Ik sta te wachten op de bus. Het is een van de eerste dagen dat het sneeuwt. Er ligt al een behoorlijke laag. Ik ga met mijn ogen de hele straat af. Kleine voetstappen, grote voetstappen, hondenpootjes, vogelpootjes.
Ik zie ook een heel leeg stuk. Een stuk waar nog niemand overheen gelopen heeft. En hoe verleidelijk is het om dat te doen, als eerste de sneeuw onder je voeten voelen knisperen? De eerste zijn die daar zijn sporen achterlaat?
Ik kan dat gewoon niet laten. Ik ga erheen, loop een stukje. Het liefst in de vorm van de E van Evalinde, zodat iedereen weet dat ík het was die daar als eerste liep.
Giant leap for mankindIk bekijk het resultaat en voel me alsof ik zojuist de eerste stap op de maan heb gezet. Ik krijg de neiging om de legendarische woorden "that's one small step for a man, one giant leap for mankind" door de hele Amsterdamse Beethovenstraat te schreeuwen. Toch bedenk ik me.
Staat deze sneeuw niet symbool voor honderden andere dingen? Willen we niet allemaal altijd de eerste zijn die over de verse sneeuw loopt? Hebben we niet allemaal ooit gehoopt dat we de eerste zouden zijn die op Zweinstein aangenomen werd? Willen we niet allemaal het gesprek van de dag zijn? Of van het jaar, of van de eeuw?
AmbitieIedereen heeft zijn of haar stukje, op welk gebied dan ook, dat stukje waarop je het allerliefste iets nieuws zou doen. Het grote witte geheel veranderen in een groot wit geheel met voetstappen erin. En dat is ook goed: een beetje ambitie, ergens proberen te komen, je kop boven het maaiveld uit willen steken.
Maar dan vergeten we wel iets heel belangrijks. Na een dag of wat gaat het gewoon weer sneeuwen en is jouw persoonlijke stukje bedekt met een nieuwe laag sneeuw. Dan staat er iemand anders op de bus te wachten.
Andere man op de maanIemand die dan heel zachtjes maar heel bewust zijn voeten in de sneeuw drukt. Zich voelend alsof hij de eerste mens op de maan is. En zich zeker niet realiserend dat jij daar eergisteren nog precies hetzelfde deed en dacht.
Of misschien ook wel. Misschien gaat het wel gewoon alleen om het lekkere knisperen van de vergankelijke sneeuw. Dat zou natuurlijk ook nog kunnen.
15 jan 2013, 16:40
Goed nieuws voor eindexamenkandidaten: er lijkt een sluiproute te zijn om op tussenjaar te kunnen...
15 jan 2013, 13:59
Alle Nederlandse scholieren die vanochtend uit hun raam keken, dachten hetzelfde: sneeeeeeuw! En...
15 jan 2013, 07:50
Ik sta te wachten op de bus. Het is een van de eerste dagen dat het sneeuwt. Er ligt al een...
14 jan 2013, 20:57
De tijd van de leeslijsten is weer aangebroken. Om je beeld van die gelezen boeken weer op te...
14 jan 2013, 10:44
Het zijn bijzondere dames. Vol liefde plakken ze urenlang barcodes op boeken die toch niemand...