Ralf Mackenbach won op z'n dertiende het Junior Songfestival. Inmiddels is hij zestien en Een Echte BN'er.
Hij heeft in de musical Tarzan gespeeld, de stem van Zack (van Zack en Cody) drie seizoenen lang ingesproken en nu is-'ie jurylid van My Name is....
De goedbedoelde leestips van je ouders of docenten blijken vaak geen reet aan. Daarom elke twee weken op Scholieren.com: een aanrader van een Bekende Nederlander of ander aansprekend figuur.
Geloof ons: deze wil je wél lezen.
Naast al deze drukke en hippe BN'er-dingetjes leest Ralf ook nog wel eens een boek. En niet alleen maar omdat het van school moet. Daarom vroegen wij hem: Ralf, wat is het allermooiste boek dat je ooit gelezen hebt?
Allermooiste boek"Dat is Phileine zegt sorry" antwoordt hij, "Ik vind het zo'n mooie roman omdat het een mooi evenwicht heeft tussen humor en drama."
Dat boek is geschreven door Ronald Giphart, die bekend staat om zijn moderne en vlotte schrijfstijl. En dat komt ook in Phileine zegt sorry weer terug.
Knappe ultrabitchHet verhaal gaat over een knappe ultrabitch, Phileine, en haar vriendje Max dat naar New York verhuist. Als zij hem daar opzoekt, is hij bezig met een wel héél moderne versie van het toneelstuk Romeo en Juliet. Een voorstelling met wel erg weinig kleren, zeg maar.
Daardoor knapt er iets in Phileine, en een reeks gebeurtenissen met een hoop humor, zijn het gevolg. En ook veel seks, bovendien.
59 boekverslagen, 18x filmUiteraard zijn er boekverslagen van Phileine zegt sorry op Scholieren.com te vinden: maar liefst 59. Die vind je hier.
En voor wie écht geen boek open wil slaan, maar wel wil weten waar Ralf het over heeft: in 2003 kwam de verfilming uit. Ook daar hebben we verslagen van: =8]klik.
![]()
"Het ligt niet aan jou, maar aan mij." Of: "Ik heb even wat tijd voor mezelf nodig".
Hoe afgezaagd zijn zulke uitspraken? Je weet toch wel waar het naartoe gaat: je wordt keihard gedumpt.
Iemand dumpen is nooit echt fijn of makkelijk om te doen. Zonde eigenlijk. Daarom: vijf tips om het overbrengen van de boodschap wat leuker te maken.
Tip 1: een kaartjeSurf 'ns naar de website uitmaak-kaarten.nl. Deze website heeft een heel assortiment van dumpkaarten, variërend van "Fuck you bitch/asshole" tot het iets vriendelijkere "Sorry" en een gebroken hartencollectie.
Gewoon een paar keer klikken en klaar is Kees. Al 412 dumperds gingen je voor! Scheelt je een confrontatie en heel wat moeite. Er is een klein nadeeltje: het is wel een beetje onpersoonlijk.
Tip 2: alle must-havesStel een 'Gedumpt-mand' samen. Vul een mand/kist/bak met allerlei handig spul voor degene die gedumpt gaat worden. Denk daarbij aan de klassiekers: zakdoekjes, chocola, alcohol en andere verdovende middelen.
Voeg er een kaartje bij met korte uitleg de klus is zo geklaard. Ook hier kleeft weer een nadeel aan: het kan je wel wat geld gaan kosten, maar de exacte hoogte van die kosten ligt bij jezelf.
Tip 3: Facebook-statusDumpen via sms of e-mail is inmiddels een beetje afgezaagd. Met de social media van tegenwoordig kunnen we dat veel beter. Gebruik Hyves of Facebook, want het merendeel van Nederland checkt z'n profiel meer dan een paar keer per dag.
Je hoeft je wiewatwaar of status maar even te updaten, en binnen een halve minuut is je schatje op de hoogte. Vind je dat nog niet origineel genoeg? Twitteren, pingen (als de Blackberry-storing tenminste over is) of Whatsappen kan natuurlijk ook. Keuze zat.
Tip 4: YouTube-hitNog een ander bruikbaar medium: zorg dat jij de volgende Youtube-hit wordt. Er worden dagelijks mensen beroemd door filmpjes. Rebecca Black, zanger Raymond en Justin Bieber gingen je al voor, dus waarom jij niet?
Maak een catchy liedje waarin je de boodschap brengt (bijv. Oh ijdeltuit - kijk maar niet meer vooruit - want jij wordt nooit mijn bruid – inderdaad viespeuk het is uit!). Je hoeft het niet eens door te sturen, want dat doen je vrienden wel voor je. Inspiratie kun je hier opdoen.
Tip 5: verfWeet jij waar je vriendje of vriendinnetje vaak langsfietst? Pak dan een goede watervaste stift en klad de tekst "Het is uit" of een gebroken hart op een fietspad, brug en/of muur.
Een goede tweede optie is natuurlijk graffiti, maar dat kost wel wat meer moeite. Zorg dat je het lekker groot schrijft, dan is het niet te missen! En vergeet de juiste naam niet.
Bonustip: leraarlebberen
Werkt dit allemaal niet? Blijft hij/zij maar achter je aanlopen met zo'n verschrikkelijk "we kunnen het toch nog wel een keer proberen"? Dan is het tijd voor wat radicalere actie.
Loop tijdens een proefwerk op jullie vadsige lerares/leraar Duits af en beloon diens schurfterige lippen met een tongzoen van minimaal een halve minuut. Vergt wat doorzettingsvermogen, maar dan is de boodschap wel duidelijk. Werkt alleen als je soon-to-be-ex bij je in de klas zit, natuurlijk.
Ook een creatieve tip die het dumpen leuker maakt? Deel 'm hieronder in de reacties!
![]()
"Het ligt niet aan jou, maar aan mij." Of: "Ik heb even wat tijd voor mezelf nodig".
Hoe afgezaagd zijn zulke uitspraken? Je weet toch wel waar het naartoe gaat: je wordt keihard gedumpt.
Iemand dumpen is nooit echt fijn of makkelijk om te doen. Zonde eigenlijk. Daarom: vijf tips om het overbrengen van de boodschap wat leuker te maken.
Tip 1: een kaartjeSurf 'ns naar de website uitmaak-kaarten.nl. Deze website heeft een heel assortiment van dumpkaarten, variërend van "Fuck you bitch/asshole" tot het iets vriendelijkere "Sorry" en een gebroken hartencollectie.
Gewoon een paar keer klikken en klaar is Kees. Al 412 dumperds gingen je voor! Scheelt je een confrontatie en heel wat moeite. Er is een klein nadeeltje: het is wel een beetje onpersoonlijk.
Tip 2: alle must-havesStel een 'Gedumpt-mand' samen. Vul een mand/kist/bak met allerlei handig spul voor degene die gedumpt gaat worden. Denk daarbij aan de klassiekers: zakdoekjes, chocola, alcohol en andere verdovende middelen.
Voeg er een kaartje bij met korte uitleg de klus is zo geklaard. Ook hier kleeft weer een nadeel aan: het kan je wel wat geld gaan kosten, maar de exacte hoogte van die kosten ligt bij jezelf.
Tip 3: Facebook-statusDumpen via sms of e-mail is inmiddels een beetje afgezaagd. Met de social media van tegenwoordig kunnen we dat veel beter. Gebruik Hyves of Facebook, want het merendeel van Nederland checkt z'n profiel meer dan een paar keer per dag.
Je hoeft je wiewatwaar of status maar even te updaten, en binnen een halve minuut is je schatje op de hoogte. Vind je dat nog niet origineel genoeg? Twitteren, pingen (als de Blackberry-storing tenminste over is) of Whatsappen kan natuurlijk ook. Keuze zat.
Tip 4: YouTube-hitNog een ander bruikbaar medium: zorg dat jij de volgende Youtube-hit wordt. Er worden dagelijks mensen beroemd door filmpjes. Rebecca Black, zanger Raymond en Justin Bieber gingen je al voor, dus waarom jij niet?
Maak een catchy liedje waarin je de boodschap brengt (bijv. Oh ijdeltuit - kijk maar niet meer vooruit - want jij wordt nooit mijn bruid – inderdaad viespeuk het is uit!). Je hoeft het niet eens door te sturen, want dat doen je vrienden wel voor je. Inspiratie kun je hier opdoen.
Tip 5: verfWeet jij waar je vriendje of vriendinnetje vaak langsfietst? Pak dan een goede watervaste stift en klad de tekst "Het is uit" of een gebroken hart op een fietspad, brug en/of muur.
Een goede tweede optie is natuurlijk graffiti, maar dat kost wel wat meer moeite. Zorg dat je het lekker groot schrijft, dan is het niet te missen! En vergeet de juiste naam niet.
Bonustip: leraarlebberen
Werkt dit allemaal niet? Blijft hij/zij maar achter je aanlopen met zo'n verschrikkelijk "we kunnen het toch nog wel een keer proberen"? Dan is het tijd voor wat radicalere actie.
Loop tijdens een proefwerk op jullie vadsige lerares/leraar Duits af en beloon diens schurfterige lippen met een tongzoen van minimaal een halve minuut. Vergt wat doorzettingsvermogen, maar dan is de boodschap wel duidelijk. Werkt alleen als je soon-to-be-ex bij je in de klas zit, natuurlijk.
Ook een creatieve tip die het dumpen leuker maakt? Deel 'm hieronder in de reacties!
![]()
"Als ik de hele tijd moet schreeuwen, was ik wel op een boerderij gaan werken. Daar luisteren de koeien nog naar me. Neem daar een voorbeeld aan." zegt een leraar Nederlands.
Herkenbaar, dit soort opmerkingen? Daarom presenteren wij vol trots onze maandelijkse Docentenquotes-rubriek. Iedere maand een nieuwe dosis achterlijke, hilarische en in-je-fucking-broek-pissende quotes.
Want leraren zijn droogkloten. Ze lijken op het eerste ogenblik niet grappig en attent, maar als jij je even omdraait en kletst met je achterbuurman of vrouw, hebben zij hun woordje al klaar en lacht de hele klas om de grap van de docent. Het zijn stand-up comedians en ze zien het klaslokaal als hun podium.
Jammer voor hen blijven die quotes niet meer veilig tussen de muren van de school, maar zullen ze te lezen zijn op onze site. Maak je borst maar nat, docenten van Nederland. You will get served here...
De quotes van deze maand- Docent aardrijkskunde: "Wat je op bladzijde 61 vindt, vind je niet op bladzijde 60. Dat zou niet handig zijn, want dan lees je twee keer hetzelfde."
- Leerling tegen docente biologie: "Mevrouw, er staat geen streepje bij het ovarium."
Docente biologie: "Daar ga ik niet op in, ZEUR!"
- Docent filosofie: "Jullie moeten een filosoof aansnijden die nog niet is uitgekauwd."
- Leerling tegen docent economie: "Maar meneer, dit hebben wij gisteren toch al gedaan?"
Docent economie: "Heb jij een vriendje?"LL:"Ja."
Docent economie: "Zeg je dan ook: dat hebben we gister al gedaan?"
- Docent wiskunde: "Die 'x' daar beneden is echt dodelijk!"
- Docent aardrijkskunde: "Ik weet dat jullie de cirkeldiagrammen in het boek beschouwen als kleurrijke opvulling."
- Leerling:"Jezus!"
Docent geschiedenis: "Niets 'Jezus'. Jezus is mijn broer. Dat is trouwens niet waar. Jezus is mijn hond."
- Docent Nederlands (kijkt de klas rond): "Sommige jongens lopen er de laatste jaren zo verschrikkelijk nichterig bij."
- Docent Frans tegen leerling: "Zoals jij schrijft, lijk je wel een hoogbegaafde debiel."
- Docent Natuurkunde: "Natuurkunde is pure emotie!"
- Docent M&O (laat krijtje uit zijn handen vallen): "Ah, de horror!"
Lekker anoniemDe quotes hierboven blijven deels anoniem. Alleen het vak van de docent komt op het web te staan. Namen, steden en scholen zijn strikt verboden! Docenten kwetsen of in een slecht daglicht plaatsen zouden wij niet durven op Scholieren.com.
Help ons mee aan meer quotesHoor jij af en toe hilarische uitspraken of tot onrust leidende teksten uit de mond van je leraar komen? Plaats die quotes dan in de reacties hieronder of pleur ze op ons forum. Wie weet komt die ene quote van jouw docent volgende maand op Scholieren.com!
![]()
![]()
Hoe vaak heb je klasgenoten wel niet "ik wil een tattoo!" horen zeggen? En hoeveel mensen doen het daadwerkelijk?
Nou, de laatste tijd veel, kan ik je vertellen. Ik zie een stijging in het aantal jongeren dat voor hun achttiende een tattoo laat zetten.
Bij mij op school lopen bijvoorbeeld twee minderjarige tattoolichamen rond, op de Scholieren.com-redactie eentje. Maar is dit ook slim? Volgens het Amsterdamse House of Tattoos niet.
"Het wordt lelijk""Eigenlijk is het maar stom," vertelt tattooartist Jean-Pierre me. "Het zijn meestal kleine tattoos, die later, als men nog een groeispurt doormaakt, uit hun verband worden getrokken. Hierdoor zal je tattoo er snel lelijk uit zien. Zonde!"
Zelf tatooëert Jean-Pierre dan ook alleen mensen van achttien jaar en ouder, en vindt hij ook dat zijn collega's dat zouden moeten doen. De tattooshop van Scholieren.com-redacteur Nina (19) hanteerde hetzelfde beleid: vandaar dat die netjes heeft gewacht op haar achttiende verjaardag. Redacteur Jorinde (17) deed dat juist níet.
Net vijftienIemand die ook niet naar dat commentaar heeft geluisterd, is Marjolein (15). Marjolein heeft, toen ze net vijftien was geworden, een tattoo laten zetten. "Eigenlijk wilde ik al twee jaar een tattoo hebben. Door mijn snuffelstage bij een tattooshop heb ik er eentje gekregen."
Mocht dat van haar ouders? "Die wisten dat ik dit echt wilde, en hebben dus hun goedkeuring gegeven. Samen met mijn stagebegeleider heb ik één van mijn ontwerpen gekozen, en die heb ik nu al bijna een jaar in mijn nek staan."
Geen spijtEn over veertig jaar dan, als haar lichaam misschien wel helemaal uitgelubberd is? "Bang voor spijt ben ik niet. Deze tattoo hoort nu eenmaal bij mij."
En ik? Op dit moment zou ik zelf geen tattoo willen, maar ik snap wel dat het motiverend kan werken op de lange termijn. Want om dat dolfijntje op je buik nou uit te laten groeien tot een huge potvis, is natuurlijk zonde. Daardoor zorg je er echt wel voor dat je in shape blijft, zodat je zelfs op latere leeftijd ook nog een goddelijk lichaam hebt. Mét schattig dolfijntje erop.
![]()
Als ik aan de e-reader denk, dan denk ik aan tientallen boeken bij de hand zónder bruggertas, en chiller lezen dan vanaf een beeldscherm.
Bovendien zie je er honderd keer cooler uit met een e-reader dan met een papieren boek.
Maar heeft de e-reader dan helemal geen nadelen? Op Manuscripta vroeg ik het dichters, schrijvers en een uitgever.
Sceptische SchiferliDichter Victor Schiferli is niet enthousiast: "Dan zijn de batterijen leeg als het boek net spannend wordt!" En hij vreest 'rompslomp': "Goede wijn behoeft geen krans," aldus Schiferli. Wattte? Welke rompslomp?
Volgens Hansje Joulstra, editor-at-large van uitgeverij de Bezige Bij, kan je allemaal coole nieuwe dingen met een e-reader: "Dan zal een e-book niet meer alleen een literair werk zijn, maar zullen ook afbeeldingen, links en misschien zelfs heuse discussieplatforms of reactiemogelijkheden tussen de regels door kruipen!"
Schiferli zit daar niet op te wachten, verduidelijkt hij. "Een boek is een boek." Hij is bang dat de literaire wereld aangetast wordt door boekjes op batterijen. Mij lijkt het wel vet: dat je bij een strandverhaal die hele tijd op de achtergrond golven op het zand hoort slaan, tot je bij het volgende hoofdstuk komt dat zich afspeelt in ..laten we zeggen.. een discotheek in Manhattan.
Revolutionair met RomeijnWie loop ik dan spontaan tegen het lijf? Mijn oud-docent Aafke Romeijn (1986). Twee jaar geleden stond ze nog voor mijn klas in een hopeloze poging me Nederlands te leren. Nu is ze, naast docent, ook collega van Schiferli, als debuterend auteur. Inmiddels is ze van kapsel en bril veranderd. Haar enthousiasme herken ik nog wel: "Hee gast!".
Romeijn is echter nog geen hardcore fan van de e-reader. "Ik maak altijd aantekeningen in boeken. Dat is een must voor mij, anders geen e-reader," zegt ze. "Daarbij denk ik dat de e-reader pas groot kan worden, als je een tablet krijgt waarop je met hetzelfde gemak boeken kunt lezen," voegt ze er revolutionair aan toe. Want zeg nou zelf: hoe cool ze ook zijn, vier verschillende touch-screens dat maakt alweer bijna een grote bruggertas vol.
Haast met Heytze
Dan hoor ik via-via dat de Utrechtse stadsdichter Ingmar Heytze (1970) de grootste e-reader-fan is die hier rond loopt. Ik weet 'm nog net voor z'n vertrek te vinden. Hij houdt wel van de boekenkast op zakformaat? "Dichtbundelformaat zelfs!," roept hij enthousiast.
We snelwandelen het festivalterrein van de Westergasfabriek in Amsterdam-West af omdat hij door moet naar de Uitmarkt voor een optreden. Niks saaie stoffige dichter die de hele dag met een kopje thee scrabble voor gevorderden speelt!
"Hoe kan je nu tegen de vooruitgang zijn?" roept hij verontwaardigd. "Dat was men ook niet bij de uitvinding van de boekdrukkunst. Nu gaan we wéér een stapje verder."
Red de boom"Boek = boek", "lezen op je tablet" of "literaire lol op de digitale dichtbundel": de e-reader komt, of je dat nou wil of niet.
Zelf zie ik het al helemaal zitten! Niet dat ik van dichtbundels hou (sorry Heytze), maar als ik buiten kan lezen zonder dat bladzijdes gaan dansen op DJ Breeze, ben ik meteen overtuigd. Als jij dat nog niet bent of alleen leest als dat echt moet, zie het dan maar als een mooi project: Red de Boom - en ontsla de drukker.
![]()
Als ik aan de e-reader denk, dan denk ik aan tientallen boeken bij de hand zónder bruggertas, en chiller lezen dan vanaf een beeldscherm.
Bovendien zie je er honderd keer cooler uit met een e-reader dan met een papieren boek.
Maar heeft de e-reader dan helemal geen nadelen? Ik vroeg het niet aan lezers, maar aan drie schrijvers.
Sceptische SchiferliDichter Victor Schiferli vindt dat er wel degelijk nadelen aan zitten: "Dan zijn de batterijen leeg als het boek net spannend wordt!" voorspelt hij. Ook is hij niet te spreken over de verwachte 'rompslomp': "Goede wijn behoeft geen krans," aldus Schiferli. Wattte? Welke rompslomp?
Volgens Hansje Joulstra, editor-at-large van uitgeverij de Bezige Bij, zul je in de toekomst méér dan alleen maar letters op een e-reader zien: "Dan zal een e-book niet meer alleen een literair werk zijn, maar zullen ook afbeeldingen, links en misschien zelfs heuse discussieplatforms of reactiemogelijkheden tussen de regels door kruipen!"
Schiferli zit daar niet op te wachten, verduidelijkt hij. "Een boek is een boek." Hij is bang dat de literaire wereld aangetast wordt door boekjes op batterijen. Maar daarbij vergeet hij alleen dat je al die 'rompslomp' toch niet ziet als de batterijen leeg zijn...
Revolutionair met RomeijnTwee jaar geleden stond Aafke Romeijn (1986) nog voor mijn klas in een hopeloze poging me Nederlands te leren. Nu is ze, naast docent, ook collega van Schiferli, als debuterend auteur. Inmiddels is ze van kapsel en bril veranderd, maar herken ik haar enthousiasme nog wel: "Hee gast!".
Romeijn is echter nog geen hardcore fan van de e-reader. "Ik maak altijd aantekeningen in boeken. Dat is een must voor mij, anders geen e-reader," zegt ze. "Daarbij denk dat de e-reader pas groot kan worden, als je een tablet krijgt waarop je met hetzelfde gemak boeken kunt lezen," voegt ze er revolutionair aan toe. Want zeg nou zelf: hoe cool ze ook zijn, vier verschillende touch-screens op zak is het niet helemaal.
Haast met Heytze
Tot slot vroeg ik de Utrechtse stadsdichter Ingmar Heytze (1970) nog naar zijn mening over de boekenkast op zakformaat: "Dichtbundelformaat zelfs!" vertelt hij enthousiast.
We snelwandelen door Amsterdam omdat hij die dag eerst op Manuscripta en vervolgens op de Uitmarkt moet optreden. Niks saaie stoffige dichter die de hele dag met een kopje thee scrabble voor gevorderden speelt!
Tussen het gehijg door kom ik erachter dat hij groot fan is van de e-reader. "Hoe kan je nu tegen de vooruitgang zijn?" roept hij verontwaardigd. "Dat was men ook niet bij de uitvinding van de boekdrukkunst. Nu gaan we wéér een stapje verder."
Red de boom"Boek = boek", "lezen op je tablet" of "literaire lol op de digitale dichtbundel": de e-reader komt, of je dat nou wil of niet.
Zelf zie ik het al helemaal zitten! Niet dat ik van dichtbundels hou (sorry Heytze), maar als ik buiten kunt lezen zonder dat bladzijdes gaan dansen op DJ Breeze, ben ik meteen overtuigd. Als jij dat nog niet bent of alleen leest als dat echt moet, zie het dan maar als een mooi project: Red de Boom - en ontsla de drukker.
![]()
Als ik aan de e-reader denk, dan denk ik aan tientallen boeken bij de hand zónder bruggertas, en chiller lezen dan vanaf een beeldscherm.
Bovendien zie je er honderd keer cooler uit met een e-reader dan met een papieren boek.
Maar heeft de e-reader dan geen nadelen? Ik vroeg het niet aan de lezers, maar de drie auteurs.
Sceptische SchiferliDichter Victor Schiferli vindt dat er wel degelijk nadelen aan zitten: "Dan zijn de batterijen leeg als het boek net spannend wordt!" voorspelt hij. Ook is hij niet te spreken over de verwachte 'rompslomp': "Goede wijn behoeft geen krans," aldus Schiferli. Maarre, welke rompslomp?
Volgens Hansje Joulstra, editor-at-large van uitgeverij de Bezige Bij, zul je in de toekomst méér dan alleen maar letters op een e-reader zien: "Dan zal een e-book niet meer alleen een literair werk zijn, maar zullen ook afbeeldingen, links en misschien zelfs heuse discussieplatforms of reactiemogelijkheden tussen de regels door kruipen!"
Schiferli zit daar duidelijk niet op te wachten. "Een boek is een boek." Hij is bang dat de literaire wereld aangetast wordt door boekjes op batterijen. Maar daarbij vergeet hij alleen dat je al die 'rompslomp' toch niet ziet als de batterijen leeg zijn...
Revolutionair met RomeijnTwee jaar geleden stond Aafke Romeijn (1986) nog voor mijn klas in een hopeloze poging me Nederlands te leren. Nu is ze, naast docent, ook collega van Schiferli, als debuterend auteur. Inmiddels is ze van kapsel en bril veranderd, maar herken ik haar enthousiasme nog wel: "Hee gast!".
Romeijn is echter nog geen hardcore fan van de e-reader. "Ik maak altijd aantekeningen in boeken. Dat is een must voor mij, anders geen e-reader," zegt ze. "Daarbij denk dat de e-reader pas groot kan worden, als je een tablet krijgt waarop je met hetzelfde gemak boeken kunt lezen," voegt ze er revolutionair aan toe. Want zeg nou zelf: hoe cool ze ook zijn, vier verschillende touch-screens op zak is het niet helemaal.
Haast met Heytze
Tot slot vroeg ik de Utrechtse stadsdichter Ingmar Heytze (1970) nog naar zijn mening over de boekenkast op zakformaat: "Dichtbundelformaat zelfs!" vertelt hij enthousiast.
We snelwandelen door Amsterdam omdat hij die dag eerst op Manuscripta en vervolgens op de Uitmarkt moet optreden. Niks saaie stoffige dichter die de hele dag met een kopje thee scrabble voor gevorderden speelt!
Tussen het gehijg door kom ik erachter dat hij fan van de e-reader is. "Hoe kan je nu tegen de vooruitgang zijn?" roept hij verontwaardigd. "Dat was men ook niet bij de uitvinding van de boekdrukkunst. Nu gaan we wéér een stapje verder."
Red de boom"Boek = boek", "lezen op je tablet" of "literaire lol op de digitale dichtbundel": de e-reader komt, of je dat nou wil of niet.
Zelf zie ik het al helemaal zitten! Niet dat ik van dichtbundels hou (sorry Heytze), maar als ik buiten kan lezen zonder dat bladzijdes gaan dansen op DJ Breeze, ben ik meteen overtugid. Als jij dat nog niet bent of alleen leest als dat echt moet, zie het dan maar als een mooi project: Red de Boom - en ontsla de drukker.
Ze hebben een tassenrekje op hun bagagedrager, een moeder die elke ochtend twee boterhammen met pindakaas voor ze smeert en ze zijn kleiner dan hun tas.
Bruggers. Arme stakkers. Maar wel leuk om mee te spelen.
Vlak voordat ze gym hebben, vind ik ze het schattigst. Bang voor de gymleraar -waarvan in de brugklassen altijd het gerucht gaat dat 'ie met jonge blonde meisjes zoent- lopen ze naar de kleedkamers. Schichtig, bang om bekeken te worden door al die Grote Boze Ouderejaars.
Als ze een lesuur later weer de kleedkamers uitkomen, valt me op dat ze allemaal een tas hebben waar ik mijn kampeeruitrusting voor twee weken in kwijt zou kunnen. Volgens mij hamsteren bruggers voedsel in hun kluisje. Voor als ze ooit door ouderejaars gekidnapt worden. Vandaar die tas.
Veel bruggers hebben een bril, een beugel, twee vlechten of een kuifje. Lullig? Nee, misschien zijn dat juist die bruggers wel die het makkelijkste door de brugklastijd gaan. De kinderen -want ja, dat zijn ze- die gehuld in Adidas-vest voor de hoofdingang de conciërge uitschelden terwijl ze een sigaret roken, die hebben het pas zwaar. Die zijn niet zoals de rest.
Dan heb je ook nog een categorie bruggers die eigenlijk geen bruggers zijn. Dat zijn de tweede- en derdeklassers die met hun vlechtjes, bril en beugel lijken op de meeste 11-jarige bruggers en daarom nog steeds voor brugsmurf uitgescholden worden. Zielig, gewoon.
Ik denk dat het woord 'brugklas' nooit uitgevonden had mogen worden. De hoge piefen in het onderwijs hadden kunnen weten dat door dát woord elk jaar duizenden onschuldige kindjes worden gepest. Die kindjes waren nu gelukkige, blije, stoere eersteklassers geweest als de brugklas niet had bestaan.
Er zijn met bruggers honderden leuke spelletjes te bedenken. Hang ze op de kop aan de kapstok of verstop hun tas in de wc's op de derde verdieping. Of breek eens in bij het kantoortje van de directeur en roep via de intercom om dat Henk uit klas één zich moet melden bij de conrector. Henk denkt waarschijnlijk dat de conrector een magnetron is waar ze de saucijzenbroodjes in opwarmen.
Je kunt bruggers dus alles maken. Je kunt ze omver lopen, of nét iets te hard "Hé, dat is een brugger ja! Haha!" door de gang roepen. Je kunt hun banden lek prikken of hun fiets met jouw Grote Sterke Kettingslot aan het fietsenrek vast maken.
Maar pas op. Er komt een dag en dan pakken ze je terug. Want ook kleine bruggertjes worden Groot.