een strafblad, wat 'm vijf jaar lang problemen oplevert: daarmee kun je bijvoorbeeld niet meer naar elk land op vakantie, en kiezen werkgevers bij een sollicitatiegesprek vaak liever voor iemand anders. Doe dan maar een taakstraf, dus.
Boze oudersToen pa en ma De Wit dat hoorden, werden ze behoorlijk pissig. "Hij is minderjarig. Mogen ze hem dan zomaar een contract laten ondertekenen, zonder dat wij daar bij zijn? Hadden wij geen handtekening moeten zetten?" vraagt Timo's vader zich boos af. Dat blijkt bij navraag door Scholieren.com helemaal niet te mogen: de leerplichtambtenaar had telefonisch toestemming aan de ouders moeten vragen.
Timo: "Ik heb die straf maar gewoon gedaan, op een zaterdagmiddag moest ik helpen in een dierenasiel. Hokken verschonen, en zo. Niet echt leuk om te doen, al had ik verwacht dat het erger zou zijn." Maar dat is ook niet het vervelendste aan de hele zaak.
RechterDe school dreigt nu met zwaardere straffen: "Als ik tot de zomer nog drie keer te laat kom, moet ik naar de rechter voor een echte maatregel." Wie na zo'n HALT-straf weer zoveel spijbelt of telaatkomt, moet naar de rechtbank. Dat levert de scholier een strafblad op, en z'n ouders waarschijnlijk een hele dikke boete.
Vorig jaar moesten 2370 Nederlandse spijbelaars of telaatkomers naar HALT. Of jij daar ook mee te maken kan krijgen? De regel geldt in heel Nederland, maar niet iedere leerplichtambtenaar is er even streng mee.
JeugdcriminaliteitEen HALT-straf is bedoeld 'om jeugdcriminaliteit te voorkomen' – maar te laat komen is toch geen jeugdcriminaliteit? Eric Wiersma is projectleider van deze HALT-straf vindt het niet overdreven.
"Absoluut niet. Bij HALT proberen we goed gedrag aan te leren. Vaak is het een laatste kans om te voorkomen dat iemand echt in de problemen zal komen. Het gaat immers om de toekomst van de jongere, en ook naar school gaan hoort daarbij."
Lekker makkelijkSteven de Jong, voorzitter van het LAKS, vindt zo'n HALT-straf onzin. "Niet alleen scholieren, maar ook scholen moeten zich verantwoordelijk gedragen. Een telaatbeleid is logisch, maar naar HALT stappen is toch overdreven? Lekker makkelijk voor de school, maar de leerling zit dan met de gebakken peren. Zo'n straf is veel te zwaar. Scholen zouden een persoonlijke aanpak per scholier moeten hebben."
Timo's vader: "Nu krijgt hij eenzelfde soort straf als jongeren die illegaal vuurwerk afsteken of winkeldiefstal plegen." Eerlijk of niet, de taakstraf heeft wel effect: Timo doet er nu echt alles aan om op tijd te komen.
Wat vind jij van deze straf? Heb je hetzelfde meegemaakt? Vertel het in de reacties en vul het verhaal van Timo aan. Timo heet in het echt niet Timo.
![]()
Welkom op middelbare school "De Rozenstruik", waar liefde, drugs en boulimia de orde van de dag zijn. In deze webserie volgen we de avonturen van verliefde, verwaande en verslaafde tieners bij hun zoektocht naar geluk.
Scholieren.com presenteert in samenwerking met de winnaars van het Europese Film Festival voor Scholieren de maandelijkse soapparodie: De Weg Over Rozen. De gebroeders Nick en Leon Golterman maken samen met het vrienden van het Cals College in Nieuwegein deze spannende en sensationele televisieserie. Fan? Hyves. Twitter.
Meer film op Scholieren.com? Surf naar Film@Scholieren.com.
![]()
Daar staan de examenkandidaten dan: in funky roze broeken, met John Lennonbrilletje op de neuzen en lasso's in de hand.
Nee, ze waren niet dronken.
En nee, het was ook geen carnaval.
Ik heb het over de examenstunt van vorig jaar bij mij op school. Zet je schrap, want hier komt de flowerpower!
Ik weet niet hoe het op andere scholen gebeurt, maar bij mij is de o zo 'geheime' examenstunt standaard op de laatste vrijdag voor de meivakantie. 's Ochtends vroeg kom ik dan op school met alleen de boeken bij me voor vakken tot twaalf uur, want daarna zijn er toch geen lessen meer.
Stipt om half twaalf lopen de examenleerlingen standaard gillend en springend de lokalen in, hun leraren onder dwang van bijvoorbeeld een supersoaker afvoerend naar het schoolplein. Vorig jaar echter, ging het voor een aantal examenkandidaten iets minder soepel. Ik herinner het me nog als de dag van gisteren..
Ik zie ze de hele ochtend al rondlopen in groepjes van twee, drie leerlingen. Ongemakkelijk frunniken ze aan hun psychedelische T-shirts en wijd uitlopende broekspijpen. Hippies, zo ver het oog reikt, krioelen verspreid over de gangen.
Ook de docenten doen mee: die vinden het hippiethema blijkbaar een goed excuus om hun oude Stones-shirts te luchten en hun bierbuiken te bedekken met het breed grijnzende gezicht van Mick Jagger. De horror.
Tot het scheikundelokaal loop ik met gesloten ogen. Eenmaal binnen kan ik ze met een gerust hart weer openen, want mijn leraar heeft gelukkig helemaal niks met nostalgie. De les begint rustig, maar niet veel later worden we opgeschrikt door soft-rock sixtiesmuziek uit de krakende intercom.
Plotseling stormt een aantal eindejaarshippies het lokaal in.
Nou ja, 'stormen' is een groot woord. Ze kloppen eerst beleefd op de deur en lopen daarna schuchter naar binnen, één met een lasso achter zijn rug verborgen.
"Wat was dát nou voor slechte muziek?" klinkt het vanachter het bureau.
"Ehm, dat hoort bij de stunt, meneer." Dapper stapt er één vogel naar voren en gooit de lasso over de leraar.
Een schokgolf gaat door het lokaal heen, en daarna valt een ijzige stilte. Ai, dát hadden deze gasten niet moeten doen...
Schreeuwend staat de leraar op, en in een vlaag van woede begint hij de verbijsterde laatstejaars nog meer te bespotten."Wie denken jullie wel niet dat jullie zijn, zo met die lasso?" Teleurgesteld druipen ze af, de deur zachtjes achter hen sluitend. Wel gelassoot, maar niet gescoord.
Even later op het schoolpleinOp het plein blijkt het een vrolijke boel: funky kleuren overal, een karaokewedstrijd op een podium en een suikerspinmachine, lekker!
Met de suikerspin in mijn hand werp ik een blik op het grasveldje. En dát had ik niet moeten doen. De biologieleraren wanen zich in hogere sferen en veranderen een onschuldig potje treehugging in een wedstrijd boompjeberijden.
Daar komen de zesdeklassers van net aangesjokt. Met gebogen hoofd en zonder een woord te zeggen voegen ze zich bij hun mede-flowerpowermensen. Je zou bijna medelijden met ze krijgen.
En de scheikundeleraar?
Die is er al vandoor in zijn scheurijzer.
Nu maar hopen dat mijn stunt beter zal gaan.. zijn ze bij jullie wel geslaagd of meestal net zo'n flop?
Stripjes van Rob
Ben jij ook zo'n fan van de stripjes van Rob op Scholieren.com? Dan kun je nu in je handjes klappen, want Rob's tweede album, Rood Gras deel 2, komt binnenkort vers van de pers. In dit album behandelt Rob een groot probleem; zijn vriendin is in een ijsje veranderd.
Winnen!Stroomt het smeltwater je al in de mond bij het horen over dit fantastische album? Doe dan snel mee aan de prijsvraag hieronder: kies je voor antwoord A, B of C? Als jij het goede antwoord geeft en je wordt uitgekozen, ontvang je gratis en als een van de eerste Rood Gras deel 2 in je brievenbus.
We mogen maar liefst 10 exemplaren weggeven. En als kers op de ijstaart signeert Rob de albums ook nog even met een persoonlijk tekeningetje!
![]()
![]()
Literatuur gelezen die écht tof was? Stem 'm richting eeuwige roem! Volgende maand worden de winnaars van de Diorapthe Jongerenliteratuur Prijs (de Kinderjury voor oudere jongeren) bekendgemaakt.
Een professionele (volwassenen!) jury bekroont één Nederlandstalige en één vertaalde jongerenroman uit een shortlist van zes genomineerden, maar daarnaast is er dit jaar voor het eerst een publieksprijs. Bekronen jongeren hetzelfde boek als de volwassenenjury?
Nederlandse en Vlaamse jongeren kunnen via CJP stemmen op hun favoriete boek. Dat mag er eentje zijn van de honderdtien boeken die de jury beoordeeld heeft, maar je mag ook zelf een ander boek aandragen. Zolang je 'm maar cool vindt, en-'ie in 2010 voor het eerst verschenen is.
Maar wanneer is iets nou eigenlijk jongerenliteratuur? "Boeken die geschreven zijn vanuit de beleving van jongeren en vooral gaan over de zoektocht naar een eigen identiteit. Thema's over verliefdheid, seks en volwassen worden staan vaal centraal," aldus de site van de Diorapthe Jongerenliteratuur Prijs. Keuze zat dus. Vooral liefde en seks doen 't immers altijd goed bij jongeren.
JuryprijsVorig jaar was er nog geen publieksprijs, alleen een juryprijs. Opvallend genoeg hadden we van de winnende boeken van vorig jaar nog geen enkel boekverslag in onze database. En nog steeds niet. Blijkbaar worden de boeken die de jury (dit jaar onder leiding van Ronald Giphart) bekroont niet massaal door jongeren gelezen. De nominaties van dit jaar:
- Vogels die vlees eten - Thijs de Boer
- De hemel van Heivisj – Benny Lindelauf
- Spiegeljongen – Floortje Zwigtman
- Ik lieg maar één keer – Judy Blundell, vertaald door Aimée Warmerdam
- Ik ben de sterkste – Christian Frascella, vertaald door Henrieke Herber
- Luke en Jon – Robert Williams, vertaald door Auke Leistra
En ook hiervan nog geen boekverslag bij Scholieren.com. Dus stuur maar op als je 'm hebt. Let op: stemmen op de publieksprijs kan nog t/m 30 april, aanstaande zaterdag dus. En daarmee maak je nog kans op een iPad.
De winnaars van de publieksprijs en juryprijzen worden op dinsdag 17 mei bekendgemaakt. Elke winnaar mag die dag trouwens een cheque van 15.000 euro innen, al moeten de buitenlandse schrijvers 'm wel delen met hun vertalers.
Wij zijn erg benieuwd. Stay tuned...